[Fic inazuma]เรื่องราวของสองเรา(เคียวเทน)[จบ]

ตอนที่ 29 : เฟรชชี่หน้าใส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    16 ต.ค. 59


ผมขอพูดต่อเลยละกันไม่อยากให้เทนมะเหนื่อย ปากเค้ามีไว้จูบกับผมอย่างเดียวก็เกินพอ ตอนนี้ผมก็ขับรถมาถึงลานจอดรถของมหา'ลัยแล้วอ่ะนะ ก็ขึ้นอาคารมาตามห้องที่ดูจากตารางเรียนเลย



ครืดดด


กรี๊ดดดดดดดดด~


กร๊ากกกก สัมภเวสีมาจากหนายยย เดี๋ยวผมกรวดน้ำไปให้ อย่าหลอกหลอนผมเลย งื้อออ อ่ะ..อ้าวคนหรอกเหรอ ทันทีที่ผมก้าวเท้าแรกเข้ามาในห้องต้องบอกมั้ยว่าเท้าซ้าย ก็มีเสียงของหญิงสาวและก็เก้งกวาง เสือ สิงห์ กระทิง แรด อุ๊บ กรีดร้องโหยหวนดังลั่นและวิ่งกรูเข้ามาหาผม

"คนหล่อ คนหล่อชื่ออะไรคะ"

หญิงสาวผมทวินเทลอกตู้มเขย่าแขนผมและเค้นถามทางสายตา บอกเลยนาทีนี้ผมกลัวจนไข่สั่น คือคนมองผมเยอะมากจริงๆอ่ะ 

บ้างก็ซุ่มถ่ายรูปอยู่ไกลๆสงสัยซูมสี่เท่านู่นมั้ง แต่ตอนนี้ผมอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก แต่ผมไม่ใช่คนหยิ่งไงใครถามผมก็จะบอกให้

"สึรุงิ เคียวสุเกะครับ"

ผมบอกและยิ้มอ่อนโปรยเสน่ห์เพื่อเช็คเรตติ้งสักนิดว่าฮอตเหมือนตอนอยู่มัธยมปลายรึเปล่า
คำตอบคือ


'ผมโคตรจะฮอต'


ไม่ได้หลงตัวเองแต่อย่างใดเพราะมันเป็นแบบนั้นจริงๆ แค่ขยับริมฝีปากเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมนิดนึง สาวๆแถวนี้ก็กรีดสลบสยบคาteenละ คนอะไรหล่อเชี่ยๆหล่อแบบเทพบุตรมาเกิด หล่อแบบมาริโอ้ของประเทศไทยที่ว่าแน่ยังต้องชิดซ้าย 

บอกเลยปีนี้สนุกแน่ถ้ามีคนอย่างผม วงการบันเทิงต้องสั่นสะเทือนเพราะมีผม ผมทำงานเค้าล่มจนล้มละลาย แป่ว ผมไม่พูดละตอนนี้เสื้อผมจะขาดเพราะโดนกระชาก เนกทงเนกไทด์ไม่อยู่กับคอผมละ นู่นสาวๆกระทืบกันตบกันแย่งกันอยู่นู่น เฮ้อออ จบกันชีวิตเฟรชชี่อันแสนสงบ

"ขอเรียกเคียวสุเกะได้มั้ยคะ"

ผมถึงกับหน้านิ่งเมื่อสาวเจ้าพูดมาแบบนั้น คือเราเพิ่งเจอหน้ากันวันแรกครับ อย่าเพิ่งรีบ

"อย่าดีกว่าครับ เรียกสึรุงิเถอะ"

"ทำไมล่ะ เรามาซากะ มิโสะ เรียกเรามิโสะนะ จะได้สนิทกัน"

"คนเรียกชื่อเล่นผมได้ต้องสนิทครับ ผมยินดีที่ได้รู้จักคุณมาซากะ"

"ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยคะ"

"มานั่งด้วยกันนะ"

"มีแฟนยังคะ"

"น่ารักจังเลยนะ เราชอบ"

และต่างเสียงก็ต่างกราดยิงคำถามรัวๆใส่ผมไม่ยั้ง คือผมขอตายก่อนแล้วก็ไลน์ไปถามผมบนสววรค์นะเดี๋ยวผมตอบ เทนมะยังไม่ถามเซ้าซี้ขนาดนี้เลย แบบนี้น่ารำคาญชะมัด


ครืดดดด

สวรรค์ทรงโปรดใครมาช่วยผมในเวลานี้


"ไอ้เคียว!"

