พ่อครัวแห่งคามุย

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    16 ส.ค. 63

ตอนที่ 32

 

 

 

ได้ยินคำโต้แยกของลีโอที่ไม่ได้เกรงอิทธิพลจองอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย รอบโต๊ะกลายเป็นเงียบงั้นขนาดเชลที่เป็นถึงหัวหน้าทหารยังนั่งนิ่ง

เนื่องจากภายในโรงแรมไม่มีคนกล้ากล่าวเสียงรบกวนจึงได้ยินชัดเจนและลุ้นกับท่าทีของเซนเดล

“ฮ่าฮ่าฮ่า…..จริงของเอ็ง ข้าเองที่ไม่น่าสอนปลาว่ายน้ำทั้งที่ตัวเองเป็นแค่กบ ว่ายน้ำยังไม่แข็งกลับกล้าสอนปลาอย่างเจ้า”เซนเดลยักไหล่หัวเราะกับตัวเองไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเคือง “ไหนๆข้าขอลองชิมเสียหน่อย” ว่าจบก็ใช้ซ้อมจิ้มชิ้นปลาเหลืองทองเข้าปาก ได้ลิ้มลองรสชาติไม่คุ้นลิ้นพลันดวงตาเบิกกว้างจับจ้องมองอาหาร

กรอบ เนื้อปลาด้านในไม่แห้งแต่ไม่อมน้ำมันกินคู่กับซอสครีมสลัดมีกลิ่นของผลอุนกุ

“ใช้ได้ๆ……ขนาดกินกับผักยังอร่อยได้ขนาดนี้”

 

สำหรับเผ่าดรอว์ฟแล้วแทบจะไม่แตะต้องอาหารประเภทผัก เมนูหลักคือเนื้อทุกประเภทกับเหล้าร้อนแรง การที่เซนเดลกล่าวชมย่อมทำให้หลายคนสนใจ สลัดนั้นมีขายภายในโรงแรมแต่เนื้อปลาที่เหลืองอร่ามไม่มีอยู่ในรายการของที่นี่

 

“อร่อยมาก…..ข้าไม่เคยกินผักอร่อยแบนี้”เชลเองก็เริ่มกินและก็ติดใจในรสชาติ เธอเองก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งมีปัญหาเรื่องน้ำหนักบ่อยครั้ง การกินผักผลไม้แทนเนื้อสัตว์เป็นสิ่งที่สุดแสนทรมาน

 

“ใช่ อร่อยมากจริงๆ”สองสาวที่มาด้วยกันพยักหน้าเห็นด้วยพร้อมก้มหน้ารับประทานอาหารต่อ

 

แปะ แปะ 

เสียงตบมือของลีโอเรียกให้ทุกคนชะงักเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นชายหนุ่มยืนยิ้ม 

“อย่าพึ่งกินจนอิ่มซิครับ……จานนี้แค่ออเดิร์ฟ”เห็นว่าจานสลัดพ่องไป1ในสามของจานลีโอจึงกล่าวแจ้งให้ทุกคนสนใจในเมนูอาหารถัดไปก่อนหันไปพยักหน้าผู้ช่วยตัวน้อยทั้งสอง

 

เด็กสาวทั้งสองเข้าครัวไปไม่นานก็กลับมาพร้อมเทลที่เดินนำพร้อมถาดอาหารเมนูต่อไปสุดแสนเรียบง่าย เทล มูและเดียร์ช่วยกันเสิร์ฟมีแก้วเครื่องดื่มจัดเตรียมมาด้วย

“เพราะปลาโคอิมีรสชาติหวานในตัวผมจึงไม่อยากเสียคุณสมบัติส่วนนี้เลยเลือกที่จะย่างให้ข้างนอกเกรียมเล็กน้อยราดซอสรสเผ็ดเปรี้ยวและหวาน…….ดื่มเครื่องดื่มก่อนครับจากนั้นค่อยลิ้มลองรสชาติอาหารจานนี้”

ลีโอยิ้มมีนัยยะแต่ไม่อธิบายถึงเครื่องดื่มปริศนา

 

“อ่ะ…..นี่มัน เหล้านิ”เสียงใสมาจากสองสาวแทบจะพร้อมเพียงก่อนจะก้มลงไปดมกลิ่นอย่างไม่แน่ใจนัก

 

“ใช่จริงๆด้วย….นี่มันเหล้านี่หน่าแต่ทำไมมันหอมอย่างนี้” เชลลิ้มลองก่อนยืนยันให้สองสาวเพื่อนที่มาด้วยกันก่อนกระดกอีกครั้งและเริ่มกินเนื้อปลา

 

“อร่อยสุดๆ ”ทั้งสามสาวแทบจะตะโกนพร้อมเพียงกัน การสนทนาทั้งสามเกี่ยวกับรสชาติทำให้บรรดาลูกค้าต่างรอบกลืนน้ำลาย

 

