[Fic inazuma]เรื่องราวของสองเรา(เคียวเทน)[จบ]

ตอนที่ 40 : Go to Thailand[ตอนพิเศษ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    24 ธ.ค. 59


ครบรอบ 10 ปี

ชีวิตหลังเรียนจบและแต่งงาน


สวัสดีครับผมสึรุงิ เคียวสุเกะเองไม่มีอะไรมากก็แค่อยากอวด'เมีย' อุ้ย 'ภรรยาตามกฎหมาย' ครับ 

หลังเราเรียนจบและทำงานหนึ่งปีโดยที่ผมทำงานเป็นนักแสดงสังกัดค่ายดัง ไม่ใช่ดาราAVละกันแต่ลีลาผมก็ใช่ย่อยแต่ยังไม่มีใครเห็นแวว 

ให้เทนมะเห็นคนเดียวแหละครับ และผมก็เห็นของเทนมะคนเดียวด้วย 

อีเว้นท์เยอะไม่ขาดสายครับเพราะหน้าตาดีเหมาะแก่ดาราหน้าใหม่ ว่างๆก็ไปเป็นนายแบบให้ชุดที่แม่ออกแบบ เทนมะก็ไปเป็นนายแบบคู่กับผมด้วย ชุดแต่งงานไง ฮิ้ว~ 

ลืมบอกไปว่าเทนมะทำงานเป็นทนายตามที่หวังไว้ครับ ตัดสินคดีเล็กๆตามที่มีคนจ้างไป และทำงานให้บริษัทที่สังกัดอยู่เงินเดือนก็พอเลี้ยงตัวได้ 

แต่ไม่ใช่ประเด็นหรอกครับเพราะผมจะเลี้ยงเค้าทั้งชีวิตเอง ส่วนเงินเค้าก็ส่งให้พ่อแม่บ้างเก็บไปฝากบ้าง แต่ไม่รู้จะเอาให้ใครเนอะเพราะไม่มีลูก 

เราตกลงแต่งงานกันหลังตั้งตัวได้จากการทำงาน จดทะเบียนสมรสที่เมืองเล็กๆของสหรัฐอเมริกาเพราะไม่อยากจัดใหญ่โต 

คนที่มาก็เป็นคนสำคัญอย่างพ่อแม่เทนมะ พ่อแม่ผม พ่อแม่มาทาทางิ พ่อแม่โนซากิ ฮาคุริวเพื่อนรักและชูว่าที่ภรรยา เห็นว่าจะแต่งเร็วๆนี้เหมือนกัน 

ดีที่ลาลาย่าไม่ส่งคนจากดาวฟาลัมมาร่วมงานไม่งั้นพังแน่ งานแต่งผมเนี่ย จะว่าไปคนก็มาเยอะเหมือนกันนะ 

ชุดเจ้าบ่าวสีขาวบริสุทธิ์สองตัวที่สั่งตัดราวกับแฝดเราใส่ในวันแต่งงานให้ความรู้สึกเหมือนเราเป็นคนๆเดียวกันเลยล่ะ 

ผมชอบความอบอุ่นของคนที่มาร่วมงานและรอยยิ้มของงเทนมะที่มีความสุขตลอดเวลาและทำให้ผมยิ้มตาม 

ปากกาจรดหมึกลงบนกระดาษแผ่นบางที่ชื่อว่าทะเบียนสมรสเหมือนกับความฝัน วันที่ผมรอคอยมาตลอดในที่สุดก็มาถึง ผมมีภรรยาแล้วโว้ย 

ก็อย่างว่าเรามีเวลาให้กันน้อยลงด้วยหน้าที่การงาน มีไปเที่ยวพักผ่อนกันบ้างในวันหยุด พวกเราเที่ยวไปทั่วประเทศและนอกประเทศจนครบทุกทวีปแล้ว สนุกมากครับ มีบ้างที่ไปกับเพื่อนอย่างฮาคุริวชูก็อบอุ่นดี 

ครบรอบสิบปีครั้งนี้เทนมะบอกอยากไปประเทศไทยเพราะอากาศค่อนข้างดีไม่หนาวจนหิมะตกเหมือนญี่ปุ่น 

อยากรู้จักวัฒนธรรมไทย และอยากรู้จักอะไรที่เป็นของไทย ระหว่างที่รอเทนมะเก็บของเตรียมไปเที่ยวกัน 

เราใช้เวลาวันหยุดสะสมทั้งหมดเลยครับได้ไปตั้งเกือบเดือน นั่นก็คงจะเพียงพอแล้ว 

เทนมะเก็บของใส่กระเป๋าอย่างขมักเขม้นส่วนผมนั่งดูอะไรเกี่ยวกับประเทศไทยซึ่งหน้าสนใจหลายๆอย่าง ทั้งมารยาท นิสัย และการแต่งตัว น่ารักดีครับ หวังว่าผมจะมีความสุขกับการไปครั้งนี้นะ


ฟุบ!


