Phantom Seeker : หน่วยจารชน ยอดคนพันธุ์อสูร

ตอนที่ 2 : วันแห่งโชคชะตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    22 ก.พ. 58

วันแห่งโชคชะตา

                เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยนาฬิกาปลุกนับสิบตัวบริเวณหัวเตียงที่กำลังส่งเสียงดังจิ๊บจั๊บน่ารำคาญประดุจเสียงนกทั้งรังรวมตัวกันเพื่อร้องขับขานบทเพลง  เสียงแหลมของมันรบกวนโสดประสาทและช่วยปลุกให้บุคคลขี้เซาอย่างเนออนซึ่งกำลังหลับเป็นตายอยู่บนเตียงนอนอันนุ่มนิ่มภายในห้องของตัวเองต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาในสภาพสะลึมสะลือ  เขาอ้าปากหาวพร้อมกับบิดขี้เกียจไปมาด้วยท่าทางหงุดหงิดเนื่องจากรู้สึกว่านอนไม่เพียงพอ  ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดเสียงของนาฬิกาปลุกทุกเรือนที่บริเวณหัวนอนให้เงียบเสียงลง  และกวาดตามองไปรอบห้องด้วยอาการงุนงง

                “ทำไมเราถึงมาอยู่ในห้องของตัวเอง” 

                เนออนรู้สึกแปลกใจมาก  ความทรงจำของเขามีเรื่องต่างๆ ปนเปสับสนมั่วไปหมด  ทั้งเรื่องตกท่อ  ถูกนักเลงรุมทำร้าย  ไหนจะเรื่องที่ตนถูกอสูรกายไล่ล่าจนหนีหัวซุกหัวซุน  และเรื่องที่เขาฆ่ามันจนตายด้วยมือของตนเอง 

                เขาสับสนว่าเรื่องใดจริงและเรื่องใดคือความฝัน  มันเหมือนกับความฝันที่ซ้อนด้วยความฝันอีกรอบหนึ่ง  มันทำให้เขารู้สึกมึน  และหันไปหาสิ่งที่จะช่วยยืนยันในความทรงจำของตัวเอง

เนออนจำได้ว่าเมื่อคืนเขาหนีจากการสังหารของแขกไม่ได้รับเชิญและเผลอชนหน้าต่างที่ทำด้วยกระจกจนแตก ก่อนจะพลัดตกลงไปนอกตัวบ้าน  แต่พอเขามองไปที่หน้าต่างก็พบว่ามันยังคงอยู่ดี กระจกหน้าต่างที่เข้าใจว่าแตกไปแล้วไม่มีร่องรอยเสียหายใดๆ เขามองด้วยความสงสัย  ก่อนจะเริ่มได้ข้อสรุปและกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ 

                “โธ่เอ้ย ที่แท้ก็แค่ฝันไปนี่เอง  โล่งอกไปที”

เขาได้ข้อสรุปว่าเรื่องทั้งหมดที่เผชิญมาเป็นแค่เพียงความฝัน  ซึ่งหากลองคิดดูดีๆ แล้วเรื่องแบบนั้นจะเป็นความจริงไปได้อย่างไร  มันจะต้องเป็นความฝันอย่างแน่นอนอยู่แล้ว 

                เมื่อคิดได้ดังนี้  เนออนก็เอามือตบแก้มทั้งสองข้างของตนเพื่อกระตุ้นให้หายง่วงและคว้าผ้าขนหนูผืนหนึ่งเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเพื่อที่จะแต่งตัวไปเรียนตามปกติเฉกเช่นที่เขาเคยทำอยู่เป็นประจำทุกวัน 

ระหว่างนั้น ภาพรอยสักสีดำสนิทรูปไม้กางเขนที่รายล้อมไปด้วยสัญลักษณ์แปลกตาบนแผ่นหลังก็สะท้อนผ่านกระจกเงาบานใหญ่ในห้องน้ำให้เนออนเห็นเฉกเช่นทุกครั้ง  เขาไม่รู้สึกแปลกใจกับมัน  เพราะตั้งแต่เขาจำความได้มันก็มีอยู่บนหลังเขามานานแล้ว และไม่ว่าจะเพียรถามผู้เป็นบิดาเกี่ยวกับรอยสักที่มีสักเท่าไหร่ก็ไม่เคยเลยที่จะได้คำตอบ ฉะนั้นเขาจึงเลิกสนใจมันไป

ทว่าระหว่างที่เนออนกำลังจะอาบน้ำล้างหน้าล้างตาก็เริ่มสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติอันไม่คุ้นตา

                เอ๋!?.. นี่มันอะไรเนี่ย

                ในขณะที่กำลังจะแปรงฟัน เนออนก็สังเกตเห็นสร้อยข้อมือสีเงินวาวสามเส้นถูกใส่อย่างหลวมๆ เอาไว้ที่ข้อมือข้างขวา  เส้นที่หนึ่งไม่มีอะไรประดับ  เส้นที่สองมีจี้รูปปืนสีเงินขนาดเล็กห้อยอยู่ และเส้นที่สามมีจี้รูปร่างเหมือนมนุษย์สวมใส่เสื้อคลุมทั้งตัวห้อยอยู่ดูน่ารักไปอีกแบบ 

แต่มันไม่ใช่เวลามาสนใจว่าน่ารักหรือไม่  เนออนรู้สักสับสนและงงมาก  เขาจำไม่ได้ว่าสวมมันหรือมีมันตั้งแต่เมื่อไหร่ 

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะนึกออกหรือได้ข้อสรุปใดๆ  สายตาของเขาก็สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติได้อีก  และทำให้เขาต้องจ้องมองไปที่ภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกด้วยนัยน์ตาตกตะลึง  

เนออนมองไปตามร่างกายตัวเองและอุทานออกมาอย่างงงงัน

                เฮ้ย!?  เรามีกล้ามและซีแพกที่หน้าท้องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

                ยิ่งสำรวจดูตัวเองก็ยิ่งไม่เข้าใจ  เนออนคิดว่าเช้านี้คงเป็นเช้าแห่งการตกใจ  แต่ยังไม่ทันคลายข้อสงสัยกับความแปลกไปของร่างกาย  เสียงกริ่งหน้าบ้านก็พลันดังขึ้นเสียก่อน 

                อ๊อด  อ๊อด

เนออนคิดว่าเช้านี้คงจะมีแขกมาหา ถ้าไม่ใช่บิดานักโบราณคดีจอมบ้างานที่นานๆ จะกลับมาบ้านสักครั้งก็คงเป็นพนักงานส่งพัสดุที่พ่อเขาชอบใช้บริการให้ส่งของแปลกๆ มาเก็บที่บ้านอยู่บ่อยครั้ง

                ครับๆ  รอสักครู่ครับ

                เนออนออกจากห้องน้ำและลงจากชั้นสองของบ้านเพื่อไปเปิดประตูรับแขก  แต่ไม่ทันไรความซวยประจำวันก็แสดงผล  เมื่อเขาเดินจากห้องมาถึงบันไดก็ลื่นจนพลัดตกและกลิ้งลงไปนอนอยู่ที่ชั้นแรกจนเสียงดังสนั่น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงสบถด่าของเนออนที่เจ็บจนไม่รู้จะโทษใครดีนอกจากความโง่ของตัวเอง

                โธ่เอ๊ย ให้ตายสิ บ้านตัวเองแท้ๆ แต่ต้องตกบันไดมันทุกวันสิน่า

                เนออนลุกเดินไปเปิดประตูบ้านในสภาพที่ยังคงเจ็บไม่หาย  เมื่อเปิดประตูออกไปก็พบว่าแขกในเช้านี้คือพนักงานส่งพัสดุหน้าเดิมๆ คนหนึ่ง 

พนักงานส่งพัสดุฉีกยิ้มกว้างและทักทายเนออนอย่างสนิท เป็นยังไงบ้างเนออน  ตกบันไดอีกแล้วเรอะ

