Bad Guy รักสุดขั้วนายตัวร้าย

ตอนที่ 3 : EP03 : Bad Guy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 ก.ย. 57






Ep. 03

 

ไม่อยากจะเชื่อเลย! ฉันโดนคริสลากมาวิ่งมาราธอนด้วยจริงๆ มีน้องชายของเขามาด้วยอีกสองคน ชื่อเครสกับคราส หน้าตาหล่อเหลาไม่แพ้พี่ชาย แต่ดูลักษณะนิสัยแล้วมีมารยาทกว่าคริสหลายเท่า เพราะสองหนุ่มพูดคุยกับฉันอย่างสุภาพและเคารพฉันที่เป็นรุ่นพี่ด้วย น่ารักจริงๆ

“ติดหมายเลขไว้ด้วย”

ฉันรับป้ายจากคริสมาถือเอาไว้ หมายเลข 2317 ซึ่งต่อจากเขา 2316

“เอาเหรียญไปฝากแม่ดีกว่า”

น้องคราสเด็ก ม.ต้น หัวเกรียนพูด แต่ฟังจากน้ำเสียงและสีหน้าเหมือนจะแฝงอะไรไว้นะ...หรือเปล่า?

“นั่นดิ ฉันคงมีเงินพาพี่โมโม้ไปเที่ยว”

“พอเลยทั้งคู่”

“เฮียอิจฉาเหรอ?”

น้องคราสโต้คริสที่ดูหงุดหงิดอารมณ์เสียกว่าคนอื่นๆ

“ใครอิจฉามึง...”

“ชิ...เจ้คีย์ ผมวิ่งเป็นเพื่อนก็ได้ ยังไงแม่ก็หักเงินผมไปแล้วถึงจะได้เหรียญไปก็เปล่าประโยชน์”

“แหงสิ นายทำครัวไหม้ขนาดนั้น” เครสหนุ่มมาดนิ่งว่า น้องชายคนเล็กเลยทำหน้าหงอย

“น้อยใจ...”

ฉันมองสามหนุ่มเถียงกันไปมาน่าปวด นี่ถ้าฉันเป็นแม่ของทั้งสามคนฉันคงต้องหายาแก้ปวดหัวไว้ทานวันละหลายสิบเม็ดแน่ๆ

ตอนนี้จะหกโมงแล้ว ฟ้าเริ่มสว่างแล้ว จากที่แหกขี้ตาตื่นมาตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ เมื่อไหร่จะได้วิ่งเนี่ย

“หมากฝรั่งป่ะ?” คริสถาม ยื่นซองหมากฝรั่งมาตรงหน้าฉัน หมอนี่ต้องสูบบุรี่แน่ๆ ไม่งั้นเขาไม่มีหมาฝรั่งติดตัวแบบนี้หรอก

“ไม่...”

ฉันปฏิเสธ คริสจังหันไปสนใจมือถือต่อ เขากำลังคุยกับใครสักคนอยู่ บอกเลยว่าฉันมากับเขา แต่แทบไม่สนิทกับเขาเลย เป็นน้องชายของเขาต่างหากที่เฟรนลี่คุยกับฉันตลอดเวลา แต่เขากลับเงียบและแทบไม่หันหน้ามาคุยกับฉันเลย

แล้วจะพาฉันมาด้วยทำไมเนี่ย? ไม่เข้าใจความคิดผู้ชายคนนี้จริงๆ นะ

“ง่วงแล้วนะ เมื่อไหร่จะได้วิ่งสักที”

คราสบ่นเป็นเด็กๆ ก่อนจะกระโดดไปกระโดดมาเหมือนลิงที่อยู่นิ่งๆ ไม่ได้ เฮ้อ~ น้องเรียนอยู่ชั้น ม.1 ก็เลยยังติดนิสัยเด็ดอยู่และไม่ใช่เด็กธรรมดาด้วยสิ เด็กดื้อด้วย

“แกนั่งลงก่อนได้ป่ะ ข้าเวียนหัว”

“ผมปวดฉี่นี่”

“ให้ตายเถอะ ไม่รู้ว่าแม่จะพาแกมาเกิดด้วยทำไม?”

