END [BL,Yaoi] ศิษย์ข้าอย่าทำกับอาจารย์เจ้าเช่นนี้! (ตีพิมพ์ สนพ. บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 9 : บทที่ 2 เทศกาลสีเลือด RE [4/5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,446 ครั้ง
    25 ส.ค. 62

บทที่ 2 เทศกาลสีเลือด





บริเวณหน้าเรือนร้างที่มีผู้คนมากมายหลักร้อยคนเงียบสนิทมิมีผู้ใดเคลื่อนไหว มิมีแม้แต่เสียงหายใจ ทุกคนมองไปที่ร่างไร้ศีรษะตาเบิกโพลงด้วยความไม่น่าเชื่อ พลันเสียงกระบี่กระทบกับพื้นดังเคร้งของทหารผู้หนึ่งเรียกสติคนหลายร้อยกลับมา


ฟางเซียนคือคนที่ได้สติเป็นคนแรก เธอเกือบจะหลุดเสียงร้องออกมาเมื่อเห็นคนตายทว่าเธอกลับกลั้นเอาไว้และรีบมองหาสถานที่ที่เธอจะสามารถเข้าไปหลบได้ ฟางเซียนเห็นซากแผ่นไม้หลบมุมอยู่ไม่ไกลเธอจึงเข้าไปหลบที่นั่น


ในตรอกแห่งนี้นอกจากทางตรงแล้วก็ไม่มีซอยเล็กหรืออะไร หากเธอหลบหนีออกไปจะต้องกลายเป็นจุดสนใจแน่ ฟางเซียนมองหลงชิงหนานที่อยู่กลางวงล้อมร่างกายสั่นกลัว


การต่อสู้นี่มัน อันตราย จะอันตรายเกินไปแล้ว!


ร่างอรชรที่หลบหลังซานไม้สับสนและอยากจะทึ้งหัวตัวเองอย่างรุนแรง เธอเป็นคนเริ่มเรื่องพวกนี้ทั้งหมด ทำไมเธอถึงมาที่นี่ ทำไมเธอถึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ต้าหยู่เฉิน เธอควรจะปล่อยชายหนุ่มชุดขาวผู้นั้นไปตั้งแต่แรก ไม่สิ เธอไม่ผิด! ถ้าหากเธอรู้เรื่องราวพวกนี้ล่วงหน้าล่ะก็ ตอนที่ต้าหยู่เฉินคาดคั้นเธอ


เธอน่าจะตบหน้าหนา ๆ ของเขาสักทีและตะคอกใส่ดัง ๆ ว่า ไปตายซะ!’


ต่อหน้าการสังหารไร้ปราณีโดยไม่รู้ตัวเช่นนั้น เป็นคนโง่จากที่ไหนก็ต้องรู้ว่ายังไงก็ไม่มีทางชนะชายตรงหน้าได้ ต้าหยู่เฉินกัดฟันแน่น แววตาสั่นระริก ตนต้องหาทางหนีให้ได้ผู้ยิ่งใหญ่อย่างตนยังไงก็ย่อมมิมีทางยอมตายอยู่ในตรอกเน่าเหม็นแห่งนี้ ทว่าในสถานการณ์เช่นนี้ตนจะหาทางหนีไปได้อย่างไร...?


ต้าหยู่เฉินมองไปที่ทหารของตน


ทางหนีมันก็มีอยู่นี่!


ต้าหยู่เฉินสั่งการเสียงสั่น “ระ รุมมัน! เข้าไปโจมตีพร้อมกันให้หมด”


ถึงจะเก่งกาจขนาดไหนก็ตามแต่ถ้าโดนทหารหลายคนโจมตีพร้อมกันยังไงมันก็มิมีทางสังเกตเห็นตนที่กำลังหนีแน่


ได้ยินคำสั่งที่ท่านเจ้าเมืองสั่งการ เหล่าทหารต่างเลิ่กลั่กมองหลงชิงหนานด้วยความหวาดกลัว ศพไร้หัวของทหารคนหนึ่งที่ถูกสังหารไปยังกองอยู่ที่พื้น ศีรษะที่อยู่ไม่ไกลแววตาสีหน้ายังแสดงถึงความห้าวหาญในการสังหาร


