[Fic inazuma] Return! ผมตกหลุมรักมนุษย์แฟนเก่า

ตอนที่ 7 : วันว่างๆของหนุ่มโสด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    30 เม.ย. 60


เราคุยกันวันแรกเมื่อไหร่ไม่สำคัญหรอก
มันสำคัญที่ว่า...
วันนี้เรายังคุยกัน'เหมือนเดิม'รึเปล่า





กลับมาจากค่ายด้วยความเหน็ดเหนื่อยได้ไม่นานผมก็มีเรื่องน่าดีใจเกิดขึ้น นั่นคือ..

เทนมะจะย้ายมาอยู่กับผมไง

ความจริงผมก็คิดนะว่าเทนมะคงจะโกหกให้ผมดีใจหรือเปล่า แต่เป็นเรื่องจริงครับ เค้าบอกกับผมว่าให้มาขนของช่วยถ้าอยากให้ไปอยู่ด้วยกัน 

ผมก็รีบร้อนไปขนของของเค้าที่บ้านชูมาไว้ที่คอนโดเลย จัดให้เรียบร้อยอีกต่างหาก ความจริงผมจ้างแม่บ้านมาจัดให้นั่นแหละ 

คอนโดผมมีสองห้องก็จริงแต่เรื่องอะไรจะให้นอนคนละห้องล่ะ ห้องนึงผมเอาเป็นห้องเก็บของแล้วแทบจะปิดตาย 

ตอนมาเทนมะก็โวยวายที่จะได้นอนห้องเดียวกันจนอยากจะย้ายกลับ แต่ผมก็อ้อนสุดชีวิตว่าไหนๆก็มาอยู่ด้วยกันแล้วก็ต้องนอนด้วยกันสิ 

ห้องผมทุกอย่างยังเหมือนเดิมทั้งรูปที่ติดบนผนัง เป็นรูปของผมกับเทนมะที่มีความสุขด้วยกัน ตุ๊กตาของเทนมะที่ให้ผมในวันเกิด 

ถึงมันจะเป็นตุ๊กตาเฮ็งซวยก็เถอะเพราะหลังจากให้มันกับผมแล้ว เทนมะก็บอกเลิกผมทันที เจ็บชะมัด ความจริงของทุกอย่างที่เทนมะให้ผม 

ผมก็ยังเก็บไว้แม้มันจะเหี่ยวแห้งลงตามกาลเวลา แต่คุณค่าของมันยังคงติดอยู่เสมอเมื่อนึกถึงคนให้ 

แม้แต่วอลเปเปอร์มือถือของผมก็ยังเป็นรูปของเค้า รูปที่เค้ายิ้มให้กล้อง ยิ้มให้ผมที่เป็นคนถ่าย มองทีไรใจเต้นทุกที รักแรกและรักเดียวของผม





หลังจากจัดของเข้าที่เสร็จเทนมะก็เดินสำรวจไปทั่วห้องเหมือนเป็นสถานที่ไม่คุ้นตา เพราะตั้งแต่เลิกกันไปเค้าก็ไม่ได้มาที่นี่อีกเลย 

เป็นเวลาเกือบสองเดือน สองเดือนที่มันเหงาและเปล่าเปลี่ยว ผมเห็นเค้าจ้องโปสเตอร์รูปคู่ของเราอยู่นานก็อยากจะเดินเข้าไปคุยด้วย แต่ดูเหมือนเค้าจะร้องให้ด้วยแฮะ

"จะกลับมาก็ได้นะ" 

กลับมาเป็นแฟนกันเหมือนเดิมน่ะ ผมพูดเสียงเบาก่อนเดินไปโอบไหล่เค้าไว้และจ้องมองภาพเดียวกัน เค้าดูเหมือนจะตกใจนิดหน่อยรีบปาดน้ำตาลวกๆและขยับหนีผม ผมก็ยอมปล่อยแต่โดยดี

"ฉันจะไปทำอาหารเช้า นายก็ไปอาบน้ำจะได้ไปมหาลัย" 

เสียงติดสั่นเครือเล็กน้อยตอบกลับมาก่อนเดินเข้าห้องครัวไป ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเดินตามเค้าไปเพราะยังไม่อยากอาบน้ำ อยากอาบพร้อมเค้ามากกว่า

เดินเข้ามาก็เห็นเทนมะในชุดผ้ากันเปื้อนน่ารักที่เคยเป็นของเค้าตอนเราอยู่ด้วยกัน เทนมะทำอาหารอร่อยมากและทำให้ผมแทบจะทุกมื้อ เว้นพักกลางวันที่เราจะกินที่มหาลัย 

มองดูแล้วก็คิดถึงวันก่อนๆ ที่เวลาเทนมะทำอาหารผมจะต้องเข้าไปป่วนโดยการเกาะเอวเค้าไว้เสมอ และเค้าก็ชอบหน้าแดงถึงหูเลยแหละ มันทำให้ผมอดที่จะงับหูน้อยๆนั้นไม่ได้ 

ถ้าเป็นไปได้ผมจับเค้าวางบนเคาน์เตอร์แล้วเผด็จศึกไปแล้ว คงจะฟินน่าดู ไม่รู้ผมคิดเพลินๆไปถึงตอนไหนแต่ตอนนี้ผมได้สวมกอดเทนมะไว้จากด้านหลังแล้ว 

กลิ่นตัวหอมๆที่ผมคุ้นเคย การได้มองเค้าจากด้านหลังตอนทำอาหารมันคือความสุขจริงๆ แต่ทว่า...

