[Fic inazuma]เรื่องราวของสองเรา(เคียวเทน)[จบ]

ตอนที่ 17 : แหลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    28 ก.ย. 59


[Tenma talk]

หลังจากที่ผมออกจากห้องพยาบาลผมก็ฝืนตัวเองขึ้นไปเรียน แต่ผมกลับไม่สนใจการเรียนเลยสักนิด เพราะมัวแต่คิดถึงแต่เรื่องเคียวสุเกะ เฮ้อออ เค้ากำลังจะทำอะไรอยู่นะผมไม่เข้าใจจริงๆ 

ผมกลัววันนั้นมาถึงจัง หรือว่าเราคบกันมานานเกินไปรึเปล่า แต่..ใครกันล่ะที่เป็นคนพูดว่าเราจะไม่เลิกกัน ไม่ใช่เคียวสุเกะหรอกหรอ ผมชักหวั่นๆใจแล้วสิ น้ำตาอย่าเพิ่งไหลตอนนี้สิฉันกำลังเรียนอยู่นะ

"มัตสึคาเสะคุงเป็นอะไรจ๊ะร้องไห้ทำไม"

"อะ..ฮึก..คะ..คือฝุ่นเข้าตาน่ะครับ"

"หรอจ๊ะงั้นก็ระวังด้วยนะ"

ครูสาวแสนสวยแถมใจดีบอกกับผมมาอย่างนั้น แต่ผมกลับโกหกเธอหน้าตาเฉย แต่ผมว่าครูรู้นะว่าผมโกหก ผมลบความคิดฟุ้งซ่านออกจากสมองให้หมดและตั้งใจเรียน 

เพราะผมคิดว่าเคียวสุเกะคงจะกลับมาเรียนแล้วล่ะมั้ง และที่ไปก็เพราะโดนโนซากิบังคับ งั้นผมก็โล่งใจแล้วล่ะ

#พักกลางวัน

พักกลางวันผมก็มานั่งรอเคียวสุเกะเพราะคิดว่าคงจะกลับมาแล้ว เพราะเคียวสุเกะน่ะรักการเรียนมาก แต่ก็คงจะน้อยกว่ารักผม ฮ่าฮ่า หลงตัวเองชะมัด ผมมานั่งรอกับไทโยมันเลยทำให้ผมไม่เบื่อเท่าไหร่เพราะมีคนคุยด้วย

"เทนมะ นายกับสึรุงิมีอะไรกันรึเปล่า ทะเลาะกันหรอ?"

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะ"

"เค้าแปลกไปสินะ"

"อืม..คงงั้นล่ะมั้ง"

"สู้ๆนะเทนมะ อย่างี่เง่าล่ะ^^"

"ขอบใจมากนะไทโย"

ขณะที่เราสองคนกำลังคุยกันฮาคุริวกับชูก็มาพอดี ที่ชูไม่มาพร้อมผมเพราะจะไปรอฮาคุริวที่ห้อง แหม ทำถึงขนาดนั้นเลยหรอ

"รอนานมั้ย?"

ชูพูดขึ้นหลังจากที่มาถึงและนั่งลงข้างฮาคุริว ที่อยู่ตรงข้ามกับผมและไทโย

"ไม่นานหรอก แล้ว..เคียวสุเกะล่ะ?"

"ไอ้เคียวมันยังไม่มาโรงเรียนเลย อาจารย์เช็คขาดไปแล้วด้วย"

"หรอ?"

เค้าเป็นอะไรไปนะทำไมเค้ายังไม่มาโรงเรียน เค้าไม่เคยเป็นแบบนี้นี่นา งั้นผมจะลองโทรหาดูละกัน ผมหยิบสมาร์ทโฟทของผมออกมาจากกระเป๋ากางเกงและกดเบอร์ของเคียวสุเกะก่อนกดโทรออก

ตืดดดตื้ดดดตืดด~~

[ฮัลโหล]

"เคียวสุเกะทำไมไม่มาโรงเรียน"

[ทำไมต้องไปด้วยมันน่าเบื่อจะตายไป]

"แต่นายชอบเรียนมากๆเลยนะ กลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ"

[อย่างี่เง่าน่าเทนมะ บอกว่าไม่ไปก็คือไม่ไป]

"นายทำอะไรอยู่?"