                เนออนได้แต่พยักหน้าในความซวยของตน ครับพี่  ไม่รู้ทำไมถึงตกบันไดได้ทุกวัน  แต่วันนี้พี่มีพัสดุจากพ่อผมมาส่งอีกแล้วสินะ  ขยะอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้

                เนออนถามอย่างเป็นกันเองเพราะพนักงานส่งพัสดุเป็นลูกชายของร้านขายบะหมี่น้ำแถวบ้าน  ซึ่งเนออนมักจะแวะไปทานเป็นมื้อค่ำทุกวันจึงทำให้สนิทกันมาก และปกติพี่เขาก็จะทำงานส่งพัสดุเป็นอาชีพเสริม

                ใช่แล้ว วันนี้มีสองกล่องนะ เซ็นต์รับตรงนี้เลยแล้วกัน

                เนออนเซ็นรับพัสดุบนแผ่นบันทึกรายการแบบออนไลน์ขนาดเท่าฝ่ามือซึ่งพนักงานส่งพัสดุยื่นให้อย่างว่าง่าย และกล่าวขอบคุณเล็กน้อย

พอเสร็จ พี่พนักงานส่งพัสดุก็จากไป ส่วนเนออนก็ยกกล่องทั้งสองเข้าไปไว้ในบ้านอย่างระมัดระวัง

เนออนสังเกตดูพัสดุที่เพิ่งรับมา กล่องแรกเป็นของพ่อเขาที่มีขนาดใหญ่พอสมควร ขณะที่อีกกล่องหนึ่งมีขนาดเท่าฝ่ามือ มีผู้รับเป็นชื่อเขา แต่ไม่ระบุที่อยู่ผู้ส่ง

                เขาเปิดกล่องพัสดุที่พ่อส่งมาให้เป็นอันดับแรก  ภายในบรรจุพวกของเก่ารูปร่างแปลกเอาไว้ ซึ่งเนออนไม่ได้นึกสนใจ สิ่งที่สนมีเพียงซองใส่เงินที่พ่อของเขาจะส่งแนบมาให้เป็นจำนวนที่พอใช้สำหรับหนึ่งเดือน   

                เนออนจัดแจงยกของเก่าไปเก็บในห้องเก็บของเหมือนที่ทำตามปกติแล้วจึงฉีกซองออกมานับเงินดูก็พบว่าเดือนนี้พ่อส่งเงินมาให้หกพันซิกม่า

ถ้าถามว่ามันเพียงพอไหมสำหรับหนึ่งเดือน เนออนจะตอบอย่างไม่ต้องลังเลเลยว่ามันไม่พอหรอก นี่ไม่ใช่เพราะเขาใช้จ่ายฟุ่มเฟือยหรืออะไร แต่เพราะเงินส่วนใหญ่มักจะถูกพวกอันธพาลและนักเลงประจำโรงเรียนรีดไถอยู่ประจำเป็นเหตุให้หมดเงินไปอย่างรวดเร็ว

                แต่ถึงเนออนจะเป็นคนดวงซวยที่ชอบเจ็บตัวบ่อยครั้งและถูกไถเงินเป็นประจำก็ตามที แต่ชีวิตของเขาก็ใช่ว่าจะเลวร้ายไปเสียหมด  เขามีข้อดีอย่างหนึ่ง นั่นคือดวงที่มักจะดีสุดๆ ในการเล่นเกมแบบต่างๆ ตลอดจนถึงการเสี่ยงโชคซึ่งมักจะได้รางวัลใหญ่อยู่ประจำ ดังนั้นเวลาที่เนออนเงินใกล้หมดก็มักจะไปเสี่ยงโชคกับตู้สล็อตและมักจะได้เงินติดมือกลับบ้านเป็นกอบเป็นกำเสมอ และมากพอให้ใช้ในการดำเนินชีวิตปกติประจำวัน

ซึ่งหลังจากนับเงินเสร็จ เนออนก็หันมาเปิดกล่องที่สองซึ่งไม่มีชื่อผู้ส่งออกดูก็พบว่าภายในบรรจุกระเป๋าเงินของเขาซึ่งถูกพวกนักเลงยึดไปเมื่อวานกับกุญแจของอะไรบางอย่างดอกหนึ่งบรรจุไว้

“อะไรกัน  เรื่องที่เราถูกนักเลงรุมอัดและยึดกระเป๋าเงินไป  มันเป็นแค่เพียงความฝันไม่ใช่หรือไง  ตกลงมันยังไงกันแน่เนี่ย” 

เขาเพิ่งได้ข้อสรุปว่าความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานเป็นเพียงสิ่งที่เขาฝันไปเองอยู่ไม่นาน  แต่ตอนนี้กระเป๋าเงินที่ถูกนักเลงยึดไปกลับถูกส่งกลับมาหาเขาเสียอย่างนั้น  แล้วตกลงอะไรจริง  อะไรไม่จริงกันแน่  เขางงจนหัวหมุนแล้ว

เนออนพยายามคิดว่าเมื่อวานเขาเผลอทำกระเป๋าเงินหล่นหายที่ไหนหรือไม่  แต่เขาก็นึกไม่ออก  ขณะเดียวกันเขาก็เปิดกระเป๋าเงินออกดูและพบว่าภายในกระเป๋าเงินมีธนบัตรใบละหมื่นซิกม่าใหม่เอี่ยมอ่องอัดแน่นอยู่เต็มไปหมด  พอนับดูก็มีเกือบๆ ห้าสิบใบด้วยกัน

เขาสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ “ตลกแล้ว  นี่ใครมันเล่นตลกกับเรากันเนี่ย”

เนออนทั้งตะลึงทั้งงุนงง  กระเป๋าเงินของเขาบรรจุเงินไว้มากกว่าเงินที่พ่อเขาส่งให้เสมอๆ รวมกันห้าปีเสียอีก

จากนั้นเนออนก็พบสิ่งที่ผิดปกติเพิ่มอีก  ภายในกระเป๋าเงินของเขามีการ์ดแข็งลักษณะคล้ายบัตรกดเงินสดหรือบัตรเครดิตที่เขาไม่รู้จักบรรจุอยู่ทั้งสิ้นห้าใบด้วยกัน  ทุกใบดูแปลกตาและบริเวณมุมขวาของบัตรจะมีสัญลักษณ์เป็นตัวหนังสือคำว่า ‘Valor(วาลอร์) สลักไว้คล้ายคลึงกัน 

                เนออนหยิบบัตรทั้งห้าใบขึ้นมาพิจารณา  ใบแรกเป็นบัตรข้อมูลของตัวเขาเองที่ดูคล้ายคลึงกับบัตรประชาชน และมีตัวเลขหลายหลักเหมือนรหัสบางอย่างเขียนกำกับไว้ แม้จะงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาตกใจเท่าไหร่

แต่เมื่อมาถึงบัตรใบที่สองซึ่งเป็นใบอนุญาตเดินทางเข้าออกทุกประเทศทั่วโลกซึ่งใช้แทนหนังสือเดินทาง(Passport) เนออนก็ยิ่งงุนงงมากขึ้นว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่

                ทว่าเรื่องทั้งหมดมันยังไม่จบเพียงแค่นี้  เพราะเมื่อเนออนดูที่บัตรใบที่สามซึ่งเป็นใบอนุญาตขับขี่พาหนะทุกประเภทแบบไม่จำกัดความเร็วได้ทั่วโลกก็ชักอยากจะหัวเราะออกมาและคิดไปว่าของแบบนี้มันใช้ได้จริงเหรอ

ตัวเขาเคยขับแต่รถจักรยาน  ยังไม่รู้ตัวเลยว่าไปทำบัตรแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่  บางทีอาจจะเป็นเพียงแค่ของปลอมที่ทำขึ้นมาล้อกันเล่นก็เป็นได้ 

                หลังจากดูบัตรใบที่สามจบ เนออนก็ดูบัตรใบที่สี่ต่อไป  และคราวนี้มันก็ทำให้เนออนถึงกับเผลอหัวเราะออกมาและมั่นใจถึงเจ็ดส่วนว่าบัตรเหล่านี้ต้องปลอมแน่ๆ  นั่นก็เพราะมันเป็นใบอนุญาตให้อยู่เหนือข้อกฎหมายของทุกประเทศทั่วโลก 

