Phantom Seeker : หน่วยจารชน ยอดคนพันธุ์อสูร

ตอนที่ 20 : เป้าหมายของชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    16 เม.ย. 59

เป้าหมายของชีวิต


เนออนยืนนิ่งจังงังอยู่ท่ามกลางสถานที่ซึ่งตัวเขาไม่เคยเห็นและไม่คุ้นตา  เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตัวเขากำลังทำการต่อสู้อยู่กับไอแซคท่ามกลางสถานการณ์เป็นตาย

“ทั้งๆ ที่อยู่ในระหว่างการต่อสู้แท้ๆ..” เนออนรู้สึกแปลกใจมากต่อสถานการณ์ที่เผชิญอยู่ในขณะนี้

“..แต่ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่  แล้วที่นี่..มันคือที่ไหน”

เขาสงสัยและอดไม่ได้ที่จะมองสำรวจไปรอบตัว 

ตรงหน้า  สิ่งที่ปรากฏอยู่ในสายตาคือแผ่นดินร้างสุดลูกหูลูกตาที่ถูกย้อมไปด้วยเปลวไฟ  มันคือไฟสีเงินสว่างไสวที่กำลังเผาไหม้อยู่ตามพื้นดิน  ลามไปทั่วทุกทิศ  แผดเผาเป็นทางทอดยาวไกลดุจสายธารา  บางส่วนก็ลุกไหม้ไปถึงชั้นฟ้าและแผ่กิ่งก้านสาขาประดุจต้นไม้ใหญ่แห่งเพลิงกาฬ 

สิ่งที่นอกเหนือออกไปจากเปลวไฟส่องสว่าง..มีเพียงความมืดมิดที่ก่อตัวคลุ้มคลั่งราวกับพายุดำทะมึน

เบื้องหน้าของเนออนมีร่างหนึ่งกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางเปลวไฟสีเงินโหมกระหน่ำ 

ร่างนั้นดูราวกับภูติแห่งเพลิงไฟที่คล้ายไม่มีรูปร่าง  บริเวณที่น่าจะเป็นลำตัวสวมใส่ไว้ด้วยชุดผ้าสีเงินมีสไตล์คล้ายเนื้อโลหะ  มือขวาถือเฟรยารูปแบบปืนที่เนออนเคยใช้  บนส่วนศีรษะสวมไว้ด้วยหมวกคาวบอยสีเงินแวววาว  ทั่วใบหน้าปกคลุมด้วยเพลิงสีเงินเผยให้เห็นดวงตากลมโตที่กำลังเปล่งแสงสีแดงฉานอันน่าพิศวง

ถัดออกไปไม่ห่างทางด้านหลัง   มีประตูสีดำสนิทบานมหึมาตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว  บานประตูนั้นแง้มเปิดอยู่เพียงเล็กน้อย  แต่ในช่องว่างที่แง้มเปิดอยู่นั้นปรากฏพลังงานมืดอันเข้มข้นแผ่กระจายออกมาไม่ขาดสาย  บางครั้งเกิดเสียงดังสนั่นคล้ายมีอะไรบางอย่างกำลังขยับเคลื่อนไหว  แต่ในบางครั้งจะเห็นว่ามีดวงตาขนาดใหญ่จ้องมองย้อนผ่านช่องเล็กๆ ที่บานประตูกลับมา  เป็นนัยน์ตาที่น่ากลัวซึ่งดูคล้ายนัยน์ตาของอสรพิษขนาดยักษ์ที่กำลังหิวกระหาย

นอกจากร่างอันตรายของภูติไฟสีเงินตรงหน้า  ดวงตาของเนออนจับจ้องไปที่ประตูสีดำด้วยความรู้สึกขนลุกขนพองสยองเกล้า

“นายกำลังหวาดกลัวในสิ่งที่นายได้ปลุกมันขึ้นมาล่ะสิ” ภูติไฟตรงหน้าเอ่ยปากทักทายคล้ายล้อเล่น

แต่เนออนไม่รู้สึกอยากเล่นด้วย

“ที่นี่คืออะไร  ทั้งนาย..ทั้งประตู  มันคืออะไร” เขารู้สึกสงสัยเหลือคณา

“นี่คือโลกแห่งจิตวิญญาณ..เป็นโลกของนายเอง” อีกฝ่ายให้คำตอบ “ส่วนฉันคือสิ่งที่นายเรียกว่า เฟรยาพลังอำนาจที่ให้ชีวิตใหม่กับนาย”

ภูติไฟยกมือซ้ายเหมือนชี้นิ้วไปทางด้านหลัง ที่ประตูสีดำ “และนั่น...คือสิ่งที่นายเรียกมันว่าเวแกรนด์”

