[Fic inazuma]เรื่องราวของสองเรา(เคียวเทน)[จบ]

ตอนที่ 30 : เดือนVSเดือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    18 ต.ค. 59


"เฮ้ย..เคียวสุเกะปล่อย อึดอัด"

ผมกำลังนอนหลับสบาย คนในอ้อมกอดก็ดิ้นไปมาจนผมแทบตกโซฟา ผมลืมตาขึ้นปรับโฟกัสจนมองเห็นคนตัวเล็กชัดขึ้น อ้าว..น่ารักเหมือนเดิมนี่หว่า

"ไม่เอาไม่ปล่อย"

"อย่าทำแบบนี้ มันไม่ได้ช่วยอะไร"

"ก็บอกมาก่อนสิว่างอนเรื่องอะไร"

"..."

"แล้วก็ชอบเงียบอ่ะ แบบนี้เลยง้อยาก ไม่ชอบเลย"

ผมเบ้ปากใส่คนตรงหน้าที่ทำสีหน้าหงุดหงิด แบบนี้หายยากแน่นอน

"จะไม่พยายามนึกหน่อยเหรอ"

ผมก็ยังกอดอยู่นั่นแหละปล่อยให้ดิ้นไป พลางนึกครุ่นคิดว่าผมทำอะไรผิดไป


อ๊ะ..


"เรื่องที่โวยวายรุ่นพี่เหรอ?"ผมถาม

"ไม่"

"เรื่องในเพจ?"

"..."

"ไม่ตอบแสดงว่าใช่"

"ถ้าจะคุยก็ปล่อยแล้วนั่งคุย
"

เห็นว่าอีกฝ่ายใจเย็นลงแล้วผมก็ลุกขึ้นนั่งและเก็บผ้าห่มผืนหนาโยนไว้ลวกๆที่โซฟาอีกตัวก่อนจะหันหน้าปรับความเข้าใจ

"มีอะไรจะพูดก็พูดมา"

"คือ..เรื่องในเพจมันเป็นเรื่องเข้าในผิดไง ไอ้ฮาคุมันแกล้งบอกคนที่มาถามแบบนั้น"

ผมทั้งอธิบายทั้งทำไม้ทำมือแสดงอารมณ์ หวังว่าเค้าจะเข้าใจ

"แล้วก็ไม่ขัดเลย"

"เทนมะมันไม่ใช่ คือบอกไม่ทันไง"

"อือ"

"ถ้าเทนมะไม่เชื่อ งั้นจะโพสต์ว่าเทนมะคือแฟนแล้วแท็กเพจนั่นให้ก็ได้"

"ไม่ต้องขนาดนั้น เข้าใจแล้ว"

"หายโกรธแล้วใช่มั้ย"

"อือ ไปอาบน้ำดิ จะได้ไปมหา'ลัย"

"ครับ"

ผมเดินไปลูบหัวคนตัวเล็กแล้วเดินเข้าห้องเพื่อจะไปอาบน้ำ












ที่มหา'ลัยผมก็ขับรถสปอร์ตคันหรูคันเดิมเพื่อไปส่งเทนมะที่ลานกิจกรรมของคณะนิติฯ แต่วันนี้มีคนมองด้วยสายตาแปลกๆตลอด เพียงเพราะคนขับคือผมและที่นั่งข้างๆคือเทนมะ 

แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะมันเป็นเรื่องปกติที่จะมาส่งแฟน วันนี้ก็เป็นวันรับน้องของคณะผมเหมือนกัน 


เมื่อวานได้เสื้อมาแล้วพี่เค้าบอกให้ใส่มาเลย เป็นเสื้อยืดสีขาวแขนสีดำ ที่ข้างหน้าเป็นรูปฟิล์มซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคณะและสกรีนคำว่า'นิเทศศาสตร์'ไว้ด้วย ข้างหลังเป็นตัวย่อของมหา'ลัย 

ถามจริงใครออกแบบเสื้อตัวนี้วะโคตรจะห่วยแตก มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นแต่ผมว่ามันก็ไม่น่าเป็นสีขาวเพราะผมกลัวว่ามันจะเปื้อน 






ขับรถมาจอดที่ลานจอดรถเหมือนเดิม แต่พอก้าวขาแรกลงมาก็เจอมรสุมเสียงกรีดร้องโหยหวนเลย ดังก้องสะท้อนแก้วหูอันไวต่อประสาทสัมผัสเลย ผมไม่ได้มีสัมผัสที่หกแต่ผมรู้สึกถึงสัมภเวสีที่อยู่บริเวณโดยรอบได้เพราะมันกำลังเกาะแข้งเกาะขาผมอยู่ตอนนี้ 

ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงผมเสยหน้าแหกไปแล้วนะเนี่ย จับไม้จับมือผมลากไปจนถึงลานกิจกรรมอย่างถือวิสาสะผมจะขัดก็ไม่ได้ เพราะจะพูดอะไรก็โดนของกินยัดปากตลอดทั้งน้ำทั้งขนม ถามผมยังว่าอยากกินมั้ย โฮ่ย! คิดแล้วก็สงสารตัวเอง

"สึรุงิ เคียวสุเกะ นี่ป้ายน้องค่ะ" รุ่นพี่หน้าใสยื่นป้ายสีฟ้าที่มีเชือกติดอยู่ไว้คล้องคอมาให้ผม