"อะ..ไอ้ฮาคุ"

แม่ม เข้ามาได้ทันเวลาพอดีอย่างกับรู้ใจ มาตรงเวลาที่ฉันคิดถึงพอดี เฮ้ย จะมาร้องเพลงอะไรตอนนี้ ไอ้ฮาคุเดินเข้ามาส่งเสียงลั่นทุกคนเลยเงียบสักพักและแหวกทางให้เพื่อนรักของผมอย่างไอ้ฮาคุเดินเข้ามากอดคอผม 

แล้วยืนกร่างถ่างไข่เพื่ออะไรบอกหน่อย แต่ยัง ยังไม่หยุดยิงคำถามใส่ผมอีก แต่พอผมไม่ตอบก็ย้ายสารร่างไปถามไอ้ฮาคุแทน

-_-


"เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?" สาวเจ้าถามเสียงใส

"ครับ"

"คงสนิทมากนะคะเรียกชื่อเล่นด้วย"

"เพื่อนตั้งแต่ประถมคิดว่าสนิทมากมั้ยครับ"

"ฮ่อลลลลลลล"

อึ้งล่ะสิว่าสนิทมากขนาดไหน นานโคตรยิ่งกว่าซากฟอสซิลดึกดำบรรพ์ชนิดตรวจคาร์บอนไม่สามารถพบอายุไขได้ เป็นเพื่อนกันมาตลอดแต่ไม่รู้ทำไมไม่เบื่อขี้หน้าสักที แต่เป็นแบบนี่ก็ดี เหมือนมีหมาคุ้มกันให้

"ฮัดชิ่ว!"

"อ้าวเป็นไรวะไอ้ฮาคุ"

ผมนินทามันในใจนะแต่แม่มรู้ตัวด้วยแบบนี้ไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย เดี๋ยวมันจะรู้ตัว

"สงสัยมีคนนินทาหรือไม่ก็คนคิดถึง"

"ชูมั้งมึง"

"คงใช่"

โดนกูหลอกแล้วไอ้ตาตุ่มหมา กูนี่แหละนินทามึงอยู่ตรงนี้ มโนว่าเมียคิดถึงอีก ตอนนี้ใช้คำว่าเมียได้เต็มปากละเพราะมันได้กันแล้ว ที่สุดของไอ้ฮาคุริวคนช่างเต๊าะ 

ไปทำท่าไหนให้คนซื่ออย่างชูยอมได้วะ หรือมอมเหล้าแล้วลักหลับ โอ๊ะ อันนั้นก็เลวไป หรือขอกันตรงๆ เห๊อะ มีเหรอจะยอมง่ายๆ 

เทนมะนี่บิ๊วแล้วบิ๊วอีกก็ไม่ยอม ทั้งเล้าโลมทั้งเกี้ยวพาราสีก็เล่นตัวไม่หยุดได้ยากพอกัน สุดท้ายจบที่ผมงอนเลยยอม แหมะ รู้อย่างงี้งอนตั้งแต่แรกละ ช่างมันเถอะผมไม่คิดอะไรละเดี๋ยวค่อยถามทีหลัง

"หล่อกันทั้งคู่เลยนะคะ"

"แต่คารมผมดีกว่า"

เอาที่มึงสบายใจเลย ผมจะรอฟังว่ามันพูดอะไร มันเป็นคนปากหมาอยู่แล้วอ่ะนะชอบพูดมากแต่บางครั้งก็พูดมีเหตุผล 

ย้ำ

'บางครั้ง'

"สึรุงิคุงมีแฟนรึยังคะ"

ผมแข็งทื่อและกำลังจะตอบไปตามจริงแต่โดนไอ้ฮาคุเหยียบนิ้วเท้าจมมิดจนพื้นแตก ผมนี่ซี๊ดเลยไอ้สมถุย มันมองตาผมปริบๆและตอบแทนผม

"มันไม่มีแฟนครับ" เออ กูมีแต่เมียเนี่ย..

