[Fic inazuma] Return! ผมตกหลุมรักมนุษย์แฟนเก่า

ตอนที่ 2 : อดีตของสองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1947
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59


หากเรา คุยกันน้อยลง ไม่มีเวลาให้กัน 
ใช้คำว่า"ไม่ว่าง"บ่อยไป
บอก"คิดถึง"แต่ไม่เคยมาหา
จะแปลกอะไร หากสักวัน..เขาจะหายไปจากชีวิตเงียบๆ




'คืนนี้ไม่ไปได้มั้ย อยู่กับเทนมะนะ' 

เค้าโอบกอดผมจากด้านหลัง มันทำให้ผมอึดอัดและอยากแกะมือเค้าออกเต็มทน ใบหน้าหวานที่ผมชอบจูบชอบหอมซบลงบนแผ่นหลังและถูไปมา 

ทำให้ผมรู้สึกรำคาญและอยากจะเดินหนีไปให้ไกล ทำไมเค้าทำตัวน่ารำคาญได้มากขนาดนี้นะ แต่แปลกที่ผมยังไม่อยากทิ้งเค้าไป เพื่อหาคนใหม่ที่เร้าใจกว่าเดิม

'เคียวสุเกะไม่ว่าง เพื่อนรออยู่เข้าใจมั้ย' ผมตอบน้ำเสียงไม่พอใจ แกะมือที่โอบรัดตัวออกไปโดยไม่หันกลับไปมองแต่ก็ยังไม่ไปไหน

'แล้วจะกลับตอนไหน' เค้าเริ่มทำเสียงอ่อนปนกระเส่าเหมือนจะร้องไห้ แต่ใครสนกันล่ะ เค้าก็อ่อนแอแบบนี้เสมอ ผมเห็นจนชินแล้ว

'ไม่กลับ' ผมตอบสั้นๆและเดินออกจากห้องไป ปิดประตูลงอย่างฉุนเฉียวแต่ก็ยังไม่ขยับไปไหน 

ผมพิงประตูอีกด้านอยู่ก็ได้ยินเสียงสะอื้นร่ำไห้อยู่ภายในห้องสีม่วงอ่อนที่ผมพึ่งออกมา คิดว่ามันไร้สาระที่งอแงเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างจะไปเที่ยวผับกับเพื่อนๆของผมเท่านั้นเอง 

จะวันไนท์แสตนด์สักคนสองคนก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะผมไม่ได้นอกใจ ผมนอกกายเพื่อหาความสนุกต่างหาก ยังไงซะผมก็รักเทนมะของผมคนเดียวอยู่แล้ว แต่แค่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกมายังไง

เสียงของเทนมะเงียบไปผมเลยตัดสินใจก้าวขาออกไปจากตรงนั้น และไปสังสรรค์กับเพื่อนๆตามที่นัดกันไว้





ปัจจุบัน..


ผมนั่งคิดอะไรไปเรื่อยกับเรื่องราวในอดีตที่ผมได้ทำผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่ควรได้รับการให้อภัย แต่ผมก็ยังร้องขอความเห็นใจและโอกาสซ้ำแล้วซ้ำเล่า หวังให้เทนมะเห็นใจและกลับมาหาผมอีกครั้ง แต่นั่นมันเปล่าประโยชน์จริงๆ 

ผมแอบมองเค้าอยู่ห่างๆตลอด ตอนนี้ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้วที่เราไม่ได้คุยกัน มากที่สุดก็เดินเฉียดกันตอนเดินข้ามทางม้าลายซึ่งผมกับเค้าสวนทางอยู่เสมอ จะมีอีกครั้งมั้ยที่ผมจะได้เดินเคียงข้างเค้าและเดินไปถึงปลายทางด้วยกัน 

ได้เดินถือร่มกางให้เค้าไม่ให้โดนแสงแดดเหมือนคนที่ทำอยู่ตอนนี้ ผมทรงเหมือนดวงตะวันร้อนแรง หน้าตาก็หล่อเหลาดูดีมีภูมิฐาน ถ้าจำไม่ผิดเค้าคือเพื่อนสนิทของคนตัวเล็กแต่ตอนนี้เลื่อนสถานะเป็นคนรู้ใจแล้วนับตั้งแต่วันนั้น 

วันที่ผมอยากจะคุยกับเทนมะใจแทบขาดและไปดักเจอหน้าห้องน้ำ พยายามง้อในแบบของผมแม้จะใช้อารมณ์ไปสักหน่อย และเผลอพูดประชดประชันไป โดยไม่รู้ว่ามันจะทำให้ผมเจ็บเสียเอง

'ถ้าไม่ได้รักฉันอยู่ทำไมยังไม่มีคนใหม่'

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่พูดมันถ้ามันจะทำให้เค้ามีแฟนใหม่ขึ้นมาจริงๆ ไม่รู้สาเหตุที่ผมไม่กล้าเข้าไปคุยกับเค้าตลอดทั้งเดือนหลังจากวันที่เค้ามีแฟนใหม่ คือไม่กล้าพอที่จะคุยกับคนมีเจ้าของแล้ว หรือกลัวว่าจะโดนปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

ซึ่งฟ้าไม่ให้โอกาสคนเลวอย่างผมเลย ผมขอแค่พิสูจน์ตัวเองว่าสามารถทำมันได้ดีกว่าเดิม 

เทนมะเปลี่ยนไปจากเดิมมากคือทั้งนิสัยและการแต่งตัว ไม่รู้เค้าอยากเปลี่ยนตัวเองให้ดีพอสำหรับใครสักคนหรือเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้นขอเป็นผมได้ไหม ผมยอมรับได้แม้เค้าจะเหมือนก่อน แต่ผมคงร้องขออะไรไม่ได้อีกแล้ว 

