Fic Exo เถื่อน [Kaido ft.Hunhan] [END]

ตอนที่ 11 : ย้ำอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    26 ต.ค. 59

ตอนที่11 ย้ำอีกครั้ง





 เชจู


บ้านพักตระกูลคิม


“อือออ”คยองซูครางอือออกมาในยามเช้าก่อนจะหันหลังกลับไปมองเจ้าของอ้อมกอดอุ่นที่นอนกอดเขาทั้งคืนจนตอนเช้าก็ยังไม่ปล่อยเมื่อคยองซูหันกลับไปมองใบหน้าหล่อของคนรักใช่คนรักของคยองซูเอง  คยองซูมองใบหน้าของคนรักอย่างรู้สึกดี สันกรามคมเฉี่ยว ผิวแทนเซ็กซี่ ดวงตาคมดุจเหยี่ยวที่เวลาคยองซูสบเข้าต้องใจเต้นแรงทุกทีตอนนี้ปิดสนิท จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักที่เป็นเอกลักษณ์ คยองซูปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตัวเองตกหลุมรักของคุณจงอินจากเดิมที่ลึกอยู่แล้วกลับลึกลงไปอีกและที่สำคัญคยองซูยังหาทางขึ้นไม่ได้อีกด้วย


จุ๊บ


MoningKiss ครับคุณจงอิน”คยองซูจุ๊บลงบนปากหยักของคนที่หลับอยู่ก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆ


พรึบ!!


“จะลักหลับกูหรอไง หืม”จงอินรวบตัวของคนตัวเล็กมากอด ที่จริงจงอินตื่นตั้งแต่อีกคนขยับตัวแล้วแต่ว่าอยากดูว่าอีกคนจะทำอะไร จงอินยอมรับว่าไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะกล้าจุ๊บเค้า ปกติแม้แต่หน้ายังไม่กล้ามองนานๆเลย


“เปล่านะครับ คุณจงอินO////////O”คยองซูพูดออกมาอย่างเขินอายที่ถูกจับได้ งืออใครจะไปคิดอย่างนั้นกันเล่า คยองซูได้แต่คิดในใจ


“หึ งั้นหรอ”จงอินพูดออกมาแล้วยิ้มมุมปาก จงอินมองคยองซูที่ตอนนี้ลำตัวส่วนบนเกยอกของเค้าอยู่แล้วอะไรคือคยองซูเอามือที่ตอนแรกไม่รู้จะวางไว้ตรงไหมมากอดเค้าอีกนี่กะจะยั่วกันแต่เช้าเลยรึไง


“ยั่วหรอหืม”จงอินพูดแล้วมองไปที่มือคยองซูที่กอดตนอยู่


“เปล่านะ คุณจงอินอ่ะมั่ว” คยองซูพูดเสียงกระเง้ากระงอด แล้วปล่อยมือที่กอดจงอินอยู่ออกแล้วดิ้นไปมา


“คยองซูอย่าดิ้น”จงอินบอกเสียงเรียบ คยองซูดิ้นไปดิ้นมาในอ้อมกอดของเค้าโดยที่ไม่รู้เลยว่าขาของตัวเองไปโดนอะไรๆที่มันกำลังหลับอยู่


“คุณจงอินก็ปล่อยสิครับ งืออ”คยองซูร้องแล้วดิ้นไปมา


“หยุดดิ้นคยองซู”จงอินเอ่ยเสียงเย็นอย่างข่มอารมณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ทำให้คนในอ้อมกอดหยุดดิ้นทันที


“คุณจงอิน เป็นอะ...”


“กูไม่เป็นไร ไปอาบน้ำไปกูจะพาออกไปคุยงานข้างนอก”จงอินบอกก่อนจะปล่อยแขนออกจากคยองซู


“อะ.เอ่อ..ครับ”คยองซูตอบ งืออ คุณจงอินต้องโกรธเราแน่เลยทำไมกัน เราขัดใจคุณจงอินหรอ ถ้าย้อนไปได้เราจะเลิกดิ้นตั้งแต่ที่คุณจงอินบอกตอนแรกเลย คยองซูได้แต่ตำหนิตัวเองในใจก่อนจะลุกไปอาบน้ำตามที่จงอินบอก


     หลังจากคยองซูอาบน้ำเสร็จจงอินก็อาบต่อโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำทำให้คยองซูยิ่งรู้สึกผิดทั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไรพอออกมาจากห้องน้ำจงอินก็แต่งตัวแล้วเดินลงไปทานอาหารพร้อมคยองซูที่เดินตามลงมาจากห้องหลังจากทานอาหารท่ามกลางความเงียบเรียบร้อยแล้วทั้งคู่ก็ขึ้นรถรีมูซีนที่มีคนขับรถให้เพื่อไปคุยธุระทันที


