Phantom Seeker : หน่วยจารชน ยอดคนพันธุ์อสูร

ตอนที่ 16 : โอเดอร์เวแกรนด์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    17 ม.ค. 59

โอเดอร์เวแกรนด์


สายตาร้อนแรงของเหล่าอาชญากรมองตรงมาที่เนออนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ  ในมือพวกเขาต่างถืออาวุธไว้พร้อมสรรพ  ทั้งอาวุธปืนอย่างโซลูคอยล์  และอาวุธฟันอย่างอาร์มเซเบอร์  ทั้งหมดมีเป้าหมายที่ผู้เป็นศัตรู  เจตนาฆ่าฉายชัดออกมาอย่างชัดเจน

“มันเข้ามาในค่ายได้ยังไง”

“รีบฆ่ามัน  ก่อนที่มันจะฆ่าเรา”

“ฆ่ามัน”

เสียงตะโกนมาจากรอบทิศทาง  แม้จะดูวุ่นวายไปบ้าง  แต่ในความเป็นจริงการลงมือของพวกอาชญากรกลับเป็นระเบียบมากกว่าที่คิด

“ยิงเลย..ยิง”

พอสิ้นเสียงร้องกึกก้อง  โซลูคอยล์จำนวนหนึ่งในมือของอาชญากรก็ชี้เข้าหาเนออนอย่างพร้อมเพรียง  ทันทีที่เสียงปืนคำรามลั่น  กระสุนความร้อนก็วิ่งเข้าหาเนออนอย่างรวดเร็ว  ชั่วพริบตาเนออนก็ถูกล้อมไว้ตรงกลางกระสุนแสงประดุจดอกไม้งามกลางฝูงภมร

เนออนไม่รอช้าถีบเท้ากระโดดลอยตัวขึ้นเหนือพื้นนับสิบเมตรหลบรอดจากกระสุนสังหารระลอกแรกไปได้  แต่ในทันทีที่หลบได้  กระสุนความร้อนระลอกต่อไปก็ถูกยิงติดตามเข้าใส่ร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศ

อาชญากรต่างยิ้มย่องเพราะไม่คิดว่าเนออนที่เป็นเป้านิ่งอยู่กลางอากาศจะหลุดรอดจากการโจมตีนี้ได้  ทว่าเนออนกลับเหนือชั้นกว่าที่พวกเขาคาดคิดเอาไว้

ในช่วงเวลาที่กระสุนพลังงานความร้อนพุ่งเข้าใกล้  เนออนก็ขยับวาดไททันซอร์ดในมือออกไปครั้งหนึ่ง  ด้วยน้ำหนักดาบที่มีมากกว่าน้ำหนักร่างกาย  ทำให้ร่างที่อยู่กลางอากาศถูกเหวี่ยงจนเปลี่ยนทิศ  เกิดเป็นภาพที่เนออนทะยานตัดอากาศลงสู่พื้นดินราวกับเหินบิน

ทันทีที่เท้าของเนออนออนแตะลงบนพื้นท่ามกลางฝูงอาชญากรอย่างมั่นคง  ดาบยักษ์ในมือขวาก็หมุนฟาดฟันออกไปรอบตัว  ปรากฏเสียงดัง บูม

ด้วยความแข็งแกร่งทางร่างกายและน้ำหนักของไททันซอร์ด  การฟาดฟันเพียงหนึ่งครั้งก็สร้างความตื่นตะลึงไปทั่ว  อาชญากรที่อยู่ในรัศมีของดาบไม่ต่างอะไรจากวัชพืชที่ถูกเป่าทิ้งด้วยพายุทอร์นาโด  ใกล้หน่อยก็ร่างกายฉีกขาด  ห่างออกไปหน่อยก็ถูกดีดด้วยคลื่นอัดอากาศจากปลายดาบจนปลิวกระเด็นเวียนว่อน  หยดเลือดสีแดงกระเซ็นเป็นฝอย

ไททันซอร์ดที่เพิ่งฟันได้ครบรอบกระแทกพื้นดังตึง  เนออนเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว  วิ่งลากดาบยักษ์ไปตามพื้น  มือซ้ายยกบาเทนดอร์วขึ้นมาเล็งและยิง  สาดกระสุนเสียงดังปังอย่างต่อเนื่อง

