พ่อครัวแห่งคามุย

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    11 ก.พ. 63

ตอนที่ 9

 

 

ลีโอและคณะรอต่อแถวนานนับชั่วโมงหลังจากอธิบายเรื่องราวต่างๆจนกระจ่างแจงก็เป็นอันว่าทุกอย่างจบลงด้วยดี

เมื่อถึงคิวก็จ่ายค่าผ่านประตูพร้อมถูกนำตัวไปเพื่อทำบัตรแสดงตัวตนให้ถูกต้อง จากนั้นทั้งหมดก็แบ่งกันเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกรีก้าแยกตัวไปจัดแจงส่งสินค้าตามสถานที่ต่างๆส่วนลีโอและเดียร์ขอเดินเล่นชมสภาพเมืองแทนดีกว่า

ทั้งเขาและเดียร์นั้นนับว่าพึ่งเคยเข้าเมืองมาเป็นครั้งแรก

 

“งั้นถ้าทำอะไรเสร็จแล้วมาเจอกันที่โรงแรมนี้นะ” รีก้าชี้อาคารครึ่งไม้ครึ่งหิน2 ชั้นหลังไม่ใหญ่นักที่เดินต่อไปอีกเล็กน้อยทางขวาของประตูเมือง

 

“ครับ” ลีโอตอบรับก่อนทุกคนจะแยกย้ายชายหนุ่มความือเด็กสาวข้างกายกลัวพลัดหลงจากกัน

สายตาเด็กสาวส่องประกายความตื่นเต้น ตลอดทางมีของขายและของกินไม่คุ้นเคยมากมาย มองเครื่องใช้เรียงรายพอจะรู้เทคโนโลยีของที่นี่ได้บ้าง เครื่องใช้ส่วนใหญ่ไม่เป็นเหล็กก็ดินเผา พวกแก้วยังไม่เห็นผ่านตา

 

“นี่อะไรครับ” ลีโอพาเดียร์หยุดแวะร้านขายของคล้ายผลไม้ รูปผลทรงหลากหลายประมาณ3 อย่าง

“สีเขียวเล็กๆนั่น คือ อุนกุ…..ผลสีม่วง คาโก้ และอันนี้” พ่อค้ายกผลรูปทรงรีมีผิวคลุคละให้ดู

“ฟอน เป็นวัตถุดิบที่กำลังนิยมเพิ่มกำลังสำหรับนักผจญภัย”

 

“มันเป็นยังไงที่ว่าเพิ่มกำลัง…..หมายถึงกินเข้าไปแล้วจากปกติยกของได้3 ชิ้นจะเพิ่มมากกว่านั้นเหรอครับ” ลีโอรีบขอคำอธิบายโดยเร็วทันที หากเป็นอย่างที่เขาว่าผลไม้ชนิดนี้ย่อมเป็นวัตถุดิบที่น่าเอามาเป็นงานวิจัยอันดับต้นๆสำหรับโลกใบนี้

 

“ไม่ใช่…..ข้าหมายถึงมันช่วยฟื้นฟูความอ่อนล้าของร่างกายน่ะ” พ่อค้าเองก็รีบอธิบายความเข้าใจผิดเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็น่าสนใจอยู่ดี

 

“งั้นผมขอชิมหน่อยได้ไหมครับ”

 

“เห้ย…..นี่มันของขายนะจะมาขอกินฟรีได้ไง” พ่อค้าตวาดเสียงลั่นจนคนแถวนั้นต่างพากันหันมอง ลีโอหน้าเสียแต่ก็ยังอดทนเพื่อวัตถุดิบที่น่าสนใจ สำหรับเขาการได้รู้จักวัตถุดิบไม่รู้จักซักชิ้นมีค่ามากกว่าสายตาคนรอบข้างมากนัก

 

“ผะ ผมหมายถึงจะขอซื้อแหละครับ แค่จะขอให้สอนวิธีกินให้หน่อย…..ไม่รู้ส่วนไหนมันกินได้” ลีโอแก้ตัวบ้างใช้วิธีการอธิบายความเข้าใจผิดของอีกฝ่ายให้เป็นประดยชน์

หลังแก้ความเข้าใจผิดก็ไม่มีใครสนใจอีก พ่อค้าใช้มีดผ่าแบ่งครึ่งทันทีก่อนตัดแบ่งเป็นอีกซีกละสี่ส่วย

 

“เอ้ากัดแต่เนื้อมันจะพอฝืนกินได้ แต่อย่าให้ถึงเปลือกมันจะขมมาก”