สีหน้านั่นมันควรจะเป็นแรงฮึดในการต่อสู้ว่าทหารคนนั้นมีความห้าวหาญไม่กลัวตาย ทว่าความเป็นจริงแสนโหดร้ายเพราะเมื่อคมกระบี่ฟาดฟันลงมาจนดับสิ้นลมหายใจ สีหน้าของนายทหารคนนั้นกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตนเองได้ตกตายลงเสียแล้ว


เห็นทหารของตนยืนนิ่ง ต้าหยู่เฉินลมออกหูด้วยความโมโห “ยืนนิ่งอยู่ทำไม! สังหารมันเดี๋ยวนี้!


คำสั่งนี้เหมือนกับเป็นการสั่งพวกมันว่าให้ไปตายซะ


ถึงรู้แล้วอย่างไร เหล่าทหารกัดฟันแน่น พวกตนมิมีทางเลือก!


เพราะถ้าหากเลือกที่จะหลีกหนีไม่ทำตามคำสั่งของต้าหยู่เฉินครอบครัวของพวกตนก็ต้องตกตายและถ้าเป็นเช่นนั้นสู้ตกตายเพียงผู้เดียวอยู่ที่นี่ยังดีเสียกว่า! เหล่าทหารกำอาวุธในมือ พวกเขาที่เป็นทหารของต้าหยู่เฉินต่างมีชะตากรรมเดียวกัน “ไป—!” ทหารคนหนึ่งส่งสัญญาณ ชั่วขณะนั้นเหล่าทหารถืออาวุธเข้าโจมตีหลงชิงหนานพร้อมกัน


ต้าหยู่เฉินได้โอกาส คิดว่าไม่มีใครสนใจตนแล้วจึงค่อย ๆ ก้าวถอยหลังกำลังจะวิ่ง


ทว่าพอกำลังจะวิ่งต้าหยู่เฉินกลับชนอะไรบางอย่างอย่างแรงจนล้มลงกับพื้น


ต้าหยู่เฉินกล่าวด้วยความโมโห “สุนัขตัวไหนมันกล้าขวางทางข้า!


ความโกรธเข้ามาแทนที่ความกลัวฉับพลัน ต้าหยู่เฉินสบถด้วยความโกรธหากเมื่อกี้มิมีใครขวางทางมันก็คงจะรอดออกไปจากที่นี่แล้ว ดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวกำลังเงยหน้ามองคนที่ขวางทางด้วยความฉุนเฉียว


ในขณะที่เดียวกัน เหล่าทหารที่เข้าโจมตีหลงชิงหนานกล่าวเสียงดังตกตะลึงเมื่อสิ่งที่ตนเข้าโจมตีคือความว่างเปล่า


“ชายคนนั้นหายไปแล้ว!


หลงชิงหนานที่อยู่กลางวงล้อมได้หายไปโดยที่มิมีผู้ใดเห็นตัว


เสียงตะโกนของทหารมิได้เบาเลย ต้าหยู่เฉินที่ได้ยินถึงกับเบิกตากว้างร่างกายเริ่มสั่นสะท้านสายตาที่ค่อย ๆ มองคนด้านหน้าไล่จากด้านล่างขึ้นด้านบน


จวบจนกระทั่งใบหน้า


“กะ แก...”


คนที่ยืนอยู่ต่อหน้าต้าหยู่เฉินคือหลงชิงหนาน


ในหัวของต้าหยู่เฉินมีคำถามมากมาย ทำไมมันถึงอยู่ตรงนี้ มันควรจะสู้กับพวกทหารอยู่ไม่ใช่หรือยังไง สายตาเหลือบมองไปทางด้านหลังเหล่าทหารกำลังมองมาตรงนี้ด้วยความตื่นตะลึง


ต้าหยู่เฉินสั่ง “รีบมาคุ้มกันข้าสิ จะยืนนิ่งกันอยู่ทำไม!