"ปล่อย ฉันอึดอัด" มันไม่เป็นดั่งฝันเมื่อเทนมะพยายามแกะมือปลาหมึกของผมออก แต่ผมก็ยังหน้าด้านไม่ปล่อย

"ชอบไม่ใช่เหรอ เมื่อก่อนเคียวสุเกะก็ชอบทำแบบนี้หนิ" ผมอ้อนซุกไซ้ซอกคอเค้าเบาๆแต่เค้าหดคอหนี

"แต่นี่ไม่ใช่เมื่อก่อนเพราะงั้น..ปล่อย" ช่างเย็นชาเหลือเกิน.. ผมยอมปล่อยและหนีไปอาบน้ำแทน

จากนั้นผมก็ออกมาทานข้าวพร้อมเค้า เทนมะหลังจากทำกับข้าวเสร็จเค้าก็ไปอาบน้ำและก็มาทานข้าวพร้อมผม ก้มหน้าก้มตากินอย่างเดียวไม่สนใจผมเลย 

เมื่อก่อนเราจะต้องชวนกันคุยอย่างสนุกสนาน แล้วก็กินข้าวไปเรื่อยๆอย่างไม่เบื่อ มันเป็นความรู้สึกดีดีมากเลยนะตอนนั้น แต่บางครั้งเทนมะอาจจะจำเรื่องที่ผมทำไม่ดีไว้ก็ได้

เหมือนตอนนั้น...

'เคียวสุเกะวันนี้พาเทนมะไปห้างหน่อยนะ เทนมะอยากได้กระเป๋าใหม่' 

ระหว่างกินข้าวเทนมะก็ชวนผมคุย ในขณะที่ผมก็กำลังกดๆจิ้มๆมือถือเล่นอะไรเพลิน ไม่ได้มองแววตาสดใสของเขาเลย

'กินข้าวไปเทนมะ อย่าพูดมาก' แต่ผมกลับตอบเค้าไปแบบนั้น ถ้าผมเป็นเค้าผมก็เสียความรู้สึกไม่ใช่น้อย

'เคียวสุเกะตกลงแล้วใช่มั้ย บอกเทนมะก่อนสิ' แล้วเค้าก็เขย่าแขนผมเบาๆและอ้อนอีก

'น่ารำคาญ อยากไปก็ไปกับเพื่อนเคียวสุเกะไม่ว่าง' ผมมีนัดแด-กเหล้ากับเพื่อนเย็นนี้ เวลาเพียงน้อยนิดก็สละให้เค้าไม่ได้ ผมมันแย่จริงๆ

'ก็เทนมะอยากไปกับเคียวสุเกะนี่นา' ผมปลายตามองสีหน้าเศร้าหมอง

'หุบปากแล้วกินข้าวไป'

เสียงสะอื้นเท่านั้นที่สร้างความรำคาญครั้งสุดท้ายให้ผมก่อนจะเดินจากเค้าไปหาความสนุกให้ตัวเอง และทิ้งคนที่รักอยู่ข้างหลังเพียงลำพัง ผมสมควรแล้วที่จะได้รับมัน

"ฉันไปมหาลัยก่อนนะ" 

เทนมะวางช้อนและส้อมลงมองมาที่ผมก่อนเอ่ยปาก เค้ากินไปได้นิดเดียวจากที่ผมสังเกต มันควรจะมีอะไรที่พิเศษเหมือนแต่ก่อนเหมือนตอนที่เรารักกัน 

ผมช่วยเค้าเก็บจานแล้วเอาไปล้างด้วยกัน เปียกไปด้วยกัน และอาบน้ำ...พร้อมกัน มันเป็นอะไรที่ผมจะทวงคืนไม่ได้อีกแล้วสินะ

"งั้นเคียวสุเกะไปส่งนะ" 

ผมกินข้าวไปได้สองคำเพราะมัวแต่มองคนน่ารักที่หน้าบูดบึ้งกินข้าวไป ตอนนี้เทนมะจะไปมหาลัยแล้วมีเหตุผลอะไรให้ผมอยู่ต่อล่ะ ผมรีบเสนอตัวไปส่งทันที

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวโทรบอกชูมารับ"

เทนมะลุกจากโต๊ะแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดๆ คาดว่าน่าจะโทรหาชูจริงๆ