"ผมยังไม่ได้บอกชื่อเหมือนคนอื่นๆเลย" ผมแย้ง 

มันเป็นความจริงครับเห็นเพื่อนคนอื่นๆเดินเข้ามาพี่เค้าก็ถามชื่อแล้วก็เขียนลงก่อนยื่นให้ รู้จักผมได้ไงกัน

"ไม่ต้องถามก็รู้ค่ะ น้องออกจะฮอตขนาดนี้ใครไม่รู้จักก็คงจะมาจากหลังเขาอ่ะค่ะ"

รุ่นพี่ตอบไม่สนสายตาใคร พูดตามใจปากและไม่มองหน้าผมที่กำลังเหวอแดกอยู่ตรงนี้

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ว่าแต่ผมไม่อยากได้สีนี้" สีฟ้าดูสดใสดีแต่ว่าผมไม่ชอบไง ผมชอบสีม่วง

"น้องสึรุงิชอบสีอะไรคะ"

"ม่วงครับ"

ผมตอบแล้วยิ้มอย่างมีหวังว่าพี่เค้าจะเปลี่ยนให้แต่ฝันผมก็สลาย

"มันไม่มีค่ะ เป็นสีอื่นได้มั้ย"

ดูเหมือนผมเป็นคนเรื่องมากอ่ะนะ เฮ้อ สีมันไม่สำคัญหรอกเอาอะไรก็เอามา

"งั้นเอาสีฟ้าก็ได้ครับ"

ผมรับมาแล้วเดินจะไปนั่งที่แถวแต่ก็หยุดกึกเมื่อได้ยินชื่อผมในประโยคสนทนาของรุ่นพี่ที่คุยกันสนุกปาก

"อ๊ากกกกก โดนมือด้วยแหละแก"

"กรี๊ดดดดดดดอิจอ่ะ"

"ขอสูดดมให้ชื่นใจก่อนนะ ฮืดดดดด"

ผมว่าละ ผมแค่โดนนิ้วนิดเดียวเองไม่ได้ตั้งใจด้วยซ้ำ ผมเลิกสนใจและกำลังจะไปนั่งที่แถวก็เห็นคนผมหงอกกวักมือเรียกไหวๆผมเลยเดินไปนั่งข้างๆ

"ไอ้เคียวเป็นไงบ้างวะเรื่องเมื่อคืน"

พอนั่งลงปุ๊บมันก็ชิงถามปั๊บ ไม่ให้ผมได้หายใจหายคอไอ้เพื่อนชั่ว

"เกือบตายเลยมึง แผนชั่ว! ไม่ได้กอดแถมยังโดนงอนอีก"

ผมเบะปากใส่มองสีหน้ากวนๆของไอ้ฮาคุที่ยังเจ้าเล่ห์เหมือนมีอะไรแอบแฝง คราวนี้กูไม่เอาด้วยนะมึง

"กูไม่รู้นี่หว่าว่ามึงจะฮอตขนาดนั้น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ากูก็ฮอตเหมือนกัน"

ประโยคเหมือนเดิมเป๊ะยังกะก้อปปี้วาง

"มึงปฏิเสธบ้างก็ได้ไอ้ฮาคุ"

"กูหล่อไง" ว่าแล้วก็ยักคิ้วเชิงหยอกล้อ ไอ้ห่า อยากจิ้มตาแตก

"มึงกับชูเป็นไงบ้างวะ"

ผมยิงคำถามไปเพราะตั้งแต่ปิดเทอมก็ไม่ค่อยได้คุยกัน ไม่ได้ถามสารทุกข์สุกดิบกันเลย ไม่ว่าจะเรื่องความรักและก็เรื่องครอบครัว อีกฝ่ายทำหน้าเหมือนอยากตายที่ผมถามแบบนั้นและยังคงเงียบ นี่ผมทำอะไรผิดไปวะ

"ว่าไงมึง" ผมใช้ศอกสะกิดให้อีกฝ่ายรู้ตัวแล้วถามซ้ำ

"เอ่อ..เมื่อคืนโดนไล่นอนนอกห้องว่ะ"

ไอ้ฮาคุตอบมาเสียงอ่อยแล้วสายตาก็ดูอิดโรย เป็นไรของมันวะ

"ทำไมวะ" ผมถาม 

และเจ้าตัวก็ถอนหายใจก่อนจะล้วงหยิบสมาร์ทโหนเครื่องหรูส่งมาให้ผม

"มึงดูเอาละกัน"




Cute Boy In University
กรี๊ดดดดด อีกรอบค่า
ฮาคุริว เรียนนิเทศฯ ปีหนึ่ง
เพื่อนสนิทตั้งแต่ประถมของรุ่นน้องสึรุงิ เคียวสุเกะค่ะ หล่อ รวยพอๆกัน หน้าใสหน้าขย้ำมากค่ะ ตะกุยหน้าจอรัวๆเลยค่ะ
ที่สำคัญ!!!!
#โสด เหมือนกันค่าาาาา อ๊ากกกผัวแอดเอง^^




เพจเส็งเค็งนี่อีกและที่ทำครอบครัวเค้าร้าวฉาน ไอ้ฮาคุก็โดนสินะ ไม่น่าแปลกถ้าหล่อขนาดนี้แล้วจะรอด ไม่น่าชมมันเลยกระดากปาก แอะ- -"

เผือกคอมเมนต์ตามสเต็ปก่อน ภาพก็เป็นภาพยืนกร่างถ่างไข่ตอนเดินเข้ามาในห้องแต่ก็หล่อไม่หยอก

'จะเอา! จะเอา!! จะเอา!!!'

