[Fic B2ST] บำเรอรัก....เจ้าชายอสรู [Junseob] ฉบับรีไรท์

ตอนที่ 8 : แบบนี้ซินะ!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    30 มิ.ย. 56

"โยครับ!"  หนุ่มใหญ่ร้องเรียกอย่างเป็นห่วง เขารีบช้อนร่างบอบบางงดงามขึ้นอุ้มไว้แนบอก เด็กหนุ่มรีบกอดคอเขาแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นออดอ้อน

     "คุณจุนฮยองฮะ.... ผมเจ็บฮะช่วยด้วย.... ฮือๆๆ"

     "
ไม่ต้องร้องนะครับคนดี เดี๋ยวชั้นพาไปทำแผลที่โรงพยาบาล อดทนหน่อยนะ" จุนฮยองทั้งปลอบ ทั้งจูบหน้าผากก่อนจะรีบเดิมแกมวิ่งผ่านหน้าฮาร่าและฮยอนอาที่จับจ้องทั้งคู่ตาเขม็ง ในขณะที่ร่างบางในอ้อมกอดของจุนฮยองนั้น ส่งรอยยิ้มบางๆมาให้สองสาว จนเธอทั้งสองแทบบ้าคลั่ง


     "ไอ้เด็กนั่นมันใครอีกล่ะ" ฮยอนอาเอ่ยถามฮาร่าอย่างไม่สบอารมณ์ ทำไมลางสังหรณ์ของเธอมันฟ้องว่าเด็กคนเมื่อกี้ อันตรายยิ่งกว่าคูฮาร่าเสียอีก

    "ฮึ!" คูฮาร่าไม่ตอบ แต่กลับทำเสียงเยาะๆใส่นางเอกคนดังก่อนจะเดินสะบัดก้นไป แต่ภายในใจของเธอนั้น กลับหวาดระแวงในตัวโยซอบมากยิ่งขึ้น
    "ท่าทางไอ้เด็กนั่นจะไม่เบาซะแล้ว" ฮาร่าคิดในใจเมื่อเห็นรอยยิ้มของโยซอบเมื่อกี้นี้


     หลังจากกลับจากโรงพยาบาล จุนฮยองก็อุ้มเด็กหนุ่มขึ้นมาบนห้องนอน ก่อนที่จะวางร่างบอบบางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล

    "ทนเจ็บไม่กี่วันเดี๋ยวก็หายนะครับ" จุนฮยองลูบฝ่าเท้าของเด็กหนุ่มที่มีผ้าปิดเเผลไว้พร้อมบอกเขา

    "ผมขอโทษนะฮะ ที่ทำแจกันคุณหล่นแตก ผมเห็นว่ามันสวยดี เลยจับยกขึ้นดู ไม่คิดว่าตัวเองจะซุ่มซ่ามขนาดนี้"  เด็กหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงสลด จุนฮยองลูบแก้มเนียนของเขาอย่างสงสารที่เห็นเด็กน้อยทำหน้าหงอยๆ

    "โธ่เอ๊ย....เด็กโง่ ช่างหัวแจกันมันซิ ชั้นเป็นห่วงนายเท่านั้น แจกันบ้าบออะไรนั่นต่อให้นายทำแตกจนหมดทุกอันในบ้าน ชั้นก็ไม่สนใจหรอก" หนุ่มใหญ่พูดด้วยน้ำเสียงดุๆ มือหนาลูบผมเด็กหนุ่มเบาๆอย่างอ่อนโยน โยซอบยกมือขาวผ่องของตัวเองทางทับมือหนาที่กำลังลูบพวงแก้มของเขาแล้วมองผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตาอ่อนหวาน

    "คุณจุนฮยองช่วยอยู่เป็นเพื่อนผมก่อนได้มั๊ยฮะ ผมอยากอยู่กับคุณจุนฮยอง" โยซอบบอกหนุ่มใหญ่ด้วยน้ำเสียงออดอ้อน จุนฮยองมองสบตาหวานๆของเด็กหนุ่มแล้วรู้สึกหัวใจเต้นกระหน่ำ เลือดสูบฉีดทั่วร่างกาย เขายิ้มให้เด็กหนุ่มก่อนจะรับปากด้วยความเต็มใจอย่างยิ่ง

#เข้าทางแกแล้วอิโจ๊ก!!