"ขอพื้นที่ให้เคียวสุเกะหน่อยนะ ขอให้เคียวสุเกะได้ทำเพื่อเทนมะอีกครั้ง" 

ผมพูดเสียงเบาส่งแววตาจริงจังให้เค้าไป นัยน์ตาสั่นระริกกับคำพูดตัวเอง เทนมะหันมามองผมแล้ววางโทรศัพท์ลง

"เอางั้นก็ได้" ตอบกลับมาเสียงเรียบพร้อมหน้านิ่งๆ ถึงอย่างนั้นผมก็เผยยิ้มออกมาแม้จะเป็นคนยิ้มยาก

เพราะสำหรับผม..เค้าคือความสุข







ผมไปส่งเทนมะที่คณะที่มีเพื่อนๆรอรับอยู่ ผมออกไปทักทายนิดหน่อยแล้วตรงไปที่คณะตัวเอง ตอนนี้เพื่อนเทนมะคงยังไม่ยอมรับในตัวผมเพราะที่ผ่านมาผมคงทำไว้มากเกินไป 

ฮาคุริวโทรมาเร่งผมเพราะมันแม่มหิวข้าว ผมบอกให้มันกินไปก่อนมันบอกกลัวไม่มีคนเลี้ยง ไอ้สัดนี่! ช่วยเรื่องเทนมะนิดเดียวทำมาเป็นทวงบุญคุณ 

แต่ผมก็ต้องยอมมันแหละเพราะมันคือคนที่ปลอบและให้กำลังใจผมอยู่เสมอ แม้ช่วงนี้จะติดสัด เอ๊ย ติดผู้ชายหน้าหวานคณะเดียวกับเทนมะ 

มันเลยได้เข้าใกล้เทนมะบ่อยกว่าผมซะอีก อิจฉาชิบ! แต่ก็ดีให้มันไปสืบราชการลับในกลุ่มเพื่อนของเทนมะว่าพูดถึงผมบ้างรึเปล่า

ผมหักเลี้ยวหาที่จอดรถเมื่อมาถึงคณะและรีบไปโรงอาหารเพื่อหาฮาคุริวเพื่อนรัก

"ทำไมมาช้างี้วะ น้ำย่อยกูจะแดกกระเพาะตัวเองแล้วเนี่ย" มาถึงปุ๊บก็บ่นปั๊บทำหน้างอคอหักเป็นปลาทูแม่กลองไปได้

"ทำไมไม่ไปสั่งก่อนล่ะครับเพื่อนเดี๋ยวกูไปจ่ายให้" 

ตอนนี้ติดหนี้มันเรื่องที่มันวางแผนให้ได้นอนกับเทนมะตอนไปค่าย เลี้ยงข้าวทั้งอาทิตย์!

"เออว่ะทำไมกูโง่งี้วะ เพื่อนใครเนี่ยยยย" ลากเสียงยาวให้กวนตีนอีก เจริญล่ะ

"ที่แน่ๆไม่ใช่เพื่อนกูอ่ะ"

"มึงนี่แม่ง!!"

"ฮ่าๆๆ ป่ะๆจะเอากี่จานสั่งเลยเพื่อน มื้อนี้ป๋าเลี้ยง" พอได้ยินคำหวานเท่านั้นแหละลุกขึ้นมากอดคอผมเลย

"นี่สิเพื่อนรักของไอ้ฮาคุ มาจูบทีดิ๊" มันทำปากจู๋ผมรีบเบรกไว้ด้วยฝ่ามือ ถ้ายกเท้าขึ้นมาได้ก็ไม่เหลือ

"ไอ่สัด เดี๋ยวฟ้าผ่า"

"ผ่าพ่อง! ผัวเมียจะจูบกันมันผิดตรงไหน" เริ่มเลอะเทอะแล้วครับ ต่อจากนี้ไปผมจะไม่ปล่อยให้มันหิว ถ้ารู้ว่ามันจะเรื้อนขนาดนี้

"ใครเป็นผัวใครเป็นเมียเอาดีดี" ผมเล่นบ้างแล้วยิ้มมุมปาก

"กูยอมเป็นเมียให้ก็ได้ งั้นมาจูบกันน้าาา" มันเบียดหน้าอกแบนๆมาใกล้ผมเรื่อยๆจนตอนนี้หน้าใกล้กันมาก

"ชู!!!"

"ฮะๆๆไหนวะชูอยู่ไหน"

เผ่นสิครับไอ้เคียวตอนนี้

"มึงหลอกกู! กูจะสั่งแม่มทุกร้านเลยคอยดูเหอะ" สั่งมาเหอะครับถ้ากินหมด เพราะผมจ่ายไหว กิ้วๆ 

ตอนนี้ผมวิ่งหนีมันมาสั่งอาหารแล้วกลับไปที่โต๊ะรอละ สงสัยไอ้ฮาคุริวจะเอาจริงเรื่องสั่งอาหารทุกร้านเพราะเห็นมันเดินไปมา แต่ก็เท่านั้นเพราะมันก็ซื้อแค่ข้าวและน้ำตามมา

"ไม่แน่นี่หว่า" ผมพูดล้อๆแล้วกินข้าวต่อ

"แม่ม กะเทยโต๊ะนั้นไล่จับไข่กูหมดอารมณ์ผลาญเงินมึงเลย นี่ก็เกือบไม่ได้กินละดีที่ใช้ความเร็วชิ่งหนีมา เกือบอดแด-ก โว๊ะ!" 

