ตอนที่ 2 : จดหมายรักถึงสึรุงิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    24 มิ.ย. 59

สายลมอ่อนพัดในยามเช้าแสงอาทิตย์สาดส่องผ่านทางหน้าต่างสะท้อนสู่มุมต่างๆ นั่นคือจุดเริ่มต้นของเช้าวันใหม่
กริ๊งงงงงง (เสียงนาฬิกาปลุก)
หาวว!! 

"นี่เช้าแล้วหรอเนี่ยยย" เสียงของเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลเพกาซัสที่กำลังงัวเงียอยู่บนเตียง หันหน้าไปทางนาฬิกาเขาเอื้อมมือไปปิดมันแล้วนอนต่อ@_@ 

หลังจากนั้นในเวลาต่อมา

"ห๊าาา!! นี่สายแล้วหรอเนี่ยย" 

"พี่อากิทำไมไม่ปลุกก!"เด็กหนุ่มสะดุ้งและรับวิ่งไปอาน้ำด้วยความเร็วแสง(?) แต่งตัวและรับลงมาชั้นล่างของบ้าน

[Tenma talk]
สวัสดีครับผมมัตสึคาเสะ เทนมะ วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของผม และตอนนี้ผมก็อยู่ม.2 ละนะครับ เออ!! ลืมไปต้องรีบไปโรงเรียน ไปละนะครับ ฟิ้ว~

"ไปแล้วนะครับพี่อากิ ขอบคุณสำหรับมื้อเช้าครับ"ผมบอกพี่อากิเจ้าของอพาทเมนต์ที่ผมอยู่

"จ้า โชคดีนะเทนมะ"พี่อากิส่งยิ้มให้ผม

"ไง เทนมะ" เอ๋~ใครเรียกผมนะ ผมก้มหน้าลงไปทางด้านหลัง อ๊ะ!(เค้าเตี้ยมาก//โดนถีบ)

"ไง ชินสุเกะ ไปสายเหมือนกันเลยนะ"ผมขานรับเพื่อนของผมที่มารับ(?)ผมที่หน้าบ้าน

"รีบไปกันเถอะ เทนมะ"ชินสุเกะว่าแล้วก็จูงมือผมเดินไป

@หน้าโรงเรียนไรมง

"อรุณสวัสดิ์ เทนมะ ชินสุเกะ" ผมกับชินสุเกะหันหน้าไปทางต้นเสียง

"อะ อรุณสวัสดิ์ อาโออิ"ผมยิ้มให้อาโออิเพื่อนสมัยประถมของผมและตอนนี้เราอยู่โรงเรียนเดียวกันแล้ว

"ไง อาโออิ!!"ชินสุเกะทักทายอาโออิเช่นกัน

กริ๊งงงงงง(เสียงสัญญาณได้เวลาเข้าเรียน)

"ห้อง2a มีนักเรียนมาเพิ่มสองคนนะ"คุณครูประจำชั้นกล่าว เอ๋~ใครกันนะ สายตาประกายวาวของพวกผู้หญิงมองไปที่หน้าห้องและกรี้ดดลั่นเมื่อทั้งสองเดินเข้ามา อ๊ะ!! แต่มีสายตาพิฆาต(?)ไม่พอใจมาจากริมหน้าต่าง0////0

"สวัสดีครับผมอาเมมิยะ ไทโย มาจากโรงเรียนอาราคุโมะ ต่อจากนี้จะมาเรียนที่ไรมง ฝากตัวด้วยนะครับ"คนผมสีส้มคล้ายพระอาทิตย์กล่าวทักทายเพื่อนๆ

"สวัสดีครับผมยูคิมูระ เฮียวกะ จากโรงเรียนฮาคุเรน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ:)"หนุ่มสีตาสดใส ร่าเริงกล่าวบ้าง

"เธอสองคนไปนั่งข้างๆมัตสึคาเสะคุงนะ และมัตสึคาเสะคุงฝากดูแลเพื่อนด้วยนะ"เมื่อครูพูดจบก็เดินออกจากห้องไป