"แล้วนายเอ่อ.."

"ฮาคุริวครับ"

"หน้าตาดีนะคะ มีแฟนแล้วรึยัง" มันก็เหมือนผมนี่แหละครับคุณผู้หญิง

"ยังครับ" 

ไอ้ตอแ_ล!!! 

กูจะไปฟ้องเมียมึงที่ตึกนิติฯ ว่าแต่มันโกหกแบบนี้มีอะไรรึเปล่านะ







หลังจากยืนจนตะคริวรับประทานผมก็เคลื่อนย้ายสังขารไปนั่งที่โต๊ะเลกเชอร์แล้วพวกพยานก็ไซร้ถามจนหมดเปลือก เกิดมายังไม่มีใครล้วงลึกขนาดนี้เลย นี่สินะนิเทศฯ สงสัยจะฝึกซ้อมไปเป็นพิธีกรซุบซิบดารา มึงก็รีบร้อนเกินไปให้กูเป็นหนูทดลองเนี่ยนะปวดกบาล 

นี่คอแห้งเพราะตอบคำถามเยอะนะเนี่ย มีถามด้วยว่ากางเกงในไซร้อะไร เชี่ย!! หอกหัก จะรู้กันไปทำไมวะจะซื้อมาให้เหรอ ไม่บอกครับ เทนมะรู้คนเดียวพอ ห้านาทีต่อมามาละเครื่องเซ่นเครื่องสายเต็มโต๊ะ ทั้งขนมทั้งเครื่องดื่มครบครัน 

ขอบคุณครับแต่ทีหลังไม่ต้อง ผมรวยผมซื้อเองได้ไม่ต้องมาเปย์ผมหรอก ยังไงเรื่องของคุณกับผมมันก็เป็นไปไม่ได้คิดแล้วก็เศร้าน้ำตาตกใน ฮือออ ซิกซิก เฮ้ยไปกันใหญ่แล้ว 

มีบ้างครับที่เราแนะนำตัวกันและก็บอกเอกสาขาที่เรียน บางคนก็ใจดี บางคนก็เซ้าซี้ บางคนปากมาก ไม่ได้พูดเจาะจงใครเลยจริงๆว่าไอ้คนข้างๆนี่แหละตัวดี อ่อยสาวไปทั่วแจกเบอร์แจกเฟซกันซะว่อน อย่าให้เรื่องนี้ถึงชูเชียวเดี๋ยวมึงได้หรรมขาด











พักกลางวันเรามานั่งคุยกันต่อหมายถึงผมกับฮาคุริวอ่ะนะ กะว่าจะไปหาเทนมะที่ลานกิจกรรมแต่มันก็ไกลเกินไป เค้าก็คงจะพักกินข้าวเหมือนผมล่ะมั้งแต่คงจะเป็นข้าวกล่อง จะว่าไปวันนี้ผมไม่ได้เรียนเลยแฮะเพราะวันนี้เพิ่งวันแรก 

มีก็แต่อาจารย์เข้ามาเช็คชื่อแล้วก็หายวับไปในหลุมดำ ผมก็ลอยนวลเดินไปซื้อข้าวกับไอ้ฮาคุแต่ก็ยังไม่วายมีคนมาถามว่าชอบกินอะไร ซื้อให้มั้ย เอาน้ำอะไร ผมปฏิเสธหมดครับ โดนตามติดแบบนี้บอกเลย

รำคาญ!!!