มันบ่นเซ็งๆแล้วกระแทกตัวลงนั่งตรงข้าม มิน่าเห็นวิ่งไปซะทุกร้าน มันคงหวังว่าร้านไหนทำเสร็จก่อนมันก็จะเอาร้านนั้นสินะ

"ไอ้ตัวดึงดูดกะเทย" ผมล้ออีก เวลาเห็นไอ้ฮาคุขมวดคิ้วแล้วทำหน้าโมโหโคตรตลกอ่ะ มันเหมือนเด็กฉิบหาย

"แหงสิกูดูดเก่งนะ มึงลองป่ะล่ะ" เรื่องหื่นกามขอให้บอกไอ้ฮาคุริว ดึงเข้าเรื่องจัญไรได้ตลอดเวย์

"ลองกับนิ้วตี-นกูก่อนดิ ถ้าฟินเดี๋ยวให้จับนม" 

ผมก็ไม่แพ้กัน เรื่องกวนกลับก็ใช่ย่อยไม่สนิทจริงไม่รู้นะเนี่ยว่าผมมีมุมนี้ ส่วนเทนมะผู้น่ารักก็โดนผมหยอดเรื่อยๆเหมือนกัน บางทีก็ระทวยคาเตียง คิกคิก

"ขอจับนมก่อนดิเดี๋ยวดูดให้"

"ทะลึ่งละ เก็บปากไว้กินข้าวเหอะ กูให้หนอนไชยังฟินกว่าให้มึงดูดเลย" พูดแล้วขำมุกตัวเอง ฮ่าๆๆ พูดไปได้ยังไงหน้าไอ้ฮาคุถอดสีเลย

"เออ! ถ้าเมียไม่รักอย่ามาชักต่อหน้ากูละกัน จ้างให้ก็ไม่เสียบมึงหรอก" 

เดี๋ยวนะ! กูไปเป็นรับตอนไหนเหอะ-0-

"ไปกันใหญ่ละไอ้ฮาคุ กินข้าวเหอะว่ะเดี๋ยวมีเรียนเช้า" 

ลืมเรื่องสำคัญไปได้ยังไง เดี๋ยวโดนอาจารย์ด่าทำไงวะเนี่ย ตอนนี้โรงอาหารแทบไม่มีคนเพราะขึ้นเรียนกันหมด มีผมสองคนนี่แหละที่ชิลอยู่ได้ไม่อายฟ้าดิน 

รีบสวบเหมือนหมาแล้วแจ้นเข้าห้องเรียนไปเลย ทันเช็คชื่อพอดีพร้อมกับสายตามองแปลกประมาณว่า 'ไม่มาพรุ่งนี้เลยล่ะ!' เอ้าสาดดดดก็กูมีเรียนวันนี้มองแปลกเดี๋ยวจิ้มตารายคนเลย











เรียนเสร็จแล้วไม่มีเรียนต่อคาบบ่ายผมก็เลยออกมาจากห้องกะว่าจะโทรหาเทนมะ เพราะดูตารางเรียนแล้วเค้าก็ว่างเหมือนกัน

ตืดดดตืดดด

รอสายจนเกือบตัดไปสุดท้ายเค้าก็รับ...

"ไงครับ วันนี้จะไปไหนรึเปล่าเดี๋ยวเคียวสุเกะไปรับ" ผมพูดทันทีที่เค้ารับสาย

[เอ่อ ไม่อ่ะพอดีมีนัดแล้ว กลับไปก่อนเหอะ]

"กลับดึกมั้ยครับ"

[ไม่รู้ แต่ไม่ต้องรอหรอก] ผมแค่อยากกินข้าวด้วยกันแค่นั้นเอง

"เหรอ งั้นดูแลตัวเองด้วยนะครับ"

[อืม]

แล้วสายก็ถูกตัดไป..

