องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 33 : เลื่อนระดับ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 527 ครั้ง
    15 ส.ค. 63

                     *************************************


เมื่อนายหญิงตัดใจปล่อยเป่าเปาลงไปเบื้องล่าง เฮยเอ้อร์ก็บินถลาออกจากกลุ่มพายุที่กำลังหมุนรอบอย่างรวดเร็ว

โชคดีที่นายหญิงตัดสินใจทิ้งเป่าเปาลงไปทันเวลา 

พายุและสายฟ้ากลุ่มนั้นจึงไม่ไล่ตามมันมาอีก

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

สายฟ้าฟาดติดลงมาถึงสามครั้ง

อันลู่อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมอง

“เฮยเอ้อร์เป่าเปาจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่” กลุ่มพายุที่มองเห็นเบื้องหน้าสลับกับสายฟ้าที่กำลังอาละวาดทำให้นางอดนึกถึงร่างเล็กๆบอบบางของเป่าเปาไม่ได้ 

ไม่ใช่ว่าจะโดนฟ้าผ่าจนเป็นงูย่างไปแล้วหรอกนะ!

เพราะเบื้องล่างถูกปกคลุมไปด้วยพายุที่คุ้มคลั่ง ทำให้อันลู่ไม่สามารถมองเห็นได้ว่านางทิ้งเป่าเปาลงไปยังจุดใด

“นายหญิง กลับจวนกันก่อนเถิดขอรับ”

“ทำไมไม่รอเป่าเปา ทิ้งมันไว้ที่นี่จะดีหรือ”

“ตามหลักแล้วหากสัตว์อสูรเลื่อนระดับปกติจะใช้เวลาเพียงหนึ่งวัน แต่หากเลื่อนระดับจากปราณราชาจักรพรรดิไปยังปราณราชันย์ บางตัวใช้เวลาสามวัน นานสุดสามเดือน แล้วแต่ความอดทนของอสูรตนนั้น หากเฮยเอ้อร์คาดไม่ผิด ครั้งนี้เจ้าตัวน้อยของท่านต้องใช้เวลามากกว่าสองเดือนขอรับ”เฮยเอ้อร์ที่อยู่ในร่างของเหยี่ยวส่งเสียงผ่านลมปราณบอกนาง

“เหตุใดนานขนาดนั้น”

“เพราะเป่าเปาของท่านไม่ได้เลื่อนขั้นเหมือนอสูรตนอื่นขอรับ”มันบอกเพียงเท่านั้นและไม่ยินยอมที่จะอธิบายเพิ่ม

ครั้งนี้เจ้าตัวน้อยต้องทนให้สายฟ้าฟาดลงมาถึงเก้าครั้งและแต่ละครั้งจะเพิ่มจำนวนของสายฟ้าขึ้นทุกครั้ง 

ครั้งแรกหนึ่งสาย

ครั้งสองสองสาย

เพิ่มเรื่อยๆจนถึงสายที่เก้า เจ้าตัวน้อยต้องทนรับสายฟ้าทั้งหมดเก้าครั้ง รวมสายฟ้าสี่สิบห้าเส้น

แต่เฮยเอ้อร์ก็ไม่กล้าเล่าให้นายหญิงฟัง เพราะมันกลัวนายหญิงจะเป็นกังวล เพราะเท่านี้นางก็ได้รับความตกใจมากพอแล้ว

“งั้นก็กลับจวนเถอะ”อันลู่ไม่กลัวว่าจะมีผู้คนเห็นร่างของเฮยเอ้อร์เพราะตอนมา เฮยเอ้อร์บอกนางเเล้วว่ามันใช้ธาตุลมบดบังตัวเองไว้ หากมีลมปราณต่ำกว่ามัน ย่อมมองไม่เห็นมันเป็นแน่

คนทั่วไปจะเห็นเพียงแค่พายุที่หมุนอยู่บนท้องฟ้าเท่านั้น 

เงาร่างของเหยี่ยวดำบินจากไปแล้ว 

ทิ้งไว้เพียงพายุกลุ่มใหญ่กำลังหมุนรอบสายฟ้าที่ฟาดฟันลงมาเบื้องล่างอย่างโกรธเกรี้ยว

