[Fic inazuma]เรื่องราวของสองเรา(เคียวเทน)[จบ]

ตอนที่ 31 : ซัมบาราเฮ่!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    20 ต.ค. 59


ฮาคุริวหล่อโลกลืม

สวัสดีรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ครับวันนี้ผมจะบรรยายเองนะครับ ให้เสียงพากษ์ไทยโดย

'ฮาคุริวหล่อโลกลืม' 

เหตุผลที่ได้ฉายานี้มาก็ไม่ใช่อะไรเหตุจากไรท์เตอร์ลืมว่ามีผมอยู่บนโลกนี้ประกอบกับใครๆก็ไม่พูดถึงผม ผมเลยงอน แต่ไม่เป็นไรผมกลับมาแล้วทุกคนโปรดจำผมไว้ในสมองส่วนซีรีบรัมด้วยนะครับ




Rrrrrrrrrrr

อ่ะ..อ้าวขาสั่นทำไมกันวะ หรือโทรศัพท์ไอ้เคียวมันสั่นสะท้านไหวอย่างกะแผ่นดินสะเทือน พาเอาไข่ผมสั่นไปตามๆกันจนคาดว่าน่าจะบิดผิดรูปแล้วตอนนี้ 

ต้องเตือนสติเพื่อนมันหน่อยแล้วก่อนแผ่นดินจะแยกจากแรงสั่นสะเทือนของสมาร์ทโฟนเครื่องหรู

"ไอ้เคียวโทรศัพท์มึงดัง รับดิ" 

จ้วงข้าวเข้าปากไปคำนึงก่อนใช้เท้าสะกิดเพื่อนรักให้รู้ตัว ทำไมไม่รับโทรศัพท์วะ

"ไม่ใช่ของกู ของมึงนั่นแหละ" ว่าแล้วก็พยักพเยิดหน้ามาทางผม เอ้า!

"มิน่าล่ะ ขาสั่น" 

มือล้วงลงไปในกระเป๋าที่อยู่ทางขวาคลำหาเจ้าตัวปัญหา บีบปี๊บๆสองรอบ เอ้า! นั่นไข่กูเอง- -" ฟายยยยย จับสมาร์ทโฟนเครื่องหรูที่คิดว่าใช่แน่มองดูปลายสาย อื้อหือชัดเลย


'เมีย'


คำสั้นๆเจ็บจี๊ดไปถึงทรวงคิดไปถึงเรื่องเมื่อคืนที่โดนไล่ออกจากห้องด้วยความจัญไร ดันทะลึ่งไปป่าวประกาศซะทั่วว่าไม่มีแฟน เป็นไงล่ะกรรมตามสนอง บัดซบ! 

บ่นอยู่ได้กดรับสิแล้วเอาแนบหูก่อนตัดสินใจเดินออกไปคุยที่อื่นตามมารยาท อ้อนหน่อยแล้วกันเผื่อเป็นข่าวดี

"คร้าบที่รัก"

[อยู่ไหน]

"อยู่ลานกิจกรรมของนิเทศ ตัวเองมีอะไรรึเปล่า"

[มาหาหน่อย รู้ใช่มั้ยว่าที่ไหน]

"กินข้าวอยู่ครับ ไปตอนนี้เลยเหรอ"

[อื้ม รีบมานะ]

"บอกตอนไหนว่าจะไป"

[อ้าว!..ถ้ามาตรงเวลายอมให้หอมแก้มเลย]

"อีกห้านาทีเจอกัน"

ติ้ด!

