[Fic B2ST] บำเรอรัก....เจ้าชายอสรู [Junseob] ฉบับรีไรท์

ตอนที่ 2 : สมาชิกคนใหม่ รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    3 พ.ค. 56

 

  สมาชิกคนใหม่
 

ร่างบางในชุดนักเรียนเดินเตร็ดเตร่อยู่ที่ห้างสรรพสินค้ากับเพื่อนสนิท ใบหน้าสวยหวานน่ารักน่าเอ็นดู เรียกความสนใจจากสาวๆได้ไมน้อย รวมทั้งบรรดาหนุ่มๆที่เดินผ่านไปมาให้พากันแอบมองจนเหลียวหลัง

นี่มันก็ห้าโมงเย็นแล้วนะโย นายยังไม่อยากกลับอีกเหรอโย?”

กีกวัง เพื่อนสนิทหน้าตาน่ารักใสซื่อเอ่ยถาม

เอ่อ…..คือวันนี้เค้าอยากเดินดูของไปเรื่อยๆน่ะกวัง

แต่นี่เราเดินดูของมาตั้งห้าชั่วโมงแล้วน๊า ยังไม่เบื่ออีกเหรอ?”
 

กีกวังเอ่ยถามเสียงอ่อยด้วยความเหนื่อย เพราะวันนี้ที่โรงเรียนเลิกเที่ยง เนื่องจากอาจารย์ติดประชุม โยซอบจึงชวนกีกวังมาเดินช๊อปปิ้งจนขาลาก เหนื่อยแทบขาดใจเลยทีเดียว ก็โยซอบวิ่งเข้าร้านโน้น ร้านนี้ เป็นว่าเล่น

เอางี้นะ ถ้านายหนื่อย เดี๋ยวเราไปนั่งกินนมร้านโน้นดีกว่า

โย นายเป็นอะไรกันแน่ ปกตินายรีบกลับบ้านจะตาย ชวนไปไหนก็ไม่ไป แต่วันนี้นายดู่แปลกๆ เหมือนไม่อยากกลับบ้านเลย มีอะไรรึเปล่า?”

คือ…..เค้า…..

โยซอบอ้ำอึ้งไม่รู้จะบอกยังไงว่าเดี๋ยวนี้เจ้านายของพ่อมาหาเค้าทุกวันจนร่างบางกลัวและไม่อยากกลับบ้าน แถมช่วงนี้พ่อของโยซอบก็ไม่อยู่ด้วย

เมื่อเห็นหน้าเพื่อนรักอ้ำอึ้งไม่ยอมบอกเสียที แถมใบหน้าน่ารักยังซีดเซียวอีก เลยไม่อยากเซ้าซี้ให้มากความ กีกวังบอกร่างบางด้วยน้ำเสียงสดใส

เอาล่ะ ในเมื่อนายไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร พวกเราไปกินขนมให้สบายใจดีกว่าเนอะ
 

กว่าโยซอบจะกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปสองทุ่มกว่าแล้ว ร่างบางลงมาจากแท็กซี่เจ้าประจำที่บิดาจ้างเป็นรายเดือนให้คอยไปรับ ส่ง  ร่างบอบบางในชุดนักเรียนเปิดกระเป๋าเตรียมหากุญแจเปิดประตูรั้ว  แต่แล้วก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นรถสปอร์ตหรูคันงามจอดอยู่หน้าบ้าน แถมประตูบ้านก็ไม่ได้ล็อคอีกด้วย

หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นตุ้มตุ้ม ต่อมๆ ขาแข็งอัตโนมัติ จนแทบเข่าอ่อนเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่โผล่มาที่ประตูท่ามกลางความมืด หนุ่มน้อยทำอะไรไม่ถูกจึงเดินผ่านร่างสูงใหญ่ของจุนฮยองไปแบบไม่รู้ไม่ชี้  แต่ในใจนั้นสั่นระรัว และงงว่าเขาเข้าไปในบ้านได้ยังไง?
 

หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!”
 