     "ได้ซิ แต่นายจะต้องให้ชั้นนอนกอดนะ ได้เปล่า?" หนุ่มใหญ่ถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มองเด็กหนุ่มด้วยความพิศวาสจนเก็บอาการแทบไม่อยู่

     โยซอบยิ้มอย่างเขินอาย เด็กหนุ่มไม่ตอบ แต่ร่างบางนั้นค่อยๆขยับกายถอยไป ขณะที่มองสบตากับเขาไม่ยอมละสายตาออกจากกัน เด็กหนุ่มเขยิบที่จนเหลือที่กว้าง จุนฮยองนั้นหายใจแรงขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาแดงกล่ำ สายตาที่มองเด็กหนุ่มนั้นแทบจะกลืนกิน เขาอยากจะขย้ำเด็กหนุ่มซะเดี๋ยวนี้ แต่ก็ต้องท่องเอาไว้ว่าโยซอบยังเด็กมาก เขาไม่ควรคิดสกปรก แค่ขอนอนกอดเขาก็เอาเปรียบเด็กหนุ่มมากเกินพอแล้ว #แกเป็นคนดีจังโจ๊ก!! อยากทำอะไรก็ทำเถอะนะ55

     เมื่อขึ้นมานอนเคียงข้างกับเด็กหนุ่ม หนุ่มใหญ่ก็ไม่รอช้า คว้าร่างบางของเขามากอดไว้ข้างตัว  เด็กหนุ่มซุกใบหน้ากับอกแกร่งอย่างอ้อนๆจนหนุ่มใหญ่เอ็นดู เขาจุมพิตที่หน้าผากของเด็กหนุ่มเบาๆ ทั้งคู่นอนกอดกันภายใต้ผ้าห่มผืนหนาที่แม้แต่บรรยากาศในห้องจะปรับเครื่องปรับอากาศให้เย็นขนาดไหน แต่ภายในใจทั้งคู่กลับร้อนลุ่มอย่างบอกไม่ถูก

     "ผมมีความสุขจังเลยครับ" เสียงหวานใสมองเขาขณะเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตากลมใสซื่อ

     "ชั้นก็มีความสุขมาก...โยซอบ" หนุ่มใหญ่บอกเด็กหนุ่มเสียงหวานสายตาที่มองนั้นแทบอยากจะกลืนกินเสียให้ได้

    "คุณจุนฮยองคงไม่คิดว่า ผมให้ท่าคุณจุนฮยองใช่มั๊ยครับ?" เด็กหนุ่มถามในขณะที่จุนฮยองรีบตอนทันทีเพราะกลัวตัวเล็กจะคิดมาก

    "ไม่มีทาง ชั้นจะคิดแบบนั้นได้ยังไงเล่า ชั้นต่างหากล่ะ ที่อยากอยู่ใกล้นาย" โยซอบได้ฟังคำตอบ เขาก็หัวเราะคิกคักจนจุนฮยองพลอยยิ้มอ่างอารมณ์ดีไปด้วย เขาลูบไล้แผ่นหลังของเด็กหนุ่มไปมาอย่างเอ็นดู

"โยคิดถึงพ่อฮะ โยไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว โยอยากไปหาพ่อฮะ"หนุ่มใหญ่ได้ยินดังนั้นก็กระชับกอดให้แน่นขึ้น ดวงตาคมลึกมองจ้องลึกไปในดวงตาของเด็กหนุ่ม

"ทำไมล่ะ  อยู่ที่นี่ไม่มีความสุขรึไง?"

     "มีซิฮะ แต่พอมาอยู่ที่นี่ ผมไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนเลย ตอนอยู่กับพ่อ พ่อชอบพาไปเที่ยวทะเล ผมชอบทะเลมากฮะ" เด็กหนุ่มเอ่ยกับเขาด้วยตาดวงใสซื่อ

     "อ้า ถ้าชอบทะเล อีกสองวันก็เตรียมตัวได้เลย เพราะเราจะไปเที่ยวปูซานกัน ช่วงนี้นายปิดเทอมแล้วนี่ ใช่ไม๊?"