ผมได้แต่เลี่ยงๆคนพวกนี้และก็รีบซื้อข้าวแล้วกลับโต๊ะตัวเองไป

"ไอ้ฮาคุกูรำคาญว่ะ!" ผมสบถระบายอารมณ์กับเพื่อนสนิทหวังว่ามันจะเข้าใจ

"เออ กูไปก็ได้วะ" ไอ้-ฟาย

"ไม่ได้หมายถึงมึง กูหมายถึงผู้หญิงที่ตามติดชีวิตนิสิตปีหนึ่งอย่างกู"

"ก็มึงอยากเกิดมาหล่อเองช่วยไม่ได้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ากูก็หล่อเหมือนกัน"

ไอ้ฟวย ชมตัวเองชัดๆช่วยอะไรผมไม่ได้เลย- -"

"ทำไงดีวะกูอยากอยู่เงียบๆ"

"ตัดหน้ามึงทิ้งซะ"

"สัส!"

"โอ๋ๆที่รักไม่งอนนะ เดี๋ยวพวกเค้าก็เลิกเองแหละวันนี้มันวันแรก เค้าเห่อมึง"

ว่าแล้วก็เอามือหยาบมาดึงแก้มผมบิดไปมา เกรงใจคนทั้งโรงอาหารด้วยเค้ามองกันหมด ถ้าคิดว่าเป็นแฟนกันผมจะเสียหาย ผมว่ามันก็จริงที่เค้าอาจจะเห่อผม นานๆไปเดี๋ยวมันก็ดีเองแหละมั้ง 

ผมปัดมือไอ้ฮาคุออกและมันก็ไม่ได้ว่าอะไรตักข้าวเข้าปากและมือนึงก็เลื่อนสมาร์ทโฟนเครื่องหรูต่อไป

"ไอ้ฮาคุ ทำไมตอนนั้นมึงถึงบอกว่ากูไม่มีแฟนวะ กูกำลังจะตอบอยู่แล้วเชียว กูไม่ได้อายนะเว้ยที่มีแฟนเป็นผู้ชายอ่ะ"

ตอนนี้อยากถามมานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสเลยลองถามตอนนี้ดู

"กูรู้แล้วกูก็ไม่ได้อาย มึงคิดว่ามันจะดีมั้ยวะถ้าเราจะแกล้งโสดให้คนมาจีบ แฟนเราจะได้หึงไง"

นั่นคือคำตอบที่เชี่ยที่สุดที่เคยได้ยินมา มึงจะเอาจริงเหรอวะไอ้ฮาคุ

"ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย เดี๋ยวแฟนกูก็หึงตายห่า"

"เพิ่มความสดใสให้ชีวิตมหา'ลัยเว้ย ไม่ได้บอกใครว่าเค้าเป็นแฟนก็ใช่ว่าเราจะไม่รักนะเว้ย เราก็รักของเราอยู่" พูดมีเหตุผล..

"แล้วไงต่อ"

"พอเค้าหึงเราก็ง้อ"

"ง้อแล้วไงต่อ"

"ง้อแล้วก็'ยิ้ม'ไงไอ้ฟาย หรือจะปฏิเสธว่ามึงก็ไม่ชอบแบบนี้" 

ความคิดเข้าท่า ถุย! ไอ้นี่มันร้ายกาจนี่จะหลอกระยำเมียตัวเองเรอะ เหอะ แต่..จะเล่นด้วยก็ดีเหมือนกัน เอิ๊กๆ

"เลวนะมึง"

"หรือมึงจะไม่ทำ?"

"กูขอเลวด้วยคน เพื่อเทนมะสุดที่รัก^^"


แปะ!


นี่เป็นการแตะมืออย่างลูกผู้ชายเค้าทำกัน ผมตกลงทำความชั่วแบบนี้ได้ไงกัน สงสัยความหื่นเข้าครอบงำจิตใจล่ะมั้ง แต่เอาไงเอากัน เอาเทนมะด้วย^^

"ยังไม่เริ่มเลย ซวยซะละ"

"อะไรของมึงวะไอ้ฮาคุ"

ผมชะเง้อหน้ามองอีกฝ่ายที่อยู่ฝั่งตรงข้าง มันสบถใส่โทรศัพท์ทำไมกัน พอเห็นว่าผมสงสัยมันก็ยื่นโทรศัพท์มันมาให้ผมดู 


อ๊ะ..


