Phantom Seeker : หน่วยจารชน ยอดคนพันธุ์อสูร

ตอนที่ 5 : มีชีวิตเพื่อตนเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    4 มี.ค. 58

มีชีวิตเพื่อตนเอง


สถานที่ฝึกฝนมีลักษณะเป็นโดมขนาดใหญ่สามหลัง  สร้างทำมุมเข้าหากันเป็นรูปสามเหลี่ยม  ตั้งสันโดษห่างจากแหล่งชุมชนเป็นระยะทางสี่กิโลเมตร  รอบนอกล้อมด้วยกำแพงเหล็กสูง  มีทางเข้าออกเพียงทางเดียว  และสงวนไว้สำหรับผู้เกี่ยวข้องถึงจะมีสิทธิ์ผ่านเข้าไปด้านในได้

โดมแต่ละหลังมีพื้นที่ใช้สอยเท่ากับแปดสนามฟุตบอล  แยกย่อยเป็นโดมฝึกสมรรถนะและสอนศิลปะการต่อสู้  โดมสอนกลยุทธ์วิธีเอาตัวรอด  และโดมฝึกหัดการใช้อุปกรณ์และอาวุธรบมาตรฐาน  โดยแต่ละโดมยังแยกเป็นหลายชั้นและมีหลายห้องตามวัตถุประสงค์การใช้งาน 

ทางด้านการฝึก  ตามปกติโอเดอร์ใหม่หนึ่งกลุ่มที่เข้ารับการฝึกสอนจะมีจำนวนห้าถึงสิบคนต่อผู้ฝึกสอนหรือครูฝึกที่ชำนาญการหนึ่งคน  ซึ่งครูฝึกจะมีอำนาจที่เบ็ดเสร็จเด็ดขาด  สามารถสั่งลงโทษอย่างไม่มีเหตุผล  รวมถึงการใช้ความรุนแรงเข้าตัดสินปัญหาตามใจนึก  ข้อห้ามของครูฝึกมีเพียงห้ามทำให้โอเดอร์ถึงแก่ความตายหรือมีการข่มเหงทางเพศเท่านั้น

ระยะเวลาการฝึกสำหรับโอเดอร์ใหม่มีเพียงเก้าสิบวันหรือประมาณสามเดือน  ซึ่งในสามเดือนโอเดอร์แต่ละคนจะต้องตักตวงสิ่งที่ได้จากการฝึกให้มากที่สุด  ยิ่งพัฒนามากก็ยิ่งมีโอกาสรอดชีวิตสูง  และหลังผ่านการฝึกครบเก้าสิบวันจะถือว่าจบหลักสูตร 

จากนั้นจะถูกบังคับให้เข้าร่วมการทดสอบของเหล่าโอเดอร์ใหม่ที่จะจัดขึ้นทุกสี่เดือนครั้งเพื่อเข้าประจำการเป็นแฟนธ่อมซีกเกอร์

ทว่ายังมีกรณีพิเศษที่เป็นข้อยกเว้นสำหรับโอเดอร์ใหม่  ในกรณีที่โอเดอร์ใหม่มีความสามารถและศักยภาพสูงเกินไปจนได้รับการพิจารณายอมรับจากครูฝึก  ครูฝึกมีสิทธิ์สั่งจบหลักสูตรและเสนอชื่อเข้าร่วมการทดสอบได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องฝึกครบทั้งเก้าสิบวัน

ข้อมูลเหล่านี้คือสิ่งที่เนออนเพิ่งได้ทำความเข้าใจในระหว่างอาบน้ำแต่งตัวเมื่อเช้า 

เขารู้ตัวดีว่าตนมีศักยภาพในฐานะโอเดอร์ต่ำที่สุดในหมู่โอเดอร์ทั้งหมด  จึงตั้งใจว่าจะฝึกฝนและตักตวงสิ่งที่ได้จากการฝึกให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้   แต่โชคกลับไม่เข้าข้าง  เขาทำผิดพลาดตั้งแต่วันแรก

ขอโทษครับ  พอดีผมหลงทางเล็กน้อย

เนออนลงเอยด้วยการมาเข้าร่วมการฝึกสาย

ความจริงลูกน้องของอังเดรมาส่งเขาถึงสถานที่ฝึกก่อนถึงเวลาเริ่มฝึกห้านาที  เพียงแต่เวลาห้านาทีมันไม่เพียงพอที่เนออนจะเดินทางจากทางเข้าส่วนหน้ามาถึงยังห้องฝึกที่อยู่ด้านในโดมได้

เนออนจึงต้องรีบดุจไฟร้อนรน  แม้จะรู้เลขห้องฝึกและกลุ่มฝึกดีอยู่แล้ว  เขาก็ยังรีบร้อนเกินไปจนหลงทางและทำให้ตัวเองต้องเสียเวลามากขึ้น  สุดท้ายจึงลงเอยด้วยการสายไปมากกว่าที่ควรเป็น

เขาเพิ่งถูกเตือนมาหยกๆ ว่าพวกครูฝึกเป็นพวกบ้าอำนาจ  ฉะนั้นเขาจึงเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นและยืนแน่นิ่งด้วยสีหน้าขลาดเขลา

ตอนนี้ภายในห้องฝึกซึ่งเป็นสถานที่นัดหมายมีโอเดอร์มือใหม่แบบเดียวกับเนออนยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ทั้งสิ้นสี่คน  ประกอบด้วยชายสองคนและหญิงอีกสองคน  ทั้งสี่คนต่างมองเนออนด้วยแววตาเห็นใจ

ถัดไปเบื้องหน้าของทั้งสี่คนคือผู้ฝึกสอนหรือครูฝึก  ซึ่งเป็นชายไม่ทราบอายุ  ท่อนล่างใส่กางเกงสีลายพราง  สวมคอมแบท  เคียนเข็มขัดหนัง  ท่อนบนใส่เสื้อวอร์มสีเทาดำ  ห้อยนกหวีด  มีลักษณะเป็นชายผิวคล้ำดำ  ใบหน้าหยาบกร้าน  ไว้ผมทรงกะลาครอบ  ดวงตากลมโต  มุมปากโค้งลงต่ำดูดุดัน  และเขากำลังจับจ้องไปยังร่างของเนออนที่มาสายด้วยท่าทางเอาเรื่อง

ครูฝึกเดินดิ่งเข้าไปหาเนออนพร้อมแรงกดดันมหาศาล  เพียงแค่หน้าตาก็ทำเอาเนออนกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก

“กี่นาที” ครูฝึกเริ่มถาม “แกสายไปกี่นาที”