"ดูไรอ่ะ" 

คนตัวเล็กทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างผมแล้วเอนหัวซบไหล่เพราะผมวางอีกแขนไว้กับพนักพิง ชะโงกหน้ามาดูหน้าจอไอแพดบนมือผมอย่างสงสัย 

ก็ดูสถานที่ท่องเที่ยวให้เค้านั่นแหละ เห็นชอบบ่นว่าอยากไปทุกที่เลย นี่ญี่ปุ่นเค้ายังไปไม่ครบเลยครับชอบเห่อของใหม่ตลอด ผมกดหัวเค้าซบไหล่ให้ซบถนัดและลูบเส้นผมนุ่มนิ่มไปพลาง

"เทนมะอยากไปไหนเป็นพิเศษหรือเปล่าจะได้ดูที่พักให้" 

เป็นนักท่องเที่ยวที่ค่อนข้างรอบคอบครับดูที่พักไว้ก่อนจะได้ไม่ยุ่งยากหา เดี๋ยวการเที่ยวจะกร่อยเปล่าๆ งานนี้ฮาคุริวชูก็ไปนะครับ 

ตอนนี้คงเก็บของอยู่เหมือนกัน พวกเรานัดเจอกันที่สนามบินเลยเพราะจองตั๋วไว้แล้ววีไอพีซะด้วย เทนมะจะได้นอนสบายๆหน่อย ความสะดวกสบายของแฟนผมมาอันดับหนึ่ง 

ฮารุริวกับชูครบรอบแปดปีครับ ก็คบกันหลังผมไม่นานนี่หว่า พอชูย้ายมาก็เต๊าะๆจนเป็นแฟนกันตามผมมาติดๆแต่ผมวิน(win) ผมหล่อกว่า

"เคียวสุเกะว่าผับที่ไทยจะมีหนุ่มหล่อเยอะมั้ยอ่ะ" ทำตาปริบๆใส่อย่างน่ารัก 

เดี๋ยวนะ..

"เดี๋ยวเหอะ!" 

ผมยกมือขึ้นหมายจะตีปากจิ้มลิ้มเบาๆแต่ก็ไม่ได้ลงมือเปลี่ยนเป็นจุ๊บปากกระทันหันจนเค้าตั้งตัวไม่ทันและหน้าแดงก่ำ ต้องเจอแบบนี้ริอาจมาถามเรื่องผู้ชายต่อหน้าผัว 

"อยากจุ๊บก็ไม่บอก ทำไมต้องขึ้นเสียงใส่ด้วย" งอนแล้วครับ

"แล้วพูดเรื่องผู้ชายต่อหน้าเคียวสุเกะทำไมล่ะ" 

ผมบุ้ยหน้าคืน เค้าผละหน้าออกจากไหล่ผมแต่ยังอยู่ในอ้อมกอดเพราะผมโอบเอวบางไว้

"หมายถึงมีคนหล่อกว่าเคียวสุเกะมั้ยต่างหาก"

"แล้วไป" 

โล่งใจไปอีกเปราะหนึ่ง ถึงจะรู้ว่าโกหกก็เหอะแต่ไม่อยากทะเลาะด้วย เดี๋ยวจะเสียเวลาเปล่าๆ

"เทนมะอยากไปกรุงเทพฯ เมืองหลวงของประเทศไทยน่ะ เห็นในรูปสวยดีนะ" 

ผมจำได้ว่าเคยเลื่อนผ่านไปแล้ว ผมเลยเลื่อนขึ้นย้อนกลับไปดู เป็นเมืองที่สวยมากจริงๆครับ ทั้งแสงสีและคงต้องลองไปสัมผัสเสียงด้วย

"อยากกินอาหารไทย อยากเที่ยวที่ไทย คนไทยใจดีด้วยนะ"

"ได้ตามต้องการ"

"รักที่สุดเลย" 

ขยับตัวมาหอมแก้มผมเบาๆแล้วเขินซะเอง ทำไมตลอดเวลาที่ผ่านมาเค้าไม่ทำตัวน่ารักน้อยลงเลยนะ เห็นทีไรอยากจับกดทุกที 

ถ้าพลาดเครื่องบินวันนี้ไปวันหลังได้มั้ยตอนนี้ผมชักอยากจะออกกำลังกายซะแล้ว เครื่องมันติดเพราะโดนอ่อย

"แล้วรู้ได้ไงว่าคนไทยใจดี" ลืมถาม..

"ไม่รู้สิ เห็นในรูปยิ้มกันทั้งประเทศ เลยคิดว่าน่าจะใจดี"

"รู้หน้าไม่รู้ใจนะ เห็นหน้าตาดีก็อย่าเพิ่งเชื่อใจง่ายๆ" 

"เหมือนเคียวสุเกะอ่ะหรอ?"

"อืม..บ้าหรอ! อย่างเคียวสุเกะอ่ะรู้หน้าก็รู้ขนาด^^"

"ทะลึ่ง!"

ดันหน้าผากผมจนหงายไปตามแรงผลัก แล้วเดินหนีผมไปเก็บกระเป๋าเฉยเลย

"จะนั่งหื่นอีกนานมั้ย จะไปก็ลุกดิ!" 

