Fic Exo เถื่อน [Kaido ft.Hunhan] [END]

ตอนที่ 12 : คนจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    7 พ.ย. 59

ตอนที่12 คนจริง








เชจู


โกดังคุยงาน


“ไง คุณคิม ไค”หลังจากมาถึงโกดังด้านในแล้วผู้ชายที่ดูแล้วน่าจะเป็นลูกค้าคนสำคัญได้เอ่ยทักขึ้น


“ไง”จงอินทักทายตอบก่อนจะนั่งลงที่โซฟาที่ตั้งอยู่พร้อมกับคยองซูที่นั่งตาม


“ยังเย็นชาไม่เปลี่ยนเลยนะคุณไค ไม่คิดจะให้คนสวยข้างๆแนะนำตัวบ้างหรอครับ”


“ไม่จำเป็น”จงอินตอบกลับเสียงเย็นพร้อมกับมองไปที่ผู้ร่วมธุรกิจด้วยสายตานิ่ง


“ผม แม็ค แม็ค ราฟ ยินดีที่พบกันอีกคุณคิม ไคและก็ คุณคนสวยแนะนำตัวเองหน่อยสิครับ” แม็คพูดแล้วมองไปที่คนข้างๆ เป็นผู้ชายแต่สวย น่าสนใจมาก


“ดีโอ เป็นเลขาส่วนตัวคุณไค”คยองซูตีหน้านิ่งแล้วตอบเสียงเรียบ ถามว่าทำไมไม่บอกว่าเป็นแฟน เพื่อความปลอดภัยเราไม่ควรให้พวกมันรู้สถานะที่แท้จริง จนกว่าจงอินจะแต่งตั้งนายหญิงอย่างเป็นทางการ


“แล้วคุณ...”


“เรื่องธุรกิจ ว่ามา”จงอินพูดตัดประโยคของแม็ค เพราะรู้สึกว่าแม็คจะให้ความสนใจกับคนตัวเล็กของเค้ามากเกินไปแล้ว


“งั้นก็เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ”แม็คพูดแล้วละสายตาจากดีโอไปมองที่ไคพร้อมกับยิ้มมุมปาก


“ผมอยากขนยาไอซ์เข้ามาขายในประเทศนี้ โดยจะขนทางน้ำ และเพื่อที่จะให้รอดพ้นจากตำรวจผมอยากจะให้ยาของผมขึ้นที่ท่าเรือที่โรงแรม K  Hotel สาขาที่เชจู โดยจะแบ่งค่ายาคนละ60:40ผมจะให้คุณ40%จากกำไรที่ได้จากการค้ายาในแต่ละรอบ คุณโอเคไหม”แม็คยิ้มอย่างมั่นใจ ไอ้เปอร์เซ็นที่เค้าเสนอให้ไคไปหนะกำไรไม่ใช่น้อยๆต้องรอบละอย่างต่ำไม่เกิน30ล้านต่อรอบยังไงซะคิมไคก็ต้องตกลงอยู่แล้ว


“ไม่”จงอินตอบเสียงนิ่ง อย่างที่บอกจงอินเป็นมาเฟียก็จริงแต่จงอินไม่ค้ายาและไม่ทำธุรกิจผิดกฎหมาย


“ทำไมหละครับ เปอร์เซ็นน้อยไปหรองั้น 50:50ก็ได้ ถ้าคุณจะยอตกลง”แม็คบอก คนละครึ่งก็ไม่เห็นเสียหาย ค่อยไปโกงเอาทีหลังก็ได้


“ผมไม่ทำธุรกิจผิดกฎหมาย”จงอินบอกเสียงเรียบ


“แต่ผมให้ส่วนแบ่งคุณเยอะนะ”แม็คยังคงโน้มน้าวต่อ แต่ก็เริ่มมีอารมณ์โมโหแล้ว


“ผมไม่สน”จงอินยังพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบแล้วหันไปมองคยองซูที่กำลังนั่งหน้านิ่งอยู่ แล้วแอบชมในใจคนร่าเริงแบบคยองซูถึงเวลางานนี่เก็บอารมณ์เก่งจริงๆ