“สิบห้านาทีครับ” เนออนตอบปากสั่น  ทั้งๆ ที่อากาศในห้องออกจะเย็น  แต่เม็ดเหงื่อดันผุดเต็มแผ่นหลังของเขา

“แกเข้าใจความหมายของสิบห้านาทีที่เสียไปมั้ย” ครูฝึกตวาดถาม

เนออนเริ่มเกร็งและมีท่าทางงุนงง

“ฉันถามว่า  แกเข้าใจความหมายของสิบห้านาทีที่เสียไปมั้ย” ครูฝึกตวาดถามอีกครั้ง

เนออนสะดุ้งจนต้องตอบกลับไป “ไม่ทราบครับ”

“ไม่ทราบ..” ครูฝึกหรี่ตาลงและแสยะยิ้มเย็นชา 

เขาเริ่มขยับเดินอย่างช้าๆ และเริ่มหันหลังให้เนออน

“แกตอบได้เพียงแค่ไม่ทราบงั้นเรอะ”

ครูฝึกพลันตวาดออกมาด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด  จากนั้นก็หมุนตัวเตะเท้าซ้ายกระแทกเข้าใส่ท้องน้อยของเนออนอย่างแรง  มันเร็วมากจนเนออนที่มีศักยภาพเทียบเท่ายอดมนุษย์มองตามไม่ทัน

ตูม

บังเกิดเสียงปะทะดังลั่น  ร่างของเนออนถูกเตะจนงองุ้มและกระเด็นกลิ้งไปตามพื้นคอนกรีตหลายตลบจนเกิดแผลเป็นเหวอะหวะ  แผนหลังเสยปะทะเข้ากับผนังปูนส่งเสียงดังตึง  ปรากฏริ้วรอยแตกร้าว  บางส่วนของผนังหลุดกะเทาะออกมา 

“โอ๊ก..อ๊อก” เนออนรู้สึกเจ็บปวดจนร้องครวญคราง  ทั้งมือทั้งขาไร้เรี่ยวแรงในฉับพลัน  เขาส่งเสียงจุกเสียดอย่างหนักอยู่ในลำคอ  และสำลอกเป็นเลือดกองโต  ก่อนจะค่อยๆ ทรุดล้มลงบนพื้น

เขาบาดเจ็บสาหัส

แค่ลูกเตะเดียว  เนออนก็บาดเจ็บสาหัส  อวัยวะภายในบอบช้ำรุนแรง

ทว่ามันยังไม่จบ  ครูฝึกใช้มือซ้ายคว้าหมับเข้าที่เส้นผมของเนออน  ยื้อไว้ไม่ให้เนออนล้มลง  และกระชากผมให้เนออนเงยหน้าขึ้น

“สิบห้านาที” ครูฝึกกล่าวอย่างเดือดดาล “ในสนามรบ  มันมากเพียงพอที่จะเป็นสาเหตุให้พ่ายแพ้  และอาจเป็นสาเหตุให้มีผู้บริสุทธิ์ล้มตายนับร้อยนับพัน” ยิ่งพูดยิ่งเย็นชา

“แต่แกจะอ้างว่ามัวหลงทางงั้นเหรอ”

เนออนที่บาดเจ็บสาหัสมองสบตากับครูฝึกและพยายามส่งเสียงออกมา

“ผม...ขอโทษ” เขากล่าวสั้นๆ ได้เพียงเท่านี้  แววตาของเขาดูเจ็บปวด  อ่อนล้า  และไร้ความหวัง 

เขาไม่คิดว่าแค่การมาสายจะทำให้โชคร้ายมากถึงขนาดนี้  และเดิมทีการที่เขาต้องถูกเคี่ยวกรำจากแรงกดดันเพื่อการอยู่รอดก็นับว่าแย่พออยู่แล้ว  

ตอนนี้เขาจึงรู้สึกว่าตนเองกำลังถูกซ้ำเติมจากเรื่องเลวร้ายต่างๆ ที่วนเวียนเข้ามาไม่ขาดสาย

เขาพยายามฝืนอดทนต่อสิ่งที่เขาไม่เข้าใจ  ทนในฐานะโอเดอร์ที่เขาไม่เคยต้องการแม้จะเป็น  ตั้งใจและพยายามที่จะเปลี่ยนตัวเองให้เข้มแข็ง  แต่เมื่อเจอกับอุปสรรค  เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองพังทลายลง

เราโง่เอง...มันยังไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยเนออนหลั่งน้ำตาออกมา  เขาเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ 

ทว่าสภาพที่ดูน่าเวทนา  ไม่ยอมสู้  และดูสิ้นหวังอย่างมากของเนออนกลับกระตุ้นให้ครูฝึกที่เห็นยิ่งทวีความพิโรธเพิ่มขึ้น  สีหน้าของครูฝึกแปรเปลี่ยนเป็นรังเกียจขึ้นมาทันควัน

“โอเดอร์แบบแกมันน่ารังเกียจ” ครูฝึกกล่าวพลางขบฟันดังกรอด “แกคิดว่าตัวเองเป็นอะไร  เป็นคนที่โชคร้าย  น่าสงสาร หรือเต็มเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวังงั้นเหรอ”

ครูฝึกกระชากเนออนเข้ามาใกล้ๆ “รู้เอาไว้..ว่าแกยังสิ้นหวังไม่พอ”

จากนั้นเขาก็ผลักร่างของเนออนที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงให้ล้มกระแทกพื้นดัง ตุ๊บ

“สิบวัน...อีกสิบวันการทดสอบของเหล่าโอเดอร์จะเริ่มต้นขึ้น” ครูฝึกกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน 

“ความจริงแกต้องรอเพื่อเข้ารับการทดสอบในรอบหน้า  นั่นคือหลังจากฝึกจบแล้ว  ทว่าตอนนี้ฉันคิดว่ามันไม่จำเป็น  และจะช่วยเสนอชื่อแกเข้ารับการทดสอบที่กำลังจะถึงเป็นกรณีพิเศษ  อ่อ..แล้วแกก็ไม่จำเป็นต้องมาฝึกอีกแล้ว    ฉันไม่อนุญาต”

โอเดอร์มือใหม่สี่คนที่ยืนอยู่ห่างออกไปและได้ยินชัดเจนต่างตัวแข็งทื่อ  นี่มันไม่ต่างอะไรกับการกลั่นแกล้งกัน   การส่งโอเดอร์ที่ไม่เคยฝึกฝนอะไรเข้าร่วมทดสอบ  มันไม่ต่างอะไรกับการถูกพิพากษาชีวิต

ส่วนเนออนที่บาดเจ็บและอยู่ในอาการสิ้นหวังก็รู้สึกว่าตนเองคล้ายถูกคำสั่งประหาร  สมองของเขาลั่นอึงอลจนพูดอะไรไม่ออก