กระสุนสีฟ้าอันงดงามพุ่งทะลวงร่างของอาชญากรคนแรกทะลุหลังและยังพุ่งทะลวงผ่านร่างของอาชญากรที่ยืนอยู่ในแนวเดียวกันออกไปอีกนับสิบคน  ทันทีที่กระสุนสิ้นแรงส่ง  มันก็ระเบิดออกดังตูมพร้อมกับบังเกิดเปลวไฟสีฟ้าพวยพุ่งออกมาเป็นคลื่นแสง  อาชญากรที่อยู่ในรัศมีห้าเมตรรอบกระสุนสังหารถูกแผดเผาด้วยไฟจนล้มกลิ้งทรมาน

แค่เพียงครู่เดียว  อาชญากรก็ล้มตายภายใต้มือของเนออนมากกว่าสองร้อยคน  ยิ่งอาชญากรมีมากก็ยิ่งหนีห่างจากเนออนได้ยาก  การออกอาวุธสังหารหนึ่งครั้งสามารถฆ่าอาชญากรได้มากเกือบยี่สิบคนในคราเดียว

เสียงร้องโหยหวนครวญครางเริ่มดังระงมขึ้น

เนออนดูราวกับเป็นฝันร้าย  ยมทูตที่ส่งทุกชีวิตคืนสู่โลกแห่งความตาย

“ไอ้ปีศาจนรก”

อาชญากรกลุ่มใหญ่ดาหน้ากันเข้าหาเนออนพร้อมเสียงกรนด่า  แต่ในพริบตาที่ไททันซอร์ดในมือของเนออนขยับฟันออกมา  ทุกอย่างตรงหน้าก็หายไป  ทั้งร่างของอาชญากร  ทั้งอาวุธมากมายในมือ  ทุกอย่างไม่มีความหมายเมื่อต้องเผชิญกับพลังทำลายอันมหาศาล  ทั้งคนทั้งอาวุธถูกทำลายลงพร้อมๆกัน  การฆ่ามันง่ายราวกับกำลังเดินบี้มด

ผ่านไปห้านาที  ซากศพของอาชญากรก็นอนเกลื่อนนับพันร่าง  เลือดแดงฉานอาบท่วมทั่วพื้นดินราวกับผลของสงคราม  เปลวไฟสีฟ้าครามลุกโหมมอดไหม้ไม่ยอมดับ

กระนั้นเนออนก็ยังไม่หยุดที่จะสังหาร   ความบ้าคลั่งอันเยือกเย็นของเขายิ่งนานยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น  ยิ่งฆ่ายิ่งหยุดไม่ได้ 

เนออนรู้สึกเหมือนว่าตนเองกำลังชำระล้างความโสมมให้หมดไปเรื่อยๆ  ยิ่งฆ่ามากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ว่าพลังงานบาปอันดำมืดในพื้นที่ถูกขจัดปัดเป่าออกไปมากเท่านั้น  ขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังอันท่วมท้น  เลือดที่เดือดพล่าน  และเซลล์ในร่างที่กำลังตื่นเต้นยินดี

เนออนเหมือนเป็นสัตว์นักล่าที่เสพติดการฆ่าทำลาย

“เหวอ..ไอ้ปีศาจ” หลังจากตายกันเกลื่อนกลาด อาชญากรรอบด้านก็เริ่มตระหนกด้วยความกลัว

ตัวตนของเนออนไม่เพียงนำความกลัวมาสู่พวกอาชญากรเท่านั้น  แม้แต่พวกเดียวกันยังรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมา

“นี่มันอะไรกัน..มันไม่น่าเชื่อ” มิเรนที่เฝ้าดูการลงมือของเนออนจากบนหอสังเกตการณ์รู้สึกราวกับตนเองกำลังฝันไป  เธอใช้ครอสดูโอชี้ไปที่เนออนและลอบประเมินความแข็งแกร่ง

-2,980-

มิเรนมองตัวเลขความแข็งแกร่งที่แสดงออกมาให้เห็นด้วยความรู้สึกสะท้าน  ตัวตนของเนออนราวกับเป็นขอบเขตของความไม่เข้าใจ  ตัวตนอันแสนน่าพิศวง

“2,980 เมทากรัม  เป็นไปได้ยังไง..ก็เมื่อวานมันเพิ่งจะ 2,100 กว่าๆ เองนี่นา”

