END [BL,Yaoi] ศิษย์ข้าอย่าทำกับอาจารย์เจ้าเช่นนี้! (ตีพิมพ์ สนพ. บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 7 : บทที่ 2 เทศกาลสีเลือด RE [2/5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,277 ครั้ง
    25 ส.ค. 62

บทที่ 2 เทศกาลสีเลือด





ฝูจิ้นหลิงเดินออกมาจากโรงเตี้ยมซื่อเหยียนพอสมควร เท่านี้ก็น่าจะออกจากเขตระยะสายตาของจ้าวหลาง ฝูจิ้นหลิงปลดทักษะซ่อนร่าง ใบหน้างามใต้ผืนผ้าถอนหายใจ การใช้ทักษะซ่อนร่างทำให้พลังวิญญาณปิดกั้นบรรยากาศรอบตัว ฝูจิ้นหลิงไม่ค่อยชอบมัน เวลาเขาใช้ทีไรก็จะรู้สึกอึดอัดทุกที


ร่างสีขาวบริสุทธิ์มองรอบด้าน สองขากำลังจะก้าวต่อไปข้างพลันต้องหยุดชะงักกึก ร่างกายแข็งค้างใบหน้างามขาวซีด ปากเล็กอ้าขึ้นเรื่อย ๆก่อนที่จะเม้มริมฝีปากเข้าหากัน


ฝูจิ้นหลิงพึ่งนึกขึ้นได้ว่าตนเองได้ลืมเรื่องสำคัญบางอย่าง


เขา...


ไม่รู้เส้นทางไปเหลาสุราฟางเซียน


ร่างสีขาวบริสุทธิ์กล่ำกลืนน้ำตา เพราะมัวแต่ดีใจที่ผละจ้าวหลางกับเสวี่ยจิ้งเหอออกมาได้ทำให้ลืมถามเส้นทางของเหลาสุราไปเสียอย่างนั้น ครั้นจะวกกลับไปโรงเตี้ยมซื่อเหยียนเพื่อถามทางกับเสี่ยวเอ้อน้อย ก็กลัวว่าจ้าวหลางจะคุยธุระกับศิษย์จิวซื่อจนเสร็จและรู้ตัวว่าเขาหายไป


ฝูจิ้นหลิงไม่มีทางเลือกคิดจะเข้าไปถามคนแถวนี้เกี่ยวกับเส้นทางเอา


โชคดีมีคนคนหนึ่งเดินผ่านพอดี “เอ่อ... ขออภัย” ฝูจิ้นหลิงกล่าว


“............”


ชั่วขณะที่ชายคนนั้นหันมา ฝูจิ้นหลิงก็อึ้งไป


หล่อมาก! เขาไม่เคยเจอใครหล่อขนาดนี้มาก่อน ฝูจิ้นหลิงไม่รู้จะบรรยายความหล่อเหลานี้ยังไงดี จะกล่าวว่าชายคนนี้มีใบหน้าที่หล่อเทียบเท่ากับเสวี่ยจิ้งเหอและจ้าวหลางก็ไม่เกินไป อีกทั้งสีหน้านิ่งและบรรยากาศเย็นชา


มีครั้งหนึ่งที่เขาเคยหลงไปอ่านนิยายรักโรแมนติกที่พระเอกมีคาแรคเตอร์เย็นชา ประเภทพูดน้อยใบหน้าไม่แสดงความรู้สึก ฝูจิ้นหลิงคิดว่าชายตรงหน้ามีลักษณะเหมือนกับพระเอกในนิยายรักโรแมนติกเรื่องนั้นมิมีผิด


เท่ เท่โคตร...!


ฝ่ายชายหนุ่มที่เห็นฝูจิ้นหลิงเงียบไปก็หรี่ตาลง “มีอะไร” น้ำเสียงแฝงความหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อถูกเรียกกะทันหัน สายตาคมก้มมองใบหน้าของฝูจิ้นหลิง เมื่อสบตากับดวงตาสีอำพันพลันชะงักกึก


ฝูจิ้นหลิงได้สติดูเหมือนเขาจะจ้องชายหนุ่มมากไปหน่อย “ขะ ข้าอยากจะถามทางคือท่านพอจะรู้หรือไม่ว่าเหลาสุราฟางเซียนอยู่ที่ใด”


สิ้นคำถามของฝูจิ้นหลิง ชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วทันที


ชายหนุ่มถามเสียงเข้ม “เหลาสุรา? ไปทำอะไร”


ฝูจิ้นหลิงเงียบไป นึกสงสัยว่าตนเองทำอะไรให้ชายตรงหน้าไม่พอใจหรือเปล่า ถึงได้ถามเขาด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างเช่นนั้น อีกทั้งยังถามอะไรแปลก ๆ  ถามทางไปเหลาสุรามันก็ต้องไปดื่มสุราสิ


