พ่อครัวแห่งคามุย

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 283 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

ตอนที่ 10

 

 

"ผมขอเวลา 1 วันเตรียมตัวในการช่วยเหลือ" นั่นคือคำกล่าวของลีโอทิ้งท้ายก่อนแยกตัวขึ้นไปบนที่พักพร้อมกับเดียร๋

ทราบชื่อภายหลังจากการสอบถามรายละเอียดต่างๆ.......ผู้ชายมีชื่อว่า เรย์ ส่วนหญิงสาวมีชื่อว่า ริน ทั้งคู่อาศัยอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองเช่นเดียวกับเดียร์ เป็นหมู่บ้านกลางป่าแต่ช่วงหน้าหนาวกลับไม่สามารถล่าสัตว์ได้เพียงพอ

หมู่บ้านนี้เดิมทีส่วนมากมีอาชีพเป็นพรานล่าสัตว์หาของป่า ยามถึงหน้าหนาวก็ใช่วิธีการถนอมอาหารขุกฝังซากสัตว์ไว้ใต้หิมะ

แต่มาปีนี้เกิดพายุหนัก ตีนเขาถล่มลงมาทัพซากเหล่านั้นจนไม่สามารถนำขึ้นมาประกอบอาหารได้

 

บนห้องนอนมีสองเตียงตามคำขอก่อนตกลงจ่ายค่าเช่าห้อง เตียงชิดติดหน้าต่างเป็นของลีโอเพราะเดียร์ไม่ชอบบรรยากาศจากสถานที่แปลกไม่คุ้นชิน

ห้องเป็นแบบธรรมดา มีโต๊ะและตู้ไม้พร้อมเตียงเท่านั้นนอกจากนี้ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก....ห้องน้ำในตัวเองก็ไม่มี

 

"พี่ลีโอจะบอกวิธีทำหมูป่าให้พวกเขาเหรอคะ" เด็กสาวนั่งขอบเตียงแกว่งเท้าเล็กๆไปมา ร่างเล็กขย่มทดสอบความนุ่มไม่คุ้นเคยนี้ใบหน้าประดับรอยยิ้มชอบใจ

 

"ก็อาจจะ.......ถ้าหากสถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก แต่เราเถอะหยุดขย่มได้แล้วเตี๋ยวเตียงก็พังพอดี" ลีโอหยอกล้อพาให้ใบหน้าเดียร์แดงระเรื่อ เบนศีรษะหลบสายตาก่อนฟุบลงไปกับหมอนนอนแผ่ราบ

"ก็มันนุ่มนิ่มนี่หน่า ที่นอนของเดียร์แข็งจะตาย"

 

ลีโอได้แต่มองเด็กสาวกลิ้งไปมาหัวเราะคิกคักสนุกสนาน เป็นอีกมุมหนึ่งที่ไม่เคยเห็นอีกฝ่ายมีลักษณะเช่นนี้

'ค่อยสมวัยหน่อย....'

 

 

เขาปรีกตัวมาที่โต๊ะซึ่งมีห่อบรรจุผล ฟอน อุนกุและคาโก้ที่ลงทุนซื้อมาเพื่อทดลองบางอย่าง ผลหนึ่งถูกตัดแบ่งเป็นส่วนใช้ลิ้นแตะสัมผัสรสชาติใบหน้าเหยเกของลีโอเรียกเสียงหัวเราะใสๆมาจากที่นอน

"ฮิฮิ.....มันขมปี๋" เด็กสาวหัวเราะชอบใจที่เห็นใบหน้าพอลึก

 

"หวานอมเปรี้ยวด้วย....." ชายหนุ่มพึมมพำมีสีหน้าพอใจกับผลทดสอบรสชาติ "แต่น้ำน้อยไปนิด"

ขบคิดเล้กน้อยก่อนจะนึกอะไรบางอย่างออก"เดี๋ยวพี่มา...."

 

ลีโอเดินลงมาข้างล่างอีกครั้ง สายตากวาดมองไปยังห้องโถง ช่วงเวลานี้เป็นเวลายามเย็นโต๊ะถูกจับจองจนแน่นไม่มีว่าง คนส่วนมากที่มาใช้ต่างแต่งกายคล้ายจะไปออกรบ บางคนสวใชุดเกาะวางอาวุธไว้ข้างกาย

"คุณลูกค้าต้องการรับประทานอาหารหรือคะ.......หน้าเคาน์เตอร์ยังว่าง" เป็นสาววัยรุ่นมัดรวมผมไว้ด้านหลังถาม ผ้ากันเปื้อนยาวสีแดงตัดกับสีชุดเขียวช่วยในช่วยให้ผิวพรรณที่ขาวผ่องแผ่วยิ่งขึ้น แกมมีรอยกะเล็กน้อย

 

"ฉันชื่อ เทล เป็นลูกสาวเจ้าของโรงแรมแห่งนี้" หญิงสาวผู้มีผมสีดำเช่นเดียวกับเจ้าของที่นี่เอ่ยแนะนำตัวซึ่งลีโอก็แนะนำชื่อตัวเองกลับไปบ้าง

 

"ผมขอยืมห้องครัวหน่อยได้ไหมครับ....."