เสียงตวาดที่ดังขึ้น ส่งผลให้ร่างบางถึงกับสะดุ้งตกใจ ก่อนจะหันมามองเขาด้วยความกลัว

ชั้นจะกลัวเขาไปทำไมโยซอบ….เขาต่างหากที่เสียมารยาทเข้ามาในบ้านของเราโดยไม่ได้รับอนุญาต แม้จะคิดแบบนั้น แต่ร่างบางก็เงียบกริบ ได้แต่ก้มหน้าก้มตาหลบผู้ชายตัวใหญ่หน้าโหด
 

ไปไหนมา? นายเลิกเรียนตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้วไม่ใช่เหรอ?”
หนุ่มใหญ่กระชากเสียงถามอย่างโมโห
 

ผมไปเที่ยวกับเพื่อนมาครับเด็กหนุ่มตอบเสียงสั่น มือบางจับกันแน่นด้วยความหวาดกลัวผู้ชายตรงหน้า
 

ที่ไหน? เพื่อนคนไหน? ทำไมถึงได้กลับบ้านค่ำมืดดึกดื่นขนาดนี้ ดวงตาคมมองเด็กหนุ่มอย่างคาดคั้นจนโยซอบรู้สึกเหมือนกำลังโดนสอบปากคำ แม้กับพ่อยังไม่เคยคาดคั้นอะไรแบบนี้เลย

ผมไปเดินเมียงดงกับกีกวังมาฮะพอตอบเสร็จก็ได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆจากร่างสูงก่อนที่เขาจะมีสีหน้าที่ดีขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

ทีหลังอย่ากลับบ้านค่ำมืดแบบนี้อีก เข้าใจมั๊ย?

ครับเด็กหนุ่มรับคำอย่างว่าง่าย

จุนฮยองสั่งให้โยซอบไปอาบน้ำเพื่อที่จะพาตัวเล็กออกไปทานข้าวข้างนอก

หนุ่มใหญ่สั่งเครื่องดื่มของตัวเองและโยซอบกับพนักงานเสิร์ฟ เมื่อทานอาหารเรียบร้อยแล้ว ก็หันกลับมามองที่เด็กหนุ่มที่กำลังนั่งมองดูวิวริมแม่น้ำยามค่ำคืน พวงแก้มอิ่มแดงระเรื่อและริมฝีปากจิ้มลิมที่กำลังแย้มยิ้มเล็กน้อย พาเอาหัวใจหนุ่มใหญ่ถึงกับสั่นใหว ร่างกายรู้สึกร้อนวูบราวกับเด็กหนุ่มเพิ่งจะเริ่มมีความรัก ทั้งๆที่ปีนี้อายุก็ปาเข้าไปสามสิบแปดแล้ว

พรุ่งนี้วันหยุด อยากออกไปเที่ยวไหนไม๊?”เสียงทุ้มที่เอ่ยถามส่งผลให้ใบหน้าหวานหันกลับมา ก่อนจะส่ายหน้ารีบปฏิเสธ

ไม่ฮะ!!....ผมไม่อยากไปไหน ท่าทางที่รีบปฏิเสธของโยซอบทำให้จุนฮยองนึกขำอยู่ในใจ ดูท่าทางโยซอบจะกลัวเขามากเอาการ แต่มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้นายน่ารักแบบนี้ล่ะ

บรรยากาศเริ่มเงียบไปซักพัก จุนฮยองก็พูดขึ้นมา

พ่อนายฝากให้ชั้นช่วยดูแลนาย

โยซอบเงยหน้ามองขึ้นมองดู รู้สึกทะแม่งๆ พ่อที่เป็นแค่ลูกน้องสามารถทำให้เขาที่เป็นเจ้านายต้องยื่นมือมาช่วยเหลือดูแลด้วยตัวเองเลยเหรอ?

จุนฮยองเหมือนกับอ่านใจโยซอบถูก จึงพูดเพิ่มขึ้น

ช่วงนี้ชั้นต้องให้พ่อนาย ออกต่างจังหวัดบ่อยๆ พ่อของนายก็เลยเป็นห่วงนายมาก ฉันก็เลยอาสาจะช่วยดูแลนายให้

 พูดจบ จุนฮยองก็ยกมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อย

อ่อขอบคุณมากนะครับเด็กหนุ่มเอ่ย อย่างไม่รู้จะเอ่ยอะไรดี ตัวเล็กวางตัวไม่ค่อยถูกเวลาอยู่กับเขา
 

ต่อไปนี้ชั้นจะให้คนมาอยู่เป็นเพื่อนนาย นายอยู่คนเดียวมันอันตราย
 

เอ่อ.. คือว่าผมอยู่คนเดียวได้ฮะ
 

อย่าทำอวดเก่ง ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจะทำยังไง?”

เสียงดุเข้มทำให้โยซอบหวาดกลัว จนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง ผิดกับจุนฮยองที่มองคนที่อยู่ตรงหน้าตาไม่กระพริบ
 

ตกลงเอาตามนี้ ชั้นจะให้คนไปอยู่เป็นเพื่อนนายพูดจบร่างสูงก็พาโยซอบกลับมาส่งที่บ้าน

 

        ร่างสูงเดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่นำหน้าคนใช้สองคนที่ช่วยกันถือกระเป๋าและเสื้อสูทแขนยาว หนุ่มใหญ่กำลังจะเดินขึ้นบันไดก่อนจะหยุดเมื่อเสียงหวานของหญิงสาวคนหนึ่งเรียกไว้

        คุณจุนฮยองคะ

        คูฮาร่า หญิงสาววัยยี่สิบแปดเดินพาร่างบางบางของตัวเองเดินเข้าไปหาหนุ่มใหญ่เจ้าของบ้าน จุนฮยองมองหญิงสาวด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ซึ่งฮาร่าเองก็เคยชินกับบุคลิกแบบนี้ของเขาเป็นอย่างดี

        มีอะไร?”