ถ้ามันใช้ได้จริง ตัวเขาคงสามารถเดินถืออาวุธไปทั่วเมืองได้โดยที่ไม่โดนจับ  ฆ่าคน  วางเพลิง  ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แล้วแบบนี้มันจะไม่ให้เขาหัวเราะออกมาได้อย่างไร

                จากนั้นเขาก็เริ่มดูที่บัตรใบสุดท้าย  และเป็นบัตรใบนี้เองที่ทำให้เนออนต้องรู้สึกทึ่งในความคิดของคนทำ  เขาไม่รู้หรอกว่าคนทำบัตรเหล่านี้มีจุดประสงค์อะไร  แต่ที่แน่ใจเลยคือมันต้องปลอมแน่ๆ  คนที่ทำมาล้อเล่นกับเขาหากไม่ใช่บ้าก็ต้องประสาทเสียแน่นอน

ซึ่งบัตรใบสุดท้ายนี้เป็นสิ่งที่ไม่น่าจะใช้ได้จริงที่สุด  เพราะมันเป็นบัตรเงินสดที่มีวงเงินไร้ขีดจำกัดและสามารถใช้ได้กับทุกธนาคาร แถมทุกสาขาทั่วโลก  

ถ้ามันใช้ได้จริง เขาไม่กลายเป็นเศรษฐีไปเลยหรอกหรือ 

                เนออนพิจารณาบัตรทั้งห้าใบที่ดูไร้สาระเสร็จก็จัดการโยนพวกมันลงไปในถังขยะอย่างไม่เสียดาย  ดูยังไงมันก็ปลอมแน่นอน  เมื่อใช้ไม่ได้จึงไร้ประโยชน์  ส่วนกุญแจที่เหลืออยู่ดอกเดียวเนออนก็จัดการโยนลงถังขยะไปด้วยเช่นกัน เพราะไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม เนื่องจากมันไม่ได้เขียนอะไรบอกไว้เลยนอกจากคำว่า ‘Valor’

                จากนั้นเนออนก็จัดการเอาธนบัตรใบละหมื่นออกจากกระเป๋าจนหมด  เขาไม่แน่ใจว่ามันจะเป็นธนบัตรปลอมเหมือนบัตรทั้งห้าใบที่เขาทิ้งลงขยะไปหรือเปล่า  ดังนั้นเขาจึงแยกเก็บเอาไว้และไม่กล้าใช้  และหันมาแบ่งเงินหกพันซิกม่าที่ได้รับจากบิดาออกเป็นส่วนๆ นำส่วนสำหรับใช้ไปโรงเรียนใส่ลงในกระเป๋าเงินจนแล้วเสร็จจึงกลับขึ้นไปอาบน้ำและแต่งตัวไปโรงเรียนตามปกติอีกหน  

เมื่อเขาลงมาจากชั้นสอง ทำการปิดบ้านใส่กุญแจเสร็จ และเดินไปหาจักรยานคู่ใจก็ต้องพบกับความแปลกใจอีกระลอก 

ไม่มีจักรยานสุดรักให้เห็น 

ในที่ซึ่งเอาไว้จอดจักรยานคันสำคัญดันมีพาหนะที่ไม่ใช่ของเขาจอดนิ่งอยู่หนึ่งคัน และมันคือมอเตอร์ไบค์ซึ่งเป็นพาหนะยอดนิยมที่สุดสำหรับวัยรุ่นยุคนี้  ยานพาหนะขับเคลื่อนสองล้อคันสีเงินวาววับสุดไฮเทค  แถมเท่  สามารถวิ่งได้ทั้งบนบก  ในน้ำ  และบินบนอากาศ  รูปทรงของมันดูแปลกและแตกต่างจากมอเตอร์ไบค์รุ่นผลิตจำนวนมากอยู่เล็กน้อย

เนออนคิดว่ามันคงเป็นมอเตอร์ไบค์ที่ถูกสั่งทำพิเศษ  แต่ที่น่าข้องใจที่สุดคือมันทำไมมาอยู่ตรงที่จอดจักรยานของเขาได้  แถมจักรยานคู่ชีพดันอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย  แล้วแบบนี้เขาจะไปโรงเรียนได้ยังไง

                โธ่เอ๊ย..จักรยานหายไปไหนเนี่ย

                เนออนเดินหาจักรยานคู่ชีพรอบบ้านแล้วก็ยังไม่เจอแม้แต่เงา  เขาจึงไปสอบถามเพื่อนบ้านแถบเดียวกันดูว่ามีใครเอามอเตอร์ไบค์มาจอดทิ้งไว้บ้านเขาหรือไม่  แต่ก็ไม่พบใครเลยที่เป็นเจ้าของ

ขณะเดียวกันเวลาสำหรับเข้าคาบเรียนแรกก็เหลือน้อยลงทุกที

                เนออนยืนเซ็งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินไปดูมอเตอร์ไบค์ซึ่งจอดไว้แทนจักรยานของเขาใกล้ๆ ก็พบว่ามันไม่เหมือนกับของพวกลูกคนรวยที่สั่งทำพิเศษขึ้นมา  มันดูทันสมัยกว่ากันมาก และมีอุปกรณ์ที่เขาไม่เคยเห็นหลายชิ้นแต่งเพิ่มเข้าไปมากมาย  บริเวณรูกุญแจที่อยู่บริเวณด้านล่างขวามีคำว่า ‘Valor’ สลักเอาไว้  

พอได้เห็นก็ทำให้เนออนนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงกลับเข้าไปในบ้านและออกมาพร้อมกับกุญแจดอกหนึ่งและบัตรห้าใบที่เขาได้ปาทิ้งลงถังขยะไปก่อนหน้านี้เพราะคิดว่าพวกมันไม่มีประโยชน์

เนออนทดลองเอากุญแจเสียบเข้าไปที่รูกุญแจของมอเตอร์ไบค์ก็พบว่าเข้ากันได้อย่างพอดิบพอดี

                เฮ้ยๆๆ  มันจะพอดีไปหน่อยหรือเปล่า

                พอออกแรงบิดลูกกุญแจเล็กน้อยก็ทำให้ระบบไฟเริ่มทำงาน  หน้าปัดสถานะมีแสงสว่างขึ้น  จากนั้นก็มีจอแสงมากมายปรากฏขึ้นกลางอากาศและกระจายตัวออกไปโดยรอบอย่างเป็นระเบียบ  กุญแจรวมถึงรูกุญแจถูกดึงเข้าไปซ่อนเอาไว้ในตัวมอเตอร์ไบค์อย่างฉับพลัน

เนออนมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างตะลึงงัน  ก่อนที่บริเวณตรงกลางของจอแสงจะมีภาพสามมิติรูปไข่ปรากฏขึ้นพร้อมข้อความที่บอกให้เสียบบัตรประจำตัวลงไป 

                เนออนใจเต้นระทึก เขาหยิบบัตรข้อมูลซึ่งเป็นหนึ่งในบัตรทั้งห้าใบที่เขาได้รับขึ้นมาจ้องดู และเสียบลงไปในช่องเสียบบัตรที่มีไฟสีส้มกระพริบอยู่เป็นระยะ  

เมื่อบัตรถูกดูดเข้าไปแล้ว  ภาพสามมิติรูปไข่ที่อยู่ในจอแสงตรงหน้าก็แตกออกเผยให้เห็นตัวการ์ตูนสามมิติซึ่งมีลักษณะเป็นเด็กผู้ชายตัวเล็กตัวหนึ่งเข้ามาแทนที่

                กระผม  อัลส์ไวเดอร์(Alsvider) ยินดีรับใช้ครับ ก่อนอื่นกรุณาแจ้งชื่อเพื่อทำการบันทึกเสียงไว้สำหรับเรียกใช้งานในกรณีฉุกเฉินครับ