 

แม้จจะสงสัยแต่เทลที่เห็นห่อผลไม้ก็เข้าใจได้ไม่ยาก เธอพยักหน้าก่อนเอ่ยให้ตามเข้าไป........ด้านในครัวมีหญิงสาวที่เป็นเจ้าของกับลูกมีอีกหนึ่งคนกำลังเตรียมอาหารให้ลูกค้า กวาดสายตามองรอบห้องเล็กน้อยจึงวางใจเมื่อเห็นภาชนะหลายชนิดที่ทำจากโลหะ

"ผมขอรบกวนใช้เตาหน่อยครับ"

 

เป็นเตาฟืนทั่วไปคล้ายแบบที่ใช้กันตามบ้านนอก ลีโอจัดแจงตั้งหม้อคั้นน้ำจากผล อุนกุ ลงไปซึ่งเขาลองชิมแล้วว่ามันมีรสค่อนข้างหวานและยังให้น้ำในปริมาณมาก

ใช้ไฟอ่อนก่อนหั่นเนื้อจากผลฝอนลงไปผสม ใช่เวลาไม่นานรอให้น้ำทั้งสองผสมเข้ากันดีจึงตักออกมาชิมเล็กน้อย

"เปรี้ยวนำ หวานตาม....รสฝาดยังติดโคนลิ้น" ลีโอหลับตารับสัมผัสรสชาติ คิ้วขขมวดชิดคขบคิดบางสิ่งที่ดูเหมือนจะขาดหายไป

"เกลือ....." เขามองหาแต่พบว่ามันเป็นของค่อนข้างแพงและหายากจึงเปลี่ยนวิธีการใส่หินที่ให้รสเค็มตอนย่างเนื้อลงไปผสมด้วย

 

"ใช่ได้ รสชาติดีแถมได้ปริมาณเยอะอีก" เขามองดูน้ำสีเขียวเข้มในหม้อดินเผาด้วยความพึงพอใจ "เอาละ....รอให้เย็นซักเดี๋ยวแล้วกัน"

ลีโอยืมกล่องไม้ใบใหญ่จากเจ้าของวิ่งออกไปด้านนอกอีกครั้งก่อนกลับมาพร้อมหิมะสีขาวราวกลับปุยนุ่นบรรจุอยู่เต็มกล่อง

 

"ทำอะไรหเหรอคะ" เทลชะโงกหน้ามองขณะลีโอเริ่มบรรจุน้ำใส่ขวดใบเล็กที่ซื้อมาจากตลาดหลังจากอุณภูมิลดลงพอสมควร

"ได้เยอะกว่าที่คิดอีก..." เขามองดูน้ำที่เหลือในหม้ออีกเกือบครึ่งจึงคว้าแก้วข้างๆตักส่งให้หญิงสาว

"ของชิมดูครับ"

 

ไอเย็นจากปฎิกิริยาของหิมะแผ่กลิ่นหอมจากผลไม้สองชนิดที่ผสมกันจนได้ที่ เทลใช้สองมือประคองมองของเหลวสีเขียวเข้มชั่งใจชั่วครู่ เธอเองก็เคยชิมผลฟอนมาแล้วจึงจำความรู้สึกแรกที่รับรสชาติที่ฝาดและขมได้ดี

อึก อึก .."อ่าาาาา.....เปรี้ยว...หวานจัง เย็นด้วย" เธอยังกระดกจนหมดแก้วในคราวที่สองก่อนมองแก้วอย่างเสียดาย

 

"นายทำได้ยังไงกัน......" เทลมองสิ่งแปลกใหม่ไม่คิดว่ารสชาติหอมหวานแบบนี้จะเกิดกับการที่เอาผลฟอนมาทำ "แม่ลองมาชิมดูสิ....." เธอกวักมือเรียกหญิงสาวที่กำลังปาดเหงื่อจากความอ่อนล้าหลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน

 

"เชิญเลยครับ.....ผมเองก็อยากรู้ว่าคุณสมบัติของฟอนยังอยู่ไหม" ลีโอเข้าใจสิ่งที่เทลต้องการจะสื่อซึ่งเขาก็ตั้งใจที่จะทำเช่นนี้อยู่ก่อนแล้ว

 

 

 

......................................................

 

พึ่งกลับจากต่างจังหวัดครับเลยทิ้งช่วงลงไปนาน........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 283 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #135 bsss27 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 16:12
    ก็สนุกดีแต่อ่านมาเนื้อเรื่องมีแต่ผู้หญิงผู้ชายน้อยมากเลย
    #135
    1
    • #135-1 priklock(จากตอนที่ 10)
      19 สิงหาคม 2563 / 18:54
      ต่อไปมันจะมีแต่ชายรัวๆเลยครับ
      #135-1
  2. #43 Mega_Yajiru (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 00:42
    สนุกมากนะเอาจริง มันน่าติดตามและน่าสนใจกับความแฟนตาซีทางชีวภาพมาก แต่พิมพ์ตกค่อนข้างบ่อยเลย เช่น อุณหภูมิ
    #43
    0
  3. #18 kanplou (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 22:45
    เดียร์น่าเอ็นดูจัง
    #18
    0
  4. #17 เลโอ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 21:20

    อ่านรวดเดียวตามทันเลยค่ะ

    เนื้อเรื่องดีน่าติดตามมาก

    ค่อยๆเป็นค่อยๆไป

    ภาษก็สวย อ่านแล้วไม่ติดขัดเลย

    จะติดตามต่อไปนะคะ

    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านค่ะ

    #17
    0
  5. #16 sangrawee182513 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 04:58

    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #16
    0
  6. #15 catty_call (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 03:01
    ขอบคุณ
    #15
    0