องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 12 : เป่าเปา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 498 ครั้ง
    7 ส.ค. 63



            *****************************************


“เจ้าสุขสบายดีหรือไม่”อันหลินหลางอดไม่ได้ที่จะถามบุตรสาว แม้จะมองเห็นสภาพความเป็นอยู่ของนางด้วยตาตัวเอง แต่เขาก็ยังหวังว่านางจะสุขสบาย แม้ที่พักอาศัยจะผุพังจนแทบจะป้องกันอะไรไม่ได้

เขาจำได้ว่าตอนที่เขาไล่นางมาที่นี่ ส่วนหนึ่งเขากลัวว่านางจะไม่ปลอดภัย จึงตัดใจส่งนางมา  แต่เขาก็ให้เงินทองนางมาพอสมควร รวมทั้งบ่าวรับใช้ที่เดินทางมาด้วย เหตุใดวันนี้มีเพียงสาวใช้นางเดียวที่อยู่ข้างกายบุตรสาวเขาเล่า 

อันหลินหลางไม่ได้รังเกียจอันลู่ ตัวเขาเพียงแค่ผิดหวัง เพราะเขาตั้งความหวังกับนางเอาไว้มาก

และเขาเองก็รักมารดาของนางมาก แต่เขาไม่มีกำลังจะป้องผู้ใดทั้งสิ้น ไม่ว่าจะภรรยาหรือบุตร

เขาทำได้แค่เห็นแก่ตัว มองดูภรรยาตายจาก ทอดทิ้งบุตรสาว ด้วยหวังว่านางจะปลอดภัยเมื่ออยู่ห่างจากเมืองหลวง

แต่ ฮ่องเต้ผู้นั้นไม่คิดจะละเว้นนาง!

“ลู่เอ๋อร์แม้ไม่สุขสบายกาย แต่นับว่าสุขสบายใจดีเจ้าค่ะ หลังจากที่ลู่เอ๋อร์เดินทางมาถึงที่นี่ บ่าวที่มากับขบวนก็ข่มขู่ลู่เอ๋อร์บังคับเอาเงินทั้งหมดไป แล้วพวกเขาก็หนีไป โชคดีที่ลู่เอ๋อร์ยังแอบเก็บสินเดิมของท่านแม่ไว้บางส่วน ช่วงเวลาที่ผ่านมาก็ให้เสี่ยวผิงเอาไปขาย จนนับว่าตอนนี้ลู่เอ๋อร์ไม่มีสินเดิมของท่านแม่เหลืออยู่เลยเจ้าค่ะ ขออภัยท่านพ่อแล้ว ลู่เอ๋อร์ไม่สามารถเก็บรักษาสินเดิมของท่านแม่ไว้ได้”ร่างอันหลินหลางพลันสั่นสะท้าน แม้จะแอบคิดว่าช่วงที่ผ่านมานางอาจจะลำบากไม่น้อย แต่ไม่คิดว่าจะลำบากถึงเพียงนี้ แล้วเขาจะมีหน้าไปโทษนางได้อย่างไร

“ลู่เอ๋อร์ ข้าจะทดแทนเจ้า”อันหลินหลางกล่าวน้ำเสียงหนักแน่น เขายกมือสะบัดเพียงหนึ่งครั้ง บนมือที่สะบัดก็ปรากฎสิ่งมีชีวิตขึ้นมาหนึ่งตัว รูปร่างของมันเล็กมากจนสามารถจับได้ด้วยมือข้างเดียว แต่หัวเล็กๆของมันกลับมีถึงเก้าหัว ลำตัวมันเป็นสีแดงเหมือนกับสีของโลหิต ดวงตาของมันมีสีเช่นเดียวกับลำตัว แตกต่างตรงปลายหางที่ดำสนิท 

นางมองดูสิ่งมีชีวิตในมือของอันหลินหลางด้วยความสนใจ

เจ้าตัวน้อยนี่ น่าสนใจจริงๆ!