แต่แทนที่เหล่าทหารจะเข้าไปคุ้มกันต้าหยู่เฉินกลับยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อน


เสวี่ยจิ้งเหอพึมพำ “เจ้าเมืองที่ปกครองด้วยความกลัวมีใครบ้างเล่าที่ต้องการให้เขามีชีวิต” ละครฉากนี้สร้างความบันเทิงให้กับเขามากกว่าที่คิด


การกระทำของเหล่าทหารทำให้ต้าหยู่เฉินหน้าซีด อย่างไรตนก็จะมิยอมตายอยู่ที่นี่แน่ ต้าหยู่เฉินพยายามมองซ้ายมองขวาเพื่อหาทางหนีรอด


ฉับพลันก็สบตากับฟางเซียนที่หลบอยู่ตรงซากไม้


แววตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว มิใช่เพราะนังผู้หญิงคนนั้นเขาถึงต้องมาตกอยู่ในสภาพหนีตายเช่นนี้หรืออย่างไร?


ต้าหยู่เฉินพุ่งไปกระชากฟางเซียน ฟางเซียนที่ไม่ทันได้ตั้งตัวไม่สามารถหลบทัน “นังชั้นต่ำ! เพราะเจ้าข้าถึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้!” ต้าหยู่เฉินสบถพร้อมกับตบตีฟางเซียนอย่างแรง


ฟางเซียนร้องโอดโอยไม่สามารถขัดขืนต้าหยู่เฉินด้วยพละกำลังที่ต่างกัน เธอทำได้แค่เพียงใช้มือทั้งสองข้างป้องกันการถูกทุบตีจากต้าหยู่เฉินหรือใช้เล็บจิกเพื่อให้ต้าหยู่เฉินปล่อย


หลงชิงหนานมองเหตุการณ์นั้นสายตาเรียบนิ่งและเริ่มขยับตัว


ต้าหยู่เฉินที่ยังไม่ลืมสถานการณ์ของตนเองเห็นเช่นนั้นจึงใช้ฟางเซียนเป็นโล่กำบัง “ยะ อย่าเข้ามานะ ถ้าเจ้าเข้ามาแม่นี่ตายแน่!” มือหน้ากุมลำคอเล็กของฟางเซียนไว้


จิตใจของฟางเซียนดิ่งลงถึงจุดต่ำสุดคิดว่าอย่างไรตนก็มิมีทางรอดใบหน้างามที่มีรอยช้ำเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา


หลงชิงหนานนิ่งเงียบและหยุดอยู่ที่เดิม


ต้าหยู่เฉินคิดว่าคำขู่ของตนได้ผล จึงค่อย ๆ ก้าวถอยหลังพร้อมกับกระชากฟางเซียนไปด้วย “ถ้าเจ้าขยับจากตรงนั้นแม่นี่ตา—”


ตุบ...


ศีรษะของต้าหยู่เฉินตกลงพื้นพร้อมกับร่างเย็นเยียบไร้ศีรษะของต้าหยู่เฉินที่ล้มลงตามมา ฟางเซียนเป็นอิสระ ร่างอรชรทรุดลงกับพื้นอีกทั้งใบหน้ายังซีดเซียวไร้สีเลือด ชุดของเธอเลอะเลือดเต็มไปหมดแต่เธอไม่สนใจ


เธอรอดแล้ว


ที่พื้นเต็มไปด้วยแอ่งเลือดจากร่างไร้ศีรษะของต้าหยู่เฉิน ฟางเซียนขยับออกจากตรงนั้นด้วยความหวาดกลัว


ชั่วขณะนั้นเธอคิดว่าตนจะต้องตายเสียแล้ว ฟางเซียนไม่คิดว่าคมกระบี่จะพาดผ่านตัวเธอไปและตัดศีรษะของต้าหยู่เฉินในตอนนั้นเธออุตส่าห์ตัดใจไปแล้วว่ายังไงตนก็มิมีทางรอด “ขอบพระคุณเจ้าค่ะ ขอบคุณทะ ที่ไว้ชีวิต” ฟางเซียนเอ่ยขอบคุณเสียงสั่นพร้อมกับคำนับลงที่พื้น


