Risk Heart แลกรักเสี่ยงหัวใจ

ตอนที่ 12 : EP.01 : Love Pre-order [Story. Ken-Jilly]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    26 ก.ย. 56






EP.01

 

            “งั้นฉันขอหลี้ภัยก็ได้...”

            ฉันโพลงออกไป เมื่อคนใจร้ายไม่ยอมให้ฉันอยู่ด้วย ไม่ยังไงฉันก็จะไม่ยอมเป็นอันขาด ก่อนตายยังไงก็ยังอยากจะได้ยินคำว่าให้อภัยและจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมจากคนใจแข็งราวหิน เหล็ก คนนี้

            เคน...ขอโทษ ยังรักกันอยู่ใช่ไหม ช่วยหันหน้ามาคุยกับจิลลี่หน่อย จิลลี่ขอโทษ T^T

            “ฉันไม่ดูละครน้ำเน่า ออกไปซะฉันจะทำงานต่อ”

            เขาไล่อย่างไม่ใยดี ทำให้ฉันน้ำตาแทบล่วงโรย คนมีความผิดติดตัวมันน่ากลัวแบบนี้นี่เองสินะ

            ฉันชื่อจิลลี่ ตอนนี้เรียนจบปริญญาโทจากเมืองนอกแล้ว กำลังจะหางานทำ แต่ก่อนที่จะหางานทำฉันอยากทำอะไรที่ค้างคามาโดยตลอดสักหน่อย ไม่เช่นนั้นชีวิตที่เหลือต่อไปของฉันคงอยู่อย่างไม่สบายใจแน่

เมื่อเกือบสามปีก่อนฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยและย้ายไปเรียนต่อเมืองนอก แต่แฟนของฉันเขาไม่ชอบใจที่ฉันไม่ตามเขาไปเรียนที่เดียวกัน เราทะเลาะกันตลอดๆ จนกระทั่งฉันทนไม่ไหวขอเลิกกับเขา และเขาก็เสียใจจนเสียผู้เสียคนไปพักหนึ่ง หลังจากนั้นเขาก็ไม่ติดต่อฉันอีกเลย แต่เป็นฉันที่คอยตามติดเขาตลอด จนตอนนี้เรียนจบแล้ว ฉันอยากมาขอโทษเขา แม้ว่าเขาจะไม่หันหน้ามารับฟังเลยก็ตาม

“เคน...ทำยังไงจิลลี่ต้องทำยังไงกันเหรอถึงจะหายโกรธ งั้นขอสมัครเป็นเรขาหน่อย”

“ฉันมีเรขาส่วนตัวแล้วไม่รับ”

ให้ตายเถอะ! เอาใจยากจังเลย เฮ้อ~ ถ้าฉันมีอิทธิพลเหมือนเขา ก็อยากจะเป็นมารร้ายไปไล่เรขาเขาออกหรอกนะ แต่เผอิญว่าฉันมันขี้ขลาดจะตายไป ไม่กล้าหรอก -_-

“งั้นสมัครเป็นแม่บ้านประจำห้องทำงานของเคนก็ได้ คนถูห้อง เช็ดกระจก ขัดรองเท้า จัดโต๊ะ จัดเก้าอี้ จิลลี่ทำได้หมดเลยนะคะ”

“มีแล้วเหมือนกัน”

“อะฮึ...หือ~

ฉันร้องครางคร่ำครวญอย่างคนที่ท้อแท้ใจหมดอารัยตายอยาก ใจร้าย ใจแข็ง กว่านี้มีอีกไหม เมื่อก่อนไม่เคยเห็นเป็นอย่างนี้เลย ถึงจะชอบพูดไม่รู้เรื่องก็เถอะ

“งั้นขอเป็นยามเฝ้าหน้าประตูได้ไหม~~

ฉันพูดขึ้นเป็นทำนอง เมื่อนึกถึงเพลงสมัยยังเป็นเด็กน้อยแว๊บเข้ามาในหัว เคนถึงกลับเงยหน้ามองฉันเลยล่ะ เย้!

“น่ารำคาญชะมัด งานไม่มีทำหรือยังไง?”