[พาโนซากิมากินข้าวกลางวัน]

"วะ..ว่าไงนะ!"

[ได้ยินแล้วหนิ งั้นก็อย่าโทรมารบกวนอีก]

"เดี๋ยวอย่าพึ่งวางสายนะ"

[มีอะไรอีก น่ารำคาญชะมัด]

"คะ..เคียวสุเกะนายเปลี่ยนไปนะ มีอะไรรึเปล่า"

[ไม่ได้เป็นไร ถ้าจะคุยเรื่องไม่เป็นเรื่องก็แค่นี้นะ]

"ดะ..เดี๋ยวสิ..เคียวสุเกะ..เฮ้อ"

ผมผ่อนลมหายใจออกมายาว ทำไมผมถึงอึดอัดใจแบบนี้นะ ผมพยายามจะคิดบวกไว้ว่าเค้าไม่ได้เปลี่ยนไป แต่การกระทำและคำพูดของเค้ามันทำให้ผมเริ่มเหนื่อยที่จะเข้าใจแล้วสิ มันจะดีจริงๆมั้ยนะถ้าเราไม่ต้องมาผูกมัดกันแบบนี้อีก 

ผมควรจะปล่อยเค้าไปรึเปล่า เค้ากำลังหนักใจอยู่สินะ เค้ากำลังรอที่จะบอกมันกับผมอยู่รึเปล่า จู่ๆหัวใจของผมมันก็เจ็บจี๊ดขึ้นมาจนผมต้องเอามือกุมมันไว้

"เทนมะเป็นอะไรรึเปล่า"

ไทโยที่นั่งอยู่ข้างๆมาช่วยประคองผมที่กำลังรุดตัวลงกับโต๊ะ

"มะ..ไม่เป็นไรแค่เจ็บตรงนี้นิดหน่อยน่ะ"

ผมใช้มือตบเบาๆที่อกข้างซ้ายซึ่งบอกถึงตำแหน่ง

ปึก!

"ไอ้เคียว!มึงทำให้เทนมะเป็นถึงขนาดนี้เลยหรอวะ"

ฮาคุริวทุบโต๊ะด้วยอารมณ์โมโหที่เคียวสุเกะทำกับผมแบบนี้ ตอนนี้ทั้งสายตาทั้งอารมณ์ของฮาคุริวดูเหมือนจะลุกพล่านมากกว่าผมเสียอีก

"ใจเย็นๆก่อนะฮาคุริว เคียวสุเกะเค้าอาจมีเหตุผลก็ได้"

ผมเอามือไปกุมกำปั้นของฮาคุริวที่กำลังวางอยู่บนโต๊ะ เค้าช่างกำมันแน่นเหลือเกิน ผ่อนคลายลงบ้างเถอะนะฮาคุริว

"ไม่ต้องห่วงเทนมะเดี๋ยวฉันจัดการมันเอง"

"ฮาคุริว"

"เทนมะ ฉันรู้ว่าสึรุงิไม่ใช่คนแบบนั้นนะ"

"ฉันก็เชื่อแบบนั้นชู"



ตึกตึก


"มัตสึคาเสะ!!!!!"

เสียงเรียกชื่อของผมดังมาจากด้านหลังของผม สักพักก็มีหญิงสาวที่ดูคุ้นหน้าเดินเข้ามาหาผมอย่างอารมณ์ฉุนเฉียว

"มีอะไรนาโนะบานะ"

"นายเลิกกับสึรุงิคุงแล้วหรอ?"

อึก คำถามนี้ทำไมมันทำให้ผมจุกแบบนี้กันนะ แล้วเธอไปเอาเรื่องที่ไหนมาพูด ข่าวลืองั้นหรอ

"เธอพูดอะไรของเธอ"

"ตอบมาว่าเลิกหรือยังไม่เลิก"

"เค้ายังไม่เลิกกันซะหน่อยยัยเตี้ย"

ชูตอบแทนผมแล้วสินะ หึ ชูมีมุมแบบนี้ด้วยแหะ ผมไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย

"แล้วนี่มันคืออะไร!!"

ว่าแล้วเธอก็ชูสมาร์ทโฟนของเธอมาต่อหน้าผม และสิ่งที่ผมเห็นคือ..อ๊ะ?!