เธอกระทำต่อชายตรงหน้ามากมายอีกทั้งเป็นตัวต้นเหตุของเรื่อง ทว่าเขาก็ยังไว้ชีวิตเธอ ฟางเซียนไม่รู้ว่าจะทดแทนบุญคุณนี้อย่างไรดี


หลงชิงหนานมองฟางเซียนด้วยสายตาเรียบนิ่ง เขาไม่ได้ตอบอะไรและหันหลังให้กับฟางเซียน พลันตาคมก็ได้สบตากับกลุ่มทหาร


กลุ่มทหารที่ยืนมองเหตุการณ์ของต้าหยู่เฉินและฟางเซียนราวกับดูละครพอสบกับนัยน์ตาคมก็สะดุ้งด้วยความหวาดกลัวก่อนจะแตกฮือกระจัดกระจายกันไปคนละทิศคนละคนทาง


หลงชิงหนานไม่คิดจะตามตั้งแต่แรกเมื่อที่แห่งนี้ไม่เหลือผู้บุกรุกอีกหลงชิงหนานก้าวกลับเข้าไปในเรือนร้าง ระหว่างทางที่หน้าเรือนมีคนสองคนยืนมองอยู่ ใบหน้านิ่งของหลงชิงหนานขมวดคิ้วอัตโนมัติเมื่อเห็นเสวี่ยจิ้งเหอ


“ท่านไม่ตามไปรึ” เสวี่ยจิ้งเหอถาม ทำเป็นไม่เห็นสีหน้าของหลงชิงหนาน


หลงชิงหนานกล่าว “ไร้สาระ” และเดินผ่านสองศิษย์ของน้องตนเข้าไปด้านใน


“แล้วนางผู้นั้นเล่า?” เสวี่ยจิ้งเหอกล่าวก่อนจะถามเกี่ยวกับฟางเซียน


หลงชิงหนานกล่าว “ปล่อยนางไป”


ร่างสูงนั่งลงที่ข้างเตียงที่ถูกปูไว้ด้วยขนจิ้งจอก ฝูจิ้นหลิงยังคนนอนหลับสนิทไม่มีวี่แววจะตื่นสักนิด ใบหน้างามหลับพริ้มไม่รู้เรื่องราวอะไรสักอย่างจนหลงชิงหนานที่ต้องจัดการเรื่องราวมากมายแทนอดใจไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปบิดจมูกคนนอนหลับด้วยความหมั่นไส้ “ยังมิตื่นอีก” หลงชิงหนานพึมพำเสมือนพูดกับคนที่นอนอยู่ ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน มือหนาเปลี่ยนไปลูบหัวคนตัวเล็กแผ่วเบา


สัมผัสที่อบอุ่นทำให้ฝูจิ้นหลิงละเมอเผลอซุกเข้าหาฝ่ามือของหลงชิงหนาน การกระทำนั้นทำให้มุมปากของหลงชิงหนานยกขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาก้มตัวลงไปจูบที่หน้าผากคนตัวเล็กแผ่วเบา


คนด้านนอกได้แต่กำมือแน่น พี่น้อง ๆ


ทว่าผ่านสักพักบรรยากาศก็แปรเปลี่ยน


หลงชิงหนานกล่าวพึมพำน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ตอนที่ข้ารู้ว่าใครที่ทำให้เจ้ากลายเป็นเช่นนี้...”


และฉับพลันก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวราวกับว่าอยากจะฉีกกระชากใครสักคนให้ดับสิ้น “ข้าก็อยากจะฉีกมันให้เป็นชิ้น ๆ!


หลงชิงหนานกุมมือของฝูจิ้นหลิงไว้แล้วบีบมันเบา ๆ แววตาที่มองคนบนเตียงเต็มไปด้วยความโหยหา หลงชิงหนานกล่าวเสียงเบา “พี่ไปละ...”