หรือเค้าอยากเปลี่ยนตัวเองเพื่อประชดให้ผมเสียดายหรือเปล่าไม่รู้ มันทำให้ผมเหมือนเห็นภาพสะท้อนตัวเองเวลามองเค้า 

ใช่ เทนมะแต่งตัวตามผมคือใส่กางเกงยีนส์เดฟขาดเข่า และเสื้อเชิ้ตที่ติดกระดุมไม่กี่เม็ดเผยให้เห็นอกขาวเนียนนั่น มันต้องเป็นผมคนเดียวสิที่ได้เห็นมัน ไม่ใช่คนทั้งผับที่จะเห็นมันได้ 

แล้วไอ้นั่นมันเป็นแฟนประสาอะไรทำไมให้แฟนแต่งตัวมายั่วสายตาหื่นกามแบบนี้ สายตาคมจ้องแผ่นอกขาวราวกับจะกลืนกินไปทั้งตัวนั่นมันอะไร 

ถ้าเป็นผมแต่งตัวแบบนี้สาวๆจะวิ่งเข้าหาและลูบไล้มันโดยผมไม่ถือสา แต่พอมาเป็นเทนมะ ที่ร่างบาง หน้าหวาน ปากอมชมพูจิ้มลิ้มน่าจูบ และทรงผมเป็นเอกลักษณ์ มันกลับยั่วเพศเดียวกันซะอย่างนั้น หรือนั่นเป็นสิ่งที่เค้าต้องการ 

ผมเห็นแล้วมันก็ชอบอยู่หรอก ชอบมากด้วย ก็ผมเป็นพวกหื่นกระหายเหมือนกับคนอื่นๆที่จ้องหนิ แต่ถ้าตอนนี้เทนมะยังเป็นคนของผม ผมจะไม่ให้ทำแบบนี้แน่

"วันนี้เทนมะเซ็กซี่ขยี้ใจมากอ่ะ" 

ไอ้ฮาคุกระดกเหล้าไปหนึ่งอึกและสะกิดผมที่มองตาค้าง ก็เป็นอย่างที่มันพูดนั่นแหละ แต่มันขยี้ใจหลายคนไปหน่อย 

ที่แฟนเทนมะไม่ห้ามคงเพราะเหมือนตัวเทนมะเองที่ไม่คิดห้ามผมตอนแต่งไปผับสินะ เพราะกลัวจะโดนขัดเอาเลยต้องยอมทั้งที่ไม่ชอบ ผมเข้าใจแล้ว เข้าใจหมอนั่นแล้ว ดูแลเทนมะดีดีนะ 

แต่ถ้าจะให้ดีให้ผมดูแลเองดีกว่าผมสัญญาหลายอย่างจะเปลี่ยนไป แต่ผมก็กลัวว่าถ้าเค้ากลับมาแล้วทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม จะให้ผมยอมให้เค้าแต่งตัวยั่วสวาทแบบนี้มาไม่ได้

"อ้าว ไอ้พี่ชินโด ฮาคุริวล่ะครับ" 

เรียกอย่างสนิทสนมครับเพราะรู้จักกันมานานจนผมจะจบปีหนึ่งแล้ว ผมหันกลับมาจากการจ้องร่างบางไอ้ฮาคุริวก็หายวับไปแล้ว มองหากลางฟลอร์ก็ไม่เจอ 

แล้วรุ่นพี่ชินโดกว่าจะตอบก็ต้องสะกิดหลายครั้งพอดูเพราะตอนนี้ก็เอาแต่จ้องพนักงานเสิร์ฟชายที่หน้าคล้ายผู้หญิงอยู่ ผมสีชมพูน่ารักชะมัด

ถ้าจำไม่ผิดนี่คงเป็นพี่รหัสเทนมะและเรียนมหาลัยเดียวกัน นี่คงเป็นงานพาร์ทไทม์สินะ ไอ้รุ่นพี่ชินโดก็ออกจะรวยถ้าได้เป็นแฟนกันคงจะอยู่ดีมีสุข 

ถ้าจริงจังก็จีบเลยพี่ แต่ติดที่ว่าสายรหัสเราคาสโนว่าหมดเลยอ่ะดิ เลยแค่เล่นๆไม่คิดจริง

"ไปนั่งตรงโน้นแล้ว" 

ทำปากจู๋ยื่นไปทางฝั่งตรงข้ามโต๊ะที่ผมจ้องมาตลอด ไอ้ฮาคุริวมันไปนั่งโต๊ะเดียวกับเทนมะแถมยังเรียกเสียงหัวเราะได้อีก 

มันนั่งข้างๆคนผมสีดำมัดจุก ตัวเล็กพอๆกับเทนมะแถมยังยิ้มเก่งอีกด้วย อีกคนผมสีน้ำเงินเหมือนผม ตาดูเป็นประกาย แต่หน้านิ่งมาก เห็นจ้องแฟนเทนมะตลอดเลยหรือว่าจะชอบ 

ไม่สิคงมองเฉยๆเพราะยังไงก็เพื่อนกันนี่นา ไอ้ฮาคุทำเนียนเอาแขนพาดพนักพิงด้านหลังเหมือนกอดคนผมดำกรายๆ แล้วมันก็โอบจริงๆครับแต่โดนเค้าตีมือให้ แต่ก็ยังหัวเราะได้อีก 

เทนมะยังคุยด้วยและหัวเราะด้วยเลย ผมที่มองจากตรงนี้อดที่จะอิจฉาความหน้าด้านและความขี้เล่นของมันไม่ได้ 

ผมอยากอยู่ใกล้กว่านี้ อยากมีโอกาสได้พูดคุยเหมือนกับมัน แต่กลัวว่าเข้าไปทั้งวงจะกร่อยซะเปล่าๆ ผมมันคนหมาป่าจะเข้าไปในฝูงแกะได้ไง ไอ้ฮาคุมันเป็นเด็กเลี้ยงแกะเลยพอเข้ากันได้ ไม่ได้ด่านะ