"ไง ไทโยไม่ได้เจอกันนานนะ เป็นไงบ้าง"ผมทักทายเพื่อนผมสีส้ม

"ฉันสบายดี นายหล่ะ เทนมะ"

"ฉันก็สบายดี^^"ในขณะที่พวกเรากำลังพูดคุยกันและแนะนำเพื่อนให้ทั้งสองรู้จักก็มีเสียงเย็นชาพูดขึ้น

"เหอะ เด็กใหม่ทำตัวดีดีหล่ะ"เสียงของคนเย็นชาริมหน้าต่าง ไอ้(?)สึรุงิเจ้าเก่า

"นี่ๆ มัตสึคาเสะแล้วนายที่พูดมะกี้อ่ะใครหรอ"ยูคิมูระถามผมด้วยน้ำเสียงที่เบาราวกับเสียงกระซิบ

"สึรุงิ เคียวสุเกะ"เฮ้ยย!! พวกผมต่างตกใจเล็กน้อยที่เค้าได้ยิน

"อะ..เอ่อ ยินดีที่ได้รู้จักนะสึรุงิ"ยูคิมูระสะดุ้งเล็กน้อยแล้วตอบกลับสึรุงิไป"-"

**พักกลางวัน**

"โย่วว ท่านประธานไปกินข้าวกันเถอะ"ชายผมสีฟ้าที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องและกล่าวทักทายผมเขาคือออ

"อ่าวไงคาริยะ ฮิคารุ"ผมทักทายทั้งสองกลับ

"เออนี่ ไทโย ยูคิมูระฉันจะแนะนำให้รู้จักนะ บลาๆๆ"หลังจากที่แนะนำตัวกันเสร็จพวกผมก็กำลังจะเดินทางไปโรงอาหาร

"นี่ สึรุงิ นายก็ไปด้วยกันสิ"ไทโยเดินไปชวนสึรุงิที่เอาแต่มองไปนอกหน้าต่าง ผมอยากจะตะโกนไปว่า มึง(?)ชวนผิดคนแล้ววว!!

"อืม"สึรุงิตอบ เห!วันนี้ยอมมาด้วยแหะ ปกติจะกินแต่ของแพงๆที่แม่บ้านทำมาให้ บางครั้งก็ไปกินด้วยกันที่ดาดฟ้า

"ไปกันเถอะทุกคน"ไทโยว่าพลางแล้วก็วิ่งมากระโดดกอดคอผมโดยมีสึรุงิเดินตามหลังมา
กรี๊ดดดด!!!! ว้ายยย!!! แชะๆๆๆเสียงรัวชัตเตอร์ ตอนนี้ทุกคนคงไปสงสัยอะไร คือตอนนี้พวกสาวๆวิ่งมารายล้อมและถ่ายรูปสึรุงิรัวๆ

"ทำไมผู้หญิงพวกนั้นถึงทำอย่างงั้นกับสึรุงิคุงหล่ะ?"เพื่อนผมส้มที่อยู่ข้างๆผมถาม

"อ๋อ ไอ้พวกหนุ่มฮอตของโรงเรียนน่ะ ก็งี้แหระ"ผมพูดประชดไป ผมละเกลียดไอ้พวกคนหล่อเกินมนุษย์มนา ไม่ได้อิจฉานะจริงๆ(หราา//ไรเตอร์)

"เห้!! พวกนายมาช่วยกันหน่อยสิ"เสียงของคนต้องการความช่วยเหลือ นั่นก้อไม่ใช่ใคร เสียงของไอ้(?)สึรุงิที่ต้องการออกมาจากฝูงชน(?)