เสวี่ยจิ้งเหอและจ้าวหลางยังคงอยู่ที่เดิมไม่ได้เข้าไปด้านในกับหลงชิงหนานเพราะอยากจะปล่อยให้สองพี่น้องมีเวลาร่วมกัน ทว่าพอเห็นหลงชิงหนานออกมาด้วยความรวดเร็วทั้งสองก็แปลกใจเล็กน้อย


หลงชิงหนานกล่าวลา “ถ้างั้นข้าขอตัวก่อน”


เสวี่ยจิ้งเหอที่แปลกใจกล่าวถาม “ไยรีบไปเสียเล่า มิจิบชาสนทนากันสักหน่อย”


ถึงตัวเขากับหลงชิงหนานจะไม่ถูกกัน แต่นาน ๆ ทีพบกันก็น่าจะอยู่สนทนากันสักเล็กน้อย อีกอย่างหลงชิงหนานมิได้พบฝูจิ้นหลิงซึ่งเป็นน้องชายมานานแล้ว เหตุใดถึงรีบเอ่ยลากัน


ได้ยินคำชักชวนของเสวี่ยจิ้งเหอ หลงชิงหนานส่ายหน้า “ยิ่งปล่อยเวลาผ่านไป หลักฐานยิ่งค้นหาได้ยาก” หลงชิงหนานนึกอะไรบางอย่างออก “ข้าขอตราผ่านเข้าเขตพระตำหนักของเจ้าได้รึไม่”


พระตำหนักของเสวี่ยจิ้งเหอถูกป้องกันด้วยอาณาเขตระดับสูงที่เจ้าของพื้นที่ต้องอนุญาตเท่านั้นถึงจะเข้าไปได้


เสวี่ยจิ้งเหอพยักหน้า หยิบตราสีทองที่สลักตัวอักษรคำว่า เสวี่ยส่งให้กับหลงชิงหนาน


เสวี่ยจิ้งเหอกล่าวจริงจัง “ตั้งแต่ครานั้นก็มิมีใครเข้าออกตำหนักของข้า ถึงเวลาจะผ่านมานานแล้วแต่ข้าคิดว่ามันน่าจะเหลือหลักฐานอยู่บ้าง”


หลงชิงหนานรับตราสีทองจากเสวี่ยจิ้งเหอและเก็บมันเข้าหยกมิติของตน


เสวี่ยจิ้งเหอถามหลงชิงหนาน “....ให้ข้ากล่าวกับซือฝุว่าท่านมารึไม่”


หลงชิงหนานส่ายหน้าอีกครา “ความทรงจำมิมี พลางจะทำให้เขาสับสน”


เมื่อกล่าวจบหลงชิงหนานก็ได้หายไป เสวี่ยจิ้งเหอใช้พลังวิญญาณสัมผัสในระยะเมืองลี่หลินแต่ก็ไม่พบพลังวิญญาณของหลงชิงหนานแล้ว


ทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบ


จ้าวหลางเอ่ยถาม “เราจะกลับเลยรึไม่ขอรับ”


เสวี่ยจิ้งเหอหันไปตอบศิษย์น้อง “อืม” พวกเขาควรจะออกไปจากเมืองนี้ได้แล้ว


เจ้าเมืองของเมืองลี่หลินตาย อีกทั้งยังมีคนพบเห็นจำนวนมากอีกไม่นานที่แห่งนี้ก็จะเต็มไปด้วยผู้คนและความวุ่นวาย ทหารที่เหลือรอดไปบางคนอาจจะจดจำใบหน้าของเขาและจ้าวหลาง แม้ซือฝุจะยังมิตื่นแต่พวกเขามิมีเวลาแล้ว


เสวี่ยจิ้งเหอตรงเข้าไปหาร่างเล็กสีขาวบริสุทธิ์ที่หลับสนิทพลันสายตาเห็นอะไรบางอย่าง


“ของศิษย์น้องรึ?” เสวี่ยจิ้งเหอกล่าวด้วยความแปลกใจ


ที่เอวของฝูจิ้นหลิงมีหยกขาวที่แกะสลักลายกระเรียนดูเรียบหรูห้อยอยู่ เสวี่ยจิ้งเหอเกือบมองมันไม่เห็นด้วยซ้ำถ้าหากว่าสายห้อยมันไม่ใช่เชือกสีแดง