Nosaki Sakura-กับ Tsurugi.
*วิดีโอแพร่ภาพสด*
คู่หมั้น #win

มันเป็นไลฟ์ของโนซากิที่แท็กเคียวสุเกะด้วย และแคปชั่นแบบนั้นมันอะไร ผมยังไม่ได้กดดูเลย และวิดีโอคลิปนั้นเพิ่งไลฟ์ไปเมื่อ 5 นาทีก่อน และความยาวก็แค่ 55 วิเท่านั้น ผมเริ่มสงสัยแล้วสิว่ามันคืออะไร

"กดเลยสิเทนมะฉันอยากเห็น"

ไทโยที่นั่งอยู่ข้างๆเขย่าแขนผมและทำสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

"อ่ะ..อื้ม"

มือที่กำลังสั่นของผมเริ่มเลื่อนเข้าไปใกล้หน้าจอสัมผัสมากขึ้น และมันก็กดลงบนที่เล่นวิดีโอ

แตะ!

"เคียวสุเกะเรามาไลฟ์กันดีมั้ย" เสียงของโนซากิที่ดังออกมาจากวิดีโอ

"อื้มเอาสิ" เคียวสุเกะตอบและขยับเข้ามาอยู่ในกล้อง และส่งยิ้มด้วย เอ๊ะ!

จุ๊บ>//<

"อ่ะ..อือ..อื้มมมม"

ทั้งสองกะ..กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มที่ร้านอาหารที่พวกเขาไปกัน แต่..คนกำลังมองพวกเขาสองคนเยอะเหมือนกันนะ ทำไมกัน

ปึก!

ตอนนี้โทรศัพท์ของนาโนะบานะหล่นจากมือผม เพราะผมเป็นคนปล่อยมันเอง มือผมอ่อนแรง หัวใจเจ็บปวด น้ำใสๆคลอที่ดวงตาและไหลออกมาในที่สุด 

ทำไมเค้าถึงทำแบบนี้กันนะ เคียวสุเกะคนเดิมอยู่ที่ไหนกัน ฮึก มันจบแล้วใช่มั้ย หรือผมจะต้องรอฟังคำแก้ตัวอยู่อีก

ตุบ!

"ทำไม!!!!!!"

มือผมกุมที่หน้าอกอันแสนบอบช้ำและตะโกนออกไปเพื่อระบายความโกรธ

"เทนมะ?"

"ฮึก..ฮือ ทำไมถึงทำ อึก.แบบนี้T^T"

"เทนมะ"

ไทโยจับไหล่ผมทั้งสองข้างและโอบกอดผมไว้ หัวผมซุกอกของไทโยและน้ำตาก็เปียกชื้นเสื้อของเค้า เค้าลูบหลังผมไปมาเพื่อปลอบประโลม ขอบใจมากนะไทโย

"เดี๋ยวฉันจะไปจัดการไอ้เคียวเอง!"

ฮาคุริวโพล่งขึ้นและลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมกำหมัดแน่น

"ไม่ต้องฮาคุริว ปัญหาของฉันฉันจะจัดการเอง"

"แต่..เทนมะ"

"วางใจเถอะฮาคุริว เรื่องมันจะต้องจบภายในวันนี้"

"คิดดีแล้วหรอเทนมะ?"ชูพูด

"อืม"

ความโกรธเริ่มครอบครองจิตใจของผมให้ไม่อยู่สุข คาบเรียนหลังจากนี้ผมไม่ได้สนใจมันเลย และรอเวลากลับบ้าน

กริ๊งงงงงงง

ถึงเวลาแล้วสินะ ผมรีบกลับมาที่คอนโดแต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของคนตัวสูง ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ ผมตัดสินใจนั่งรอให้เค้ากลับมาเพื่อที่จะเคลียร์เรื่องทุกอย่าง 

ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆนะ ผมเดินวนรอบห้องพลางคิดว่าจะเอายังไงดี จะเลิกงั้นหรอ ผมคิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วล่ะ ผมกลับมานั่งบนเตียงแล้วกุมขมับลองคิดดูดีดี 

อ๊ะ.?! ผมจะไม่เสียดายเวลาสามปีที่ผ่านมาเลยหรอ หลังจากนี้ผมจะต้องทำยังไง ชีวิตที่ไม่มีเค้าผมจะอยู่ได้รึเปล่า ผมกวาดสายตาไปรอบๆห้องก็เจอแต่ภาพของผมกับเคียวสุเกะที่ถ่ายคู่กัน มันทำให้ผมคิดถึงวันเก่าๆที่เราเคยมีความสุข 

แต่มาวันนี้..ผมตัดสินใจแล้ว ผมต้องยอมรับมันให้ได้ และตอนนี้คงทำได้เพียง..'รอ'

#01.43 น.