“โลกแห่งจิตวิญญาณ  เฟรยา  เวแกรนด์” เนออนพูดพึมพำและพยายามเข้าใจ “อย่างนั้น..นายก็คือเสียงที่คอยพูดคุยกับฉันในตอนนั้น  เสียงเรียกหาที่เรียกตัวเองว่า ราแซว์  ซิลเวอร์

“ใช่..นายเข้าใจได้ถูกต้อง” อีกฝ่ายพยักหน้ารับ

“แล้วทำไม..นายถึงพาฉันมาที่นี่ในเวลานี้” เนออนย้อนถาม

“เพื่อให้นายได้เห็น...” ซิลเวอร์ตอบ “เห็นในสถานที่แห่งนี้  ได้มองเห็นสิ่งที่ตัวเองเก็บงำซ่อนเอาไว้  ทั้งฉันและเวแกรนด์”

“แต่ฉันยังอยู่ในระหว่างการต่อสู้” เนออนย้อน

“นายเรียกสิ่งที่นายทำว่าการต่อสู้งั้นเหรอ!?” ซิลเวอร์ย้อนถาม

“นายไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าตัวนายเองเคลื่อนไหวด้วยเจตจำนงของตนเองหรือของเวแกรนด์  ที่นายทำ..มันก็แค่การทำลายล้าง  ทำลายทุกอย่างแม้กระทั่งตัวนายเอง  เพราะแบบนั้น..ฉันจึงต้องหยุดนาย  ก่อนที่ทั้งนาย..ทั้งฉันจะพินาศลงไป”

พอฟังคำพูดของอีกฝ่าย  เนออนก็ขมวดคิ้วมุ่น

“นายพูดอะไร  ทำลายตัวเอง!?  ฉันไม่เข้าใจ” เนออนรู้สึกสับสนไม่น้อย

“นายเป็นคนที่ตายไปแล้ว” ซิลเวอร์กล่าว “และการที่นายยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะได้รับชีวิตมาจากฉัน  นั่นคือฉันเป็นนาย  ในทางกลับกัน  นายก็คือฉัน  ทั้งนายทั้งฉันต่างต้องพึ่งพากัน  นายได้ชีวิต  ส่วนฉันได้การคงอยู่  พวกเราเป็นดั่งพี่น้องที่ไม่อาจแยกออก”

อีกฝ่ายพูดต่อไป “ทว่าบนเส้นทางของชีวิตใหม่ที่นายต้องเผชิญ..มันดันเต็มไปด้วยปักโคลนของความดำมืด  ทั้งความแค้น  ความสิ้นหวัง  ความเกลียดชัง  เลือด  น้ำตา  และความเศร้า  บนเส้นทางเหล่านี้..จิตใจนายได้พังทลายลงหลายต่อหลายครั้ง  นายได้เข้าใจว่าตัวเองอยากมีชีวิตอยู่  และเพราะแบบนั้น..นายจึงเข้าใจว่าต้องสู้ทั้งที่ไม่ต้องการเหตุผล  ความรู้สึกเหล่านี้ทำให้ประตูสีดำเปิดออก”

“ประตูสีดำ!?  นายหมายถึงเวแกรนด์นั่น” เนออนมองไปที่ประตูสีดำด้านหลังซิลเวอร์

“มีหลายสิ่งหลายอย่างในโลกที่นายไม่อาจนึกถึง  บางสิ่งบางอย่างก็ยากเกินกว่าที่นายจะเข้าใจ  บางอย่างอยู่เหนือสามัญสำนึก  แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่นายควรรู้เอาไว้ก็คือ..ประตูสีดำนี้ไม่อาจถูกเปิดออก  เมื่อเปิดออกจะปิดไม่ได้  ตอนนี้มันเพียงแง้มเปิดเพียงเล็กน้อย  แต่ฉันจะไม่ให้มันเปิดกว้างไปมากกว่านี้  เพราะยามที่ประตูเปิดออกจนหมดจะเป็นเวลาที่ทั้งนายทั้งฉันต้องจบชีวิตลง”

เนออนฟังด้วยความรู้สึกตระหนก สมองลั่นอื้ออึง “เวแกรนด์นี้..อันตรายถึงขนาดนั้น  มันคืออะไรกัน”

“ฉันเองก็ตอบนายไม่ได้  มันเกินความรู้และความเข้าใจของฉัน  แต่เรื่องที่ชีวิตของนายและฉันถูกคุกคามจากมัน..ล้วนเป็นเรื่องจริง” ซิลเวอร์พูดตอบ

“ดังนั้นตอนนี้ฉันจึงเข้ามาแทรกแซง  ทำตัวเป็นเหมือนผนึกขวางกลั้นระหว่างนายและเวแกรนด์  ซึ่งต่อแต่นี้ไป..นายจะไม่สามารถใช้เวแกรนด์ได้ในสภาพธรรมดาอีก  แต่นายจะสามารถใช้ประโยชน์เล็กน้อยจากมันได้...หลังจากที่นายซิงโครกับฉันเท่านั้นแทน  เพื่อชีวิตของทั้งฉันและนาย  นายต้องเข้าใจ..ว่าฉันจำเป็นต้องควบคุมประตู”