'อยากเลียให้ละลายคาลิ้น'

'ขอทิชชู่ซับเลือดด่วนค่ะ'

'ชะนีหลบไปตุ๊ดจะเดิน!! ผัวกูเองใครแย่ง ตบ'

'มาอยู่บนร่างฉันที!!' น่ากลัวอีกแล้ว

'ห้องว่างค่ะ ผัวไม่อยู่'

'ทำไมต้องเกิดมาหล่อด้วยครับผมไม่เข้าใจ' อิจฉาเดะ..

'อยากเอ็นดูให้ระทวยคาเตียงเลย'


และ..


Shuu.  โสด?



อ๊ากกกกกก ไอ้ฮาคุโดนเหมือนผมเลยเว้ย กร๊ากกก อยากจะหัวเราะใส่หน้ามันจัง แต่ตอนนี้หน้ามันไม่เล่นว่ะหงอยแดกไปเลย สงสัยชูจะงอนจริงจัง ต้องปลอบเพื่อนรักสักหน่อยละ

"แฟนมึงยังไม่หายโกรธเหรอวะ" ผมถามลองเชิงดูก่อนเผื่อเข้าประเด็นผิด

"เออ เวรกรรมตามสนองกูเลย" ว่าแล้วก็ชันเข่าขึ้นแล้วกอดอย่างคนอมทุกข์ น่าสงสาร

"มึงง้อไงวะ กูง้อเทนมะนานเหมือนกันเว้ยพึ่งหายเมื่อเช้าเนี่ย" 

ผมก็ระบายไปเหมือนกันว่ามันแสนจะยากเย็นแต่มันก็คุ้ม

"ก็ทำทุกอย่างเลยมึง บอกความจริงไปกูก็ทำ"

"สัส! มึงโง่รึเปล่าวะ มึงบอกไปว่าทำเพราะอยากยิ้มเนี่ยนะ สมควร"

ผมหันมองเพื่อนหน้าหล่อแต่สมองขี้เลื่อยจอง บ้างครั้งความจริงมันก็เลวร้ายเกินไปไง การโกหกเพื่อให้คนรักสบายใจมันก็ช่วยได้แต่อย่าทำบ่อย แต่ถ้าเราซื่อสัตย์จริงเราไม่จำเป็นต้องโกหก เหมือนผมไง

"จะอาบน้ำให้ก็ไม่ยอม"

"เค้าอาบเองได้"

"ทำอาหารไว้รอชูก็ไม่ยอมกิน"

"เค้าไม่หิว"

"เดินไปกอดก็แกะมือกูออก"

"เค้าอึดอัด"

"ขอนอนด้วยก็ไล่ไปนอนข้างนอก ตากยุงจนตุ่มขึ้นเต็มเลยเนี่ย"

"เกินไปแล้วมึง ตอนนี้ใจอ่อนแล้วมั้ง ลองง้ออีกที คราวนี้เดินมาทายาให้มึงถึงที่แน่"

ผมทำได้แค่ตบบ่าปลอบใจและก็พูดอะไรส่งไป ผมทำดีที่สุดได้แค่นี้แหละ อยู่ที่ตัวมันเองแล้ว

"คราวนี้ถ้าไม่หายงอนกูจะจับปล้ำละ"

พูดเป็นทีเล่นทีจริงแต่สายตาหื่นออกนอกหน้ามาก

"เลว" คำเดียวสั้นๆแด่เพื่อนที่รัก

"ขอบใจ" มึงยังประชดกูอีก ไอ้สมถุย!










จากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันเลยเพราะรุ่นพี่ให้ทำกิจกรรม เล่นเกม ร้องเพลง อยู่อย่างนั้นเหมือนเด็กๆ แต่อย่างน้อยก็ได้มีเพื่อนใหม่ๆที่เข้ามาคุยกับผมเว้นไอ้ฮาคุไว้ ดูเหมือนไม่มีใครอคติกับผมนะดูจากสายตาและท่าทาง 

เทนมะเป็นยังไงบ้างนะจะโดนไอ้รุ่นพี่หอมแก้มอีกรึเปล่า หวงว่ะแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะผมก็มีหน้าที่ของตัวเองเหมือนกัน

"น้องสึรุงิทำผิดค่ะ!! ออกมานี่เลย"

เสียงตวาดมาจากหน้าแถว ผมที่เป็นเจ้าของชื่อสะดุ้งเฮือกมองคนเรียกอย่างงงๆ รู้ตัวอีกทีผมก็มาอยู่หน้าแถวท่ามกลางสายตาเป็นประกายจากสาวๆที่ส่งมาไม่ขาด เขินจัง คนมองเยอะขนาดนี้หนึ่งในนั้นคือไอ้ฮาคุที่มองอย่างสมน้ำหน้า เพราะผมกำลังจะโดนทำโทษ

"น้องเหม่ออะไรคะไม่ตั้งใจเลย" เสียงหวานเอ่ยถามเสียงเรียบ

"ผมคิดถึงอะไรบางอย่างอยู่น่ะครับ" 

แฟนผมที่ตึกนิติฯไง ผมคิดถึงเค้าตลอดเวลา แต่ผมเลือกที่จะไม่ตอบออกไปเพราะเดี๋ยวไก่จะตื่นส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาอีก

"ไม่เป็นไรค่ะหล่อพี่ให้อภัย"

"กรี๊ดดดดดดด"

เสียงหลงดังขึ้นเมื่อพี่สาวเอามือผมไปกุมไว้แล้วถือวิสาสะจับไปลูบหน้าหยาบกระด้างของตัวเอง ถามผมยังครับเนี่ยพี่!!