ฝูจิ้นหลิงไม่ใช่คนที่จะห้อยหยกติดตัวแน่อีกทั้งในช่วงเทศกาลลี่หลินที่มีธรรมเนียมเช่นกันการที่บุรุษห้อยหยกคงจะแปลกประหลาดน่าดู ความเป็นไปได้มีเพียงแค่ต้องมีใครสักคนใส่มันร่างเล็กทว่านอกจากเขาแล้วคนที่เข้าถึงตัวฝูจิ้นหลิงมีแค่หลงชิงหนานและเสวี่ยจิ้งเหอ เสวี่ยจิ้งเหอรู้ว่าหลงชิงหนานไม่ใช่คนที่จะมาทำอะไรเช่นนี้ ผู้ต้องสงสัยจึงตกไปที่จ้าวหลางแทน


และก็เป็นไปอย่างที่คิดจ้าวหลางพยักหน้า ท่าทางใสซื่อหน้านิ่งของศิษย์น้องทำเอาเสวี่ยจิ้งเหอถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย


เสวี่ยจิ้งเหอกล่าวน้ำเสียงขบขัน “เมื่อก่อนศิษย์น้องมิเห็นเป็นเช่นนี้เลย”


คนหน้ามึนทำเป็นไม่ตอบ ทว่าพอเจอสายตาคาดคั้นจากเสวี่ยจิ้งเหอก็จำต้องตอบออกมา


จ้าวหลางเอ่ยเสียงเรียบ “เพราะเมื่อกาลก่อนข้ามิมีคู่แข่ง”


กาลก่อน?


เสวี่ยจิ้งเหอเลิกคิ้วก่อนจะถามกลับ “หืม ศิษย์น้องเห็นศิษย์พี่เป็นคู่แข่ง?”


จ้าวหลางเงียบตาเสมองไปทางอื่น “......”


เสวี่ยจิ้งเหอหลุดหัวเราะออกมาอีกครา จ้าวหลางถึงจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่มากแค่ไหนแต่อายุที่แท้จริงน้อยกว่าพวกเขามากนักมิแปลกที่จะกระทำตนเช่นนี้


แต่เรื่องนั่นกับเรื่องนี้มันต่างกัน เสวี่ยจิ้งเหอหยิบของบางอย่างในถุงมิติของตนออกมาและห้อยมันที่เข้าเอวของฝูจิ้นหลิง


...บุรุษจะมอบหยกให้กับคนที่ตนเองชื่นชอบ


หยกคู่กระเรียนขาวดำและเชือกสีแดงที่ผูกเส้นเข้าหากัน ลายแกะสลักที่งดงามเสริมความโดดเด่นและสง่างามให้กับร่างในชุดขาวดูล้ำค่าราวกับภาพวาด


เสวี่ยจิ้งเหอมองภาพความงดงามแล้วยกยิ้ม


อย่างน้อยเทศกาลลี่หลินก็สร้างความหรรษาให้มากกว่าที่คิด





ช่วงคุยกับนักเขียน

นักเขียนชอบท่านพี่ชิงหนานมาก ๆ เลยล่ะค่ะ ฮ่า ๆ

Twitter : @Mellion009 

#อย่ากินซือฝุ -> แจ้งข่าว Cut อื่น ๆ

ฝากนิยายเรื่องใหม่ > Tales of demon prince and war god




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.446K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,506 ความคิดเห็น

  1. #3454 Baozi99_Mandoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 01:16
    ซือฝุเนื้อหอมแท้555
    #3,454
    0
  2. #3435 trois.z (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 14:57
    คืออาจิ้งเคยเป็นรัชทายาทแดนสวรรค์แล้วตกสู่วิถีมารใช่รึป่าวคะ? เลยไม่ได้เป็นรัชทายาทแล้ว // มโนเป็นตุเป็นตะ
    #3,435
    0
  3. #3425 Nutthamon Ping (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 23:50
    2 หนุ่มกลับชาติมาแน่ 555
    เนื้อหอมมากซือฝุ
    #3,425
    0
  4. #3423 12311232123312 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 19:23
    แงงงงง
    #3,423
    0
  5. #3394 eannysrr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 22:05