                เนออนที่กำลังทึ่งได้กล่าวแจ้งชื่อออกไป

                เนออน ราฟิลเซฟฟ์ 

                ทำการบันทึกเสียงเรียบร้อย  หากฉุกเฉินให้ใช้ข้อความเสียงผ่านอุปกรณ์ติดต่อครับ

ตัวการ์ตูนสามมิติกล่าวโต้ตอบอย่างเป็นธรรมชาติ จากนั้นส่วนล่างของหน้าปัดสถานะก็เปิดออกพร้อมกับมีนาฬิกาสีเงินเรือนหนึ่งเลื่อนออกมา เนออนมองดูและหยิบขึ้นมาสวมใส่ที่ข้อมือซ้ายแบบงงๆ  ซึ่งเจ้าตัวการ์ตูนดังกล่าวก็พูดต่อไป

                ตรวจสอบระบบเสร็จสิ้น  ทุกระบบเปิดการใช้งาน  อาวุธทุกชิ้นพร้อมใช้งาน

                อาวุธ!?” เนออนตกใจในคำว่าอาวุธจนเผลออุทานออกมา

เจ้าตัวการ์ตูนสามมิติที่ได้ยินก็ทำการเรียกข้อมูลอาวุธขึ้นมาโชว์ให้ดูบนหน้าจอทันที โดยมีมันเป็นผู้บรรยายอยู่ด้านข้าง

                ข้อมูลอาวุธสำหรับโจมตีและสังหารเป้าหมายทั้งสามรูปแบบ

1.       อาเมอร์ไนซ์  มีดแสงสีเขียวขนาด 30 เซนติเมตร  ด้ามจับทำจากคาริเบอร์สังเคราะห์ ใบดาบตรงลักษณะแหลม  สั่นสะเทือน 5,000 ครั้งต่อวินาที คมตัดไซเทเนียมซึ่งใช้ทำยานหุ้มเกราะหนา 20 เซนมิเมตรได้

2.       อาร์มเซเบอร์ ดาบแสงสีแดงขนาด 110 เซนติเมตร   ด้ามจับทำจากคาริเบอร์สังเคราะห์ ใบดาบตรงยาวปลายมนความร้อนสูง สั่นสะเทือน 10,000 ครั้งต่อวินาที คมตัดเพชรหนา  100  เซนมิเมตรได้

3.       สไตร์เคฟเวอร์  เคียวแสงสีน้ำเงิน  ใบเคียวลักษณะยาวโค้ง 2 เมตร  ด้ามจับทำจากคาริเบอร์สังเคราะห์ยาว 3 เมตร  สั่นสะเทือน 20,000 ครั้งต่อวินาที  คมตัดอัลไซด์ออกเทียมแร่ที่แข็งที่สุดในโลกหนา 2 เมตรได้

 

เนออนที่นั่งฟังอยู่เฉยๆ ได้แต่ตกตะลึงจนตาค้าง เพราะข้อมูลอาวุธที่เขาฟังมา ไม่ว่าจะเป็นอันไหน มันก็ใช้ฆ่าคนได้อย่างสบาย  แล้วไอ้ของอันตรายแบบนี้มันอยู่กับมอเตอร์ไบค์คันที่เขานั่งอยู่ได้อย่างไร และการที่เขาจะขับมอเตอร์ไบค์คันนี้ไปโรงเรียน  มันเป็นความคิดที่ดีจริงหรือเปล่า 

ระหว่างที่กำลังลังเลอยู่นั้นเอง เสียงจากตัวการ์ตูนก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

เจ้านายจะใช้ระบบขับอัตโนมัติหรือจะขับด้วยตัวเองครับ

เมื่อถูกถามก็รู้สึกงงไม่น้อย  นั่นเพราะเนออนเคยแต่ขับจักรยาน  ไม่เคยขี่มอเตอร์ไบค์มาก่อน ดังนั้นจึงตอบกลับไปโดยไม่คิด

ยังไงก็ได้  ขอแค่ถึงโรงเรียนให้ทันคาบเรียนแรกก็พอ

เมื่อได้รับคำสั่ง  เจ้าตัวการ์ตูนสามมิติก็โค้งคำนับคราหนึ่ง

รับทราบ  จุดหมายเซนต์จอร์นไฮสคูล เปิดระบบอัตโนมัติ  ความเร็วสูงสุด จะถึงใน 2 นาที

จากนั้นเนออนก็รู้สึกคล้ายถูกกระชากขึ้นไปในอากาศและถูกดึงไปมาราวกับนั่งอยู่บนรถไฟเหาะตีลังกา แขนและขาถูกล็อคให้ติดกับมอเตอร์ไบค์  เมื่อรู้ตัวอีกทีมอเตอร์ไบค์ที่นั่งอยู่ก็มาจอดในที่จอดมอเตอร์ไบค์ของเซนต์จอร์นไฮสคูลเป็นที่เรียบร้อย

ถึงจุดหมายเรียบร้อย  ปิดระบบการทำงาน  บันทึกข้อมูลเสร็จสิ้น  โปรดรับบัตรข้อมูลคืน  ครั้งต่อไปจะเริ่มการทำงานระบบด้วยเสียง  เมื่อต้องการเปิดใช้งานให้เรียกชื่อ อัลส์ไวเดอร์(Alsvider) คำสั่งลัด อัลส์

มอเตอร์ไบค์ปิดระบบทั้งหมดลงพร้อมกับมีบัตรที่เนออนเคยเสียบเข้าไปเด้งออกมา  เนออนหันซ้ายแลขวาด้วยความแปลกใจและได้แต่หยิบบัตรคืนมา เขาใส่มันไว้ในกระเป่าสำหรับเก็บบัตรใบเล็กๆ เช่นเดียวกับบัตรที่เหลืออีกสี่ใบ  ก่อนจะลงจากมอเตอร์ไบค์ที่ดับสนิทและมุ่งหน้าไปห้องเรียนในสภาพที่กำลังจมอยู่ในความคิดของตนเอง

 

ระหว่างทางเนออนก็ถูกทักโดยเด็กสาวคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก

 นี่นาย ได้นอนพักผ่อนเพียงพอหรือเปล่า

เด็กสาวอายุราวสิบห้าปี  สูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร ผิวขาว หน้าตาน่ารัก มีเส้นผมสีน้ำเงินเข้มราวกับสีของน้ำทะเล  และอยู่ในชุดนักเรียนต่างสถาบันกำลังเอ่ยทักเนออนระหว่างเดินมุ่งหน้าไปที่ห้องเรียน

พอถูกทักด้วยนักเรียนรุ่นน้องของสถานศึกษาอื่นที่ตนเองไม่รู้จัก เนออนจึงหันซ้ายแลขวาเพื่อความแน่ใจว่าเด็กสาวคนดังกล่าวกำลังเอ่ยทักตนเอง  พอแน่ใจว่าเด็กสาวเอ่ยทักตนเองจริงๆ เนออนจึงตอบกลับไปตามมารยาท

ก็ได้นอนมาบ้าง ทว่ายังง่วงอยู่นิดหน่อย  แต่ไม่ทราบว่าน้องรู้จักพี่ด้วยงั้นเหรอ

ไม่ได้รับคำตอบ  อยู่ดีๆ เด็กสาวก็พาลหันหลังเดินจากไปเอาดื้อๆ และกล่าวทิ้งท้ายไว้เพียงเล็กน้อย

พยายามอย่าไปมีเรื่องกับใครล่ะ  เพราะพลังของนายอาจฆ่าคนที่นายเกลียดชังได้

หลังจากรับฟัง  เนออนก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง แต่พอได้สติคืนมาก็รีบเดินไปที่ห้องเรียนทันทีและคิดเอาเองว่าเด็กสาวปริศนาอาจทักคนผิดก็เป็นได้ ก่อนจะลืมคำเตือนของเธอไปเสียสนิท

 

