Made Guy1 หลงรัก'นายวิศวะ'

ตอนที่ 3 : EP01:ว้าก (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    15 มิ.ย. 62

EP01:ว้าก (70%)
คณะวิศวกรรมศาสตร์
"นานะ!!!"
เสียงเรียกจากเพื่อนสาวทั้งหมด ทำให้ฉันหันกลับไปยังต้นเสียง
"เห้ยยย พวกแกฉันมาทันใช่มั้ยยย" ฉันพูดด้วยความดีใจ แต่พวกมันกลับทำหน้าจ๋อยๆ ราวกับทำอะไรผิดใจฉันไปซะงั้น
"ไม่แน่อ่ะแก เพราะเพิ่งเขียนชื่อเสร็จมาเมื่อกี้นี้เอง" ฟาพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ส่วนฉันน่ะเหรอ...
แอมอะช็อค...
"จริงเหรอ..."
"เออ ดิวะ รอดูก่อนเถอะแก"
โพนี่พยายามตอบให้ฉันโล่งใจ แต่ไม่เลยมันยังค้างคาใจอยู่ฉันอยู่!
"ก็ได้ ฮือ" ฉันตอบรับหน้าจ๋อยไปเงียบๆ ก่อนจะเดินไปนั่งตรงพื้นที่พวกพี่ว้ากให้นั่ง
"เดี๋ยวพี่จะเรียกคนที่ไม่ได้ลงชื่ออกมานะครับ :)"
ต...ตายแล้ว!
ฉันหน้าซีดเผือดทันที เมื่อได้เสียงจากพี่เฮดว้ากหน้าหล่อนั่น อ๊า! ให้ตายสิ ฉันทำไมถึงได้งี่เง่าขนาดนี้นะ
ถึงตอนนี้พี่เฮดว้ากคนนั้นจะยิ้มจนทุกคนเริ่มละลายจนแทบคลั่งกันไปหมด แต่ไม่เลย...เพราะสำหรับฉันน่ะ...
นั่นมันรอยยิ้มของซาตานชั่วร้ายชัดๆ...!
"ชิบและเพื่อนตู"
พวกเพื่อนสี่คนมันพูดออกมาจนฉันยิ่งกลัว และเริ่มตัวสั่นขึ้นเรื่อยๆ มากขึ้น...และมาดขึ้น!
"อือ TuT"
"หลับให้สบายๆ นะชะนีน้อย"
"เดี๋ยวเพื่อนคนสวยจะ ทำบุญไปให้นะจ๊ะ"
"ไอ้ดิน! ไอ้ลาล่า! เพื่อนแกกำลังจะตายจริงๆ แล้วนะยะ! TOT"
ฉันพูดพร้อมกับทำหน้าร้องไห้ออกมา ราวกับเด็กอนุบาลที่ีกำลังกินไอศกรีมอยู่ดีๆ แล้วมันก็ร่วงหล่นลงไปอย่างน่าเสียดาย ซึ่งมันก็เหมือนกับสถานการณ์นี้ไม่มีผิด!
"คนที่พี่ไม่ได้เรียกชื่อให้ไปเรียนกันนะครับ แล้วใครที่ลงเรียนกับอาจารย์ทิน ให้รีบไปเลยนะครับ"
ฉ้นก็ลงวิชานี้ด้วยนี่นา!
"คนที่มาสายก็คือ...นาพิมล ตะวันแสง" เขายิ้มด้วยรอยยิ้มที่เย็นชาและน่ากลัว ซึ่งรอยยิ้มนั้นมันทำให้ฉันตัวสั่นไม่อยู่นิ่งเลยเสียที "เดินออกมาข้างนอก!'
นี่พี่เขาเป็นไบโพลาร์หรือไง เดี๋ยวก็ยิ้มอย่างกับเทพบุตร ไม่สิ เมื่อกี้ฉันยังว่าเป็นซาตานอยู่เลยนี่นา ใช่! ซาตานยังไงก็ยังคงซาตานสินะ ฉันเดาถุกแล้วล่ะ ที่รู้ว่ารอยยิ้มของพี่เฮดว้ากจะต้องเป็นรอยยิ้มของซาตานในคราบเทพบุตรชัดๆ!
