พ่อครัวแห่งคามุย

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    26 ก.ค. 63

ตอนที่ 18

 

 

 

เนื้อหมูป่าเผาไฟให้หอมส่งกลิ่นโชยไปตามสายลมพัดเชื่อย กลิ่นควันอันเป็นเอกลักษณ์ของไม้เปโทนั้นเชิญชวนให้ทุกคนน้ำลานสอ ไม่ว่าใครก็อยากลิ้มลองเมื่อเห็นใบหน้าของรินและเรย์หลังจากกินมันเข้าไป

หลังเสร็จสิ้นภารกิจเมื่อวานก็เริ่มออกสำรวจหาทรัพยากรณ์ที่พอจะช่วยเหลือให้รอดพ้นความหิวโหย มีต้นไม้ที่ให้ผลบางประเภทที่พอจะมาปรับให้พอทานได้ ถึงสิ่งเหล่านี้จะไม่อร่อยก็ตาม

ลีโอยังสอนให้จับสัตว์ขนาดเล็กและแมลงที่รู้จักมาย่างไฟและกิน

ทิศทางจุดซุกซ่อนอาหาร ตามเส้นทางนั้นได้พบเจอต้นชนิดนี้อยู่เป็นจำนวนมาก ต้นเปโทสามารถนำไปเสียบเนื้อและย่างดับกลิ่นสาป จึงเกณฑ์คนในหมู่บ้านมาช่วยเหลือตัดเป็นท่อนและขนส่งไปกองไว้หน้าบ้านพักที่ใช้รักษาคนป่วย

เขาได้รับการช่วยเหลือเป็นอย่างดี กฏที่ว่าคนทำงานย่อมได้กินอิ่มก่อนนั้นทำให้ทุกคนกระตือรือร้นแย้งอาสา

ผ่านไปอีกวันเขาจัดแจงระบบรักษาให้เข้ารูปรวมถึงออกสำรวจไกลกว่าเก่า ถึงไม่มีความรู้แต่ใช้หลักสุขอนามัยเบื้องต้นเข้าช่วยก็พอจะบรรเทาความทุกข์เขนยากลำบาก

 

ถ้าอาหารสะอาด สารอาหารครบ ที่อยู่ดีอาการเจ็บป่วยก็คงเกิดยาก

 

ลีโอสังเกตุเห็น เวลาเดินมาทางจุดซ่อนเสบียงมักมีคนเดินตามหลังเว้นระยะห่าง จดจำได้ไม่ยากเพราะเห็นเดินตามโครในตอนเจอกันครั้งแรก

 

"สองกอง....เดียร์ให้เขาไปสองไม้

1 ผล 1 ไม้"ลีโอใช้หน่วยแลกเปลี่ยนง่ายๆไม่ได้หวังความเท่าเทียมแต่ต้องการให้ทุกคนมีกินแลกกับการทำงานเล็กน้อย เขาที่ออกสำรวจก็เพราะจะเอาตัวอย่างอาหารที่กินได้มาให้คนในบ้านออกหา

 

"อันนี้แลกได้ไหมครับ"เด็กชายตัวน้อยยื่นเห็ดสีแดง มีลายจุดสีดำให้

 

"อันนี้กินไม่ได้นะ....อันตราย"

 

ทันทีที่ลีโอบอกจบ สีหน้านั้นก็เศร้าหมองลงทันที

 

"อันนี้พี่ให้"เขายื่นเนื้อย่างไปให้ไม้หนึ่งแทนพร้อมวางมือขยี้หัว

 

เห็นสายตาผิดหวังนี้ ต่อให้ไม่มีสิ่งแลกเปลี่ยนก็ต้องให้ หนึ่งเนื้อไม้ย่างอาจมีคนที่รอคอยด้วยความหิวโหย

 

 

ลีโอเลือกจะสอนมากกว่าแจกอาหารอย่างเดียว มันไม่ยั่งยืนเท่ากับการให้ความรู้  หากรู้สิ่งใดกินได้ปีหน้าพวกเขาก็จะอยู่รอดด้วยตัวเอง

 

"ถ้ารุยอยู่เดียร์จะบอกให้รุยไปแย้งกินให้หมดเลย คนไม่ดีเอาอาหารไปเก็บไม่แบ่ง"ร่างน้อยเอนตัวมากระซิบ ส่งสายตาเขม่นมองยังร่างคนบ้าอำนาจประจำหมู่บ้าน ยิ่งเห็นการเอาเปรียบทำงานหนักแต่แบ่งอาหารให้น้อยเด็กสาวจึงพยายามลบเล้าให้ไปขโมยอาหารมาแบ่งทุกคน