“นี่เป็นอสูรที่เกิดจากจินตาน มันเป็นอสรพิษเก้าหัว”อันหลินหลางใช้มืออีกข้างลูบหัวเจ้าตัวเล็กเบาๆมันจึงหลับตาพริ้มอย่างสบายใจ

“ท่านพ่อพามันออกมาให้ลู่เอ๋อร์ดูเหรอเจ้าคะ”อันลู่ถามอย่างแปลกใจ ทั้งที่ในใจคาดเดาความต้องการของคนตรงหน้าได้

นับว่าชายตรงหน้ายังมีสำนึกอยู่บ้าง

เช่นนี้ในภายภาคหน้า นางจะละเว้นทางรอดไว้ให้เขา

“มันเป็นของเจ้ามาตั้งแต่ต้นแล้วต่างหาก ข้าแค่คืนมันให้กับเจ้า กลับเมืองหลวงครั้งนี้ ทุกย่างก้าวของเจ้าล้วนมีอันตราย ลู่เอ๋อร์ เจ้าฟังบิดา แม้เจ้าตัวน้อยตัวนี้มันจะมีรูปร่างหน้าเอ็นดู แต่มันร้ายกาจมาก มันเป็นสัตว์อสูรที่แม่เจ้าสร้างมันขึ้นมา ข้าไม่เคยให้มันปรากฎออกมาข้างนอก เพราะฉะนั้นจึงไม่มีผู้ใดรู้การคงอยู่ของมัน”ตอนอันหลินหลางเจ็ดหนาว สัตว์ในพันธะสัญญาของเขาเป็นเต่ามรกตตัวหนึ่งเท่านั้น ขั้นพลังของมันก็ไม่ได้โดดเด่นมาก 

จนเขาได้พบกับเหมยฮวา หญิงสาวชุดแดงผู้ตรึงสายตาของเขาและรัชทายาทไว้ ยามนั้นในอ้อมกอดของนางอุ้มจิ้งจอกสีขาวสะอาดตาไว้ตัวหนึ่ง

รัชทายาทชื่นชอบนางมาก ปรารถนาจะแต่งนางเข้าตำหนัก  หากแต่นางปฏิเสธเพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นรัชทายาท 

 นางจึงเลือกเขาแทนและมันทำให้รัชทายาทโกรธแค้นเขา รวมทั้งนางด้วย รัชทายาทจึงสั่งคนให้มาจับตัวนาง หากแต่ไม่มีผู้ใดรู้ 

ว่าการกระทำของรัชทายาทในวันนั้นกลับทำให้เขาสูญเสียอำนาจ ผู้ใดจะคาดคิดว่าสตรีนางนั้นกลับเป็นยอดฝีมือขั้นราชาจักรพรรดิ อสูรในพันธะของนางคือจิ้งจอกมนตรา

“ไม่ใช่ว่าข้าไม่สามารถปลุกจินตานในตัวได้หรือเจ้าคะ เหตุใดจึงมีอสูรในพันธะเจ้าคะ”

“ใช่ เจ้าไม่สามารถปลุกพลังปราณได้ แต่อสรพิษเก้าหัวเป็นอสูรที่มารดาเจ้าสร้างพันธะขึ้นมาจากการสละจินตานในวันที่คลอดเจ้า ส่วนข้าก็ล่อเลี้ยงมันด้วยโลหิตของตัวเอง คราแรกตั้งใจจะรอเจ้าครบเจ็ดหนาว ข้าจะมอบมันให้เจ้า แต่กระทั่งบัดนี้ข้าถึงมีโอกาสคืนมันให้เจ้า”ที่เขาไม่มอบเจ้าตัวน้อยนี้ให้กับอันลู่ในตอนนั้น เพราะร่างกายของนางอ่อนแอเกินกว่าจะเลี้ยงอสรพิษตัวนี้ได้ อีกอย่างอสรพิษตัวน้อยก็ดื่มแต่โลหิตอย่างเดียวเท่านั้น ถ้าเขาส่งมันคืนให้นาง แบบนั้นไม่เท่ากับว่าเขาเร่งเวลาตายให้นางรึ

“แปลว่ามันสามารถเปลี่ยนคู่พันธะสัญญาได้หรือเจ้าคะ”เหมือนนางจะจำไม่ได้ว่ามีเรื่องราวเช่นนี้อยู่บนโลก