ถ้าเทนมะไปกับเพื่อนผมก็คงวางใจได้อยู่หรอก ผมกลัวว่าเค้าจะไปกับผู้ชายคนอื่นมากกว่า เหมือนแต่ก่อนที่ผมควงผู้หญิงไปทั่วจนกลับดึก 

ตอนนี้เค้าทำเหมือนผมไปแล้ว เหมือนไปหมดซะทุกอย่าง ดีที่ยังไม่ได้สูบบุหรี่เหมือนที่ผมเคยทำ ตอนนี้ผมเลิกก็เพราะเค้า เค้าแพ้กลิ่นบุหรี่ ใครจะอยากจูบกับคนที่มีกลิ่นบุหรี่กันล่ะ 

ผมนั่งอยู่ม้านั่งหน้าคณะอยู่ไม่นานฮาคุริวมันก็เดินตามมา เมื่อกี้มันติดหญิงอยู่เค้ามาขอถ่ายรูปด้วยความที่เป็นเดือนมหาลัย เห็นผมทำหน้าเศร้ามันก็แซว

"แมวที่บ้านไม่กินข้าวหรอวะทำหน้าบูดไปได้" แล้วก็นั่งลงข้างๆผม

"ถ้ามันเรื่องแค่นั้นก็คงไม่มานั่งเศร้าหรอกว่ะ แต่เทนมะอ่ะดิออกไปกับคนอื่น" ผมเล่าให้ฟัง

"เทนมะไปได้มึงก็ไปได้ ป่ะไปร้องเกะกัน" มันตบบ่าปุๆแล้วลุกขึ้น ทำหน้าไม่ทุกข์ร้อน

"ใช่เวลามั้ยวะ ตอนนี้อยากรู้เทนมะไปไหน" เดี๋ยวโดนลากไปข่มขืนทำไงวะยิ่งหน้าตาน่าขย้ำอยู่ด้วย ผมคนนึงแหละที่จะไม่ปล่อยให้รอด

"เทนมะไม่เป็นไรหรอกน่าอย่างน้อยก็โดนปล้ำอ่ะ"

"เหี้-ย!!! นั่นมันเหี้-ย" พูดมาได้หน้าตาเฉย ผมนี่แทบหายใจไม่ทั่วท้อง นี่ไอ้ฮาคุริวมันยังคิดเลยแล้วคนอื่นล่ะไม่อยากจะพูด ระเหี่ยใจ!

"ไปหามึงก็ไม่เจอหรอก ไปร้องเพลงกับกูนี่จะได้สบายใจ มีสาวด้วยนะ" สายตากรุ้มกริ่มแบบนั้นมันหื่น! หื่นแบบไม่มีลิมิต

"มึงจะนอกใจกูใช่มั้ย" ผมชี้หน้าพูดเป็นทีเล่นทีจริง

"โธ่ เมียหลวงกูน่ารักขนาดนี้ จ้างให้ก็นอกใจ" เดี๋ยวนะ?!

"กูเป็นผัว!"

"ครับผัวครับ จะไปได้ยังครับเดี๋ยวเตะหรรมเป็นหมันเลย ชักช้านะมึง" เดินมากอดคอแล้วลากผมไปเลย







ถึงร้านเห็นพี่ชินโดมารออยู่ก่อนแล้ว มีคนมาใหม่ด้วยยย แต่ไม่ใช่สาวที่ไหนแต่เป็นผู้ชายที่ร้านเหล้าวันนั้น หน้าหวานชิบหาย พี่มันสั่งเหล้าสั่งอาหารไว้รอละ มาถึงไอ้ฮาคุริวก็วิ่งไปแด-กเลย เออดี

"หวัดดีพี่ หวัดดีครับเอ่อ...." ใครวะ??

"คิริโนะ รันมารุ"

"ครับรุ่นพี่รันมารุ" ผมยิ้มกวนๆ

"ลามปามไอ้สึรุงิ" ป๊าดดดดดตาเขียวเลยวุ้ยสงสัยจะหวงหนัก คนนี้เล่นไม่ได้สินะ

"มานานยังครับเนี่ย" ผมเปลี่ยนประเด็นทันที

"นานจนกูเสร็จไปสามรอบละ"

"เสร็จไรวะพี่ แรงดีว่ะ" ฮาคุริวยิ้มแหย่

"ร้องเพลงเสร็จว่ะ คอกูแห้งหมดละ" ว่าแล้วก็กระดกเหล้ารวดเดียวหมดแก้ว แล้วพี่คิริโนะก็เติมให้ใหม่ มีมือปลาหมึกของรุ่นพี่หื่นลูบหัวเบาๆ

"ไอ้เคียวมึงร้องเพลงดิ" ฮาคุริวยื่นไมค์มาให้ผม

"ไม่มีอารมณ์ว่ะ ขอกินเหล้าอย่างเดียวพอ" ตอนนี้ก็กำลังห่วงเทนมะอยู่ ไม่ยอมให้ไปรับ ไม่ยอมให้เห็นหน้า ว่าแล้วก็สาดเหล้าลงอีก

"กูพามึงมาคลายเครียดไม่ใช่พามาเครียดกว่าเดิม" มันขมวดคิ้วมุ่นจ้องมองผมหน้าเครียด

"กูกลัวเทนมะกลับห้องแล้วไม่เห็นกู" เดี๋ยวจะพาลคิดว่าผมกลับไปทำนิสัยเหมือนเดิม

"กลัวทำเชี่ยไร เผลอๆเทนมะไม่กลับด้วยซ้ำ มึงไม่ต้องเครียด อยู่กับกูไม่ต้องเครียด!"