บนรถ


“..............”<จงอิน>


“.................”<คยองซู>


“คุณจงอินครับ ผมทำอะไรให้คุณโกรธรึป่าว”คยองซูถามออกมาเพราะตั้งแต่เรื่องเมื่อเช้าคุณจงอินยังไม่ยอมคุยกับเค้าเลย


“ป่าว”จงอินตอบ อย่าบอกนะว่าที่คยองซูเอาแต่เงียบนี่กำลังคิดว่าจงอินโกรธหนะ คิดมากจริงๆเลยคยองซูก็น่าจะรู้ว่าเค้าไม่ค่อยพูดถ้าคนตัวเล็กไม่ชวนคุย เรื่องเมื่อเช้าที่บอกให้คยองซูไปอาบน้ำก็เพราะว่าจงอินต้องการระงับอารมณ์บางอย่างที่กำลังก่อตัวและถ้าไม่บอกให้คยองซูรีบไปจงอินคงได้จับอีกคนกดแน่ๆ ก็เล่นดิ้นไปโดนของสำคัญขนาดนั้นที่สำคัญมันเป็นตอนเช้าอะไรๆมันก็ตื่นง่าย ถามว่าทำไมอยากแล้วไม่ทำเลย ก็วันนี้มีนัดลูกค้าสำคัญถ้าทำก็จะกินเวลาอาจจะเลยเวลานัดแล้วก็จะเสียงาน เห็นเค้าเป็นแบบนี้เค้าก็แบ่งเวลาเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวนะ


“แล้วทำไมไม่คุยกับผมหละครับ”คยองซูถามอย่างสงสัยถ้าไม่โกรธแล้วทำไมไม่คุย


“ตอนนี้ก็คุยอยู่”จงอินตอบคนตัวเล็ก


“แล้วเมื่อเช้าทำไม....”


“กูแค่เงี่_น  กูไม่อยากเอามึงเพราะวันนี้มีงานเพราะงั้นกูเลยไล่มึงไปอาบน้ำ”จงอินตอบตามความจริง


“แล้วกูคงไม่ต้องบอกอีกนะว่ากูทำไง”จงอินพูดก่อนจะหันไปมองคยองซูที่ตอนนี้หน้าแดงเป็นมะเขือเทศอยู่


“ผะ...ผมนึกว่าคุณจงอินโกรธหนิครับ”คยองซูพูดออกมาเสียงเบา ใครจะไปคิดว่าคุณจงอินจะพูดเรื่องอย่างว่าได้หน้าตายขนาดนี้ ตอนนี้คยองซูรู้แล้วว่านอกจากคุณจงอินจะเถื่อนแล้ว คุณจงอินยังฮาร์ดคอมากอีกด้วย


“โกรธทำไมมึงไม่ได้ทำอะไรผิด...”


“มึงแค่ทำให้กู....”


“อยากกดมึงให้จมเตียงแค่นั้น หึ”


พรึบ!!


ฟู้ววว


   จงอินดึงคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆมาแนบอกก่อนจะเป่าลมใส่ซอกคอของคนตัวเล็กเบาๆให้อีกคนเสียวเล่น


“งืออคุณจงอิน”คยองซูขนลุกชันกับลมร้อนที่ออกฝ่ายเป่าใส่คอจังหดคอหนี


“ต่อไปเวลาอยู่ด้วยกันเลิกเรีกกูว่าคุณได้แล้ว มึงเป็นเมียกูมาเรียกคงเรียกคุณทำห่าอะไร”จงอินบอก ก็คยองซู เรียกจงอินว่า คุณจงอิน คุณจงอิน แล้วก็คุณจงอิน อยู่นั่นแหละได้ยินแล้วมันรำคาญ


“งั้นเรียกว่า พี่จงอิน แล้วคยองจะแทนตัวเองว่าคยอง ดีกว่าเนอะ”คยองซูพูดแล้วยิ้มให้กับจงอินที่ทำหน้านิ่งๆอยู่


“.......”จงอินเงียบ แล้วมองคยองซูที่มองเค้าอยู่ จะเอาจริงหรอว่ะ พี่จงอิน ได้ยินแล้วมันแปลกๆแฮะ


“น่ะให้คยองเรียก น๊า น๊า พี่จงอิน น๊า”คยองซูกอดแขนจงอินพร้อมกับเอาหัวถูไปมาอย่างออดอ้อนถามว่าคยองซูเขินไหม เขินสิ เขินมาก แต่จะทำยังไงได้ก็คยองซูอยากเรียกแบบนี้นี่หน่า


“.....”จงอินมองอีกคนที่เอาหัวถูแขนตนอยู่ คนอย่างจงอินไม่เคยแพ้อะไรแต่ตอนนี้จงอินคิดว่าตัวเองแพ้ลูกอ้อนของ โด คยองซูเข้าให้แล้ว


“เออ อยากเรียกก็เรียก”จงอินตอบ ยอมให้เรียกก็ได้ ถึงจะรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเสียงของคยองซูตอนเรียกเค้าว่า พี่จงอินมันรู้สึกดีจริงๆ