ขณะที่เธอยังตกใจไม่หาย  ตัวเลขแสดงค่าความแข็งแกร่งของเนออนก็เริ่มขยับเปลี่ยนไป

-3,000-

“ความแข็งแกร่งของเขามันเพิ่มขึ้นอีกแล้ว  นี่มัน...เกินไป” มิเรนเบนสายตามองไปที่เนออนราวกับมองตัวประหลาด

ขณะที่เนออนเริ่มที่จะเปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้จนดูน่ากลัวมากขึ้น  แต่เดิมเขาต้องคอยหลบการโจมตีและโจมตีไปด้วยพร้อมกัน  ทว่าตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องหลบอีกแล้ว

ต่อหน้าของเนออน  อาชญากรมากมายถืออาร์มเซเบอร์วิ่งเข้ามาหา  ดาบแสงหลายเล่มฟาดฟันมายังร่างของเขา  แต่เขาไม่ได้หลบมัน  แววตาของเขายังคงเยือกเย็นปานโลกน้ำแข็ง

ทว่าในทันทีที่ดาบแสงสีแดงสัมผัสร่างของเนออน  คมดาบพลังงานก็ระเบิดออกเป็นละอองแสงระยิบระยับราวกับเอาแก้วไปกระทบหิน 

ต่อจากนั้นกระสุนความร้อนของโซรูคอยล์หลายสิบลูกก็กระหน่ำใส่ร่างของเนออนจากทุกทิศทาง  แต่กระสุนสังหารที่ควรเจาะทะลุร่างกลับไม่อาจเผาไหม้ผ่านร่างกาย  กระสุนมากมายปะทะใส่ร่างเนออนและมอดดับสลายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อาชญากรมากมายยืนมองกันตาค้าง  พวกที่อยู่ใกล้มีอาการขาสั่นและหงายหลังก้นกระแทกพื้น  บางคนฟันกรามบนล่างกระทบกันดังกึกๆ อย่างน่าเวทนา

ทว่าก็มีอาชญากรบางคนที่บ้าจนเริ่มสติแตก

“ไอ้ปีศาจ..แกตายซะเถอะ  ข้าจะฆ่าแก”

อาชญากรที่ดูเหมือนฝังระเบิดไว้ในตัววิ่งเข้าใส่เนออนอย่างไม่กลัวตาย  เขาใช้ดาบแสงในมือเสียบใส่หน้าอกเพื่อปลิดชีพตัวเองและกระโดดเกาะเนออนเอาไว้แน่น

“แกตายซะเถอะ”

เสียงของอาชญากรเต็มไปด้วยแรงอาฆาต  จากนั้นระเบิดเพลิงระอุในตัวก็ทำงานก่อให้เกิดการระเบิดขึ้นเสียงดังก้อง คลื่นเปลวไฟสีส้มแดงลุกท่วมขึ้นมาเผาไหม้เนออนรวมทั้งพื้นที่รอบๆ

ท่ามกลางเปลวไฟและสภาพที่ไร้ซึ่งการป้องกัน  ไม่ว่าใครคนใดก็คิดว่าเนออนจะต้องตายลงแล้วอย่างแน่นอน  ทว่าในความเป็นจริงบางสิ่งที่มากกว่าฝันร้ายกำลังเริ่มต้นขึ้น

ภายใต้ความเงียบงัน  เสียงฝีเท้าที่ก้าวอย่างสม่ำเสมอพลันดังขึ้น  ผสานกับเสียงของมีคมขนาดยักษ์ที่ลากผ่านพื้นดินอย่างช้าๆ  เงาร่างดำทะมึนปรากฏให้เห็นลางๆ ท่ามกลางเปลวไฟ  จากนั้นก็ขยายใหญ่มากขึ้นและเผยให้เห็นตัวตนของเนออนที่เดินผ่านเพลิงร้อนระอุออกมาในสภาพที่ไร้บาดแผล  จะมีก็แต่เสื้อผ้าบางส่วนที่มอดไหม้จากความร้อนเท่านั้น

“นี่มันอะไรกัน...”