"เฮ้ ไอ้เด็กเสิร์ฟเอาเหล้ามาเพิ่มหน่อย" 

ไอ้พี่ชินโดกวักมือเรียกเด็กเสิร์ฟหน้าหวานที่เพิ่งเดินผ่าน เค้าชักสีหน้านิดหน่อยก่อนจะเดินมาหาพร้อมเหล้าที่สั่ง

"ชงให้ด้วย" 

พอวางเสร็จไอ้พี่ชินโดมันก็สั่งต่อและหยิบแบงค์ออกมาใส่ในกระเป๋าเสื้อตรงอกให้ เค้าดูงงๆแต่ก็ไม่ว่าอะไรเพราะมันปกติที่ต้องได้ มันคือทริปนี่ ถ้าได้ต้องคว้าไว้ แล้วเค้าก็ชงเหล้าให้เราสองคน ผมหยิบมาดื่มจนหมดไม่สนใจ

"นั่งลง" สั่งอีกแล้ว

"ผมต้องไปทำงานต่อ" เสียงหวานจังเลย

"นั่งอยู่นี่ได้เงินเยอะกว่าเงินทั้งเดือนของนายอีกนะ จะเอาไง" 

อวดรวยอีกแล้วพ่อมึง ว่าเสร็จก็ควักอีกแบงค์ใส่กระเป๋าให้ไป แล้วก็ยอมนั่งลงข้างพี่ชินโดแต่โดยดี มองก็รู้ว่าอยากได้เงินแต่ไม่ได้เห็นแก่เงิน เค้าเป็นคนดี

"ชื่ออะไร" พี่ผมถามเสียงเรียบ

"คิริโนะ รันมารุ" 

ชื่อนี้ผมจำได้แล้ว ใช่พี่รหัสเทนมะจริงๆด้วย หรือผมเข้าใจผิด แล้วไอ้พี่ชินโดก็ควักเงินให้อีก ไอ้รวย!

"ใช่พี่รหัสคนนั้นรึเปล่า" ผมถามชี้ไปทางเทนมะแล้วรีบเก็บนิ้ว กลัวว่าเทนมะจะหันมาเห็นเข้า แล้วทำไมผมต้องทำตัวลับๆล่อๆด้วยเนี่ย

"ถ้าเป็นมัตสึคาเสะ เทนมะน่ะใช่" ผมพยักหน้า

"ไอ้น้องชายครับ กูเรียกมามึงพูดกับคนของกูได้ไง" คิริโนะถึงกับเบิกตากว้าง

"โทษทีพี่" ผมบอกและกินเหล้าต่อ

"งั้นอยู่มหาลัยเดียวกันสินะ"

"อืม"

"ตอบไม่ดีเลย"

"เก็บเงินคุณไว้เถอะผมได้มากพอแล้ว"


ฟุบ!


กำลังจะลุกขึ้นแต่ไอ้พี่ชินโดคว้าเอวไว้ให้นั่งลงเหมือนเดิมและโอบเอวแน่น

"ปล่อยผม ผมจะไปทำงาน" คิริโนะพยายามดิ้น เค้าเป็นพี่แต่ผมขี้เกียจพูด

"นั่งอยู่นี่ก็ทำงานเหมือนกัน หรืออยากจะขัดใจลูกค้า" 

พูดถึงเรื่องลูกค้าดูหน้าซีดไม่กล้าขยับเลยครับ ก็ถ้าลูกค้าไม่พอใจอาจจะโดนไล่ออกก็ได้

"เติมเหล้าให้น้องฉัน" เหล้าผมพร่องลงไปเพราะดื่มหนักไปหน่อย เค้าก็ว่าง่ายเติมให้เหมือนเดิม และรุ่นพี่ชินโดก็จ่ายอีก

"พอแล้ว ไม่ต้องให้แล้วแต่จะนั่งอยู่ต่อให้" ดูเหมือนเค้าจะเกรงใจนะ ก็ไอ้รวยนั่นจ่ายทุกครั้งที่เปิดปากนี่นา

"แล้วทำไมมาทำงานที่นี่" เออ แบบนี้ค่อยเป็นทางการหน่อย ชวนคุนเรื่องอื่นบ้างก็ดี แต่ผมก็หันไปมองเทนมะแวบๆตลอด

"ต้องการเงิน" เหตุผลดี

"เพราะ?"

"ส่งตัวเองเรียน"

"พ่อกับแม่?"

"ไม่อยากรบกวน"

"ต้องการเงินเยอะมั้ย"

"ก็ค่าเทอมกับค่าหอ"

"ทำงานที่นี่อันตรายเคยโดนลวนลามมั้ย"

"มีบ้าง แต่ก็ระวังตัวมากขึ้น"

"เคยนอนกับผู้ชายมั้ย"

"เชี่ย! กูไม่ได้ขายตัว"

สะดุ้งตัวโยนและหลุดคำหยาบใส่หน้ารุ่นพี่เต็มๆและหลบตาไป คงรู้สึกผิดที่ด่าลูกค้าสินะ 

แต่ไอ้พี่ชินโดไม่ว่าอะไรก็แค่ยิ้มและหัวเราะในลำคอ คิริโนะเหมือนอยากออกจากอ้อมกอดมันเต็มทนแต่มันกอดแน่นและแนบชิดจนเหมือนนั่งตัก

"ถ้าอยากได้เงินมาหาได้ทุกเมื่อนะ" 

คราวนี้มันให้เป็นปึกเลยครับประมาณสิบใบได้และปล่อยให้เป็นอิสระ คิริโนะหน้าแดงมากและเดินหนีไป

"เลวนะพี่" ผมกระแซะนิดหน่อย

"คนแรกเลยที่กล้าด่า น่าสนใจว่ะ" เห็นนะว่าแอบหื่น

"อยากได้หรอวะพี่"

"อยากเอา" อืม

ไม่อยากเถียงมากครับ ก๊วนแก็งค์เรารวยกันทุกคนเสียเงินนิดหน่อยคงไม่ใช่ปัญหา แต่ประเด็นคือเราไม่ได้เอามาให้คนที่เพิ่งรู้จักแบบนี้ไง แถมให้ฟรีๆด้วย สงสัยคนนี้ไอ้พี่ชินโดจะจริงจัง




"นั่งด้วยคนนะ" 

เพื่อนของเทนมะที่ผมสีน้ำเงินเดินมาที่โต๊ะผมและขอนั่งด้วย ผมไม่ได้ปฏิเสธเค้าเลยนั่งลงบนตักผม?! 