เนออนไม่คิดคัดค้าน “ทั้งหมดนี้ก็เพื่อการมีชีวิตอยู่  ถ้านายเห็นว่าควรเป็นแบบนั้นก็ลงมือทำเถอะ  แล้วก็ช่วยส่งฉันกลับไปยังสถานที่ที่ฉันควรอยู่”

“นายต้องการกลับไปเพื่อต่อสู้” ซิลเวอร์เอ่ยถาม

“เวลานี้มันมีแต่ต้องสู้ไม่ใช่หรือไง”

“งั้นเหรอ” ซิลเวอร์ส่งเสียงออกมาเหมือนกับว่ากำลังยิ้ม “อย่างนั้น..ฉันจะให้สิ่งนี้กับนาย  มันคือสิ่งที่นายควรได้รับ”

มือซ้ายของซิลเวอร์ขยับโยนบางอย่างมาให้เนออน  และเนออนก็ยื่นมือขวาออกไปรับเอาไว้  ก่อนจะแบมือออกดู

“กระสุนเงิน!?

สิ่งที่อยู่บนฝ่ามือเป็นเพียงกระสุนเงินลูกหนึ่ง  แต่ในทันทีที่คลายมือออก  กระสุนบนฝ่ามือก็สลายและเริ่มลุกไหม้ไปด้วยเปลวไฟสีเงินสว่างไสว

“ไฟของฉัน..ใช้มันให้เป็น”

เนออนมองไปที่เปลวไฟและน้อมรับไว้อย่างยินดี

“ขอบคุณ” เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม

ทว่าในขณะที่ซิลเวอร์กำลังจะส่งเนออนกลับไปสู่โลกด้านนอก  เขาก็พลันเปลี่ยนเป็นตกใจแทน

“นั่นมันใครกัน!?  ตัวตนแบบนั้น..มีอยู่จริงในโลก” เสียงอุทานที่แปลกใจอย่างถึงที่สุดของซิลเวอร์กระตุ้นให้เนออนอยากรู้

“เกิดอะไรขึ้น  มีบางอย่างเกิดขึ้นหรือไง!?” เนออนร้องถาม

“ฉันจะให้นายได้เห็น...ดูนั่น” ซิลเวอร์ชี้มือไปที่ด้านข้างและเผยให้เห็นภาพที่ปรากฏขึ้นที่โลกด้านนอกจิตใจ

ในภาพนั้นปรากฏมนุษย์ในชุดคลุมดำหน้ากากกระต่ายทมิฬขึ้น  เขาลอยนิ่งอยู่ในอากาศ  ปล่อยพลังกดดันและอำนาจจิตออกมาอย่างน่ากลัว 

จากนั้นเหตุการณ์ก็ดำเนินไปอย่างน่าพรั่นพรึง

ทั้งพลังกดดันอันแข็งแกร่ง  คำพูดที่ทรงอำนาจ  ทั้งการลงมือฆ่าไอแซคอย่างเลือดเย็น  จวบจนเวลาที่วงแหวนสีเขียวสลักลายอักขระดำอันน่าสยองได้ถูกหลวมบนฝ่ามือและปรากฏขึ้นมา

เนออนและซิลเวอร์ในโลกแห่งจิตวิญญาณต่างมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างตะลึงลาน

“วงแหวนนั่น..มันคืออะไร” ซิลเวอร์จ้องมองภาพที่เห็นและร้องขึ้นอย่างกังวล  ขณะที่เนออนทั้งหวาดหวั่นและกำลังรู้สึกสับสน

มีตัวตนที่ยิ่งใหญ่และร้ายกาจแบบนั้น..อยู่ในโลกนี้

สำหรับเนออน  เขารู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าตอนที่เขาได้รับรู้ว่าโลกมีไนท์แมร์  เฟรยา แฟนธ่อมซีกเกอร์  หรือองค์กรลับอย่างวาลอร์หลายเท่า  มันเหนือกว่าความเข้าใจและเหนือยิ่งกว่าสิ่งที่เขาเคยพยายามทำใจยอมรับไปอีกหลายขั้น  โดยเฉพาะวงแหวนสีเขียวอ่อนชวนขนลุกที่ถูกหลอมขึ้นมาจากซากร่างลุกไหม้ของไอแซค  มันเป็นอะไรที่เขาไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน

แต่ในพริบตาที่เนออนครุ่นคิดอย่างแปลกใจอยู่นั้น..มนุษย์ในชุดคลุมดำหน้ากากกระต่ายทมิฬก็นำวงแหวนดังกล่าวมาจับยัดลงไปในร่างของเนออนสร้างความแตกตื่นให้มากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

“นรก  นรก  นรก  นี่มันทำบ้าอะไร” ซิลเวอร์แตกตื่นจนคล้ายสติแตกและร้องออกมาอย่างหยาบคาย

จังหวะเดียวกันกับที่เนออนรู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง  จิตวิญญาณของเขาเหมือนถูกจับเขย่าระรัว 

จากนั้นวงแหวนสีเขียวอ่อนสลักลายอักขระดำที่เห็นในโลกด้านนอกพลันปรากฏขึ้นในโลกแห่งจิตวิญญาณ  มันสร้างคลื่นพลังงานสีเขียวซัดสาดฟาดเปรี้ยงไปทั่วดุจสายวิชชุคลุ้มคลั่ง

สาดซัดกระแทกเข้าใส่ทั้งเนออน  ซิลเวอร์  ไม่เว้นแม้กระทั่งประตูสีดำขนาดยักษ์  คล้ายต้องการทำลายทุกอย่างในโลกแห่งจิตวิญญาณให้พังพินาศล่มสลายลงไป

ช่วงเวลานั้นเนออนได้ยินเพียงเสียงหัวเราะ

“ข้าทำลายกฎเกณฑ์ของชีวิต  เท่านี้จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดก็จะมลายหายไป  เหลือไว้เพียงโลกใหม่ที่จะถูกสร้างขึ้นอีกครั้ง  โลกที่ข้าไม่เคยเห็น”

“ข้าคือ อโพคาลิปส์(Apocalypse) ผู้ทำลายโลกและสร้างโลก”

นี่คือสิ่งสุดท้ายที่เนออนได้ยิน  ก่อนที่เขาจะจมดิ่งและสิ้นสติสมประดี

 


28 มิถุนายน ค.ศ.3513

ฐานทัพของวาลอร์ เมืองลับใต้ดิน มิดแลนด์ ณ แผนกการแพทย์

ในห้องพักฟื้นผู้ป่วยรวม  มีเตียงคนไข้นับสิบตั้งเรียงรายไว้ทั่วอย่างเป็นระบบระเบียบ 

ชายหนุ่มคนหนึ่งได้นอนซมอยู่บนเตียงด้วยอาการกระสับกระส่ายคล้ายกำลังทรมานเพราะการหลับฝันร้าย  เขาบิดตัวไปมา  สีหน้าบิดเบี้ยว ก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้นมา  และนั่งหอบหายใจเฮือกใหญ่อย่างเหนื่อยอ่อน

“แฮ่ก  แฮ่ก  แฮ่ก”

เสียงหอบหายใจของเขาทำให้แผ่นอกสะท้านขึ้นลงถี่ยิบ  ริมฝีปากดูขาวซีด  เม็ดเหยื่อชุ่มโชกโทรมกาย  บ่งบอกว่าเขาพึ่งผ่านพ้นขีดอันตรายมาได้ไม่นาน

ชายหนุ่มคนดังกล่าวคือ เนออน

หลังจากฟื้นขึ้นมา  เนออนก็พบว่าตัวเองอยู่บนเตียงคนไข้ภายในห้องพักผู้ป่วยที่ดูธรรมดาเหมือนห้องผู้ป่วยในโรงพยาบาลทั่วไป

เตียงคนไข้อื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ล้วนว่างเปล่า  แต่ในเตียงคนไข้ที่อยู่ในฝั่งตรงกันข้ามกลับมีร่างของชายที่ดูแล้ววัยเข้าใกล้เลขสี่คนหนึ่งนั่งอยู่

ชายคนดังกล่าวสวมใส่ชุดคนไข้เหมือนกับเนออน  แลดูเหมือนจะเป็นผู้ป่วยคนหนึ่ง  และตอนนี้เขาก็กำลังนั่งจ้องมองเนออนจากเตียงคนไข้อีกฝั่งด้วยแววตาคมกล้าดุจเสือร้าย   เมื่อรวมกับใบหน้าดุดัน  ผิวกายคล้ำหยาบกร้าน  ผมทรงสุภาพสีทองและหนวดที่โง้งยาวราวกับเขี้ยวก็ทำให้รู้สึกถึงความเป็นเผด็จการและเข้มงวด

เนออนไม่พูดจา  และรอบประเมินอีกฝ่ายอยู่ในใจ 

ความสามารถในการมองผู้คนของเขาเพิ่มสูงขึ้นหลังจากผ่านเรื่องราวต่างๆ มามาก   ดังนั้นแค่ครั้งแรกที่เขาเห็นอีกฝ่าย  เนออนก็ระบุได้ทันทีว่าชายคนดังกล่าวต้องไม่ใช่คนธรรมดา

