พ่อครัวแห่งคามุย

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    15 ส.ค. 63

ตอนที่ 31

 

 

 

บรรยากาศโรงแรมของเทน่าในเวลาหัวค่ำเต็มไปด้วยผู้คนมากมายโดยเฉพาะบรรดานักผจญภัยที่อ่อนล้าจากการโหมงานหนักตลอดทั้งวัน การพบปะจึงมีแต่เสียงพูดคุย หัวเราะเฮฮาสนุกสนานกล่าวถึงการผจญภัยตลอดหลายวันที่ผ่านมา

แน่นอนเครื่องดื่มบรรเทาความอ่อนล้าย่อมเป็นที่นิยม เกือบจะทุกคนที่ได้เคยลิ้มลองรสชาติน้ำจากผลฟอนย่อมติดใจ ทั้งรสชาติดีสดชื่นและแก้ความอ่อนล้า อาหารในช่วยเย็นจะเป็นจำพวกเนื้อสัตว์ เนื้อหมูป่ากำลังเป็นที่นิยมเพราะมีราคาถูกและอร่อย มีบางคนสั่งแซนวิชเก็บไว้เพื่อเป็นเสบียงออกเดินทางในเวลาเช้ามืด

ปึงงงงง.!!

เสียงประตูค่อนข้างดังพร้อมปรากฏกลุ่มคนใบหน้าคุ้นซึ่งเป็นที่รู้จักของคนในเมืองเป็นอย่างดี 

 

เชล…หัวหน้าหน่วยทหารรักษาเมืองที่ 4 หญิงแกร่งที่วันนี้มาในชุดลำรองสบายๆแบบหญิงสาวชาวบ้าน แต่เนื่องจากความสูงของเธอเทียบเท่าผู้ชายหรือสูงกว่าจึงดูโดดเด่นประกอบกับสีผมน้ำตาลแดงมัดรวบเป็นทรงหางม้าราวกับอัศวินทรงยศ

ด้านหลังมีคนติดตามมาอีกสองคน ซึ่งเป็นสตรีเช่นกัน

 

“พี่เชล”เดียร์ที่ลีโอได้บอกไว้ก่อนหน้าออกมาต้อนรับพร้อมกับเด็กสาวหน้าจิ้มลิ้มที่ต้อนนี้แต่งตัวสะอาดสะอ้าน “ทางนี้เลยค่ะ……พี่ลีโอเตรียมโต๊ะไว้ให้แล้ว” 

เดียร์รับหน้าที่เป็นบริกรเดินนำทางไปยังโต๊ะด้านข้างที่จัดขึ้นเป็นพิเศษ ผ้าปูสีขาวราบเรียบกับเก้าอีกคุมผ้าตรงพนักพิงพร้อมด้วยการประดับดอกไม้เล่นสีเขียวตัดขาว

 

“มันไม่เกินไปหน่อยหรอ”เชลลังเลเล็กน้อย มองโต๊ะที่ถูกจัดอย่างปรานีต ในตอนแรกเธอคิดว่าลีโอต้องการเลี้ยงอาหารเป็นการตอบแทนจึงไม่ได้เตรียมตัวอะไรมา 

 

“มาสามคนนะคะ”เดียร์เช็คปริมาณคนเพื่อให้แน่ใจต่อปริมาณอาหารที่ต้องจัดเตรียมก่อนวิ่งหายไปหลังครัว มูช่วยรับหน้าที่จัดเก้าอีกให้พอจำนวนกับคน

ไม่นานนักเดียร์ออกมามาพร้อมถามเครื่องดื่ม แก้วดินเผาประดับผลอุนกุสลักโชว์ขอบแก้ว “เครื่องดื่มเย็นๆค่ะ” เดียร์แนะนำอย่างรู้งาน จดจำการอธิบายมาจากลีโอ 

การอธิบายของเด็กสาวแทบจะไม่ต่างไปจากชายหนุ่ม กล่าวถึงส่วนผสม รสชาติและสรรพคุณ ยิ่งเพิ่มความอยากอาหาร

 

ขณะกำลังอธิบายเกี่ยวกับน้ำของผลฟอน เสียงฮือฮาจากทางประตูก็ดังขึ้นมาเป็นจุดสนใจของคนในโรงแรม

 

“ใช่แน่หรอ……ปกติแทบไม่มีใครเคยเห็นหน้านอกจากในร้าน”

 

“ใช่สิ ข้าจำได้เมื่อวานนี้ยังไปซื้อปลอกแขนอยู่เลย”

 

ร่างกำยำไม่สูงมากเดินองอาจเข้ามาในร้าน กวาดสายตามองชั่วครู่ก็ปรีกตัวเข้ามาหาเดียร์ที่ยืนยิ้มร่ารอรับ

“สวัสดีค่ะลุงเซนเดล……..เชิญนั่งทางนี้เลยค่ะ”เดียร์ลากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเชลให้จากนั้นจึงหันไปพยักหน้าให้มูทำหน้าที่เสิร์ฟเครื่องดื่ม 

“อาหารใกล้เสร็จแล้วค่ะ รออีกซักครู่”