โอ้โห กลิ่นตัวหอมเหมือนผู้หญิงเลย เหมือนเทนมะด้วย น้ำหอมกลิ่นเดียวกันหรอวะ ผมเผลอสูดดมและแสดงอาการหื่นออกนอกหน้าไปหน่อย 

สลัดความคิดทิ้งและปรือตามอง ใบหน้าหวาน และปากอมชมพูที่กำลังจรดลงบนขอบแก้วตอนกระดกเหล้า ผมเผลอกลืนน้ำลายเอื้อก สายตาพร่ามัว

"นายชื่ออะไร" ผมถาม

"ยูคิมูระ เฮียวกะ"

"ฉัน.."

"รู้แล้ว" 

มือปลาหมึกของผมเผลอกอดรอบเอวบางซึ่งเค้าไม่ขัดขืนและยังหันหน้ามาทางผมอีก วางหน้าผากบนหน้าผากผมและจ้องตาปริบๆ มาอ่อยแบบนี้ผมจะอดใจไหวได้ไง 

กะอีแค่ปากจิ้มลิ้มที่อยู่ใกล้ไมกี่เซนฯ มันเหมือนกับบางคนเลย ผมไม่ได้เมา ยังมีสติครบ..รึเปล่า

"เทนมะ"

"ฮะ?!..อื้อออ" ผมเรียกชื่ออีกคนทั้งที่ไม่ใช่ และจูบไปด้วยคิดว่าเป็นเจ้าของชื่อ แต่ไม่ได้สอดลิ้นลุกล้ำและถอนจูบออก

"ไปบอกเพื่อนนายด้วย ว่าฉันอยากคุยด้วย จะรออยู่นอกผับ ถ้าไม่มาก็จะรออยู่อย่างนั้น" 

ผมไม่มีทางเลือก ผมอยากคุยทำไงได้ ถ้าเค้าไม่ออกมาผมก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนรอ เค้าจับปากตัวเองอย่างงงๆและเดินกลับโต๊ะตัวเองไป 

ผมเห็นเค้าพูดบางอย่างกับเทนมะ และเทนมะมองมาทางผมพอดี ผมลุกออกไปนอกผับทันที










นานนับสองชั่วโมงที่ผมยืนรอเทนมะซึ่งไม่รู้ว่าเค้าจะออกมามั้ย แล้วมีเหตุผลอะไรที่แฟนเค้าจะปล่อยให้ออกมาหาผู้ชายอื่น สงสารงั้นหรอ ผมไม่ต้องการคำนั้นหรอก ตอนนี้ห้าทุ่มครึ่ง ตีสามผับปิด ถึงตอนนั้นผมก็คงไม่รอและหาโอกาสใหม่คุย 

แต่ความฝันผมก็เป็นจริงเมื่อเห็นร่างเล็กมองหาอะไรบางอย่างอยู่หน้าผับ ซึ่งผมคิดเข้าข้างตัวเองว่าคือผม และเหมือนเค้าจะเห็นผมแล้วเลยเดินมาหาและจ้องผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมยังเหมือนเดิมแต่เค้าไม่เหมือนเดิม

"ไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะว่ามั้ย" ผมเอ่ยทักตามประสาแฟนเก่า

"อื้อ"

"หนาวรึเปล่า เคียวสุเกะมีเสื้อคลุมเดี๋ยว.." ผมใช้สรรพนามเหมือนเมื่อก่อนเผื่อเค้าจะเห็นใจ

"ไม่ต้องลำบากหรอก"

"ปล่อยกระดุมเยอะแบบนี้ไม่ดีเลยนะ เดี๋ยวคนมอง" ผมเดินเข้าไปประชิดและติดกระดุมที่เหลือทุกเม็ดโดยที่เค้าไม่ขัดขืนเลย

"หายใจไม่ออก" 

อุ้ย ผมลืมไปเล่นติดซะถึงกระดุมใต้คอ เลยปลดให้หนึ่งเม็ด และลูบหัวเค้าเบาๆและผละออกมายืนตำแหน่งเดิม

"กินเหล้าเยอะไม่ดีนะ"

"รู้"

"อยู่ในดงบุหรี่อันตราย อย่าเข้าใกล้พวกนั้นมาก"

"อืม"

"อากาศหนาวระวังเป็นหวัด"

"รู้แล้ว"

"อย่าลืมกินยานะ เคียวสุเกะเป็นห่วง"

"เป็นห่วงขนาดนี้กลับมาเป็นแฟนฉันเลยมั้ย" ผมอึ้งและเผลอเบิกตากว้าง

"ได้..ได้ใช่มั้ย" ผมพูดติดสั่น อยากจะโผเข้าไปกอดแต่เค้าถอยหลังหนี

"ฉันมีแฟนอยู่แล้วนายก็รู้" ใช่ ผมรู้

"ก็จะแย่งมาไง"

"เลว"

"ยอม" ยอมเลวถ้าได้เทนมะกลับมา เค้าดูอึ้งๆกับคำตอบของผมมาก

"เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะนะ" ผมกล้าแล้วที่จะพูดออกไปแม้มันจะเป็นไปไม่ได้