“จะอีกสิบวันหรืออีกเก้าสิบวัน  พวกสิ้นหวังก็ยังเป็นได้แค่พวกสิ้นหวัง” ครูฝึกกล่าวเสียงเหี้ยม “แกน่ะ..ตายไปซะ...มันเกะกะลูกตา”

จากนั้นครูฝึกก็ทรุดกายลงนั่งยองๆ ข้างเนออนและพูดด้วยเสียงที่เบาจนมีแค่สองคนที่ได้ยิน

“นี่แหละคือความสิ้นหวังอย่างแท้จริง”

ในพริบตาเนออนคล้ายถูกอัสนีบาตรฟาดใส่  ความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความด้านชา  จิตใจครุกรุ่นไปด้วยความแค้น 

แค้นตัวเอง  แค้นโชคชะตา  และแค้นครูฝึกตรงหน้า

เนออนคว้าหมับลงบนเท้าขวาของครูฝึกและบีบไว้แน่น

“แก..แก...แก...” เขาพึมพำจนคล้ายจะกรีดร้องออกมาทั้งๆ ที่แทบจะไม่มีปัญญาแม้แต่จะช่วยเหลือตัวเอง

“แกอะไร..” ครูฝึกยังคงเกรี้ยวกราดและสะบัดเท้าให้หลุดจากการยึดจับของเนออน  ถึงอย่างนั้นบนคอมแบทก็ปรากฏรอยนิ้วมือบีบลึกฝากรอยเอาไว้ 

ครูฝึกไม่พอใจมากจึงหวดเท้าเตะใส่หน้าอกของเนออนที่นอนอยู่บนพื้นสามครั้ง  แต่ละครั้งส่งเสียงดังหนักแน่นจนโอเดอร์ใหม่ทั้งสี่คนที่เรียงแถวหน้ากระดานอยู่ห่างๆ ต่างปรากฏสีหน้าซีดเผือด

ครูฝึกหันไปทางโอเดอร์ใหม่ทั้งสี่พร้อมออกคำสั่ง “เอามันไปโยนทิ้งไว้ข้างนอกโดม  และกลับมาภายในสิบนาที”

ทั้งสี่สูดลมหายใจด้วยความหนาวเหน็บ

“ปฏิบัติ” ครูฝึกสั่งเสียงเฉียบขาด

จากนั้นโอเดอร์ใหม่ทั้งสี่คนก็รีบขยับตัวอย่างร้อนรน  พุ่งเข้าไปหาเนออนที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น  และทั้งยกทั้งลากร่างของเนออนออกไปจากห้องฝึกอย่างรวดเร็ว

พวกเขานำร่างของเนออนที่บาดเจ็บสาหัสไปโยนไว้ริมถนนด้านนอกทางเข้าของโดมฝึกตามคำสั่งทุกประการ  และรีบร้อนกลับเข้าไปในโดมอย่างว่องไว

ไม่มีท่าทางเห็นใจ  ไม่มีใครสอบถามอาการ  และไม่มีแม้แต่น้ำใจที่จะส่งเนออนไปรักษา  

เนออนไม่ต่างอะไรไปจากก้อนเนื้อที่ยังเหลือลมหายใจก้อนหนึ่ง

จิตใจของเขาถูกเติมเต็มด้วยความสิ้นหวัง  ความเคียดแค้น  ความเกลียดชัง   และความเชื่อที่ว่า โลกนี้แสนโหดร้าย 

เนออนหมดสติไปด้วยใจที่จมดิ่งสู่ความมืดมิด

 

 

ชายหนุ่มอายุราวยี่สิบปีคนหนึ่งยืนทอดสายตามองดูเนออนที่หมดสติผ่านกระจกของห้องลับบนชั้นห้าของโดมฝึกจากระยะไกล

ลักษณะรูปร่างของเขา  แลดูสมส่วนแข็งแรง  หน้าตาคมเข้ม  จมูกโด่ง  มีเส้นผมสีน้ำเงินยาวปะบ่า  นัยน์ตาเป็นสีฟ้าดุจน้ำทะเล  สวมใส่แว่นกันแดดสีดำ  เครื่องแต่งกายเป็นเสื้อแขนยาวสีเทาพับแขน  ทับด้วยเสื้อกั๊กหนังสีดำด้าน  ใส่กางเกงยีนขายาวสีดำ  และสวมรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อสีเดียวกัน

เขาหันหน้าเบนสายตาจากสภาพของเนออนเหมือนไม่ต้องการจะเห็นและส่ายหน้าออกมาน้อยๆ อย่างระอาใจ

“มีโอเดอร์ใหม่ถูก ดีลิปเปอร์ใช้เป็นเครื่องสังเวยอีกแล้ว” เขากล่าวกับใครบางคนที่นั่งอยู่บนโซฟาภายใต้มุมมืดของห้อง

“และดูเหมือนเครื่องสังเวยคราวนี้จะเป็นคนที่ท่านให้ความสนใจอยู่ด้วยนะครับ”

เขากล่าวต่ออย่างสงสัย “ผมไม่เข้าใจเลยว่าคนที่ดูสิ้นหวังขนาดนั้นจะมีอะไรที่ทำให้ท่านสนใจได้  ดูยังไงก็คงไปไม่รอดแน่  ถึงแม้จะเป็นคนที่ครอบครองเฟรยาของไลค์เมคเกอร์เหมือนกับท่านก็ตามทีเถอะ”

เสียงจากคนที่อยู่ในมุมมืดตอบกลับมา “ที่เขาน่าสนใจ..ไม่ใช่เพราะครอบครองเฟรยาของไลค์เมคเกอร์เพียงอย่างเดียว  แต่เขา..ยังมีบางสิ่งซ่อนเร้นเอาไว้  ตัวตนอันผิดแปลกแตกต่าง”

ชายหนุ่มยิ่งฟังยิ่งสงสัย “สำหรับท่านที่มีความสามารถในการมองเห็นกระแสชีวิต คาดเดาการกระทำและความคิดของผู้คนได้  มันคงเป็นเรื่องธรรมดามากที่จะคิดเช่นนั้น  แต่สำหรับผม..เขาก็เป็นแค่โอเดอร์ใหม่ที่ดูอ่อนแอมากคนหนึ่ง” 

จากนั้นเขาก็กล่าวอย่างสุภาพ “ถ้าท่านไม่รังเกียจก็ช่วยบอกกล่าวให้ผมรับฟังสักหน่อยจะได้ไหม”