แกร๊ก!

อ๊ะ ผมสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงเปิดประตูแต่..มันไม่ใช่เสียงประตูห้องผมสินะ ผมเลยออกมาดูนอกห้อง นั่นมัน..โนซากิหนิและกำลังพยุงแขนเคียวสุเกะไว้บนบ่า เพราะดูเหมือนอีกคนจะเมามาก หน้าแดงเชียว ผมตัดสินใจวิ่งไปทวงคนของผมคืน

หมับ!

"เคียวสุเกะห้องของเราอยู่ตรงนั้นนะ"

ผมคว้ามือของเคียวสุเกะอีกข้างที่ยังว่างอยู่และพยายามจะยื้อเค้าออกจากโนซากิ

"เฮ้ย!!ปล่อย ฉันจะนอนกับซากุระ เอิ๊ก"

"ไม่ได้นะเคียวสุเกะกลับห้องเถอะ"

ผมพยายามเขย่าแขนของอีกคนให้ได้สติแต่มันไม่ได้ผล เพราะอีกคนต่อต้าน

"บอกให้ปล่อย!!"



พลั่ก

!!!

ตุบ



"อะ..โอ้ย!คะ..เคียวสุเกะ?"

"หึ..ขอตัวละนะ แบร่:p"

ปัง!

เคียวสุเกะผลักผมจนผมล้มลงตามแรง และลงไปนั่งกับพื้น เคียวสุเกะทำไมทำกับผมรุนแรงแบบนี้ จากนั้นโนซากิก็พยุงเคียวสุเกะเข้าห้องไปและปิดประตูใส่หน้าผม

ผมเดินกลับเข้าห้องมาพร้อมน้ำตาอีกครั้ง ผมทรุดลงบนเตียงอย่างหมดแรงแล้วข่มตาให้หลับลงเพื่อลืมเรื่องทุกอย่าง..ของวันนี้

#เช้าวันต่อมา

ผมลืมตาขึ้นในห้องที่แสนจะว่างเปล่า ไม่มีคนที่คอยนอนกอดผมไว้เหมือนอย่างเดิม มัน..ไม่มีอีกแล้วสินะ

แกร๊ก!

ร่างสูงปรากฎตัวเข้ามาในห้องของผมในสภาพที่ใส่บ็อกเซอร์ตัวบางตัวเดียว แสดงว่าเมื่อคืน ม..มันไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิดใช่มั้ย

"เคียวสุเกะเมื่อคืนไปไหนมา"

"ไปดื่มกับซากุระมา"

"นายไม่ควรไปดื่มนะ!"

"ฉันโตแล้ว เลิกทำตัวเหมือนแม่ฉันซะที"

"แต่นายเป็นของฉัน"

"เลิกทำตัวน่ารำคาญเหอะ"

"..."

...ผ่านคืนวันที่เหมือนดั่งความฝัน
'เพราะ..ฉันมีเธอ'
คำบอกรักที่ฟังอยู่ทุกวัน
'ฉันเลยไม่เผื่อใจ'
ขนาดก้อนหินยังแหลกเป็นเม็ดทราย
นับประสาอะไรกับหัวใจ♡♡
เช่นเธอตอนนี้ที่เปลี่ยนจากฉันไป
ฉันกำลังจะเสียเธอใช่ไหม...



"เราควรห่างกันสักพักมั้ย"

ห่างกันสักพักงั้นหรอ คงเป็นคำพูดอ้อมๆสินะ

"ก็แล้วแต่..จะเลิกกันเลยก็ได้นะ"

"ทำไมพูดแบบนั้น"

"ลองถามตัวเองดีกว่ามั้ยว่ากลับมาอะไรมันก็คงไม่เหมือนเดิม"

"..."