เครสว่าน้อง ก่อนจะฟาดกระดาษใส่หัวคราสด้วยอารมณ์โมโหบวกพลังผู้ชาย

ทำหนุ่มน้อยทำไม? ดูสิน้องเงียบเลย สงสัยจะกลัวพวกพี่ๆ ไม่น้อยเลยนะเนี่ย

ฉันนั่งมองสองคนเถียงกันอยู่นาน กว่าจะขยับไปหาคริส บุคคลที่ไม่ได้ออกความคิดเห็นใดๆ กับน้องๆ เลย เขาดูไม่สนใจด้วยซ้ำว่าน้องสองคนจะทะเลาะกันหรือเปล่า เอ๊ะ หรือว่าหมอนี่ชินแล้ว?

“ไปเถอะจะถึงเวลาสตาร์ทแล้ว”

ฉันเงยหน้ามองเขางงๆ ก่อนจะก้มมองนาฬิกาข้อมมือตัวเอง แล้วลุกเดินตามเขาไปยังจุดสตาร์ท โดยมีสองหนุ่มเดินตามมาด้วย

ปั้ง!

พวกเรายังเดินไม่ถึงจุดสตาร์ทด้วยซ้ำเสียงคล้ายเสียงปืนก็ดังขึ้น ส่งสัญญาณให้คนออกวิ่ง แล้วนี่มันไม่ใช่คนร้อยสองร้อยนะ คนนับพันที่มาวิ่งในวันนี้และกำลังออกสตาร์ทวิ่งชนกันระเนระนาด ฉันเกือบโดนเหยียบแล้วถ้าไม่มีคริสดึงคอเสื้อเอาไว้ แล้วรู้สึกว่าน้องคาร์สจะชอบใจมากรีบหยิบมือถือมาอัดวิดีโออย่างสนุกสนาน

“เยี่ยมเลยว่ะ เฮียดูสิ”

สองหนุ่มยื่นกล้องให้กันดู ท่าทางสนุกสนาน แต่ฉันสิ ใจออกแล้ว ไม่อยากวิ่งแล้วอยากกลับบ้านมากกว่า

“ป่ะ...”

กว่าคนจะวิ่งออกจากจุดสตาร์ทหมดใช้เวลาเป็นนาน ตอนนี้คริสดึงแขนฉันให้ออกวิ่งด้วย ฉันเลยเดินตามเขาไปด้วย ส่วนสองหนุ่มเดินออกหน้าไปแล้วล่ะ เห็นคุยกับสาวผมทองด้วยนะเมื่อกี้

“เธอทำตัวอึดไปได้ วิ่งหน่อยสิ อ้วนเป็นอึ่งแล้ว”

T_T ทำไมนายต้องว่าฉันด้วย ก็ฉันอ้วน แล้วไงล่ะ?

ฉันทั้งวิ่งทั้งเดินไปกับคริส เพราะเขาเอาแต่บังคับฉันให้วิ่งๆๆๆ อยู่นั่น เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว -_- ทำไมนายไม่ไปวิ่งกับสาวๆ ที่เข้ามาส่งยิ้มให้ล่ะ มาวิ่งกับยัยอึ่งอย่างฉันทำไม?