"เออๆๆเดี๋ยวกูร้อง"

ผมรับไมค์มาและเลือกร้องเพลงที่ทำให้พวกมันปวดหัวไปตามๆกัน



เยาวราช...

"จากวันที่เราแยกทาง เธอจะรู้บ้างไหม
ในใจของฉันมันยังคงคิดถึงเธอ
กลับมาหาฉันได้ไหมนะคนดี
อยากอยู่ตรงนี้เก็บรัก เก็บใจไว้ให้เธอ
โปรดกลับมาได้ไหม ฉันยังรอเธอ
ชั่วชีวิตนี้มีแต่เธอ ฉันยังรักเธอ..คนเดียว"


"มึงร้องเพลงไรเนี่ย! เปลี่ยนเลยๆ" ฮาคุริว



อย่ากลัวการกลับมา...

"อย่ากลัวการที่จะกลับมา
แม้เธอเคยเสียน้ำตา
ไม่เป็นไรฉันยังคงรักเธอ
และอย่าไปแคร์ที่เคยบอกลา
โปรดรู้ไว้ว่าไม่โทษเธอ
นานเท่าไหร่ก็ยังที่จะรอ..."


"เอ้าๆๆให้ร้องเพลงไม่ใช่ร้องไห้ เปลี่ยนเพลงเลยน้องชาย" พี่ชินโด



ความรู้สึกของวันนี้...

"ฉันคิดถึงเธออยู่ทุกช่วงเวลาที่ยังหายใจ~
ฉันคิดถึงเธออยู่แม้รู้ว่ามันอ่อนแอเหลือเกิน
มันคงชัดเจนทุกอย่าง 
และยังมีแค่เธอเท่านั้น แม้จะเนิ่นนานเท่าไร..."


"กูยอมมึงละไอ้เคียว มึงคงไม่ไหวจริงๆสินะร้องแต่เพลงซ้ำตัวเองอยู่ได้ ประสาทว่ะ!" 

โดนโบกหัวมาหนึ่งทีสะเทือนถึงไฮโพทาลามัสกันเลยทีเดียว

"ก็มึงอยากให้กูร้องเองนี่หว่า"

"ร้องเพลงมันส์ๆน่ะเป็นมั้ยวะ"

"ไม่เว้ย ไม่อยากร้อง"

มันส่ายหน้าเบาๆแล้วพวกเราก็เข้าสู่เดตไลน์ชั่วขณะ จนไอ้ฮาคุมันสะกิดให้ผมหันไปมองตาม

"ไอ้เคียวนั่นใช่เทนมะป่ะวะ เดินมากับผู้ชายผมฟ้าอ่ะ" 

ห้องที่เราร้องเพลงมันเป็นกระจกแต่เป็นห้องเก็บเสียง ทำให้ผมมองไปข้างนอกได้อย่างชัดเจน และเห็นคนที่ผมเพ้อหามาตลอดทั้งวันเดินมากับผู้ชายจริงๆ

"เดี๋ยวกูมา" 

ไม่ปล่อยให้รอช้าผมรีบสาวเท้าไปให้ถึงสองคนนั้นให้เร็วที่สุด เทนมะติดจะอึ้งอยู่หน่อยๆแต่ก็ทำสีหน้าปกติ

"ไอ้นี่ใคร" ผมชี้นิ้วไปทางบุคคลไม่คุ้นหน้า มันมองผมด้วยสายตาแปลกๆ ประมาณว่าผมมาผือกอะไรด้วย

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย" เทนมะตอบมาเสียงเรียบแบบไม่สบอารมณ์

"ก็มันไม่น่าไว้ใจ"

"แล้วนายน่าไว้ใจมากว่างั้น" เทนมะเถียงกลับมาอีก ไอ้นั่นเห็นท่าไม่ดีเลยพูดออกมาบ้าง

"ฉันคาริยะ มาซากิ แล้วนายเป็นใคร" เหมือนมันจะรู้นะว่าผมเป็นใครแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้จัก

"กูก็เป็นแฟ..เอ่อ..เพื่อนเทนมะไง" 

ผมกำลังจะพูดสิ่งที่คิดแต่เทนมะปรายตาดุๆมองผม ก็เลยต้องเนียนตามน้ำไป ซึ่งผมก็เจ็บปวดไม่น้อยกับสถานะนี้

"แล้วเราจะไปเดตกันต่อหรือนายจะคุยกับเพื่อนล่ะเทนมะ เรารอได้นะ"

เดต?!!