อะไรวะ?!


Cute Boy In University
หล่อลากไส้ค่ะ~
สึรุงิ เคียวสุเกะ เฟรชชี่ปีหนึ่ง เรียนนิเทศฯ หล่อ เฟลนลี่มากใครเข้าหาคุยได้หมด ไม่ต้องเปย์ค่ะ ให้เค้าเปย์เราจะดีกว่าเพราะรวยมาก
อ๊ากกกกก และที่สำคัญ ย้ำค่ะ สำคัญมากกกก
#โสดค่าาาาา กรี๊ดดดดดด
เชิญสูบเชิญเลียหน้าจอได้เลย!!//@no name

เป็นรูปผมตอนเดินเข้ามาในห้องครับและก็แคปชั่นน่าถีบดีดีนี่เอง ลงรูปไม่ถงไม่ถามผมสักคำ แต่ช่างเหอะปล่อยไปก่อน เลื่อนดูคอมเมนต์นับร้อยก่อน


'หล่อลากไส้จริงๆค่ะ'

'ตัวจริงหล่อมว๊ากกกกกกก'

'หล่อจนต้องขอเลียหน้าจริง' ผมกลัวคอมเมนต์นี้

'พ่อของลูกเลยค่ะ'

'ตัวจริงเฟลนลี่เคยเข้าไปทัก เสียงอย่างหล่อ'

'ก็งั้นๆ' ไอ้ศอกหมาหน้าไหนมันกล้าเมนต์แบบนี้

'นี่เฟซคนนี้ @Tsurugi.' 

ไปถามมาร์ค ซักเคอร์เบิร์กมาเหรอครับ ผมยังไม่เคยบอกใครเลย เผือกเร็วเผือกแรง

'โสดดดดด ชอบคำเน้!!!!'

'เป้าตุงมากค่ะ อยากได้อยากโดน' นั่นมองอะไรกันวะ ฟาคคคค ซูมแล้วเอาภาพมาลงอีก อยากจะทักแชทไปกินหัว

'ผัวกูเองงงงง' ตอนไหนครับตอนไหน ผมมีเมียคนเดียวนะได้ข่าว

'อยู่ส่วนไหนของมหา'ลัยคะ จะตามไปเลียหน้า'

ผมเริ่มระแวงละ ต้องหาที่หลบโดยเร็วพลัน ผู้หญิงที่นี่หน้ากลัวจริงๆ ผมก็อ่านอยู่นานสองนานจนมาสะดุดกับคอมเมนต์นึงเมื่อห้านาทีก่อน ผมพลาดแล้วจริงๆ



Tenma.  โสด?






นาทีนี้ยื่นโทรศัพท์ให้ไอ้ฮาคุลวกๆและก็หยิบของตัวเองขึ้นมากะว่าจะแชทไปเคลียร์


My boyfriend เทนมะครับมันไม่ใช่อย่างที่คิดนะ

My boyfriend ตอบหน่อยอย่าเพิ่งโกรธ

My boyfriend ที่รักทำไรอยู่เนี่ย คุยกันหน่อย *สติ้กเกอร์น้ำตาคลอ*



ไม่ได้การละสงสัยไม่ได้ออน งั้นโทรไปเลยดีกว่า


ตืดดดด ตืดด ตืดดด

[มีอะไร]

"เทนมะครับเรื่องในเพจมัน..."

[เดี๋ยวค่อยคุย]

"แต่เทนมะ..มัน"

[น้องที่คุยโทรศัพท์ช่วยวางด้วยครับ สนใจหน่อยครับ! ฮัลโหลแค่นี้ก่อนนะเดี๋ยวโดนทำโทษ]

"โอเค ไว้คุยกัน"

ติ้ด!