"ครับ"เด็กหนุ่มรีบพยักหน้ายิ้มอย่างร่าเริง

"แต่พอไปถึง ห้ามอยู่ห่างชั้นแม้แต่ก้าวเดียวนะ ชั้นเป็นห่วง"เสียงทุ้มบอกยิ้มๆ

     "ฮะ โยจะเป็นเด็กดี เชื่อฟังคุณจุนฮยองทุกอย่างเลยฮะ"เด็กหนุ่มเงยหน้าตอบเขาอย่างอ้อนๆ จนหนุ่มใหญ่ต้องมอบจูบอันเร่าร้อนเป็นรางวัลสำหรับเด็กดีของเขา #อิโจ๊กตลอด!!!

     "ฮาร่าจะไปด้วยค่ะ ฮาร่าก็อยากไปทะเลด้วยเหมือนกัน" ฮาร่าเอ่ยอย่างร้อนรนเมื่อได้ยินว่าจุนฮยองจะพาโยซอบไปเที่ยวทะเลด้วยกัน ทันใดนั้นบนโต๊ะอาหารเกิดความเงียบสงบ  จุนฮยองปรายตามองฮาร่าอย่างไม่พอใจ

     "ชั้นไปเรื่องงานนะ ถ้าคิดจะไปสร้างความวุ่นวายล่ะก็ ชั้นขอเตือนว่าอย่า!!"หนุ่มใหญ่บอกเสียงดุ ฮาร่าเชิดหน้าแล้วพูดต่อ

"ทีเด็กโยซอบยังไปด้วยได้เลย ทำไมฮาร่าจะไปด้วยไม่ได้คะ คุณจุนฮยองอย่าลำเอียงซิคะ"

"จะไปก็ไป แต่อย่าสร้างเรื่องเด็ดขาด จำเอาไว้!!" จุนฮยองเอ่ยขึ้นเสียงดุอย่างเบื่อหน่าย

"แล้วนี่อิลฮุนไปไหน ไม่เห็นหน้าหลายวัน"

     "ค้างที่คอนโดค่ะ อาทิตย์นี้คงไม่กลับ" ซอฮยอนหมายถึงคอนโดสุดหรูใกล้มหาวิทยาลัยที่จุนฮยองเป็นคนซื้อให้ จุนฮยองพยักหน้ารับรู้
จากนั้นทุกคนก็พากันรับประทานอาหารกันเงียบๆ จะมีก็แต่เพียงจุนฮยองกับโยซอบเท่านั้น ที่ส่งสายตาหวานฉ่ำให้กัน โดยไม่มีใครเห็น


     โยซอบเดินตามหลังจุนฮยอง โดยมาฮยอนอาที่กอดแขนจุนฮยองไม่ปล่อย สร้างความริษยาให้ฮาร่าเป็นอย่างมาก หัวใจของเธอริษยาด้วยแรงหึง ตั้งแต่มาถึงปูซาน ฮยอนอาก็เกาะจุนฮยองไม่ปล่อยโดยไม่แคร์สายตาใคร

     "คุณก็พักห้องคุณไง ลืมไปแล้วเหรอฮยอนอา ว่าตอนทำสัญญาจ้าง ผมมอบห้องชุดหนึ่งห้องพร้อมค่าจ้างที่ระบุไว้ในสัญญา หวังว่าคุณคงไม่ความจำสั้นหรอกนะ ว่าห้องชุดที่คุณได้ อยู่ชั้นไหน ห้องไหน" จุนฮยองพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ จนฮยอนอาขัดใจ ส่วนฮาร่านั้น แอบสมน้ำหน้าดาราสาวอยู่ในใจ

แล้วชั้นจะพักห้องไหนคะ" ฮาร่าเอ่ยถาม

"พาฮาร่าไปห้อง 704" ครับท่าน พนักงานรับคำสั่งอย่างนอบน้อม

"อ้าว? แล้วคุณจุนฮยองจะพักที่ไหนคะ?"