ทำเป็นหน้าโหดเดี๋ยวจัดจนลุกไม่ขึ้นจะยังโหดอยู่มั้ย คงอ้อนเป็นลูกแมวสินะ หึ 

ผมก็ทำตามศรีภรรยาโดยการลุกจากโซฟาแล้วเดินไปลากกระเป๋าเดินทางให้คุณแฟนที่รักอย่างจำใจ เอ้ย! เต็มใจต่างหาก 

ถือวิสาสะโอ๊ะไม่สิเค้าเต็มใจให้ผมกอดคอและเดินไปขึ้นรถด้วยกันต่างหาก

คนขับรถของที่บ้านผมมารอที่ชั้นล่างนานแล้วผมรู้ แต่แค่อยากสวีทหวานกับแฟนแป๊บเดียวแต่มันดันนานเองนี่หว่าไม่ได้ตั้งใจเสียมารยาทนะ

"เทนมะนั่งข้างคนขับนะ" 

พอคนขับรถเอากระเป๋าไปไว้ด้านหลังเทนมะก็เตรียมเปิดประตูข้างคนขับอย่างไม่ลังเล เตรียมขึ้นไปนั่ง

"แล้วเคียวสุเกะอ่ะ" ผมทำหน้างอน แล้วใครจะนั่งกับผมล่ะ

"ก็นั่งเบาะหลังไปสิ คุณลุงไม่ใช่คนขับรถนะ" 

อ้าว ก็คนขับรถของบ้านผมอยู่ดี หมายถึงบ้านเราน่ะ ผมรู้ว่าเทนมะเกรงใจที่จะให้คุณลุงนั่งหน้าคนเดียวเหมือนคนขับรถ 

เค้าก็เป็นแบบนี้ตลอด แต่ผมก็อยากนั่งใกล้เค้าง่ะ จะให้ผมขับเทนมะนั่งข้างๆและคุณลุงนั่งหลังก็กะไรอยู่ ฮ่าๆ คิดแล้วจะมีคนขับรถทำไมกัน

"คุณหนูไปนั่งข้างหลังเถอะครับ ลุงนั่งคนเดียวเอง"

"แต่ว่า.."

"อย่าทำให้ลุงหนักใจเลยนะคุณหนูเทนมะ"

"เอางั้นก็ได้ครับ"

คุณลุงพาพวกเราไปส่งที่สนามบินและกลับไปทำหน้าที่ที่บ้าน 














ผมกับเทนมะเดินหาฮาคุริวชูตามที่นัดไว้ เห็นผมหงอกเอกลักษณ์ของเพื่อนผมมาแต่ไกลบวกออร่านักแสดงก็ยิ่งชัดเข้าไปใหญ่ทำให้มองเห็นง่าย 

ผมใส่แว่นกันแดดสีชาเสื้อยืดสีแดงและผ้าคลุมสีม่วง กางเกงก็สีเดียวกันใส่หมวกเพื่อปกปิดและสวมผ้าปิดปากรูปยิ้มเพื่อปกปิดใบหน้า 

เพราะผมค่อนข้างดังในหมู่เด็กและสตรีมีครรภ์ ไม่ใช่ ดังในกลุ่มวัยรุ่นหญิงเพราะส่วนใหญ่แสดงซีรี่ส์ ถ้าผมเปิดหน้าเดินเข้ามาอย่างชิวคงจะไม่ทันเครื่องอ่ะครับ 

เพราะต้องแหวกทางฝ่าดงบุกทะลวงอะไรต่อมิอะไรให้ออกมาหายใจได้ อย่าคิดว่าเป็นนักแสดงจะดีอย่างเดียว มันก็มีแย่เหมือนกันนะ 

ผมลากกระเป๋าเดินทางอีกมือจับมือเทนมะเดินไปหาฮาคุริวเพื่อนรัก ระหว่างทางยังมีคนมองอยู่ตลอดครับเหมือนมีคนจำได้แต่ไม่กล้าทัก 

สายตาที่มองมามีคำถามมากมายอย่าง 'ใช่รึสึรุงิ เคียวสึเกะเปล่าวะ' อะไรประมาณนี้เลย ฮาคุริวก็ไม่ต่างจากผมหรอกคือปิดหน้าเหลือแต่ตาเนี่ยแหละ อึดอัดชะมัดร้อนด้วย 

เดินไปถึงตัวผมสะกิดฮาคุริวยิกๆให้หันมาพูดคุยแต่ยังไม่ได้ทักทาย

"มีอะไรรึเปล่าครับ" ผมเหวอเลยสิครับมันพูดอะไรของมัน ตอนมันหันมามันก็ดูงงๆอยู่เหมือนกัน

"ฮาคุริว" ผมเรียก คิดว่ามันจำผมไม่ได้

"จำผมได้ด้วยหรอครับผมปิดขนาดนี้ แหมความหล่อผมออร่าออกสินะ ว่าแต่คุณเป็นใคร" เอ้าทำเป็นงง

"จำกูไม่ได้หรอ?" เท้าผมกระดิกยิกๆอยากซัดหน้าคนมากตอนนี้ เทนมะก็ไม่ได้ว่าอะไรยืนงงว่าพวกผมเล่นอะไรกัน

" 'กู'มีหลายคนนะครับ แล้วคุณมาพูดไม่สุภาพกับผมได้ไง"

"ผมสึรุงิ เคียวสุเกะ" ยังเล่นอยู่อีกมั้ย

"สึรุงิ เคียวสุเกะ?" ผมพยักหน้า 

"นักแสดงที่หล่อสู้ผมไม่ได้น่ะหรอ อิจฉาผมจนกะจะทำให้ไหล่ผมทรุดโดยการสะกิดสินะ ไม่ดีเลยนะคุณ" 