    เรือท่านพี่นี่ช่างดีเหลือเกิน

    #3,394
    0
  6. #3392 Makkham (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 13:12

    กรี๊ดดดดดด
    #3,392
    0
  7. #3380 QUITLEŃ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 11:48
    เอ๋ สรุปแล้วนิยายเรื่องที่อาเหรินอ่านก่อนตายที่แท้ก็คือนิยายboy's love หรอกเร๊อะ!?55555
    #3,380
    0
  8. #3361 22CM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 12:59
    ที่แท้ทุกคนก็จำได้กันหมด ทุกคนยกเว้นน้อง55555
    #3,361
    0
  9. #3318 sakura17 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 20:49
    พี่ชิงหนานน่ารักจัง55
    อาหรานสมควรโดนงอนจริง55
    #3,318
    0
  10. #3290 khawhorm50 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 19:04
    อยากลงเรือบาป
    #3,290
    0
  11. #3276 MitsukiCarto (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 10:58
    จองตัวววววว~
    #3,276
    0
  12. #3267 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 00:38
    งงนิดหน่อยแต่ไปต่อจ้าาา
    #3,267
    0
  13. #3216 -134340 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 16:06
    พี่น้อง555555555555 ความจริงคนสังหารไม่ใช่อาจิ้งเลยหาหลักฐาน??? ละเป็นใครอะ มีตัวละครอื่นอีดเรอะะ!???!
    #3,216
    0
  14. #3168 pcy921 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 23:56
    อาจิ้งเคยเป็นองรัชบนสวรรค์เหรอคะ
    #3,168
    0
  15. #3037 Amarry (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 20:39
    โมเม้นพี่น้องนี่มัน อ๊ากกกกกกก ท่านพี่ไม่ดีกับหัวใจเลย ละมุนเกินไปแล้ว
    ผู้ชายสามคนในเรื่องนี้ดีงามจนน่าส่งเทียบเชิญเข้าฮาเร็มน้องคนงามยิ่งนัก 55555
    #3,037
    0
  16. #3032 kwangB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 16:52
    ท่านพี่โสดไหมคะ
    #3,032
    1
    • #3032-1 kwangB(จากตอนที่ 9)
      10 ตุลาคม 2562 / 16:52
      รับคนรู้ใจสักคนไหมคะคิๆๆๆๆๆๆ
      #3032-1
  17. #2908 chaaimmeme (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 20:23
    ลูกฉันเนื้อหอมมาก
    #2,908
    0
  18. #2822 9494 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 13:47
    ไปสุดมาแม่เรื่องนี้ 3p 4pอะไรไปให้สุด นอกจากเนื้อเรื่องสนุกสุดๆแล้ว ผุ้ชายในเรื่องยังดีงามอีก แมมมม่ นึงุอยากเปนซือฝุ;-;
    #2,822
    0
  19. #2737 14:03 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 15:37
    อยากรู้ว่าหาหลักฐานเรื่องอะไรรร
    #2,737
    0
  20. #2613 UmSunisaIp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 13:08
    คนด้านนอกได้เเต่กำมือแน่น 'พี่น้องๆ' //อ่านถึงตรงนี้ละลั่นเลย5555555
    #2,613
    0
  21. #2483 C Griffin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 15:54
    โอ้ย พี่น้องๆ ลั่นมากแม่5555
    #2,483
    0
  22. #2434 endfeel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 16:30
    เรือบาปแลงมากแม่ incest
    #2,434
    0
  23. #2358 love_forever 1992 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 23:14
    มีเรื่องนั้นแล้วมีเรื่องนี้อีกแหนะ. มากมายจริงๆ 555+
    #2,358
    0
  24. #2104 hold me tight ♡ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 20:21
    คุณพี่ชายดีมาก เรือบาปที่แท้ทรู
    #2,104
    0
  25. #2070 jiminmochi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 05:04
    555555ชั้นเห็นเรือบาป
    #2,070
    0