"ชั้นมีห้องชุดชั้นบนสุด" หนุ่มใหญ่ตอบแบบไม่ใส่ใจนัก

"แล้วเด็กโยซอบล่ะคะ พักที่ไหน?" ฮ่าร่าเซ้าซี้อย่างอยากรู้เต็มทน

"พักชั้นเดียวกับชั้น"


"อะไรนะ!! ฮาร่าไม่ยอมจริงๆด้วยนะคะ"ฮาร่ากรีดร้องโวยวายอย่างหึงหวง

     "เธอจะพอใจหรือไม่พอใจ ไม่ใช่เรื่องของชั้นที่ต้องสน ลิฟท์เปิดและ ไปได้แล้ว อย่าทำให้ชั้นรำคาญ" พอประตูลิฟท์ปิดลง ความเงียบก็บังเกิด จุนฮยองหันไปมองโยซอบด้วยสายตาอ่อนโยน  เด็กหนุ่มส่งยิ้มหวานๆให้เขาเช่นกัน

"ว้าว ผมไม่เคยเห็นห้องที่หรูหราขนาดนี้มาก่อนเลย ยกเว้นที่คฤหาสน์คุณจุนฮยอง"

"แน่ใจนะว่าจะไม่ไปพักห้องเดียวกันชั้น"หนุ่มใหญ่ถามยิ้มๆ

"ไม่ฮะ โยนอนที่นี่ดีกว่า"

"ขอบมั๊ย?"

     "ชอบฮะ" เด็กหนุ่มตอบก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนเตียงใหญ่ จุนฮยองเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะนั่งลงข้างๆ

    "แน่ใจนะว่าจะไม่ค้างห้องชั้น"เสียงทุ้มถามซ้ำ ในใจอยากให้โยซอบตอบตกลงจะแย่ #นี่!! อิโจ๊กแกนี่เร้าหรือนะ โยบอกไม่ไปก็ไม่ไปเซ่!!

   "ครับ" โยซอบตอบหนักแน่นขณะมองเขาอย่างไม่ไว้ใจนิดๆ หนุ่มใหญ่เมื่อเห็นสายตาระแวงก็อดขำไม่ได้ มือจับศรีษะทุยก่อนโยกเบาๆ

     "มันไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะคนดี ชั้นก็แค่อยากอยู่ใกล้ๆนาย นอนกอดนายก็เท่านั้น"
โยซอบหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขิน เด็กหนุ่มกอดคอเขาก่อนจะหอมแก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอายๆ

     "โยก็อยากนอนกอดคุณจุนฮยองฮะ เวลาที่ผมได้กอดคุณจุนฮยอง ผมมีความสุขที่สุด  ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไร แค่อยากอยู่ใกล้ๆคุณจุนฮยอง"

     เมื่อโดนเด็กหนุ่มจู่โจมด้วยกันหอมแก้ม และสารภาพความในใจอย่างไร้เดียงสา หนุ่มใหญ่ถึงกับหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย เขาแทบอยากกดเด็กหนุ่มลงบนเตียงซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย
แต่ก็ได้แต่คิดเท่านั้น....เขาไม่อยากให้โยซอบเสียความเชื่อมั่นในตัวเขา เขาไม่อยากเป็นคนบ้ากามในสายตาของเด็กหนุ่มคนนี้ ทั้งที่ร่างกายและหัวใจของเขามันปรารถณาร่างกายที่อยู่ตรงหน้านี้เหลือเกิน

     ฮาร่านั่งบนเก้าอี้ชายหาดอยู่คนเดียว เธอมองฮยอนอาผ่านแว่นกันแดดด้วยสายตาริษยา อิจฉาในความสวยงามของอีกฝ่าย แล้วสายตาก็หันไปมองที่โยซอบนั่งอยู่