ผู้ที่อยู่ในมุมมืดอธิบายถึงความแตกต่าง “กระแสชีวิตเป็นเหมือนเส้นทางน้ำไหลที่ใช้แบ่งแยกสิ่งมีชีวิตชนิดต่างๆ ออกจากกัน  สัตว์มีกระแสชีวิตในรูปแบบของสัตว์  มนุษย์มีกระแสชีวิตในรูปแบบของมนุษย์  โอเดอร์เองก็มีกระแสชีวิตในรูปแบบของโอเดอร์  ทุกสิ่งมีรูปแบบกระแสชีวิตที่เฉพาะเจาะจงเพื่อไว้บ่งบอกความแตกต่างและการเป็นพวกเดียวกัน  แต่เขา(เนออน)ไม่คล้ายสิ่งใดเลย  เป็นชีวิตที่มีรูปแบบกระแสชีวิตเป็นเอกเทศ  ไม่เหมือนมนุษย์  ไม่ใช่โอเดอร์  และยังไม่คล้ายกับไนท์แมร์  กระแสชีวิตของเขาเป็นวังวนขนาดมหึมา”

“โอ้...” พอได้ฟัง  ชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วพร้อมอุทานเสียงยาวอย่างรู้สึกสนใจ

“แบบนี้คงต้องคอยดู..ว่าเขาจะเป็นยังไงต่อไป”

 

 

เนออนถูกปลุกให้คืนสติด้วยเสียงกระซิบที่ดังก้องไปทั้งจิตใจ

“จงสิ้นหวัง  จงเกลียดชัง  และคลั่งแค้น” เสียงคุ้นหูกังวานอยู่ภายใต้จิตสำนึก “จงคิดว่าความรู้สึกที่เผชิญคือเพื่อน  ยอมรับมัน  กลืนกินมัน  แล้วประตูสู่ความแข็งแกร่งจะถูกเปิดออก  ยิ่งแปดเปื้อน..นายจะยิ่งไร้เทียมทาน”

เนออนขยับเปลือกตาทีละน้อยและค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ  จากนั้นเขาก็พบว่าตนเองยังคงนอนเหมือนซากศพที่ถูกทิ้งอยู่ในจุดเดิมโดยไม่มีใครสนใจ

อาการบาดเจ็บทางร่างกายก็เริ่มส่งผลให้เขารู้สึกทรมานอีกครั้ง 

เนออนเจ็บปวดจนอยากร้องไห้  ทว่าเขากลับไร้ซึ่งน้ำตา  ไม่ส่งเสียงครวญคราง  และไม่แม้แต่จะร้องขอให้ใครช่วยเหลือ

เขารู้ดีว่ามันไม่มีประโยชน์  เพราะถึงอยากให้ใครมาช่วยก็คงไม่มีใครคิดช่วย

โลกนี้แสนโหดนี้  ทุกคนล้วนดิ้นรนเอาชีวิตรอด  และทุกคนก็เห็นแก่ตัวเองเป็นที่ตั้ง

สิ่งที่เขาหวังได้มีเพียงตัวเอง  สิ่งที่เขาพึ่งพาได้มีเพียงแค่ตัวเอง

เขาไม่คิดจะอ้อนวอนต่อใครหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ  ทั้งหมดล้วนเชื่อถือไม่ได้

สิ่งที่เชื่อถือได้มีเพียงตัวเอง  สิ่งที่นับถือได้มีเพียงตัวเอง  และเขาจะอยู่เพื่อตัวเอง

เจ็บปวด  ทรมาน  แล้วเป็นเช่นไร  แค่ความเจ็บทางกายมันยังเทียบไม่ได้กับสิ่งที่จิตใจต้องแบกรับเอาไว้

“ไม่มีวัน..จะไม่มีวันอ่อนแออีก” เนออนสาบานต่อตนเอง 

ขณะเดียวกัน  แววตาที่ดูใสซื่อของเขาก็เปลี่ยนแปลงไป  จิตใจของเขาเองก็เปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน

เมื่อโลกต้องการความเลวทราม  เขาก็จะแปดเปื้อนให้ถึงแก่นของวิญญาณ

ตุ๊บ..

เนออนทุบหมัดลงบนพื้นและดันร่างที่บาดเจ็บเจียนตายให้ลุกขึ้นนั่ง  นัยน์ตาแข็งกร้าววาวโรจน์

ทั้งที่ร่างกายรู้สึกปวดร้าวจนแทบแหลกสลาย  คิดอยากจะร้องไห้หลายครั้ง  แต่น้ำตากลับแห้งเหือด  และเขาก็เลือกที่จะยิ้มออกมาแทน 

“หึ..” รอยยิ้มของเขาซุกซ่อนความรู้สึกมากมายเอาไว้

“เจ้าครูฝึกนั่น..ต้องเอาคืนมันให้ได้”

ไม่ใช่เพียงแววตาและจิตใจที่เปลี่ยนไป  บางอย่างในกายของเขาก็เปลี่ยนไปด้วยพร้อมกัน

เนออนเริ่มรู้สึกได้ถึงพลัง  ศักยภาพ  ความแข็งแกร่งทางกายที่เพิ่มพูนมากขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ 

จากนั้นความเจ็บปวดและอาการบาดเจ็บเจียนตายก็เริ่มทุเลา  บาดแผลตามร่างกายค่อยๆ ลบเลือนหายไป 

ร่างกายของเขาเกิดการฟื้นฟูสภาพด้วยความเร็วสูงอย่างเหลือเชื่อจนดูคล้ายกับเรื่องอัศจรรย์  และเขากลับมาเป็นปกติอีกครั้งในชั่วพริบตา 

สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เนออนเริ่มเกิดความสับสน  และไม่รู้ว่ามันจะเกี่ยวข้องกับเฟรยาในกายหรือไม่ 

แต่เมื่อครุ่นคิดแล้วไม่ได้เรื่องอะไร  เขาจึงเลือกที่จะทิ้งความสงสัยไปก่อน และหันไปวางแผนในสิ่งที่ตัวเองจะต้องทำเป็นลำดับถัดไปแทน

ตอนนี้เขาเหลือเวลาเพียงแค่สิบวัน  ก่อนจะถูกบังคับให้เข้าร่วมการทดสอบของเหล่าโอเดอร์

ซึ่งมันเป็นสิบวันที่มีค่ามาก  และอาจเป็นสิบวันที่ยาวนานที่สุดในช่วงชีวิต

เขาตัดสินใจว่าหลังจากสิบวัน  เขาจะต้องเป็นหนึ่งในผู้อยู่รอด  เป็นนักรบแถวหน้าสุดของวาลอร์  กลายเป็นแฟนธ่อมซีกเกอร์  ดังนั้นเขาจึงต้องลงมือทำอะไรบางอย่างในเวลาที่เหลืออยู่  และเกิดความคิดที่จะฝึกฝนด้วยตัวเอง