 

ตอนนี้ภายในร้านต่างเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบ หัวข้อคงหนีไม่พ้นการมาถึงของช่างตีเหล็กมือหนึ่งประจำเมือง การจะเชิญเขาแม้แต่บารอนมาร์โก้ยังไม่สามารถทำได้หากเจ้าตัวไม่ยินยอมแถมยังมาพร้อมทหารประจำเมืองอย่างหัวหน้าหน่วยที่ 4

เชลมองเซนเดลที่มีท่าทีสบายๆราวกับทำตัวอยู่บ้านตัวเองเคร่งขรึม เธอไม่คิดว่าจะมีคนอื่นร่มด้วยจึงค่อนข้างเกร็งกับอิทธิพลของอีกฝ่าย

เซนเดลนั้นมีอิทธิพลอย่างมากโดยเฉพาะกับร้านตีเหล็กทั่วเมืองนี้แทบจะทั้งนั้นเคยได้รับการสั่งสอนจากเขา

 

“ไม่ต้องนั่งเกร็งขนาดนั้น ข้ามากินอาหารของเจ้าหนูลีโอและมาลองเหล้าแบบใหม่ที่เจ้าหนูลีโอคุยนักคุยหนา”

 

“คุณเซนเดลรู้จักกับลีโอด้วยหรือคะ”เชลถามอย่างไม่แน่ใจ เท่าที่รู้ลีโอนั้นมาอาศัยอยู่ที่เมืองเมื่อไม่นาน การได้รู้จักและสามารถเชิญเซนเดลมาได้นั้นเกรงว่าผู้มีอิทธิพลในเมืองจะเคลื่อนไหว เริ่มเฝ้าจับตามอง

 

“ข้าจะสนับสนุนเจ้าหนูลีโอ หากอาหารมือนี้ทำให้ข้าพอใจ”คำประกาศสบายๆกลับทำให้บรรยากาศภายในนตึงเครียด เหล่าบรรดานักผจญภัยหลายคนเริ่มเปลี่ยนหัวข้อการพูดคุย 

แม้เซนเดลจะไม่ได้มีอำนาจการตัดสินใจภายในเมืองแต่ความแข็งแกร่งของเมืองนั้นอย่างไรก็ต้องพึ่งพาสมาคมช่างตีเหล็ก

 

ลีโอที่ไม่รู้เรื่องของบทสนทนาที่กำลังเป็นประเด็นเดินออกมาจากครัวพร้อมรอยยิ้มทักทาย ในมือถือถาดอาหารตามมาด้วยมูที่เดินถือถามมาอีกอันช่วย 

“ยินดีมากครับที่พวกคุณมาตามคำเชิญ ตอนนี้ทางเราจะเริ่มเสิร์ฟอาหารเรียกน้ำย่อยเป็นสลัดผักแบบง่ายๆกินคู่กับเนื้อปลาและซอสครีมอุนกุ”ลีโออธิบายคร่าวๆก่อนนำอาหารวางตรงหน้าแต่ละคน บนจานประกอบด้วยผักหลากหลายชนิดสลับสีสัน มีแดง เหลืองและเขียวเป็นผักและผลไม้ ด้านข้างจานทางขวามีแผ่นเนื้อปลาที่ชุบแป้งและเกล็ดขนมปังทอดจนเหลืองอร่ามตวัดครีมซอสลากยาวตามขอบครึ่งจานแต่งแต้ม เขายังวางถ้วยซอสสลัดเล็กๆเพิ่มเติมมาให้

“ลองชิมได้เลยครับ…”ลีโอผายมือก่อนถอยหลังกลับไปยืนรอ 

 

ปึงงงงง 

เสียงทุบโต๊ะดังลั่นพาให้ทุกคนสะดุ้งหันมองอย่างหวาดกลัว “ไอหนู……..ไหนเหล้าข้า ข้ามากินเหล้าไม่ใช่มากินผักพวกนี้”เซนเดลกล่าวอย่างไม่พอใจ 

 

ลีโอเพียงแค่ยิ้มตอบรับและส่ายหัวเล็กน้อย ไม่ได้แสดงความไม่พอใจออกมา ก่อนกล่าวอธิบาย “ลุงเซนเดลครับ มือนี้ผมเป็นผู้ทำอาหาร” เขากล่าวเตือนก่อนอธิบายต่อ “เวลาลุงตีเหล็กผมยังไม่บอกว่าอันไหนก่อนอันไหนต้องทำทีหลังเลย……ผมเชื่อว่าด้านอาหาร ผมมีประสบการณ์มากกว่าลุง”

 

 

 

++++++

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #127 Empty_Mind (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 19:14

    ชุดลำรอง >> ชุดลำลอง
    ถาด -> มีหลายจุดสะกดเป็น ถาม
    #127
    0
  2. #126 SeaBearHTY (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 19:03

    โถลุง เดี๊ยะตบด้วยผักสลัด!
    #126
    0
  3. #125 ลิงน้อยสุดเอ๋อ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 18:24
    ลุงหิวเหล้ามากกว่าข้าว
    #125
    0