กลิ่นไอดูร้ายกาจ  คงเป็นแฟนธ่อมซีกเกอร์

พอได้ข้อสรุป  เนออนก็ปั้นแต่งยิ้มขึ้นบนใบหน้าทันที

“..สวัสดีนะครับ”

เขาเริ่มต้นด้วยการทักทายแบบสุภาพเพื่อดูการตอบรับของอีกฝ่าย  ขณะที่อีกฝ่ายขยับปากทักทายกลับมาอย่างเรียบง่ายเกินคาดคิด

“สวัสดีเช่นกัน” หนวดโง้งเหนือริมฝีปากสั่นขยับขึ้นลง และตามมาด้วยคำพูดที่ดูโล่งใจ

“ในที่สุดเธอก็รอดมาได้  เห็นว่าทรมานและกระสับกระส่ายมาหลายวัน  บาดแผลก็ไม่มี  แพทย์เองก็ระบุสาเหตุของอาการไม่ได้  ดังนั้นจึงต้องรอให้เธอฟื้นฟูตัวเอง  ดูเหมือนพลังชีวิตของเธอจะเข้มแข็งดีนะ..เหมาะกับหน่วยของข้าดี  เท่านี้สมาชิกก็เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน”

จากนั้นแววตาที่ดูดุดันก็ฉายแววเจ็บปวดและถอนหายใจ “เฮ้อ  แต่น่าเสียดายที่ก่อนหน้านี้ต้องเสียสมาชิกหน่วยไปถึงสองคน”

คำพูดของอีกฝ่าย  ทำเอาเนออนจับต้นชนปลายไม่ถูก

“คุณคงเป็นแฟนธ่อมซีกเกอร์รุ่นพี่สินะครับ  ผมขอแนะนำตัวเองก่อน  ผมชื่อ เนออน ราฟิลเซฟฟ์”

“รุ่นพี่..” อีกฝ่ายทวนคำของเนออนและยิ้มจนหนวดสยายออก “ใช้คำได้ดี  แต่จะดีกว่านี้ถ้าจะเรียกข้าว่าหัวหน้า”

“หัวหน้า!?” เนออนขมวดคิ้วและทำสีหน้ามึนๆ

“ดูเหมือนจะสงสัยสินะ” อีกฝ่ายชอบท่าทางมึนๆ ของเนออนและเผยอยิ้มออกมา “เรียกข้าว่าคราตอส  และข้าคือราชาแห่งหน่วยสเปด(Spades King)  ต่อแต่นี้ไป..เธอจะต้องมาเป็นลูกหน่วยของข้า”

“เดี๋ยวก่อนนะครับ..เรื่องมันเป็นยังไงมายังไง” เนออนพยายามจับต้นชนปลายให้ถูก

“สงสัยอะไรนักหนา” คราตอสรวบรัด

“ก็เธอเป็นคนที่ครอบครองไพ่โพดำไม่ใช่หรือไง  ดังนั้นการที่เธอมาสังกัดหน่วยสเปด(Spades หน่วยปราบปราม) ก็ถูกต้องแล้ว  แต่ตอนนี้เธอยังไม่ใช่ลูกหน่วยอย่างเป็นทางการ   ถ้าจะให้เป็นทางการ..เธอจะต้องได้รับมอบยศและโค๊ดเนมย้อนหลังในฐานะแฟนธ่อมซีกเกอร์เสียก่อน  ดังนั้นถ้าคิดว่าอาการของตัวเองดีขึ้นแล้ว..ก็ให้ไปหาท่านออกัสตินซะ  ข้าคิดว่าในครอสดูโอสำหรับติดต่อสื่อสารจะต้องมีข้อความแจ้งไว้แน่ๆ”

“งานทดสอบโอเดอร์ใหม่จบแล้วหรอครับ” เนออนย้อนถาม

“มันจบลงไปสองสามวันได้แล้ว  เธอผ่านการทดสอบแล้ว  การมอบยศและโค๊ดเนมก็ผ่านไปแล้ว  น่าเสียดายนะที่เธอมัวแต่นอนไม่รู้สึกตัวอยู่  ไปรับมอบยศและโค๊ดเนมกับออกัสตินเป็นการภายในเอาเองก็แล้วกัน”

“คุณบอกว่าผมอยู่หน่วยสเปด!?” เนออนถามอีก

“ใช่สิ” คราตอสยืนยัน

เนออนฟังแล้วหรุบสายตาลง  เขาเข้าใจเรื่องส่วนมากแล้ว  และยังรู้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ไพ่ที่ได้วันนั้นมันไม่ใช่โพดำ  แต่เป็นโจ๊กเกอร์ดำ  ความจริงตัวเราเองไม่น่าจะใช่หน่วยสเปด  ทำไมกัน..เรื่องนี้ไม่พูดดีกว่า