ผมอึ้งมากกับสิ่งที่มันพูด แต่อึ้งยิ่งกว่าคือเทนมะไม่ปฏิเสธ

"เราไม่มีอะไรจะคุย ไปกันต่อเถอะ" เทนมะจับข้อมือหมอนั่นและจะเดินเลี่ยงไปทางอื่น

"แต่เคียวสุเกะมีเรื่องจะคุย 
กลับห้องกับเคียวสุเกะนะ" ท้ายประโยคผมทำเสียงอ่อนลง อย่างขอความเห็นใจ

"พวกนายอยู่ด้วยกันเหรอ" ไอ้ส่วนเกินทำหน้าประหลาดใจ

"เออ! ก็กูเป็น..."

"ฉันมาอาศัยห้องเค้าอยู่น่ะ อีกไม่นานก็จะย้ายออกแล้ว" ผมยังพูดไม่จบประโยคเทนมะก็ขัดขึ้นมาซะก่อน

"ไปอยู่กับฉันก็ได้นะ ฉันอยู่คนเดียว" ฝันหรอไอ้สัด

"เอ่อ...เอางั้นก็"

"ไม่ได้! ห้ามไปไหนทั้งนั้น" ผมตวาดขึ้น

"นายมีสิทธิ์อะไร ฉันจะอยู่หรือจะไปนายเกี่ยวอะไรด้วย"

คำว่ามีสิทธิ์อะไรทำให้ผมจุกสัดๆ

"มาทำให้เคียวสุเกะรักแล้วจะจากไปเฉยๆแบบนี้คิดว่าเคียวสุเกะจะยอมหรือไง" 

ไม่อายใครหน้าไหนทั้งนั้นแหละ ให้คุกเข่ารั้งเค้าไว้ตรงนี้ผมก็ทำ

"ไว้คุยกันที่ห้องนะสึรุงิ" แล้วก็เดินจากผมไปเฉยเลย





ผมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเกือบสิบนาทีไอ้ฮาคุก็ลากผมกลับเข้าไปในห้องและบอกให้ผมกลับก่อนได้เลย 

ผมกลับไปที่ห้องอาบน้ำและออกมานั่งรอเทนมะที่ห้องรับแขกตั้งหกโมงเย็น จนตอนนี้สองทุ่มแล้วเทนมะก็ยังไม่กลับมา 

ผมหิวแต่อยากกินข้าวพร้อมเทนมะผมเลยรอ ผมสั่งอาหารจากร้านใต้คอนโดมาและจัดโต๊ะรอ กลัวว่าอาหารจะเย็นซะก่อน กลัวว่าเทนมะจะกินข้าวกับไอ้หมอนั่นแล้ว แต่ผมก็รอ....

สามทุ่ม

เทนมะกลับมาถึงห้องสภาพปกติเห็นผมนั่งรอที่ห้องรับแขก ผมไม่รอช้าเดินไปช่วยถือกระเป๋าและชวนเค้ากินข้าว

"ดึกป่านนี้ทำไมยังไม่กินจะทำตัวเป็นเด็กไปถึงไหน" โดนดุมาหนึ่งดอกแต่ก็ไม่สะท้านอะไร

"ก็รอเทนมะกลับมากินพร้อมกันไง"

"เมื่อก่อนเราก็ไม่ได้กินพร้อมกันหนิ"

"เมื่อก่อนเคียวสุเกะขอโทษ แต่ตอนนี้เคียวสุเกะจะทำตอนนี้ให้ดีทดแทนเมื่อก่อนนะ"

"คิดว่ามันสายเกินไปมั้ย"

"เคียวสุเกะ...ขอโทษ" ผมไม่รู้จะพูดอะไรเลยจนทั้งห้องเกิดความนิ่งเงียบ..

"อ้าว อยากให้กินทำไมไม่เอาไปอุ่น เย็นแบบนี้ไม่กินด้วยหรอกนะ" 

คำพูดเทนมะทำให้ผมเผยยิ้มขึ้นมาอีกรอบ มองไปที่เค้าอย่างไม่มีเบื่อทำอะไรไม่ถูก

"แล้วมามองฉันทำไม รีบไปอุ่นสิ ฉันหิวจะตายอยู่แล้วนะ" เทนมะขมวดคิ้วมุ่นทำเป็นดุ แต่น่ารักแบบนั้นใครจะกลัวล่ะ

"ครับๆๆ รอซักครู่นะค๊าบบบ"

ผมวิ่งไปจัดการอุ่นกับข้าวทุกอย่างรวมถึงข้าวด้วย จัดโต๊ะตามเดิมและกินข้าวพร้อมหน้ากับเทนมะ ทำไมวันนี้กับข้าวอร่อยเป็นพิเศษ หรือเพราะว่าผมได้อยู่กับคนพิเศษกันนะ^^

กินข้าวเสร็จเทนมะก็เข้าไปอาบน้ำและแต่งตัวเหมือนจะออกไปไหนอีกในขณะที่ผมพร้อมนอนทุกสถานการณ์

"จะออกไปไหนอีกนี่ดึกแล้วนะ" ผมถามเค้า

"ไปผับกับเพื่อน ไม่ต้องรอนะอาจจะไม่กลับ" เค้าตอบแบบไม่แคร์ความรู้สึกผมว่าเป็นห่วงเค้าแค่ไหน

"เคียวสุเกะไม่ดีตรงไหน อยู่กับเคียวสุเกะแล้วแม่งไม่มีความสุขหรือไง บอกมาสิเคียวสุเกะแก้ไขได้นะ"

"..."

