จบ | [FIC GOT7] - Don't say อย่า(ถามหา)รัก #BNIOR

ตอนที่ 6 : Don't say อย่า(ถามหา)รัก : EP.05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    14 มี.ค. 61

คำเตือน โปรดอ่านทอล์กทุกครั้ง ไม่อ่านจะตกข่าวนะคะ
สามารถติดต่อ พูดคุยกับเหม่ยได้ที่ 
1.Twitter : @PN__97

2.PAGE FB : Writer_Pn

3.ตามหวีดได้ที่ #อย่าถามหารัก



| EP.05 |


ปึง!



“เฮ้!” เสียงตบโต๊ะและเสียงทักทายของแจ็คสันดังขึ้นในตอนเช้าของวันขณะที่หลายๆ คนกำลังรอเวลาเข้าเรียน ผมเงยหน้าจากหนังสือและเลิกคิ้ว



“อะไร?”



“คืนนี้ไปเที่ยวกัน มีผับเปิดใหม่” แจ็คสันบอกและทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามผมและเป็นที่ข้างๆ มาร์ค ได้ยินแบบนั้นผมก็ยิ้มทันที




“น่าสนใจ ไปสิ” ผมตอบรับไปอย่างง่ายๆ โดยไม่คิดอะไรมากเพราะตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาผมก็ค่อนข้างวุ่นกับการเรียนไม่ค่อยได้มีเวลาพักสักเท่าไร กลับบ้านก็เจอคนน่าเบื่ออย่างแจบอม บางวันก็ทะเลาะกันจนไม่อยากจะมองหน้าหรือเข้าใกล้ ไปเที่ยวครั้งนี้ก็ดีจะได้เปิดหูเปิดตาไม่ต้องมานั่งให้ใจร้อนเป็นไฟเหมือนทุกๆ วัน เบื่อจริงๆ



แต่ก็มีนะคนที่ไม่เห็นด้วยกันผมน่ะ



“ทำไมต้องไปวันนี้ด้วย ทำไมไม่ไปวันศุกร์” แจบอมพูดเสียงเรียบทำเอาทั้งโต๊ะเงียบกริบ มาร์คเงยหน้าจากหนังสือมองทุกด้วยท่าทางไม่เข้าใจสถานการณ์



“อ้าว แล้วทำไมต้องไปวันศุกร์ล่ะ? ก็วันนี้เขาเปิดร้านวันแรก ไปวันนี้นี่แหละ” แจ็คสันแย้งและรวบรัดนัดหมายเองทั้งหมด แจบอมเบนสายตาจากแจ็คสันมาที่ผมและส่ายหน้าไปมา “ไม่ต้องไปหรอก”



ผมยิ้ม



“ไม่ จะไป” ผมเถียงทันที ก็เพราะเขาเป็นแบบนี้ไง นับวันๆ ก็ยิ่งทำเกินไปแล้ว ห้ามนู่นห้ามนี่ทำเหมือนผมเป็นเด็กที่ดูแลตัวเองไม่ได้ เขาคิดจะขังผมไว้กับตัวเองตลอดเลยหรือไง ประสาท!



“เราว่าไปเที่ยวบ้างก็ดีนะ จะได้ไม่เครียดไง” มาร์คพูดขึ้นท่ามกลางสงครามประสาทของผมและแจบอม คำพูดนิ่มๆ ของเขาคล้ายน้ำเย็นที่ดับไฟศึกสงครามระหว่างผมกับแจบอมได้ ผมยิ้มอย่างผู้ชนะทันที



“สามต่อหนึ่ง จะไม่ไปก็ได้นะ” ผมบอกอีกครั้งพร้อมยักไหล่อย่างไม่แคร์ แจ็คสันก็เลยหัวเราะออกมาอย่างสะใจเพราะครั้งนี้แจบอมแพ้ราบคราบ



ผมบอกแล้วว่าเขาทำอะไรผมไม่ได้หรอก




เวลา 21.00น. @ผับK



แจบอมขับรถพาผมมายังผับที่นัดกับแจ็คสันไว้ ระหว่างทางที่นั่งรถมาเขาก็เอาแต่เงียบและทำท่าไม่พอใจที่ผมดื้อดึงมาตามที่แจ็คสันชวน แต่ถามผมว่าแคร์ไหม คำตอบคือไม่ ต่อให้เขาตายต่อหน้าผมก็ไม่สนใจคำขอร้องของเขาหรอก