"เคียวสุเกะ"

"งั้นเรา--"

"เราเลิกกันเถอะ"

ผมว่าคำคำนั้นมันต้องออกจากเคียวสุเกะแน่ ผมไม่อยากเป็นคนถูกบอกเลิกหรอกนะ ผมเลยชิงพูดเสียก่อนแต่เค้ากลับไม่แย้งอะไร

"อืม.."

"T^T"

"รอมานานแล้วล่ะ"

..ไม่ทันได้เตรียมใจเมื่อเห็นเธอเดินจากไป
แต่ตัวฉันคงทำได้
แค่เพียงต้องยอมรับความจริง
ได้แค่เกิดมาเป็นถึงคนที่รักเธอ
...และคนที่เธอทิ้ง
คำบอกรักทุกวันที่ฉันนั้นเคยได้ยิน
    
ไม่มีอีกแล้ว...


ตุบ!

ผมทรุดตัวลงกับพื้นและร้องไห้หนักกว่าทุกครั้ง ผมไม่ได้ฝันอยู่ใช่มั้ย T^T

ตุบ

!!!

ตับ

ผมต่อยพื้นหลายทีและตอนนี้มือของผมก็เต็มไปด้วยของเหลวสีแดงที่กำลังไหลออกมาไม่หยุด นี่ไม่ใช่ฝัน เราเลิกกันแล้วจริงๆน่ะหรอ เค้าไม่เสียดายเลยสักนิด และตอนนี้ดูเหมือนอีกคนไปอาบน้ำและแต่งตัวเหมือนจะออกไปไหน

"เทนมะ"

"..."

"ฉันจะไปอยู่กับซากุระที่อเมริกา ดูแลตัวเองด้วยนะ"

"อะ..อเมริกางั้นหรอ?"

"อืม..ลาก่อน"

เคียวสุเกะจะไปอเมริกา นี่จะไม่ให้ผมพูดอะไรหน่อยหรอ เค้าคงรอเวลานี้มานานแล้วสินะ แต่ผมคงไม่มีสิทธิ์ห้ามอะไรเพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน..อีกแล้ว

คอนโดนี้ก็เป็นของเคียวสุเกะ ผมคงไม่มีสิทธิ์จะอยู่ งั้นผมก็คงต้องเก็บข้าวของออกไปสินะ ผมไม่รู้จะไปไหนดี ผมทำตัวไม่ถูกและเงินของผมก็มีไม่มากด้วย 

ผมคงต้องพึ่งเพื่อนๆของผมแล้วสินะ ผมเลยตัดสินใจไปโรงเรียนทั้งที่ยังไม่โอเคเท่าไหร่

"ไงเทนมะ^^"×3

"ไงทุกคน"

ผมตอบไปอย่างไม่ร่าเริงนัก เพราะเวลาแบบนี้ผมคงร่าเริงไม่ได้หรอกนะ

"เทนมะเป็นอะไรรึเปล่า?" ชูถาม

"พวกนายเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ"

"งั้นเราไปหาที่คุยกัน"

พวกเราไปหาที่นั่งคุยกัน ซึ่งนั่นเป็นโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ที่ร่มสงบ และไม่มีผู้คนผ่านมากนัก

"ว่ามาสิเทนมะ"

"เอ่อ..คือว่า..ฉันเลิกกับเคียวสุเกะแล้วนะ"

"ห๊ะ!!!"×3

"จริงหรอเทนมะ"

"อืม"

"ดีจัง"

"นะ..นายว่ายังไงนะไทโย"

"ฉันบอกว่าแย่จังน่ะ"

"อืม ฉันก็ว่างั้น"

แปะ!

"ไอ้เคียวมึงตายแน่ กล้าทำเทนมะเสียใจ"

ฮาคุริวต่อยหมัดของตัวเองลงบนมือและกัดฟันพูดอย่างเครียดแค้น ฉันเข้าใจนายนะฮาคุริว

"เคียวสุเกะ..เอ่อ..สึรุงิเค้าไปอยู่อเมริกากับโนซากิแล้วล่ะ"

"หาาาาาา!!??"