 

รสชาติแรกที่ได้สัมผัสนอกจากความชุ่มช่ำของเนื้อคล้ายสมโอแล้วก็มีความขมและฝาดมาก ฝาดจนไม่อาจควบคุมใบหน้าที่กำลังบิดเบียวได้เลย

“อึก” ลีโอพยายามฝืนกระเดือกลงท้อง ถึงอย่างนั้นลิ้นของเขาบัดนี้ก็ไม่รับรู้สิ่งใดอีกนอกจากความฝาดที่ไม่จากหายไปเป็นเวลานาน

ภายหลังความฝาดเบาบางลงก็เริ่มสัมผัสว่าความอ่อนล้าจากการเดินทางดีขึ้นมานิดหน่อย

 

“ผมขอซื้ออีก3 ลูกครับ” ลีโอตัดสินใจเมื่อเห็นผลอันค่อนข้างพึงพอใจในการฟื้นฟุความอ่อนล้า โดยยังซื้ออีกสองอย่างที่เหลืออย่างละ3 ลูกกลับไปเช่นกัน

นอกจากผลไม้3 ชนิดลีโอยังแวะซื้อขวดเครื่องปั้นดินเผาขนาดความสูงประมาน10 เซนติเมตรมาอีก20 ขวด ก่อนจะกลับไปยังโรงแรม

“เป็นไงมั้ง…...สนุกไหมเดียร์” รีก้ากล่าวทักในขณะนั่งกินอาหารเย็นเพียงลำพัง นอกจากนั้นในห้องอาหารยังมีผู้มาพักนั่งรับประทานอาหารอีกสองโต๊ะถัดไปเล็กน้อย

เป็นโต๊ะชายหญิงยุประมาณ 25 ทั้งคู่ ส่วนอีกโต๊ะหนึ่งเป็นกลุ่มสามสาวกำลังนั่งดื่มได้ที่

 

“ซื้อ ผลฟอน มาทำไมหรือคิดจะเอาดีด้านนักผจญภัย” หญิงสาวเหลือบเห็นของที่ซื้อมา สองอย่างแรกไม่แปลกใจเพราะเป็นสิ้นค้าที่คนทั่วไปซื้อส่วนอย่างสุดท้ายที่ทักเพราะนอกจากนักผจญภัยก็มีแต่ทหารจะใช้เท่านั้น

“รสชาติแย่ ฟื้นฟูได้เล็กน้อยแถมยังราคาค่อนข้างแพงอีก….กินก็ยาก”

 

“อย่าลืมสิผมเป็นอะไร ขนาดเนื้อหมูป่าผมยังทำให้กินได้เลยนะ” ลีโอแย้งกลับซึ่งรีก้าก็ไม่อาจโต้เถียงได้ ครั้งแรกที่รู้ว่าเป็นเนื้อหมูป่ายังตตกตะลึงกับรสชาติที่อร่อยนั้น

 

“เนื้อหมูป่าพวกนั้น…..นายนะหรอที่เป็นคนทำ”

 

การสนทนาไม่หลุดรอดสองหนุ่มสาวโต๊ะข้างๆ น้ำเสียงตื่นเต้นสายตาจับจ้องรอคำตอบยืนยัน

รีก้าพยักหน้าแทนคำตอบทั้งคู่เลยขออนุญาติมั่งร่วมโต๊ะเพื่อขอร้อง

 

“พวกเรารู้ว่ามันแย่และเสียมารยาท…..แต่ได้ดปรด…..ได้โปรดบอกวิธีทำหมูป่าให้กินได้หน่อยเถอะ พวกเราขอร้อง” ทั้งคู่ประสานมือวิงวอน

“หากไม่ทำอะไรซักอย่าง คนในหมู่บ้านคงอดตายไม่พ้นฤดูเป็นแน่”

 

“แล้วเงินของหมู่บ้านไม่มีเลยเหรอครับ…..เนื้อที่เราขายก็ราคาไม่แพง”

 

ทั้งคู่สายหัวอีกครั้ง

“เงินก้อนสุดท้ายของหมู่บ้านก็รวบรวมให้พวกเราเดินทางเข้าเมืองเพื่อหาทางช่วยจากความหิวโหยของพวกเขา”

 

“ได้สิ…..แต่ผมไม่ได้ช่วยฟรีๆหรอกนะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #12 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:47
    รออ่านนะคะ
    #12
    0