พอจอดรถเสร็จเราก็พากันเข้าไปข้างใน ผู้คนในร้านเยอะมากจนทางเดินแทบจะไม่มี เสียงเพลงดังกระหึ่มจนปวดหู แจบอมเดินมาขนาบด้านหลังและยกมือขึ้นเกาะเอวผมไว้พร้อมกับดันให้เดินไปข้างหน้า



เหมือนจะหวังดี แต่ไม่ใช่ เขาแค่หวงเพราะมีผู้ชายหลายคนหันมามองผมพร้อมรอยยิ้มร้ายๆ



“เห็นไหม บอกแล้วว่าอย่ามา” ระหว่างที่เราค่อยๆ เดินไป แจบอมก็บ่นออกมาให้ผมฟัง เขาดูหงุดหงิดมากที่ที่นี่คนเยอะแถมยังมีคนคอยจ้องมองผมตลอด ผมเองก็ได้แต่หัวเราะในลำคอแต่ไม่ตอบอะไร จนกระทั่งเรามาถึงโต๊ะที่มีแจ็คสันและมาร์คนั่งรออยู่ก่อนแล้ว



“เป็นไงมึง คนเยอะล่ะสิ” แจ็คสันทักขึ้น ผมก็เลยพยักหน้าตอบ



“เออสิ แล้วนี่มากันนานแล้วเหรอ?” ผมถามพลางมองไปบนโต๊ะเห็นว่ามีแก้วแอลกอฮอล์ที่หมดแล้วแล้วประมาณสามสี่แก้ว เป็นเครื่องยืนยันว่าทั้งสองคนคงจะดื่มไปก่อนแล้ว



“สักพัก” แจ็คสันตอบและหันไปสั่งเครื่องดื่มให้ผมและแจบอม ผมนั่งลงข้างๆ มาร์คและหันไปคุยกับเขา



“แล้วมาร์คมายังไง คนขับรถมาส่ง?” ที่ถามเพราะปกติเขาจะมีคนขับรถคอยรับส่งตลอด พอได้ยินแบบนั้นมาร์คก็ยิ้มและส่ายหน้าไปมาพร้อมกับชี้ไปที่แจ็คสัน



“แจ็คสันพามาน่ะ ถ้าให้คนขับรถมาส่งพ่อกับแม่รู้แน่ๆ” เขาบอกยิ้มๆและหยิบแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ผมเลิกคิ้วนิดๆ



“พ่อแม่ไม่ให้เที่ยวเหรอ?”



“เปล่า เราแค่ไม่อยากให้เขารู้เฉยๆ” มาร์คตอบพร้อมรอยยิ้มและกระดกเหล้ารวดเดียวหมด ผมมองเขาอย่างอึ้งๆ



“ดื่มเก่งหรือไง?” ที่ถามเพราะอยากรู้เพื่อเป็นข้อมูลสำหรับบางเรื่อง มาร์ควางแก้วลงบนโต๊ะและเช็ดคราบเหล้าที่ริมฝีปากออก จากนั้นก็หันมาส่ายหน้าให้ผมเบาๆ



“ไม่หรอก เราก็ดื่มได้นิดหน่อย” เขาตอบและหันไปสั่งเครื่องดื่มมาเพิ่ม ผมมองการกระทำของมาร์คด้วยความพึงพอใจพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มไปด้วย



ผมรู้แล้วว่าผมจะทำอะไรต่อจากนี้



“ห้ามดื่มเยอะ” แต่ก่อนที่อารมณ์ผมจะดีมากไปกว่านี้ เสียงทุ้มๆ ของคนน่ารำคาญก็กระซิบที่ข้างหู ผมตวัดสายตาไปมองด้วยความไม่พอใจ



“ยุ่ง!!” ว่าจบก็กระดกเหล้ารวดเดียวหมดแก้วและหันไปสั่งมาเพิ่ม 



แจบอมได้แต่มองเพราะเขาทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ก็ลองมาขัดใจผมสิ ผมจะอาละวาดให้เละเลย



หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไร เหมือนตั้งใจดื่มกันมากๆ มีเพียงแค่แจบอมนั่นแหละที่ดื่มไปแค่สองแก้วเพราะเขารู้ตัวดีว่าต้องขับรถกลับ



“เดี๋ยวเราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” มาร์คบอกผมหลังจากที่เขาดื่มไปประมาณห้าถึงหกแก้ว ผมพยักหน้ารับและดื่มต่อ พอมาร์คเดินออกไปแจบอมก็ลุกขึ้นยืน



“เดี๋ยวมา” เขาบอกแค่นั้นและเดินออกไป ผมมองตามหลังก็เห็นว่าเขาเดินตามมาร์คไป เหอะ!