“ไม่ใช่ แต่เดิมมันก็เป็นของเจ้า มันเกิดจากจินตานของมารดาเจ้าและโลหิตของเจ้า ข้าเพียงแค่อาศัยความเป็นสายเลือดเดียวกับเจ้าหล่อเลี้ยงมันแทนเจ้า” อันหลางหลางยื่นอสรพิษเก้าหัวมาตรงหน้านาง

“เพียงแค่เจ้ากรีดเลือด พันธะสัญญาก็จะทำงาน”อันลู่ชะงัก นางไม่ใช่บุตรสาวที่แท้จริง เป็นไปไม่ได้เลือดของนางจะเกิดปฏิสัมพันธ์กับอสรพิษเก้าหัวตัวนี้

หากนางคิดลอง แน่นอนว่าความลับก็จะแตกทันที

และตอนนี้นางยังจดจำสิ่งใดไม่ได้ด้วย

หญิงสาวคิดหาทางออกจนสมองยุ่งเหยิง นางไม่ได้สังเกตเลยว่าอสรพิษเก้าหัวตัวน้อยกำลังเหลือบตามองนางอยู่ 

มันจ้องมองนางด้วยแววตาวิบวับ นัยน์ตาสีเลือดสะท้อนความยินดีลึกๆออกมา 

มันค้นพบสมบัติแล้ว ถึงแม้มันจะสัมผัสได้ว่าหญิงสาวตรงหน้าไม่ใช่เจ้าของพันธะที่แท้จริงของมัน 

แต่สตรีนางนี้มันสนใจเกินกว่าจะปล่อยไปได้

และราวกับว่ามันสามารถอ่านความคิดของหญิงสาวได้ ลำตัวมันแข็งค้างขึ้นมาเล็กน้อย

และไม่รอให้หญิงสาวตรงหน้าปฏิเสธมัน หนึ่งหัวที่เป็นหัวจริงของมันฉกวูบไปที่ลำคอของหญิงสาว ปลายลิ้นสองแฉกเล็กๆสัมผัสได้ถึงกลิ่นโลหิตที่หอมหวาน มันใช้ปลายลิ้นตวัดโลหิตเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว

การกระทำของเจ้าตัวน้อยสร้างความตกใจให้คนทั้งคู่โดยเฉพาะอันลู่ นางร้องกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ 

ในใจพลันวิตกกังวลขึ้นมาทันที!

อันหลินหลางสังเกตเห็นแสงสีขาวเอ่อล้นออกมาจากร่างของบุตรสาวและอสรพิษน้อย มุมปากก็ค่อยๆยกขึ้นด้วยความยินดี

นางกระตุ้นพันธะสัญญาให้ตื่นขึ้นแล้ว

ทั้งยังตื่นในระดับที่น่าตกใจ

ระดับราชาจักรพรรดิ! 

มันอยู่กับเขามาสิบห้าปี เขาต้องสละโลหิตให้มันทุกวัน แต่มันกลับมีเพียงระดับหลอมรวมขั้นกลางเท่านั้น

นี่มันใช่เรื่องที่น่าตกใจเกินไปหรือไม่!

“ท่านพ่อ เกิดสิ่งใดเจ้าคะ”เพราะจดจำสิ่งใดไม่ได้นางจึงไม่อาจเข้าใจได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือการปลุกพันธะสัญญาให้ตื่นขึ้น

และนางพิเศษ ต่อให้ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน แต่มีอสูรตนใดบางเล่า ที่ปฏิเสธทำพันธะกับนางเพราะโลหิตของนางมีความพิเศษซ่อนอยู่ 

“เจ้าผูกพันธะกับมันสำเร็จแล้ว มันจะอยู่กับเจ้า ปกป้องเจ้า เจ้าก็ตั้งชื่อให้มันเถอะ”อันลู่เผลอแสดงสีหน้าแปลกใจก่อนจะกลบเกลื่อนอย่างรวดเร็วโดยที่อันหลินหลางไม่ทันสังเกต

“งั้นลู่เอ๋อร์จะเรียกมันว่า เป่าเปา”อสรพิษเก้าหัวที่ได้ยินนามที่ออกจะน่ารักนั้น มันก็คอตกด้วยความเศร้าใจ เหตุใดเจ้านายมันถึงมีความสารถในการตั้งชื่อได้ต่ำต้อยเช่นนี้ 