"เหอะ แล้วคิดว่ามันจะไม่จบแบบเดิมอีกหรือไง" เค้ากระตุกยิ้มมุมปากเหมือนสมเพชกับคนอย่างผมเต็มทน ไม่ผิดที่เค้าจะคิดอย่างนั้น

"เคียวสุเกะเลิกได้ทุกอย่างที่เทนมะขอ กลับมาอยู่ด้วยกันอีกนะ"

"ปากบอกว่าเลิกได้แต่การกระทำเคยเลิกได้มั้ย! เมื่อกี้ยังจูบเพื่อนฉันอยู่เลยแล้วจะเอาอะไรมารับประกันว่ามันจะไม่เหมือนเดิมวะ"

"ฟังก่อนเทนมะ"

"ไม่อยากฟังคำแก้ตัวกับคนที่เหยียบย่ำความรู้สึกของตัวเองอย่างไม่ใยดีอีกแล้ว"

"เคียวสุเกะคิดว่าเป็นเทนมะ!"

"..." ถึงจะโกหกแต่ก็อยากพูดให้เค้าได้รู้บ้างว่าผมคิดถึงเค้าขนาดไหน เค้านิ่งเงียบ

"เคียวสุเกะเสียใจนะที่ทำให้คนคนนึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ จากคนที่หัวเราะสดใสกลายเป็นคนที่เศร้าหมอง จากคนที่ไม่ชอบเที่ยวกลางคืนต้องมาเที่ยวเพื่อหาความสุข จากคนที่แต่งตัวเรียบร้อยให้เคียวสุเกะดูคนเดียว กลับแต่งตัวเซ็กซี่ให้คนอื่นได้มอง ทำให้คนธรรมดาคนนึงกล้าที่จะเถียง รู้มั้ยเคียวสุเกะรู้สึกยังไง"

"แล้วทำไมไม่ทำให้มันดีกว่านี้ ตอนฉันอยู่ทำไมนายไม่เคยสนใจว่าฉันจะรู้สึกยังไงเวลานายออกไปข้างนอก นายควงคนอื่นทั้งที่มีฉันทั้งคน นายนอนกับคนอื่นทั้งที่ฉันรอนอนกับนายทุกคืนที่ห้อง นายเลือกเพื่อนแทนที่จะเป็นฉัน นายมีเซ็กส์กับคนอื่นแล้วบอกว่านอกกาย นายบอกว่ารักฉันทั้งที่การกระทำมันไม่ใช่ นายพูดได้ยังไง!"

"เคียวสุเกะไม่อยากเอาอารมณ์มาลงกับเทนมะ"

"แล้วถามฉันรึยัง เราเป็นแฟนกันมีอะไรก็บอกกันสิ อารมณ์อะไรก็ลงมาที่ฉัน ให้ได้ช่วยกันแก้ปัญหาช่วยกันผ่านไป มีอะไรทำไมไม่บอก อยากมีเซ็กส์ก็มีกับฉันสิจะไปมีกับคนอื่นทำไม นอกซะจากว่านายไม่ได้คิดว่าฉันเป็นแฟน"

"ขอโทษ"

"เรื่อง?มีให้ขอโทษเยอะเลยไม่รู้"

"ที่ไม่มีเวลาให้ ที่เลือกเพื่อนมากกว่า ที่ไม่ใส่ใจความรู้สึก ที่ไม่แสดงออกมากกว่านี้ว่ารัก ขอโทษ..สำหรับทุกอย่าง"

"ไม่มีใครอยากเป็นคนที่โดนละเลยหรอก"

"ถ้าเลือกได้ก็อยากจะกลับไป จะทำทุกอย่างให้มันดีกว่าเดิม"

"มันสายไปแล้ว" 

เค้าก้มหน้าไม่อยากให้ผมเห็นสายตาแดงก่ำที่ปริ่มน้ำตา เค้าจะร้องไห้ซึ่งผมร้องไห้ไปแล้ว ผมอ่อนแอมากจริงๆ และเค้าคงงงเพราะไม่เคยเห็นผมร้องไห้ 

"นายร้องไห้ด้วยหรอ อ่อนแอจัง" ผมรู้

"ช่วงนี้ฉันร้องไห้บ่อยๆ"

"ตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ตั้งแต่ไม่มีนาย"

"..."

"อยากกลับมามั้ย" เค้าไม่ส่ายหน้าหรือพยักหน้าเลย เค้านิ่ง

"..."

"ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันยังรักนายอยู่" ผมอยากจะบอกอีกครั้ง

"ใช่"

"..." แน่นอนมันไม่ผิด

"แต่ฉันก็ไม่ผิดใช่มั้ยที่ไม่ได้รักนายแล้ว" 

ทำไมคนคนนึงทำให้ผมเสียใจได้มากขนาดนี้ ทำให้ผมเจ็บหัวใจกลัดหนองได้มากขนาดนี้ ฮึกTT

"..."

"ขอตัวนะ แฟนฉันคงรอแล้ว" 

และเค้าก็หันหลังเดินจากผมไปช้าๆ ผมไม่เชื่อว่าเค้าไม่ได้รักผมแล้ว เพราะตอนเค้าพูดเค้าไม่สบตา เพราะเค้ารู้ว่าเวลาเค้าโกหกตาจะสั่นระริกและอยากร้องไห้ เทนมะก็เป็นแบบนี้เสมอ 
เพราะงั้นผมจะตามตื้อเค้า จนกว่าเค้าจะยอมคืนดี

"เทนมะ!" เค้าหันหน้ากลับมา

"คิดถึงนะ" 


แค่บอกไปเพียงหวังว่า..


"คิดถึง..เหมือนกัน" 

ะได้รับคำตอบที่ดีต่อใจแบบนี้กลับมา ถึงเค้าจะเดินลับสายตาของผมไปแล้ว แต่คำพูดสุดท้ายทำให้ผมมีกำลังจะสู่ต่อ ผมจะง้อเค้าให้ได้!