“นี่มัน..เป็นไปไม่ได้”

“มันโดนระเบิดเพลิงเข้าไปแล้วไม่เป็นอะไรเลย”

“ฮ่าๆๆ..ฝัน..ต้องฝันอยู่แน่ๆ”

อาชญากรที่เหลือต่างร่ำร้องออกมาอย่างไม่เข้าใจ

ความแข็งแกร่งทางร่างกายที่มากเหนือจินตนาการของเนออนทำให้อาชญากรเริ่มเห็นความสิ้นหวัง  สำหรับพวกเขาเนออนที่ยืนอยู่ตรงหน้าดูราวกับเป็นอะไรที่มากกว่าปีศาจหรืออสูรกายร้ายกาจไปแล้ว 

ต่อหน้าของเนออน  พวกเขาเกิดความรู้สึกด้อยค่า  ความห่างชั้นของพลังอำนาจ  แม้แต่อาชญากรที่โหดเหี้ยมมาทั้งชีวิตยังเกิดความรู้สึกว่าตนต้อยต่ำกว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าความเยือกเย็นที่ไร้ปราณีของเนออน  การฆ่าสำหรับเนออนมันง่ายดายมาก  อาวุธทั้งหลายที่พยายามโจมตีใส่ก็ไร้ประโยชน์ 

พวกอาชญากรต่างมองเห็นลางร้ายแห่งหายนะ  เห็นแต่หนทางตายไม่เห็นทางรอดของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว   ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มหันหลังหนีด้วยความกลัว  หนีทั้งที่รู้ว่าอาจหนีไม่พ้น  ความคิดที่จะต่อสู้ของพวกเขาถูกทำลายลงโดยสิ้นเชิง

ตัวตนของเนออนทรงพลังมากเกินไปจนแม้แต่มิเรนยังต้องก้าวถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความหวั่นเกรง  แม้จะมองดูจากที่ไกลๆ ยังรู้สึกได้ถึงความเยือกเย็นและจิตสังหารของเนออนที่แผ่ออกมากดดันจนหนาวสั่นไปถึงกระดูก

“เขาแข็งแกร่งมากเกินไป  ทรงพลังมากขนาดนี้ได้โดยไม่ต้องใช้ซิงโคร” เธอมองเนออนและมองไปที่ตัวเลขความแข็งแกร่งของเนออนที่แสดงอยู่บนหน้าปัดของนาฬิกาข้อมือครอสดูโออย่างตะลึงลาน

-4,300-

คนธรรมดามีค่าความแข็งแกร่งทางร่างกายประมาณ 10 – 50 แล้วแต่สรีระ  การออกกำลัง  และเพศ

ดีลิปเปอร์ที่เป็นทหารวิทยาการซึ่งผ่านการยกระดับสมรรถภาพมีค่าความแข็งแกร่งโดยเฉลี่ย 500 – 700

โอเดอร์และแฟนธ่อมซีกเกอร์ตามปกติโดยไม่ใช้ซิงโครจะมีค่าความแข็งแกร่งอยู่ที่ 800 – 2500 ต่างกันไปตามแต่ละบุคคล

แม้ตัวเลขนี้จะเป็นตัวเลขที่ใช้วัดความแข็งแกร่งทางร่างกายอย่างเดียว  ไม่นับรวมพลังจากซิงโคร  และความสามารถที่พลิกแพลงไปตามพลังพิเศษของเฟรยา  แต่การที่โอเดอร์คนหนึ่งมีค่าความแข็งแกร่งเกินกว่า 3,000 ก็นับได้ว่าเป็นตัวตนพิเศษแล้ว 

ดังนั้นการที่เนออนมีความแข็งแกร่งทางกายมากกว่า 4,000  จึงเป็นอะไรที่ใครไม่เคยนึกถึง  เรียกได้ว่าเป็นอสุรกายประหลาดในหมู่โอเดอร์ด้วยกันเอง

“เหลือเชื่อ...นี่เครื่องวัดเสียหรือเปล่า” ทั้งๆ ที่เห็นด้วยตาตัวเอง  มิเรนยังรู้สึกว่าตนเองฝันไป  มันคือฝันร้ายที่ร้ายสุดๆ เท่าที่เธอเคยเห็นมา  ตรงหน้าของเธอมีเพียงฉากนองเลือด

เนออนในตอนนี้กำลังไล่ฆ่าอาชญากรทุกคนที่ทำได้แค่หนี  ประตูทางออกจากค่ายโจรมีเพียงทางเดียวและไม่เพียงพอให้อาชญากรหลายพันหนีออกไปพร้อมกัน  ดังนั้นจึงเกิดการเบียดเสียดเพื่อหนีตาย  บ้างก็ย่ำเหยียบใส่พวกเดียวกันเองจนตายอย่างไร้ความปราณี  พวกที่ฉลาดหน่อยก็จะปืนกำแพงค่ายเพื่อหนีออกไป  ขณะที่เนออนเป็นตัวตนของสัตว์ร้ายที่ล่าเหยื่ออย่างใจเย็น