โดนว่าแบบนี้เข้า ฉันถึงกลับต้องเงียบไปเลย เขาคงไม่สนใจใยดีฉันแล้วจริงๆ นั่นแหละ เรามันตัวน่ารำคาญของเขาอยู่แล้วนี่ ทำใจเถอะจิลลี่อย่าหวังอะไรให้มันมากเลย

ฉันคอตกเดินกลับไป...กลับไปนั่งถอนหายใจที่โซฟาน่ะ ไม่มีทางหรอก ของๆ เราทั้งคนจะปล่อยได้ยังไง กลับมาแล้วก็ต้องเอากลับคืนมาสิ เฮอะ!

ฉันทำแก้มป่องเหมือนไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น เมื่อเคนมองตามฉัน ทำหน้าเซ็งเอาเรื่องที่ฉันยังหัวดื้อไม่ยอมกลับ หน้าด้านนั่งอยู่แบบนี้

ก๊อกๆๆ

ฉันสบตากับเคนทันที เพราะมีคนเข้ามาเคาะห้องของเขา ใครกันนะ? หรือว่าจะเป็นแม่เรขาสุดเซ็กซี่ของเขา

“ขออนุญาตค่ะบอส”

นั่นไง ใช่จริง เรขาคนนี้ต้องชอบเคนแน่ๆ เลย แล้วฉันจะทำยังไงนะถ้าเคนชอบเธอตอบ เอ๊ะ! หรือว่าเพราะเขาชอบคนอื่นไปแล้ว เขาถึงไล่ฉันแบบไร้เยื้อใยขนาดนี้ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงฉันก็คงต้องทำใจนั่นแหละ เพราะฉันเองก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวของเขาอยู่แล้ว

“เชิญ...”

เมื่อมีคำเชิญจากด้านในห้อง แม่เรขาสาวสวยก็เปิดประตูเดินเข้ามา เธอเซ็กซี่จังเลย ฉันแทบไม่ติดเลยอ่ะ อ่อ ที่จริงฉันไม่มีความเซ็กซี่อยู่แล้วล่ะ ฉันมันเด็กปอนๆ อย่างที่เคนชอบว่านั่นแหละ

“บอสค่ะ วันนี้มีประชุมตอนบ่ายสองนะคะ”

“ครับ ผมทราบแล้ว”

“ค่ะ เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงเยลลี่ก็เลยมาแจ้งเตือนค่ะ เกรงว่าบอสจะลืม”

“ไม่ลืมหรอกครับ ขอบคุณมาก”

“ค่ะ...”

เรขาสาวของเคนยิ้มรับคำพูดของเขา จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกจากห้องระหว่างที่เดินออกไปนั่นเธอก็สบตากับฉันด้วย ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่ฉันรู้สึกเหมือนเธอไม่ชอบฉันเลย อย่านะ! ชีวิตของฉันไม่เหมือนในละคร อย่าทำหน้าแบบนั้นกับฉันเป็นอันขาด ถึงแม้ว่าฉันจะติดละครทุกเรื่องฉันก็ไม่อยากเป็นอย่านางร้ายหรือนางเอกในละครหรอกนะ

“ไปด้วยนะ เสริฟน้ำหรือชงกาแกก็ยังดี ให้โอกาสได้ขอโทษหน่อยได้ไหม?”

ฉันไม่เจียมเดินเข้าไปออดอ้อนเคนอย่างที่เคนทำเมื่อก่อน เขาเองก็ใจแข็งใจร้าย ไม่ยอมตอบรับหรืออะไรสักอย่างเลย นั่งอ่านอะไรของเขาไปไม่รู้ สุดท้ายพอทำอะไรไม่ได้ เมื่อเขาไม่ตอบโต้มาทางไหนๆ เลย ฉันจึงเดินไปรอบห้องของเขาเป็นสิบๆ รอบ ปัดเช็ดซอกมุมต่างๆ ไม่จ้างก็จะทำขอแค่ได้อยู่ขัดตา เอ้ย! อยู่ใกล้เขาก็พอใจแล้ว

“อุ๊~ รูปใครหว่าหล่อจัง”

“...”

ฉันร้องท้วงรูปคุณชายรูปหล่อที่แขวนไว้ที่ผนังห้อง ไอ้คนใจหิน ขนาดทำถึงเพียงนี้แล้วยังไม่ยอมมองเราเลย มีปฏิกิริยาสักนิดนึงก็ยังดีนะ แต่นี่เขาไม่ยอมเงยหน้าสนใจฉันเลย ทำราวกับว่าฉันเป็นอากาศธาตุไปซะอย่างนั้นแหละ

“โอเคๆ ถ้าลืมกันไปแล้วก็ขอบให้โชคดี ขอให้เจอคนดีๆ ขอให้รักกับเขาคนนั้น ขอให้เธอสวยเหมือนนางฟ้า ขอให้เธอรักเคนมากๆ และขอให้เคนมีแต่วามสุข สุขภาพแข็งแรง ไปก็ได้ ต่อไปคงได้เจอกันอีก รักเสมอ...”