“มึงหึงเหรอ?” แจ็คสันขยับตัวมานั่งข้างผมและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยานคาง เขาเองก็มองตามมาร์คและแจบอมเหมือนกับผม



“เปล่า แค่มองเฉยๆ” ผมตอบอย่างไม่ใส่ใจและดื่มต่อแต่แจ็คสันไม่จบแค่นั้น เขาซบหัวมาที่ไหล่ของผมและพร่ำออกมา



“แต่กูโคตรหึงเลย กูชอบมาร์คจริงๆ นะเว้ย ชอบตั้งแต่แรกเจอ...” คำพูดเพ้อเจ้อของแจ็คสันลอยเข้าหูผมและมันก็ควรจะลอยออกไป แต่มันติดอยู่ในหัวและทำให้ผมคิดตัดสินใจบางอย่างได้



“ชอบมากขนาดไหนวะ?” ผมถามและยกมือลูบเส้นผมของแจ็คสัน เพื่อนตัวสูงเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผมและยิ้มน้อยๆ



“ชอบมากจนบรรยายไม่ถูกเลย” ว่าจบก็ซบไหล่ผมตามเดิม ผมยิ้มให้กับคำตอบของเขา



“อยากครอบครองหรือเปล่า?”



“อยากสิ กูอยากได้เขาทั้งตัวนั่นแหละ”



พอพูดแบบนั้นจบแจ็คสันก็เอื้อมไปหยิบแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ดีกรีแรงขึ้นกระดกรวดเดียวหมดและก็ยกมือสั่งใหม่ ผมมองการกระทำของเขาพลางคิดในใจว่า...อะไรทำให้แจ็คสันชอบมาร์คได้ขนาดนี้



ชอบ...ที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทนหรือชอบ...เพราะต้องการบางอย่าง



“แจ็คสัน” ผมเอ่ยเรียกเพื่อนอีกครั้ง แจ็คสันไม่ตอบแค่หันมามอง



“...”



“ทำไมมึงถึงชอบมาร์คล่ะ?” ผมถามเพราะผมอยากรู้ แจ็คสันเค้นยิ้มออกมาน้อยๆ



“กูก็สงสัยตัวเองเหมือนกัน ทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกันแท้ๆ ไม่สิ แค่ไม่กี่เดือนเอง...” ขณะพูดสายตาของอีกฝ่ายก็หม่นลง ผมไม่ได้รู้สึกชื่นชมหรือตื่นเต้นกับสิ่งที่แจ็คสันบอกหรอก แค่สงสัยว่าเขาชอบมากขนาดนั้นเชียวเหรอ? มันจะกลายเป็นความรักเข้าให้สักวันหรือเปล่า รักงั้นเหรอ? มันคือเรื่องโกหกสิไม่ว่า ไม่มีคำว่ารักในโลกนี้หรอก



จริงๆ แจ็คสันอาจจะแค่หลงหรือไม่ก็หน้ามืดเฉยๆ



“...” ผมเงียบและปล่อยให้แจ็คสันจมอยู่กับความคิดของเขา ไม่นานเท่าไรแจบอมกับมาร์คก็เดินกลับมา มาร์คยิ้มให้ผมและมองแจ็คสันด้วยสายตาตกใจ



“แจ็คสันเมามากแล้วนะเนี่ย” มาร์คบอกและนั่งลงข้างๆ ฝ่ามือขาวยกขึ้นแตะๆ ที่หน้าผากของแจ็คสันเบาๆ ทุกการกระทำของเขาอยู่ในสายตาของผมและแจบอม