“เย้”คยองซูร้องก่อนยิ้มหวานส่งให้จงอินที่ก้มลงมามองคยองซูอยู่


ฟอดด

“ชื่นใจที่ซู๊ดเลย”คยองซูโน้มคอจงอินที่ก้มลงมามองคยองซูอยู่ลงมาแล้วฝังจมูกลงบนแก้มสากดังฟอด ถามว่าเขินไหมก็นิดหน่อยแต่ความอยากมีมากกว่า จะบอกให้แก้มคุณจงอินหอมมากกก อ่า อยากหอมอีก


“หึ เดี๋ยวนี้กล้าทำอะไรอะไรแบบนี้แล้วหรอ แต่ก่อนมองหน้ากูยังไม่กล้าเลย”จงอินถามคนตัวเล็กที่หอมแก้มเค้าเสียฟอดใหญ่ ไม่รู้ไปเอาความกล้ามาจากไหน


“ก็ตอนนั้นเป็นเจ้านายกับลูกน้องแต่ตอนนี้เป็นแฟนแล้วก็ทำได้สิครับ”คยองซูบอกพร้อมกับยิ้มหวาน


“หึ ใกล้จะถึงแล้วลูกค้าพวกนี้อันตรายมากเราจะไม่เรียกชื่อจริงกันเพื่อความปลอดภัย”จงอินเริ่มอธิบายงานให้คนที่กอดแขนตนอยู่ฟัง


“ชื่อที่พวกเค้าเรียกกูคือ ไค พวกนั้นรู้จักกูในชื่อ คิม ไค มึงจะลงไปกับกูไหม”จงอินถามคยองซู งานนี้เสี่ยงมากจงอินเอาคยองซูมาด้วยเพราะกลัวคนที่บ้านดูแลคยองซูไม่ได้ มาที่นี่จงอินก็ไม่อยากให้คยองซูลงรถเท่าไหร่ เพราะถ้าพวกนั้นเกิดตุกติกเค้ากลัวว่าคยองซูจะได้รับอันตรายแต่ถ้าคยองซูอยากลงเค้าก็จะให้ลง


“พี่จงอินคยองบอกพี่แล้วใช้ไหมว่าคยองจะมาเป็นเป็นจุดแข็งของพี่ไม่ได้มาเป็นจุดอ่อน เพราะฉนั้นคยองจะลงไปคุยงานกับพี่ พี่ไม่ต้องห่วงคยองหรอก คยองจะยืนอยู่ข้างพี่ไม่ว่าสถานการณ์จะเสี่ยงแค่ไหนคยองก็ไม่กลัวถ้ามีพี่อยู่ข้างๆ พี่เชื่อใจคยองนะ  ให้คยองลงไปด้วยนะครับ”คยองซูบอกเสียงหนักแน่นเพื่อเป็นการยืนยันในสิ่งที่เค้าพูดว่าเป็นเรื่องจริง


“......”


“นะครับพี่จงอิน”คยองซูพูดอีกครั้ง


“ได้ กูเชื่อใจมึง.....”


“มึงจะไม่ได้ลงไปในชื่อคยองซู แต่มึงจะลงไปในชื่อ ดีโอ  ตกลงไหม”


“ครับ คุณไค”คยองซูบอกเมื่อรถหยุดลงที่โกดังแห่งหนึ่ง 


“หึ พร้อมแล้วนะดีโอ”จงอินถามอีกคนที่ปล่อยแขนของเค้า  คยองซูจัดเสื้อผ้าก่อนจะตอบกลับ


“ครับคุณไค”







..........................................................................................................................................

กลับมาต่อแล้วเน้อหลังจากหายไปนาน(อีกแล้ว)

อาคิดถึงรีทมากๆเลย

อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนร้ารักนะจุฟๆ

i love you

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

112 ความคิดเห็น

  1. #101 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 20:43
    ฮาร์ดคอร์55555
    #101
    0
  2. #84 boompr (@boompr) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 03:38
    รักกันแบบแมนๆ
    #84
    0
  3. #51 Chi-YAS (@Chi-YAS) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 05:58
    รู้การรู้งานมากครับ พอออกข้างนอกก็เป็นเลขาทรงประสิธิภาพเลยเนอะ น่ารัก คนพี่ก็เถื่อนจริง
    #51
    0
  4. #50 ดโย12193 (@toeytoey1108) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 23:30
    ครับพร้อมแล้วครับ พร้อมอ่านแล้วครับ555555สู้ๆนะไรท์มาต่อไวๆน้าาา
    #50
    0
  5. #49 earnnatthakarn (@earnnatthakarn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 23:25
    น่ารักอ่าา มาต่อเร้วๆน้าา
    #49
    0
  6. #48 sirdo (@sirdo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 22:17
    พี่จงอินนนนน~555 มาต่อนะจ๊ะไรท์
    #48
    0