เขาใช้ไททันซอร์ดฟันต้นไม้ต้นเตี้ยๆ ที่เหล่าอาชญากรเหลือไว้เพื่อเป็นล่มเงาหลายต้นให้โค่นลงมา  และใช้พละกำลังขว้างปาต้นไม้ทั้งต้นไปอุดประตูทางเข้าออกของค่ายโจรเอาไว้  ตามด้วยใช้บาเทนดอร์วยิงใส่จนเกิดเปลวไฟสีฟ้าระอุลุกไหม้ 

พวกอาชญากรที่กระจุกกันอยู่ตรงประตูต่างหนีเปลวไฟกันจ้าระหวั่น  และเริ่มเปลี่ยนทิศทางเข้าหากำแพงค่ายเพื่อปีนหนีเอาตัวรอด

ทว่ามันก็เป็นความคิดที่ผิดมหันต์  เพราะต่อจากนั้นเนออนก็เริ่มยิงกระสุนสีฟ้าใส่กำแพงค่ายโดยรอบจนถูกเผาวอดวาย  ทุกสิ่งปลูกสร้างในค่ายโจรถูกทำลายและลุกไหม้เป็นเปลวไฟสูงท่วมหัวด้วยกระสุนบลูเฟรม 

อาชญากรที่พยายามหนีเอาชีวิตรอดไม่อาจหลบหนี  มองไปทางไหนก็มีแต่ไฟสีฟ้าปิดล้อม  ราวกับตกอยู่ในนรกแห่งเปลวเพลิง อุณหภูมิในค่ายร้อนมากขึ้นและร้อนระอุจนอาชญากรที่เป็นมนุษย์ธรรมดาไม่อาจทนไหว  เหงื่อกาฬไหลโกรก  ร่างกายเสียน้ำจำนวนมากจนเกิดภาวะช็อคขาดใจตายอย่างเฉียบพลัน  บางคนก็พยายามตะเกียกตะกายคลานไปตามพื้นดินอย่างลำบาก  แต่ก็ไม่อาจหลบพ้นมัจจุราชเยี่ยงเนออนที่เดินอย่างเนิบนาบและใช้ดาบในมือเพื่อส่งวิญญาณไปสู่นรกภูมิ

หลังจากหนึ่งชั่วโมงผ่านไป  เปลวไฟทั้งหลายมอดดับลง  เนออนยืนอยู่ท่ามกลางพื้นที่ซึ่งถูกเผาไหม้เป็นถ่านดำ  ซากศพไม่สมประกอบมากมายกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้นที่ราวกับเพิ่งผ่านสงครามครั้งใหญ่มา  กลิ่นคาวเลือดชวนอาเจียนผสานไปกับกลิ่นเนื้อไม้ฟุ้งตลบอบอวนอยู่รอบบริเวณ

หากแต่เนออนกลับเงยหน้าขึ้นฟ้า  หลับตาและสูดลมหายใจเข้าปอดลึกด้วยสีหน้าผ่อนคลายโปร่งสบาย

“ซืด..อา..อากาศปกติมันช่างสดชื่นจริงๆ”

เขารู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก  อากาศที่เคยรู้สึกว่าถูกปนเปื้อนไปด้วยมลพิษเพราะพลังงานบาปดำมืดเหมือนถูกชำระล้างให้บริสุทธิ์อีกครั้ง 

บริสุทธิ์สดชื่นโดยแลกกับชีวิตของอาชญากรมากมายที่ได้หายไปตลอดกาล

“ดูเหมือนว่านายจะทั้งประหลาดและโหดเหี้ยมเลยนะ”

ห่างออกไปไม่ไกล  มิเรนแบกเป้สองใบเดินตรงเข้ามา  และโยนเป้สนามใบหนึ่งไปให้เนออน

“เพราะนายเผาไม่เลือก  เล่นเอาฉันเกือบหนีไม่ทัน  ทำถึงขนาดนี้..ไม่กลัวว่าสัมภาระของตัวเองจะถูกเผาไปด้วยหรือไง”