        ทำไมวันนี้คุณจุนฮยองกลับดึกจังเลยคะ ชั้นทำอาหารเย็นรอคุณ ฮาร่าบอกอย่างอ้อนๆอย่างมีจริตแบบเด็กสาวแรกรุ่น แต่มันช่างแสลงหูสำหรับคนฟัง

        แล้วชั้นสั่งไว้เหรอ?” เสียงห้าวย้อนถามอย่างเย็นชา ส่งผลให้ฮาร่าถึงกับหน้าเจื่อน

        ชั้นก็แค่อยากทำอาหารให้คุณจุนฮยองทานนี่คะ เราไม่ได้ทานอาหารด้วยกันมานานมากแล้วนะคะฮาร่าเอ่ยอย่างตัดพ้อแต่จุนฮยองเพียงปรายตามองแล้วพูดว่า

        ชั้นง่วงแล้ว เธอไปนอนเถอะ ดึกมากแล้ว จุนฮยองตัดบทก่อนจะรีบขึ้นบนห้องทิ้งให้ฮาร่ามองตามไปด้วยความน้อยใจ เธอนั่งทรุดลงกับพื้นก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างระบายความเสียใจที่ถูกผู้ชายที่รักหมางเมิน

        เช้าวันนี้ที่คฤหาสน์ตระกูลยง จุนฮยองนั่งทานอาหารเช้ากับ อิลฮุน ผู้เป็นลูกชาย
โบมี หลานสาว และ ซอฮยอน ภรรยาเก็บของจุนฮยองซึ่งเธอเป็นสาวใช้มาก่อน แต่เคยมีความสัมพันธ์กับชายเจ้าของบ้านสมัยที่เขาและเธอยังเป็นวัยรุ่นจนมีลูกด้วยกัน ซึ่งก็คือ
ฮิลฮุน จุนฮยองจึงเลื่อนฐานะของซอฮยอน แต่เป็นฐานะที่จำกัดและไม่มีสิทธิ์ใดๆไปมากกว่าคนอาศัย

        ด้วยความรักที่มีต่อจุนฮยองและการที่ซอฮยอนเจียมตัวมาตั้งแต่แรก เธอจึงอยู่บ้านหลังนี้โดยไม่มีปัญหา หน้าที่หลักก็คือดูแลอบรมลูกชายอย่างอิลฮุนให้เป็นคนดี และเคารพเชื่อฟังผู้เป็นพ่อเท่านั้น

        ส่วนโบมีลูกสาวของพี่ชายซึ่งเป็นญาติที่เสียไป จุนฮยองจึงรับมาอุปการะเลี้ยงดู โดยให้ฮาร่าผู้เป็นแม่บ้านเป็นผู้ดูแล โบมีมีนิสัยเอาแต่ใจเพราะเธอคิดอยู่เสมอว่าเธอเป็นหลานสาวเพียงคนเดียวของนักธุรกิจผู้ร่ำรวย

        ระหว่างที่จุนฮยองและครอบครัวกำลังทานอาหารเช้า ฮาร่าก็เข้ามานั่งที่เก้าอี้ พร้อมสั่งให้เด็กรับใช้ตักข้าว ฮาร่าได้รับเกียติให้ร่วมรับประทานอาหารเพราะเธอเป็นหลานสาวของแม่นมพ่อของจุนฮยอง อีกทั้งเมื่อพ่อของจุนฮยองยังมีชีวิตก็รักและเอ็นดูฮาร่าเหมือนลูกหลาน จึงทำให้ฮาร่าทำตัวคล้ายเป็นเจ้านายอีกคน มีเพียงคนเดียวที่เธอจะฟังก็คือ
จุนฮยอง เท่านั้น

        ทีหลังถ้าจะมาช้า ก็รอให้คนอื่นทานให้เสร็จก่อน ไม่ใช่พรวดพราดเข้ามา แบบนี้มันเสียมารยาท จุนฮยองตำหนิอย่างไม่พอใจ จนฮาร่าหน้าเสีย