ทว่าไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใดฝูจิ้นหลิงจึงไม่กล้าพูดแบบนั้นกับคนตรงหน้า “ก็ไปดื่มสุรา...” ฝูจิ้นหลิงพูดเสียงเบา สายตาเหลือบมองไปทางอื่นหลีกเลี่ยงตาคมที่จ้องมา ท่าทางยังกับเด็กหนีความผิด


“ใครให้ดื่ม?” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว น้ำเสียงที่ใช้กล่าวยังกับว่ากำลังดุเขาอยู่


สิ้นคำฝูจิ้นหลิงถึงกับยืนตัวแข็งพูดไม่ออก “........” ทว่าพอได้สติเขาก็แสดงอาการไม่พอใจออกมา


เอ้า! ก็เขาอยากดื่มจำเป็นต้องขออนุญาตใครด้วยหรือไง!?


เขายอมรับว่าชายหนุ่มคนนี้หน้าตาดีแต่มีนิสัยกวนประสาทเป็นอย่างยิ่ง ฝูจิ้นหลิงไม่ตอบคำถามของคนตรงหน้าอีกต่อไป อีกทั้งอยู่ตรงนี้ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาอีกทั้งยังเสียเวลาอีกต่างหาก ฝูจิ้นหลิงเดินหนีจากชายหนุ่มคนนั้นด้วยความโมโห ส่วนเรื่องเส้นทางค่อยไปถามทางคนอื่นที่อยู่ข้างหน้าแทนเอาก็ได้


แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ปล่อยไปง่าย ๆ “ไปไหน” ชายหนุ่มถาม


ฝูจิ้นหลิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามทำหูทวนลมไม่สนใจคำถามของชายหนุ่ม พลันสายตาเหลือบมองเห็นคู่รักคู่หนึ่งเข้า เขาจึงรีบรุดเข้าไปถามทางโดยไว “ขออภัยพวกท่านทั้งสอง พอดีข้าเป็นนักเดินทางเพิ่งเคยมาเมืองลี่หลินครั้งแรกเลยไม่รู้จักเส้นทาง พวกท่านพอจะรู้ทางไปเหลาสุราฟางเซียนหรือไม่”


หญิงสาวกล่าว “แค่เดินตามเส้นนี้ไปประเดี๋ยวก็จะเห็นป้ายเหลาสุราฟางเซียนเจ้าค่ะ”


ฝูจิ้นหลิงหันไปมองเส้นทางที่หญิงสาวบอกก่อนจะก้มหัวขอบคุณ “ขอบคุณขอรับ”


รู้เส้นทางที่แน่นอนแล้วฝูจิ้นหลิงก็ออกก้าวเดิน สองขาก้าวอย่างเอ้อระเหยพลางชมงานเทศกาลตามทางไปด้วย เดินไปได้สักพักฝูจิ้นหลิงขมวดคิ้วเหมือนเจ้าตัวรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างจึงหันไปมองด้านหลัง


“ท่านตามข้ามาทำไมกัน!?”


ชายหนุ่มคนนั้นเดินอยู่ด้านหลังฝูจิ้นหลิง


ชายหนุ่มหรี่ตาใบหน้านิ่งไม่สามารถอารมณ์ได้ “ไม่ได้ตาม” ชายหนุ่มตอบ


เซียนวิญญาณผู้เก่งกาจคิ้วกระตุกแต่ก็ไม่สามารถแย้งอะไรได้ พยายามคิดในแง่ดีว่าชายหนุ่มอาจจะมีเป้าหมายที่ใช้เส้นทางเดียวกับตน แต่พอฝูจิ้นหลิงก้าวเดินชายหนุ่มก็ก้าวเดินตาม พอเขาหยุดเดินชายหนุ่มก็หยุดเดินเช่นกัน “ไหนท่านบอกไม่ได้ตาม!?” ฝูจิ้นหลิงหันกลับไปถามอีกครา


ทว่าสิ่งที่ตอบกลับไม่ใช่คำพูดแต่เป็นสายตาคม แววตาแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารำคาญอยากให้ฝูจิ้นหลิงหยุดพูดสักที


ฝูจิ้นหลิงหันหลังกลับโดยไวรู้สึกเย็นเยียบที่แผ่นหลัง อีกทั้งเมื่อกี้จู่ ๆ ก็มีความรู้สึกกลัวชายหนุ่มแปลก ๆ อธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก เขารีบก้าวเดินรวดเร็วต่อไม่เอ้อระเหยชมนกชมไม้อีกแล้ว ส่วนชายด้านหลังเอาเป็นว่าเขาจะไม่สนใจเอาล่ะกัน