ฉันอวยพรจบก็เดินน้ำตาคลอออกมาจากห้องทำงานของเขาทันที เกรงว่าจะร้องไห้จริงๆ ทั้งที่แค่ปั้นเรื่องมาอย่างนั้นเองแหละ เดี๋ยวค่อยมาใหม่ก็ได้ ถึงเขาจะออกปากไล่ แต่การกระทำเขาไม่ถึงขั้นสั่งคนมาหามฉันออกไป แค่นี้ก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว

“อุ๊ย! กลับแล้วเหรอค่ะ?”

“อืม...”

ฉันครางตอบรับคำถามของยัยเราขาสุดเซ็กซี่นั่น ก่อนจะเดินหนีเธอไปเลย ไม่อยากจะพูดคุยด้วยมาก น่ารำคาญ รำคาญนมเธอนะ มันใหญ่เวอร์แถมยังสั้นจู๊ดอีกต่างหาก

ไปรอที่หน้าห้องประชุมดีกว่า อิอิ

 

Cen’s talks

เธอกลับมาแล้ว ยัยเด็กปอนๆ แสนเกรียนของผมกลับมาแล้ว อยากจับมาดีดหน้าผากเล่นหรอกนะ แต่ขอสั่งสอนซะหน่อย หึ! กล้าบอกเลิกฉันเหรอ รู้จักฤทธิ์พ่อน้อยไปซะแล้ว

เมื่อกี้เธอเดินออกไปข้างนอกเห็นปั้นน้ำตาคลอซะจนน่าสงสาร แต่อย่าไปหลงเชื่อเลย ฤทธิ์เดชของจิลลี่เยอะ ตามเธอไม่ทันหรอก เชื่อเลยว่าออกไปผมต้องเจอเธอเล่นละครอยู่แถวนี้ล่ะ ตุ๊กตาทองต้องยกให้เขาเลย บอกแล้วยัยเด็กนี่นะสุดจะเกรียน

 

งานประชุมเริ่มขึ้น น่าแปลกที่ไม่เห็นจิลลี่เลย อยากจะถามคนแถวนั้นหรอกนะว่าเห็นคุณหนูตัวเล็กๆ ขาวๆ หน้าตาจิ้มลิ้มเดินไปมาแถวนี้ไหม แต่ก็คิดว่าไม่ถามน่ะดีแล้ว เดี๋ยวพวกนี้จะหาว่าผมสนใจเธอเอาไปบอกขึ้นมาโคตรจะเสียหน้า

“เริ่มประชุมครับ”

พูดจบ ผมก็นั่งรอฟังคำพูดของเรขาสาวสวยที่คุณแม่หาให้ เธอทำงานเก่งมาก ที่จริงผมก็ไม่อยากมีเรขาเป็นผู้หญิงหรอกน่ารำคาญทำงานยาก เยอะ! แต่เธอก็รับผิดชอบงานดี เพราะงั้นก็เลยยังไม่ได้มองหาคนใหม่มาเปลี่ยน แต่คิดว่าเร็วๆ นี้คงต้องเปลี่ยน เมื่อกาแฟร้อนๆ มาวางลงที่หน้าของผม กลิ่นนี้เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน กลิ่นที่ผมคุ้นเคยและจดจำได้เสมอ เพ้อหาอยู่ตลอดเวลา

“บอสค่ะ กาแฟร้อนๆ ค่ะ ไม่มีที่นั่งเลย บอสยืนให้ฉันนั่งบางสิ ฉันปวดขา ส้นสูงที่ยืมพี่ประชาสัมพันธ์มาสูงมากเลยค่ะ”

คนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ได้ยินเข้าถึงก็พากันยิ้มกริ่มกันไปหมด ว่าแล้วไง ความเกรียนของเธอยังไม่หมดจากสายเลือดง่ายๆ หรอก ผมชักสีหน้าแข็งใส่จิลลี่ เธอทำหน้าไม่ถูกจนน่าสงสาร ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเหมือนสำนึกผิด แต่ไม่ใช่ล่ะ เธอแค่กำลังเล่นละครตบตาคนอื่นๆ ก็เท่านั้น

“งั้นหนูไปลากเกาอี้มานั่งข้างบอสก็ได้”

ยัยบ้าเอ้ย! ผมอยากตีก้นยัยนี่ชะมัด ไม่เคยจะอายใครเป็นเลยสินะ ให้ตายเถอะ แล้วทำไมผมต้องแอบยิ้มมุมปากกับท่าทีน่ารักของเธอด้วยวะเนี่ย เฮ้ย!