เอ่อ ผมขอสละรางวัลออสการ์ปีนี้ให้มันเลยครับ แสดงดีเหลือเกิน แสดงไม่รู้เวลา แสดงเนียน งั้นรับตีนออสการ์ผมไปก่อนมั้ย

"จะเล่นอีกนานมั้ย" ผมเริ่มทำเสียงดุ

"โอ๋~ที่รักไม่งอนเค้าสิ อย่างอแงน้ามาจุ๊บที" 

ทำหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊ดแอ๊บหญิงสาวแบ๊วๆ เจริญ! แล้วมันก็จุ๊บผมจริงๆครับ เทนมะกับชูและคนรอบข้างก็เหวอไปด้วย 

ดีนะที่มันมีผ้าปิดปากและผมก็มี เลยไม่ได้สัมผัสปากกันโดนตรง เห็นว่ามันเล่นไม่รู้ที่ผมเลยจัดการโบกหัวไปหนึ่งทีจนมันร้อง

"ชูไม่งอนเค้าน้า เค้ารักตัวเองคนเดียวเลยน้า แค่เล่นๆเองง่าาา จุ๊บชูก็ได้นะ" 

สมน้ำหน้า! 

เทนมะเข้าใจครับว่าเราสนิทกันมากแต่กับชูคงต้องงอนเป็นเรื่องปกติ สอนให้ไอ้ฮาคุมันรู้ด้วยว่าต่อไปห้ามทำอีก

"ไม่เอาชูอย่าหนีฮาคุริวสิ ชู!" 

อยู่ๆชูก็เดินออกไป พวกผมก็สงสัยว่างอนขนาดนั้นเลยหรอ แต่พอหันกลับมาบอกพวกผมก็โล่งใจ

"ไปเข้าห้องน้ำ"

แล้วฮาคุริวก็ไปเป็นเพื่อน ประมาณสิบห้านาทีได้ นี่ไปถ่ายหนักถ่ายเบา หรือจัดหนักจัดเต็มผมก็ไม่รู้นะเพราะไปนาน และตอนนี้เราก็กำลังเดินทางแล้ว โก!!!















ถึงประเทศไทยอากาศค่อนข้างร้อนจนเทนมะเหงื่อออกเราเลยรีบไปที่โรงแรมที่จองไว้ ผมกับฮาคุริวจองคนละห้องเราพักกันสามอาทิตย์ ตอนนี้ก็ตอนเย็นๆแล้วรู้สึกไม่ค่อยชินครับ หิวแล้วด้วย

"เทนมะหิวยังครับ" ผมเดินไปหาเจ้าตัวที่เดินสำรวจห้อง ผมลากกระเป๋ามาวางไว้ตรงโซฟาหน้าทีวี

"หิวแล้ว แต่จัดของก่อน"

"เดี๋ยวเคียวสุเกะจัดช่วย"

เราจัดห้องจัดของเรียบร้อยและอาบน้ำ(ด้วยกัน)อีกรอบเพราะค่อนข้างร้อนแต่ก็มีลมพัด เหมือนไม่ใช่ฤดูหนาวแต่เป็นฤดูแล้งครับ 

ทรหาฮาคุริวให้ไปเจอกันร้านอาหารข้างล่าง แล้วเราสองคนก็พากันลงมา ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่าผมใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารครับ บางคนไม่เข้าใจก็ทำท่าทางประกอบ คนไทยเข้าใจง่ายแถมยังใจดีด้วย

"รับอะไรดีคะ" 

สมมุติว่าเค้าพูดภาษาอังกฤษกับผมนะครับ เป็นพนักงานเสิร์ฟที่ค่อนข้างเด็กเหมือนเรียนมหาลัย

ไอ้ฮาคุริวมองตาไม่กระพริบจนโดนชูจิ้มตาให้ เทนมะมองเมนู ของผมก็มีแต่มองกับเทนมะดีกว่า ภาพอาหารน่ากินมากๆครับ ผมรู้จักไม่กี่อย่างหรอก ผมกินเผ็ดไม่ค่อยได้ด้วย

"แกงเขียวหวาน ต้มยำกุ้ง มัสมันไก่ ส้มตำ ผัดไท ข้าวผัดทะเล ข้าวสวย แล้วก็น้ำใบเตยครับ" 

ภาษาชัดเจนตามที่มีซับอังกฤษชื่ออาหารไว้ หันมายิ้มให้ผมจนตาหยี ผมเลยลูบหัวให้

"กินหมดหรอ?" ผมถาม เห็นสั่งมาเยอะขนาดนั้น

"ก็ตั้งสี่คนนะ แค่นี้คงไม่พอหรอกมั้ง" ดูทำหน้าเข้า น่าจับฟัดซะตอนนี้เลย

"กินไม่หมดเคียวสุเกะจูบนะ" 

เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนแฟร์ๆหน่อย และผมยังได้กำไรด้วย

"เออกูยอมโดนจูบ" 

ฮาคุริวโพล่งขึ้นโต้งๆ จนพวกผมหันไปมอง กูไม่ได้พิศวาสมึงเลยไอ้มังกรหงอก

"กูไม่จูบมึงหรอกไอ้ฮาคุ ไปจูบกับชูนู่นไป"

"นึกว่าอยากจูบกับดาราหน้าหล่ออย่างกู"

"ฝัน!" 