เหลาสุราฟางเซียน ร่างเล็กกล้ำกลืนน้ำตาในที่สุดตนก็มาถึงสักที


ป้ายชื่อร้านขนาดใหญ่บนหลังคาเป็นอันบอกว่าฝูจิ้นหลิงได้เดินมาถึงจุดหมายปลายทางของเขาแล้ว ฝูจิ้นหลิงมองบรรยากาศของเหลาสุราด้วยสายตาเป็นประกาย


เหลาสุราฟางเซียนกล่าวได้ว่าสมกับที่เสี่ยวเอ้อน้อยยกยอไว้สูงส่ง ฝูจิ้นหลิงคิดว่าถนนตามทางที่มีผู้คนมากมายครึกครื้นกับงานเทศกาลถือว่าเป็นบรรยากาศงานรื่นเริงที่สุดยอดแล้ว แต่เหลาสุราฟางเซียนนั้นเป็นสถานที่ที่เรียกได้ว่าครึกครื้นที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น


ขนาดฝูจิ้นหลิงยืนอยู่หน้าทางเข้าเขายังได้ยินเสียงคนคุยกันดังมาถึงตรงนี้เลย


ร่างเล็กก้าวเข้าไปในร้าน เพียงก้าวขาเข้าไปในร้านกลิ่นหอมหวานของสุราที่เด่นชัดพุ่งเข้าโสตประสาท พาให้เกิดอาการวูบจากความมึนเมาชั่วขณะหนึ่ง ฝูจิ้นหลิงตาเป็นประกายเหลาสุราฟางเซียนเป็นสถานที่ที่สุดยอดกว่าที่คิด กลิ่นสุราที่โชยออกมาทั่วพื้นที่ทำให้ฝูจิ้นหลิงกลืนน้ำลาย สองตามองหาโต๊ะว่าง แต่เหลาสุราฟางเซียนเป็นเหลาสุราชื่อดังแน่นอนว่าไม่มีที่ว่างสำหรับฝูจิ้นหลิงเลย


สายตาหลายคู่มองมาที่ร่างเล็กที่มีเส้นผมสีขาวในชุดสีขาวล้วนทว่าปิดบังใบหน้า ความสีขาวที่โดดเด่นส่องสว่างออกมาเป็นประกายทำให้คนในร้านต้องหรี่ตา


“ยินดีต้อนรับเข้าสู่เหลาสุราฟางเซียนค่ะคุณชาย” หญิงสาวผู้หนึ่งเข้ามาทักทายฝูจิ้นหลิง “น่าเสียดายที่ชั้นล่างมิมีที่ว่างแล้ว คุณชายได้โปรดตามข้าน้อยมาทางนี้เลยเจ้าค่ะ” เธอนำทางฝูจิ้นหลิงขึ้นไปชั้นสองเนื่องจากชั้นแรกอัดแน่นไปด้วยผู้คนจนไม่มีโต๊ะเหลือ


ระหว่างเดินขึ้นบันไดฝูจิ้นหลิงมองสำรวจเหลาสุราไปด้วย นอกจากกลิ่นสุราที่หอมหวานแล้ว ลูกค้าส่วนใหญ่ของเหลาสุราฟางเซียนเป็นชายหนุ่มเกือบทั้งหมดน้อยนักที่มีหญิงสาว แต่หญิงสาวเหล่านั้นแต่งตัวด้วยชุดเสื้อผ้าที่ค่อนข้างเปิดเผยร่างกายและมีใบหน้าที่งดงามจากการแต่งหน้า ฝูจิ้นหลิงคิดว่าพวกเธอน่าจะเป็นหญิงบริการของเหลาสุราฟางเซียน


ส่วนชั้นสองเป็นพื้นที่ที่แทบจะไม่มีคน มีโต๊ะนั่งตรงระเบียงประมาณสามสี่โต๊ะและห้องส่วนตัว อันที่จริงฝูจิ้นหลิงอยากนั่งที่โต๊ะข้างนอกมากกว่าเพื่อซึมซับบรรยากาศ แต่น่าเสียดายที่พวกมันก็เต็มเช่นกัน


หญิงสาวนำทางฝูจิ้นหลิงมาที่ห้องส่วนตัว แต่จะเรียกว่าห้องส่วนตัวก็ไม่ถูกมันก็แค่ถูกกั้นไว้ด้วยม่านไข่มุกและแผ่นไม้ฉลุ


“คุณชายรับสุราอะไรดีเจ้าคะ” หญิงสาวถาม


หญิงสาวคนที่นำทางฝูจิ้นหลิงก็เป็นคนที่งดงามมากเช่นกัน งดงามยิ่งกว่าหญิงสาวที่อยู่ด้านล่างอีก “ข้าได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของสุรานาม หนึ่งจอกสู่สวรรค์ ได้ยินว่าที่เหลาสุราฟางเซียนเป็นเจ้าของสุรารสนี้จริงหรือไม่” ฝูจิ้นหลิงกล่าวถาม