“ไม่เป็นไรครับคุณหนู นั่งที่ผมก็ได้ เดี๋ยวผมย้ายเอง”

ลูกน้องคนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนจะลุกขึ้นให้จิลลีาที่กำลังทำหน้าเศร้าเดินไปลากเกาอี้มานั่ง

“อุ๊...งั้นขอบคุณครับผม!

“ฮ่า ครับ...ดูแลบอสด้วยนะครับ”

“ได้เลยครับผม”

“ได้ที่นั่งแล้วนะ หนูต้องทำอะไรบ้างน้า?”

ผมเหล่สายตามองจิลลี่ที่ลั้นลา ดึงมือของผมไปจับใต้โต๊ะประชุม แถมยังวางไว้ที่ต้นขาขาวเนียนนั่นอีก ยัยนี่ไม่รู้อะไรเลยสินะ ของขึ้นๆ มาไม่มีใครเอาลงได้ง่ายๆ นะโว้ย ยัยเกรียน!

End Cen’s talks

 

“โอ๊ยยย เหนื่อยอ่ะ”

ฉันร้องครวญคราง เดินตามหลังของเคนเข้ามาในห้องทำงานของเขา จากนั้นก็ล้มตัวนั่งลงบนโซฟาอย่างแสนล้า นี่ถ้าเป็นเรขาของเขาจริงๆ ฉันอกแตกตายวันละหลายสิบรอบแน่

“หนูอยากได้น้ำส้ม”

ฉันฟ้องเคนที่เย็นชาใส่ฉันเสมอต้นเสมอปลาย ขนาดว่าฉันนั่งจับมือเขาเอาไว้เป็นชั่วโมงๆ ยัยนิ่งได้อยู่เลย จะให้อ่อยถึงไหนฮ่ะ นายถึงจะพอใจ!?

“รำคาญ แล้วก็อย่ามาพูดหนูๆ อีกได้ป่ะ? ไม่ได้เลี้ยงเด็ก”

“ก็หนูอายุน้อยกว่าอ่ะ”

“มานี่ดิ...”

ฉันกลืนน้ำลายทันที เมื่อเห็นท่าทางเถื่อนๆ ของเขาแว๊บกลับมา กระดิกนิ้วเรียกฉันอย่างหมายมาดเชียวล่ะ อย่าเชียวเรายังไม่คืนดีกัน

“ไม่เอา ขอน้ำส้มมาให้จิลลี่ด้วย”

ฉันอ้ำอึ้งรีบเปลี่ยนการพูดแทนตัวเองใหม่ แต่เคนไม่ฟังยังจิกตามเรียกฉันเหมือนเดิม อยากออกไปข้างนอกแล้ว

“ถ้าไม่มาฉันจะสั่งยามลากเธอออกไปแล้วนะ”

คำสั่งพิฆาต...

สุดท้ายฉันก็ต้องเดินลากเท้าด้วยส้นตึกหลายนิ้วนี่ไปหาเขาด้วยเสียงสะอื้นในคอทันที เห็นท่าทางแบบนี้เขามาในโมรตไหนฉันรู้ดี ไอ้คนเถื่อนกำลังจะกลับมาแล้ว ยัยเกรียนอย่างฉันต้องรับมือไม่ไหวแน่

“ถอดสูทให้หน่อย”

การเตรียมรับมืออย่างยากลำบากเริ่มขึ้น ฉันเบะหน้าลับหลังเคนค่อนๆ ถอดสูทของเขาออกช้าๆ พอถอดได้ก็กะจะวิ่งหนี แต่ไม่ใช่ล่ะ หมอนี่จับฉันเหวี่ยงไปนั่งบนตักของเขาแล้ว

“ฮือ...”

ฉันแกล้งครางร้องไห้ยกฝ่ามือดันหน้าของเขาเอาไว้อย่างแข็งขัน

“อ่า ทำบ้าอะไรเนี่ย ถุย!” หมอนี่! นิสัยไม่ดีเลย เขากล้ามาถุยน้ำลายแบบนี้ต่อหน้าผู้หญิงได้ยังไง ฉันมองนิ้วของฉันที่สอดเข้าไปในปากของเคนได้ยังไม่ไม่รู้อย่างขยะแขยง “เค็ม...”