แกร็ก


“ถ้าไม่ยอมดีๆคงต้องให้ไอ้นี่บอกแทนนะคิมไค” แม็คหมดความอดทนที่ไคไม่ยอมรับข้อเสนอของตนจึงยกปืนขึ้นจ่อหน้าทันที


“หึ”จงอินหัวเราะในลำคอ แค่ปืนจะทำอะไรจงอินได้คิดผิดรึป่าว คิม จวอินไม่กลัวหรอกกับอีแค่ลูกปืน


“ลดปืนของคุณลง คุณแม็ค” คยองซูบอกเสียงเรียบอย่างข่มอารมณ์โมโห เป็นใครไม่โมโหบ้างที่อยู่ๆก็มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มาเอาปืนจ่อหน้าแฟนตัวเอง และความอดทนของคยองซูได้หมดลงแล้ว


“ผมลดแน่ถ้าคิมไคตกลง”แม็คบอกพลางยิ้มเจ้าเล่ห์และยังไม่ลดปืนที่จ่ออยู่ที่ไค


“ว่าไงคิมไค”แม็คพูดอีกครั้ง


“ไม่”จงอินตอบกลับเสียงนิ่งอย่างไม่กลัว


“งั้นคงต้อง....”



ฉึก


“อ๊ากกกกกก!”แม็คร้องออกมาอย่างเจ็บปวดแล้วมองที่มือที่เคยใช้จับปืนจ่อหน้าไคที่ตอนนี้ปืนนั้นได้ร่วงลงสู่พื้นพร้อมกับเลือดสีข้นที่ไหลออกมาจากบาดแผลที่มือข่างนั้น

“ผมบอกคุณแล้วว่าให้ลดปืนลง”คยองซูบอกแม็คที่กุมมือตัวเองข้างที่กเลือดออกอยู่  คยองซูทนไม่ไหวที่แม็คเอาปืนจ่อหน้าจงอินจึงหยิบมีดสั้นในกระเป๋าเสื้อออกมาและปาไปที่มือของแม็คทันที


“อ๊ากกกกก”แม็งยังคงร้องตอนนี้ลูกน้องของแม็คได้ยกปืนขึ้นเพื่อจะยิงไคกับดีโอ เช่นเดียวกับฝั่งลูกน้องของไคก็ยกปืนจ่ออีกฝ่ายเช่นกัน


“ผมไม่ทำธุรกิจกับคุณ”จงอินบอกแล้วลุกขึ้นคยองซูลุกตามและเดินออกไปจากโกดังทันที


บนรถ


“.........”<คยองซู>


“ทำไมเงียบ”จงอินถามคนตัวเล็กข้างๆที่เอาแต่เงียบตั้งแต่ออกจากโกดังมา


“....ผมกำลังข่มอารมณ์อยู่”คยองซูบอกคนรักของตัวเอง ยอมรับว่าคยองซูยังรู้สึกโกรธไม่หาย ในใจนึกอยากไปปลิดชีวิตของแม็คซะ


“อืม”จงอินตอบรับคำของอีกฝ่าย จงอินดูออกว่าคยองซูตอนนี้กำลังโมโหและอยากกลับไปฆ่าแม็คแค่ไหน ที่จงอินไม่ทำอะไรแม็คเพราะว่าเห็นว่าแม็คเป็นลูกของอดีตเพื่อนของพ่อจึงไม่อยากทำและจงอินก็คิดไม่ถึงว่าคยองซูจะจัดการกับแม็คแบบนั้น ถ้าถามถึงเหตุผลของคยองซูก็คงจะเพราะห่วงถึงทำแบบนั้น ตอนนี้จงอินจึงปล่อยให้คยองซูใช้เวลาจัดการกับอารมณ์ของตน


บ้านพักตระกูลคิม


    หลังจากกลับมาถึงคยองซูก็เอาแต่นั่งนิ่งไม่พูดแม้กระทั้งตอนทานข้าวเย็นจนถึงเวลาเข้านอน คยองซูเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันทีหลังจากนั้นจงอินก็เข้าไปอาบต่อ  คยองซูแต่งตัวด้วยเสื้อแขนยาวสีขาวและกางเกงวอร์มขาสั้นสีดำที่ยาวแค่คืบเดียวแล้วแล้วจึงล้มตัวลงนอนที่เตียงฝั่งของตัวเองพร้อมกับนอนคว่ำอ่านหนังสืออยู่