ได้ยินคำถามของฝูจิ้นหลิงหญิงสาวยิ้มพลางหัวเราะเล็กน้อย “เจ้าค่ะ หนึ่งจอกสู่สวรรค์เป็นสุราเรื่องชื่อของเหลาสุราฟางเซียน”


ฝูจิ้นหลิงเอ่ย “เช่นนั้นข้าอยากจะลิ้มรสมันเหลือเกิน” บรรยากาศเป็นกันเองของหญิงสาวทำให้ฝูจิ้นหลิงกล้าพูดสิ่งที่เขาต้องการออกมาตรง ๆ


“เจ้าค่ะ” หญิงสาวตอบรับก่อนจะออกไปด้านนอก ฝูจิ้นหลิงคิดว่านางกำลังไปเอาสุรามา


ไม่นานสุรานามหนึ่งจอกสู่สวรรค์วางอยู่บนโต๊ะ ฝูจิ้นหลิงมองขวดสุราดวงตาเป็นประกายแต่เพราะมีหญิงสาวอยู่เขาก็พยายามเก็บอาการ


หญิงสาวหยิบขวดสุราและรินลงจอกให้กับฝูจิ้นหลิง เมื่อเห็นสุรารินลงจอกเรื่อย ๆ ฝูจิ้นหลิงก็กลืนน้ำลายดังอึก เพียงแค่คิดว่าอีกไม่นานก็จะได้ดื่มสุราใจก็ระส่ำระส่าย หัวใจเต้นเร็วดังตึกตักซ่อนความตื่นเต้นไว้ไม่มิด


ปกติร่างกายเซียนมักจะภูมิต้านทานพิษในระดับที่สูงมาก อาการจากสุราจะไม่มีทางเกิดขึ้นกับฝูจิ้นหลิงเพราะงั้นเพื่อที่จะเข้าถึงรสชาติของสุราฝูจิ้นหลิงถึงกับต้องกดพลังวิญญาณตัวเองไว้


หญิงสาวส่งจอกสุราให้ฝูจิ้นหลิง ก่อนจะทิ้งตัวลงที่เก้าอี้ด้านข้าง


ฝูจิ้นหลิงหยิบจอกขึ้นมาและเริ่มจากการค่อย ๆ จิบ


รสชาติแรกยามจิบสุราเล็กน้อยคือหวานและรู้สึกร้อนในลำคอทว่าเบาบางมากจนความรู้สึกพวกนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว ฝูจิ้นหลิงลองยกจอกดื่มเข้าไปรวดเดียวโดยไม่ได้ไตร่ตรองก่อน ฝูจิ้นหลิงอยากจะรู้ว่าหนึ่งจอกสู่สวรรค์จะสมกับเป็นสุราที่เสี่ยวเอ้อน้อยเคลมว่าเพียงจอกเดียวก็ขึ้นสวรรค์จริง ๆ หรือไม่


เพียงจอกเดียวใบหน้าขาวเริ่มขึ้นสี ลำคอร้อนแห้งผาก สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว


จากเปล่าวางลงที่โต๊ะร่างเล็กโงนเงนไปมา หญิงสาวยิ้มและรินสุราลงจอกให้ใหม่ ถึงสายตาจะเบลอและไม่ค่อยมีสติแล้ว ฝูจิ้นหลิงก็ยังยกจอกสุราที่หญิงสาวรินให้ขึ้นดื่มเรื่อย ๆ


หลังจากเข้าสู่จอกที่สิบ ฝูจิ้นหลิงทนความเมามายไม่ไหวในที่สุดก็ฟุบลงกับโต๊ะ


“คุณชายเจ้าคะ...”


“.............”


ฝูจิ้นหลิงหลับไปแล้ว


ร่างเล็กฟุบลงใบหน้าแนบลงกับโต๊ะนิ่งสนิทไม่มีเสียงตอบ หญิงสาวรู้ว่าฝูจิ้นหลิงหลับไปแล้ว เธอลุกจากเก้าอี้ มุมปากยกยิ้มแนบร่างกายที่เปิดเผยส่วนโค้งเว้าเข้าไปใกล้ฝูจิ้นหลิง มือขาวเอื้อมไปที่ใบหน้าที่ปกปิดไว้ด้วยผ้าผืนบาง ฝูจิ้นหลิงหลับใหลไม่รู้สึกตัวสักนิด


หมับ


!