กรี๊ด! มือของจิลลี่สะอาดนะ!

ฉันช้อนสายตามองชินอย่างงอนๆ ยกมือกอดคอของเขาเอาไว้ ก่อนจะ...

งับ!

กัดหัวไหล่ของเขาไงล่ะ บังอาจมากที่ว่าให้ฉันและลงโทษที่ทำเป็นหมางเมินกัน ไม่ยอมติดต่อหาเลยตลอดเวลาปีสองปีมา ใจร้าย!

“เฮ้ย! จิลลี่ทำบ้าอะไรของเธอ ไม่ปล่อยฉันผลักกระเด็นแล้วนะ”

ฉันรีบปล่อยทันที เพราะกลัวว่าเคนจะถีบส่งฉันเข้าจริงๆ พอปล่อยแล้วเขาก็ดันเก้าอี้เข้าไปหาโต๊ะทำงานกว่าเดิม และบีบบังคับให้ฉันนั่งบนตักอยู่อย่างนี้ ฉันมองเขาเขียนรายงายอะไรสักอย่างลายตาไปหมด กระทั่งตาของฉันมีเริ่มลืมไม่ขึ้น พยายามยังไงมันก็จะหลับให้ได้ ฉันจึงเอนกายฟุบหน้าลงกับโต๊ะทำงานของเขาและเริ่มปิดตาตัวเองจนได้
 

อุ๊~ กลิ่นแยมสตรอเบอรี่!

ฉันลืมตาขึ้นมาทันที เมื่อได้กลิ่นอะไรหอมๆ ติดจมูกเข้า ก่อนจะผวาแทบตกโซฟา เมื่อเงยหน้าขึ้นและเห็นแค่คางสาก พร้อมด้วยตัวของฉันที่นอนซุกอยู่บนตัวของเขาบนโซฟาตัวยาวในห้องทำงาน

จุ๊บ!

ฉันยื่นหน้าเข้าไปจูบปลายคางสากของเขาเบาๆ ก่อนจะเบียดเข้าไปนอนซบซอกคออุ่นของเขา คิดถึงกลิ่นกายแบบนี้จะแย่ อุ่นจังเลย ^^

และเมื่อเคนจูบหน้าผากของฉันตอบกลับมาก็ยิ่งดีใจ คิดว่าเราคงคืนดีกันได้แล้วแน่ๆ

“จิลลี่!

แต่ทำไมเขาต้องตวาดฉันแบบนี้ด้วยล่ะ ไม่รักกันแล้วเหรอ?

“ถ้าเธอไม่ตื่นฉันจะขังเธอไว้ที่นี่ซะ”

พอได้ยินเสียงนี้ฉันก็ลืมตาขึ้นมา และเห็นว่าเคนกำลังยืนหน้าตาไม่สบอารมณ์มองหน้าของฉันอยู่ก่อนแล้ว และที่ฉันรู้สึกแสบตัวเพราะว่าเขาเอาเสื้อสูทนั่นมาฟาดตัวของฉันสินะ ไอ้คนเถื่อน!

แล้วนี่เราฝันไปงั้นเหรอ? อะหึ~ แล้วแยมสตรอเบอรี่ของจิลลี่ล่ะ?

“อุ้มหน่อย...”

ฉันลุกขึ้นนั่ง อ้าแขนออกเหมือนเด็กๆ แต่เคนส่ายหน้าไปมา จากนั้นก็เดินกลับไปหยิบมือถือที่โต๊ะทำงาน แล้วเดินล้วงกระเป๋าผ่านหน้าของฉันไปเลย ใจร้ายอีกแล้วนะ

ฉันหน้าบูดบึ้งลุกขึ้นค้นกระเป๋าหาแว่นคิตตี้น่ารักที่ซื้อมาจากตลาดประตูน้ำออกมาส่องดูสภาพหน้าตัวเอง เง้อ! ทำไมสวยแบบนี้?

"จิลลี่!"