    "ไอ้เด็กเวนนั่นก็อีกคน เมื่อไหร่จะออกไปจากชีวิตคุณจุนฮยองซะที น่าเบื่อจริงๆ ฮาร่าคิดอย่างหึงหวง เมื่อเห็นจุนฮยองถอดแว่นกันแดดของตัวเอง แล้วใส่ให้โยซอบ จุนฮยองหัวเราะเบาๆเพราะตลกกับใบหน้าของเด็กหนุ่มที่ตอนนี้มีแว่นกันแดดสีดำสวมไว้ ซึ่งมันไม่เข้ากับเด็กหนุ่มเอาเสียเลย เนื่องจากแว่นที่ใหญ่ ไม่เข้ากับรูปหน้า มันเลยดูเทอะทะไปหมด

"คุณจุนฮยองไม่ต้องหัวเราะเลยนะ!!"


"ทำไมอ่ะ น่ารักดี" หนุ่มใหญ่หัวเราะขลุกขลักในลำคอ ทั้งเอ็นดูทั้งตลก

"จุนฮยองคะ นี่ชั้นมาขัดจังหวะรึเปล่าคะ"

"เปล่า ฮยอนอาคุณมีอะไร?"

"ชั้นอยากดื่มกาแฟ เราไปดื่มกาแฟกันมุมโน้นดีกว่ามั๊ยคะ?"

     "งั้นผมขอตัวขึ้นห้องก่อนนะครับ ผมง่วงนอน" เด็กหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน แต่สายตาที่มองจุนฮยองนั้นฉายความงอนอยู่ข้างใน จนจุนฮยองต้องรีบปล่อยมือจากฮยอนอา แล้ววิ่งตามโยซอบไปอย่างเร่งรีบ

"โยซอบ เดี๋ยวก่อนซิ" จุนฮยองเรียกก่อนจะคว้ามือเอาไว้

     "นายงอนชั้นเรื่องอะไร ?" เสียงทุ้มเอ่ยถามเมื่อเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักเชิดหน้าน้อยๆอย่างแง่งอน
     "ผมจะงอนคุณจุนฮยองได้ยังไง ในเมื่อคุณเป็นเจ้านายของพ่อผม ผมไม่อยากให้พ่อตัวเองตกงานหรอกนะครับ"เสียงใสๆนั้นแหบพร่า และเด่นชัดคือมีความงอนและความน้อยใจปนอยู่ในนั้น จุนฮยองยิ้มน้อยๆก่อนจะประคองพวงแก้มทั้งสองขึ้นมามองหน้าอย่างอ่อนโยน

     "นายไม่พอใจที่ฮยอนอาถูกเนื้อต้องตัวชั้น......นายหึงชั้น นายหึงเจ้านายของพ่อนายใช่มั๊ย..เด็กดื้อ

"เปล่านะ!! ผมไม่ได้หึง!!"

"อย่าโกหก แค่มองตาชั้นก็รู้แล้วว่านายหวงชั้น" โยซอบโอบเอวเขาก่อนจะสารภาพเสียงอ่อน

     "ใช่ ผมหวงคุณ ผมไม่ชอบที่มีผู้หญิงมาเกาะแกะวุ่นวายกับคุณ แต่ผมไม่รู้จะทำยังไงที่จะให้คุณจุนฮยองสนใจแค่ผมเพียงคนเดียว ผมก็เลยเรียกร้องความสนใจจากคุณ คุณจุนฮยองอย่า
เกลียดโยนะฮะ อย่าว่าโยงี่เง่านะครับ"

    "เด็กโง่ นายยังไม่รู้เหรอ ว่าชั้นสนใจนายมากแค่ไหน นายสำคัญกับชั้นมาก ไม่มีวันที่ชั้นจะเกลียดนาย"เขากระชับกอดให้แน่นขึ้น เด็กหนุ่มส่งยิ้มหวานให้เขา

"จริงนะฮะ" เสียงหวานเอ่ยถาม

"จริงซิครับ" หนุ่มใหญ่จุมพิตเด็กหนุ่มอย่างรักใคร่

"โยอยากเรียนให้จบเร็วๆ โยไม่อยากเป็นเด็กแบบนี้"เด็กหนุ่มบ่นเบาๆ

"ทำไมล่ะคะ? บอกชั้นว่าซิโยซอบน้อยว่าทำไมไม่อยากเป็นเด็ก"