เหอๆแผนนี้ใช้ได้ผล นอกจากจะหายงอนแล้วยังได้หอมแก้มฟรีอีกเหวย ใครจะปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เดินมาลาเพื่อนรักที่กำลังอยู่ในสวนสัตว์ป่าสงวนคุยจ้ออยู่คนเดียว ขอโทษนะเว้ยเมียสำคัญกว่า แบร่ 


จากนั้นก็รีบสาวเท้าไปลานกิจกรรมของคณะนิติฯเลย เห็นคนตัวเล็กโบกมือเรียกอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลก็วิ่งเข้าหาเลยอ่ะดิ

"มีอะไรครับเมียจ๋า"

ยิ้มแป้นแล้นส่งให้คนตัวเล็กที่สีหน้าเรียบนิ่งเหมือนเคย ตกลงยังไม่หายงอนช้ะ ชีวิตไอ้ฮาคุน่าสมเพชยิ่งนัก เอาเหล้ามากรอกปากให้เมาสลบอยู่ตรงนี้เถอะคนตัวเล็กเอ๋ย ไม่ไหวจะเคลียร์

"นั่งลงสิ"

บอกอย่างนั้นผมเลยนั่งลงบนโต๊ะไม้ตัวยาวก่อนอีกคนจะนั่งลงข้างๆและล้วงกระเป๋าหาอะไรบางอย่าง และก็เป็นขวดอะไรไม่รู้เล็กๆสีเขียวๆดูแล้วก็แสนคุ้น


'ยาหม่องน้ำ'


"เมื่อคืนขอโทษนะให้นอนตากยุงอ่ะ เอาแขนมาเดี๋ยวทายาให้"

มือเล็กจับแขนผมที่วางอยู่เข้าหาตัวก่อนเปิดฝาขวดเล็กๆนั่นและหยดมันลงตรงบริเวณรอยแดงจากอียุงพันธุ์ดุที่ล่อเลือดผมซะหมดตัว โอ๊ะเวอร์ไป 

มันไม่ขนาดนั้นหรอกถ้าผมไม่ตบพลาดมันเลยได้ใจไปฟ้องพ่อแม่มันและเครือญาติพากันมาเอาคืนผมเป็นขโยง ไอ้ฟัด! ไอ้ยุงชั่ว ผมพูดแบบนี้ทั้งคืนและคำสุดท้ายพูดกับพวกมันว่า


'ฝากไว้ก่อนนะมึง'


แค่นั้นแล้วก็เดินไปหยิบซอฟเฟลกลิ่นใหม่จัญไรกว่าเดิมมาฉีดแขนขา อย่าถามว่ากลิ่นอะไรแต่จะบอกให้

กลิ่นกระเทียม - -"

ใครผลิตออกมาวะฟาคคคคคค นอกจากกันยุงไม่ได้แล้วยังเหม็นอีกต่างหาก แสบร้อนไปหมด ชีวิตนี้สาบานเลยว่าจะไม่ทำให้เมียจ๋าโกรธอีก ไม่งั้น ตาย!

"หายโกรธฮาคุริวแล้วเหรอ" สรรพนามเรียกกันช่างสวยหรู อิอิ เขิน

"ไม่ได้โกรธ งอน

ปากว่าแต่สายตายังคงมองแขนผมอยู่ไม่วาง มือเล็กก็ลูบไล้ไปมาทั่วทุกจุดที่บวมแดง แบบนี้ก็เพลินดีนะ

"แล้วเมื่อไหร่จะหายงอนฮาคุริว วันนี้ไปเดทกันมั้ย"

"หายงอนแล้ว แต่เรื่องเดทไม่อยากไป เหนื่อย"

ตัวเล็กบอกมาพลางทำปากยู่เหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง

"ทำไมหายงอนอ่ะ เทนมะเล่าอะไรให้ฟังเหรอ"

"เปล่า ดูนี่"

มือเล็กยื่นสมาร์ทโฟนที่วางอยู่ยนโต๊ะก่อนหน้ามาให้ผม และมันเปิดแอพลิเคชั่นชื่อดังอย่างเฟซบุ๊กไว้ก่อนแล้ว



Cute Boy In Univesity
#แก้ข่าวค่าาาา
หลังจากหนุ่มฮอตที่โด่งดังในเพจเราไปเมื่อวันก่อนอย่าง
ฮาคุริว เฟรชชี่ปีหนึ่ง นิเทศฯ เรื่องสถานะที่บอกว่าโสดนั้นพูดไม่ได้เต็มปากนะคะเพราะตอนนี้รูปนี้มันฟ้อง!!!! ใครรู้ว่าสองคนนี้มีความสัมพันธ์ยังไงแชร์ให้ชะนีทั้งมอทราบด้วยค่า!!
ตอนนี้สถานะคงเป็น...
#ค่อนข้างอธิบายยาก
T___T