มันหน้าจ๋อยและหันไปกระหนุงกระหนิงกะชูต่อจนโต๊ะข้างๆมองอย่างงงๆ

"ตกลงนะ" ผมหันมาพูดกับเทนมะ

"แล้วถ้ากินหมดล่ะ" ยังมาย้อนอีก

"จะยอมให้เทนมะจูบ" ยุติธรรมมั้ยล่ะ นี่!

"โกงนี่หว่า ยังไงเทนมะต้องโดนจูบสินะไม่เอาหรอก เคียวสุเกะเป็นเบ๊ให้เทนมะตลอดทริปสิ"

"ตกลงตามนั้น"

อาหารมาเสิร์ฟและพวกเราเริ่มกินกัน เพิ่งมารู้ตอนอาหารมาเสิร์ฟว่าเทนมะสั่งแต่อาหารเผ็ดๆทั้งนั้นเลย 

แต่ยังใจดีที่ยังสั่งผัดไทกับข้าวผัดทะเลให้ ซึ้งน้ำตาจิไหลครับ ผมก็อยากกินอย่างอื่นบ้างเลยลองตักกุ้งมากินดู ยัมมี้(อร่อย!) 

แต่..

"ขอน้ำให้เคียวสุเกะหน่อย" 

ผมแลบลิ้นออกมาเพราะมันเผ็ดมากครับ เทนมะเห็นปากผมแดงหน้าผมแดงก็ส่งน้ำให้อย่างไวแต่ก็ยังไม่หายเผ็ด 

น้ำทุกคนหมดจากแก้วแล้วผมยังไม่หายเผ็ด เทนมะเลยสั่งน้ำเพิ่มและขนมหวานมาให้แต่ต้องรอก่อน ช้าจัง

"ดื้อจริง กินเผ็ดไม่ได้ยังจะกินอีก" เทนมะทำหน้าดุใส่ผม ฮาคุริวมองอย่างเห็นใจเพราะก็รู้อยู่แล้ว

"สมน้ำหน้า" จากที่ผมคิดว่ามันเห็นใจเปลี่ยนเป็นมันสมเพชผมมากกว่า

"ก็มัน..แฮ่ก..น่าอร่อยนี่นา" 

อาหารขึ้นชื่อเมืองไทยเลยนะครับไม่กินคงจะพลาดมาก ผมหอบหายใจรอน้ำก็ยังไม่มา เผ็ดจนไอเดียดีดีผุดขึ้นเลยครับ

"แล้วเป็--อื้อออ" 

จูบแสนหวานและดับรสเผ็ดร้อนให้เป็นรสซาบซ่าน ผมกอบกุมใบหน้าเทนมะไว้ทั้งสองมือและบิดองศาหน้ารุกจูบอย่างหนักหน่วง สอดลิ้นเข้าไปกอบโกยความหวานและควานไปทั่วโพรงปากจนรู้สึกดี 

ไม่สนสายตาใครที่มองอยู่แถวนี้แม้กระทั่งเพื่อนริว ตอนนี้ผมเริ่มจะหายเผ็ดแล้วแต่ยังแกล้งดูดริมฝีปากเค้าอยู่จนมีคนสะกิด

"คุณลูกค้าคะ ห้ามพลอดรักกันในร้านค่ะ"


พึ่บ!


"ขะ..ขอโทษครับ" 

เทนมะผลักอกผมและหันไปก้มหัวให้พนักงานผมก็ขอโทษอีกคน ลืมว่านี่มันไทยแลนด์ซิตี้นี่นา


เพี๊ยะ!


"เล่นไม่รู้เรื่อง" เจอฟาดที่อกเต็มๆครับกับใบหน้าแสนงอนแต่ก็หน้าแดงไปถึงหู

"ก็มันเผ็ดนี่หว่า"

"นี่มันที่สาธาณะไม่มองรึไง"

"งั้นไปเข้าห้องน้ำกับเคียวสุเกะหน่อยสิ จะได้เป็นส่วนตัวหน่อย"

"ลามก!!"

คิดว่าใครชนะครับที่เราพนันกันก่อนหน้านี้ผมไง และผมก็ได้จูบเทนมะด้วย แต่ครั้งนี้จูบในที่ที่ปลอดสายตาผู้คน 

เราไปหาซื้อของใช้ที่จะจำเป็นและดูหนังตามเสต็ปก่อนกลับมานอนพักผ่อนและเตรียมเที่ยวต่อพรุ่งนี้

"วันนี้อากาศดีเนอะ เหมาะแก่การ.."

"นอน!" 

เทนมะพูดตัดอารมณ์ผมอีกแล้ว ผมกำลังลูบไล้แขนเค้าจากด้านข้างเพราะเค้านอนตะแคง ผมเลยเปลี่ยนไปเป็นกอดจากด้านหลังแทน 

นึกว่าวันนี้จะได้ซะอีก เพราะต่างถิ่นนึกว่าจะคึก(คงมีผมคนเดียวสินะที่หื่นไม่เลือกที่) นอนก็ได้วะ














"Let's go!!!!"