     "โยอยากแต่งงานกับคุณจุนฮยอง โยอยากให้คุณจุนฮยองเป็นของโยคนเดียว"โยซอบบอกเขาด้วยน้ำเสียงใสซื่อ ดวงตากลมมองเขาอย่างออดอ้อนออเซาะ จุนฮยองที่ได้ฟังถึงกับหัวใจแทบละลาย ทั้งดีใจทั้งยินดี

"นายพูดจริงเหรอ โยซอบ"

"ผมชอบคุณจุนฮยองมาก คุณจุนฮยองใจดีกับผมมากเลยฮะ"

    "เอ้!! เท่านั้นเองเหรอ แค่ชอบเท่านั้นเหรอ" หนุ่มใหญ่รู้สึกหัวใจห่อเหี่ยวโดยฉับพลันเมื่อได้ฟัง ความผิดหวังถาโถมเข้าใส่เขา น้ำเสียงและแววตาสลดลง ยิ่งเห็นเด็กหนุ่มนิ่งไป เขายิ่งเศร้าใจ
     โยซอบมองเขาอย่างครุ่นคิด เขาเองก็ไม่แน่ใจว่ารู้สึกมากว่านี้รึเปล่า  แต่ที่แน่ๆ เด็กหนุ่มชอบที่เขาซื้อของราคาแพงๆให้ ไม่ว่าจะอยากได้อะไร จุนฮยองก็หาให้ทุกอย่าง ที่สำคัญจุนฮยองตามใจ ตั้งแต่มาอยู่กับจุนฮยอง เด็กหนุ่มมีแต่ความสุขสบาย ดังนั้นเขาเลยอยากให้จุนฮยองเป็นของเขาคนเดียว ไม่อยากให้ใครมาแย่ง

     "โยก็ไม่รู้เหมือนกัน" เด็กหนุ่มบอกก่อนมองเขานิ่งๆ จุนฮยองมองโยซอบอย่างผิดหวัง ดวงตาฉายแววสับสนไม่แน่ใจ  จุนฮยองเข้าใจทันทีว่าเด็กหนุ่มไม่ได้รักเขา แค่รู้สึกชอบตามประสาเด็กทั่วไป  ที่ชอบผู้ใหญ่ใจดีก็เท่านั้น

     ใช่สิ!! เขามันบ้าไปเองฝ่ายเดียว โยซอบเป็นแค่เด็กที่แยกความรักกับความชอบไม่ออก ต่างจากเขาที่รู้อยู่แก่ใจว่าคิดยังไงกับโยซอบ

     "นี่ชั้นคิดไปเองคนเดียวใช่มั๊ยโย ชั้นหลงคิดว่านายเองก็มีใจให้ชั้นมาตลอด" จุนฮยองตัดพ้อด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเพราะความสะเทือนใจ โยซอบถึงกับทำอะไรไม่ถูก เด็กหนุ่มไม่รู้จะทำอย่างไรดี

     "แต.. แต่ว่าผมชอบคุณจุนฮยองจริงๆนะฮะ เพราะคุณจุนฮยองใจดีกับผม  ไม่ว่าผมอยากได้อะไร คุณจุนฮยองก็ซื้อให้ทุกอย่าง" เด็กหนุ่มเอ่ยตะกุกตะกักคล้ายคนจนมุม คิดหาคำแก้ตัวไม่ทัน

     ราวกับถูกไม้หน้าสาวฟาดเข้าให้ที่กลางหน้า หนุ่มใหญ่ถึงกับจุกพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ
นี่มันเลวร้ายยิ่งกว่าเสียอีก เด็กคนนี้ไม่ได้ชอบเขาจากใจ แต่เป็นเพราะว่าเขารวย และถูกเขาตามใจด้วยการซื้อของประเคนให้........โยซอบถึงชอบเขา
     จุนฮยองมองเด็กหนุ่มด้วยความเสียใจ เจ็บปวดหัวใจจนพูดอะไรไม่ออก  ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะโง่ได้ถึงขนาดนี้ ทั้งโง่ทั้งบื้อที่ถูกเด็กหลอก ตอนนี้จุนฮยองแทบล้มทั้งยืน ยิ่งมองใบหน้าซื่อๆใสๆของอีกฝ่าย ที่ยังคงไม่รู้ตัวว่าทำอะไรกับเขาไว้บ้าง เขายิ่งอยากจะบ้า

 

นี่ซินะ!!...ผลของการหลงรักเด็ก มันเจ็บปวดยากเกินจะบรรยายจริงๆ!!