สาวๆ หลายคนวิ่งมาใกล้ต่างก็เหลียวมองคริส เพราะออร่าความหล่อของเขาที่กระจายไปรอบตัว แต่พอหันมาที่ฉันที่วิ่งอยู่ข้างๆ เขา พวกเธอก็ได้แต่ทำเบ๊ะ เหมือนเหม็นอุนจิ

“ทำไมนายกล้าวิ่งกับฉัน นายไม่รังเกียจฉันเหรอ?” ฉันหันไปถามเขา

“ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น”

โหย~ ฟังดูดีตายล่ะ มาพูดตอนนี้ก็สายไปแล้ว เพราะแค่เวลาผ่านมาไม่ถึงเดือนที่ฉันจำได้ว่านายเคยดูถูกฉัน ว่าฉันว่ายัยอ้วนสารพัด แถมยังทำหน้ารังเกียนขยะแขยงมากด้วย มาแก้ตัวให้ฟังดูดีราวหาเสียงตอนนี้ก็สายไปล่ะ

“เออ โอเค ฉันเคยแกล้งเธอ แล้วไง?”

“แล้วไงเหรอ? นายแกล้งฉัน นายทำเหมือนรังเกลียดฉันแล้วนายมาพูดดีกับฉันแบบนี้ทำไม?”

“ฉันก็แค่สงสารเธอ”

“สงสาร?”

“ใช่ สงสารที่เธอเป็นตัวน่ารังเกียจไม่มีใครคบ”

ให้ตายเถอะไอ้หมอนี่ กะแล้วเชียวว่าเขาไม่มีทางเปลี่ยนนิสัยได้ง่ายดายและรวดเร็วขนาดนี้

“ต่อไปไม่ต้องสงสารตัวน่ารังเกียจอย่างฉันอีก ไม่ต้องสนใจด้วย นายอยู่ส่วนของนายไป ไม่ต้องสะเออะมายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก พอกันที!

ฉันตะโกนใส่หน้าคริสก่อนจะวิ่งผ่านฝูงชนออกห่างจากเขา เมื่อคิดว่าห่างพอสมควรและคนอย่างหมอนั่นไม่ได้ตามมาแล้วฉันก็เดินกลับไปที่จุดสตาร์ทตามเดิม ดีที่ฉันเอาแค่เงินและมือถือมาไม่งั้นคงหาทางกลับเองไม่ได้แน่

ฉันเคยมาพัทยาบ่อยๆ เพราะว่าระยะทางไม่ห่างจากกรุงเทพนัก เพราะงั้นฉันรู้จักถนนหนทางและการใช้ชีวิตของคนที่นี่พอสมควร ฉันหาทางกลับบ้านได้แน่ไม่ต้องเป็นห่วง พอกันทีกับผู้ชายนิสัยแย่ๆ คิดว่าตัวเองวิเศษกว่าคนอื่นเขาหรือไง ต่อไปถ้านายไม่อยากมีฉันเป็นเพื่อน รังเกียจคนอย่างฉันมาก ฉันก็จะได้นับว่านายเป็นเพื่อนเหมือนกัน...!~


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #22 deep phil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 00:38
    อยากอ่านแล้วอ่าาาาาา
    #22
    0
  2. #21 MOONLIGHT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 15:45
    รอนะคะ  นางเอกเราสู้ๆ เชียร์นางเอกสุดใจ
    #21
    0
  3. #20 น้ำ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 20:04
    เมื่อไหร่จะแต่งต่อคะ ชอบมากๆเลย
    #20
    0
  4. #19 Fongbeer (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 16:54
    อัพต่อเลยค่ะ กำลังหนุกเลย
    #19
    0
  5. #18 แอม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 14:54
    ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คริสใจร้ายอ่ะ อัพต่อไวไวนะค่ะ
    #18
    0
  6. #17 janenyka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 08:13
    คริส แกใจร้ายจัง 
    #17
    0
  7. #16 saveeva duch (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 05:16
    คริสแกพูดงี้ได้ไง...ใจร้ายว่ะ
    #16
    0
  8. #15 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 03:19
    สงสารคีย์
    #15
    0
  9. #14 Baifern (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 00:59
    คริสคน พูดงั้นได้ไง
    #14
    0
  10. #13 G-Nejung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 00:38
    อัพแล้วจ้ะ
    #13
    0