หมดอารมณ์กินข้าวเลย จะโทษไอ้ฮาคุมันก็ไม่ได้เพราะมันก็ไม่ได้ผิดขนาดนั้น แต่มันก็มีส่วน เฮ้อ คงไม่มีอะไรมากหรอกมั้งก็ง้อตามเดิมก็คงหาย














เลิกคลาสผมขับรถตรงมาที่ลานกิจกรรมเพื่อรอรับเทนมะแต่คาดว่าน่าจะต้องรอ เพราะเหมือนการรับน้องของวันนี้จะยังไม่เสร็จ ผมแยกกับไอ้ฮาคุเพราะวันมีธุระด่วนฝากให้ผมดูเมียมันให้อีกต่างหาก ผมว่าผมเดินเข้าไปดูหน่อยดีกว่าว่ามันจะโหดหินขนาดไหน


อ๊ะ..


คนตัวเล็กหน้าคุ้นๆกำลังยืนอยู่ด้านหน้าแถว ถ้าเดาไม่ผิดก็น่าจะโดนลงโทษ นั่นมันเทนมะผมจำแฟนผมได้แม้จะอยู่ไกลจากระยะสายตาพอสมควร จะโดนทำโทษอะไรนะเดินเข้าไปใกล้กว่านี้หน่อยดีกว่า

"น้องเทนมะหลับตาครับ"

รุ่นพี่ตัวสูงผมสีน้ำตาลเข้ม หน้าตาก็พอใช้ได้กำลังเรียกชื่อเล่นแฟนผมอยู่ สนิทมากเหรอวะ ไม่ชอบแบบนี้เลย

"ระ..รุ่นพี่จะทำแบบตอนนั้นอีกแล้วเหรอ?" 

ทำแบบตอนนั้นแสดงว่าเคยทำมาแล้ว ว่าแต่ทำอะไรทำไมต้องหลับตา

"น้องก็รู้ว่ามันเป็นการลงโทษ"

"คะ..ครับ"

เทนมะหลับตาลง ไอ้รุ่นพี่ลูบคางแบบนั้นเหมือนมีเลศนัย ใบหน้าคมเริ่มเข้าใกล้แก้มใสเรื่อยๆจนผิดสังเกต 

ผมรู้ละ!


"เฮ้ย!!หยุด!!"

ผมตะโกนไปข้างหน้าและทุกสายตาจับจ้องผมที่มาใหม่ ผมไม่สนอะไรแล้วตอนนี้รู้แค่ว่าไอ้หน้าหมาปั๊กมันกำลังจะหอมแก้มแฟนผม ผมเลยขัดจนพี่มันชะงักและเงยหน้าขึ้นมามองผม เทนมะก็ลืมตาขึ้นเห็นผมถึงกับอึ้ง ใช่สิ คงไม่อยากให้ผมมาตอนนี้สินะ

"น้องเป็นใคร อยู่คณะอะไร"เสียงทุ้มถาม

"สึรุงิ เคียวสุเกะ เรียนนิเทศฯ" ผมตอบอย่างไม่สบอารมณ์ ได้แต่ยืนมองหน้านิ่งๆว่ามันจะถามอะไรต่อ

"แล้วมานี่ทำไมวะ นี่มันที่ของนิติฯ"

"เมื่อกี้รุ่นพี่จะทำอะไร" ผมถามพลางทำหน้ากวนๆ

"แล้วมึงเ_สื_อ_กอะไร"มองกลับแบบกวนตีนกว่า

"ผมถามก่อน"

"กูก็จะลงโทษเด็กมันที่ชักช้า"

"โดยการหอมแก้ม?"

"เออ แล้วมึงจะทำไม จะมาเป็นพระเอกห้ามกูเหรอ อย่ามาอวดดี"

"เคียวสุเกะ.."