        ชั้นขอโทษค่ะ ทีหลังจะไม่ทำอีก คูฮาร่าเอ่ยออกมาก่อนจะก้มหน้าซ่อนดวงตาที่เริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอ โบมีมองคูฮาร่าอย่างสงสาร เธอรักฮาร่าเหมือนแม่หมือนพี่สาวคนหนึ่ง ดังนั้นเมื่อเห็นหน้าของฮาร่าอมทุกข์ เธอจึงทุกข์ร้อนไม่สบายใจไปด้วย

        เอออิลฮุน พรุ่งนี้ว่างรึเปล่า? ไปงานเลี้ยงเป็นเพื่อนชั้นหน่อยซิ

        งานเลี้ยงเหรอครับ? ผมน่ะไม่อยากไปออกงานกับคุณพ่อหรอกนะครับ  คือคนอื่นชอบเข้าใจผิดว่าผมกับพ่อเป็นพี่น้องกัน นี่ตกลงคุณพ่อหน้าเด็ก หรือว่าผมหน้าแก่กันแน่เนี่ย ผมเสียเซลฟ์มากเลยคำพูดของอิลฮุนสร้างเสียงหัวเราะบนโต๊ะอาหารยามเช้าได้ไม่น้อย

        ไม่ว่างก็ไม่เป็นไร อืม….อยู่กันพร้อมหน้าก็ดีแล้ว ชั้นมีเรื่องสำคัญจะบอกให้ทุกคนรู้กันไว้

        มีอะไรเหรอคะ?” เสียงของคูฮาร่าถามสอดขึ้นมาอย่างใคร่รู้

        ตั้งแต่พรุ่งนี้จะมีสมาชิกใหม่เข้ามาอยู่กับเราหลังจากคิดทั้งคืนจุนฮยองตัดสินใจว่าจะพาตัวเล็กมาอยู่ใกล้ตัวดีกว่า เพราะไม่อยากให้อยู่บ้านตามลำพัง

        ใครกันคะคุณอาโบมีถามอย่างอยากรู้ ในขณะที่คูฮาร่าเองก็รอฟังอย่างใจจดจ่อ

        โยซอบ ลูกชายของลูกน้องชั้นสร้างความประหลาดใจให้ฮาร่าเป็นอย่างมาก แค่ลูกของลูกน้องทำไมต้องเอามาอยู่ที่บ้าน ขณะที่อิลฮุนกับซอฮยอนก็ทานข้าวตามปกติ

        โยซอบนั่งทำการบ้านอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือ ดวงตากลมเหลือบมองขึ้นที่นาฬิกาเป็นระยะ

        แปลกแฮะ วันนี้ไม่มา ร่างบางนึกถึงจุนฮยองที่ชอบมาบ้านทุกเย็นก่อนที่จะเลิกสนใจทำการบ้านต่อ จนพล้อยหลับไป

        เด็กหนุ่มขยับไปมาอย่างไม่สบายตัว เมื่อถูกบางอย่างรบกวนที่ริมฝีปาก เปลือกตาเริ่มขยับ ก่อนที่ดวงตากลมโตจะค่อยๆเปิดขึ้นอย่างสะลืมสะลือ จากนั้นจึงเบิกตาโต เมื่อเห็นใบหน้าคมคายของจุนฮยองอยู่ห่างจากใบหน้าไม่ถึงสามนิ้ว ดวงตาคมดุอันแสนเย็นชาที่เคยเห็น บัดนี้ช่างฉายแววหลานละมุน มันดูไม่เข้ากับใบหน้าดุ และบุคลิกอันแสนเยือกเย็นของเขาเลย

        เอ่อคุณจุนฮยองมานานรึยังฮะ?” โยซอบเอ่ยตะกุกตะกักเพราะรู้สึกเขิน ขณะที่หนุ่มใหญ่ที่เพิ่งจะรุ้ตัวเริ่มขยับกายลุกขึ้น

        ซักพักแล้ว แต่เห็นนายหลับอยู่เลยไม่อยากปลุก ชั้นจะมารับนายไปอยู่ด้วย ใบหน้าหวานแสดงสีหน้าที่ตื่นตกใจก่อนจะเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ

        ทำไมฮะ? ทำไมผมต้องไปอยู่กับคุณ ก็ไหนคุณบอกว่าจะส่งคนมาอยู่กับผมไงฮะ

        ชั้นเปลี่ยนใจแล้ว และนายก็ต้องไป

จุนฮยองตัดบทก่อนจะแกล้งทำสายตารำคาญนิดๆเมื่อตัวเล็กขยับปากเหมือนจะถามเขาด้วยสีหน้างุนงงอีก ดวงตากลมหลุบลงอย่างเกรงๆก่อนจะรับคำแต่โดยดี