เพจสร้างความร้าวฉานนี่อีกและแต่วันนี้มาแปลก ไปขุดรูปโปรไฟล์ของผมมาได้ไงเนี่ย มีชูยิ้มอยู่ข้างๆด้วย น่ารักนะเนี่ยคู่เรา

อ่านคอมเมนต์สักหน่อย..

'แฟนเหรอคะ'

'งื้อออออ อย่าบอกนะว่า'

'น้องชายมั้งคะ'

'หล่อโฮกกกกก#ทีมเมียฮาคุริว'

'ไม่ใช่แฟนแน่นอน!!'

'น่ารักทั้งคู่เลยค่ะ'

'ขอให้ไม่ใช่แฟน สาธุ'

และ...


Shuu.  เมียครับ



เหยดดดดดดดด เมียปีศาจเล่นผมแล้วไง แต่ผมก็ว่าอะไรไม่ได้หรอกเพราะมันคือความจริงนี่เนอะ ไหนๆก็หายงอนละต้องทวงสัญญาคืน งิงิ


"เมื่อไหร่จะให้หอมแก้มสักที"

มองหน้าเล็กๆของคนตรงหน้าอย่างคาดหวัง มือก็เลิกทายาแล้วมองตาผมปริบๆ

"พูดเล่นเหอะ"

"งื้ออออ โกหกฮาคุริวได้ไง อุตส่าห์รีบมา"

เบะปากงอนคนตัวเล็กซะก่อนยื่นหน้าซุกซนไปคลอเคลียหน้าหวานอย่างไม่สนสายตาใคร

ก็มันไม่มีใครไง

"ไม่ต้องเลยยยยยย กินข้าวกัน"

ท้ายประโยคพูดจบก็ยื่นกล่องข้าวสีขาวมาทางผม พร้อมยักคิ้วหลิ่วตาเหมือนให้เปิดดู ผมก็ทำตามสายตาอันป็นประกายนั้น ขยับกล่องข้าวมาใกล้ตัวและเปิดมัน

ทาดา! เหยดดดด โคตรน่ากินเลยอ่ะอาหารของคณะนิติฯ ต่างจากข้าวปั้นนิเทศลิบลับแบบเทียบไม่ติด บอกทีว่านิเทศงบไปลงกับสีทาหน้าไอ้เคียวหมดแล้วใช่มั้ย ตอบ!

"กินด้วยกันมั้ย" 

ผมถามคนตัวเล็ก วันนี้ไม่กลับไปกินข้าวเป็นเพื่อนไอ้เคียวหรอก กินกับเมียสบายใจกว่าเยอะ ปล่อยให้มันอยู่กับเมียน้อยของมันให้สบายใจเถอะ

"อยากให้กินก็ป้อนสิ" 

อ่อยกันอีกแลวคุณเมียปีศาจ คืนนี้เจอดีแน่เอาแบบไม่ได้นอนกันเลย

เราสองคนอยู่ย้ายมาอยู่คอนโดแล้วเพราะพ่อแม่อนุญาต และอีกอย่างมันใกล้มหา'ลัยดีด้วยจะได้ประหยัดน้ำมัน แต่ไม่ได้อยู่ที่เดียวกับไอ้เคียวหรอกอยู่คนละฟากเลย ประมาณว่ามหาลัยอยู่ตรงกลางอ่ะนะ 

เหตุผลก็คือจะอยู่ใกล้กันเพื่อ? เราต่างก็มีคู่รักของตัวเองจะเป็นไรไปถ้าจะทำตามใจแล้วไม่ถูกแซวจากเพื่อนสนิท มันคงสบายใจกว่าเยอะ 

