Made Guy1 หลงรัก'นายวิศวะ'

ตอนที่ 5 : EP02:ซวย (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    29 มิ.ย. 62

EP02:ซวย(30%)

"เฮ้ย! น้องว่างนักเหรอครับ! ไปจีบกันไกลๆ เลย!!"
"เอ่อ...ก็ว่างนะคะ"
"..."พี่ว้ากเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะทำหน้าอย่างมีน้ำโห รากับว่าฉันเคยไปเผาบ้านพี่เขามาก่อนงั้นเเหละ T^T
"งั้นหนูไปก่อนนะคะ"
"เธอแล้วเบอร์..."
"เฮ้ย! หุบปากไปไอ้เวร!"
แรงมากแม่!
ฉันรีบเผ่นเดินออกมาจากตรงนั้น ฮือ ไม่อยากจะนึกภาพเมื่อกี้ขึ้นมาเลย!
คอนโด
"อา~ ชาบูชิจังของแม่ มามะ มากอดกัน >3<"
"-_-"
ควับ!
"ฮือ ทำไมทำกับแม่แบบเน้!!" ฉันอุ้มชาบูชิขึ้นมา เพื่อจะแกล้งเอาคืนซะหน่อย แต่ว่านางกลับ...
"เขี๊ยว!!"
นางขู่ฉันอ่ะ...T^T
"น่าหมั่นเขี้ยวโว้ยยย" ฉันยิกแก้มที่มีขนฟูๆ ฟ่องๆ ของชาบูชิเลกน้อย ก่อนนางจะเมิินแล้วเดินหนีกลับไป...T_T
วันอังคาร
8.34 น.
"3_3"
หืม ทำไมตาเรามันปูดแปลกๆ...?
"ส่องกระจกดีกว่า"
ฉันหยิบกระจกขึ้นมา ก่อนจะลืืมตาออกมา พรึบ! แต่ปรากฎว่า...
"กรี๊ดดด!"
ฉันดันไปเห็นอีบ้าที่ไหนก็ไม่่รู้อยู่ในกระจกของฉัน!
"นนี่ไม่จริงใช่มัั้ย! ทำไมตาเราถึงปูดขนาดเน้!"
เอ๊ะ แต่นี่ไม่ใช่เวลามาบ่นนะ เพราะเดี๋ยวเรารีบทำอาหารแล้วใช้เวลากับการนอนเล่นฟังเพลงกันดีกว่า จริงสิ ต้องไปเทอาหารให้อิหนูชาบูชสักหน่อย
ห้องครัว
แกร๊งงง...
"ชาบูชิ!"
"เมี๊ยว~"
"3_3"
"...? (ใครวะ)"<<<น้องชาบูชิ
"มามะๆ 3_3"
"เมี๊ยว!!"
ข่วน!
"กรี๊ดดด!"
ฉันนกรีดร้องทันทีเมื่อเล็บของชาบูชิมาข่วนที่แขนของฉัน อ้ากกก! ทำไมมันถึงเจ็บขนาดนี้นะ! ยัยแมวบ้า!! แค่ฉันตาปูดนิดๆ หน่อยๆ ก็เกิดกลัวขึ้นมาเลยหรือไงยะ!!
ดีนะที่แกฉีดยามาก่อนเเล้ว แถมแผลก็ไม่มีเลือดด้วย ฮึ่ย! แต่ยังไงก็ฝากไว้ก่อนเถอะ!! แต่ตอนนี้ช่างมันก่อนเหอะ เพราะตอนนี้อยากไปซื้อยามาทาชะมัด! T^T
...
แต่งหน้ามาขนาดนี้แล้วตาคงหายปูดแล้วมั้ง แต่ตอนที่เราแต่งหน้าก็ไม่ได้ปูดมากเท่าไหร่แล้วนี่นา (เอ่อ ที่บ่นไม่ใช่เพราะไรหรอกนะ กลัวมาข้างทางมันจะตกใจ =_=)
ว่าแต่ร้านขายยามันอยู่ตรงไหนวะเนี่ย ไม่ได้เดินมาแถวนี้ซะนาน! =O=
ควับ!
เฮ้ย! =[]=
"นี่ตูเผลอแปปเดียกระเป๋าก็โดนฉุดขโมยแล้วเรอะ! ช่างเหอะ...เฮ้ย! กระเป๋าโดนขโมยยยนี่หว่า!!! =[]=;;; ช่วยด้วยค่า!!! กระเป๋าโดนขโมย!!!"
ฉันรีบวิ่งตามรอยโจรไปพร้อมกับตะโกนเรียกขอความช่วยเหลือจากแหล่งผู้คนในฝูงแต่ปรากฎว่าไม่มีใครมาช่วยเลยวุ้ย! ทำไมใจดำขนาดนี้!!
อ๊ะ! โจรมันเข้าไปในซอกแคบๆ ของตึกนี่นา!
เจอแล้ว! แต่ตอนนี้ขอซ่อนอยู่ข้างถังขยะก่อนแล้วกัน! =O=
"ฮู้ยยย...มึงกระเป๋าแม่งเด็ดจริงว่ะ ตังค์แม่งมีเป็นพัน เจ้าของกระเป๋าก็สวย น่ารัก" ไอ้ผู้ชายที่ขโมยกระเป๋าฉัน ชมกระเป๋าแล้วฉันเหมือนกับโรคจิต
ตูควรเขินดีมั้ยะ =_=;;;///
"แล้วมึงทำไมไม่จับมาวะ" ผู้ชายหน้าโหดๆ อีกคนถามไอ้ผู้ชายที่ขโมยกระเป๋าของฉันอย่างสงสัย
"ก็คนมันเยอะ นะสัด จะให้กูทำไง สมองมึงอ่ะ มีมั้ย!"
"เออๆ กูยอม" ไอ้ผูชายหน้าโหดยอมไอ้คนขโมยกระเป๋าฉันอย่างห้ามไม่ได้
เออ มันกจริงนะ จะมาลักพาตัวเราในนนที่ๆ มีผู้คนฝูงชนมากมายขนาดนั้นได้ยังไง =_=
จู่ๆ ฉันก็เห็นน้องเหมียวมาใกล้ๆ ฉัน ฉันยิ้มให้น้องเหมียว (ทั้งๆ ที่กำลังโดนขโมยกระเป๋าอยู่ =O=) ก่อนมันจะมาข้างๆ ฉัน แล้วก็...
กุกกัก!
"ชู่ววว! เบาๆ หน่อยสิ!!"
"เฮ้ย! ใครวะ!!"
ซวย! ซวยยย!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
นางซวยมากบอกเลอออ! =O=
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

3 ความคิดเห็น