ก่อนไปมหาลัยผมขับรถผ่านร้านอาหารที่ชอบมากินกับเทนมะประจำ ภาพในวันเก่าย้อนเข้ามาในหัวซ้ำอีก ถึงเหตุผลที่ผมไม่ควรกลับไป ผมมันเลวเกินไป..

'เคียวสุเกะกินนี่หน่อยนะ' 

เทนมะใช้ตะเกียบคีบซูชิของโปรดผมยื่นมาให้ ผมไม่ได้เปิดปากและผลักมือเค้าออกไปอย่างเบื่อหน่าย

'อยากกินก็กินเองเถอะ เร็วๆด้วยเพื่อนเคียวสุเกะรอ' 

ผมกอดอกพิงพนักเก้าอี้และเสมองออกนอกหน้าต่างไป ยิ่งผมรีบเท่าไหร่ทำไมเค้าถึงชอบทำตัวช้าๆเพื่อถ่วงเวลาอยู่เสมอ 

มันทำให้ผมรำคาญ ผมมองเค้าด้วยหางตาเห็นเทนมะทำหน้าหงอยและวางมันลงในจานตัวเองไม่พูดอะไรอีก

'ถ้ารีบจะไปก่อนก็ได้' และเค้าก็พูดออกมา

'แล้วจะไปยังไง' 

หมายถึงไปมหาลัยน่ะ ถ้าเค้าให้ผมไปก่อนมันก็ดีอยู่หรอก และเค้าคงนั่งวินเหมือนเคยสินะ

'นั่งพี่วินไป เคียวสุเกะยังไม่ได้กินอะไรระวังปวดท้องนะ กินหน่อยก็ได้'

'ป้อนดิ' 

เค้ายิ้มจนปากแทบฉีก จับตะเกียบอย่างไปไม่ถูกและคีบซูชิชิ้นเดิมป้อนผม

'อร่อยมั้ย' ก็ไม่รู้ทำไมต้องทำหน้ามีความสุขขนาดนั้นด้วย

'อืม ไปละ' ผมเคี้ยวเสร็จก็กินน้ำ 

วางเงินและลุกออกไปเลยไม่สนใจเทนมะสักนิด แต่มีช่วงหนึ่งผมที่หันกลับมามองเค้าที่หันหลัง เห็นเค้าเอามือทั้งสองปิดหน้าและตัวสั่นเทา คาดว่าคงจะร้องไห้อีกแล้ว ไร้สาระ..





พอลองคิดดูแล้วมันไม่ไร้สาระเลย ผมก็ทำมากเกินไปจริงๆ สมควรแล้วที่เทนมะจะไม่ให้อภัย ผมเข้าใจเหตุผลที่เทนมะกินช้าหรือทำอะไรช้าๆแล้ว เพียงเพราะเค้าอยากอยู่กับผมให้นานที่สุด อยากยื้อเวลาที่จะได้มองหน้าและพูดคุยกับผม 

และตอนนั้น ผมไม่รู้ตัวเลย ผมกลับรีบตลอดเวลาและไม่คิดต่อเวลาให้เค้าสักนิด กลับหนีเค้าไปทั้งที่เค้าพยายามถ่วงเวลาไว้ ผมเสียใจผมรู้สึกผิดแล้ว และผมอยากแก้ไขมัน 

มองผ่านกระจกร้านเดิมเห็นคนสองคนกำลังป้อนอาหารและยิ้มให้กันอย่างมีความสุขก็อยากจะย้อนเวลากลับไปทำบ้าง ตอนนี้เทนมะมีคนที่ดูแลได้ดีกว่าผมแล้ว และเค้าคงไม่ลุกหนีคนตัวเล็กไปสินะ


ไม่สิ?!


ไอ้หัวพระอาทิตย์ลุกขึ้นแล้วยีหัวเทนมะหนึ่งทีและเดินไปทางห้องน้ำผมจำได้ ผมคงคิดมากไปเองสินะ จะมีใครเดินหนีเค้าได้หน้าตาเฉยเหมือนผมล่ะ 

นี่ผมหวังอะไรอยู่ ผมหวังแค่ถ้าไอ้นั่นทำกับเทนมะเหมือนผมเทนมะก็จะเลิกกับมันและผมก็จะได้เข้าไปปลอบใจและเอาเทนมะกลับมา มันคงเป็นแผนที่โง่ที่สุดที่เคยมีมา ใครเค้าจะเลวเหมือนผมกัน 

ผมมองจนแฟนเทนมะเดินกลับมาและนั่งกินต่อ เห็นแล้วปวดใจฉิบหายเลยขับรถฉิวออกมาอย่างไวและไปมหาลัย



ผมเรียนวิศวคอมฯผมลืมบอก ที่บ้านทำธุรกิจเกี่ยวกับซอฟต์แวร์ขาย ก็รวยเป็นอันดับต้นๆของประเทศ 

ไอ้ฮาคุเรียนวิศวโยธาพ่อมันสร้างรถไฟส่งออกรวยเหมือนกัน ส่วนรุ่นพี่ชินโดวิศวอุตสาหการครอบครัวทำหลายบริษัท และอีกอย่างคือเครื่องดนตรี เรียนวิศวะว่าเถื่อนแล้วยังมีหน้ามาเล่นดนตรี คุณหนูได้อีก เหอะ 

เทนมะเรียนบัญชีซึ่งห่างไกลจากวิศวะหลายขุม พ่อแม่ก็ทำธุรกิจเล็กๆที่เลี้ยงตัวได้อย่างไม่ลำบาก ผมหวังว่าวันนึงจะมีพนักงานบัญชีที่ชื่อเทนมะมาคอยดูแลเรื่องเงินให้บริษัทผมนะ 




ตอนมาถึงมหาลัยรุ่นพี่เรียกรวมเรื่องงานมหาลัยคือไม่ใช่งานสำคัญอะไรมากหรอก ก็แค่ค่ายอาสาพัฒนาแค่นั้นเอง 

ไปช่วยพัฒนาหมู่บ้านในชนบทและมีหรือลูกคุณหนูอย่างผมและก๊วนแก็งค์จะไป ฉะนั้นผมก็แค่นั่งรอเวลาผ่านไปโดยการเล่นโซเชี่ยล


เจ็บเนอะ


      Matsukaze Tenma 

           กำลังคบกับ♡ 

        Taiyou Taiyou



ไลค์ไม่ลงหว่ะ..


