องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 19 : รัชทายาท หลี่อันหลาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 437 ครั้ง
    7 ส.ค. 63

                **********************************


อันลู่เข้าจวนไปไม่นานภายในจวน บ่าวรับใช้หลายคนก็มาด้อมๆมองมาที่เรือนของนาง

เรือนที่อันหลินหลางจัดการให้นาง เสี่ยวผิงเล่าว่าเป็นเรือนเก่าของอันลู่ ตอนที่อันลู่ตัวน้อยวัยไม่กี่หนาว นางเคยอยู่ที่เรือนแห่งนี้

เรือนนี้มีชื่อว่าเรือน โม่ลี่ฮวา* เพราะรอบเรือนเต็มไปด้วยดอกโม่ลี่ฮวา ที่กำลังส่งกลิ่นหอมกรุ่น

เสี่ยวผิงเล่าอีกว่า อันลู่ในวัยสามหนาวกับมารดาช่วยกันปลูกดอกโมลี่ฮวาเหล่านี้

เสี่ยงผิงยังบอกว่า อันลู่เคยคิดว่าดอกโมลี่ฮวาที่นางกับมารดาเคยปลูก คงถูกถอนทิ้ง

ไม่คิดว่ากลับมาครั้งนี้ ดอกโมลี่ฮวาจะยังคงอยู่ และยังคงออกดอกสะพรั่งส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่ว

มองดูด้วยตาก็รู้ว่าเรือนโมลี่ฮวาได้รับการดูแลเป็นอย่างดี แม้เจ้าของเรือนจะไม่อยู่นานถึงสิบปี

อันลู่ที่ทำเหมือนว่างพอจะเดินสำรวจรอบๆ

จริงๆนางรับรู้ด้วยสัญชาตญาณว่ามีบ่าวหลายคนกำลังแอบมองนางอยู่

เช่นนั้นนางจึงพาตัวเองออกมาให้พวกบ่าวเหล่านั้นมองได้เต็มตา

แม้กระทั่งบ่าวจากเรือน เหลียนฮวา** ก็อยู่ในกลุ่มคนที่กำลังจ้องมองอย่างอยากรู้อยากเห็นด้วยเช่นกัน

เมื่อเห็นหญิงสาวมีหน้ากากสีขาวปิดบังใบหน้า นางก็รีบวิ่งกลับไปยังเรือนเหลียนฮวา

“คุณหนูเจ้าคะ เมื่อครู่บ่าวได้ยินว่าคุณหนูรองกลับมาแล้ว บ่าวก็เลยไปแอบดูนางที่เรือนมาเจ้าค่ะ”อันลั่วชะงัก มือที่กำลังจับพู่กันเผลอกำแน่น

“เจ้าเห็นหน้านางหรือไม่”

“ไม่เห็นเจ้าค่ะ ตอนที่บ่าวไปคุณหนูรองกำลังเดินสำรวจรอบเรือน แต่ใบหน้านางถูกปิดด้วยหน้ากากสีขาวเจ้าค่ะ”อันลั่วนึกถึงคำบอกเล่าของมารดา

คนพวกนั้นบอกว่าพวกเขาทำให้อันลู่มีบาดแผลบนใบหน้า หากไม่ใช่เซียนโอสถรักษา ชาตินี้นางก็เป็นได้แค่สตรีอัปลักษณ์

อันลั่วนิ่งคิดหาวิธีเปิดเผยใบหน้าอัปลักษณ์ของอันลู่

จนสายตานางเหลือบไปเห็นเทียบเชิญจากวังบูรพา

แววตานางเป็นประกายทันทีเมื่อนึกถึงแผนการหนึ่งขึ้นมาได้

นางหยิบกระดาษมาตวัดปลายพู่กันลงไป เพียงไม่นาน บนกระดาษก็ปรากฎตัวอักษรสวยงาม

“เจ้านำจดหมายฉบับนี้ไปตระกูลอู๋ จำไว้ว่าต้องส่งให้ถึงมือคุณหนูอู๋หลิงซี”นางจัดการผนึกจดหมาย

ครั้งนี้นางไม่ได้ใช้ให้สัตว์อสูรของตนไปส่งเหมือนเดิม

เนื่องจากหลายวันที่ผ่านมา จูเอ๋อร์ของนางเลื่อนระดับ

พลังจึงยังไม่เสถียรภาพ

“อันลู่ เจ้าเป็นบุตรสาวของภรรยาเอกแล้วอย่างไร เพราะมารดาเจ้า ข้าจึงเป็นแค่บุตรสาวของอนุภรรยา เป็นบุตรสาวฮูหยินรอง ก็ไม่อาจเทียบศักดิ์เท่าบุตรสาวของฮูหยินเอกได้ เช่นนั้นจงโทษตัวเจ้าที่เกิดมาเป็นบุตรสาวภรรยาเอก ข้าจะทำให้เจ้าไม่เหลือสิ่งใดให้ภูมิใจอีกเลย” สีหน้าของอันลั่วเย็นยะเยือก ดวงตาถูกปกคลุมด้วยความเคียดแค้น