“ใช่ม้าาา…..อร่อยสุดๆ”เทลเห็นด้วย เธอเองก็ได้ลองกินก่อนแล้ว ความอร่อยยังติดปลายลิ้น 

 

“เหล้า…”เซนเดลแตกต่าง เขายังไม่ได้แตะอาหารแต่หลัวจากได้ยินการพูดคุยก็เริ่มยกดมกลิ่นแต่คิ้วก็ต้องขมวดแน่นเมื่อไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

“นี่หรือเหล้าที่เจ้าว่า”เซนเดลมองของเหลวในแก้วผิดหวังแต่ก็เลือกกระดกลงไปรวดเดียว

 

“อึกกกก”ทันทีที่ของเหลวผ่านลำคอมือหนารีบยกกุมลำคอเบิกตากว้างเหลือกแทบถลน ความร้อนที่เหล้าถูกกลั่นจนเข้มข้นมันบาดกัดลำคอจนรู้สึกเหมือนภายในถูกแผดเผาแทบจะสุก แต่จากความทรมานผ่านไปกลิ่นหอมบางอย่างได้หลังไหลตลบอบอวนทั่วปาก

เซนเดลหันมองทิศทางลีโอ ชายหนุ่มกำลังยืนยิ้มคล้ายขบขัน “ว่าอย่างไรครับ….เพียงพอเทียบกับเหล้าที่คุณเซนเดลเคยลิ้มลองมั้งไหม”

 

“ไหนข้าขอลองของเจ้า”ไม่รออนุญาตมือคว้าแก้วของเชลยกกระดกรวดเดียว ความรู้สึกอ่อนแทบจะไม่รู้สึกมันต่างจากของเขาอย่างเห็นได้ชัด

เซนเดลพยักหน้าเริ่มเข้าใจก่อนหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “ฮ่า ฮ่า ฮ่า…..นี่สิถึงเรียกว่ายอดฝีมือ เลือกว่าสิ่งใดเหมาะสมแก่คนที่เหมาสม”

 

มีเพียงสองคนที่เข้าใจความหมาย ลีโอเพียงยิ้มเห็นด้วยเพราะรับรู้แล้วว่าอีกฝ่ายเองก็เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ

“เรื่องมีดไม่ต้องหวง ข้าจะทำสิ่งที่เหมาะกับเจ้าเองเจ้าหนูลีโอ…..อาหารมื้อนี้ถือว่าเป็นมือที่เยี่ยมยอดที่สุดในชีวิตข้า”

 

“ถ้าอย่างนั้นผมก็ขอเปิดงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการเลยแล้วกัน….เทลช่วยนำอาหารที่เหลือออกมาให้หน่อยครับ……ส่วนเดียร์เอาเครื่องดื่มให้ที”เขาหันไปหาผู้ร่วมมือก่อนจะก้าวเข้าไปนั่งหัวโต๊ะ “คุณเชล คุณเซนเดล….อาหารยังมีอีกมากมาย มื้อนี้ผมขอเลี้ยงตอบแทนที่ได้ช่วยเหลือผมไว้หลายอย่าง”

ไม่นานอาหารหลากหลายก็ถูกนำมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะ มีเทล เทน่าและสองเด็กสาวเข้ามาร่วมอาหารด้วย 

งานเลี้ยงภายในโรงแรมเป็นไปอย่างสนุกสนาน อาหารหลายอย่างแบ่งแจกจ่ายให้หลายคนลองชิม

ทุกคนต่างชื่นชมการทำอาหารที่ราวกับเสกสรรจากนิมิต เป็นค่ำคืนที่มีแต่เสียงพูดคุยและหัวเราะอย่างครื้นเครงสนุกสนานโดยหารู้ไม่ว่าภัยพิบัติครั้งใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ

 

 

 

++++++

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #131 kanplou (@kanplou) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 21:59
    อ่านถึงคำว่าพ่องนี่ สะดุดกึ๊กเลย ต้องใช้คำว่า พร่องค่ะ
    #131
    1
    • #131-1 -พริกขี้หนูสวน (@priklock) (จากตอนที่ 32)
      17 สิงหาคม 2563 / 23:06
      ขออภัยครับช่วงนี้ใช้เสียงพิมพ์เอาเลยหลุดเยอะ
      #131-1
  2. #130 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 06:59

    สลัด(พ่อง >> พร่อง)ไป1ใน3..
    พร่อง -> ลดลงไป/ขาด/ไม่เต็ม
    พ่อง -> เป็นคำที่ไม่ค่อยสุภาพนัก
    #130
    0
  3. วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 22:03
    หิวเลยค่ะ ถึงขั้นลุกไปต้มมาม่ากินชดเชย
    #129
    1
  4. #128 SeaBearHTY (@SeaBearHTY) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 21:47

    ดีงามยามพลบค่ำ เริศ ยั่วน้ำลายคนอ่านแตกฟองหมเละเธอ
    #128
    0