เทนมะเอ่ยปากขึ้นมาบ้างทำให้เป็นที่จับจ้องมากกว่าเดิม ถ้าเดาไม่ผิดคงเพราะเจ้าตัวเรียกชื่อเล่นของผม

"ก็นี่มันแฟนผม! รุ่นพี่จะทำแบบนี้ไม่ได้"

"ฮ่อลลลลลลลล"

รุ่นพี่หันไปมองที่มาของเสียงอื้ออึงและหันกลับมามองผมอีก

"นี่มันมหา'ลัยไม่ใช่ที่ของมึง ไม่มีใครเค้าสนหรอกว่าใครเป็นแฟนมึง มันแค่กิจกรรมมึงไม่ต้องซีเรียส"

"ผม ไม่ อ นุ ญาต" ชัดพอมั้ย

"เคียวสุเกะกลับไปรอที่รถเถอะ เดี๋ยวก็กลับแล้ว"

เทนมะยังคงผลักไสไล่ส่งผมโดยการผลักอกผมให้ขยับออกไป แต่ไม่สู้แรงผมหรอก

"นี่จะยอมให้มันหอมแก้มใช่มั้ย"ผมพูดกับคนของผมบ้าง

"ก็หอมมาหลายรอบแล้ว"

"มันจะบังเอิญเกินไปละ นี่ทั้งวันโดนทำโทษตลอดเลยเหรอ"

"..."

"พวกมึงเลิกเถียงกันกูไม่หอมแล้วก็ได้ ไม่อยากทำให้แฟนทะเลาะกัน เฮ้ย!!!!เลิก!!!"

"เฮ้!!!!"

















"คิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันมั้ย"

หลังจากที่ถึงคอนโดฯเทนมะก็แยกออกไปนั่งถอนหายใจที่โซฟาห้องรับแขก ตลอดเวลาที่อยู่บนรถเค้าไม่คุยกับผมเลย 

จะจับมือก็ไม่ยอมพอมาถึงห้องผมเลยต้องเปิดประเด็นและก็นั่งลงข้างๆ และเค้าก็ขยับหนีผมไปอีกคืบและทำหน้างอนเหมือนเดิม

"เคียวสุเกะขอโทษ"


"..."

"ใครมันจะยอมให้แฟนตัวเองโดนหอมแก้มวะ ก็เข้าใจกันหน่อย"

"..."

"คุยกันหน่อย ถ้าไม่คุยเมื่อไหร่จะเข้าใจ"

ผมยื่นมือไปจับแขนเค้าแต่ก็โดนปัดออก อะไรวะ! เงียบอยู่ได้ทุกอย่างมันเลยไม่เคลียร์ เกลียด เกลียดแบบนี้ที่สุดเลย

"ไม่มีอะไรต้องคุย"

"มีดิ มีเยอะเลยด้วย"

"..."

"พูดดิว่าไม่ชอบอะไร จะได้ทำตัวถูก"

"..."

"เมื่อไหร่จะเลิกเงียบสักที"

"ใจเย็นเมื่อไหร่ค่อยมาคุยกัน"

"อืม ไปก็ได้"









และผมก็แยกเข้าห้องมาอาบน้ำและนอนรอว่าเทนมะจะเข้ามานอนด้วย แต่เปล่าเลย เค้าอาบน้ำแล้วก็ไปนอนหลับปุ๋ยอยู่ที่โซฟาห้องรับแขกกอดตัวเองอย่างหนาวสั่น คนตัวเล็กงอนนานจังเลย 

ผมช้อนตัวร่างบางขึ้นกะว่าจะพาไปนอนในห้องแต่เค้าลืมตาขึ้นและตีมือผม

"อย่ามายุ่ง!วางลงจะนอนตรงนี้"

"มันหนาว เข้าไปนอนด้วยกัน" ผมก็ยังคงอุ้มเค้าไว้อยู่อย่างนั้น

"ปล่อย!"