"เทนมะ" 

เออกูรู้แล้วมึงจะสะกิดกูเพื่ออะไรไอ้ฮาคุ ยิ่งหงุดหงิดอยู่ ถ้าสะกิดอีกรอบมีถีบอ่ะ

"เทนมะลงชื่อด้วยมึง"


ผัวะ!


บอกแล้วอย่าสะกิดอีกรอบ..!


"มึงว่าไงนะ!" 

ผมหันขวับไปทางไอ้ฮาคุที่นอนราบอยู่ปลายเท้า แทบจะยื่นมือช่วยดึงมันไม่ทัน ปัดฝุ่นให้ด้วยผมเป็นเพื่อนที่ดี(?)

"ตบหัวแล้วลูบหลังนะมึง" มันทำหน้าหมาดุใส่ ไอ้หงอก

"เมื่อกี้มึงพูดว่าไง" ผมถามซ้ำ

"กูจะบอกดีมั้ยวะ" มันทำหน้าเซ็งจิตและเริ่มกระเถิบหนีผม ผมขยับตาม บอกกูมา..

"บอกมา" ทำเสียงขู่

"เทนมะไปเข้าค่ายด้วย"

"จริงดิ"

"เอาไปดู"

ชัดเลย ชื่อเทนมะเด่นหราขนาดนี้

"พี่ครับขอปากกาหน่อยผมจะไปด้วย!" เรื่องอะไรจะพลาดล่ะ ใครลูกคุณหนู ไม่มี๊ มันวิ่งไปนู่นแล้ว 

รุ่นพี่เดินเอาปากกามาให้ผมจดชื่อยิกๆและส่งคืนพร้อมรอยยิ้ม แอบจดชื่อไอ้ฮาคุริวลงไปด้วย ให้มันไปเป็นเพื่อน

"มึงไปด้วยนะ" ผมบอกมัน ถึงจะไม่ไปกูก็จะลากมึงไป

"ไม่อ่ะ ลำบากจะตาย" 

ถุยเถอะ วิศวะหน้าเถื่อนอย่างมึงกลัวความลำบาก เรียนจบไปมึงทำทางรถไฟนะเหวยไม่ใช่เดินตากแอร์คุมงาน ฟายยย

"ก็ลำบากไงถึงดี"

"ยังไง"

"มันก็จะไม่มีห้องน้ำ ไม่มีห้องน้ำพวกผู้หญิงก็...."

"อาบน้ำข้างนอก วู้ววว แค่คิดก็ฟินแล้วไอ้เคียว"

"ซี้ดดดดด~" 

ไม่ใช่ฟินตามมันหรอก ที่สูดปากเพราะไอ้ฮาคุริวมันฟินจนเผลอหยิกแขนผม ผมเจ็บ มันก็ทะลึ่งตึงตัง

"แต่ช่วงนี้กูแปลกๆว่ะ"

"ยังไง" ผมเอียงคอ ถ้าเป็นนิสัยมันก็แปลกอยู่แล้วล่ะ

"รู้สึกชอบนมแบนๆมากกว่า อยากกัด อยากเอาหน้าถู" ไอ้หื่น! มึงชอบเทนมะกูหรอ 

"ผมดำใช่มั้ยมึง" 

เพื่อนของเทนมะผมจำได้ น่าจะเป็นคนนั้นเพราะเป็นผู้ชายคนแรกที่มันเข้าหาก่อน มันไม่ใช่เกย์(มั้ง)

"กูจอง!" พูดซะดังเชียวมุดหน้าแทบไม่ทันเลยสิมึง

"มึงเปลี่ยนรสนิยมแล้วหรอวะ" ไม่น่าจะเร็วขนาดนี้

"ก็เพราะมึงนั่นแหละ"

"กูเกี่ยวไร"

"มึงบอกว่าเอาผู้ชายฟินกว่า มันตอดดี กูก็อยากลองบ้างทำไมวะ"

"มึงจะเอาเล่นๆก็ไปเอาคนอื่น นี่มันเพื่อนอดีตเมียกู เดี๋ยวจะพลอยทำให้เทนมะมองกูในแง่ลบอีก"

"เฮ้ย กูเอาแล้วกูรับผิดชอบเค้าทั้งชีวิตนะเว้ยพูดเลย"

"แล้วที่ผ่านมาคือไร" เป็นสิบเลยนะเว้ยเมียมึง

"กูนับเฉพาะคนที่'สด'"

"นี่จริงจัง?"

"เออดิวะ!" ผมถอนหายใจแรงๆเหมือนหมดอารมณ์ ก็ผมไม่เชื่อนี่หว่า

"อย่าทำเหมือนกูนะ" เริ่มเข้าสู่โหมดดราม่าอีกรอบ

"กูไม่ได้เลวเหมือนมึง" เอ้า โดนด่า

"กูเลวแล้วมึงรักกูมั้ย" แสร้งทำเป็นร้องไห้เหมือนนางเอกนิยาย ปาดน้ำตาอีกเอ้าเอาเข้าไป

"รักดิวะ โอ๋ๆไม่ร้อง" แม่มเล่นกะกูด้วย

"อย่าทิ้งกูนะ" ผมเล่นต่อ

"ไม่ทิ้งแต่จะถีบเนี่ย!" 