ทว่าเนื่องจากเขาถูกกลั่นแกล้งจากครูฝึก  ทำให้เขาถูกระบุเป็นคนจบหลักสูตรและไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้สถานที่ฝึกของเหล่าโอเดอร์อีก  เขาจึงต้องหันไปหาทางเลือกอื่นแทน  ซึ่งยังไม่มีและยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป

เขาคิดว่าจะปรึกษากับเจ้าอัลส์ไวเดอร์คู่หูของเขาหรือไม่ก็จะขอความเห็นจากดารอฟฟ์และดร.อังเดรเกี่ยวกับเรื่องฝึกดูว่าพอจะมีหนทางให้เขาบ้างไหม

ตอนนี้  ถึงแม้เขาจะสิ้นศรัทธาและความเชื้อใจในมนุษย์  แต่สำหรับพวกที่ยังมีประโยชน์  เขาจะตักตวงและใช้ประโยชน์จากพวกมัน

จากนั้นเนออนก็คิดว่าถึงอยู่ในสถานที่ฝึกต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว  เขาจึงตั้งใจว่าจะออกจากสถานที่ฝึกและมุ่งหน้าไปยังส่วนที่เป็นแหล่งชุมชนก่อน

แต่เนื่องจากมอเตอร์ไบค์ถูกส่งซ่อม   เนออนจึงต้องเดินเท้าออกจากสถานที่ฝึกเป็นระยะทางถึงสี่กิโลเมตร  และไปถึงย่านที่เป็นแหล่งชุมชนของมิดแลนด์ในเวลา 11 นาฬิกา 20นาที

พอมาถึงแหล่งชุมชน  เนออนก็มองหาสถานที่กดเงิน  และกดเงินสดออกมาเป็นจำนวนมาก

เมื่อมีเงิน  เนออนก็ว่าจ้างชายคนหนึ่งให้ขับรถไปส่งเขาที่ย่านแหล่งการค้า  และมุ่งหน้าไปยังร้านเสื้อผ้า

เขามีหลายอย่างที่ต้องการซื้อและอยากจะเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ใส่อยู่เป็นอย่างแรก  

แม้บาดแผลตามร่างกายจะหายไปหมดแล้ว  แต่เสื้อผ้ายังเหลือรอยเลือด  รอยขาด  และรอยเปื้อนทิ้งไว้  มันดูโทรมมากเกินไป  เนออนจึงตัดสินใจทิ้งและหาเปลี่ยนใหม่

เขาซื้อและเปลี่ยนไปใส่เสื้อยืดคอวีแขนสั้นสีเทาทับด้วยแจ็กเก็ตสีดำ  สวมถุงมือหนังสีดำแบบเปลือยนิ้ว  นุ่งกางเกงขายาวสีดำโดยเน้นเนื้อผ้าที่สะดวกต่อการเคลื่อนไหว  เคียนเข็มขัด  และสวมใส่รองเท้าคอมแบท

นอกจากนี้เนออนยังซื้อเสื้อผ้าชนิดอื่นอีกหลายชุด  รองเท้าหลายคู่  ทั้งคอมแบท  รองเท้าแบบหุ้มส้น  รองเท้าแตะ  และของจำเป็นอีกหลายอย่าง

พอได้ของครบตามต้องการ  เนออนก็จ้างบริการขนส่งให้ส่งของที่เขาซื้อทั้งหมดไปเก็บยังห้องพักของตัวเอง  ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังแผนกกองวิทยาการ

 

เนออนมาถึงแผนกกองวิทยาการในเวลาบ่ายโมงครึ่ง

ภายในห้องทำงานของหัวหน้าแผนกกองวิทยาการ  เนออนพบว่าดร.อังเดรกำลังยุ่งอยู่กับการปรับปรุงซ่อมแซมมอเตอร์ไบค์ของเขาหรือก็คือเจ้าอัลส์ไวเดอร์อย่างตั้งอกตั้งใจ

ดร.อังเดรทำงานไปพลางผิวปากไปพลางอย่างอารมณ์ดี  โดยที่เจ้าอัลส์หรือมอเตอร์ไบค์ของเนออนได้ถูกปรับแต่งให้มีสภาพเปลี่ยนไปมากจนเขาจำแทบไม่ได้

บอดี้ของมอเตอร์ไบค์ถูกดัดแปลงให้ดูเรียวบางเพรียวลม  เครื่องยนต์และเฟืองเกียร์ถูกรื้อและเปลี่ยนใหม่หมดพร้อมเพิ่มกำลังขับ  ชิ้นส่วนเกราะรอบมอเตอร์ไบค์ใช้ของที่ตัดขึ้นใหม่จากวัสดุที่ทนทานกว่าเดิมและเน้นไปที่สีเงินวาวตัดกับเครฟล่าสีดำ

 เนออนมองมอเตอร์ไบค์ที่ถูกซ่อมจนกลายสภาพเป็นคันใหม่อย่างรู้สึกทึ่ง  ส่วนดร.อังเดรที่พบว่าเนออนมีเวลามาหาตนทั้งที่เป็นเวลาบ่ายก็เกิดความรู้สึกสับสนขึ้นมา

เขามองตรงมาที่เนออนอย่างสงสัย

“การฝึกจบแล้วหรอครับ” ดร.อังเดรเอ่ยปากถาม  เพราะโดยปกติการฝึกของโอเดอร์จะเลิกในเวลา 17 นาฬิกาหรือห้าโมงเย็นเป็นอย่างต่ำ

“ครับ” เนออนพยักหน้า “มันจบลงแล้ว”

เนออนไม่ได้โกหก  แต่ไม่มีความจำเป็นอะไรต้องเล่าความจริงให้ฟัง  เนื่องจากมันเป็นเรื่องน่าอาย  อีกทั้งเขาไม่ต้องการให้ใครมาเวทนาหรือสงสารตนเอง

“แปลกดีนะครับที่วันนี้การฝึกเลิกเร็ว” ดร.อังเดรกล่าวอย่างรู้สึกโล่งใจ “ทีแรกผมสงสัยว่าท่านเนออนอาจจะโชคร้ายและถูก ดีลิปเปอร์ใช้เป็นเครื่องสังเวยเสียอีก”

เขากล่าวพลางสำรวจมองดูที่ร่างกายของเนออนหลายหน “แต่ดูจากสภาพแล้ว  คงไม่น่าจะใช่”

เนออนที่ได้ฟังคำพูดของดร.อังเดรก็หรุบตาลงต่ำทันที “ดีลิปเปอร์!? เครื่องสังเวย!?  มันคืออะไรครับ”