ว่าแล้วก็ดิ้นจนแทบหลุดจากมือผม ผมเลยวางลงเพราะกลัวเค้าตก ผมเดินกลับเข้าไปในห้องและถือผ้าห่มผืนหนาเดินมาตรงโซฟาคลุมให้คนตัวเล็ก

"ยุ่งอะไรทำไมไม่เอาไปห่ม"

ผมไม่พูดอะไรได้แต่มองร่างบางนิ่งๆที่เหมือนจะหลับไป ผมเลยถือโอกาสขึ้นมานอนกับเค้าด้วยและนอนกอดเค้าแน่น ลมหายใจอุ่นๆของเค้ารดต้นคอผมตลอดเลยแหละ

"ฝันดีนะครับที่รัก"

ผมจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากคนตัวเล็กและกระชับอ้อมกอดแน่น จนคนตัวเล็กหลับไปตลอดคืน ตอนเช้าเราต้องเคลียร์ให้รู้เรื่อง..














#ติดตามตอนต่อไป
เป็นยังไงบ้างอ่ะ เหมือนยิ่งแต่งยิ่งมั่ว ยิ่งรั่ว ยิ่งไม่สนุก คอมเมนต์ข้อผิดพลาดของไรท์เตอร์ด้วยนะอยากรู้ จะได้เอาไปปรับปรุง อยากถามเรื่องคำหยาบด้วย 
ใช้คำว่า..

เสือก
สัด
แดก
ตีน
ฯลฯ

ได้มั้ย ไม่รู้ไงเลยเลี่ยงๆ อยากให้มันได้อรรถรสเลยใช้ ขอบคุณที่ติดตามตรงนี้เลย รักรีดเดอร์








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

372 ความคิดเห็น

  1. #198 โกโก้มิ้นท์ (@mmiiddoorrii) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 21:39
    ตอนนี้ฮา5555 ถึงจะดราม่าท้ายตอนก็เถอะ แต่นี่นั่งขำตั้งแต่บรรทัดแรกของตอนเลย555555//ถ้าใช้คำหยาบแล้วมันได้อรรถรสก็โอเคนะ อ่านแล้วลื่นดี
    #198
    0
  2. #197 เชียร์ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 11:50
    ไอเคียวทำไมต้องหลงเชือไอฮาคุด้วยวะอยากรู้จริงฟๆใช้สมองส่วนไหนคิดโอ้ย //แปลงร่างเป็นก็อตซิลล่าแปป.

    เอ้ยไม่ใช่แล้ว
    #197
    0
  3. #196 ไม่บอกหรอก555 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 22:22
    ไม่อยากให้ทะเลาะกันเลยอะ แงๆ อย่ามาม่านะไรต์///ขอฟินๆ คำหยาบตามสบายเลย 555ชอบๆๆ
    #196
    0
  4. #195 jioy (@jioy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 21:55
    สมน้ำหน้าอิเคียว ไปหลงเชื่อ-ฮาคุโดนน้องเทนงอนสมควรแล้ว//เบะปากมองบน
    น้องเทนงอนนานๆนะหรือไม่ก็หนีอิเคียวมันไปอยู่ที่อื่นสักพัก อิเคียวจะได้อกแตกตายเพราะขาดเมีย หึหึหึ แอรก!!//โดนบาทาเสยหน้า
    #195
    0
  5. #194 Indiamon123 (@kamon001) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 19:34
    #ได้ค่ะๆ เราว่ามันได้อารมณ์ดีค่ะ XD
    อิรุ่นพี่ *จับคอเสื้อ* บังอาจมากมาแตะเนื้อต้องตัวสาวน้อย(?)ของฉันได้ไงคะ ?! สงวนทุกส่วนของร่างกายหมดค่ะ ! (????) *กระทืบ*
    #เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ ????)??
    #194
    1
    • #194-1 lisa (จากตอนที่ 29)
      16 ตุลาคม 2559 / 21:21
      โหดไปไหม5555
      #194-1
  6. #193 lisa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 19:07
    ใช้คำหยาบได้ค่ะ...เพราะมันได้อารณ์ในการอ่าน5555
    #193
    0