อ้าว..ลืมป้อมข้าวเมียสุดที่รัก

"อ้ามมมม"

แล้วเราก็ผลัดกันป้อนไปมานั่นแหละครับ จนไอ้เคียวเพื่อนเฮงซวยโทรมาตาม บอกว่ารุ่นพี่เรียกรวมแล้ว หมดอารมณ์โรแมนติกต้องรีบแจ้นกลับโดยไวโดยไม่ลืมลาคนตัวเล็กด้วยการจุ๊บหน้าผากน่ารัก
















"ไหนบอกรุ่นพี่เรียกรวมวะไอ้เคียว"

วิ่งหอบแฮ่กมาถึงที่หมายก็เห็นเพื่อนสนิทกำลังนั่งอยู่ในกองขนมใต้ต้นไม้ เป็นเหมือนร้านขายขนมขนาดย่อมเลยก็ว่าได้ 

เพราะแม่มล้อมตัวมันเต็มไปหมดทั้งเครื่องดื่มอีกสารพัดรสชาติมีให้เลือกหลากหลาย มันไปเหมาร้านไหนมาวะ ผมเลยนั่งลงจิ๊กขนมมันมากินด้วยเลย

"กูเรียกมึงมากินขนมเฉยๆ" มันตอบหน้าตาย

"เอามาจากไหนวะไอ้เคียว มึงไม่กินไม่ใช่เหรอ" 

ผมเกือบลืมเรื่องเพื่อนรักไม่กินขนมไปซะสนิทแต่พอนึกได้ก็ถามมันขึ้นมาเลย ปากก็เคี้ยวกรุบกรับอย่างอร่อยนี่มันขนมอะไรกันวะ ลองพลิกซองอ่านดู0_0

'ข้าวเกรียบปากหม้อ'

เชดดดดด นี่มันเมดอินไทยแลนด์เว้ยเห้ย ขนมเมืองไทยอร่อยขนาดนี้เลยเหรอวะ สงสัยได้กินของนอกมันเลยมโนว่าอร่อย วันหลังพาชูไปฮันนีมูนที่ประเทศไทยดีกว่า ได้ข่าวคนหน้าตาดีเยอะ แอะ!

"แฟนคลับมึงฝากมาให้ไง ของกูก็ยกให้มึงไปเลย"

"กินป่ะกูป้อน"

ว่าแล้วก็ยื่นข้าวเกรียบแผ่นใหญ่จ่อปากคนหน้าเหวอเพราะงงๆ สายตามองขวางใส่ผมมากเพราะรู้ว่าผมแกล้

"ถ้าเทนมะป้อนกูจะกิน"

เมียอีกตามเคย คอยดูนะมึงทะเลาะกันเมื่อไหร่จะบอกให้เทนมะงอนนานๆเลย ดูดิจะอยู่ได้มั้ย เอาให้ดิ้นเร่าๆวิ่งเข้าออกห้องน้ำบริหารมือเป็นว่าเล่นเลย ชิ

"กูกินเองก็ได้ กร๊อบ!"

คุยกันอยู่นานพี่ยังไม่เรียกรวมเราก็คุยเรื่องเมียๆกันต่อ และก็ชวนกันไปดื่มที่คอนโดผมด้วยเนื่องในวันเกิด 

เกิดอยากแดกเหล้าขึ้นมาอ่ะดิ ร่างกายต้องการแอลกอฮอล์เข้าสู่กระแสเลือด และต้องการการกระแทกด้วย ดื่มเสร็จจัดต่อเลย 

ดูเหมือนหื่นกามแต่ไม่เลย โคตรจะหื่นมากกว่า พูดจ้อกับเพื่อนรักไม่หยุดก็มีไอ้คนหน้าตาเหมือนกันสองคนเดินเข้ามาทักทาย

"เฮ้ยหวัดดี"×2 จะพูดพร้อมกันทำซากอะไรครับ

"พวกมึงเป็นใคร"