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาบ่นเว้ย...ตอนนี้แกกำลังจะได้ลงไปในบ่อนรกแล้วนะนานะ...T^t
"แกๆ รีบไปเร็ว ก่อนที่พี่เฮดว้ากจะเริ่มมีน้ำโหยิ่งกว่าเดิม" ฟาสะกิดแขนฉันเบาๆ ฉันทำได้แต่เพียงตอบรับด้วยสีหน้าจ๋อยๆ ก่อนจะเดินออกไปตามที่พี่เฮดว้ากบอก
"กะอีแค่ให้มาให้ตรงเวลา คุณยังมาไม่ได้ แล้วคุณจะสามารถไปทำอะไรได้ครับ!"
"..."
"ผมนัดคุณไว้กี่โมง!"
"ก...เก้าโมงค่ะ"
"แล้วคุณมากี่โมง!"
"ก...เก้าโมงครึ่งค่ะ T_T"
"คุณรู้มั้ย! คุณทำให้เพื่อนในคณะต้องลำบากกันทั้งหมด! ไปทำความสะอาดที่ตึกคณะซะ!!!"
"ค่า T_T"
"ที่เหลือก็ไปเรียนกันได้แล้วนะครับ ห้ามบ่นกันนะครับ ว่าทำเราถึงต้องให้เรียนกันตั้งแต่วันแรกๆ เพราะมหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็บอกไปแล้วนะครับ มาเรียนวันแรกได้ทำอะไรบ้าง!"
พี่เฮดว้ากทำหน้าโหดด้วยใบหน้าที่หล่อเหลา ที่ทำให้สาวๆ ในม. ในแตกไปได้ =_= ซึ่งพวกผู้หญิงหนึ่งในคณะ ทั้งๆ ที่พวกหล่อนกำลังโดนด่าอยู่นะยะ ไม่ได้โดนชม อย่ามาทำหน้าเคลิ้มเอาเลยย่ะ!
"...ดีงาม~~~"
"ดีจริงแก มาเรียนคณะนี้เพราะพี่เขานี่แหละ!"
"เงียบ!"
"..."
เสียงดุดันจากพี่เฮดว้ากหน้าหล่อทำให้ทั้งสองสาวในหมู่คณะเงียบไปสนิท แต่พวกหล่อนก็ยังไม่เข็ด พวกนางก็ยังทำหน้าแดงแล้วกรี๊ดกร๊าดแบบไม่มีเสียง (?) สงสัยพวกนางยังอยากให้พี่เฮดว้ากมาดุอีกล่ะมั้ง แต่โชคร้ายไปหน่อย (สำหรับพวกนาง) เพราะพี่เฮดว้ากหน้าหล่อก็ไม่หันมาสนใจพวกหล่อนเลยแม้แต่นิดเดียว =_=
"เข้าใจกันมั้ยครับ! ว่าห้ามบ่นอีกเด็ดขาด!!!"
"..."
"ผมถามพวกคุณว่าเข้าใจกันมั้ยครับ!!!"
"เข้าใจค่ะ/ครับ!!!"
เหมือนตอบประชดเลยง่ะ...
เอ๊ะ ตอนนี้พี่เฮดว้ากกำลังหันไปคุยกับพี่ว้ากคนอื่นๆ อยู่นี่นา ดีล่ะ! งั้นตอนนี้เผ่นไปเรียนก่อนละกัน!!
ไปทางห้องน้ำดีกว่า...
"น้องครับ"
เฮือก!
------
ฮือออ ไรท์มาช้าไปหน่อย แต่ก็มาน้า! เดี๋ยวเรื่องของนุ้งดรีมรออีกหน่อยน้าค้า~~ >O<;///
#วิศวะพารัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

3 ความคิดเห็น