เนออนวางเป้ลงบนพื้นและหยิบเสื้อตัวใหม่ออกมาเปลี่ยนแทนตัวเดิม 

“ถ้าเพียงแค่เป้ใบเดียวที่ฝากไว้ยังดูแลไม่ได้  ฉันคงต้องฆ่าเธอทิ้ง” สายตาของเนออนบ่งบอกว่าเขาพูดจริง

“โห..เป็นคำพูดที่ดูเลือดเย็นจริงๆ นะ” มิเรนปรายตามองไปรอบบริเวณ  ผ่านซากศพมากมายที่นอนทอดกายไม่ไหวติงราวกับก้อนเนื้อด้วยสีหน้าเรียบเฉย

 “แต่ฉันก็ไม่ได้เกลียดนายที่เป็นแบบนี้หรอกนะ  เพราะในสถานการณ์แบบนี้  ความเลือดเย็นของนายมันดูพึ่งพาได้แบบสุดๆ ไปเลย”

จากนั้นเธอก็เผยอยิ้มออกมา “เท่านี้การทดสอบโอเดอร์คงใกล้จบลงแล้ว  พวกอาชญากรที่เหลืออยู่บนเกาะคงมีอีกไม่มากเท่าไหร่”

“นั่นสินะครับ  ความสนุกของผม..คงใกล้จบลงแล้วเหมือนกัน”

เสียงไม่ได้รับเชิญดังแทรกการสนทนาโดยที่มิเรนไม่ทันรู้ตัว

“โคร!?” เธอรู้สึกผวาจนโดดถอยหลังไปไกลกว่าสิบเมตรในครั้งเดียว  และหันไปมองยังทิศทางของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ

ชายหนุ่มวัยยี่สิบที่มีหน้าตามึนๆ ซึมๆ หนังตาจะปิดคล้ายคนง่วงนอน  ตัวเนื้อขาวซีด  ร่างกายบอบบางคล้ายคนเป็นโรคกำลังลุกขึ้นมาจากกองเถ้าถ่าน  เส้นผมยาวสีดำขลับทับปิดตาขวาเอาไว้ข้างหนึ่ง  รอยยิ้มอันเป็นมิตรจากริมฝีปากอันซีดเซียวดูน่ากลัว  ที่สำคัญที่สุดคือชายหนุ่มดังกล่าวอยู่ในสภาพ ล่อนจ้อน

แต่ความล่อนจ้อนที่ชายหนุ่มแสดงออกมายังไม่เทียบเท่ากับบรรยากาศชวนสยองจนขนลุกที่ปล่อยออกมาตลอดเวลาราวกับเป็นเสื้อคลุมชั้นหนึ่ง

เพียงแค่เห็นหน้าก็ทำให้มิเรนที่ไปตั้งหลักซะไกลต้องรอบระวังตัวเป็นสองเท่า  สายตาของเธอจับจ้องที่ผู้มาใหม่อย่างไม่อยากเชื่อ

“เดธ  โทรี่” เธอเอ่ยชื่ออีกฝ่ายออกมา

“เธอรู้จักกับไอ้ซอมบี้นี่ด้วยเหรอ” เนออนถามด้วยสีหน้าเฉยชา  สายตามองตรงไปที่ชายโรคจิตตรงหน้า ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเพิ่งใช้บุคคลดังกล่าวเป็นโล่กันระเบิดจนอีกฝ่ายไหม้ดำไปทั้งตัวได้ไม่นาน

“แหมๆ รู้จักผมซะด้วย” ซอมบี้โรคจิตปรายตาไปที่มิเรน “แต่ถ้าจะให้ถูก..ต้องเรียกผมว่า โทรี่ ดิแอคเตอร์คำว่า เดธ มันเป็นชื่อที่คนอื่นเติมให้ภายหลัง”

“นั่นมันไม่สำคัญ” มิเรนแย้งอย่างระวัง “ที่สำคัญคือชื่อเสียงของนายมันลือกระฉ่อนมาก...ในทางเหม็นหึ่ง”

เธอกล่าวต่อ “ศัลยแพทย์หนุ่มโรคจิตที่สูญเสียอารมณ์เจ็บปวดทางกาย  ในระหว่างฝึกฝนก็ทำให้ครูฝึกต้องป่วยทางจิตไปสามคน  ถ้าเป็นโอเดอร์ที่ฝึกในรุ่นเดียวกัน..คงไม่มีใครที่ไม่รู้จัก  แถมนายยังเป็น โอเดอร์เวแกรนด์

“ไม่เอาๆ..มันเสียมารยาทนะรู้มั้ย” โทรี่ยิ้มเย็น “ เวแกรนด์มันใช้เรียกพวกผิดปกติหรือกลายพันธุ์  ดังนั้นไม่ควรพูดออกมานะ  ที่สำคัญกว่า..”