ช่างเถิด! มันจะยอมรับชื่อนี้ก็แล้วกัน 

แล้ว เป่าเปา ต้วน้อยก็เลื้อยไปตามข้อมือของนาง

พลันเมื่อมันพันรอบข้อมือเล็กๆนั้น เจ้างูตัวน้อยก็กลายเป็นกำไลสีเลือดนกหนึ่งอันแทน 

อันลู่เบิกตากว้าง นางชักจะชื่นชอบเจ้าตัวน้อยตัวนี้มากกว่าเดิมแล้ว

“ขอบพระคุณท่านพ่อมากเจ้าค่ะ ลู่เอ๋อร์จะดูแลเป่าเปาอย่างดี”

“เจ้าชอบก็ดีแล้ว เจ้ามีสิ่งใดที่ต้องจัดเตรียมก็ไปทำเถอะ เมื่อสาวใช้เจ้ากลับมาเราก็ออกเดินทางกันได้แล้ว”

“ลู่เอ๋อร์ทราบแล้วเจ้าค่ะ”



******************************************

*พบคำผิดโปรดแจ้งด้วยนะคะ ❤️



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 498 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

897 ความคิดเห็น

  1. #134 Rutti003 (@Rutti003) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 14:58
    ขัดใจความมักง่ายท่านพ่อคิดได้แย่มากเพราะมีพ่อแบบนี้น้องถึงตาย
    #134
    0
  2. #128 Krise_Kimz (@Krise_Kimz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 22:29
    พ่อมักง่ายแท้ ตลก เป็นที่ปรึกษาแต่ฉลาดน้อยจัง
    #128
    0
  3. #111 MeawMeaw31 (@MeawMeaw31) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 13:36

    ขอบคุณค่ะ
    #111
    0
  4. #91 sicashi (@sicashi) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 23:08
    คำว่า"แค่"ของอันหลินหลางทำลูกตัวเองตายไปเรียบร้อย
    #91
    0
  5. #72 lamour69 (@lamour69) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 23:05
    น่ารัก
    #72
    0
  6. #62 13868 (@13868) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 20:43
    หล่อ*เลี้ยง แบบนี้คับ
    #62
    0
  7. #48 nawa-apo (@nawa-apo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 19:48
    อภัยให้ท่านพ่อละ อิอิ
    #48
    0
  8. #11 munongmu (@munongmu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 17:01
    ถึงจะอย่างนั้น แต่ไม่เคยมาสอดส่อง ติดตามสอบถามความเป็นอยู่ของลูกเลยก็ไม่สมควรเป็นพ่อ ไม่ต้องมาอ้างว่ารักลูกรักเมียแต่ตนอ่อนแอปกป้องไม่ได้เลยให้จากมา เคยคอดบ้างไหมว่านางจะเอาตัวรอดหรือเปล่าในเมื่อนางไม่มีพลัง ไม่โดนจับไปเป็นทาสหรือถูกขายเป็นนางโลมก็ดีถมเถแล้ว
    #11
    1
    • #11-1 Poonchanit (@poonchanit) (จากตอนที่ 12)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 05:08
      +1 เห็นด้วยว่าคิดโง่ๆ องครักษ์คนคุ้มกันก็ไม่จ้างมาดูแล ลูกตายแล้วค่อยมาชดเชย สงสารอันลู่ตัวจริง
      #11-1
  9. #10 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 22:55

    ในอดีต ท่านพ่อกับฮ่องเต้ก็ผูกพันกับท่านแม่นี่เอง ฉนั้นฮ่องเต้จึงให้นางแต่งกับลูกชายเพื่อแก้แค้นรึเปล่า แต่ตอนนี่องค์หญิงปลอมเป็นอันลู่นางจะยอมแต่งงานด้วยความเต็มใจรึ เรื่องจะง่ายขนาดนั้นหรือไม่ คงต้องดูกันก่อน น้องได้อสรพิษน้อยมาทำพันธะ เจ้างูน้อยฉลาดรีบตระครุบเลยนะอิ อิ ท่านพ่อก็ไม่ได้ใจร้าย แต่ไม่กล้ากลหาญท่ีจะทำอะไรมากเพื่อปกป้องน้อง ขอบคุณค่ะ


    #10
    0