ทางด้านตระกูลอู๋

เรือนของอู๋หลิงซี

“คุณหนูเจ้าคะ บ่าวคุณหนูใหญ่อันลั่วมาเจ้าค่ะ”บ่าวรับใช้เดินมากระซิบกับอู๋หลิงซี

อู๋หลิงซีเหลือบมองบุคคลตรงหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะหลุบตาลงเมื่อเห็นว่าบุรุษตรงหน้าไม่มีท่าทีอะไร

“ท่านพี่อันหลางเจ้าคะ ซีเอ๋อร์ขอเวลาชั่วครู่”

คนตรงหน้าอู๋หลิงซีไม่ใช่คนอื่น บุรุษหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาผู้นี้ คือ หลี่อันหลาง รัชทายาทแคว้นหลี่

หลี่อันหลางมีใบหน้าที่คมคาย ดวงตาของเขาอบอุ่นราวกับแสงแรกของดวงอาทิตย์

ยามยกยิ้มเล็กน้อย ก็มีหญิงสาวมากมายที่พยายามทอดสะพานให้

น่าเสียดาย ที่สายตาของบุรุษผู้นี้ไม่เหลือบแลผู้ใดสักนิด

คงมีเพียงอู๋หลิงซี ที่อยู่ข้างกายเขาได้ จนเกิดเป็นข่าวลือว่านางอาจจะได้แต่งเข้าวังบูรพาในฐานะพระชายาเอก 

แต่ผู้ใดจะคาดคิดกัน ว่าพระชายาขององค์รัชทายาทกับไม่ใช่นาง

“ให้นางเข้ามาเถอะ ข้าก็อยากรู้ว่าคุณหนูใหญ่มีอันใด”เมื่อหลี่อันหลางพูดแบบนี้ อู๋หลิงซีก็คล้ายหมดทางเลือก นางพยักหน้าให้บ่าวรับใช้ไปพาตัวอีกฝ่ายเข้ามา

ชั่วครู่บ่าวของอันลั่วก็เข้ามา

สีหน้านางแข็งค้างเมื่อเห็นว่ามีผู้ใดอยู่กับอู๋หลิงซี

“ไม่เป็นไร เจ้าพูดมาเถอะ พี่สาวมีอันใดหรือ”

“คุณหนูใหญ่ให้บ่าวมาส่งจดหมายให้คุณหนูอู๋เจ้าค่ะ”ก่อนหยิบจดหมายที่ถูกผนึกส่งให้บ่าวข้างกายอู๋หลิงซี

อู๋หลิงซีเพียงกำหนดลมปราณชั่วครู่ก็คลายผนึกของอันลั่วได้

นางไล่สายตามองตัวอักษรบนกระดาษ สีหน้าพลันแปรเปลี่ยน สลับไปมา

ปฏิกิริยาของนางหาได้รอดพ้นสายตาของหลี่อันหลางไม่ รัชทายาทหนุ่มใช้ลมปราณดึงจดหมายจากมือของอู๋หลิงซีมา เขาใช้สายตาเลื่อนผ่านเพียงแวบเดียว ก็อ่านครบทุกตัวอักษร

ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนเพียงแค่ว่า

อันลู่กลับจวนมาแล้ว

อันลั่วต้องการให้รัชทายาทส่งเทียบเชิญงานชมบุปผาวังบูรพามาให้อันลู่

จดหมายมีเพียงแค่นั้น

“ท่านพี่อันหลางมีความคิดเห็นอย่างไรเจ้าค่ะ”

“ข้าก็อยากเจอว่าที่ไท่จื่อเฟยผู้นี้เหมือนกัน”ชายหนุ่มสะบัดมือเพียงสองครั้ง ด้านข้างก็ปรากฎชายชุดดำหนึ่งคน

“กลับไปที่วัง แจ้งเสด็จแม่ให้ส่งเทียนเชิญงานชมบุปผาไปให้คุณหนูรองตระกูลอัน”ชายผู้นั้นรับคำเพียงแวบเดียวที่ตรงนั้นก็ว่างเปล่า 

“ว่าที่ไท่จื่อเฟยของข้า ตอนยังไม่ปรากฎตัว ก็มีชื่อเสียงโด่งดัง งานชมบุปผาคราวนี้อาจจะมีเรื่องดีๆให้เราได้ชมแน่”อู๋หลิงซีไม่ตอบ 

นางเองก็พอคาดเดาแผนการของอันลั่วได้ 

และแน่นอนว่าทุกแผนการที่หวังทำลายอันลู่ ย่อมเป็นผลดีต่อนาง 

แล้วเหตุใด นางจะต้องยื่นมือขัดขวาง แกล้งทำตัวเป็นนางเอกเล่า 



 ******************************************

*โม่ลี่ฮวา (茉莉花) ดอกมะลิ

**เหลียนฮวา (莲花) ดอกบัว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 437 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

886 ความคิดเห็น

  1. #398 Baipor.z iii (@baiporziii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 19:57
    แอบเคืองทำไมนางเอกไม่เปิดหน้าไปเลย นางร้ายจะได้ตกใจว่าแผนตัวเองไม่สำเร็จ แต่ก็พอเข้าใจนางเอกไม่อยากแต่งอะนะ
    #398
    0
  2. #115 MeawMeaw31 (@MeawMeaw31) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 15:42

    ขอบคุณค่ะ
    #115
    0
  3. #22 katoem (@katoem) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 13:12
    รอนะคะ พึ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากกกก
    #22
    0