“กลับไหมล่ะ?” แจบอมถามขึ้น ผมมองหน้ามาร์คและพยักหน้ารับ



“อือ แต่มันคงขับรถไม่ไหว งั้นนอนบ้านฉันแล้วกัน” ผมบอกและสรุปจุดหมายให้ แจบอมลุกขึ้นและช่วยพยุงแจ็คสัน จากนั้นเราก็พากันเดินไปที่ลานจอดรถ



แจบอมจัดการยัดแจ็คสันไปนั่งเบาะหลังข้างๆ มาร์ค ความเมาเข้าสิงร่างแจ็คสันจนอีกฝ่ายไม่มีสติหลงเหลือและถือว่าโชคดีที่มันหลับไปทั้งอย่างนั้น หากมันพูดพร่ำเรื่องราวในใจออกมาคงทำให้แผนการง่ายๆ ของผมพังไม่เป็นท่า



“ขึ้นรถสิจินยอง” แจบอมที่นั่งประจำที่แล้วตะโกนบอกผมที่ยังยืนอยู่นอกรถ ผมหันไปมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาวาววับก่อนจะยิ้มน้อยๆ



“รอแป๊บนะ ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน” บอกเสร็จผมก็เดินออกมาทันที ไม่ฟังเสียงตะโกนเรียกของแจบอมด้วยซ้ำ ห้องน้ำที่ผมจะไปมันไม่มีจริงหรอก ที่พูดออกไปก็แค่ข้ออ้างเท่านั้น



ผมกลับเข้ามาในผับอีกครั้งและตรงไปยังบาร์ที่มีบริกรยืนทำหน้าที่อยู่ หย่อนสะโพกลงนั่งและสั่งเครื่องดื่มแรงๆ มาหนึ่งแก้ว



ผมจัดการเครื่องดื่มนั่นจนหมดในรวดเดียวก่อนจะเงยหน้าถามบริกรหนุ่ม



“มีของไหม?” คำถามของผมทำให้บริกรเดินเข้ามาใกล้พร้อมคำถาม



“ต้องการแบบไหนครับ?” เขารู้ตัวว่าของที่ผมหมายถึงคืออะไร ผมลุกขึ้นยืนและกระซิบเขา บริกรหนุ่มยิ้มและก้มลงใต้เคาน์เตอร์หยิบบางอย่างมายื่นให้ผมพร้อมกับผมที่ยื่นเงินให้เขา



“ขอบใจนะ” ผมกล่าวขอบคุณและยิ้มตบท้ายให้อีกฝ่ายก่อนจะเดินออกมา



พอมาถึงรถแจบอมก็ขับออกไปทันที บรรยากาศในรถเงียบเชียบเพราะแจ็คสันเมาจนหลับไป มาร์คเองก็ดูมึนๆ และมองออกไปนอกกระจก ส่วนผมกับแจบอมเราก็ไม่พูดอะไร ปล่อยให้ห้องโดยสารเงียบเป็นป่าช้าต่อไป



ไม่นานก็มาถึงบ้านของผม แจบอมช่วยพยุงแจ็คสันเข้าไปในบ้านและพาไปที่ห้องนอนแขก น่าเสียดาย(สำหรับมาร์ค)ที่บ้านผมมีแค่สองห้องนอน ห้องแรกเป็นของผมและอีกห้องเป็นห้องนอนว่างๆ นั่นจึงทำให้มาร์คต้องนอนห้องเดียวกับแจ็คสันอย่างเลี่ยงไม่ได้



ผมทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีโดยการหาน้ำดื่มมาให้มาร์คดื่มแก้กระหายพร้อมกับเสื้อผ้าของผมให้เขาเอาไว้เปลี่ยนก่อนนอน ส่วนแจบอมก็จัดการกับสภาพเน่าๆ ของแจ็คสัน



เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแจบอมก็กลับมาที่ห้องนอนของผม ร่างสูงตกใจเล็กน้อยที่เห็นผมในสภาพเปลือยเปล่าทั้งตัวแถมยังนั่งจ้องไปที่เขาอีกต่างหาก



เขาทำเหมือนเวลาทั้งโลกหยุดหมุน แจบอมยืนค้างอยู่แบบนั้นจนผมต้องเดินไปหาเขาซะเอง ยกแขนขาวๆ ขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งและซบใบหน้าลงที่หน้าอกกว้างพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับกระซิบ



“ร้อนจัง” ขณะพูดออกไปผมก็ไล้ปลายนิ้วไปตามสาบเสื้อของอีกฝ่าย แจบอมก้มลงมองหน้าผม



“เมาหรือเปล่า?”