ดร.อังเดรมีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย “นี่..ท่านเนออนไปฝึกโดยไม่ทราบเรื่องหรอครับ  ผมคิดว่าดารอฟฟ์น่าจะบอกท่านเนออนไปแล้วซะอีก”

จากนั้นดร.อังเดรก็อธิบายให้ฟังคร่าวๆ “ดีลิปเปอร์คือมนุษย์ที่ผ่านกระบวนการทดลองเพื่อเพิ่มศักยภาพให้มีความแข็งแกร่งเทียบได้กับพวกท่านโอเดอร์ที่ไม่อยู่ในสภาพซิงโคร  ตามปกติจะถูกจัดเป็นนักรบระดับกลางขององค์กร  มีหน้าที่ในการควบคุมความเสียหาย  ปกป้องประชาชน  บางครั้งก็ต้องต่อสู้กับศัตรูเพื่อถ่วงเวลา  เป็นหน่วยรบพิเศษที่เชี่ยวชาญการใช้อาวุธเทคโนโลยี  และนอกจากนี้ยังมีดีลิปเปอร์ที่โดดเด่นบางคนรับหน้าที่เป็นครูฝึกให้กับพวกท่านโอเดอร์อีกด้วย”

“ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ  ครูฝึกเป็นดีลิปเปอร์สินะครับ” เนออนเพิ่งเข้าใจเหตุผลว่าทำไมเขาถึงถูกครูฝึกที่เป็นมนุษย์ธรรมดาเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัสได้

“ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง” เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“ครับ” ดร.อังเดรกล่าวต่อไป “ส่วน เครื่องสังเวยที่กล่าวถึงก็คือมาตรการหนึ่งที่พวกครูฝึกหรือดีลิปเปอร์นิยมนำออกมาใช้เพื่อสร้างความกลัว  พวกเขาจะเลือกหนึ่งในโอเดอร์ที่พวกเขารับผิดชอบฝึกและคิดว่าไปไม่รอดแน่ออกมา  ใช้โอเดอร์โชคร้ายคนดังกล่าวเป็นเครื่องมือ  ทำการลงโทษอย่างรุนแรง  จากนั้นก็ใช้ช่องว่างของกฎส่งโอเดอร์คนดังกล่าวเข้าร่วมการทดสอบในรอบที่ใกล้ที่สุด  โดยไม่ให้โอเดอร์คนดังกล่าวมีเวลาฝึกฝนและยังไม่อนุญาตให้ฝึกฝน”

ดร.อังเดรแสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์ “การส่งโอเดอร์ที่ไม่ได้รับการฝึกฝนเข้าร่วมทดสอบ..ไม่แตกต่างอะไรจากการส่งโอเดอร์คนนั้นให้ไปตาย  มันเป็นสิ่งที่ครูฝึกต้องการแสดงให้โอเดอร์ที่เหลืออยู่ได้เข้าใจว่า ตนมีอำนาจนะ’ ‘ตนสามารถส่งพวกเขาไปตายได้หากไม่ชอบใจนะหรือ ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ก็จงทำตามคำสั่งซะเป็นต้น  มันเป็นวิธีที่น่ารังเกียจ”

พอได้รับฟัง  เนออนก็แอบเอามือไขว้หลัง  กำหมัดแน่น  และขบกรามดังกรอดกราด  หากแต่เขาไม่แสดงอาการอะไรออกมาทางสีหน้าเลย

“มีแบบนี้ด้วยหรอครับ  โอเดอร์ที่ตกเป็นเครื่องสังเวยคงน่าสงสารแย่” เนออนกล่าวพลางฉีกยิ้มกว้างเหมือนเรื่องที่กำลังพูดคุยไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอง  ทว่าลึกๆ ในรอยยิ้มกลับซุกซ่อนไฟแค้นที่เย็นเยือกเอาไว้

จากนั้นเนออนก็เปลี่ยนบทสนทนาไปคุยเกี่ยวกับเรื่องอื่นแทน

ว่าแต่..มอเตอร์ไบค์ของผมซ่อมเสร็จหรือยังครับเขาสอบถามพลางมองจ้องไปที่มอเตอร์ไบค์ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่วางตา  คล้ายคนที่กำลังรู้สึกสนใจมากยังไงยังงั้น

พอถูกถาม  ดร.อังเดรก็ฉีกยิ้มอย่างภูมิใจ  และดึงเนออนไปดูมอเตอร์ไบค์ที่ถูกปรับแต่งใหม่ในระยะใกล้

นี่ไงครับ..เสร็จพอดีและมีสมรรถนะสูงยิ่งกว่าเดิม  ชิ้นส่วนเกราะด้านนอกแข็งแรงทนทานมากขึ้น  เพิ่มกำลังขับถึง 30%  ติดตั้งอาวุธใหม่ลงไป  และทำการเปลี่ยนมาตรวัดอัตราซิงโครเป็นของใหม่ให้เรียบร้อยแล้ว  ทุกอย่างเพอร์เฟค

เนออนมองดูมอเตอร์ไบค์อย่างพอใจ และกล่าวขอบคุณตามมารยาท

“ในเมื่อเสร็จแล้ว..ผมก็ขอรับมอเตอร์ไบค์ไปเลย  และต้องขอบคุณที่ช่วยเป็นธุระให้ครับ”

“ไม่เป็นไร..ไม่เป็นไร” ดร.อังเดรโบกมือปฏิเสธ “มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว  และถ้ายังมีอะไรต้องการให้ผมซ่อมหรือปรับแต่งอีกก็มาหาผมได้เสมอ”

“แน่นอน  ถ้ามีปัญหา..ผมคงต้องมาขอรบกวนอีกแน่ๆ ครับ” เนออนฉีกยิ้ม  จากนั้นเขาก็กล่าวถามในสิ่งที่เป็นเป้าหมายของเขา

“แต่ก่อนไป..ผมอยากจะขอคำปรึกษาหน่อยครับ  ผมอยากรู้ว่านอกจากสถานที่ฝึกฝนโอเดอร์ตามปกติแล้ว  ยังมีที่ไหนที่เหมาะจะใช้ฝึกฝนตัวเองได้อีกบ้างครับ”

ดร.อังเดรขมวดคิ้ว “นี่คิดจะฝึกฝนนอกเวลาหรอครับ”

“เออ..คือผมมันพวกพัฒนาช้า  เลยอยากจะฝึกให้มากกว่าคนอื่น  ฮ่าๆ” เนออนพยายามหัวเราะแก้เขิน  และเริ่มเปลี่ยนเป็นการขอร้อง