จากนั้นเนออนก็มองหาครอสดูโอของตัวเอง  และพบว่ามันวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียงคนไข้  เขาจึงหยิบมันขึ้นมาสวมใส่พร้อมกับทำการเช็คเมลล์ข้อความที่ถูกส่งเข้ามา

เขาพบว่ามีเมลล์ข้อความที่แจ้งให้เขาไปติดต่อขอรับยศและโค๊ดเนมจากออกัสตินย้อนหลังอยู่จริงๆ ตามที่คราตอสพูดเอาไว้

นี่มันอะไรกัน  ทั้งๆ ที่จิตตกแทบตายและพยายามแทบตายที่จะรอดชีวิตจากการทดสอบ  แต่พอรู้ตัวอีกที..ทุกอย่างก็จบแล้ว  เหมือนหลับฝันไปเพียงครู่หนึ่งจริงๆ  นี่ใช่เรื่องจริงแน่หรือเปล่า

เนออนหันไปถามคราตอสอีกครั้ง

“การทดสอบจบลงแล้วจริงๆ สินะครับ  แล้วมีโอเดอร์ผ่านเท่าไหร่หรอครับ”

“ห้าคน” คราตอสตอบเพียงสั้นๆ

ได้ยินแบบนั้น  เนออนก็กล่าวคำขอบคุณและลุกออกจากเตียง  เขาดิ่งไปที่ประตูและทำท่าจะออกไปด้านนอก

“เธอจะไปไหน  ทำไมไม่พักอีกสักหน่อยล่ะ” คราตอสส่งเสียงถาม

“ผมแค่อยากหาที่สงบๆ เรียบเรียงความคิดสักหน่อยน่ะครับ”

“ถ้าอย่างนั้นก่อนเธอไป  ข้าขอถามอะไรสักอย่าง” คราตอสเปลี่ยนสีหน้าเป็นดูดุดันมากขึ้นและถามออกมา

“ใครกำจัดไนท์แมร์แวเรี่ยนไอแซค”

คำถามนี้ทำให้เนออนใจสั่นสะท้าน  แต่ไม่แสดงอาการออกมาทางสีหน้า  ใบหน้าของเขายังคงประดับไว้ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ที่ปั้นแต่งขึ้นมาตลอดเวลา

“ไม่รู้สิครับ..ก็ตอนนั้นผมหมดสติอยู่นี่นา”

เขาเลือกที่จะโกหกออกไป  เพราะจนถึงตอนนี้..ตัวเขาเองก็ยังยากที่จะยอมรับและเชื่อว่าสิ่งที่ตนเห็นในเวลานั้นเป็นความจริง  เขาสับสนระหว่างความจริงและความฝัน  ไม่รู้อันไหนจริงอันไหนเท็จ  ดังนั้นหลังจากตัวเขาให้คำตอบคราตอสจบลง  เขาก็ออกจากห้องคนไข้และขึ้นไปนั่งสูดอากาศอยู่ที่ม้านั่งบนชั้นดาดฟ้าของตึกแผนกการแพทย์เพียงลำพัง

เนออนแหงนหน้าขึ้นมองฟ้าทั้งๆ ที่รู้ว่าตัวเองอยู่ในโลกใต้ดินซึ่งไม่มีดวงดาว  แต่เขาทำมันเพื่อผ่อนคลาย  ถอนหายใจหนักๆ อย่างรู้สึกเหนื่อย  หลับตาลงและเรียบเรียงความคิด 

ย้อนลำดับเหตุการณ์ต่างๆ ไปทีละน้อย  ไล่มาตั้งแต่วันที่เขาพบเจอเฟรยาจวบจนมาถึงปัจจุบัน

จากนั้นเนออนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง  หากแต่มันเป็นนัยน์ตาสีแดงฉานจากการใช้งานซิงโคร  ฝ่ามือขวาของเขายื่นออกไปข้างหน้าพร้อมกับปรากฏเปลวไฟสีเงินวาววับลุกโชนขึ้นมา

เพลิงเงินสุดงามตาแผ่ขยายจากกลางฝ่ามือ  ขับไล่ความมืดยามค่ำคืนที่ล้อมรอบตัวให้กระจายหายไป

“ไฟของฉัน..ใช้มันให้เป็น”

เนออนจับจ้องไปที่เปลวไฟตรงหน้าและเริ่มยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง

“ดูเหมือนว่ามันจะเป็นความจริง”

ขณะที่พูด  เปลวไฟสีเงินสว่างก็ลุกโหมขึ้นมาจากส่วนต่างๆ ทั่วทั้งร่างกาย   ปกคลุมแขนขา  ใบหน้า  ลำตัว  ทุกส่วนถูกห่อหุ้มด้วยไฟ  จนเนออนดูคล้ายอสูรกายแห่งเพลิงเงินที่สามารถเผาไหม้ได้ทุกสิ่งตามแต่ใจปรารถนา