"เราจะเอาไงดีหล่ะเทนมะ?"ไทโยถามผมเหมือนอยากจะเข้าไปช่วย

"อ๋อ เรื่องนั้นช่างเหอะ เค้าก็เป็นแบบนี้ทุกวันอยู่แล้ว"ผมบอกให้ไทโยสบายใจและส่งยิ้มแห้งๆ^0^

"เราไปกินข้าวกันเถอะ"ผมบอกไทโย"เห้!!สึรุงิรอที่ดาดฟ้านะ"ผมตะโกนบอกสึรุงิแล้วเดินไปซื้ออาหารกับไทโย

"เห้!!พวกนายช่วยกันก่อนดิ รอด้วยย!"เสียงนี้ผมได้ยินแต่ผมทำเมินและเดินจากไป สมน้ำหน้าไอ้หนุ่มฮอต ฮ่าาๆๆ

[Tsurugi taik]
ครับ ผมสึรุงิ เคียวสุเกะ ตอนนี้ผมอยู่ท่ามกลางสาวๆมากมาย ทำไงได้ก็ผมมันฮอตหนิ=_=เอิ่มมม แต่ว่าตอนนี้ผมกำลังจะขาดอากาศหายใจครับ ผมตะโกนเรียกสองคนนั่นแต่ไม่มีเสียงตอบรับ ถ้าผมเจอสองคนนั่นนะผมจัดการพวกมันแน่!!แต่ตอนนี้ผมต้องออกไปให้ได้ก่อน ผมตัดสินใจถอดผ้าคลุมแล้วโยนไปทางอื่นแล้วรับหนีออกมา ซื้ออาหารและตรงไปที่ดาดฟ้า

"พวกนายยย ทำ ไม ไม่ ช่วย ฉันห๊ะ!!"ผมสบถด้วยความโกรธ

"อ้าว!ปกตินายก็เจอแบบนี้ทุกวันก็ออกมาได้ทุกทีหนิ"ไอ้เทนมะมันตอบแล้วทำหน้ากวนบาทามาก*_*

"และฉันต้องเสียผ้าคลุมทุกครั้งเนี่ยนะ"ผมสบถออกมาอีกครั้ง

"เอาน่าา พวกนายไปกินข้าวกับเพื่อนๆกันเถอะ"ไทโยรีบขัดผมกับเทนมะ ในขณะที่พวกเรากำลังกินข้าวกันก็มีผู้หญิงคนนึงเดินตรงมาทางผม หน้าตาก็โอเคผมสีคาราเมล ตัดหน้าม้า ชุดยูนิฟอร์มน่าจะเป็นรุ่นพี่ผมปีนึง ถือดอกไม้และจดหมายมา

"ฉันนาโนะบานะ คินาโกะ ช่วยรับนี่ไว้ด้วย" ผมรับดอกไม้และจดหมายไว้แล้วก้อรีบวิ่งไป ผมเปิดอ่านและสิ่งที่เขียนในจดหมายก็คืออออ
.
.
.
.
.
                            16/05/49
          ถึง สึรุงิ เคียวสุเกะ
  ฉันชอบสึรุงิคุงมานานแล้วนะ
แล้วฉันก็รู้ว่าสึรุงิคุงยังไม่มีแฟน 
ถ้าไม่รังเกียจมาเป็นแฟนกับฉันนะ 
ฉันจะรอคำตอบจากปากของสึรุงิคุง 
วันพรุ่งนี้ที่ต้นซากุระหลังโรงเรียน
ถ้าไม่มาถือว่าตกลง

                            รักนะ
                 จาก  คินาโกะ ห้อง3B

"สึรุงินั่นอะไรน่ะ"คาริยะถามผมแล้วกระชาก(?)จดหมายในมือผมไปอ่าน

"เห้!!นายนี่นิสัยเสียจังเลยนะ เฮ้ออ"ผมว่าคาริยะพลางทำเสียงหมดหวัง เจ้านั่นไม่อ่านอย่างเดียวสิ อ่านให้คนอื่นฟังด้วย ผมล่ะอยากจะกระโดดถีบมันจังเลย-"-