ชีวิตในรั้วโรงเรียนของเนออนแตกต่างจากนักเรียนคนอื่น นั่นเพราะเนออนมีหน้าตาที่จัดได้ว่าหล่อเหลาเอาการ จึงมีโอกาสได้คบเป็นแฟนกับเพื่อนหญิงหลายต่อหลายคน แต่ทุกครั้งก็มีอันต้องเลิกรากันทุกรายไป  สาเหตุส่วนใหญ่ก็มักเกิดจากความอ่อนแอของตัวเนออนเอง 

การเกิดมาหน้าตาดีไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป มันทำให้บางคนเกิดความหมันไส้ หากเป็นคนเข้มแข็งก็ไม่เท่าไหร่ แต่เนออนเป็นพวกอ่อนแอไม่สู้คน เขาจึงถูกกลั่นแกล้งด้วยฝีมือพวกนักเลงหรืออันธพาล บางครั้งก็ถูกซ้อมให้เจ็บตัว เนออนเจออยู่เสมอจนรู้สึกชาชิน  ทีแรกก็มีแค่พวกผู้ชายที่พยายามกดหัวเขา แต่พอหนักเข้า เหล่าเพื่อนผู้หญิงในห้องที่เคยดีต่อเนออนก็เริ่มมองเห็นเนออนหมดความสำคัญและเป็นได้แค่คนรับใช้ของพวกเธอ เรื่องนี้เนออนก็ทำได้แค่ทำใจเท่านั้น

เฮ้  เนออน  เมื่อวานนายไม่มา ฉันเลยไม่มีคนไปซื้ออาหารกลางวันให้เลย ถ้ายังไงวันนี้ขออร่อยๆ 2 ที่นะ

ของพวกฉัน 5 ที่

พวกเราขอ 3 จ๊ะเนออน

เหล่าเพื่อนร่วมชั้นตะโกนสั่งเนออนในช่วงพักกลางวัน ทำให้เนออนเกิดความรู้สึกยากที่จะบรรยายเป็นคำพูดออกมาได้ 

เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลย  บางครั้งนึกสมเพชในความอ่อนแอของตัวเอง  แต่มันก็ได้เท่านี้  สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง ทำได้แค่รับเงินค่าอาหารกลางวันจากเหล่าเพื่อนและเดินไปยังโรงอาหารเพื่อสั่งข้าวและนำกลับไปให้พวกเพื่อนอย่างว่าง่าย  เพราะถ้าเกิดเขามัวชักช้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกหัวโจกในห้องเรียนจะปฏิบัติกับเขาเช่นไรต่อไป

เขาอดทนและคิดว่าการโอนอ่อนผ่อนตามยังดีกว่าการเจ็บตัว

ขณะนี้ได้มีนักโทษคดีฆ่าคนตายต่อเนื่องแหกคุกหนีไปได้จำนวนสามคน  ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจยังไม่สามารถติดตามตัวกลับมาดำเนินคดีได้  ขอให้ทุกท่านระมัดระวังตัวกันไว้ให้มาก เพราะนักโทษทั้งสามคนมีอาวุธจำนวนมากติดมือไปด้วย  อีกทั้ง.......

รายงานข่าวจากสำนักข่าวที่เชื่อถือได้กำลังออกอากาศอยู่ในจอแสงขนาดใหญ่ภายในโรงอาหาร

เนออนสนใจยืนดูข่าวได้เพียงไม่นานก็ต้องรีบนำอาหารกลางวันที่ทำเสร็จแล้วไปให้กับหัวโจกในห้องเรียนและเพื่อนที่เห็นเขาไม่ต่างจากคนรับใช้ เขาขนอาหารทั้งหมดมุ่งหน้ากลับไปที่ห้องเรียนเพียงลำพังเหมือนเช่นทุกวัน

ทว่าระหว่างทางที่กำลังรีบอยู่นั้น พวกนักเลงหัวโจกจากห้องอื่นที่ไม่ใช่เพื่อนร่วมห้องของเนออนจำนวนห้าคนก็มายืนขวางทางเขาเอาไว้

เฮ้!! เนออน  เดี่ยวนี้นายมีแฟนใหม่เป็นเด็กโรงเรียนอื่นแล้วหรอ หาได้ไวจังเลยนะ

นักเลงชายคนหนึ่งเอ่ยปากถามพร้อมกับเข้ามาล็อคคอของเนออนเอาไว้ ซึ่งเนออนที่ขยับไม่ได้ก็ทำได้แค่ตอบกลับไปตามความจริง

เข้าใจผิดแล้วครับ  คนอ่อนแอแบบผมจะไปมีแฟนเป็นนักเรียนหญิงโรงเรียนอื่นได้ยังไง

เพี๊ยะ

เนออนพูดความจริง แต่นักเลงกลุ่มดังกล่าวดันไม่ยอมเชื่อ  หนำซ้ำยังลงมือตบหน้าเนออนเข้าฉาดใหญ่ แต่ไม่รู้ทำไม เนออนที่ถูกตบหน้าอย่างแรงจึงไม่รู้สึกว่ามันเจ็บเหมือนอย่างที่เขาเคยรู้สึกก่อนหน้านี้

เอะ!? อะไร  ทำไมช้าจัง

ภาพฝ่ามือของหนึ่งในนักเลงทั้งห้าคนเคลื่อนเข้าหาแก้มของเนออนอีกครั้ง  แต่เนออนมองเห็นมันเชื่องช้าและเด่นชัดมากจนถึงขนาดต้องรอบอุทานอยู่ในใจ

หมับ

เนออนเผลอคว้ามือของหนึ่งในนักเลงที่กำลังจะตบเขาเอาไว้ได้อย่างไม่รู้ตัว 

แต่สิ่งที่ตามมากลับทำให้เนออนถึงกับหน้าเสีย  อยู่ดีๆ นักเลงที่ถูกเขาคว้าฝ่ามือไว้ได้ก็สะบัดมือหนีอย่างแรงและลงไปนั่งกุมมือของตนเองอยู่ที่พื้นด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

โอ๊ย ช่วยที  มือฉันหักแล้วนักเลงผู้เคราะห์ร้ายตะโกนลั่น

นักเลงอีกสี่คนที่เหลือต่างมองมาที่เนออนเป็นตาเดียวกันอย่างเอาเรื่อง

แกกล้ามากนะ เนออน เดี๋ยวนี้คิดสู้งั้นเรอะ

หลังจากเห็นเพื่อนตนเองต้องเจ็บตัวอย่างไม่ทราบสาเหตุ นักเลงคนหนึ่งก็ตวาดด้วยความเกรี้ยวกราด เขาเงื้อหมัดเพื่อชกใส่เนออนอย่างแรง 

ฝ่ายเนออนก็ไม่คิดสู้และหลับตาลงด้วยความกลัว เขาพยายามยื่นมือออกไปเพื่อป้องกันไม่ให้นักเลงคนดังกล่าวเข้ามาต่อยใส่เขาได้โดยง่ายนัก

ปึก

มือเนออนกระทบลงบนหน้าอกของนักเลงที่เงื้อหมัดเข้าใส่เขาอย่างจัง เกิดเสียงดังครั้งหนึ่ง  จากนั้นเนออนจึงลืมตามองดูก็พบว่านักเลงคนหนึ่งได้ลงไปนอนตัวงออยู่ที่พื้นด้วยสีหน้าท่าทางเจ็บปวดแสนสาหัส มุมปากมีเลือดสีแดงไหลซึมออกมา  เนออนตระหนกจนยืนแข็งทื่อไปในทันที

ช..ช่วยที  เรียก..รถพยาบาล

เสียงโอดครวญของนักเลงที่นอนอยู่ที่พื้นเรียกสติเพื่อนนักเลงด้วยกันอีกสามคนให้กลับมา พวกเขาปล่อยตัวเนออนและรีบโทรเรียกรถพยาบาลอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้  ก่อนที่หนึ่งในนักเลงชายที่เคยล็อคคอเนออนเอาไว้จะหันมาพูดกับเนออนด้วยท่าทีหวั่นหวาด