ซอฮยอนคุมเด็กรับใช้ที่กำลังเตรียมห้องนอนสำหรับสมาชิกใหม่ จุนฮยองลงทุนตกแต่งห้องเอง เลือกเฟอร์นิเจอร์เองทั้งหมด คุมการตกแต่งเองทุกอย่าง ดูท่าว่าเด็กโยซอบคนนี้คงมีความสำคัญกับเขามากๆแน่ๆ

แหมลงทุนมาคุมเด็กรับใช้เองเลยเหรอจ๊ะซอฮยอน เสียงถากถางดังขึ้นจากหญิงสาวที่เพิ่งเข้ามา

ใช่จ่ะ จะไมให้ชั้นคุมเองได้ยังไง ก็คนสำคัญของคุณจุนฮยองจะมาอยู่กับเราทั้งทีซอฮยอนตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบและมันก็เรียกความงุ่นง่านของหญิงสาวอีกคนได้เป็นอย่างดี

พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงซอฮยอน เธอเอาอะไรมาพูด อย่างคุณจุนฮยองน่ะเหรอจะสนใจเด็กนั่น คงจะให้มาเป็นเพื่อนอิลฮุนแค่นั้นแหละ!! ไม่มีทาง!!”

จะมีหรือไม่มีก็รอดูเอาเอง แต่ชั้นมั่นใจว่าเด็กคนนี้ต้องมีความสำคัญแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคุณจุนฮยองจะเอามาอยู่ด้วยเหรอ แถมยังลงทุนออกแบบตกแต่งห้องนี้ด้วยตัวเอง  ใครที่รู้จักคิดซักนิดก็น่าจะรู้ ผู้ชายคนนึงจะพาลูกของลูกน้องมาอยู่ที่บ้านเพื่อดูแล แค่ว่าเป็นลูกของลูกน้อง ถ้าคิดว่าเป็นเจ้านายแล้วต้องรับผิดชอบดูแลลูกของลูกน้องตัวเองขนาดนี้ล่ะก็ชั้นว่าข้ออ้างทั้งนั้น ความจริงแล้วคุณจุนฮยองคงจะเอ็นดูเด็กนั่นมาก ถ้าไม่รักคงไม่ทุ่มเทขนาดนี้หรอก

ความจริงข้อนี้ทำให้คูฮาร่าถึงกับเงียบไป หัวใจบีบรัดอย่างเจ็บปวดรู้สึกเกลียดชังโยซอบตั้งแต่ยังไม่ได้เจอหน้า ซอฮยอนมองคูฮาร่าพลางส่ายหัวอย่างไม่อยากใส่ใจ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

ชั้นไม่ยอมหรอก คุณจุนฮยองจะต้องรักชั้น และเห็นชั้นเป็นคนสำคัญแค่คนเดียวเท่านั้น ถ้าเด็กนั่นเป็นผู้หญิงชั้นก็พอจะเดาออก ว่าเหตุผลที่พามาอยู่นี่เพราะอะไร นี่เป็นเด็กผู้ชายแต่คุณจุนฮยองกลับให้ความสำคัญมากกว่าชั้นซะอีก มันชักจะยังไง?”

โยซอบมองคฤหาสน์หลังงามใหญ่โตอย่างตื่นตาตื่นใจ ตัวเล็กรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่ต้องอาศัยอยู่ที่นี่จนกว่างานของพ่อจะเสร็จ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมงานของพ่อมันเยอะมากมายขนาดนั้นเชียวเหรอถึงไม่กลับบ้านซะที เด็กหนุ่มหารู้ไม่ว่า การที่พ่อของเขามีงานจุกจิกยุ่งยากจนหาเวลากลับบ้านไม่ได้ สาเหตุนั้นมาจากจุนฮยองนั่นเอง

เป็นยังไงบ้าง ชอบที่นี่มั๊ย?” จุนฮยองมองท่าทางแล้วถามยิ้มๆ โยซอบยิ้มอย่างเขินๆก่อนจะพยักหน้ารับ

ชอบฮะ

งั้นเราเข้าไปดูข้างในกัน จุนฮยองบอกอย่างอารมณ์ดีพร้อมจับศีรษะทุยของเด็กหนุ่มโยกเบาๆอย่างเอ็นดู โยซอบหน้าแดงซ่านอย่างเขินอาย เพราะนอกจากพ่อแล้ว ก็มีจุนฮยองเนี่ยแหละ ที่สัมผัสแบบรักใคร่แบบนี้

จัดห้องเรียบร้อยแล้วใช่ไม๊จุนฮยองเอ่ยถามแม่บ้าน ขณะที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า