เพลิงเงินลุกโหมได้ไม่นานก็ค่อยๆ สงบเงียบลงและเผยให้เห็นร่างของเนออนที่ยังคงนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเดิมในสภาพดุจเดิม

สิ่งที่ต้องการให้ไหม้จะมอดไหม้  สิ่งที่ไม่ต้องการให้ไหม้จะยังคงอยู่โดยไม่เสื่อมสลาย  เพราะแบบนี้เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของเนออนจึงมิได้มอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน  ผิดกับม้านั่งตัวข้างๆ ที่ถูกเผาจนหายไปไม่เหลือแม้เพียงเศษธุลี

“หากไฟนี้คือความจริง  คนๆ นั้นก็คงมีตัวตนอยู่จริง”

เนออนนึกถึงมนุษย์ในชุดคลุมดำหน้ากากกระต่ายทมิฬพลางส่ายหน้าไปมา  ดวงตาของเขาสิ้นแสงลงเพราะออกจากโหมดซิงโครและกลับสู่สภาพเดิม

“อโพคาลิปส์(Apocalypse)  ตัวตนแบบนั้นทำให้พลังที่มีอยู่ดูไร้ค่า  ต่อหน้าตัวตนที่ทรงพลังยิ่งกว่า..เราก็ไม่ต่างอะไรจากมดปลวกตัวหนึ่ง”

เนออนรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่อโพคาลิปส์ในตอนนั้นไม่ได้มาในฐานะศัตรู

แต่ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่ใช่ศัตรูก็ไม่ได้หมายความว่าในอนาคตจะยังคงเป็นแบบนี้ตลอดไป 

หากมีวันใดที่อีกฝ่ายกลายเป็นศัตรู  เวลานั้นอีกฝ่ายจะเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด  และเมื่อเวลานั้นมาถึงตัวเขาจะต้องจบลงด้วยการถูกทำลายและตาย  ตายเหมือนกับไอแซค  ตายโดยไม่มีทางต่อสู้หรือขัดขืน

“ทั้งโอเดอร์  ทั้งแฟนธ่อมซีกเกอร์  ความเสียสละ  พลังอำนาจและความหยิ่งยโส  อุดมการณ์สวยหรูอย่างการปลดเปลื้องโลกและปกป้องผู้คน”  เนออนพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนกับกำลังประชดเสียดสี

“น่าขำ..มันจะทำแบบนั้นได้ยังไง  ในเมื่อพลังที่มีอยู่..มันยังไม่พอแม้เพียงจะปกป้องตัวเองเสียด้วยซ้ำ  แล้วจะเอาอะไรที่ไหนไปปกป้องคนอื่น  อุดมการณ์สวยหรูนั่นโยนทิ้งมันไปได้เลย”

แม้ตอนนี้เนออนจะทดสอบผ่านและได้เป็นแฟนธ่อมซีกเกอร์ตามที่ตนเองเคยปรารถนา  สามารถใช้เพลิงเงินซึ่งเป็นพลังพิเศษจากเฟรยาได้ตามต้องการ   

แต่มันไม่ทำให้เขารู้สึกดีใจเลยแม้แต่นิดเดียว

ทั้งหมดทั้งมวลต้องโทษตัวตนของอโพคาลิปส์ ที่คุกคามมากเกินไป  ยิ่งเนออนรับรู้ว่าอีกฝ่ายเอาวงแหวนอันตรายมายัดใส่ไว้ในตัวของเขาเอง  เขาก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงเจตนาร้ายรุนแรง

เนออนเกิดความรู้สึกว่าพลังและความแข็งแกร่งของตนเองยังมีไม่มากพอ 

เขาต้องการพลังยิ่งกว่านี้  พลังที่ไม่ใช่เพื่อผู้อื่นหรือการปลดเปลื้องโลก  แต่เป็นพลังอันเบ็ดเสร็จเด็ดขาดที่ทำให้เขามีชีวิตต่อไปอย่างไม่ต้องหวาดกลัวต่อสิ่งใด

“ต้องมากยิ่งกว่านี้  แข็งแกร่งให้มากกว่านี้”

 เนออนเริ่มจะเห็นเป้าหมายของการมีชีวิต  และเพราะเพื่อการมีชีวิต..เขาจำเป็นต้องมีพลังอันแข็งแกร่ง  ร้ายกาจขนาดที่สามารถคุกคามทุกศัตรูได้ง่ายดายเหมือนกับที่อโพคาลิปส์ได้แสดงให้เห็น