“เมา...มั้ง” ผมตอบแบบกลางๆ และหัวเราะน้อยๆ มือบางค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของอีกฝ่ายอย่างช้าๆ ที่ละเม็ด ผมรู้ว่าต้องทำแบบไหน เมื่อสาบเสื้อหยุดออกจากกันผมก็จัดการถอดและโยนมันลงไปที่พื้น



แผงอกขาวกำยำของแจบอมปรากฏต่อสายตาของผม ผมกดจูบลงที่อกซ้ายของเขาเบาๆ พร้อมกับยกยิ้ม



แจบอมยกมือขึ้นประคองร่างของผมที่ทำเหมือนจะไม่มีแรงทรงตัว แววตาคมจับจ้องใบหน้าและดวงตาฉ่ำน้ำของผมไม่ลดละ เหมือนเขากำลังค้นหาอะไรบางอย่าง



แต่หาให้ตายก็ไม่เจอหรอก



“เมาจริงๆ สินะ” เขาพึมพำและทำท่าจะอุ้มผมไปที่เตียง แต่ผมไม่ต้องการให้เขาทำแบบนั้นเลยขืนแรงไว้และดันเขาไปที่ห้องน้ำแทน



“ร้อน...อาบน้ำให้หน่อย” ผมบอกและดันอีกฝ่ายติดกำแพง แจบอมขมวดคิ้วกับท่าทางของผม



“อารมณ์ไหน?” เพราะผมไม่เคยเป็นแบบนี้ล่ะสิ เขาเลยถามออกมาแบบงงๆ



“อารมณ์อยากมั้ง” พูดกลางๆ อีกครั้งตามด้วยเสียงหัวเราะคล้ายว่ากำลังสนุก ใช่ ผมกำลังสนุกกับสิ่งที่ผมทำ สนุกกับสิ่งที่จะมอบให้ทั้งแจบอม...และมาร์ค



ผมหวังว่าเขาจะสนุกเหมือนที่ผมสนุก



สนุกจนแทบขาดใจตาย...


[CUT]




อ่านจบตอนแล้ว อย่าลืมสาดกำลังใจนะคะ :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,320 ความคิดเห็น