โทรี่ชี้ไปที่เนออน “นอกจากฉัน..เธอยังเสียมารยาทกับเจ้านี่ด้วยล่ะ”

เนออนพลันหลุบตาลงเล็กน้อย ขณะที่มิเรนมีสีหน้างุนงง “หมายความว่าไง”

“นายชื่ออะไร!?” โทรี่มองตรงไปที่เนออนอย่างอยากรู้

“เนออน ราฟิลเซฟฟ์” เนออนตอบห้วนๆ

“ยินดีที่ได้รู้จักนะ” โทรี่ทักทายอย่างเป็นมิตร “รู้มั้ย..ว่านายกับฉันมันพวกเดียวกัน  พวกเราเหมือนกันมากเลย”

เนออนชักสีหน้า “ไม่เหมือน..ฉันไม่ได้โรคจิต”

“เหมือนสิ..” โทรี่ย้ำ “เพราะทั้งนายและฉันต่างก็เป็น เวแกรนด์ไงล่ะ”

มิเรนที่ยืนฟังมีท่าทางตกใจ “เวแกรนด์ เนออนอะน่ะเป็นโอเดอร์เวแกรนด์” เธอจ้องเนออนเขม็ง

ขณะที่เนออนยังคงนิ่ง “มันคืออะไร!?” เขาหันไปถามมิเรนอย่างไม่ทุกข์ร้อน

“มันก็คือโอเดอร์ที่ความสามารถเร้นในฐานะมนุษย์ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นไง” มิเรนอธิบาย “หลังจากกลายเป็นโอเดอร์  ศักยภาพทางร่างกายจะเพิ่มมากขึ้น  และได้รับพลังพิเศษจากเฟรยาเพื่อใช้ต่อสู้  แต่ก็มีบ้างเหมือนกันที่ศักยภาพซึ่งเพิ่มขึ้นไปกระตุ้นความสามารถเร้นในฐานะมนุษย์ให้ตื่นพร้อมกัน  ก็เหมือนกับมนุษย์ที่มีพลังพิเศษอะไรแบบนี้  อย่างพวกที่วิ่งไม่รู้จักเหนื่อย  ร่างกายทนต่อกระไฟฟ้า  ทนต่อความร้อนความหนาว  อะไรแบบนี้นั่นแหละ”

หลังจากมิเรนอธิบายจบ  โทรี่ก็เอามือจับบ่าเนออนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม  ส่งสายตาปิ้งๆ

“ทีนี้เข้าใจแล้วใช่มั้ย..ว่าพวกเรามันเหมือนกัน”

“ไม่..” เนออนปฏิเสธพลางปัดมืออีกฝ่าย “แค่เวแกรนด์พอรับได้  แต่ฉันไม่ใช่โรคจิตอย่างแน่นอน”

ระหว่างที่เนออนปฏิเสธโทรี่  มิเรนก็ร้องเสียงดังขึ้นมา

“แบบนี้เอง  ตอนที่เนออนเข้ามาในค่ายโจรแล้วอยู่ดีๆ ก็ดูเหมือนป่วยทรมานนั่น  ที่แท้ก็เป็นเพราะเวแกรนด์ในตัวได้ตื่นขึ้นนี่เอง  และถ้าเนออนเป็นเวแกรนด์จริง  แล้วตกลงความสามารถเร้นของเนออนมันคืออะไรกันแน่”

มิเรนดูสงสัยและสนใจเอามากๆ จนเนออนรู้สึกแปลกใจ

“ฉันเช้าใจว่าเวแกรนด์เป็นคำเรียกอย่างไม่สุภาพซะอีก  แต่ดูเธอจะตื่นเต้นจังเลยนะ” เนออนถามมิเรนด้วยแววตาจับจ้อง