เนออน แกมันไม่ใช่คนแล้ว นี่จะฆ่ากันให้ตายเลยหรือไง

เสียงของนักเลงชายดังมากพอที่จะเป็นจุดสนใจ ดังนั้นในเวลาไม่ถึงห้านาทีก็มีเพื่อนนักเรียนด้วยกันออกมามุงดูกันเพียบเต็มไปหมด  อาจารย์ฝ่ายปกครองหลายคนก็เข้ามาจับตัวเนออนพร้อมทั้งพวกนักเลงเหล่านั้นเอาไว้

รถพยาบาลที่โทรเรียกมาถึงในสิบนาที  ทว่าไม่ได้มีแค่รถพยาบาลที่มาถึง หากยังมีรถตำรวจพ่วงเข้ามาด้วยอีกสองคัน  นายตำรวจสองนายหน้าตาดุดันมาเพื่อสอบปากคำพวกเนออนกับนักเลงยังห้องปกครอง ดูท่าครั้งนี้เนออนคงจะซวยมิใช่น้อย

ตึง

นายตำรวจที่ทำหน้าที่สอบปากคำเนออนแบบตัวต่อตัวฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะที่นั่งอยู่พร้อมทั้งตวาดอย่างมีชั้นเชิง

เล่าความจริงออกมาซะ เธอที่อ้างว่าเป็นฝ่ายถูกรังแกไม่เห็นจะมีบาดแผลอะไรที่ยืนยันได้สักนิดเดียว แต่อีกฝ่ายถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาลสองคนเชียวนะ แถมพวกที่เหลือยังให้การตรงกันหมดว่าเธอตรงเข้าไปทำร้ายพวกเขาก่อน

เนออนถึงกับตกใจมากและกล่าวปฏิเสธทันทีมันไม่จริงนะครับคุณตำรวจ  ผมตัวคนเดียว อยู่ดีๆ จะเข้าไปทำร้ายพวกเขาทำไม

นายตำรวจรับฟังพลางประสานมือมาด้านหน้าและกล่าวต่อไปเราค้นเจอมีดเล่มหนึ่งในกระเป๋านักเรียนของเธอ   ดูท่าว่าเธอจะถูกกลั่นแกล้งเป็นประจำสินะ ถึงได้หาโอกาสเอาคืนพวกนั้นแบบนี้ จับคนผิดไม่เป็นไร แต่ถ้าปล่อยไว้จนเกิดเรื่องขึ้นจะแย่ไปกันใหญ่  ดังนั้นเธอคงต้องนอนในห้องขังสักหลายคืนล่ะนะ

เนออนที่ได้ยินเรื่องมีดก็รู้ได้ทันทีว่าเขาโดนพวกเพื่อนรุมหัวกันกลั่นแกล้งอีกแล้ว ดังนั้นจึงรีบแก้ต่างให้ตัวเองอีกครั้ง  แต่ไม่ว่าเขาจะพูดยังไงมันก็ไม่เป็นผลเลย สุดท้ายจึงถูกจับใส่กุญแจมือ และโดนพาขึ้นรถตำรวจไปยังสถานีตำรวจท่ามกลางเสียงโห่ร้องของเหล่าเพื่อนในโรงเรียน  

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงได้ชอบแกล้งเขากันนัก  แต่เขาก็ยังทนมันเรื่อยมาโดยที่ทำใจไม่ให้โกรธ  แต่ทว่าเรื่องคราวนี้มันเกินไปจริงๆ เพราะฉะนั้นถึงจะได้ชื่อว่าพ่อพระผู้แสนดีไม่เคยโกรธเคืองใครก็ยังสติหลุดกันได้  และครั้งนี้มันก็ทำให้เนออนรู้สึกโกรธจนอยากจะฆ่าพวกในโรงเรียนให้ตายให้หมด

วิ้ง

พริบตาที่เนออนถูกความโกรธเข้าครอบงำ  สร้อยข้อมือสีเงินเส้นหนึ่งบนข้อมือขวาของเขาก็ทอประกายแสงอ่อนๆ ออกมา พร้อมกันนั้นนัยน์ตาสีดำสนิทของเขาก็ค่อยๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นนัยน์ตาสีแดงฉานดุจเดียวกับอสูรร้าย

ทว่าในช่วงเสี้ยววินาทีแห่งความโกรธนั้นเอง เนออนกลับถูกตบอย่างแรงด้วยฝ่ามือข้างหนึ่ง

เพี๊ยะ

เนออนถูกตบจนหน้าหันด้วยความรุนแรง แก้มข้างที่ถูกตบปรากฏรอยแดงช้ำ เขารู้สึกงงจนอารมณ์โกรธลดลงและกลับสู่สภาพเดิม จากนั้นจึงหันไปมองผู้ที่ตบหน้าตนเอง ปรากฏว่าเป็นเด็กสาวต่างโรงเรียนที่เขาได้พบเมื่อเช้ากำลังยืนมองเขาเขม็ง

ช่วยปล่อยเขาเถอะค่ะคุณตำรวจ  เพราะเขามีของแบบนี้อยู่

เด็กสาวที่เนออนไม่รู้จักหยิบบัตรใบหนึ่งที่เหมือนกับบัตรหนึ่งในห้าใบของเนออนส่งไปให้ตำรวจที่ยืนไม่สบอารมณ์เบื้องหน้าได้ดู   และทันทีที่นายตำรวจคนนั้นเห็นก็พลันเปลี่ยนสีหน้าไปเลย  ก่อนจะรีบเข้ามาสอบถามเนออน พร้อมปลดกุญแจมือด้วยความนอบน้อม 

ไม่ทราบว่ามีบัตรที่เหมือนกันกับของคุณผู้หญิงคนนี้หรือเปล่าครับ

คำถามที่สุภาพเกินไปของนายตำรวจทำให้เนออนยืนสับสนอยู่กับที่  ทว่าเขาก็ยังไม่ลืมที่จะหยิบกระเป๋าพกสำหรับใส่บัตรออกมาให้นายตำรวจคนดังกล่าวดู  และเมื่อนายตำรวจเห็นบัตรทั้งห้าใบที่มีคำว่า ‘Valor’ อยู่ในกระเป๋าพกของเนออนก็ถึงกับเบิกตาโพลง

ถ้าอย่างนั้น  ทางผมต้องขอโทษจริงๆ ครับ ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดคุณเนออนไม่มีความผิดใดๆ ขอให้กลับไปเรียนหนังสือและใช้ชีวิตตามปกติได้เลยครับ

พอกล่าวเสร็จ นายตำรวจผู้นั้นก็เรียกเพื่อนให้ขึ้นรถและขับรถตำรวจจากไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางความงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูกของเนออน 

เดิมทีเรื่องมันดำเนินไปจนเขาเกือบจะได้เข้าไปนอนในห้องขังอยู่แล้ว แต่แค่เอาการ์ดออกมาให้ดูเพียงครู่เดียวทำไมเรื่องถึงได้จบลงเร็วปานสายลมเช่นนี้

บอกแล้วไงว่าอย่าไปมีเรื่องถ้าไม่จำเป็น  นายรู้หรือเปล่าว่าพวกอ่อนหัดมักจะทำให้คนอื่นตายโดยที่ไม่ได้ตั้งใจอยู่เสมอ

เด็กสาวที่เนออนได้เจอเมื่อเช้าพูดขึ้นด้วยท่าทางเย็นชา และเนออนที่ได้ยินก็หันไปและเอ่ยถามอย่างสงสัย

ที่พูดมาหมายความว่ายังไง เธอเป็นใครกัน

เด็กสาวหรี่ตาลงเล็กน้อยและเอ่ยปากตอบโค๊ดเนมของฉันคือ อาเธน่า เป็นแบบเดียวกันกับนายนั่นแหละ เป็นมนุษย์ที่ไม่ใช่มนุษย์ และเป็นปีศาจที่ไม่ใช่ปีศาจ