"ครับผม... กำลังจะไปแล้ว"

ฉันร้องประสานเสียงกับเคนที่หันหลังกลับมาตวาดใส่ฉันเสียง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินตามเขาออกมา แล้วนี่เขาจะใจดีไปส่งฉันที่บ้านหรือเปล่าเนี่ย ฉันบอกลุงปลาว่าจะให้เคนไปส่งด้วยสิ

"พาเราไปซื้อพุดดิ้งหน่อยสิ เหมือนว่าเราจะฝันว่าเราได้กินเลย"

ฉันกระตุกเสื้อของเคนเบาๆ เขาเบี่ยงหน้ามามองฉันด้วยหางตา จากนั้นก็ถอนหายใจเหมือนว่ารำคาญผู้หญิงอย่างฉันมากเลย บางทีฉันก็น่ารำคาญจริงๆ นั่นแหละ ฉันยอมรับ แต่พอมาเจอเคนที่หน้าแบบนี้ใส่แล้วรู้สึกใจหายยังไม่บอกไม่ถูก หรือว่าเราควรจะพอได้แล้วนะ เรายุ่งวุ่นวายกับเขามากไปหรือเปล่า?

ฉันเดินตามหลังของเขาช้าๆ และคิดเรื่องต่างๆ นาๆ กับตัวเองไปด้วย กระทั่งเขาหันมาคว้ามือของฉันและพาเข้าไปในลิฟต์ ฉันถึงได้สติกลับคืนมาและเงยหน้ามองเขาอย่างมีความหมาย

"เป็นอะไร?"

"เปล่า? จะไปซื้อพุดดิ้ง"

เคนไม่ตอบอะไรไปจากนั้น เพียงแค่กดๆ มือถือเล่นท่าทางสบายๆ ไม่เข้ากับตำแหน่งงานของเขาเลย

"ฮัลโหลเนเบล..." แต่พอได้ยินเสียงเขา ฉันจึงเงยหน้าขึ้นมองตามเขาใหม่ โทรหาน้องเนเบลหรอกเหรอ?

"แม่อยู่ไหม?" ฉันมองเคนคุยกับน้องสาวตาไม่กระพริบ ไม่ได้นึกถึงว่าจะเสียมารยาทหรือเปล่าเลย ก็อยากรู้อ่ะ "พรุ่งนี้ๆ บอกแม่ด้วยว่าจะไปพรุ่งนี้ แค่นี้นะ แล้วเธอก็รีบกลับบ้านล่ะ"

"ไปไหน?" ฉันถามออกไปทันที ก่อนจะรีบเอามือปิดปากตัวเองเอาไว้แน่น เขาต้องไปทำงานนอกสถานที่แน่เลย งั้นฉันก็จะไม่ได้เจอเขาน่ะสิ "เราไปด้วยสิ"

"ไม่ได้...จะไปทำงานที่ญี่ปุ่น"

ฉันหุบยิ้มลงทันที พอเรามาก็จะไปเลยเหรอ? ไม่ดีใจสักนิดเลยเหรอที่เรากลับมา

"ไปกี่วันค่ะ?"

"ไม่เกินเดือน..."

ฉันอยากจะอ้าปากร้องท้วงว่าทำไมนานจัง แต่พอคิดได้ว่าเขาไปทำงานก็ต้องเก็บเงียบเอาไว้เพียงเท่านั้น

"กลับมาก็ซื้อช็อตโกแลตมาฝากหน่อยนะ"

ฉันไม่รู้ว้าองพูดยังไงจริงๆ ก็เลยบอกเขาไปอย่างนั้น เคนเองเงียบลง พอถึงหน้าบริษัทฉันก็ขออนุญาตเขาไปซื้อพุดดิ้งมากินและขอให้เขามาส่งที่บ้าน

เฮ้อ~ ต่อจากนี้ก็รอเขากลับมาสินะ

 

ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์...

ฉันกำลังนั่งรอสายจากเคนเขาบอกจะโทรหาตั้งแต่เมื่อวานยังไม่โทรมาเลย เพราะวันก่อนฉันโทรไปเขาบอกว่ากำลังยุ่งมาก อีกทั้งเจอพายุที่ญี่ปุ่นอีกก็เลยยุ่งกว่าเดิมหลายเท่า นี่ก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไงแล้วเห็นว่าไม่สบายด้วย

"พี่จิลลี่...พาเค้าไปซื้อหนังสือหน่อยสิ"

ฉันเหลือบไปมองน้องสาวตัวเองแล้วต้องกลอกตาไปมา ตั้งแต่กลับมาเนี่ยเธองอแงขอนั่นนี่ไม่หยุดเลย ทั้งที่โตเป็นสาวมีหนุ่มมาดอมดมแล้วแท้ๆ อ่อ เธอชื่อลิลลี่น่ะ เธอเป็นน้องสาวที่คลานตามฉันออกมาเลยล่ะ

"ไปบอกพ่อไป..." ฉันออกไปไล่ แต่เชื่อเถอะยังไงยัยนี่ก็ไม่ยอมง่ายๆ หรอก นิสัยนี่เหมือนใครกันนะ?