"ฮึก..เค้า..อือ..ไปแล้วจริงๆ"

"เทนมะ?"

"เสียใจด้วยนะเทนมะ"

"งั้นนายก็ต้องอยู่คนเดียวสิ"

"อืม แต่ฉันจะย้ายออกจากคอนโดน่ะ"

"ทำไมล่ะ"

"ก็มันเป็นของสึรุงิและฉันไม่มีเงินเช่าต่อหรอก"

"งั้นนายมาอยู่กับฉันนะเทนมะ"ชูเสนอ

"ได้หรอชู ฉันเกรงใจนะ"

"งั้นฉันออกค่าเช่าให้เอามั้ย"

ฮาคุริวก็เสนอความช่วยเหลือเหมือนกัน แต่มันไม่โอเคสำหรับผมที่จะต้องพึ่งคนอื่นมากเกินไปนะ

"มาอยู่เถอะนะเทนมะเราเป็นเพื่อนกันหนิ"

"ขอบใจมากนะชู"

"งั้นเดี๋ยววันนี้ไปเอาของมาไว้ที่บ้านฉันเลยนะ"

"อืม"

เราได้ข้อตกลงแล้วว่าผมจะไปอยู่บ้านชู แต่ผมกลับยังทำใจไม่ได้อยู่ดี รู้สึกชีวิตเหมือนขาดอะไรไป ทำไมมันเคว้งอย่างนี้นะ แบบนี้มันดีแล้วจริงๆหรอ

"เทนมะนายโอเคมั้ย?"

"ฉัน..ฮึก..ฉันคิดถึง..อือ..สึรุงิT^T"

"ฉันเข้าใจ..แต่นายต้องอดทนนะเพราะนายเลือกแล้ว"

"พยายามตัดใจไปทีละนิดนะเทนมะ..สู้ๆ"

"นายยังมีพวกเรานะ^^"

"ขอบใจมากนะทุกคน"

และสิ่งที่ผมต้องทำให้ดีที่สุดตอนนี้คือพยายามตัดใจและลืมทุกอย่างไปอย่างกับมันไม่เคยเกิดขึ้นเลย

@ดาวฟาลัมออเบียส

"นี่ลาลาย่าเมื่อไหร่เราจะไปโลกกัน"

ร่างสูงเดินเข้ามาในห้องของราชินีสาวที่กำลังสางผมอย่างสบายใจเฉิบ

"เจ้าจะรีบทำไมกัน ข้าบอกว่าพรุ่งนี้ไง"

"ก็ฉันรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้เหมือนมีอะไรเกิดขึ้นกับเทนมะ ตาฉันกระตุกไม่หยุดเลย"

"ไม่มีอะไรหรอกน่าเจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอก"

"แล้วทำไมวันพรุ่งนี้มันถึงนานนักล่ะ"

"ก็ดาวนี้หมุนช้ากว่าโลกยังไงล่ะ หนึ่งวันของที่นี่สี่สิบแปดชั่วโมงเชียวนะ"

"ห๊ะ..?!สองวันของโลกเลยหรอ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้วล่ะ"

"โอ้ยยย!!..ทำไมมันช้าอย่างนี้วะ ฟาคคค"












"คิดถึงเทนมะโว้ยยยยยย!!!"








#ติดตามตอนต่อไป
55555 ไรท์โดดสอบมาแต่งนิยาย แฮร่ ไม่ใช่ ตอนนี้พักกลางวันต่างหาก
ทำไมไม่ไปอ่านหนังสือห๊ะ//โดนเตะกระเด็น
ไรท์อ่านมามากพอแล้วจนรู้สึกเบลอๆ 098891xxxx เฮ้ย บ้าอีกแล้ว ไรท์ควรไปพบ(จิต)แพทย์
โอเค ใครสอบเสร็จแล้วมาอ่านนิยายไรท์เถอะ บ้ะบาย~~


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

372 ความคิดเห็น

  1. #367 kmodile38 (@kmodile38) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 09:10