มันผลักผมออกและยกเท้าขึ้นมาผมวิ่งแจ้นเลยครับ มันวิ่งตามมาติดๆ มีมันผมสุขใจตลอดเลย เพื่อนดีมีชัยไปกว่าครึ่ง แต่ถ้ามีแฟนดีมีชัยไปสุดทางเลย ยังรักนะเทนมะ (เกี่ยวมั้ยถามใจตัวเองดู)









*TBC...

แฮร่ นานเลยแต่มาแล้วนะ เรื่องนี้มี nc คู่ทาคุรัน(น่าจะนานอยู่) มุมมองความนักเศร้าเป็นไงบ้าง คอมเมนต์ด้วยเนะ อย่าลืมขอเข้ากลุ่ม

Ficinazuma[NC] By writer&reader



(*ใส่ลิงค์ไม่เป็นง่าาา)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

169 ความคิดเห็น

  1. #160 peach_spc (@peach_spc) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 17:15
    สมควรเลิก ทำแบบนี้กับเทนมะได้ไงห่ะ!!! งอนนานๆเลยเทนจัง อย่าใจอ่อนง่ายๆ งือ มีคู่ทาคุรันแวบมาด้วย ชินโดป๋าไปอีก55555
    #160
    0
  2. #144 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 23:24
    สนุกค่าา
    #144
    0
  3. #22 Otaku099 (@Otaku099) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 14:44
    มาต่อเถอะ
    #22
    0
  4. วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 21:24
    ไรต์เทนมะบอกคิดถึงเหมือนกัทำไม่ทำให้ดีกันฟร่ะเคียวควายเผือกเอ้ยตอนมีเค้าอยู่ดีๆทำเป็นลำคาญหงุดหงิดใส่เค้าพอตอนเค้าไม่อยู่ก็มางอฟูมฟายเสียใจต้องการเค้าอีกvery bad  ขอด่าทุกตัวอิอิ

    เทนมะตะทำประชดหาพ่_มัรเจ็บมากกูรู้ว่าสึรุงิมันเชี่ยขนาดไหนไม่เห้นต้องทำขนาดนี้เลยนิไม่กลับไปดีกับเค้าแล้วยังให้ความหวังอีกถ้าไม่ดีอย่าให้ความหวังดิเตี้ยเอ้ยทะกูเศร้า

    ไทโยเลวเอ้ยมาเป้นแฟนเทนมะได้ไงเนี่ยฟร่ะต้องเป้นแฟนกับยูคิมูระถึงจะถูก(ไปเป็นพัดลมกัน)มาผิดคุ่แล้ววุ่ยหัวพีะอาทิตย์

    ยูคิมูระส่วนแกบังอาจใช้นำหอมสรูตรเดียวกับเทนมะมาอ่อยชาวบ้านบังอาจมากเลยแกต้องไปอ่อยไทโยสิถึงจะถูกทำสึรุงิเคลิ้มมันเมียทิ้งยิ่งซึนๆอยู่ไม่น่าเชื่อเรื่องนี้เทนมะทิ้งสึรุงิ



    #21
    3
    • 1 มกราคม 2560 / 12:12
      โอ้เอไม่งอนแค่วิจาร์เฉยๆ555คำหยาบเยอะมากเลยและคือแบบไม่ค่อยชอบแนวดราม่า
      #21-2
    • #21-3 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 2)
      1 มกราคม 2560 / 13:48
      ไม่ดราม่าร๊อกก
      #21-3
  5. #20 Ronlox (@Ronlox) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 14:09
    เทนมะทำไมเป็นแบบนี้อะ ไม่สนุกเลยไร
    เอาเคียวเทนจิ้นต่อสิฮือๆ

    อับไวๆนะไรต์(หลงรักนายปีหนึ่งด้วย)
    ปล.ร้องไห้นักมาก
    #20
    1
    • #20-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 2)
      31 ธันวาคม 2559 / 16:32
      เดี๋ยวมันก็ดี
      #20-1
  6. #19 Un1Cr0N_707 (@p3nguin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 10:24
    -เคียวชั่วววววววว~!!!//บีบคอสึรุกิ
    เมิงทำน้องเทนตูเสียใจ!//กระโดดตบหัว
    เมิงบังอาจจูบ(ว่าที่)เมีย-ไท(โ)ย! เฮียวกะลูกฉ้านว้อยยยยยย~! ห้ามแตะ!!!//กระโดดเตะปีกาจู(?)
    ส่วน-โทไย! เมิงบังอาจเอาคนอื่นที่ไม่ใช่ลูกเฮียวกะ แล้วยังไปเอาเมีย-ชั่วเคียวมาเป็นแฟนอีก เมิงตายชะเถอะะะะะะะ~!!!//เอามีดแท่ง
    ส่วน-พี่ชินโดกับ-ผีฟ้าหงอกฮาคุริว! ทำดีมาก! ตูจะไม่ฆ่าพวกเอ็ง!//ตรบมือ

    ป.ล. สนุกมากกกกกกกกกกก~ ฟินสุดๆเลยคะ ได้ทั้งความฮาและความฟิน สู้ๆนะคะไรท์จะเป็นกำลังใจให้นะคะ ( * [ ] * )/!
    #19
    2
    • #19-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 2)
      31 ธันวาคม 2559 / 13:00
      แงง กะว่าจะแต่งให้เศร้าไหงฮาฟะ!!55555
      #19-1
  7. #18 Miko11346 (@Miko11346) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 06:49
    เสียจายยย T^T ดราม่าฝุดๆ แต่ก็นะเคียวมันเลวจิงๆนั่นแหละ สงสารเคียวจังง่าา เทนมะจ๋าา ให้อภัยเคียวหน่อยสิ นะๆๆๆ
    #18
    0