ผ้าผืนบางของฝูจิ้นหลิงไม่ได้หลุดออก เป็นข้อมือของหญิงสาวถูกจับไว้ หญิงสาวตวัดไปมองคนที่จับข้อมือเธอด้วยความตกใจ


เป็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีใบหน้าที่หล่อเหลามากจับข้อมือเธอไว้ ซึ่งชายหนุ่มคนนั้นคือคนเดียวกันกับชายหนุ่มแปลกประหลาดที่ฝูจิ้นหลิงเจอก่อนหน้า


“คะ ใครน่ะ!? เข้ามาที่นี่ได้ยังไงกัน?” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พยายามจะดึงมือของนางออกจากชายหนุ่มทว่ายิ่งเธอต่อต้านมากเท่าไหร่ข้อมือของเธอยิ่งถูกบีบแน่น หญิงสาวเบ้หน้าด้วยความเจ็บ


เธอได้สั่งให้คนเฝ้าที่ทางด้านหน้าไว้แล้ว ชายหนุ่มคนนี้เข้ามาได้ยังไง!


“มีใครอยู่บ้าง เอาผู้ชายคนนี้ออกไปเดี๋ยวนี้!” หญิงสาวหันไปตะโกนขอความช่วยเหลือทว่าไม่มีเสียงตอบกลับ “ทำไมไม่มีใครตอบเลยล่ะ!?”


หรือว่าชายหนุ่มคนนี้จะจัดการคนของเธอไปหมดแล้ว


ชายหนุ่มสะกดเสียงต่ำ “ถอยไป”


หญิงสาวกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความกลัวอีกทั้งแววตายังสั่นระริกควบคุมไม่อยู่ คนของเธอถึงจะไม่ได้มาจากสำนักดัง แต่ทุกคนก็มีระดับถึงระดับทะเลวิญญาณขึ้นไปทั้งนั้นและหัวหน้ากลุ่มยังเป็นระดับอาณาเขตวิญญาณอีกด้วย “ขะ ขออภัย ข้าไปแล้ว ปะ ปล่อยข้าไปเถอะ” หญิงสาวกล่าวขอโทษเสียงสั่น


ชายคนนี้เป็นใครทำไมเขาถึงจัดการคนของเธอโดยที่เธอไม่รู้ตัวได้


ทางด้านชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเกรงกลัวไม่สามารถต่อต้านตน เขาปล่อยข้อมือของหญิงสาวเป็นอิสระ “ไปซะ”


“ขะ ขอบพระคุณที่เมตตา” หญิงสาวก้มหัวด้วยท่าทาเงอะงะ ใบหน้าที่แต่งเติมด้วยเครื่องสำอางขาวซีด นางรีบออกไปจากตรงนั้นทว่านางเดินเร็วไปจนเผลอเหยียบชายชุดจนเสียหลักสะดุดล้ม


ชายหนุ่มไม่สนใจหญิงสาวอีกก่อนจะหันกลับมามองฝูจิ้นหลิง เขาถอนหายใจเอื้อมไปแตะที่ข้อมือร่างเล็ก


ฉับพลันพลังวิญญาณสายหนึ่งได้ไหลผ่านเข้าไปในร่างเล็ก ฝูจิ้นหลิงไม่รู้สึกตัว พลังวิญญาณของชายหนุ่มจึงสามารถไหลผ่านเข้าไปทั่วร่างได้อย่างง่ายดาย


พื้นที่บริเวณชั้นสองของเหลาสุราฟางเซียนตกอยู่ในความเงียบ ไม่นานชายหนุ่มก็ถอนพลังวิญญาณของตนออกมา


แววตาเรียบนิ่งแปรเปลี่ยนเป็นความไม่เข้าใจ “ดวงวิญญาณดวงนี้ต้องเป็นเจ้าอย่างแน่นอน” ชายหนุ่มพึมพำ “แต่ทำไมเจ้าถึงจำข้าไม่ได้...”


ชั่วขณะที่ชายหนุ่มอยู่ในภวังค์ความคิด ร่างเล็กที่ฟุบบนโต๊ะขยับกายฝูจิ้นหลิงลืมตาตื่นแต่ด้วยฤทธิ์มึนเมาของสุราทำให้เขายังตกอยู่ในมึนเมา “คุณอีกแล้วหรือ ตามผมมารึยังงาย...” ฝูจิ้นหลิงกล่าวน้ำเสียงยืดยาน อาการมึนเมาทำให้เขาเหลือสติเพียงน้อยนิดเมื่อเห็นใบหน้าชายหนุ่มคนเดิมเขาก็เผลอหลุดสรรพนามแทนตัวในโลกยุคปัจจุบันออกมา


เสียงของยืดยานของฝูจิ้นหลิงทำให้ความคิดของชายหนุ่มหยุดลง


ชายหนุ่มนิ่งเงียบมองฝูจิ้นหลิงที่สภาพไม่เรียบร้อยเป็นอย่างยิ่ง นัยน์ตาฉ่ำที่หางตามีหยดน้ำเล็กน้อย ใบหน้าขึ้นสีเลือดฝาดแก้มขาวจนกลายเป็นสีแดง ริมฝีปากบวมแดงก่ำ เสื้อชุดด้านในย่นจนเห็นลำคอขาวไปถึงไหปลาร้า “..เลิกตามผมเดี๋ยวนี้เลยนะ” ฝูจิ้นหลิงยกมือชี้ชายหนุ่ม ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเหมือนเด็กน้อยที่กำลังแง่งอน