เนออนนิ่งอึ้งไป ตัวเขาไม่เคยเชื่อเรื่องภูตผีปีศาจมาก่อน เพราะเข้าใจว่ามันเป็นเพียงเรื่องหลอกเด็กและเรื่องเพ้อฝัน ดังนั้นเมื่อเจอเด็กสาวที่บอกว่าตนเองไม่ใช่มนุษย์จึงยากที่จะเชื่อถือได้ แต่ทว่าถึงจะไม่เชื่อเรื่องปีศาจก็ตาม  แต่เรื่องบัตรทั้งห้าใบที่เขามีเหมือนกันกับของเด็กสาวคนดังกล่าวก็ทำให้เขาต้องคิดหนักว่าจะเชื่อดีหรือไม่

ระหว่างที่กำลังคิด เด็กสาวก็กล่าวต่อไปอีก

นายไม่เชื่อใช่มั้ยล่ะ ถ้าอย่างนั้นก็พอดีเลย  มีคนที่สาขาใหญ่อยากเจอนายอยู่พอดี  ถ้าอยากรู้เรื่องทั้งหมดก็ตามมาสิ

เนออนที่ได้ฟังก็ทวนคำที่ได้ยินออกไปให้ตามเธอไปอย่างนั้นเหรอ

เด็กสาวจ้องมาที่เนออนและตอบใช่แล้ว ให้ตามมา  นายเองก็ได้รับแล้วไม่ใช่หรอ  ยานพาหนะประจำตัวน่ะ

จากนั้นเนออนก็ได้ยินเสียงมอเตอร์ไบค์คันหนึ่งวิ่งมาแต่ไกลด้วยความเร็วสูงและหยุดลงตรงหน้าของเด็กสาว

มอเตอร์ไบค์คันนี้มีรูปร่างแตกต่างไปจากมอเตอร์ไบค์ที่เนออนขับมาเมื่อเช้าเพียงเล็กน้อย สีของมันเป็นสีน้ำเงินเข้ม แต่ไม่ว่าจะพิจารณายังไงก็คงจะมองออกมาว่าทั้งมอเตอร์ไบค์คันสีน้ำเงินเบื้องหน้าหรือมอเตอร์ไบซ์ของเนออนก็ล้วนถูกสร้างขึ้นจากสถานที่เดียวกัน

เมื่อคิดได้แบบนี้ เนออนก็ตัดสินใจได้ในที่สุด

นี่  หากไม่ตามเธอไปจะเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ

เด็กสาวขึ้นขี่มอเตอร์ไบซ์สีน้ำเงินเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่อยตอบอย่างช้าๆ

กรงล้อแห่งโชคชะตาของนายมันได้หมุนเดินหน้าไปแล้ว  ถึงนายขัดขืนมันก็ยังคงหมุนเดินหน้าอยู่ดี  ไม่มีทางที่นายจะสามารถหยุดมันเอาไว้ได้หรอก

คำตอบของเด็กสาวที่อยู่เบื้องหน้าทำให้เนออนหลับตาลงและเปิดใจให้กว้างขึ้น  ผ่านไปครู่หนึ่งเขาจึงลืมตาขึ้นมาและกล่าวด้วยเสียงที่แสดงถึงความเด็ดเดี่ยว

อัลส์

ทันทีที่เสียงเรียกดังขึ้น มอเตอร์ไบค์คันสีเงินวาวที่เนออนเคยขับขี่เมื่อเช้าก็เปิดระบบการทำงานทั้งหมด และพุ่งเข้ามาจอดอยู่ตรงหน้าของเขา

ลองดูสิ  ว่าชะตาของคนดวงซวยแบบฉันจะหมุนไปในทิศทางใดกันแน่

เนออนก้าวขึ้นไปขี่มอเตอร์ไบค์และขับตามเด็กสาวปริศนาไปท่ามกลางเหล่าเพื่อนนักเรียนมากมายและเหล่าครูอาจารย์ที่กำลังยืนมองกันอย่างสับสน

 

 
...........................................................................................


มาแล้วครับ  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

3,235 ความคิดเห็น

  1. #3080 Wind_of_Independent (@icezeza123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 00:50
    ผมหวังว่าในอนาคต คงไม่กลายเป็นคนโลกสวยนะ
    #3080
    0
  2. วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 13:08
    เนออนกำลังจะเปลี่ยนไป สนุกมากก ครับ
    #2849
    0
  3. #2811 falcon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 02:34
    อย่าว่าผมเลยนะ คืออ่านกี่ทีๆก็รู้สึกขัดใจนิดๆ มันดูไม่สมเหตุสมผลในความรู้สึกของผมน่ะ พวกนี้เป็นองค์กรใหญ่ถูกมั้ย คือไม่คิดจะอธิบายอะไรหน่อยหรอ ปล่อยเนออนมึนๆงงๆ อยู่ๆเอาของไปให้ ไม่มีจดหมายบอกรายละเอียดอะไรซักอย่าง เป็นใครก็งง แล้วยิ่งคนๆนั้นเป็นเนออนอีก จากคนธรรมดาที่ดวงซวย(+ซื่อบื้อ) เจออะไรมาก็ไม่รู้ ใครมันจะปรับตัวทำความเข้าใจทัน คือจะรับใครเข้าองค์กรก็น่าจะสืบประวัติเจ้าตัวแล้วใช่ป่ะ ซึ่งถ้าสืบมาแล้วก็น่าจะรู้ว่าเนออนโดนแกล้งและมีเรื่องบ่อย ไม่งั้นคงไม่เตือนว่าอย่าไปมีเรื่อง (หรืออาจจะไม่ได้สืบอะไรเลย ส่วนที่เตือนอาจเพราะเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาแล้ว งั้นทางองค์กรก็ควรจะรอบคอบกว่านี้นะ) แล้วก็นะ แม่คุณเตือนเสร็จก็เดินหนีไป ไม่บอกรายละเอียดอะไรซักคำ พอเกิดเรื่องก็ไปว่าเนออน เจ้าเนออนก็เกิดอาการงงสิครับ (แต่ก็ยังดีที่มาช่วยล่ะนะ)

    เป็นผม ผมคงแนบจดหมายมาด้วยกับพัสดุอ่ะ เผลอๆจะส่งเจ้าหน้าที่มาคุยเลยด้วยซ้ำ (ส่งเงินส่งบัตร พร้อมรถมาให้ แต่ไม่มีจดหมายรายละเอียดอะไรเลย แปลกๆนะว่ามั้ยครับ)



    ส่วนเนออนก็นะ นายช่วยสงสัยสกิดใจนิดนึงก็ได้มั้ง คือทั้งเรื่องแปลกๆที่เกิดขึ้นกับตัวเอง มีคนแปลกหน้ามาพูดอะไรแปลกๆด้วย แต่นายทำแค่งง คิดว่าแค่ฝัน คิดว่าเรื่องเข้าใจผิด แล้วปล่อยผ่านไป คืออะไร ไม่มีเรียก มีรั้ง หรือถามอะไรเลย หรือเอ็งรีบไปเรียนเหรอ เฮ้ย เพิ่งเจอเรื่องแปลกๆมา ยังมีกะจิตกะใจไปเรียน แปลกคนจริงๆ