เบื้องล่างมีอสรพิษเก้าหัวที่ถูกโยนลงมา ทำให้ร่างของมันล่วงลงมากระแทกพื้นอย่างแรง 

หัวเล็กๆของมันส่ายไปมาเพื่อระบายความเจ็บปวด

“นายหญิง ข้าให้ท่านโยน ท่านก็โยนจนข้าตั้งตัวไม่ทันเลย”มันอดขุ่นเคืองไม่ได้ ดีที่ร่างของมันกำลังแผ่พลังปราณออกมาจึงช่วยรับความเจ็บไปได้ถึงเจ็ดส่วน 

หาไม่ มันอาจจะไม่ได้ตายเพราะเลื่อนขั้น แต่ตายเพราะถูกนายหญิงโยนลงมาเนี่ยแหละ 

เป่าเปาที่แต่เดิมขดตัว ตอนนี้มันคลายตัวเลื้อยพาร่างเล็กๆของตัวเองไปยังก้อนหินใหญ่เบื้องหน้า

ก้อนหินเบื้องหน้าที่ใหญ่โตถูกมันใช้ลำตัวโอบกอดไว้ แต่เพราะร่างมันเล็กจึงเหมือนว่ามันเอาร่างไปแปะทับก้อนหินไว้มากกว่า

เป่าเปาอดสู ยิ่งเบิกตามองสายฟ้าที่เข้ามาใกล้ มันก็ยิ่งอดสู

แค้นเคือง และชิงชัง 

ร่างเล็กๆสีแดงจึงแผ่พลังปราณออกมา เป็นจังหวะเดียวกับสายฟ้าสายแรกฟาดลงมาที่ตัวมัน 

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

และฟาดติดลงมาถึงสามครั้ง!

ครานี้เจ้างูน้อยเริ่มโกรธจริงๆ!

ผิวหนังที่เคยแดงวาวของมันมีกลิ่นเหม็นไหม้ลอยออกมา

“สายฟ้าน่ารังเกียจกล้าเผาข้า”มันคำราม หัวเล็กๆทั้งเก้าหัวของมันส่ายไปมาไม่หยุด

และในวินาทีที่สายฟ้าครั้งที่สี่จะฟาดลงมา ร่างเล็กๆของมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

ร่างเล็กขยายร่างใหญ่โตโอบล้อมก้อนหินที่บัดนี้เล็กกว่าหัวของมันหนึ่งหัวด้วยซ้ำไว้เสียมิด

อสรพิษตัวยาวขนาดมหึมาที่ขยายร่างฉับพลันร้องคำรามลั่น นัยน์ตาสีเลือดฉายแววหยิ่งทนง

เนื้อตัวของมันมีรอยเผาไหม้จนแทบหาสีผิวที่แท้จริงไม่เจอ

มันยิ่งโกรธจัด หัวทั้งเก้าอ้าปากกว้างรอสายฟ้าที่จะฟาดฟันลงมา

คอยดูเถิด มันจะกลืนกินสายฟ้าที่น่ารังเกียจพวกนี้ให้หมด

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ยิ่งสายฟ้าฟาดฟันลงมาเท่าใดอสรพิษเก้าหัวก็ไม่มีท่าทีจะจำนน 

มันยิ่งพยศมากขึ้น หัวใหญ่ยักษ์พุ่งตามและกลืนสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างไร้ปราณี

จนกระทั่งสายฟ้าครั้งที่เก้าฟาดลงมา พายุที่โหมกระหน่ำก็เคลื่อนตัวออกห่าง ท้องฟ้าที่ดำมืดก็เคลื่อนตัวสลายกลุ่มก้อนอย่างรวดเร็ว 

เมื่อไม่อาจลงทัณฑ์อสรพิษที่ฝ่าฟืนกฏสวรรค์ตนนี้ให้พ่ายแพ้ ก็มีแต่สวรรค์ที่ต้องยินยอมถอย ปล่อยให้อสรพิษตัวนี้เลื่อนระดับสู่ปราณราชันย์สำเร็จ

ร่างใหญ่ยักษ์เหลือบตามองท้องฟ้าเบื้องหน้า เมื่อแน่ใจว่าทุกอย่างสงบดีแล้ว ร่างใหญ่ที่มีเก้าหัวก็ล้มตึง แปรเปลี่ยนขนาดตัวจนเหลือขนาดตัวเท่าฝ่ามือ สติของมันก็ดำดิ่งเข้าสู่การกักตนเพื่อย่อยพลังที่มันฝืนกัดกินมา