“ทำตัวให้มันเรียบร้อย” ชายหนุ่มกล่าวไม่สนใจมือที่ชี้มา เขาเอื้อมมือไปจับเสื้อฝูจิ้นหลิงให้เข้าที่เข้าทาง ฝูจิ้นหลิงไม่แรงจะต่อต้านมองการกระทำของชายหนุ่มแล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มกว้าง 


“ว่าแต่คุณชื่ออะไรผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย” ฝูจิ้นหลิงถาม


“หลงชิงหนาน” ชายหนุ่มตอบคำถามส่วนมือยังจัดเสื้อให้ฝูจิ้นหลิงอยู่


“ชื่อเหมือน... อื้อ” พูดไม่ทันจบอาการมึนหัวทำพิษอีกครั้ง คราวนี้ฝูจิ้นหลิงรู้สึกง่วงนอนอีกด้วย “ร้อนจังเลย” ร่างเล็กนัยน์ตาปรือ พยายามคลายเสื้อให้ผ่อนลง ร่างกายโอนเอนไปมาคลายกำลังจะฟุบลงโต๊ะอีกครา


“นั่งดี ๆ” หลงชิงหนานเตือนเสียงปรามเพราะฝูจิ้นหลิงโอนเอนไปมาทำให้คอเสื้อหลุดไปจนเห็นหัวไหล่ พอเห็นเสื้อที่ตนจัดให้เรียบร้อยเละเทะอีกครั้งใบหน้าหล่อเหลาก็ขมวดคิ้วไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง


พอโดนคนข้างหน้าดุ ใบหน้างามก็ขมวดคิ้วมุ้น “ทำไมคุณดุจัง คุณอายุเท่าไหร่อ่ะ อายุมากกว่าผมรึเปล่า” ฝูจิ้นหลิงถามคล้ายจะบ่นไปด้วย ตลอดชีวิตไม่มีใครเคยดุเขามาก่อนเลยมีชายหนุ่มตรงหน้าที่เป็นคนแรก


“มากกว่า” หลงชิงหนานตอบ


คำตอบทำเอาฝูจิ้นหลิงแสดงอาการตกใจเล็กน้อย “หือออ งั้นผมต้องเรียกคุณว่าพี่สิ” ฝูจิ้นหลิงกล่าวก่อนจะหัวเราะคิกคัก


“........” หลงชิงหนานเงียบไป ดวงตาคมมองคนที่ไม่มีสติ


ทว่าคำกล่าวต่อมาทำเอาร่างสูงแสดงสีหน้า


“ท่านพี่ชิงหนาน...”


กึก


หลงชิงหนานที่กำลังเอื้อมมือลูบหัวฝูจิ้นหลิงพลันต้องหยุดชะงัก ตาคมหันไปมองทิศทางที่หญิงสาวหนีไปได้ยินเสียงความวุ่นวายใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ หลงชิงหนานช้อนตัวฝูจิ้นหลิงขึ้นเปิดหน้าต่างและซ่อนบนหลังคา


การคาดเดาของหลงชิงหนานถูกต้อง ไม่ถึงวินาทีคนกลุ่มใหญ่ได้มุ่งหน้ามาที่โต๊ะของฝูจิ้นหลิง


“แม่นางฟางเซียนไหนเล่าชายที่แม่นางว่า?” ชายคนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มถามหญิงสาวที่อยู่ด้านข้างตรง


หญิงสาวคนนั้นคือคนที่หนีหลงชิงหนานไป “ข้าเห็นจริง ๆนะเจ้าคะ ท่านเจ้าเมืองก็เห็นว่าคนของข้าถูกจัดการหมด!


หลงชิงหนานที่แอบฟังการสนทนาและดูสถานการณ์ด้วยเนตรวิญญาณมองชายที่ถูกเรียกว่าเจ้าเมือง “ชายหนุ่มคนนั้นน่าจะหนีไปแล้วกระมัง” เจ้าเมืองกล่าว


ที่โต๊ะยังมีขวดและจอกสุราเป็นหลักฐานว่าโต๊ะนี้มีเคยมีคนนั่ง แต่หน้าต่างด้านหลังที่ควรจะปิดไว้กลับเปิดกว้าง ชายหนุ่มที่ฟางเซียนกล่าวคงจะหนีไปแล้ว


“แต่มันกล้ามากที่ทำร้ายคนของข้า!” เจ้าเมืองกล่าวด้วยความโกรธ ยามเมื่อเห็นฟางเซียนคนงามที่มีรอยปื้นแดงที่ข้อมือเขาก็พุ่งไปถามว่าเป็นสุนัขตนไหนที่กล้าทำร้ายยอดรักของเขา อีกทั้งตอนที่กำลังกล่าวถามฟางเซียนก็ตัวสั่นไปหมดด้วยความกลัว ถ้าไม่ได้เลือดเจ้าคนที่กล้าทำร้ายฟางเซียนมาล้างเท้าก็อย่าหวังว่าต้าหยู่เฉินคนนี้จะรามือ!