"พ่อไปออกรอบแล้ว"

ว่าแล้วไง?

"รู้จักหาแฟนได้แล้วนะลิลลี่ เธอจะได้เลิกยุ่งกับชีวิตของฉันสักที"

"บ้า! ทำอย่างว่ามันหาง่ายนักนิ ตัวเองเอาให้รอดก่อนเถอะ"

ฉันจระเข้ฟาดหางใส่น้องสาวผู้น่ารักทันที ยัยนี่ปากเสียชะมัด! ฉันยิ่งหมดปัญญาจะงอนง้อขอคืนดีกับเคนอยู่ด้วยสิ ฮือ อยากจะหัวฟู!

"พี่เคนบอกจะซื้อของมาฝากลิลลี่..."

"หา! เคนโทรมาแล้วเหรอ?"

"ใช่นะสิ ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ตัวยังไม่ตื่น สมน้ำหน้าอยากตื่นสายเอง"

โอ๊ย! ไหงเป็นอย่างนี้ล่ะ? ฉันขย้ำหัวตัวเอง จากนั้นก็หยิบมือถือขึ้นมาต่อสายหาเขาทันทีไม่สนว่าจะทำงานอยู่หรือเปล่า ก็อยากคุยด้วยนี่นา -_-

ฉันรอนานสองนานเขาถึงยอมรับสาย "ฮัลโหลเคน..."

"อืม ว่าไง? กำลังคุยงานจะค้างเลยนะ ค่อยโทรมาได้ไหม?"

พูดซะขนาดนี้แล้วคนหน้าด้านอย่างฉันจะว่ายังไงดีล่ะ -_-

"ถือสายค้างไว้ก่อนได้ไหม? จิลลี่กำลังจะออกไปข้างนอกกับน้อง"

นั่นแหละคำพูดของคนหน้าด้าน... ไล่ขนาดไหนก็ยังด้านอยู่เหมือนเดิม

"มันเปลืองตังค์ นี่โทรข้ามประเทศนะ ไม่ใช่โปรโมชั่นโทรฟรีในไทย" เสียงนุ่มของเคนที่พูดมาตามสายทำให้ฉันต้องเม้มปากตัวเองเอาไว้แน่น

"งั้นอย่าลืมช็อคโกแลตนะ"

"ไม่ลืมหรอก โทรมาแค่จะทวงไอ้ช็อคโกแลตบ้าบอนั่นอย่างเดียวเลยหรือยังไง?"

"อือ แค่นี้แหละ หนูไปแล้วนะ โมชิๆ จุ๊ฟๆ"

"ยัย...!"

ฉันไม่รอให้เคนสาดคำด่าใส่กดวางทันที ก็จริงนั่นแหละฉันไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับเขาดี เพราะงั้นก็เลยเฝ้าแต่ทวงของฝากตลอดเวลา เขาก็เลยคิดว่าฉันอยากได้ของฝากมากมายสินะ

 

ฉันมาเดินห้างกับลิลลี่ในเวลาต่อมา ยัยนี่ทำตัวอย่างกับว่าไม่เคยพบเจอห้างสรรพสินค้าสุดหรูมาก่อนเลย ทำตาโตกับของทุกอย่างที่สนใจจนฉันอับอายขายขี้หน้าไปหมด นางแต่งตัวมาสุดจะเพอร์เฟคแต่นางทำตัวบ้านนอกกว่าเพลงสาวลาดพร้าวซะอีก ยัยน้องบ้า!

"ซื้อกระเป๋าให้หน่อย"

"ฝันเอาเถอะ..."

ฉันสะบัดหน้าจากน้องสาวตัวเอง เดินเข้าไปในร้านไอศกรีมแสนหวาน ไม่ได้มานานแล้วก็ยังเหมือนเดิมเลยนะ ^^

นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ จัง เพื่อนฉันจะแต่งงานกันมีลูกกี่คนแล้วเนี่ย ฉันยังง้อว่าที่สามีไม่ได้เลย ฮือ พูดแล้วมันเจ็บจุก ทำไมความรักที่มันยากจังเลยนะ ทำไมไม่ง่ายเหมือนขายของบ้าง จะได้ไม่ต้องเจ็บปวดแบบนี้

พรึ่บ!