พวกเราเดินทางมาถึงน้ำตกพริ้วจังหวัดจันทบุรี อินไทยแลนด์ครับ ลืมไปว่านี่ฤดูหนาวเลยน้ำแห้ง แต่ก็ยังมีไหลเอื่อยๆให้ได้เห็นอยู่ 

ถ่ายรูปพอเป็นพิธีก็ลงเล่นน้ำ(น้ำตื้นๆนั่นแหละ)

กลับมาที่กรุงเทพฯอีกแล้วครับไวมาก วาร์ปมาด้วยความเร็วแสง ก็มาเที่ยวสวนสยามทะเลกรุงเทพฯ 

ย้ะฮู้ว! 

ผีไทยโคตรน่ากลัวเลยครับบ้านผีสิง แต่ดีเพราะเทนมะกอดผมแน่นแต่ก็จิกเล็บลงมาด้วย โอเค มันคงต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวด 

เล่นกันหลายอย่างก็หิวน้ำ เทนมะอยากกินไอศกรีมด้วย ผมกับฮาคุริวเลยอาสาไปซื้ออะไรมาให้ทั้งสองคนจากร้านใกล้ๆ


กรี๊ดดดดดดดด

ชะนีไทย?!


"สึรุงิ เคียวสุเกะดาราญี่ปุ่นใช่มั้ยคะ" 

สาวไทยวิ่งเข้ามาล้อมรอบผมกับฮาคุริวหน้าร้านขายไอศกรีมที่ผมยังไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปสั่งเลย แม่ค้าก็เป็นไปด้วยคือหยิบกล้องมาถ่าย

"คะ..ครับ" ผมตอบแล้วส่งยิ้ม บางคนกระแซะตัวเข้ามาขอถ่ายรูป

"ฮาคุริว! ฮาคุริว!" 

ฮาคุริวมันชอบแบบนี้ครับ เดินไปโอบรอบคอสาวๆทั้งสองขนาบข้างและให้ถ่ายรูปหล่อๆ แจกลายเซนต์ก็มี

"มาเที่ยวฉลองโสดหรอคะ" 

หาาาาาาาา(?)

"ปะ..เปล่าครับแฟนผมก็มา" ผมรีบตอบไม่อยากให้เข้าใจผิด

"แฟนผมไม่มาครับ" และผมจบประโยคไอ้ฮาคุก็พูดแทรก กูจะฟ้องชู!

"ดีจัง งั้นไปเที่ยวกับพวกเรามั้ยคะ เดี๋ยวเป็นไกด์ให้ค่ะ^^"

"ดีเลยครับ งั้นไปกัน" 

อ้าว ไหงงั้นวะ ไอ้ฮาคุริวกอดคอสาวสวยขนาบข้างสองคนและจะเดินไปอีกทาง

"อ้าวชูจะมาเลือกรสเองหรอ" 

ผมจงใจเรียกเสียงดังให้ไอ้ฮาคุที่เดินไปได้ยิน เพราะชูยืนกอดอกจ้องเขม็งจริงๆครับ สายตาโกรธจัดเอาเรื่อง

"ชู!" 

ไอ้ฮาคุริวรีบหันควับกลับมาคอแทบเคล็ดและเอามือที่พาดคอสาวๆไปเกาหัวยิ้มเจื้อนๆแทน 

มึง ตาย แน่

"กลับเถอะเทนมะ สึรุงิคุง" 

ชูว่าหันหลังและเดินกลับไป เทนมะเดินตามไปปลอบใจ ผมก็เห็นใจชูนะครับเพราะความขี้เล่นของไอ้ฮาคุ ถึงจะไม่จริงจังแต่มันก็ทำให้น่าโมโหใช่เล่น 

สาวๆก็ทำหน้างงๆและจะขยับเข้าหาฮาคุริว แต่มันขยับตัวและวิ่งตามไปหาชูและจะจับมือ ชูสะบัดทิ้ง เป็นเรื่องแล้วไง แต่มันเป็นเรื่องของครอบครัวผมไม่เกี่ยว 

ผมเลยเข้าไปบอกพวกเธอว่าไปเที่ยวกันตามสบายเพราะไอ้ฮาคุคงไปง้อเมียไม่กลับมาแล้ว 

และผมยังมีหน้าไปซื้อน้ำและไอติมไปให้เทนมะอีก เทนมะมองหน้าผมประมาณว่า'ใช่เวลามั้ย' ก็เค้าหิวน้ำนี่หว่าผมก็หวังดี เทนมะก็ยืนอยู่ห่างๆคอยเผือกเหมือนผมนี่แหละ

"ฮาคุริวขอโทษนะชู เมื่อกี้แค่ล้อเล่นเอง" เนียนนะมึง..

"..." ผมเชียร์ชูให้งอนมันนานๆ

"อย่าเงียบใส่ฮาคุริวสิ ฮาคุริวขอโทษแล้วไง" ตอนนี้เริ่มโอบจากด้านหลังชูพยายามแกะออกแต่ฮาคุริวกอดแน่น

"ล้อเล่น?" ชูพูดด้วยเสียงเรียบแต่เต็มไปด้วยความประชดประชัน ชูสู้ๆ

"ก็เค้าชวนไปเดินด้วยฮาคุริวก็ไม่อยากปฏิเสธ"

"ก็ไปดิ จะมายืนทำซากอะไรตรงนี้"

"มาง้อแฟนฮาคุริวไงครับ" 

เอาคางเกยไหล่แล้วครับแต่ชูยักไหล่เลยทำให้ไอ้ฮาคุกัดปากตัวเองเพราะไม่ทันระวัง น่าจะเลือดออกผมมองไม่ชัด

"เมื่อกี้ได้ยินว่าไม่ได้มากับแฟน แล้วฮาคุริวเห็นชูเป็นอะไร!" ตายยย~

"เป็นเมียฮาคุริวไง ชูไม่เอาไม่ขึ้นเสียง"

"อย่ามาจับ จะไปไหนก็ไป" ชูพยายามสะบัดแต่ไม่หลุด

"ยอมให้โกรธแต่อย่าทำแบบนี้ อย่าหนีฮาคุริวไปนะ"

"มันกี่รอบแล้วฮาคุริว แม้แต่ชาวต่างชาติก็ไม่เว้น!"