อยู่กันพร้อมหน้าก็ดีแล้ว นี่โยซอบ เขาจะมาอยู่กับเราที่นี่

สวัสดีครับ ผมโยซอบฝากตัวด้วยนะครับ

เด็กหนุ่มก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการเคารพอย่างนอบน้อม จนซอฮยอนรู้สึกเอ็นดูและถูกชะตากับโยซอบที่มีวัยใกล้เคียงกับลูกชายของตัวเอง

ใครมีอะไรทำก็ไปทำได้แล้ว ชั้นจะพาโยซอบไปดูห้องนอนพอจุนฮยองพูดจบ ทุกคนต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง

เมื่อเปิดประตูห้องเข้ามา โยซอบถึงกับแปลกใจ การจัดตกแต่งห้องเหมือนกับห้องนอนที่บ้านแป๊ะ แต่ห้องใหญ่กว่าห้องนอนที่บ้านมากทีเดียว แถมยังดูหรูหรากว่าด้วย

คือว่านี่มัน….?”

ชั้นจัดตกแต่งห้อง ให้เหมือนกับห้องนอนของนายมากที่สุด นายเพิ่งจะย้ายเข้ามา คงจะต้องปรับตัว และต้องใช้เวลา ชั้นไม่อยากให้นายรู้สึกอึดอัดที่อยู่ที่นี่ อยากให้นายรู้สึกเหมือนกับว่าอยู่บ้านของตัวเอง

โยซอบได้แต่หน้าแดงเพราะรู้สึกตื้นตันและปลาบปลื้มใจที่จุนฮยองแสดงอาการห่วงใยและก็ใส่ใจเค้ามากขนาดนี้

นายนอนเถอะนะ นี่ก็ดึกแล้ว ไว้พรุ่งนี้เจอกัน

เมื่อจุนฮยองออกมาจากห้องนอนของตัวเล็ก ก็มีเสียงหนึ่งเรียกขณะที่เขากำลังเดินลงบันได

คุณจุนฮยองคะฮาร่าเรียกหนุ่มใหญ่เอาไว้

มีอะไร?”

เด็กนั่นจะอยู่กับเราจนถึงเมื่อไหร่คะ?”

ประโยคนี้ทำให้จุนฮยองมองคูฮาร่าอย่างไม่พอใจ

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ!!”

ชั้นอยากรู้ค่ะ คุณจุนฮยองบอกชั้นเถอะนะคะ

จุนฮยองถอนหายใจอย่างรำคาญก่อนจะบอกประโยคที่ทำให้คูฮาร่าถึงกับตัวแข็งค้าง
 

ฟังเอาไว้ให้ดีนะฮาร่า โยซอบจะอยู่ที่นี่กับชั้นกับทุกคน….ตลอดไป
 

บอกเสร็จก็เดินไปทันที ทิ้งให้คูฮาร่ายืนนิ่งอึ้งก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างไม่ยอมรับความจริง

 

ไม่จริงใช่มั๊ยคะคุณจุนฮยอง เรื่องอะไรที่จะให้เด็กนั่นมาอยู่บ้านเราคะ คุณจุนฮยอง….บอกชั้นซิคะว่ามันไม่จริง ออกมาพูดกับชั้นให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้นะคะคุณจุนฮยอง!!!”

คูฮาร่าโวยวายเหมือนเด็กสาววัยรุ่นอารมณ์ร้อน เธอเคาะประตูเรียกจุนฮยองอย่างไม่ยอมรามือง่ายๆ แต่ประตูก็ไม่เปิดจนคูฮาร่าเหนื่อยและเลิกราไปเอง เธอยืนหอบเหนื่อยเพราะใช้แรงมาก ก่อนจะมองประตูอย่างตัดพ้อ เหมือนว่ามันคือผู้ชายที่เธอหลงรัก……ยงจุนฮยอง

 

     ไรเตอร์กลับมาแล้วตามสัญญา เริ่มเรื่องกันมานิดๆแล้ว
เป็นไงกันบ้างคะ ชอบไม๊? ยังไงก็ฝากติชมติดตามฟิคเรื่องนี้
ให้กำลังใจกันบ้างน๊า อย่าปล่อยให้ไรเตอร์เสียใจนอนร้องไห้จนต้องซบอกอสรูเลย อิอิ ตอนนี้ขอคอมเม้น 30 คอมเม้นไรเตอร์จะอัพตอนใหม่ทันทีนะคะ จุ๊บบบบบบบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