"คอยดูถ้าอาหารหมดเมื่อไหร่ เดียร์จะให้กินเนื้อหมูป่า"

 

เด็กสาวหมายมั่นทำอย่างนั้นจริงจัง ความหิวโหวเธอรู้ดีที่สุด ในวันที่ไม่มีอะไรกินจะหนอนหรือแมลงแม้กระทั้งใบไม้ ลูกไม้ขมๆก็ขอให้ลองท้องเสียหน่อย

 

"ปล่อยไปเถอะ......อีกไม่นานหรอก" ลีโอเองก็มอง ดวงตาคมกริบจับจ้องในขณะเขี่ยไม้ปรับไฟ

 

ค่ำคืนวันที่ 4 เสียงเอะอะปลุกเรียกสติจากการหลับไหล ลีโอตื่นมาพร้อมเห็นแสงไฟสว่างไสวด้านนอกก็ปรากฎรอยยิ้ม

 

"มีอะไรหรือคะ"เดียร์ยกตัวนั่งเอ่ยถามทั้งทียังขยี้ดวงตาด้วยความงัวเงีย ก่อนจะมองรอดผ่านช่องหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้เห็นแสงไฟและผู้คนมากมาย

 

"จับขโมยได้ละมั้ง"ลีโอหัวเราะพาให้เด็กสาวต้องเอียงมองสงสัย "ไปดูกันเถอะ"

 

หน้าลานบ้านหลังใหญ่ใจกลางหมู่บ้าน มันคือบ้านของ คาน ชายชราหัวหน้าสถานที่แห่งนี้

 

"เกิดอะไรขึ้นครับ" ลีโอสะกิดถาม เขาจูงมือเดียร์เพื่อเข้ามาดูเหตุการณ์ที่อยู่ในความคาดหมายอยู่แล้ว ขึ้นอยู่จะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น

 

"รองหัวหน้าสิ.....เก็บซ่อนเสบียงไว้ มีคนไปหาของป่าและเห็นพอดี"

 

ลีโอยิ้มแล้วยกตัวเดียร์ขึ้นมาอุ้มเดินแหวกชาวบ้านเข้าไป กลางลาน คาน รินและเรย์ยืนอยู่หน้าชายสามคนที่ถูกมัดนั่งร่วมกันไว้ "เตรียมเนื้อหมูป่าให้พวกเขายัง.....สงสัยพวกเขาต้องพึ่งเนื้อหมูป่าของเดียร์แล้วมั้งงานนี้"ชายหนุ่มหันไปยิ้มกับคนตัวเล็กในอ้อมแขน

การที่เขาให้ทุกคนนำของป่าที่หาได้มาแลกนั้นมันก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการบางอย่าง โดยเฉพาะการชี้จุดที่ต้นเปโทขึ้นนั่นคือทิศทางของจุดซ่อนอาหาร เขาแค่หวังว่าต้องมีซักวันที่พวกนั้นพลาด

3 วันที่ยากจะย้อนกลับไปนำเสบียงออกมา เพราะทุกคนต่างหาและช่วยกันตัดต่นเปโทมาแลกเนื้อย่าง

เมื่อกลางวันไม่พอสำหรับคนที่มีสมาชิกในบ้านหลายคนก็ต้องเพิ่มเวลาออกหาตอนกลางคืน และประจวบเหมาะเห็นคนของโครทำลับๆล่อๆจึงสะกดรอยตาม

 

"ข้าไม่คิดเลยว่าลูกของข้าจะเป็นเช่นนี้.....ข้าละอายใจจริงๆ"ชายชราหลับตาส่ายใบหน้าแช่มช้าไปมาคล้ายไม่ต้องการเห็นหน้า

 

"ไล่มันออกไปเลย..."