"แต่ผมไม่ให้อภัย!!!"

ผมหันขวับไปยังเสียงแข็งกร้าวเมื่อครู่ก็เป็นกลุ่มแก๊งค์พวกพี่ว้ากที่เหม็นขี้หน้าผมมาโดยตลอด ชอบขัดคอ

แล้วก็ว่าผมเสมอแม้เรื่องเล็กน้องอย่างเสื้อฟิตไป เอ้า! ทำไงได้วะก็พวกรุ่นพี่หยิบมาให้ผมเองผมจะขอเปลี่ยนก็ไม่ให้เปลี่ยน เลยต้องจำใจใส่มาเทนมะยังท้วงผมเลย ไม่อยากให้โชว์ซิกแพ็กให้ใครเห็น 

"จัดสีมา!!"

รุ่นพี่หัวโจกกวักมือเรียกรุ่นพี่อีกหลายคนจากด้านหลังที่ถือกระป๋องสีต่างเดินมาแล้ววางไว้บนโต๊ะไม้ตัวยาว มือหนาจับไหล่ผมทั้งสองข้างและประคองให้ใกล้ๆโต๊ะเพื่อจะละเลงสีได้ถนัด ผมหลับตาพริ้มไม่ว่าอะไรยอมจำนนต่อการโดนลงโทษ 

จากนั้นก็เละเลย ประมาณสิบกว่ามือจากการคาดเดาละเลงสีเต็มหน้าผมท่ามกลางเสียงกรี๊ดของหญิงสาวรุ่นเล็กใหญ่อย่างไม่ขาดสาย อยากเห็นสภาพหน้าตัวเองจังจะเละขนาดไหน อย่าให้ได้เจอกระจกนะมึง 

"เสร็จแล้วกลับที่ได้ ห้ามลบจนกว่าจะออกจากลานกิจกรรมนะมึง"

รุ่นพี่พูดอย่างนั้นแต่ตาผมแทบลืมไม่ขึ้นเพราะรู้สึกหนักๆตรงเปลือกตา คาดว่าน่าจะเป็นเพราะสีที่เหมือนถูกเทรดหน้าผมมากว่า มันเยอะเกินคำบรรยาย 

ได้แต่เดินคลำทางไปเรื่อยๆจนไอ้ฮาคุเข้ามาช่วยพยุงเพราะมองเห็นหน้ามันลางๆ ประกอบกับกลิ่นตัวอันแสนคุ้นเคยที่ใช้น้ำหอมยี่ห้อเดิมมาตลอด

"หน้ากูเป็นไงบ้างวะ" ผมรีบถามเพื่อนสนิทที่ปล่อยให้ผมนั่งลงแล้ว

"เอาความจริงป่ะ?" ต้องโกหกด้วยเหรอวะเรื่องนี้

"อืม"

"เหมือนหมาตกถังสีเชี่ยๆเลยว่ะ หมาพุดเดิ้ลเลยนะมึง"

"เชี่ย!!ขนาดนั้นเลยเหรอวะ" ผมรู้สึกระแวงละ

"หมาพุดเดิ้ลยังน่ารักไป หมาขี้เรื้อนก็ได้"

"สัส! กูกลัว กูอยากส่องกระจก"

"อย่าดีกว่า เดี๋ยวมึงนอนไม่หลับ แต่.."

"แต่ไรวะ"

"มันก็ยังเหมือนมึงอยู่อ่ะ ยังดูดี มองปุ๊บรู้เลยว่าเป็นมึง"

"นี่มึงชมเหรอวะ" ไม่อยากจะเชื่อ..

"เออ"

"มึงแม่ม!.."

"กูหล่อ กูรู้"

"กูขอซื้อคำนี้ทิ้งได้มั้ยวะ กูหล่อเนี่ย"

"สิบล้าน!"

"เออ มึงอย่าพูดให้กูได้ยินอีกนะ"

"ไม่เอา กูรู้มึงจ่ายไหวกะอีแค่เศษตังค์กูไม่ต้องการ"

"สัส!"

"กูขอซื้อคำนี้มึงทิ้งได้มั้ยวะ" มันถามย้อนผม

"ไม่!"