เงยหน้ามองทั้งสองก็ถามเลย พวกมันนั่งลงแล้วหยิบขนมไปกินอย่างหน้าด้านๆผมได้แต่มองจิกแต่ไม่ด่า มันมีเยอะก็แบ่งกันไป

"กูฮิวส์"

"กูชอน"

"เป็นฝาแฝดกัน"×2 ประสานเสียงกันอีกละพวกห่า

"แล้วพวกนายมีอะไรกับเราเหรอ"

คราวนี้เป็นไอ้เคียวที่ถามบ้าง และดูเหมือนต้องการคำตอบจากแฝดนรกมาก ชื่อแม่มไม่คล้องกันเลย เป็นลูกครึ่งป่ะเนี่ยหน้าให้ด้วย ให้ไปตายเกิดใหม่เหอะ แม่มึงจับก้อปปี้วางเหรอมองไม่เห็นความต่างเลยเหอะ

"คือว่าพวกเราชอบพวกนายอ่ะ เลยอยากขอเป็นเพื่อน เดี๋ยวโหวตให้ได้เป็นเดือนมอด้วยนะ"

ใครพูดวะกระชอนหรือตะลิ้ว หิว หรือฮิวส์นะ มองดูป้ายที่คออ๋อ..

'ไอ้ชอน'

"งั้นเราก็เป็นกันแล้ว ยินดีที่ได้รู้จักฉัน.." ไอ้เคียวพูด

"รู้อยู่แล้วล่ะ!"×2  พวกมึงนัดกันมากูรู้

"แล้วรู้จักกูป่ะ" ผมแตะมือที่อกของของตัวเองหวังว่ามันจะรู้จักเพราะผมก็ฮอตใช่เล่น

"ฮาคุริวผัวชูนิติศาสตร์" ×2

"เหยดดดดดด ชอบพวกมึงว่ะจับมือหน่อย"

ยิ้มแป้นอย่างร่าเริง ฝาแฝดแม่มตอบโดนใจไวต่อโซเชี่ยลมากเลยเนาะ ผมดีใจ ผมฮอต และ..

'ผมหล่อ'

"สัส" สะดุ้งโหยง0-0

"มึงด่าใครไอ้เคียว" ผมหันขวับไปหาเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ที่นั่งเงียบอยู่แล้ว ไอ้นี่พาล

"กูรู้ว่ามึงพูดว่ากูหล่อในใจ หรือมึงจะเถียง"

หดคอหนีเป็นเต่าเลย ไอ้นี่หน้ากลัวขึ้นทุกวัน มันรู้ความคิดผมด้วยอ่ะ โอ้วๆๆๆ แย่เลยแบบนี้จะนินทามันก็ไม่ได้อ่ะดิ เปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า

"เอ่อ..แล้วพวกกูจะจำพวกมึงได้ไงวะ หน้าเหมือนยังกะโคลนนิ่งมา" 

ผมมองบนเลยดีกว่าแบบนี้ เสียงแม่มยังเหมือนกันเลย

"ดูป้ายไง" ฮิวส์พูดบ้าง

"มึงจะแขวนไว้ตลอดเลยเหรอวะ เอาอะไรที่มันเห็นเด่นชัดหน่อย"

ผมเลยเซ็งไอ้สองคนนี้ละไม่น่าเกิดมาเป็นแฝดหรอก อย่างน้อยน่าจะเรียนไม่เหมือนกันก็ยังดี เดี๋ยวทักคนผิดจะขายหน้าประชาชี

"เด่นชัดเหรอ?..อืม..ของกูอ่ะใหญ่กว่าไอ้ฮิวส์เว้ย อยากเห็นป่ะ"

พูดตาหน้าทะเล้นแล้วมือก็เตรียมปลดกระดุมกางเกงอยู่รอมร่อ ผมถึงกับห้ามแทบไม่ทัน 

ไอ้แสรดดดดดด

"เชี่ย!!!"