 

"เอาอาหารพวกเรามา"

 

ทุกคนต่างตะโกนก้องร้องเรียกหาความยุทธติธรรมอย่างโกรธเคือง โห่ร้องทำถ้าจะเอาคบเพลิงในมือโยนใส่

 

"พ่อ ขะ ข้าขอโทษ.....ข้าจะหาอาหารมาคืน หามาเยอะกว่านั้นอีก  ให้พอทุกคนผ่านพ้นไป"โครพยายามเขยิบตัวเข้าหา พร้อมหันไปหาพวกชาวบ้าน

"ข้าจะหามาคืนเอง อาหารพวกนั้น"

 

"กฏเขาว่าไงนะเดียร์ เหมือนเคยได้ยินแต่จำไม่ค่อยได้" ลีโอเดินเข้ามาใกล้เรียกสายตาของทุกคน ทันใดนั้นเสียงของฌครที่พยายามขอร้องก็ขาดหายก่อนคำรามด้วยความดุร้าย

 

"อย่างมายุ่ง นี่เรื่องของคนในหมู่บ้าน"

 

ใน 3 วันนี้การช่วยเหลือของเขาทำให้ทุกคนได้เห็น ในเวลานี้อาจมีเกินครึ่งที่อยากให้ลีโอขึ้นมาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านแทนด้วยซ้ำ

 

"ตัดแขนฉับ ฉับ"ตัวน้อยในอ้อมอกใช้มือเล็กทำเป็นใบมีดทำท่าหั่นแขนตัวเอง รอยยิ้มใสซื้อนั้นมันทำให้หลายคนได้สตินึกถึงกฎเกณฑ์ที่โครได้เคยใช้กับคนที่ขโมยเช่นกัน

 

"ใช่ ๆ......ตัดแขนและไล่ออกไปนอกหมู่บ้านเลย"

 

แรงโกรธแค้นทำให้คานไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ ฤดูหนาวในปีนี้นั้นมีหลายครอบครัวต้องสูญเสียจากความหิวโหย ลีโอเลือกจะกระตุ้นปมความโกรธให้ปะทุจนโครถูกลงโทษตามกฎเกณฑ์

ก่อนถูกลากตัวไปจับขัง ยังขู่อาฆาต “มึงระวังตัวไว้ให้ดี ไอเด็กชั่วใส่ร้ายข้า”  แต่ลีโอก็คล้านจะสนใจ

 

 

 

อีกสองวันผ่านไปทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง คนป่วยก็หายแทบจะหมดแล้วเหลือเพียง 5 คนที่อายุค่อนข้างมาก  ด้านอาหารก็มีเสบียงสำรองแถมยังได้รับความรู้เบื้องต้นในการเลือกอาหารจากป่ามาใช้

เห็นเช่นนั้นจึงบอกกับรินและเรย์ซึ่งพวกเขาก็อาสาจะไปส่งให้ถึงเมือง

 

"แม้มันอาจจะไม่มากแต่ได้โปรดรับไว้"คานส่งถุงใบเล็กมาให้ เมื่อเปิดดูก็เห็นเรียญทองแดงอยู่จำนวนหนึ่ง

 

"ขอบคุณครับ.......พวกเราไปก่อน"ลีโอเอ่ยลาพร้อมกับเด็กสาวที่โบกมือไปมา จากนั้นจึงออกเดินทางเพื่อกลับเข้าเมืองอีกครั่ง

 

 

 

 

++++++

 

 

ยังมีคนอ่านเรื่องนี้ไหมหนอ ฮ่า ฮ่า

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #151 Snow (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 18:18

    พึ่งเข้ามาอ่านวันนี้ ^^

    #151
    0
  2. #148 jungrai-kung (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 02:05
    มีคนอ่านสิจ้ะ. เราอ่านๆๆ
    #148
    0
  3. #112 Xialyu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 14:04
    ขอบคุณค่ะ
    #112
    0
  4. #64 Junemantra (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 14:24
    นึกว่าโดนเทไปแล้ว เย้ๆ
    #64
    0
  5. #63 phisith1958 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 11:46
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #63
    0
  6. #62 Puhonya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 08:28

    มาแล้ว ๆ
    #62
    0
  7. #61 kamol1122 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 08:16
    สนุกดีครับ
    #61
    0
  8. #60 mrsuchart1970 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 07:37

    นานเกิ๊นนนน.. สามเดือนกว่า
    #60
    0
  9. #59 SeaBearHTY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 07:00

    มาแล้วววววว กำลังรอเลย
    #59
    2
    • #59-1 priklock(จากตอนที่ 18)
      26 กรกฎาคม 2563 / 07:03
      อาจแปลกๆไปบ้างไม่ได้เขียนนาน แต่ซักสองสามตอนน่าจะดีขึ้น เดี๋ยวจะพยายยามลงให้ได้วันเว้นวันครับ
      #59-1