ฟางเซียนพยายามให้ต้าหยู่เฉินใจเย็นลง “นายท่านหยู่เฉินอย่าเลยเจ้าค่ะ คนคนนั้นเก่งกาจถึงขนาดที่ว่าล้มคนของข้าที่มีระดับอาณาเขตวิญญาณได้เลยนะเจ้าคะ อีกทั้งเป็นข้าเองที่เป็นต้นเหตุ”


“ไม่ มันกล้าทำร้ายแม่นางฟางเซียนข้าจะไม่ปล่อยมันไว้!” แต่แทนที่อารมณ์ของต้าหยู่เฉินจะเบาลงกลับโกรธยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าแม่นางฟางเซียนปกป้องคนที่ทำร้ายเธอ ต้าหยู่เฉินโมโหจนตัวแทบระเบิดเขายังจำตอนที่คาดคั้นให้ฟางเซียนเล่าเรื่องราวทั้งหมดได้ ขณะที่แม่นางฟางเซียนเล่าถึงชายที่ทำร้ายเธอแทนที่จะโกรธเธอกลับหน้าแดง พูดจาตะกุกตะกักไม่รู้เรื่องเสียอย่างนั้น


“บอกทหารให้ตามหาชายที่มีผมสีขาวสวมใส่เครื่องแต่งกายสีขาวและปกปิดใบหน้าของตัวเองซะ! เจอแล้วพาตัวมาให้ข้าและห้ามทำร้ายโดยเด็ดขาด! หากคนผู้นั้นมีรอยแผลข้าจะตัดหัวเจ้าคนที่เป็นคนสร้างรอยแผลและจะส่งครอบครัวมันตามไป!


รูปพรรณสัณฐานของคนที่ทำร้ายฟางเซียนต้าหยู่เฉินไม่รู้แน่ชักนัก แต่สำหรับคนที่มันเอาตัวไปมีลักษณะโดดเด่นจนน่าใจหาย ต้าหยู่เฉินเลียริมฝีปากของตนเอง ฟางเซียนบอกชายในชุดขาวคนนั้นโดดเด่นมาก เส้นผมสีขาวและยังมีดวงตาสีอำพันเป็นประกาย ถึงตอนนั้นฟางเซียนกล่าวว่าเธอเห็นใบหน้าของชายหนุ่มแค่นิดหน่อยแต่ฟางเซียนกล่าวอย่างมั่นใจว่าชายหนุ่มคนนั้นงดงามมาก


ต้าหยู่เฉินชอบคนงาม... ขอแค่งดงามไม่ว่าจะเป็นบุรุษหรือสตรีก็ไม่เกี่ยงทั้งนั้น


เส้นผมสีขาว ดวงตาสีอำพัน ใบหน้าที่ซ่อนความงามเอาไว้


ดวงตาเต็มไปด้วยอารมณ์ตัณหา ต้าหยู่เฉินคิดไม่ว่ายังไงตนก็จะต้องเอาคนผู้นั้นมาเป็นของตนให้ได้





ช่วงคุยกับนักเขียน

นักเขียนชอบท่านพี่ชิงหนานมาก ๆ เลยล่ะค่ะ ฮ่า ๆ

Twitter : @Mellion009 

#อย่ากินซือฝุ -> แจ้งข่าว Cut อื่น ๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.277K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,506 ความคิดเห็น

  1. #3501 Pimnok2124 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2564 / 17:33
    น้องสเน่ห์แรงมาก ว่าแต่4pไหมคะ โฮกกกก
    #3,501
    0
  2. #3484 Filmmiepk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 18:48
    ชิงหนานผูนี้เป็นใครรรร อิชั้นเป็นปลื้มมากกก
    #3,484
    0
  3. #3453 Baozi99_Mandoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 00:54
    ท่านพี่ชิงหนานดือมากค่ะ;___;
    #3,453
    0
  4. #3445 Wiphawe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 21:34
    อื้อหือออ 4pก็น่าจะดีนะ5555+
    #3,445
    0
  5. #3439 Ray RZ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 21:18
    "ท่านพี่ชิงหนาน" ท่านพี่ชิงหนานโผล่มา พูดได้คำเดียสเลยค่ะ ไขว้เขว รู้สึกไขว้เขว
    #3,439
    0
  6. #3433 trois.z (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 15:44
    กรี๊ดดด เลือกเรือไม่ถูก 4P เลยได้มั้ยยย
    #3,433
    0
  7. #3430 bllam1880 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 00:27
    โอ้วไรต์จ๋า 4p น่ะมีไหม
    เเล้วเหตุใด ไม่เอา เข้าวิถี
    เข้าลัทธิ เข้าฮาเร็ม นั่นย่อมดี ส่วนชะนี มิมีที่ ให้-ยืน