ผมอุทานอย่างดังจนคนหันมามอง ใจเย็นครับผมเคลียร์กับเพื่อนอยู่

"ของกูใหญ่กว่าเหอะไอ้ชอน" 

ฮิวส์เถียงพลางมองหน้าชอนอย่างเหยียดหยาม พวกมึงใจเย็นกูใหญ่กว่า แฮร่! เรื่องแบบนี้ยอมแพ้ไอ้เคียวเว้ย แต่เรื่องความอึดไม่ยอมนะแจ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ (?)

"พวกมึงพอกูไม่อยากรู้เว้ย ถ้าพวกมึงอยากให้กูจำได้ก็ไปเปลี่ยนสีผมมาซะ" 

ผมหาข้อยุติลงพวกมันพยักหน้าหงึกหงักและกิจกรรมรับน้องก็มาต่อ













รับน้องจบเราแยกกันไปเอารถและไปรับเมียปีศาจที่คณะและพากลับ ผมกับชูก็ไปหาซื้อเบียร์กระป๋องกับขนม และกับแกล้มมาเตรียมไว้รอสองคนนั้น แช่เย็นไว้รอเลยอีกสักพักมันคงมา

"ชูคร้าบบบบ"

เสียงผัวอ้อนเมียจะทำไม เดินไปกอดจากข้างหลังเอาคางเกยไหล่ด้วย อยากครับอยาก หอมแก้มนิ่มสักฟอดจนชื่นใจ คนตัวเล็กไม่ขัดขืนและยังยืนนิ่งอยู่ตรงเคาท์เตอร์เพราะกำลังล้างจานอยู่ เหมือนแม่ศรีเรือนเค้าทำกันอ่ะนะ

"อ้อนแบบนี้มีอะไร"

เสียงหวานถามแต่ยังคงล้างจานต่อ เห็นแบบนี้ไม่ได้การ จับจานที่อยู่กับมือเล็กออกไปและกวักน้ำล้างมือให้ลวกๆและพาเดินมาตรงโซฟา 

อารมณ์โหยหาพุ่งไม่หยุดผลักร่างเล็กลงบนและตามขึ้นคร่อม

"ขอฮาคุริวนะ"

พูดจบก็กดริมฝีปากลงบนปากบางอย่างเบาและดูดกลืนช้าๆจนคนใต้ร่างรู้สึกเคลิ้ม เผยอปากจนสามารถลุกล้ำ ลิ้นชื้นสอดเข้าไปในโพรงปากแตะกับลิ้นเล็กของอีกฝ่ายแลกเปลี่ยนน้ำลายกันชุ่ม ผละออกให้ได้หายใจและเข้าจูบต่ออย่างไม่ให้เสียเวลา 

ผมเลื่อนริมฝีปากมาซุกไซร้ซอกคอและขบเม้มจนเกิดรอยสีกุกลาบ

"อ๊ะ..อ๊าา"

เสียงครางหวานระงมไปทั่วโสตประสาท ทำให้ผมควบคุมสติไม่อยู่แล้วจัดการปลดกระดุมชุดนิสิตตัวบางแล้วไซร้ซอกคอจนพอใจและกลับไปจูบต่อ

"อื้อออออ" 

เสียงของชูหายกลับเข้าไปในลำคอเพราะปากเค้าตอนนี้ถูกผมครอบครอง มือหนาลากนิ้วยาวจากคางเล็กจนมาถึงจุดสำคัญ ผมกำลังจะปลดกระดุมกางเกงของเค้าออกและทำมันที่โซฟาซะเลย


แกร๊ก!


"ไอ้ฮาคุกูมาแล้ว อ้าว..เฮ้ย!" 