หากแต่เขาไม่พอใจเพียงแค่ระดับนั้น  เขาต้องการมากยิ่งกว่านั้น  พลังแท้จริงที่ทำให้เขากำหนดชีวิตของตนเองได้ตามต้องการ  เหนือกว่าชีวิตทั้งหมดทั้งมวล

“มากกว่าอโพคาลิปส์  และมากกว่าใครๆ ในโลกนี้”

มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เนออนโหยหาพลัง  แต่มันเป็นครั้งแรกที่เขาต้องการพลังมากถึงขนาดนี้

ขณะที่แววตาของเนออนได้เปลี่ยนแปลงไป..กลายเป็นแววตาของคนที่มีเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ 

ทั้งการมีชีวิตและสิ่งที่เรียกว่าอิสระ  เขาจะสร้างมันด้วยพลังของเขาเอง


**********************************************************

สุขสันต์วันสงกรานต์ย้อนหลังนะครับทุกคน  ปีใหม่ไทยนี้ขอให้มีความสุขมากๆ

ตอนต่อไปจะมาเร็วขึ้น  และตอนหน้าจะเข้าสู่ช่วงยศและโค๊ดเนม  แน่นอนว่าไม่เหมือนเดิม  แต่จะเป็นอะไรรอลุ้นเอานะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

3,235 ความคิดเห็น

  1. #3192 Ruangchai Rattanakittikul (@aioros13) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 16:08
    รออ่านอยู่นะหายนานเลย
    #3192
    0
  2. #3168 Lee013 (@lee013) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 11:31
    แล้วไพ่โจ๊กเกอร์ละ? งงเลย รอต่อนะคะ
    #3168
    0
  3. #3165 8lek (@8lek8) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 07:57
    สนุกมากๆๆๆๆค่ะ ^^

    #3165
    0
  4. #3163 Filmzy Socute (@sthaporn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 10:55
    รีมิคใหม่หมดเบย คนละบทเลยแหะ555
    #3163
    0
  5. #3162 B'RW_AUTO (@bloodofheaven) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 00:50
    ผมเคยอ่านช่วงก่อนรีไรท์ใหม่ มันแตกต่างบทเดิม 10กว่าบทเลย -...- ตอนนั้นไม่มีอโพคาลิป มาไวๆนะครับ ทำหนังสือด้วยก็ดี
    #3162
    0
  6. วันที่ 16 เมษายน 2559 / 22:12
    รอเสมอ~~~
    #3161
    0
  7. #3160 NoEnd-Infinity (@--noon--) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 19:18
    ไม่เหมือนเดิมด้วย...รอลุ้น~
    #3160
    0
  8. #3159 Cocoz (@aniroot1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 18:18
    สนุกมากครับ
    #3159
    0
  9. #3158 เงามืด (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 17:25
    รอต่อไปครับ



    #3158
    0
  10. #3157 lnwsaa (@popsaa123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 16:51
    จะดีกว่านี้ถ้ามีของแถมพิเศษ 555555555555+
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #3157
    0
  11. #3155 sky (@happyfah3240) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 16:30
    น้องมารอพี่ทุกวันเลย ดีใจ
    #3155
    0
  12. #544 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 16:05
    จะรอจ้า 
    #544
    0
  13. #541 FanTaLime (@puybcbat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 09:19
     รอ ๆ ขอสมัครเป็นแฟนนิยายนะค่ะ

    วันนี้ใช่ไหมค่ะที่จะอัพ :)

    รออยา่างใจจดใจจ่อ


    #541
    0
  14. #535 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 10:03
     TT รีบๆ มาอัพนะคะ สนุกมาก ๆ เลยค่ะ
    #535
    0
  15. #507 jarafa (@fai7461) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 13:47
    จ้าๆ จะรอดูตอนต่อไปเน้อ ^^
    #507
    0
  16. #494 prangasia (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 20:23
    อยากเข้าใจแต่ไม่เข้าใจด้ายม้ายยยยย ขอเป็นวันละตอนไม่ได้ งั้นเป็น2วัน2ตอน (อัพครั้งหนึ่งอัพ2ตอนไปเลย^0^) จ้า
    #494
    0
  17. #492 เงา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 10:47
    นึกว่าอัพตอนใหม่ =,.=
    #492
    0
  18. #491 bat_o.on (@bat_oon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 10:47
    รับทราบค่ะ ^^
    #491
    0
  19. #490 callean (@lovelove-fiction) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 09:32
    2วันหรอ

    นานจัง

    T0T
    #490
    0
  20. #489 np47 (@jingjoe_47) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 08:55
    T_T.......ตั้งสองวัน
    #489
    0
  21. #488 Indentify (@pong052) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 04:07
    รับทราบครับ...โหตั้ง 2 วันแหนะ
    #488
    0
  22. #485 drazzx (@drazzx) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 01:44
    รับทราบแล้วครับ
    #485
    0