    ถ้ามาโลกนะแม่จะตบให้หน้าแหกเลยนะนังลาลาย่า~~~~~

    #367
    0
  2. #364 poleepy176 (@poleepy176) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 21:47
    ฉันจะฆ่าเเกนังลาลาย่า~~~//ถือปืน
    #364
    0
  3. #359 สาววายบันไซซ (@0807718898za) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 19:55
    นังชะนี!!! แกตายยยย//ถือไม้เตรียมฟาดลาลาย่า
    อีสุกกี้(ตัวปลอม)อิหอกหัก อิทองงงงงงงงงงงงง ตรุจิฆ่ามุงงงง

    #359
    0
  4. #202 คนรักanime (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 19:08
    พวกเราเกลียดนังลาล่ายามากT-T
    #202
    0
  5. #77 miko976 (@aumaum976) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 22:47
    งือออ ฟาคคคคคคคคคคค โอ้ยย เจ้จิบ้าตาย แกตายยยยยยยยยยยยยยยยไอร่สุกกี้(ตัวปลอม) บังอาจทำให้หนูเทนที่แสนจะบอบบางร้องไห้ เจ้จิไม่ทน!
    #77
    0
  6. #73 jioy (@jioy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 17:10
    เกลียดนังลาลาย่าสุดๆ
    #73
    0
  7. #63 mi_yami (@parichatrphisutr) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 18:14
    ฟาคคคคทำไมมันหมุนช้าาาา//อิเคียวตัวปลอม เมิงตายยยยยยย ลูกแม่~T-T มานอนบ้านเค้าก็ได้นะ
    อยากฆ่าอิเคียว(ตัวปลอม)
    อิลาลาย่า--;; แกๆๆๆๆๆๆตายยยยยยย

    //เผาดาวฟารัมออเบียส
    #63
    0
  8. #62 Indiamon123 (@kamon001) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 15:52
    อือหืมม อะไรคืออิไทโยบอกดีจังตอนเขาเลิก โอกาสนี้แหละเสียบ(?)เลยย ! //สรุปแกจะเอาไงฟระะ =____=;; 
    หนูเทนปล่อยวางนะลูกนะ ทำใจดีๆ อย่าให้มันเสียบ(?)นะลูก //ยังไม่จบ = = 
    ถ้าอิเคียวตัวจริงกลับมาล่ะก็ งานนี้ดราม่ากระจายแน่นอลลล(?) = w=b
    อิโมจิพันปีเน่าในสอดไส้ขี้มูก(???)ยังไม่ตายอีกเรอะ แหมๆ หายไปซะนานนึกว่าดับอนาถ(?)ไปแล้ว กลับมาก็มาหาเรื่องลูกสาวชั้นเลยแย่จริมๆ ლಠ益ಠ)ლ
    #62
    0
  9. #61 Fckyoten (@Fckyoten) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 14:02
    ฟาคคคคคคค ไรท์! ตายซะะะะะะ!!! รู้มั้ยเราเกือบร้องไห้อะทึ่ไม่ร้องเพราะรู้ว่าเป็นอิเคียวตัวปลอมหรอก แต่พอมาทางฝั่งเคียวตัวจริง น้ำตาที่คลอเบ้าตอนแรกนี่... หยดเลย ฮือๆๆๆๆๆๆๆ สงสารเคียวตัวจริง ฮือๆๆ ฮึกๆ ฮือๆๆ
    #61
    1
    • #61-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 17)
      26 กันยายน 2559 / 20:42
      งืออออTT เดี๋ยวไรท์ร้องเป็นเพื่อน
      #61-1
  10. #60 Legendpokemaster (@Legendpokemaster) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 13:43
    โอ้ย ทำไมไรต์ทำร้ายจิตใจกันเเบบนี้!!! TwT
    #60
    1
    • #60-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 17)
      26 กันยายน 2559 / 20:43
      ไรท์ขอโทษจริงๆ งื้ออออTT//ข้าผิดไปแล้ว
      #60-1
  11. #59 N_W (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 13:17
    ขนาดรู้ว่าเป็นสึรุงิตัวปลอมน้ำตายังซึมเลยQwQ

    ถ้าเป็นสึรุงิตัวจริงน้ำตาได้ไหลพลากแน่ๆ



    ปล.สู้ๆค่ะไรต์หนูจะรอ
    #59
    1
    • #59-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 17)
      26 กันยายน 2559 / 20:44
      ขอบคุณมากค่ะ//รอนะ^^
      #59-1