"แล้วจะเอายังไงล่ะครับ สึรุงิคุง"ฮิคารุถามผมด้วยความเป็นห่วง

"เอิ่ม..เออ..อืออ..ไม่รู้สิ"ผมถอนหายใจ

"ตอบไปตามความรู้สึกสิ สึรุงิสู้ๆนะ"เทนมะพูดและร่าเริงเหมือนเคย:)

"ใช่ครับ"ไทโย

"ก็นะ"คาริยะ

"เห็นด้วยนะ"ยูคิมูระ

"ขอบคุณนะ ทุกคน"ผมบอกทุกๆคน

**เริ่มเรียนคาบบ่าย**

"สึรุงิคุงดูเป็นกังวลจังเลยนะ เทนมะ"อาโออิพูดกับเทนมะพลางมองดูสึรุงิที่เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง

"สู้ๆนะสึรุงิ"เทนมะพูดกับตัวเองเบาๆแล้วหันหน้ากลับไปมองกระดานแล้วเรียนต่อ

กริ๊งงงง!!(เวลากลับบ้าน)

"กลับบ้านกันเถอะเทนมะ"ชินสุเกะพูดกับเทนมะ

"อ่ะ..เอ้อ กลับด้วยกันสิสึรุงิ"

"อืม"ผมตอบเทนมะสั้นๆ เมื่อถึงหน้าโรงเรียนพวกผมก็ต้องแยกกันเพราะกลับคนละทาง

"โชคดีนะสึรุงิ"เทนมะพูดกับผมด้วยท่าทางร่าเริงเหมือนเคย
เฮ้ออ พรุ่งนี้จะเอายังไงดีนะ จะทำไงดี ผมคิดในใจระหว่างเดินทางกลับบ้านเพียงลำพังท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่สาดส่องและเสียงนกร้องที่เป็นเพื่อนตลอดทาง

***ติดตามตอนต่อไป***
สึรุงิจะตอบว่าไงน้าา และเรื่องราววุ่นๆจะเกิดอะไรขึ้นอีกต้องรอติดตาม
#คอมเม้นต์ด้วยก็ดีนะ จะเอายาวกว่านี้หรือสั้นกว่านี้ แต่งไม่สนุกก็บอกได้น้าาา

นาโนะบานะ คินาโกะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

103 ความคิดเห็น

  1. #80 โลลิค่อน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:22
    สนุกค่ะ
    #80
    0
  2. #57 อลิซาเบต (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 15:28
    สึรุงิฮอตเกินไปไหมล่ะนั่น
    #57
    0
  3. #4 Maka takuto (@0872943567) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 11:24
    เดี๋ยวนี้ผ้าคลุมที่สึรุกิซื้อคงจะมีกำไลมากแล้วล่ะ ซื้อประจำเลยใช่มั้ยเนี่ย
    (คินาโกะอย่าเอาสึรุกิไปเลยน้าาา)
    #4
    0
  4. #3 Amm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 11:08
    สู้ๆนะเดวเราจะคอยติดตามนะเขียนเรื่องได้น่าสนจัยมากเรย
    #3
    0
  5. #1 KM.M (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 21:39
    แกอย่าแม้แต่จะคิดว่าจะแย่งสึรุงิของเทนมะน้อยๆ ของฉ้านนนนะเจ้าคินาโกะ!!!>กำลังอิน< [55 ก็สนุกค่ะ สงสารสึรุงิ ถ้าลูกไม่เอาเสื้อคุมแม่ขอนะ หึหึ] (นี่เธอบอกคนอื่นให้เลิกยุ่งแล้วมายุ่งกับสึรุงิของฉ้านนอีกทำไม)
    #1
    1
    • #1-1 premwadeeppm (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 2)
      11 มิถุนายน 2559 / 21:56
      เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อนะคะ//เก็บผ้าคลุมสึรุงิมายื่นให้^^

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 มิถุนายน 2559 / 22:50
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 11 มิถุนายน 2559 / 22:52
      #1-1