ร่างสูงเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะพร้อมเมียตัวเล็กตาแป๋ว ที่กำลังมองผมคร่อมเมียอยู่ ไอ้เพื่อนชั่วววววว มาขัดจังหวะหาพระแสงของ้าวปลายแหลมเหรอ สัส

"พวกมึงทำไมไม่เคาะประตูวะ แล้วมาขัดจังหวะกูทำม้ายยยย"

ผมควรครางใส่แม่มเลย งื้ออออ อารมณ์ผมไปหมดเลยT^T

"งั้นกูออกไปแล้วจะเคาะประตูให้"

ไอ้โง่เดินจับมือเมียจะเดินออกไปแล้วเริ่มต้นใหม่บอกเลย

"ไม่ทันละไอ้เคียว กูเกลียดมึงก็คราวนี้แหละ"

หน้าตาเบื่อหน่ายโลกส่งต่อให้เพื่อนหน้าหมา และลุกจากตัวร่างบางเค้าเลยนั่งมองผมตาแป๋ว นาทีนี้ก็ติดกระดุมให้เมียสิจะเปิดไว้อ่อยใคร

"มาแล้วก็เริ่มกันเถอะนะ"

ชูเดินผละออกจากผมไปหลังจากที่ผมติดกระดุมให้เสร็จ จัดเตรียมของกิน กับแกล้ม ขนมกรุบกรอบ และเบียร์กระป๋องมากมายมาวางเรียงตรงพื้น เรานั่งล้อมวงกัน

"เอาไปดิไอ้เคียวให้เมียมึงด้วย"

ผมยื่นเบียร์สองกระป๋องให้เจ้าตัวรับไว้แต่มันไม่ยื่นให้เทนมะอ่ะดิ ทำไมวะ

"มีน้ำอัดลมป่ะ ไม่อยากให้ตัวแสบดื่มว่ะ"

ตัวสูงบอกกับผมมาอย่างนั้นสงสัยจะห่วงเมีย แต่โทษทีเหอะเมียมึงสมยอมมั้ย แล้วสรรพนามเรียกแทนชื่อนั่นมันอะไร

'ตัวแสบ'

"เคียวสุเกะ..ขอเบียร์ให้เทนมะเถอะนะ มาทั้งทีให้กินน้ำอัดลมได้ยังไง" 

เทนมะใช้แผนเด็ดในการอ้อนเพื่อนใจง่ายโดยเอาหน้าถูแขน ดูแล้วโคตรน่ารัก อยากให้ชูทำมั่ง แต่ชูชอบถูหว่างขาผมมากกว่า บรึ๋ย~

"มันไม่ดีต่อสุขภาพต่อไปนี้ไม่ให้กินแล้ว" เจ้าตัวยืนกราน วันนี้ใจแข็งเว้ย

"ทำไมเคียวสุเกะกินได้อ่ะ ไม่ยุติธรรมเลย"

อูยยยย กอดอกเมินหน้าหนีแบบนั้นแหละ บุ้ยปากน่ารักแบบนี้ไอ้เคียวอดใจไม่ไหวหรอก ทำดีต่อไป

"ให้กินก็ได้แต่อย่ากินเยอะนะ เดี๋ยวอ่อย"

มือหนาโอบรัดตัวบางไว้และยื่นกระป๋องเบียร์ไปต่อหน้า เทนมะยิ้มได้ รับไปอย่างไวและเปิดมันกระดกดื่มซะเหมือนกระหายมานาน

"พวกเราชน!"


เคร้ง!


ดื่มยาวๆเลยคืนนี้เพื่อคลายเครียดจากพี่ว้ากสุดโหด ดีนะไม่ชวนพี่เค้ามาร่วมวงด้วยไม่งั้นมันส์แน่

"อึก..อาววอีก...ชูส่งมาหน่อยสิ"

เมียไอ้เคียวครับเลื้อยแบบนี้ หน้าก็แดงไปหมดเหมือนคนเมาแล้ว ผมกับไอ้เคียวที่นั่งเฉยๆไม่ได้เป็นอะไรเท่าไหร่เพราะคอแข็งก็มองพฤติกรรมไปเรื่อยๆ แต่ไอ้เคียวคงจะทนไม่ไหว

"พอแล้วตัวแสบ เอากระป๋องมานี่" 

ร่างบางโงนเงนไปมาถือกระป๋องเบียร์ไว้ข้างนึง ไอ้เคียวเลยยึดมาซะ

"งื้ออออ เคียวสุเกะจายร้ายยย ขออีกนิดนึงน้าาา"