แกกก


พรึบ


“อ๊ะ...พี่จงอิน”คยองซูร้องออกมาเมื่อจงอินออกจากห้องน้ำในชุดเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงนอนสีเทาล้มตัวลงนอนข้างๆแล้วดึงเอวของคยองซูนอนคว่ำอยู่ให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด คยองซูจึงพลิกตัวให้หันหน้าเข้าหาแผงอกของจงอินพร้อมกับกอดจงอินตอบทันที



“เรียกกูแบบนี้ จัดการกับอารมณ์ตัวเองได้แล้วหรอ”จงอินถามคนในอ้อมกอดพร้อมกับกระชับอ้อมกอดแล้วใช้แขนอีกข้างสอดเข้าใต้ศีรษะของคยองซู เท่ากับว่าตอนนี้คยองซูหนุนแขนจงอินแทนหมอนและอีกมือของจงอินก็กอดเอวคยองซูอยู่


“ครับ พี่จงอิน”คยองซูตอบแล้วยิ้มหวานให้จงอิน


“กูไม่คิดว่ามึงจะกัดการกับมันแบบนั้น”จงอินพูดขึ้นในสิ่งที่ตัวเองคิด


“ก็เค้าจะยิงพี่จงอินหนิ คยองจะยอมได้ไง”คยองซูบอกแล้วยู่ปากใส่จงอิน


“ห่วงกู?”ถึงจงอินจะรู้คำตอบอยู่แล้วแต่ก็อยากถามคยองซูอยู่ดี ก็คยองซูมันน่าแกล้งหนิ


“งืออ ก็ต้องห่วงสิ พี่เป็นแฟนคยองนะ”คยองซูบอกแล้วกระชับกอดจงอินพร้อมกับเอาใบหน้าน่ารักๆของตนเองไปถูที่แผงอกของจงอินอย่างอ้อนๆ


“หึ อ้อนจริงนะมึง”จงอินบอกแล้วลูบหัวของคยองซูที่ตอนนี้มุดอยู่ที่แผงอกของตน


ฟอดดดด


“กลิ่นพี่จงอินเนี่ยห๊อมหอม”คยองซูสูดกลิ่นที่แผงอกของคนรักอย่างเต็มปอด คยองซูรู้สึกว่าตัวเองชอบกลิ่นของพี่จงอินมากๆ มันหอมอ่ะ หอมแบบผู้ชายตัวหอมอ่ะ หอมมากเลย ง่า หอม


ฟอดดดดด


“มึงก็หอม”จงอินสูดดมกลุ่มผมของคยองซู ก่อนจะปล่อยมือที่อยู่ที่เอวแล้วเชยคางมนขึ้นก่อนริมฝีปากได้รูปจะกดจูบที่ปากรูปหัวใจสีเชอรี่ของอีกฝ่ายขบเม้มริมฝีปากล่างของคยองซูเบาๆลิ้นหนาแยกริมฝีปากของอีฝ่ายออกโดยที่อีกฝ่ายก็ให้ความร่วมมือในการจูบโดยการเผยอปากออกลิ้นหนาเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กของอีกคนไปมาก่อนลิ้นหนาจะเกี่ยวลิ้นเล็กของอีกคนออกมาดูดแรงๆก่อนจะผงะออกแต่ร่างเล็กกลับใช้มือที่ตอนแรกกอดเค้าอยาที่เอวแต่ตอนนี้กลับรั้งท้ายทอยของเค้าให้เข้าหาก่อนจะกดจูบใส่ลิมฝีปากรูปหัวใจดูดริมฝีปากได้รูปจนเกิดเสียงดังน่าอายจงอินก็จูบตอบคนตัวเล็กเช่นกันลิ้นเล็กเกี่ยวลิ้นหนาของอีกคนออกมาก่อนจะดูดเบาๆแล้วผงะออก ใยน้ำหวานที่ยืดออกมาตามปากของคนตัวเล็กที่ผึ่งผงะทำให้ร่างสูงก้มลงไปจุ๊บอีกครั้ง


จุ๊บ


“นอนเถอะ”จงอินบอกก่อนจะกอดคยองซู เช่นเดียวกับคยองซูที่กอดจงอินแล้วทั้งคู่ก็เข้าสู่ห่วงนิทรา


.