“ถ้ารู้ก็ช่วยแนะนำผมหน่อยเถอะครับ”

ดร.อังเดรยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง  จากนั้นเขาก็ยิ้มเหมือนกับเพิ่งนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ถ้าต้องการฝึกนอกเวลาจริงๆ คงมีแต่ที่นั่นเท่านั้น..ถึงจะเหมาะที่สุด”

เนออนตาลุกวาว  แต่พยายามเก็บอาการเอาไว้

“ที่ไหนครับ” เขาถามอย่างคาดหวัง

“สถานที่ฝึกเก่าที่เลิกใช้ไปแล้วน่ะครับ” ดร.อังเดรตอบ

“ถึงจะเก่าไปสักหน่อย  แต่ที่นั่นก็อยู่ในสภาพดีมาก  มีหุ่นยนต์รุ่นเก่าตัวหนึ่งคอยดูแลเรื่องต่างๆ รวมถึงงานทำความสะอาดอย่างไม่ขาด  อุปกรณ์เครื่องใช้เกี่ยวกับการฝึกก็ยังคงใช้งานได้และยังทำงานดีอยู่  ผมกล้ารับประกัน..เพราะผมเคยเข้าไปตรวจเช็คอุปกรณ์ที่นั่นมาก่อน  และรู้สึกว่าที่นั่นจะมีบันทึกเกี่ยวกับการฝึกของรุ่นก่อนๆ เก็บไว้ด้วยนะครับ”

แค่ฟัง  เนออนก็รู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก  และตัดสินใจว่าจะใช้สถานที่ฝึกเก่าเพื่อฝึกฝนตนเอง

“ผมขอตำแหน่งพิกัดได้ไหมครับ”

“ได้สิ”

ดร.อังเดรเห็นว่าเนออนมีความตั้งใจมากจึงคิดสนับสนุนเต็มที่  และมอบบัตรที่บันทึกพิกัดสถานที่ฝึกเก่ายื่นให้กับเนออน  ก่อนจะกำชับเรื่องสำคัญให้ฟัง

ผมไม่รู้ว่าระบบการฝึกของสถานที่ฝึกเก่าจะเหมือนกับระบบการฝึกของโอเดอร์ในปัจจุบันหรือเปล่า  ดังนั้นต้องระวังเอาไว้ด้วยนะครับ

ขอบคุณมากครับ  ผมจะระวังเอาไว้”

เนออนรับบัตรพิกัดสถานที่มาจากอีกฝ่าย  และนำไปโหลดลงในมอเตอร์ไบค์อย่างรวดเร็ว

พอเสร็จก็ขอตัวอำลา  ก่อนจะขับมอเตอร์ไบค์มุ่งหน้าไปยังสถานที่ฝึกเก่าเพื่อทำการสำรวจและเพื่อฝึกฝนให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้น

เป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวของเขาคือการมีชีวิตรอด

ต่อให้โลกนี้ต้องจบสิ้นลง  เขาก็จะเป็นหนึ่งในผู้ที่อยู่รอดให้จงได้

 

 

 ***********************************************************************************************


ช่วงนี้ไรเตอร์ไม่ค่อยสบายครับ  สุขภาพย่ำแย่  จึงอัพนิยายช้านิดนึง  ต้องขอโทษด้วยนะ  
ปล. ผมไม่อยากดองหรอกครับ  อยากลงให้อ่าน 2 วันต่อตอน  หรือวันละ 2 ตอนเลยด้วยซ้ำ  แต่ผมร้างจากการเขียนนิยายไปนาน  ความเร็วจึงตกลงครับ  คงอีกสักพักถึงจะอยู่ตัว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

3,235 ความคิดเห็น

  1. #3208 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 22:35
    ไรท์ ตอนนี้เราร้องไห้พร้อมทั้งยิ้มด้วยความสมเพช คิดดู!!! น้ำตาก็ใหล ปากก็ยิ้ม!! ฮืออออ
    #สมเพชเเละชิงชังไอผู้ฝึก ไอกอริลล่าติด-เอ๊ย!!!
    #3208
    0
  2. #3059 ขอทานสะท้านฟ้า (@prasart12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 20:45
    ผมกลับมาอ่านไม่รู้กี่รอบล่ะก่ะเรื่องนี้ ถึงแม้ว่าผู้เขียนจะไม่อัพสักที นานเสียด้วย แต่ก็ทิ้งไม่ลงยอมรับว่าติดหนึบแบบต้องกลับมาอ่าน แม้ว่าตอนจะไม่อัพเลย ขอบคุณสำหรับคุณภาพของเนื้อเรื่องที่สร้างสรร  โคตระอลัง  เสพแบบขอให้เขียนเย่อะ 10 ชั่วโมงผมก็จะทนอ่านให้จบให้ได้
    #3059
    0
  3. #2609 Valhala (@flkvangr) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 12:23
    กลับม่อ่านใหม่ก็ยังคงสนุกอยู่นะ แต่เขีนนใหม่แล้วอารมณ์มันเปลี่ยนไปพอดูอยู่นะเนี่ย
    #2609
    0
  4. #2505 eak987 (@eak987) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 03:26
    เรื่องนี้เคยอ่านอยู่นะ ตั้งแต่ผมรู้จักเวบเด็กดีครั้งแรก
    #2505
    0
  5. #2446 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 01:32
    โอ้เปลี่ยนบทนิดๆแหะ
    หนุกหนานๆๆๆๆ
    #2446
    0
  6. #2439 ๑valcan๑ (@valcanbass) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 23:18
    สนุกมากๆครับ (มาโพสย้อนหลัง 555)
    #2439
    0
  7. #2411 ข้าชื่อไวท์ (@lovebour) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 02:37
    ผม ชอบ นิยาย เรื่อง นี้ มาก เลย ถ้า มี หนัง สือ จะ รีบ ชื้อ เลย
    #2411
    0
  8. #2409 momotaro raminta (@ark-crysis) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 21:38
    หายไวๆนะครับ ผมเป็นกำลังใจให้
    #2409
    0
  9. #2406 my styte ซู้ (@mystytenano) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 02:37
    ครับ
    #2406
    0
  10. #2402 lnwsaa (@popsaa123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 10:39
    กำลังค้างเลยพระเอกเลยเอาจริงละ 555555555+
    #2402
    0
  11. #2400 arrowpk (@arrowpk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 13:51
    สนุกมากครับ
    #2400
    0
  12. #2399 Saruwatari (@winaikig1499) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 12:34
    หายไวๆนะครับ
    #2399
    0
  13. #2398 Zone Dark (@leelavadee2) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 11:08
    ยังไงก็ไปหาหมอผักผ่อนเยอะๆนะครับ. 
    #2398
    0
  14. #2397 yiw_zA (@xawdsaa087) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 10:15
    มันช้าอไรเตอร์ ผมอยากให้ถึงตอนปัจจุบันเร็วๆ ขอให้หายเร็วๆนะครับ
    #2397
    0
  15. #2396 เอิน ราชบุตร (@nawoyz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 09:19
    จัดไป
    #2396
    0
  16. #2395 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 07:41
    หายป่วยไวๆๆนะ เป็นกำลังใจให้ค่า
    #2395
    0
  17. #2394 วันชัย ทวนทอง (@waden) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 07:18
    สนุกมากครับ ผมนี่รออ่านเลยครับ
    #2394
    0
  18. #2393 Nut Retspect (@torasr2600) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 01:30
    มาต่อไวๆนะครับ อยากอ่านต่อจากเมื่อก่อนแล้วว่าเปนไงต่อ
    #2393
    0
  19. #2392 Filmzy Socute (@sthaporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 01:10
    จะรอครับ และ ดูแลสุขภาพด้วย รอติดตามตอนต่อไป
    #2392
    0
  20. #2391 8lek (@8lek8) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 22:30
    หายไวๆๆนะค่ะ สู้ๆๆค่ะ^^
    #2391
    0
  21. #2390 Mr.Can (@pcicanza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 21:10
    มันส์ขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ พระเอกเปลี่ยน บุคลิก ละ
    #2390
    0
  22. #2389 Mr.Can (@pcicanza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 21:09
    มันส์ขึ้นเรื่อยๆแล้วละ สิ
    #2389
    0
  23. #2388 Keay Keay (@1keay1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 20:18
    ขอให้หายไว้ๆนะคับ เรื่องน่าติดตามมากคับ เป็นกำลังใจให้คับ
    #2388
    0
  24. #2386 Olaky_f.ful (@olaky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 19:18
    ต่อๆๆ อัพๆๆๆ รอๆๆ
    #2386
    0
  25. #2385 A Road To Hell (@aroadtohell) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 17:07
    หายไวไวนะครับ คราวหน้าขอสองตอนครับ อิอิ