มือคว้ามลมคว้าแล้งไปเรื่อย สงสัยอาการจะหนัก ไอ้เคียวได้แต่ส่ายหัวและจับเทนมะกดลงนอนตักของตัวเอง

"นอนไปเถอะเดี๋ยวเคียวสุเกะแบกกลับ"

บอกอย่างนั้นและยกกระป๋องชนกับผมอยู่สองคน เพราะชูก็อาการไปต่างกัน แต่หลับปุ๋ยไปเลย เทนมะเมาแล้วพูดไปทั่ว

"เคียวสุเกะ.."  ละเมอรึไง

"มีอะไร" 

ไอ้เคียวก็มองเมียมันทำปากขมุบขมิบอยู่นั่นแหละไม่วางตา มือผมก็ลูบผมนุ่มนิ่มของชูเหมือนกันแหละ

"จูบหน่อย..จูบ" 

เหวยยยย เมียไอ้เคียวอ่อยแบบนี้ตลอดเลย ไอ้เคียวมันถึงหวงไง ถ้าไปกินเหล้าเมากับใครก็เป็นแบบนี้หมด 

"ไม่เอาเดี๋ยวเคยตัว" 

จริงครับที่ไอ้เคียวพูดแบบนั้น ถ้าจูบบ่อยๆเดี๋ยวเวลาเมาที่อื่นจะยิ่งอยากจูบอีก มันเป็นอันตราย ถ้าไม่มีใครจูบอาจจะเลิกบ่นไปเองไอ้เคียวคิดงั้นมั้ง ผมว่านะ

"ฮือออ..จูบหน่อย..จูบ" 

ไอ้เคียวส่ายหน้าให้คนเอาแต่ใจแม้ในเวลาเมา อ้อนอย่างน่ารักตลอด

"ครั้งเดียวนะ เดี๋ยวพากลับแล้ว" 

ไอ้เคียวเกลี่ยผมคนบนตักให้เห็นใบหน้าหวาน แล้วค่อยประทับจูบลงบนปากบางอย่างเบาๆและผละออก อืม เดี๋ยวกูทำมั่ง

"กลับก่อนนะเว้ยไอ้ฮาคุ เดี๋ยวต่อที่ห้อง"

ยักคิ้วอย่างเจ้าเล่ห์ให้ผมอย่างที่เรารู้กัน และอุ้มเทนมะขึ้นแนบอกก่อนเดินจากไป 

เหลือเพียงของกระจัดกระจายเต็มพื้นและกระป๋องเบียร์อีกนับสิบ คืนนี้ที่คาดว่าจะจับกดเมียคงต้องล้มเลิก เพราะต้องเก็บของทั้งคืน ถุย!














#ติดตามตอนต่อไป
งือออ ง่วงแล้วววว พิมพ์คงไม่ว่ากันนะ อย่างสนใจชื่อตอน55555 เหมือนมีคนอยากให้มีบทฮาคุริว เลยจัดซะ บาย~~



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

372 ความคิดเห็น

  1. #228 lisa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 12:15
    55555มาอัพต่อไวไวนะ
    #228
    0
  2. #227 aom061967 (@aom061967) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 08:07
    มีไปต่อกันที่ห้องด้วยย
    โว้วววว ร้ายนะเรานะ
    #มาอัพเร็วๆๆ นะค่าา
    #227
    0
  3. #226 เชียร์ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 13:28
    อัพไวๆนะค่ะ
    #226
    0
  4. #225 0957531458 (@0957531458) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 02:10
    สงสารเฮียมังกรขาวอ่ะต้องเก็บของทั้งคืน
    มาอัพอีกเน้อ~
    #225
    0
  5. #224 Indiamon123 (@kamon001) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 01:02
    รีบมาอัพน้าา เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ >.0
    #224
    0
  6. #223 jioy (@jioy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 23:56
    5555 ฮาคุริวไปเป็นตลกคาเฟ่เถอะถ้าจะฮาขนาดนี้
    #223
    0