"ฮาคุริวแค่เล่นๆไงชู ฮาคุริวไม่เคยจริงจังกับใครชูก็รู้ ชูเข้าใจฮาคุริวหน่อยดิ" 

นี่มึงมาง้อหรือมางอนเองวะ กูอยากเข้าไปแทรกแล้วโบกหัวมึงแล้วเนี่ย ทำชูร้องไห้ มาเที่ยวต้องสนุกดิวะ

"แล้วฮาคุริวเคยเข้าใจชูมั้ยว่าเวลาแฟนตัวเองไปกอดกับผู้หญิงอื่น ชูรู้สึกยังไง!"

"ฮาคุริวขอโทษนะชู ฮาคุริวจะไม่ทำอีกแล้ว อีกไม่นานเราก็จะแต่งงานกันแล้ว เราอย่าทะเลาะกันให้ความเชื่อใจลดน้อยลงเลยนะ"

"รู้ได้ไงว่าชูจะแต่ง" เฮ้ย เป็นคำที่แรงมากนะเว้ย

"ชู..." 

ไอ้ฮาคุริวคลายกอดและจับชูหันมาสบตา ชูร้องไห้ ไอ้ฮาคุริวก็กำลังปริ่มๆ ผมอยากเดินเข้าไปแต่เทนมะรั้งผมไว้ว่าให้เค้าเคลียร์กันเอง เห้ออออ

"ไม่รักฮาคุริวแล้วหรอ ชูจะให้เรื่องแค่นี้ทำลายงานแต่งเราหรอ ก็วันนั้นชูตอบตกลงแล้วไงว่าจะแต่งหลังไอ้เคียว แหวนหมั้นชูก็ยังใส่อยู่จะไม่แต่งได้ไง ชูไม่พูดแบบนี้นะ ฮาคุริวเจ็บ.."

"ขอโทษ"

"กลับกันได้แล้ว ไปเคลียร์กันที่ห้อง"

ฮาคุริวจับมือชูและพาเดินมาหาพวกผมก่อนบอกว่าขอตัวกลับก่อน ผมกับเทนมะมองหน้ากันก็ตกลงว่าจะเดินเล่นต่ออีกหน่อยแล้วก็ชวนกันกลับเพราะหิวแล้ว

...# # #...

"กลับห้องเถอะ เคียวสุเกะอยากกินเทนมะจะแย่อยู่แล้ว"

"ไม่ให้กิน!"

"จะกิน จะกิน จะกิน จะกิน"

"งั้นไปหาไรกินกัน เคียวสุเกะคงหิวจนเพ้อไปแล้ว"

"ไม่ได้เพ้อ แค่ละเมอว่าได้เอาเธอ"

"ไอ้บ้า!"

"นะ"

"ไม่!"

"นะครับ"

"ไม่ได้"

"เคียวสุเกะขอนะครับ"

"-_-"

"เทนมะครับ"

"ครับ"

"ยอมใช่ป่ะ?"

"ยอมทั้งใจเลย"

ฟอดดดดด

"งั้นกลับกันเลยดีกว่า"

...# # #...










หลังจากขึ้นคร่อมเราก็ขย่มเตียงไปตามสเต็ปแล้วก็นอนจนถึงเช้า ตื่นขึ้นมาอีกทีโผล่ที่เชียงใหม่ พวกเรามาเที่ยวบนดอยครับ มาชิมสตอเบอร์รี่จากสวนด้วย 

มีไกด์เดินนำพวกเราอยู่ไม่ห่างเพื่อบอกว่าลูกไหนกินได้แล้วบ้าง หลังจากนั้นก็ปล่อยพวกเราตามอิสระ 

ผมประคองเทนมะเดินขึ้นขั้นบันไดของสวนสตอเบอร์รี่เพราะเค้าคงระบมไปหน่อย ผมเล่นแรงไปนิด นิดเดียวเอ๊งงง

"เทนมะเป็นไรมึง" ไอ้ฮาคุที่เดินประคองชูเหมือนกันหันมาถามเพราะพวกผมเดินช้า

"ไม่เป็นอะไรมากหรอกฮาคุริว" เทนมะพูดแทรกผมและพยายามเดินเองแต่ผมไม่ยอมปล่อย และพาเดินไปด้วยกัน

"เลวนะมึงไอ้เคีย
ว เอะอะจับกดอย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าเมื่อคืนทำไรกัน สนั่นมาถึงห้องกู"