ฝ่ายอันลู่เมื่อกลับมาถึงเรือนก็เห็นเสี่ยวผิงมีสีหน้ากระวนกระวาย 

“เสี่ยวผิง”เฮยเอ้อร์ตอนนี้เปลี่ยนมาอยู่ในร่างเด็กน้อยแล้ว 

“คุณหนู นายท่านรออยู่ที่เรือนเจ้าคะ”อันลู่พยักหน้าอย่างเข้าใจ นางให้เฮยเอ้อร์อยู่กับเสี่ยวผิง ส่วนตัวเองก็เข้าไปพบบิดา 

“ท่านพ่อ”

“อันหลินหลางเงยหน้าจากหนังสือในมือ เขามองบุตรสาวแวบหนึ่งก่อนจะเหลือบตามองมาที่ข้อมือของนาง แล้วไม่พูดอะไร

“ท่านรู้แล้วหรือเจ้าคะ”แค่เห็นสายตาของบิดา นางก็คาดเดาได้ว่าบิดารู้แล้วว่าอสูรตนใดเลื่อนขึ้น

“เป็นมันสินะ”อันหลินหลางเองก็ค่อนข้างตกใจ กล่าวว่าเมื่อเดือนก่อนอสรพิษน้อยเพิ่งเลื่อนระดับปราณราชาจักรพรรดิ ผ่านไปไม่เท่าไหร่บัดนี้เลื่อนขึ้นอีกแล้ว! 

ตอนนี้เกิดพายุเขานั่งทำงานในห้องหนังสือ ได้ยินเสียงบ่าวไพร่กรีดร้องจึงเดินออกมา ทันเห็นก้อนเมฆจับกลุ่มกัน เขาจึงมองมายังเรือนของบุตรสาว ตอนนั้นตัวเขาเองก็ตกใจจนแทบจะวิ่งมาที่เรือนของนาง 

แต่ก็ไม่คาดคิดได้ว่าเหตุใดสายฟ้าที่ควรจะฟาดฟันมาที่จวนเขาจึงไปปรากฎที่นอกเมืองได้ 

คาดว่าจุดที่สายฟ้าผ่าจะเป็นเขตของป่าอสูร

แต่เมื่อนึกได้ว่าบุตรสาวของเขามีชินอ๋องปกป้อง อันหลินหลางก็ไม่ได้แปลกใจอะไร แต่เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อเช้าที่เขาได้ยินมา สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

“ท่านพ่อเจ้าคะ”อันลู่ที่จับสังเกตสีหน้าของอันหลินหลางตลอดสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

“ข้าได้ข่าวมา ว่าชินอ๋องจะกักตน เจ้ารู้เรื่องบ้างหรือไม่”อันลู่ชะงัก ร่างของนางแข็งทื่อ นางไม่ตอบบิดา ร่างบอบบางพุ่งพรวดออกไปนอกเรือนอย่างรวดเร็ว

“เฮยเอ้อร์”



                 ***********************************

 

อีกหนึ่งตอนมาดึกหน่อยน้า ??’?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 527 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

898 ความคิดเห็น

  1. #95 rossukon2531 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 18:54
    สนุกมากค่ะ รอๆ
    #95
    0
  2. #94 usaonly (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 18:35

    เป่าเปาทนสายฟ้าฟาดได้สำเร็จ ได้เลื่อนขั้นแล้ว คราวนี้แข็งแกร่งกว่าเดิม คงปกป้องอันลู่ได้แน่นอน ชินอ๋องเป็นอย่างไรบ้างอันลู่เป็นห่วง ขอบคุณค่ะ

    #94
    0
  3. #93 saowalaklarlawon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 14:01
    ร้ออออออออ
    #93
    0
  4. #90 usaonly (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 21:37

    จ้ารออยู่นะ ขอบคุณค่ะ

    #90
    0
  5. #88 0626611189saza (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 20:44

    รอจ้ารอhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #88
    0
  6. #87 hokutou (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 18:59
    รอออออ
    #87
    0
  7. #86 0842067527 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 18:26

    รอๆๆๆอยู่น่ะค่ะ
    #86
    0
  8. #85 som24999 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 16:11

    รออออออจ้า
    #85
    0