 

ไรเตอร์มาแล้ว ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆโยรู้มั๊ยว่าพูดไรออกมา อิโจ๊กเสียใจมากนะ ทำไงดีล่ะทีนี้ มาตามให้กำลังใจ จุนซอบกันต่อนะ จุ๊บๆ ตอนนี้ขอ 30 คอมเม้นเหมือนเดิมนะคะ ขอบคุณที่ติดตามฟิคค่ะ


From. ไรเตอร์พี่ตั้งโอ๋



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

483 ความคิดเห็น

  1. #434 ฮยองนิมยังแกง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 15:24
    เศร้าเเทนโจ็กอะงือๆๆTT

    #434
    0
  2. #424 dsjdkh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 23:18
    อ้าวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เกมส์พลิกล่ะซิ เงิบเลยดิโจ๊ก 555
    #424
    0
  3. #409 `แชมพูปั่น (@revenpretty) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:59
    โหยทำไมอิพีนี้ทำร้ายจิตใจ TT
    ตอนแรกนึกว่าฉากที่ทะเลจะไปได้สวยแล้วเชียวตอนที่น้องโยบอกว่าหวงอิโจ๊ก
    ทำไมเป็นแบบนี้ แงงง ;__; 
    #409
    0
  4. #398 พูโก๊ะ 'ซัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 02:00
    อ้าวซอบบี้ ไหงเป็นงี้อ่า
    #398
    0
  5. #349 seobbi (@tangseob) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 12:29
    จุก เงิบ น้ำท่วมปาก พูดไม่ออก
    สงสารห้อย โยยังเด็กพูดไรออกไปไม่ทันคิด อย่าถือสาโยเลยนะ
    #349
    0
  6. #345 lovedujun (@loveb2stdj) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 12:09
    รู้สึกสงสารโจ๊กจับใจ แต่จะเอากับเด็กอายุเเค่นั้น ให้เวลาน้องโยหน่อยนะคุณจุนฮยอง
    #345
    0
  7. #288 NatsumiTAO <3 (@noza502007) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 01:09
    โยซอบเสร็จแน่ๆ >//< ไรเตอร์สู้ๆ กลับมาต่อเร็วๆนะค่ะ >/<
    #288
    0
  8. #287 NatsumiTAO <3 (@noza502007) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 00:57
    สงสารอิโจ๊กกกกกกก
    #287
    0
  9. #270 maylovejoker (@maylovejoker) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2556 / 10:22
    โยยังเด็ก ยังไม่รู้หรอกว่ารักเป็นไง? ไรเตอร์สู้ๆ
    #270
    0
  10. #251 JUNSEOB4ever (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 00:19
    เหยยย อิโจ๊ก อย่าเพิ่งด่วนตัดสินเด้ๆๆ
    #251
    0
  11. #250 lovegk (@gafewgk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 20:49
    โยไร้เดียงสา ใสซื่อสุดๆ คิดอะไรก็พูดไปแบบนั้น โจ๊กอย่าเสียใจเลยนะ!!
    #250
    0
  12. #246 pinny_peped (@sisduck) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 21:36
    โยโครตใสๆๆอ่ะ ชอบๆๆ
    #246
    0
  13. #245 ฮานะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 19:40
    โยทำไมพูดแบบนี้อ่ะ สงสานจุน
    #245
    0
  14. #243 historypepo (@popolur) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2556 / 18:37
    จุกอะไรท์ 