"งั้นหายกันกูไม่พูดมึงไม่พูด โอเค๊" 

ทำไมมันต้องทำท่าทางประกอบให้ผมเข้าใจด้วย ท่าทางติ๊งต๊องนั่นในอะไร ตลกว่ะ ฮ่าๆ

"พูดก็ได้กูไม่ถือ"

"งั้นกูพูด กูหล่อ"

"สัส"

หลังจากนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะกันยกใหญ่ สนุกว่ะได้คุยกับไอ้ฮาคุมันสบายใจดี จากหัวเราะกันสองคนเพื่อนข้างๆก็หัวเราะมันได้ฟีลมากๆอ่ะ แต่ไอ้พวกรุ่นพี่บ้าก็พูดขัดขึ้นมาซะได้ เพลียจิต

"น้องๆครับ ตอนนี้เราจะมาคัดเลือกดาว เดือนคณะกัน น้องคิดว่าใครสมควรโหวตมาเลยครับ"

หน้าตาดูเป็นมิตรกว่าใครเป็นไหนๆ พูดจาฉะฉานใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม อืม แบบนี้ค่อยน่าฟังหน่อย ก็ไม่แปลกหรอกครับที่พี่เค้าจะหน้าตาดีคารมดี ก็พี่เค้าเป็นเดือนคณะคนก่อนหนิ และที่ยืนอยู่ข้างๆก็หน้าจะเป็นดาวเพราะหน้าก็สะสวยใช่เล่น

"สึรุงิ! สึรุงิ!"

"สึรุงิคุงค่ะ กรี๊ดดดดด"

"สึรุงิ เคียวสุเกะ"

"ฮาคุริวคุง!!!"

"สึรุงิคุง!"

"มิโสะ มิโสะ"

"มาซะกะครับผม!"

และเสียงก็กระหึ่มดังลั่นเมื่อพี่เค้าให้โหวตคนที่คู่ควร ชื่อผมดังก้องไปทั่วบริเวณพร้อมเสียงกรี๊ดเกรียวกราว จะมีชื่อไอ้ฮาคุหลุดออกไปบ้างแต่ก็ยังไม่ดังเท่าชื่อผม คือจะโหวตผมเป็นเดือนเรอะ เหอๆเลย ผมมองซ้ายมองขวาก็มีแต่สายตาเป็นประกายปริบๆส่งมา

"ไหนใครชื่อสึรุงิครับ!"

รุ่นพี่พูดเสียงดังเพื่อให้ทุกคนได้ยินเพราะเสียงจ้อกแจ้กจอแจมันดังรบกวนโสตประสาทเสียจริง จะว่าผมรำคาญก็ได้นะ ผมสะดุ้งเฮือกทันทีที่พี่เรียกและทุกคนก็ส่งเสียงกรี๊ดเป็นเชิงให้ผมลุกขึ้นเดินออกไป

"ไปดิไอ้เคียว! ว่าที่เดือนนิเทศฯ"

ไอ้ฮาคุใช้มือดันไหล่ผมให้ลุกขึ้น ผมก็ยอมว่าง่ายเดินออกไปข้างหน้าและหยุดอยู่ข้างหญิงสาวที่ยืนอยู่ก่อนหน้าแล้ว น่าจะชื่อมาซากะนะตามที่ผมจำได้ เค้าน่ารักพอดูเลย คงจะเป็นดาวให้คณะเรา

"ไงสึรุงิคุง จำเราได้มั้ย" สาวเจ้าโบกมือทักทาย ผมรับไว้และกล่าวตอบ

"ไงมาซากะ เราจำได้ นี่โดนโหวตมาเหรอ"ผมส่งยิ้มแล้วถามต่อ

"อื้ม หน้าตลกนะสีเต็มหน้าเลยรุ่นพี่แกล้งแรงเนอะ"

"ฮ่าๆ ตลกมากเลยเหรอ อายจัง" ผมเอามือเกาหัวแก้เขินก็เพราะถูกแซวไม่หยุด 

"ไม่ต้องอาย คนหล่อยังไงก็หล่อ"

เธอเอามือลูบแขนผมสองทีแล้วชักมือกลับ สงสัยคงเป็นการคลายเขินให้ผมละมั้งแต่ผมขนลุกซู่เลย ไม่ทันได้ตั้งตัวเพราะไม่คิดว่าเธอจะทำงั้น

"อืม"

"เห็นในเพจว่านายโสด เราก็โสดงั้นขอจีบนายนะ"

พูดจบก็บิดตัวเหมือนกำลังเคอะเขิน แล้วยิ้มคนเดียวอย่างคนบ้า แต่เธอกำลังเข้าใจผิดผมไม่อยากให้ความหวังใคร

"เอ่อ..คือ.."

"น้องครับแนะนำตัว"

ประโยคผมถูกตัดเพราะไอ้รุ่นพี่เข้ามาขัดจังหวะการสนทนา แล้วพยักพเยิดหน้าให้ผมหันไปที่แถว

"สึรุงิ เคียวสุเกะครับ เอกการแสดง"

โค้งคำนับทักทายแล้วกล่าวเสียงใส ส่งยิ้มโปรยเสน่ห์สักนิด และมองเพื่อนสนิทผมขาวที่กำลังชูนิ้วโป้งให้อย่างรู้ใจ เหมือนมันมีแผนอยู่ในใจตลอด

"มาซากะ มิโสะ เอกการแสดงเหมือนกันค่ะ"

มาซากะแนะนำตัวอย่างสดใสและหันหน้ามามองผมชั่วครู่ก่อนหันกลับไปที่แถว ผมงงกับการกระทำแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ ปล่อยให้เสียงกรีดร้องกระทบหูไปพลางๆ

และพวกรุ่นพี่ก็มาบอกว่าเป็นดาวเดือนคณะ และต่อไปก็ต้องไปคัดดาวเดือนมหา'ลัยเลยบอกให้ทำเต็มที่ เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว เฮ้อ ผมต้องรับภาระอะไรไว้อีกมั้ยเนี่ย