    ปล. ขออภัยหากที่เม้นไปอาจทำให้ไม่พอใจ แต่เพราะรู้สึกว่ามันแปลกๆก็เท่านั้น ก็เลยอยากชี้แจงทั้งเสนอความคิดเห็นให้ทราบ แต่ท้ายที่สุดก็แล้วแต่ไรท์แหล่ะครับ ยังไงผมก็ตามอ่าน เพราะรออ่านเรื่องนี้มานานแล้ว
    #2811
    0
  4. #2619 Natdanai Wichapong (@chiba_tatsuya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:34
    ขอบคุณครับ
    #2619
    0
  5. #2441 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 00:47
    หนุกๆ แต่ก็ไม่ต่างจากก่อนรีไร เท่าไหร่่นะเราว่า
    หนุกหนานๆๆๆ
    #2441
    0
  6. #2436 ๑valcan๑ (@valcanbass) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 23:16
    สนุกมากๆ ครับ (มาโพสย้อนหลัง 555+)
    #2436
    0
  7. #2358 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:10
    สนุกมากเลยนะ
    #2358
    0
  8. #2337 lnwsaa (@popsaa123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:09
    โอ้ววววววว มาไวๆครับบ
    #2337
    0
  9. #2323 Sirawit Chumchob (@filmakerzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:07
    นิยายเรื่องนี้กลับมาอัพแล้ว ดีใจที่สุด รอคอยนานมาก ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆนะครับที่กลับมาอัพนิยายเรื่องนี้ต่อ สู้ๆนะครับ
    #2323
    0
  10. #2322 หมอกเงา (@lumpang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:02
    ขอบคุณ
    #2322
    0
  11. #2320 ZZZหลับฝันดี (@master-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:50
    มีบัตรเเหกกฎหมายกับวงเงินไร้ขีดจำกัดไม่ต้องทำอะไรกินเเล้ว
    #2320
    0
  12. #2317 Ployyuki (@shizuku1986) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:03
    ในที่สุดก็มาต่อเรื่องนี้ สารภาพว่าลืมเรื่องเก่าไปแล้วค่ะ แต่สองตอนที่รีไรท์ใหม่ก็สนุกมาก รอติดตามตอนต่อไปนะคะ ^^
    #2317
    0
  13. #2316 Mr.Can (@pcicanza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:00
    เขียนให้จบนัครับ ชอบ มากกว่าเรื่อง ราชันย์ศารต อีกครับ
    #2316
    0
  14. #2312 TheHunTeR (@l2thloser) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:31
    กลับมาแล้วหรอครับ สู้ๆครับไรต์เตอร์ คิดถึงเรื่องนี้มาก เขียนต่อให้จบนะครับ
    #2312
    0
  15. #2310 JenniiPipo (@jenniipipo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:27
    ดีใจที่ไรท์กลับมา55555555 ชอบมากค่ะ สนุกๆมากเลยยย. ^_______^
    #2310
    0
  16. #2309 8lek (@8lek8) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:58
    สนุกมากๆๆค่ะ ^^
    #2309
    0
  17. #2308 เงามรณะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:50
    สนุกมากเลยคับ
    #2308
    0
  18. #2307 markbull (@dokiboom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:47


    อัพต่อเลย


    #2307
    0
  19. #2305 ออกัสดิ์ โคล่า (@thongraya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:47
    อีกไม่นาน
    #2305
    0
  20. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:25
    อันที่จริงยายอาเธน่านี่ ก็น่าจะบอกไปตรง ๆ เลยนะ คุยกันซักชั่วโมงเนี่ยจะตายรึไง
    #2304
    0
  21. #2303 PrinceOom (@lasaeta) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:20
    สนุกมากครับ ปูเสื่อนอนรอตอนต่อไป
    #2303
    0
  22. #2302 kimon (@thunder-k) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:10
    เอาอีกๆๆๆๆ
    #2302
    0
  23. #2301 ฟรีด้อม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:08
    ต่อเลยครับ
    #2301
    0
  24. #2299 โอตาคุที่13 (@1204254112042541) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:57
    อ..อ.ม..มาม่ายยยทันเมนท์แรกอ่าาา
    ...
    #2299
    0
  25. #2298 Zodass (@joddy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:51
    สนุกมากครับ
    #2298
    0
  26. #1395 นักอ่านอาชีพ (@wongtragool) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 05:28

    เริ่มต้นได้สนุก น่าอ่านดี

    #1395
    0
  27. #1301 FinaloP (@kitdacloud) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 22:12
    อ่านอีก รออัพ
    #1301
    0
  28. #1233 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 01:43
    เจ๋งมากเลยค่ะ เทคโนโลยีก้าวล้ำน่าดู~
    #1233
    0
  29. #1185 Mr.February (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 22:48
    แจ๋วสุดๆไปเลย

    อยากได้สักอัน
    #1185
    0
  30. #1175 svn_mikel (@winnaya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 21:14
    ไฮเทคสุดๆไปเลย

    อยากมีแบบนี้บ้างจัง
    5 555
    #1175
    0
  31. #926 วายุทมิฬ (@raroka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 17:33
    มันวะ5555555555555
    #926
    0
  32. #857 อะนะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2554 / 22:21
    หนุกดีครับ ^^ ขอตินิดนึงสำหรับตอนนี้นะครับ อาวุธที่มากะมอไซมันออกจะซ้ำไปนะครับ มืด ดาบ เคียว ซึ่งแต่ละอันก็เป็นเลเซอหมด(ขอเรียกว่าเลเซอนะ แหะๆ) ถ้าทำได้น่าจารวมๆเป็นอันเดียวไปเลย เรานึกถึงสตาวอภาคแรกอะที่ตัวบอสมันเอาดาบเลเซอสองอันมาต่อกันเป็นกระบอง แล้วก้ออาวุธในอีกหลายๆเรื่องที่มีลูกเล่นสามารถเปลี่ยนแบบได้ในอันเดียว ขอบคุณครับ
    #857
    0
  33. #854 Zephyr @^_^@ (@xena) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2554 / 22:46
    พึ่งเริ่มอ่าน สนุกดีค่ะ ขอบคุณน๊า...
    #854
    0
  34. #846 มนุษย์เงา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 03:16
    ยิ่งอ่าน ยิ่งมันส์ ติดตามมาจากรันชันศาสตรา มันทั้ง 2 เรื่องเลย
    #846
    0
  35. #842 อ่านการ์ตูน (@khimkhimza32) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 21:49

    หน่วยงานระดับโลก

    #842
    0
  36. #801 ~ K r i t Z ~ (@logintest03) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2554 / 18:46
    ตื่นมาเมพเวอร์ 55 5
    #801
    0
  37. #790 ฟู่กันไร้หมึก (@shinratk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 17:50
    อยากตื่นขึ้นมาแล้วมีซิกแพคมั่งจัง
    #790
    0
  38. #524 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 08:13
     55 โชคดี ๆ อย่าให้โครมาอัดอีกนะ อิอิ
    #524
    0
  39. #498 นักอ่านพเนจร (@txioth) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 12:59
    มาตามอ่านแระ เหอๆ
    #498
    0
  40. #387 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 19:39
    น่าสนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #387
    0
  41. #365 koly (@-emptines-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 21:32
    ทำไมมันเมพโคตรๆอย่างงี้ฟะ

    สุดยอดจริงๆๆ

    แบบได้มาอย่างงงๆ 555
    #365
    0
  42. #197 bat_o.on (@bat_oon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 23:40
    สุดยอดอะ
    ติดตามต่อไป....
    #197
    0
  43. #185 Gray Angle (@emoblack) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2554 / 16:34
    สุดยอดดดดดดด~!!!
    #185
    0
  44. วันที่ 24 เมษายน 2554 / 08:00
    น่าติดตาม
    #108
    0
  45. #97 คุณมึนจัง (@lucky000) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 01:15
     หุหุ  หน่วยงานนี้ มันจะ เทพ เกินไปหรือเปล่า 
    #97
    0
  46. #29 drazzx (@drazzx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 15:54
    หนุกมากเลย
    #29
    0
  47. #21 PeakmakeR (@pekamaker) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2554 / 23:42

    อ่านแล้วรู้สึกเหมือนดู  มด X  ขี่มอร์ไซ อนาคตเลย

    อ่านได้ 2 ตอนก้อโดนใจแล้วน่าสนใจมาก  ต้องติดตามกันต่อไป

    #21
    0
  48. #20 ชอบ... (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2554 / 22:36
    เริ่มเรื่องได้สนุกน่าติดตามมาก...
    #20
    0
  49. #15 AonakIno (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 16:05
    พี่ครับ ชื่อเมฆาน้อยมาได้ไง คนละเรื่องพี่



    อ่านก็แอบขำคนแต่ง ฮ่าๆ เมฆาน้อย ฮ่าๆ
    #15
    0
  50. #11 Pu_pee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 01:21
    สนุกโฮกๆ อะครับ ติดตามมาจากเรื่อง ราชันศาสตร ชอบทั้งสองเรื่องเลย อยากจะให้ออกเป็นหนังสือจัง จะรีบซื้อทันทีเลย
    #11
    0