    เสียใจ
    น้อยใจ แทนโจ๊กเลยอะถ้าเจอแบบนี้ T_T 

    มันจะดีอยู๋แล้วเชียว 455
    #243
    0
  15. วันที่ 2 กรกฎาคม 2556 / 16:46
    น้องโยยยยย !! ทำไมไปพูดงั้นเล่า =_=
    อิโจ๊กถึงกับช็อค ชั้ลก็สงสารแกนะโจ๊ก T^T
    ไรเตอร์มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ ~~~
    #240
    0
  16. #238 b2st>< (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2556 / 19:41
    เฮีย อย่าเพิ่งงอนน้องTT ฮือ~

    เข้าทางแม่้นางสองท่านนั้นน่ะสิ อย่าเพิ่งงอนน

    โยไหงพูดงั้นล่ะคะ...#เจ็บจึก

    มาอัพต่อเร็วๆนะคะ จะรอค่ะ
    #238
    0
  17. #236 zpals_ (@zpals) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2556 / 00:14
    อะไรกันเนี่ย.............................
    #236
    0
  18. #235 Nuch'z Mayura (@manuch) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 22:21
    ติดตามอยุ่นะค่ะ. ไรเตอร์สู้ๆ ชอบคุ่นี้มาก จุนซอบ
    #235
    0
  19. #234 B2ab_Xi (@parichat-uaong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 20:02
    โยนายพูดอะไรออกปาย!!!!!!!!!!!
    โจ๊กอย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ ฟังโยก่อนนะ
    TT_TT
    #234
    0
  20. #233 yoondujun (@tai_dujunhyung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 19:12
    ไรเตอร์ค่ะ

    นี่แหล่ะค่ะ ชีวิตจริงบนโลกใบนี้ มันคือสัจจธรรมของโลกมนุษย์ค่ะ

    ไรเตอร์เขียนนิยายมาจากสังคมจริงๆๆใช่ไหมเนี่ย 5555

    #233
    0
  21. #232 yoondujun (@tai_dujunhyung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 19:09
    น้องโย อายุ18น่ะค่ะ ทุกคน เด็กวัยนี้น่ะจะให้รักใครแบบอยากจะแต่งานด้วยนี่ มันไม่ใช่ ทุกๆๆคนก็เคยผ่านช่วงเวลานี้มา คงเข้าใจน่ะ

    รักแบบเด็กๆๆทั่วไปนั่นแหล่ะ ค่ะ ถูกแล้ว อีกอย่างยงจุนน่ะ อย่าลืมนะว่ายงจุนอายุ38ปี เป็นพ่อน้องโยยังได้เลยน่ะค่ะ

    จะให้เด็กหลงรักคนกว่า โลกใบนี้น่ะมันไม่มีหรอกน่ะค่ะ เข้าใจน้องโยค่ะ ไม่แปลกอะไรซักหน่อย

    แต่ยงจุนนี่สิ คิดเองเออเอง แล้วก็เจ็บเอง น่าสงสาร

    ยงจุนค่ะ น้องโยยังเด็กมากยังไม่บรรลุนิติภาวะเลย ยงจุนต้องเข้าใจน่ะค่ะ

    รออีกหน่อย สอนน้องโยให้รู้จักคำว่ารักมากกว่านี้อีกสักหน่อยน่ะ ขอเวลาน้องบ้าง

    เค้าก็เห็นใจนายน่ะยงจุน

    ยงจุนรู้แบบนี้แล้ว จะเปลี่ยนไปหรือเปล่า

    #232
    0
  22. #231 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 18:38
    พี่โยพูดอะไรออกไปน่ะ
    รู้ตัวหริอป่าว
    คุณยงเสียใจเลยเห็นไหม พี่โยอ่ะ!!
    #231
    0
  23. #230 mint b2uty (@mint2336) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 17:00
    ซอบบี้นายก็บอกไปเลยซิว่านายรักโจ๊กอ่ะ

    แล้วโจ๊กจะเป็นไรมากไหมเนี่ย
    #230
    0
  24. #227 Amphai Komnoy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 14:25
    จะเป็นยังไงต่อนะอยากรู้จัง

    จุนอึ้งไปเลยอะ
    #227
    0