.

.

 .

.

.

.

.


“งืออออ”เช้าวันใหม่ที่แสนสดใสคยองซูตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของจงอิน อ่า รู้สึกดีมากเลยหลับในอ้อมกอด ตื่นก็ตื่นในอ้อมกอด งืออออ เขิน


ปุก


   คยองซูที่รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงคล้ายคนโดดเข้ามาในระเบียงขยับตัวเข้าไปใกล้จงอินมากขึ้น


“ชูวว”จงอินบอกเสียงเบาทั้งที่ตาก็ยังหลับอยู่ จงอินละมือจากเอวของคยองซูแล้วล้วงเข้าไปใต้หมอนเพื่อหยิบปืนพก


“....”คยองซูเองก็ละมือออกจากเอวของจงอินเช่นกัน แล้วล้วงมือหยิบปืนใต้หมอนเช่นกัน


แกร็ก


ฝืดดดด


ปั้ง!   ปั้ง!  ปั้ง!


ปั้ง!  ปั้ง!  ปั้ง!


“คยองซูเป็นอะไรไหม”พอเสียงการปลดล็อกของระเบียงดังจงอินและคยองซูก็ลงจากเตียงทันทีโดยจงอินที่นอนฝั่งระเบียงก็ระเบียง ส้วนคยองซูก็ลงอีฝั่งก่อนที่พวกนั้นจะเปิดประตูระเบียงออกจงอินและคยองซูจัดการพวกนั้นจนหมด หลังจากกัดการเรียบร้อยจงอินก็พุ่งเข้าไปถามคยองซูทันที


“ไม่ครับ แล้วพี่หละครับ”คยองซูถามแฟนตัวเอง


“กูไม่เป็นไร”จงอินพูดแล้วกอดคยองซูเพื่อปลอบทั้งที่คยองซูไม่ด้แสดงอาการกลัวมากนัก


ปั้ง


“เกิดอะไรขึ้นว่ะ”มาร์คที่ไปจัดการเรื่องเครื่องบินที่จะกลับโซลวันนี้ที่สนามบินKแต่เช้า เมื่อกลับมาก็เจอลูกน้องถูกจัดการอยู่ข้างหน้า จึงรีบวิ่งเข้ามาทันที


“มีคนรอบเข้ามา”จงอินบอกแล้วมองไปที่ซากที่กองอยู่ที่พื้น


“พวกไอ้แม็ค”มาร์คไปพลิกศพดูก็พบรอยสักสองขีดที่หลังคอก็ทำให้รู้ทันทีว่าเป็นพวกไหน


“งั้นก็ ไปจัดการแก๊งมัน...”


“เอาให้ไม่เหลือ แล้วก็.....”


“อย่าลืมของฝากกูด้วย ลูกกูคงหิวแล้วตอนนี้”จงอินบอกเสียงเรียบนิ่งทั้งที่ยังกอดคยองซูอยู่



..........................................................................................................................................

มาต่อแล้วนร้า

คิดถึงรีทมากเลย

ไรท์เปิดเทอมแล้วคงต้องอัพช้าหน่อยแต่ก็จะพยายามหาเวลามาอัพนร้า

อย่าลืมเม้นให้กำลังใจไรท์ด้วยนร้า

รักรีทค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

112 ความคิดเห็น

  1. #102 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 20:46
    สายโหด
    #102
    0
  2. #85 boompr (@boompr) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 03:46
    ลูกจงอินอาจจะเป็นแมวน่ารักก็ได้ นะ เนอะ!
    #85
    0
  3. #54 kts7 (@kts7) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 17:45
    เย้ๆมาอัพแล้ว ลูกเนี่ยจะตัวไรน่อออ จระเข้เหรอ สิงโต เสือ
    #54
    0
  4. #53 ดโย12193 (@toeytoey1108) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 19:19
    คิดถึงไรท์มากกก ลูกจงอินนี่ตัวอะไร5555
    #53
    0
  5. #52 chan chan chanyeol (@Kannichana) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 16:08
    ไม่ไช่ว่าเลี้ยงเสือ สิงโตกันน่ะ
    #52
    0