483 ความคิดเห็น

  1. #419 dsjdkh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 21:34
    โจ๊กเอาจริงวุ้ย มาถึงก็มีศรัสตรูรอท่าอยู่ซ่ะแล้วซอบน้อย
    #419
    0
  2. #404 `แชมพูปั่น (@revenpretty) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:30
    ดูท่าทางพวกนางร้ายคงรอรุมสกรัมน้องโยสินะ =_=
    #404
    0
  3. #393 พูโก๊ะ 'ซัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 00:55
    ซอบบี้ เตรียมรับมือกับฮาร่าให้ดีๆนะ^^
    #393
    0
  4. #353 jowjomys (@cornaecute) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 13:46
    เอ๊ะ?ลักหลับเหรอ?
    #353
    0
  5. #317 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 19:45
    ซอฮยอนแอบน่าสงสารเบาๆ T0T
    #317
    0
  6. #283 NatsumiTAO <3 (@noza502007) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 00:13
    ป๋าจุนหลงเด็กมากกกกก >< โยน่ารักขนาดนี้ไม่หลงให้มันรู้ไปปป >//<
    #283
    0
  7. #207 historypepo (@popolur) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 10:32
    เอ๊ะะๆๆ เด๋วนะจุนจูบโยหรอ



    ยิ่งไปอยู่ด้วยกันแบบนี้โยจะโดนปู๋ยี่ปู๋ยำมั้ยนะ 55



    โยกับดึกโดนดุเลย



    ฮาร่ากรี๊ดการ์ดเหมือนในละครเลย 555



    อิลฮุนจะหลงรักโยซอบมั้ยนะ



    ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงดราม่ากันอีกยาว
    #207
    0
  8. #180 yoondujun (@tai_dujunhyung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 22:48
    ที่ว่ามีอะไรมารบกวนริมฝีปากตอนนอน

    ยงจุนคไม่ได้ขโมยจูบน้องโยตอนหลับหรอกน่ะ คิคิ

    อยากรู้อ่ะ ใช่ป่ะ 555

    น่ารักอ่ะ คนแก่กินเด็ก
    #180
    0
  9. #165 nongmata (@matacute) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2556 / 10:33
    อยู่ด้วยกันตลอดไป ฟินแลนด์
    #165
    0
  10. #148 b2st>< (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2556 / 18:52
    งืออ~ -////- ตลอดไป!!!

    ตลอดปายยยย~ อยู่ด้วยกันตลอดไป...#กัดผ้า

    ฟินนน~
    #148
    0
  11. #106 น้ำปิง บิวตี้ (@nampingar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 16:14
    ตลอดไปเลยเหรอโจ๊ก!!
    #106
    0
  12. #98 somb2uty (@somyoseob) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 21:19
    ฮาร่าเงิบเลยไม๊ล่ะ?
    #98
    0
  13. #95 tititee (@teetee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 11:28
    สนุกมากๆๆๆๆๆๆ
    #95
    0
  14. วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 00:46
    ซอฮยอนใจดีมากชอบอ่ะรักเธอเลยแต่ฮาร่านี่ =_=
    เธอเหมือนนางร้ายดีๆนี่เอง !!!
    อิโจ๊กลงทุนทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ตัวโยเลยทีเดียว
    ทุ่มเทมากอ่ะแก ~ 
    #93
    0
  15. #89 yysbeast (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 21:30
    ฟินเว่อออออออร์อ่ะ

    จุนฮยองพ่อบุญทุ่ม

    สมน้ำหน้าฮาร่า

    โจ๊กลักหลับโยเหรอ อ๊าย/////
    #89
    0
  16. #84 B2ab_Xi (@parichat-uaong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 20:06
    ว๊าววววว โจ๊กทุ่มทุนกับซอบมากอ่า ทำแบบนี้ยิ่งคิดเข้าไปใหญ่เลย ><
    #84
    0
  17. #76 mybr2th (@mybr2th) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 18:13
    คุณยงทำขนาดนี้จะบอกว่าไม่คิดอะไรก็คงไม่ใช่ 55555555 โยซอบน่ารัก 55555 ซอฮยอนเอ็นดูเลย โยซอบจะต้องลำบากแน่เลย ฮือ อิลฮุนน่ารัก 555555 พ่อหน้าเด็กหรือผมหน้าแก่ 555555555
    #76
    0
  18. #74 BE TO FIRST' (@sixmonth) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 16:06
    คือ... แอบเห็นใจโยซอบนะ เป็นใครๆก็กลัว
    คุณยงอยากได้เด็กก็ทำอะไรให้มันชัดเจนเถอะค่ะ
    จะข่มขวัญให้เด็กกลัวไปถึงไหน๕๕๕๕๕
    จุนฮยองก็นะ... ถามอย่างกับโยเป็นเมียเลยเน้อ เป็นห่วงหรือหวง? หรือสองอย่าง คิคิ
    จะรู้มั้ยว่าที่โยไม่อยากกลับบ้าน กลับบ้านดึกดืื่นแบบเนี้ยเพราะตัวเองเป็นสาเหตุ โถ้
    กรี๊ดดดด ระวังหัวใจวายนะคะคุณจุนฮยอง 
    แค่มองเด็กแค่นี้ถึงกับใจสั่นขนาดนี้๕๕๕
    คือ เหตุผลฟังไม่ขึ้นเลยค่ะจุนฮยองงงง
    มันจำเป็นต้องมาดูแลลูกชายของลูกน้องขนาดนี้เลยหรา๕๕๕
    น่าน... ฮาร่ามาจนได้ รับรู้ได้เลยถ้านางโผล่ที่เรื่องไหนต้องเป็นนางร้ายแน่นอน ฮา
    แล้วคือ คุณจุนฮยองโคต รใจร้ายกับฮาร่าเลย สงสารนางเบาเบา (แต่ทำไมแอบดีใจ๕๕๕)
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด อิลฮุน เหมาะสมมากค่ะ ลูกชายจุนฮยองของแท้๕๕๕๕
    ห๊ะ ซอฮยอนเป็นแม่อิลฮุน กำกำกำ
    แบบนี้ก็คืออยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวอยู่แล้วนี่?
    แล้วยังจะรับโยซอบมาอีกทำม๊ายยย แอบเห็นความไม่ปลอดภัยของโยมาลางๆT^T