จบกิจกรรมตอนเช้าเราก็พักกลางวัน รุ่นพี่มีข้าวกล่องแจกเป็นข้าวปั้นดีเลยเพราะผมชอบ วงเล็บเทนมะเป็นคนทำ ครุคริ พูดแล้วก็คิดถึงและกังวลใจกลัวว่าจะโดนทำโทษแบบพิเรนทร์อีก อยากจะซัดหน้าไอ้รุ่นพี่นั่นให้คว่ำแต่ทำไม่ได้

"ขอโทษนะคะขอนั่งด้วยได้มั้ย"

มีคนพูดแทรกความคิดของผม หน้าตาก็โอเคผมสีครีมนมเข้ากับหน้ามากเอ่ยพูดกับผมเสียงหวาน

"เอ่อ..ได้ครับ"

ผมขยับชิดขอบโต๊ะเพื่อให้ที่นั่งเพราะเพื่อนของเธอนั้นก็มาอีกตั้งสามคน นั่งข้างผมสอง ข้างไอ้ฮาคุริวอีกสอง การกินข้าวของผมสองคนเลยไม่เป็นกันเองเท่าไหร่

Rrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะการพูดคุยของเหล่าหญิงสาวทุกสายตาจับจ้องมาที่ผมด้วยความสงสัยแต่เปล่าเลย

"ไอ้เคียวโทรศัพท์มึงดัง รับดิ"

พูดไปเคี้ยวข้าวไปอย่างไม่รู้จักเหนียมอาย สาวๆก็หัวเราะคิกคักให้ไอ้ฮาคุเหมือนคนหล่อทำอะไรไม่ผิดจริงๆ

"ไม่ใช่ของกู ของมึงนั่นแหละ"

"เอ้าเหรอ มิน่าขาสั่น"

ไอ้โง่สั่นขนาดนี้ไม่รู้ตัวก็บ้าแล้ว ไอ้ฮาคุหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับแล้วแนบหู สักพักก็ขอตัวออกไปคุย สงสัยเรื่องสำคัญสาวๆก็มองตามแผ่นหลังไหวๆโดยไม่สนใจข้าวตรงหน้าเลย หัวหงอกเดินกลับมาและย่อตัวโน้มลงมากระซิบหูผมเบาๆไม่อยากให้ใครได้ยิน

"เดี๋ยวมานะเว้ย..เมียโทรตาม"

แล้วก็เดินหายวับไปเลย ปล่อยให้ผมนั่งกินข้าวอยู่คนเดียว แต่ไม่ใช่คนเดียวสิพอเห็นที่เดิมของไอ้ฮาคุว่าง ก็เกิดสงครามประสาทยื้อแย่งที่นั่งเพียงที่เดียว และสุดท้ายก็เป็นดาวของคณะที่ได้นั่ง ผมล่ะเหนื่อยใจที่เกิดมาหล่อ

"ฮาคุริวคุงไปไหนคะสึรุงิคุง"

หญิงสาวที่นั่งข้างๆเบียดเข้ามาจนแทบจะสิงร่างของผมอยู่แล้ว สะกิดผมเบาๆแล้วถาม

"ไปทำธุระครับ สำคัญมาก"

ไม่บอกหรอกว่าไปหาเมียเดี๋ยวหาว่าเปิดเผยความลับของราชการ ให้มันตายน้ำตื้นเดี๋ยวมันคงบอกเอง

"คงไม่ใช่ไปหาแฟนสินะ เพราะโสดหนิ"

ผมไม่ตอบได้แต่หัวเราะฝืดๆส่งไป อยากลุกออกจากตรงนี้จัง ถ้าอยู่ต่อมีหวังโดนถามจนเผลอบอกอะไรไปแน่ๆ

"นี่น้ำจ้ะสึรุงิคุง" 
เลื่อนน้ำตรงปลายมือขยับมาให้ผม ผมมองหน้าอย่างสงสัย

"ของผมมีแล้วครับ" ก็วางทนโท่อยู่ตรงนี้

"งั้นเอาขนมไปก็ได้ เราซื้อมาให้"

"ผมไม่กินขนมครับ" แต่แฟนผมชอบกิน ผมกินขนมที่แฟนป้อนเท่านั้น

"งั้นข้าวปั้นมั้ย เอาของเราไปก็ได้"

"ผมไม่เอาอะไรทั้งนั้นครับ"

ผมเริ่มอารมณ์เสียแล้วนะ จะยัดเยียดอะไรให้ผมนักหนาเข้าใจว่าอยากตีสนิท การที่ทุกคนเข้าใจว่ายังไม่มีแฟนบางทีมันก็อึดอัดนะ เพราะทุกคนต่างก็เข้าหาอย่างมีความหวังตลอดผมไม่อยากทำร้ายความรู้สึกใครเลยจริงๆ

"สึรุงิคุงชอบอะไร เดี๋ยวเราซื้อมาให้"

"ผมไม่ชอบรับของจากใคร ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอก"

และผมก็เดินหนีไปอย่างเบื่อหน่าย ไอ้ฮาคุไม่ช่วยผมแล้วยังหนีไปหาเมียอีก โอ้ย รำคาญ!