  1. #1311 Nadeareeya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 12:05

    อ่าน cut ได้ที่ไหนหรอคะ

    #1,311
    0
  2. #1238 Kwan_Z.E* (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 18:14
    เห้อออ ทำลงไปจนได้ สงสารก็แต่แจ็คสันหวังว่าสถานการ์ณตรงนั้นจะไม่เลวร้ายมากนะ แจบอมต้องอดทนกับความรั้นความดื้อของจินยองได้ถึงขนาดไหนนะ จินยองจะมองเห็นความรักนี้เมื่อไหร่จะเปิดใจและเชื่อที่แจบอมบอกตอนไหน คนอ่านเหนื่อยแล้วนะคะ ฮือออออ
    #1,238
    0
  3. #1187 shierichi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 11:24
    มาร์คต้องเจออย่างนี้เพียงเพราะเป็นลูกของผู้หญิงคนนั้น อ่า..น่าสงสารจริงๆ...
    #1,187
    0
  4. #1037 bibimbua (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 23:34
    จินยองลูก หนูจะเสียใจมั้ยในอนาคต
    #1,037
    0
  5. #951 RoOkampz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 12:25
    cut นี่ให้ไปหาที่ไหนคะ แงงง
    #951
    0
  6. #766 ALOHA (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 05:07
    แจบอมเข้าาเหมือนมีไรบางอย่าง
    แต่นยองร้ายวะ ร้ายจนน่ากลัว
    #766
    0
  7. #535 กีกี้ส์ :-*) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 18:23
    แจบอมอะคิดแน่ๆแหละ แต่ต้องเชื่อใจจินยองไง เลยบอกว่าเชื่อ แต่จินยองนี่ร้ายกาจมากเลยนะ อย่างงี้จะมาร์คกับแจ็คสันจะมองหน้ากันไม่ติดได้นะ
    #535
    0
  8. #346 Naniile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 14:38
    แจบอมรู้อะไรบ้างเนี่ยเหมือนจะต้องคอยถามเพื่อความมั่นใจตลอดว่าฝีมือจินยองมั้ย แฟนนายมันร้ายแจบอม
    #346
    0
  9. #340 ออมม่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 01:51
    ไม่อยากให้จินยองร้ายขึ้นเรื่อย ๆ เลย มันดูจิตมาก ๆ แม้แต่ความรักของแจบอมก้อช่วยอะไรไม่ได้เลยหรอ
    #340
    0
  10. #327 norrijung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 18:36
    มันไม่เด้งเตือน พอมาอ่านอีกตอนก็แปลกใจว่าทำใหม่ถึงสปอยด์ตอนใหม่แล้ว จินยองร้ายอะ เราคิดว่าแจบอมรู้ว่าจินยองเป็นคนทำและแจบอมยังไม่เห็นหลักฐานก็เลยไม่คิดว่าจะพูดอะไรต่อ เพราะเอาเข้าจริงด้วยนิสัยจินยองแล้วถ้าเกิดเหตุการณ์อะไรแบบนี้ต้องมีอาการสักอย่างไม่หน้าจะใจเย็นได้
    #327
    0
  11. #310 Ploy Snw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 04:49
    โอ่ยยย หนูนิสัยอะ นางร้ายของแม่!!
    #310
    0
  12. #309 Bu Beom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:20
    แจบอมต้องมีอะไรกับมาร์คแน่นอลลบบ
    #309
    0
  13. #308 V'vitaJ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 21:53
    แงง ยังติดตามอยู่นะคะ แต่ตอนที่แล้วลืมเยย //จินยองร้ายมักกก ส่วนมาร์คกะแจ็คสัน รักกันก็ดีนะคะ ไหนได้แล้ว อุ๊บบส์.. แฮ่ๆ รอติดตามนะคะ
    #308
    0
  14. #307 Kiewzendro (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 19:39
    จินยองเจออะไรมา ทำไมถึงเจ้่าคิดเจ้าแค้นได้ขนาดนี้
    #307
    0
  15. #306 suga1a (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 14:27
    อยากรู้เรื่องของมาร์คกับแจบอมอะ พี่แกดูหัวเสียมากอะ ต่อม-สั่นระริกเลยอะ
    #306
    0
  16. #305 Aya1111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:58
    โอ้โหหห ร้ายมาก แล้วไม่ยอมรับด้วย สงสารแจ็คมาร์คเลยนะเนี่ย แจบอมนี่ต้องเกี่ยวข้องซัมติงอะไรกะมาร์คปะ หัวเสียเบอร์นั้น
    #305
    0
  17. #304 PatteemaS. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 10:08
    อมก ร้ายมากกกกกก สงสารมาร์คคคค ถ้าจินยองเป็นตัวร้ายจะด่าว่าตอแหลไปแล้วแต่พอดีเป็นจินยองเลยพูดได้แค่ร้ายจังลูก
    #304
    0
  18. #303 mjswh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:49
    ชอบบแบบนี้อ่ะนี่กรูเป็นโรคจิตรึเปล่าวะะะ55555สู้ๆนะคะรออ่านอยู่ตลอด
    #303
    0
  19. #302 Park-Nadia (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 02:07
    โอ้ยยยยย ทำไมลูกชุ้นร้ายขนาดนี้ สงสารมาร์คเขาลูกกก อย่าทำแบบนี้เล่ยย
    #302
    0
  20. #301 Warabiw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 02:01
    จินยองงงร้ายอีกแล้ว หนูจะร้ายได้มากกว่าอีกใช่ไหมลู๊กกกกก วงวานพี่มาร์คเลย /สู้ๆนะไรท์ สาดกำลังใจให้เยอะๆเลย
    #301
    0
  21. #300 Jannie18 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 00:17
    สนุกกกก
    #300
    0
  22. #299 Jannie18 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 00:16
    ไฟท์ติ้งๆ
    #299
    0
  23. #298 Jannie18 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 00:16
    จินยองร้ายลึกอะ แต่นี่ก็ชอบอยู่ดี555
    #298
    0
  24. #297 Aya1111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 14:05
    คือแบบ...จินยองงงงงง เอาอะไรให้มาร์คกินใช่มั้ยยยย
    #297
    0
  25. #294 Jannie18 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:58
    จินยองแซ่บเว่ออออออ
    #294
    0