    ........นี่เราพิมพ์อะไรอยู่?
    🤣🤣🤣
    #3,430
    0
  8. #3421 12311232123312 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 18:59
    แงง;—;
    #3,421
    0
  9. #3378 QUITLEŃ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 11:01
    4P จงเจริญญญญ
    #3,378
    1
    • #3378-1 Wannin(จากตอนที่ 7)
      21 เมษายน 2563 / 16:05
      +ด้วยเลยค้า5555
      #3378-1
  10. #3317 sakura17 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 20:07
    ฝูจิ้นหลินตายแล้วไปเกิดเป็นอาเหรินแล้วกลับมาใหม่รึเปล่านะ
    #3,317
    0
  11. #3274 MitsukiCarto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 10:17
    บอกเลย หาเรื่องตายอ่ะหมอนี่
    แล้วชิงหนานคนนี้เป็นใครกันนะ~
    #3,274
    0
  12. #3265 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 00:26
    โอ้ย ฮาเร็มเถอะจ้าาาา
    #3,265
    0
  13. #3245 ohjesus (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:28
    ใครอีกแน้วว
    #3,245
    0
  14. #3214 -134340 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 15:27
    เอาละ ว่าที่พระเอกอีกคน5555555555555555
    #3,214
    0
  15. #3204 anthichabeem (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 16:54
    ฮาเร็มทันมั้ยน้ออออ
    #3,204
    0
  16. #3166 pcy921 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 23:36
    ทำไมคนหล่อเยอะแบบนี้หนุจะลงเรือลำไหนดี หนุเลือกไม่ถูก
    #3,166
    0
  17. #3035 Amarry (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 19:35
    บ้าจริง ไรท์คะแพ้ทางพี่ชิงหนานค่าาา แต่ไรท์จั่วหัวว่า 3p เสียดายจังเลยยยย ส่งคนหล่อมีเสน่ห์มาแล้วแต่ไม่ส่งเข้าฮาเร็มน้องซะงั้น
    แต่คงมีความลับระหว่างกันแน่นอน
    #3,035
    0
  18. #2995 อยากเปลี่นชื่อID (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 19:13
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2,995
    0
  19. #2740 มากิริจัง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 19:18
    จากสามเป็นสี่พีไปเลยค่ะ

    คาดว่าคงมีความลับซ่อนอยู่
    ปริศนาดูลึกลับรอลุ้นอ่านตอนต่อไป
    #2,740
    0
  20. #2735 14:03 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 15:27
    ตัวละครลับโผล่มาอีกแน้ว
    #2,735
    0
  21. #2659 MønZ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 09:31
    ไรท์คะ หน้านี้หายค่ะเเงงงง มันค้างมากเลยค่ะไรท์ ;-;
    #2,659
    3
    • #2659-1 ฮาล์ฟจัง(จากตอนที่ 7)
      7 กันยายน 2562 / 13:05
      ไม่หายนะคะ?
      #2659-1
  22. #2583 Peachz. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 23:13
    ไรท์วางพระเอกไว้แล้ว แต่คนนี้คือดีมาก ถ้าให้เดาไปในทิศทางที่ดี ที่ควรคือ เด็กๆของน้องดูแปลกประหลาดมากอยู่แล้ว คือดูเก่งเกิ๊นบางทีนะน้องๆอาจจะไม่ใช่เด็กๆแล้วก็ได้ แบบ เป็นเซียนงี้ แปลงกงแปลงกายคงไม่ใช่เรื่องประหลาดแล้ว

    ปล.แนวคิดของคนจะลากคนนี้มาแจมแต่ไม่อยากผิดพล็อตในใจตัวเองให้ปวดหัว 555
    #2,583
    0
  23. #2481 C Griffin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 15:32
    โอ้ย ดีไปหมดเลยน้า
    #2,481
    0
  24. #2356 love_forever 1992 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 22:41

    ตัวละครโผล่มากอีกคนละ ไหนจะเรื่องดวงวิญญาณ?อีก. ข้องใจ!!
    #2,356
    0
  25. #2184 jjkr2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:30
    ชิงหนานคือครายยยยยยย ข้องใจมากมาย
    #2,184
    0
  26. #2103 hold me tight ♡ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 20:12
    4p เถอะค่ะ!!!
    #2,103
    1
    • #2103-1 mintewanlaya(จากตอนที่ 7)
      21 สิงหาคม 2562 / 17:38
      ++++ 5555
      #2103-1