"แค่อย่าไป" 

ผมเข้าไปสวมกอดเค้าจากด้านหลังพยายามอ้อนสุดชีวิต ไม่อยากให้เค้าทำแบบผมในอดีตอีกแล้ว มันแย่มาก มันแย่มากจริงๆ 

"อย่าทำแบบนี้เลยสึรุงิ ปล่อยเถอะ" เทนมะพยายามแกะมือผมออก

"จะไม่กลับมาจริงๆแล้วใช่มั้ย" กลับมาเป็นเหมือนเดิม เค้าจะไม่กลับมาคบกับผมแล้วใช่มั้ย

"..."

"งั้นจะเริ่มจีบใหม่แล้วนะ"






"เข้าใจแล้วหนิ เพราะงั้นพยายามหน่อยนะ"

สิ่งที่ผมควรทำตอนนี้ไม่ใช่ทำทุกอย่างเพื่อชดเชยสิ่งที่ทำผิดพลาดในอดีต สิ่งที่ผมควรทำในตอนนี้คือเริ่มต้นใหม่ต่างหากล่ะ


ผมเข้าใจแล้ว!











*TBC

ดองโคตรนาน5555 มาแต่งทีเกือบจบเรื่องอีก ขอโทษนะงับ-..-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

169 ความคิดเห็น

  1. #149 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 09:57
    สนุกค่าาา
    #149
    0
  2. #119 ซีอาร์ตเตอร์ (@0837429884) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 17:54
    <p>รู้สึกสงสารสึรุงิขึ้นมาเลยอ่ะ</p>
    #119
    0
  3. #107 เเบคฮยอน (@bee1704) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 14:46
    น่ารักกกกกกกกกกก
    #107
    0
  4. #89 kirotochan (@uchiha333kiroto) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 14:29
    คุณไรต์คะ นี่นานมากแล้วนะคะอีเดียนเดียวก็จะเป็นปีแล้วนะคะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #89
    1
  5. #87 papawarin451029 (@papawarin451029) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 20:39
    ไรต์นานแล้วน้าาาาาาาาาาา
    อยากอ่านต่ออออออออ
    #87
    0
  6. #86 Fingnon (@Fingnon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 16:53
    ไรต์นี่นานแล้วนะ!!!=[]=    เราอยากอ่านต่อ
    #86
    0
  7. #85 Dodo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 17:58
    ไรท์รีบๆมาต่อเรื่องนี้สิเรารอนานแล้วนะ
    #85
    0
  8. #80 สึรุโตะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 07:11
    มาต่อน่ะค้าาา #ร้องไห้หนักมาก อินไปเลย

    มาต่อค่าา ขอเเบบน่ารักหน่อยค่ะ ไรท์สุดเก่งของผม
    #80
    0
  9. #78 nlert3956 (@nlert3956) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 19:51
    ขอทาคุรันต่อได้มั้ยคะ? ไรทขาาาา
    #78
    1
    • #78-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 7)
      19 พฤษภาคม 2560 / 17:40
      ก็ได้งับผม
      #78-1
  10. #72 ซีอาร์ตเตอร์ (@0837429884) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 14:30
    น้ำตาแตกเลยไรต์ ผมร้องไห้ สงสารสึรุงิโครตอ่ะ แงงงง
    #72
    0
  11. #70 ริริโนะ ริกะ (@Ronlox) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 11:41
    นึกว่าไรต์ทิ้งนิยายสะแล้ว
    #70
    0
  12. #69 ชื่อไรว่ะ. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:34
    นึกว่าไรท์จะไม่มาต่อแล้วนะเนี่ย

    รออออออออ
    #69
    0
  13. #68 ริริโนะ ริกะ (@Ronlox) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 20:29
    สุดๆอะไรต์ ไม่บอกหรอกอะไรสุดๆ
    #68
    1
    • #68-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 7)
      2 พฤษภาคม 2560 / 22:34
      อยากรู้
      #68-1
  14. #67 pammymy (@pammymy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 18:51
    อารมณ์ ความรู้สึก เขียนออกมาได้ดีมาก อ่านกี่ครั้งก็ปวดใจตลอด เขียนเก่งมากจริงๆ เขียนต่อด้วยนะ รออยู่
    #67
    1
    • #67-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 7)
      30 เมษายน 2560 / 19:42
      ขอบคุณมากๆเลยค่ะ^-^
      #67-1
  15. #66 pa.kh (@Tijarattap) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 18:51
    เจอโหมดนี้ของเทนแล้วง้อยเลย~~ พยายามเข้าน้าค่า~~
    #66
    0