เวลาเดิมหลังจากผมเลิกกิจกรรมรับน้องเลยต้องแยกกับไอ้ฮาคุเพราะรถจอดคนละที่ แต่เป้าหมายคือที่เดียวกันก็คือลานกิจกรรมของคณะนิติฯ และต้องไปรับหวานใจเหมือนกัน 

วันนี้ไม่เห็นวี่แววของการโดนลงโทษ มีแต่การเล่นเกมแลกเปลี่ยนจับมือเพื่อทำความรู้จักกัน แบบนี้ก็ค่อนข้างโอเค 

แต่..ผมไม่อยากให้ใครมาจับมือแฟนผมเท่าไหร่โดยเฉพาะไอ้หน้าหื่นนั่นที่ไม่ยอมปล่อยซะที วันนี้ผมจะหายใจเข้าลึกๆไม่เดินเข้าไปหาเรื่องอีก เพราะเดี๋ยวโดนงอนยาวด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง


รับน้องของนิติฯยืดเยื้อกว่าที่คิดแต่ตอนนี้ก็จบลงแล้ว คนตัวเล็กเดินมาหาผมหน้าดูยิ้มแย้มแต่ผมไม่ยิ้มด้วยหรอก น่าบูดอย่างเงี้ยแหละมองแฟนตัวเองโดนจับนู่นจับนี่จนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว

"ไม่ต้องมายิ้มเลย สนุกมากงั้นเหรอปล่อยให้แฟนตัวเองหึงเนี่ย"

ผมยืนกอดอกนั่งอยู่หน้ารถทำหน้างอนใส่เจ้าตัวปัญหา

"แล้วหึงทำไมล่ะ เพื่อนกันทั้งนั้น"

"ฮอร์โมนดึงดูดเพศเดียวกันแรงเนอะ"

"พูดงี้อีกละ ไม่เชื่อใจกันเลย"

มุ่ยหน้าใส่ผมและกอดอกหันหน้าหนี นี่งอนใช่มั้ยจะได้ง้อ

"งอนเหรอ?"

"ป่าว แล้วไปทำอะไรมาหน้าเละแบบนี้" ว่าแล้วก็ใช้นิ้วเล็กจิ้มหน้าอย่างหยอกล้อ พาเอาสีติดนิ้วไปด้วย

"โดนรุ่นพี่แกล้ง หมดหล่อเลย"

"งั้นไปล้างหน้ากัน เทนมะมีรีมูฟเวอร์"

จากนั้นก็พาผมตรงไปที่ห้องน้ำของตึกนิติฯเลย จัดการวักน้ำใส่หน้าผมจนเปียกแล้วถูๆ ผมปล่อยให้คนตัวเล็กทำตามใจ และเอาสำลีชุบรีมูฟเวอร์ขวดเล็กเช็ดหน้าผมอีกรอบจนผมรู้สึกเย็นหน้ามากเลย เหมือนได้หน้าตัวเองกลับคืนยังไงยังงั้น

"เสร็จแล้ว หล่อเหมือนเดิมเลย"

"งั้นกลับเถอะ เหนียวตัวอ่ะ"

"อื้ม"

ผมจับมือร่างบางจะพาเดินออกจากห้องน้ำแต่ต้องหยุดชะงักเพราะมีคนทักร่างบางของผม

"ยังไม่กลับอีกเหรอครับ น้องเทนมะ"

หน้าตายิ้มแย้มแต่สายตาวางใจไม่ได้ ดูเหมือนอยากจะเขมือบแฟนผมเต็มแก่ ผมได้แต่มองหน้าไม่กล้าเถียง รอโอกาสที่มันพูดไม่ดีก่อน คนนี้ไม่ใช่คนที่เจอเมื่อวานคงไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน

"ผมพาแฟนมาล้างหน้าครับ กำลังจะกลับแล้ว"

ส่งยิ้มตอบไปไม่ว่าเพราะคำตอบฟังเข้าหู ผิดกับผมที่ยังบอกใครว่ามีแฟนไม่ได้เลย

"แฟนเหรอครับ นึกว่าน้องโสด ว่าจะจีบเสียดายจัง งั้นกลับบ้านดีดีนะครับ"

ไม่เห็นหัวผมยืนอยู่ตรงนี้เลยใช่มั้ยมือก็ผสานกันอยู่ไม่มองหรือไง

"น้อยๆหน่อยนะครับ ผมหวง!"

แล้วก็ลากเทนมะมาขึ้นรถอย่างหัวเสียแต่ก็ไม่เท่ากับเมื่อวาน เทนมะก็ไม่ว่าอะไรนั่งเงียบอยู่ แต่ก็หาเรื่องชวนผมคุยจนได้

"เคียวสุเกะ ฉันได้เป็นเดือนคณะด้วยแหละ"

หันหน้ามาคุยด้วย ผมเหลือบตามองแป๊บนึงก่อนหันมองทางต่อ

"แย่จัง"

"อ้าวทำไมล่ะ เป็นเดือนก็ดีออก คนโหวตให้นะเนี่ยบอกว่าน่ารัก"

"ก็เราต้องแข่งกันแย่งชิงเดือนมหา'ลัยไง"

"เคียวสุเกะก็ได้เป็นเดือนเหรอเนี่ย ไม่น่าแปลกหรอก ตำแหน่งเดือนมหา'ลัยยกให้เลย หล่อแบบนี้"