    กรี๊ดดดดดดดด เฮ้ย เดี๋ยวๆๆๆๆ จุนฮยองจูบโยซอบหรอ?
    ลักหลับเด็กหรอแกกกก กรี๊ดดดดดดด ฮืออออใช่ม๊ายยยย ;///////;
    แล้วแบบ รู้เลยว่าจุนฮยองคงจะชอบโยซอบมากๆ อย่ามาทำสายตาละมุนใส่เด็กสิ ฮือเขิน
    แอบยกนิ้วให้ซอฮยอน นางเจ๋ง รู้ไว้ด้วยค่ะฮาร่าว่าใครตัวจริงงง แอร๊ย๕๕๕
    แต่แอบสงสารโยซอบนะ จะเจออะไรบ้างเนี่ย ทั้งโบมี ทั้งฮาร่า
    จุนฮยองร้ายกาจจจจจจจจจ ว่าแล้วเชียวทำไมพ่อโยถึงงานเยอะนัก มิน่าล่ะ แผนสูงเจรงๆ

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ>___<
    ปล. ขอถามได้ไหมอ่ะคะว่าเพลงหน้าบทความชื่อเพลงอะไรง่ะ เพราะจังเลย ><
    #74
    0
  19. #65 seobbi (@tangseob) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 20:47
    โจ๊กอิลฮุน พ่อลูกคู่นี้น่ารักกันจัง
    โยเข้ามาอยู่บ้านโจ๊กแล้ว ระวังฮาร่าดีๆนะ
    สะใจฮาร่า โจ๊กไม่สนใจ กำลังสนุก มาอัพตอนใหม่เร็วๆ เม้นเรียบร้อยแล้วค่า
    #65
    0
  20. #64 yoondujun (@tai_dujunhyung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 20:18
    นานแล้วน่ะ มาอัพเถอะค่ะ

    อยากอ่านต่อแล้วอ่ะ
    #64
    0
  21. #61 boingnoi (@boingnoi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 11:19
    ซอบ..ถ้าหนูจะไร้เดียงสาจนน่ารักขนาดนี้ >//<
    ฮาร่า!!อย่ามาทำอะไรซอบเด็ดขาดนะยะ

    ไรเตอร์สู้สู้ ^o^
    #61
    0
  22. #59 Myyoseob (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 01:20
    ห้อย แกเริ่มแผนการทีละนิดๆ แล้วซอบน้อยผู้ไร้เดียงสาจะทันแกรึเนี้ย
    #59
    0
  23. #58 lovedujun (@loveb2stdj) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 07:37
    พอมโนหน้าจุนเป็นคนมีอายุ มันอบอุ่นยังไงก็ไม่รู้
    ฮาร่าเธอขี้อิจฉา สมแล้วที่จุนไม่สนใจ
    #58
    0
  24. #57 yuzuke (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 00:04
    หวังว่ายงกุน นายจะดูเเลยังโยอย่างดีนะ

    พายัวไใโยไปอยู่ด้วย

    อย่าให้โดนรังแกละ
    #57
    0
  25. #56 piggy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 13:07
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ



    สนุกจัง ... ชอบคาแรกเตอร์คุณยงกินเด็ก อิ อิ .. แต่ต้องเป็นเด็กโยเท่านั้นนะ



    มาต่อไวๆนะคะ



    ขอบคุณไรเตอร์จ๊ะ
    #56
    0