เทนมะสะดุ้งและจิกแขนผมแน่น ผมร้องซี้ดปรายตามองไอ้ฮาคุที่ยักคิ้วเจ้าเล่ห์ เทนมะก็หน้าแดงก่ำ เมื่อไหร่จะชินสักทีเวลาโดนแซวแบบนี้ ผมคิดว่าผมชินละนะ หรือผมหน้าด้านเอง

"หึ แน่จริงมึงลองปล่อยชูเดินเองดิ หรือจะปฏิเสธว่าไม่ได้จัดหนักสั่งสอนจนถึงเช้า ก็หื่นเหมือนกันล่ะวะ" 

ผมไม่ปล่อยให้เทนมะอายคนเดียวหรอก ชูก็อายด้วย พวกเราแซวกันเสร็จก็ไปเดินเก็บสตอเบอร์รี่มาชิม ก็หวานดี 

เที่ยวได้สองคืนสามวันพวกเราก็ไปทะเลที่ภาคใต้แทน ที่เก่าพีพี 

ต่อด้วยพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่พัทยาจังหวัดชนบุรี 

ไปดูช้างที่สุรินทร์ 

แวะตลาดโรงเกลือเพื่อดูสินค้ามือสอง 

กลับอีสานอีกครั้งไปดูซากดึกดำบรรพ์ ที่ขอนไม้ เอ้ย! ขอนแก่น

กลับมากรุงเทพเที่ยววัดพระศรีรัตนศาสดาราม(สำเนียงเป๊ะ) ไหว้พระและเสี่ยงดวง ปรากฏว่าพวกผมโชคร้ายครับ


ร้ายมากๆ


บรมโคตรร้าย


เชี่ยสุดๆ


ที่สุดของที่สุด


มันไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้


ก็แหงล่ะ


กูอ่านไม่ออก!!


จบข่าว..



การเที่ยวไทยครั้งนี้ทำให้พวกผมเรียนรู้หลายๆอย่าง ทั้งวัฒนธรรม ภาษา และอาหาร ทั้งนิสัยของคนไทยที่ดีเหลือล้น 

มีน้ำใจและรักชาติ เพลงประจำชาติในห้างดังขึ้นคนไทยยืนตรงจนผมงง แต่พอรู้ว่ามันแสดงถึงความรักชาติของคนไทย พวกผมก็หยุดชะงักไปด้วยโดยปริยาย 

การเที่ยวครั้งนี้ได้มากกว่าความสนุก คือได้เอาเทนมะด้วย ไม่ใช่ ได้ทั้งความรู้ ความผูกพันกับสถานที่ ผู้คน 

และหวังว่าถ้าพวกผมได้มาอีก จะต้องเที่ยวให้คุ้ม ผมเป็นชาวต่างชาติยังชอบประเทศไทย แล้วคนไทยเองจะไม่รักประเทศไทยได้ยังไงว่าไม่ครับ

พวกคุณโชคดีที่สุดแล้ว..









[]END[]


เหมือนโปรโมทประเทศไทยเลยเนอะ5555 ยังไงก็ถ้ามีโอกาสจะมาแต่งตอนพิเศษอีกนะ
และอยากบอกรีดเดอร์ว่าตอนนี้มีฉาก nc ด้วย ตรงที่ไรต์ทำ(...# # #...) อ่ะ แต่ตัดไปลงในกลุ่มเฟส
อยากให้รีดเดอร์เข้ามาอ่านเยอะๆนะ เพราะมันฟินมากและไรต์ก็แต่ง nc สนุกด้วย(?) 
ชื่อกลุ่ม "Ficinazuma[NC] By writer&reader" มาเข้ากลุ่มกันเยอะนะรีดเดอร์ที่รัก เดี๋ยวไรต์รับเข้าเอง และฉาก nc ทุกเรื่องจะลงในนี้รวมถึงหลงรักนายปีหนึ่ง และ Return!ฯ อยากให้ลองเข้ามาดูนะ
ฝากเพจด้วย นิยายโดจินอินะสึมะyaio (พิมพ์ตามนี้ทุกประการ) ด้วยความนับถือ อย่าลืมเข้ากลุ่มและไลค์เพจ บายยยย~











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

372 ความคิดเห็น

  1. #370 NamNaraporn (@NamNaraporn) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 22:14
    ใดต่อจี.... อ้าว ดีต่อใจ
    #370
    0
  2. #323 เชียร์ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 19:01
    ไรต์ค่ะจะมีตอนพิเศษอีกไหมค่ะบอกหน่อยQAQอยากอ่านอีกหงะ
    #323
    0
  3. #322 hawrakkicn (@hawrakkicn) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 18:01
    มีอีกไหมค่ะ อยากให้มีตอนดทนมะมีลูกอย่างงี้มีไหมค่ะ
    #322
    0
  4. #321 Miko11346 (@Miko11346) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 16:50
    ขอบพระคุนค่าาา กราบงามๆเบญจางคประดิษฐ์เลย เดวจะไปอ่านncในเฟซนะค่ะ
    #321
    1
    • #321-1 pompom0632319676 (@pompom0632319676) (จากตอนที่ 40)
      27 ธันวาคม 2559 / 09:38
      ส่งลิงค์ให้หน่อยได้ป่าวค่ะ....หาไม่เจอ
      #321-1
  5. วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 15:35
    ขอบคุณ่ะไรต์ตอนพิเศษมีอีกมั้ย
    #320
    0