ว่าแล้วก็หยิกแก้มผมจนแทบช้ำด้วยความหมั่นเขี้ยวล่ะมั้งนะ ผมยอมเลยแบบนี้

"ตำแหน่งเดือนมหา'ลัย ควบตำแหน่งแฟนเดือนนิติฯ แบบนี้โคตรน่าอิจฉาเลยว่ามั้ย"

"ตำแหน่งแฟนเดือนนิเทศฯก็น่าอิจฉาเหมือนกันแหละ"

พูดหยอกล้อกันไปมาแบบนี้สนุกดีจัง ได้หัวเราะด้วยกัน เห็นรอยยิ้มของกันและกันแบบนี้
โคตรมีความสุข




บอกได้เลยว่ามีคนนี้ก็ไม่ต้องการใครอีกแล้ว คนแรก คนเดียว และตลอดไป...













#ติดตามตอนต่อไป
ฮาโหลลลลลล ไม่มีอะไรทักทายเฉยๆ อ่านให้สนุกนะ ตอนนี้ไม่หวานแต่กวนตีน แอบจิ้นฮาคุเคียว
จับสองคนนี้ได้กันเลยดีมั้ย ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่น บาย~





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

372 ความคิดเห็น

  1. #222 Emerald Shine. (@Bell030246) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 16:01
    ไรต์น่าจะเคยฟัง ( - -)

    I have a kyousuke + I have a tenma ugh!!! = kyouten!!!

    ..........//เทนมะ/เคียวสึเกะ
    #222
    1
    • #222-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 30)
      20 ตุลาคม 2559 / 23:14
      55555555 โอเคเข้าใจ
      #222-1
  2. #221 Miko11346 (@Miko11346) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 15:37
    อัพเร็วๆน้าาาา รออยู่จ้าาา
    #221
    0
  3. #220 Miko11346 (@Miko11346) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 15:35
    คิดว่าอย่าเอาฮาคุเคียวเลย เดี๋ยวทะเลาะกันทีได้ฆ่ากันตายแหงๆ5555
    #220
    0
  4. #219 lisa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 14:23
    ฟิน....อัพไวไวนะรออ่านอยู่
    #219
    0
  5. #218 lisa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 14:23
    ฟิน....อัพไวไวนะรออ่านอยู่
    #218
    0
  6. #217 lisa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 14:23
    ฟิน....อัพไวไวนะรออ่านอยู่
    #217
    0
  7. #215 Zindy_Sconsalet (@Genie_Jin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 17:32
    หนุกๆๆ จับจิ้นเลยก็ได้นะไม่ว่า ท่าทางน่าสนุก สงสัยคงจะฟินดี//โดนแฟนคลับเคียวเทนกระทืบ แอ่ก อั้ก
    สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้^^ จงอัพต่อปายยยยย~~~ (พูดกับตัวเองด้วย55555)
    #215
    0
  8. #214 แก้ม (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 14:07
    สนุกมากเลยคะ อัพบ่อยๆนะคะสู้ๆ เอาใจช่วยคะ

    #214
    1
    • #214-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 30)
      19 ตุลาคม 2559 / 19:06
      ขอบคุณมากนะ^^
      #214-1
  9. #213 Rekajung (@Rekajung) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 08:11
    ไรท์ค้าาาา~(ทำเสียงหวาน) ไปทางคู่ไอร้หงอกฮาคุบ้างจินะๆๆ อยากเห็นชตากรรมมันบ้างค่าาา~ // มีความรู้สึกอยากจับอิรุ่นพี่ที่แกล้งเคียวทุ่มลงถังสี... สนุกมากกกก รออ่านๆ^^
    #213
    1
    • #213-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 30)
      19 ตุลาคม 2559 / 12:06
      โอเคๆ ไปทางฮาคุริวบ้าง
      #213-1
  10. วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 00:27
    อ่านแล้วฟินเลย อร้ายยยยย~~~ 555+
    #212
    0
  11. #211 Indiamon123 (@kamon001) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 22:55
    โห ! คณะของอิเคียวนี้มีสัตว์อาศัยเยอะเนอะ แหมะ ส่วนใหญ่จะเป็น"สัตว์สงวน"ซะด้วยสิ ~ 
    รุ่นพี่คณะหนูเทนนี้...มั่นหน้ามากเลยค่ะ =______=;;
    #เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ ^^
    #211
    1
    • #211-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 30)
      19 ตุลาคม 2559 / 00:40
      ขอบคุณค่ะ><
      #211-1
  12. #210 Legendpokemaster (@Legendpokemaster) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 22:13
    ยาวเลย อ่านเพลิน5555

    คุ้มกับที่รอคอย~~~~~~~
    #210
    0
  13. #209 เชียร์ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 22:07
    ควรสงสารฮาคุริวหรือสมน้ำหน้าดีเนี่ย=..=เฮ้อ

    และก็ไอรุ่นพี่นะกล้าทำกับสึรุงิของฉันหรอแต่ก็สะใจดี//โดนเตะ ไรต์ค่ะแค่นี้ก็หวานแล้วค่ะสนุกดีค่ะกนูจะรออ่านนะค่ะอัพไวๆนะค่ะ^_^
    #209
    1
    • #209-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 30)
      19 ตุลาคม 2559 / 00:49
      จะอัพไวไวนะ
      #209-1