    เริ่มจำเนื้อเรื่องได้ลางๆแล้ว อยากให้ถึงตอนก่อนรีไรท์ไวไวจัง
    #2385
    0
  26. #1702 SkySilverBlack (@noomyakoo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 11:02
    นักวิจัยที่ทำอุปกรณ์ต่างๆ
    #1702
    0
  27. วันที่ 9 กันยายน 2555 / 18:37
    ไผ๋หว่า
    #1674
    0
  28. #1660 zoooom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2555 / 21:30
    หลุดครับ

    ดีดมนิแอค---->ดีโมนิแอค
    #1660
    0
  29. #1626 >Iฟื่oJฟ้า< (@apimanyzaka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 12:50
    พระเอกมีพลังแฝง เวลาโกรธจะกายร่างเป็นลิงยักษ์ ผมสีทอง อาร่ากระจาย (อินี่มันคนละเรื่องแล้ว!! ^ ู^! )
    #1626
    0
  30. #1521 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 20:24
    แต่เราว่าไม่เสียหรอก...นั่นแหละคือพลังจริงๆของพระเอก=_=
    #1521
    0
  31. #1464 br.straw (@mxooxm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:57
    200% โอ้แม่เจ้ามันยอดมาก
    #1464
    0
  32. วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 09:53
     200เปอร์  โอ้ว
    #1319
    0
  33. #1236 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 01:56
    เนออนเหมือนจะเทพนะคะเนี่ย
    #1236
    0
  34. #1097 wanzii Iim'indy (@zero-1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2554 / 13:51
     ชอบอ่ะ เขิลลลล
    #1097
    0
  35. #1017 llamll (@llamll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2554 / 19:06
    สนุกมาก
    #1017
    0
  36. #930 Mr.BlackList (@tueykonon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 14:54

    สนุกมากมายครับอ่านจนติดลมเลยพึ่งมาเม้มตอน5ขอโทษด้วยท่านไรเตอร์

    #930
    0
  37. #802 ~ K r i t Z ~ (@logintest03) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2554 / 19:01
    โหดโพดด เกือบ200เปอร์
    #802
    0
  38. #792 ฟู่กันไร้หมึก (@shinratk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 18:17
    อัฟบ่อยๆนะ
    #792
    0
  39. #670 น้ำสีรุ้ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2554 / 20:58
    ดีค่ะ ชอบพระเอกเทพ ๆ
    #670
    0
  40. #526 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 08:41
     5555 น่ารักนะ เค้าชอบ ๆๆๆๆ55
    #526
    0
  41. #501 นักอ่านพเนจร (@txioth) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 13:16

    อะนะ เริ่มจะเทพหรือป่าวพระเอก เหอๆ

    #501
    0
  42. #467 หลิวอี้ (@aonvasad) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 16:00
    เช่นเคย พลังตื่นขึ้นมาไวเกินไปอะ  อยากให้ครั้งแรกๆได้แค่ 50-60เปอเซ็นพอแล้ว แต่เวลาพอเกิดเหตุฉุกเฉินค่อยซิงโครได้100+หรือเท่าไรก็ว่าไปมันจะได้ตื่นเต้นหน่อย 

    ขอบคุณครับ
    #467
    0
  43. #390 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 20:19
    สนุกดี  แปลกดีไม่เหมือนใคร
    #390
    0
  44. #201 bat_o.on (@bat_oon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 00:48
    200% ดีหรือไม่ดีเนี่ย
    #201
    0
  45. วันที่ 24 เมษายน 2554 / 08:10
    สนุกมาก
    #110
    0
  46. #99 คุณมึนจัง (@lucky000) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 01:50
     เรื่องนี้ อ่านรอบแรกแล้ว รู้สึก ไหล ลื่น ไปตามเนื้อเรื่อง ดีมากเลย 
    #99
    0
  47. #35 Rince-Scale (@Rince-Scale) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 20:16
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆเลยค่ะ
    อย่าปล่อยให้ค้างนานน่ะค่ะ
    #35
    0
  48. #34 PeakmakeR (@pekamaker) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 20:04
    สนุกมากเลย
    รู้สึกเหมือนโดนดึงดูดให้เข้ามาอ่านเรื่องนี้ไงไม่รู้
    เข้ามาปุั๊บกดมาดูปั๊บเลย หุหุ
    ไว้รอตอนต่อไป  ไรท์เตอร์สุดๆ
    #34
    0
  49. #33 Dark God (@marlovobook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 18:44
    8hk'''''ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #33
    0
  50. #31 momo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 17:51
    สนุกมากกก *0*
    #31
    0