กระเป๋าแบรนด์ดังถุงวางกระแทกลงตรงหน้าของฉันด้วยฝีมือน้องสาวสุดที่รัก ให้ตายเถอะ! นางไปสอยมันมาจนได้ นี่! ขนาดเจ้ยังใช้แค่ถุงผ้าใบละสามสิบเก้าบาทเองนะ นี่นางซื้อราคาหลักไหนละเนี่ย?

"หมดตูดยัง?"

"ประมาณนั้น..."

"สมน้ำหน้า!"

ฉันด่าน้อง หยิบเอากระเป๋าหรูนี่มาดู เชยกว่านี่มีอีกไหม? ซื้อของก๊อปใต้สะพานลอยยังสวยงามกว่านี้ซะอีก มิน่าล่ะหาแฟนไม่ได้สักที






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

116 ความคิดเห็น

  1. #108 สุธิดา เพชรคง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 02:49
    มีงานไหน---- จ่ายเงินให้ทุกอาทิตย์ไหม... เลิกเครียดกับปัญหาเงินไม่พอใช้ กับการต้องรอ.. เงินเดือนออก ตั้ง 30 วัน!!

    *** เงิน คือ สิ่งที่ทุกๆคนปฏิเสธไม่ได้ LDS Thailand *** 

    ----------- เปิดรับสมัคร แล้ว ------------
    ส ร้ า ง เ งิ น ให้ กั บ ตั ว เอ ง แบบ ไ ม่ มี ขี ด จำ กัด ++++

    รับ !! 18 ++ หญิง&ชาย บริษัทจ่ายผลตอบแทนให้ 
    WeeK / WeeK ลงทะเบียนรับสิทธิ์ & สวัสดิการเที่ยวฟรี!! ทั้งในและต่างประเทศ 


    ดูรายละเอียดเพิ่ม ***

    ---- http://goo.gl/xfcSo8

    ---- http://goo.gl/xfcSo8


    หรือทักแชทค่ะ Add Line :สุธิดา   เพชรคง 

    สนใจติดต่อ : 086-3123926
     
     
    #108
    0
  2. #105 Pornpawee_zZ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 21:29
    จิลลี่เกรียนได้ใจเลย555 เฮียเคนระวังของขึ้นน้า
    #105
    0
  3. #93 janenyka (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 21:17
    พี่เคน ทำไหมเย็นชาจัง ไม่เอาแบบนี้สิ
    #93
    0
  4. #92 sooshi^_^ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 18:21
    แกก็ไปว่าน้องมันเนอะ....นิสัยไม่ดี...
    #92
    0
  5. #91 aum5120 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 13:46
    สองพี่น้องเกรียนจริงๆๆๆ
    แล้วพี่เคนจะเย็นชาไปไหนคะ
    หืมมมมมมมมมม
    #91
    0
  6. #90 มาร์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 08:29
    ลิลลี่เป็นนางเอกของใครไหม.....
    #90
    0
  7. #89 G-Nejung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 03:54
    ลงอีกครึ่งแล้วจ้า เม้นด้วยนะคะ
    #89
    0
  8. #87 มาร์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 07:56
    จิลลี่น่ารัก.....
    #87
    0
  9. #85 nutthida chilli (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 01:44
    ชอบๆๆๆๆรอนะ
    #85
    0
  10. #84 Butsara (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 00:21
    น่ารักง่า>////
    #84
    0
  11. #82 janenyka (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 21:49
    รอตอนต่อไปอยู่นะค่ะ จิลลี่ พี่เคน 😉😆
    #82
    0
  12. #81 touyung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 18:24
    น่ารักๆๆๆๆอัพเร็วๆน้า
    #81
    0
  13. #80 touyung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 18:22
    น่ารักอะ อัพเร็วๆน้า
    #80
    0
  14. #79 aum5120 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 14:00
    หืมมม จิลลี่ กับ แตงกวา นี่คนเดียวกันป่าววว
    แต่นางเอกก่อเกรียนสุดยอดเลยย
    #79
    0
  15. #77 G-Nejung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 13:43
    เคน จิลลี่  มาแล้วจ้า
    นางจิลลี่ของเรานางน่ารักอ่าาาา
    #77
    0