“มันไม่สุภาพเพราะดูเหมือนการแบ่งแยกในหมู่โอเดอร์น่ะนะ  แต่ความจริงแล้วความพิเศษของเวแกรนด์เป็นอะไรที่น่าสนใจมากเลย” มิเรนแสดงเหตุผล “นายคงยังไม่รู้..ว่าตั้งแต่วาลอร์ก่อตั้งขึ้นมา  มีโอเดอร์เวแกรนด์เกิดขึ้นในองค์กรเพียงไม่กี่คน  ปัจจุบันมีเพียง ออกัสตินกับเจ้านี่เท่านั้นที่เป็นโอเดอร์เวแกรนด์”

ขณะพูดคำว่า เจ้านี่ มิเรนชี้นิ้วไปทางโทรี่

“ดังนั้นเนออน  นายจึงเป็นโอเดอร์เวแกรนด์คนที่สามขององค์กรไงล่ะ  เข้าใจความพิเศษของตัวเองหรือยัง”

“ช่างหัวมันสิ” เนออนไม่ได้รู้สึกอะไร  สำหรับเขาเวลานี้  แค่ความแข็งแกร่งกับการมีชีวิตอยู่ก็เพียงพอแล้ว

“ไม่สนใจจริงเรอะ” โทรี่ที่เป็นผู้ฟังที่ดีมาครู่หนึ่งเริ่มเปิดปากอีกครั้ง “ฉันพอเดาได้นะ..ว่าเวแกรนด์ของนายเป็นแบบไหน”

คำพูดของเขาทำให้มิเรนปรายตามองปิ้งปั้งอย่างสนใจ  แต่ด้านเนออนยังคงนิ่งตายด้าน  ไม่มีทางยั่วเนออนได้สำเร็จ

“ชิ..ไม่สนุกเอาซะเลย” โทรี่เริ่มบ่นอย่างขัดใจ “บอกให้ฟังก็ได้และจงรับรู้เอาไว้  ความจริงแล้วเวแกรนด์ของนาย”

โทรี่ชี้นิ้วไปที่เนออน “มันเป็นเวแกรนด์โรคจิต  มันกระตุ้นให้นายอยากฆ่า  และเสพติดการฆ่าทำลาย  เอาชื่อนี้ดีมั้ย เบอร์เซิร์กฮันเตอร์ ฟังดูดีทีเดียว”

“ทำไมนายถึงตั้งชื่อให้กับเวแกรนด์ของคนอื่นล่ะ” มิเรนเอ่ยถาม

“ฉันเป็นบิดาผู้ค้นพบ  ฉันย่อมมีสิทธิ์ตั้งชื่อ”

จากนั้นโทรี่ก็วางมือบนบ่าของเนออนอีกครั้ง “สหายเอ๋ย ฉันเริ่มเข้าใจนายแล้ว...เพราะเวแกรนด์ของนายมันโรคจิต  ดังนั้นนายจึงโรคจิตแบบแอบๆ ด้วยสินะ”

เนออนที่เฉยชารับฟังคำพูดของอีกฝ่ายจนตัวเนื้อสั่น

“แก..ตาย”

จากนั้นอีกฝ่ายก็ได้ตายอีกหน  และฟื้นอีกรอบ  พร้อมกับพูดและส่งเสียงหัวเราะอย่างกวนฝ่าเท้า

“ฮ่าๆๆ นายนี่มันโหดดีจริงๆ  น่าสนุกจริงๆ”

 

อีกทางด้านหนึ่ง  บริเวณป่าทึบทางเหนือของเกาะซีเคร็ทกาเดนท์ 

อาชญากรกลุ่มหนึ่ง  ประกอบด้วยชายและหญิงจำนวนสิบคนกำลังช่วยกันยกหีบโลหะใบหนึ่งกลับไปยังที่พัก  หีบดังกล่าวเป็นหนึ่งในหีบร้อยใบที่ทางมิดแลนด์ทิ้งลงมาจากฟ้าในวันนี้  และพวกเขาเพิ่งจะแย่งมันมาจากอาชญากรกลุ่มอื่นได้ไม่นาน 

“นายคิดว่าในหีบใบนี้จะมีอะไรใส่ไว้” หนึ่งในอาชญากรกำลังคุยกับคนข้างๆ

“ไม่รู้สิ  ถ้าเป็นอาหารหรือยาก็คงจะดี” คนที่สองตอบ

“แต่ฉันอยากให้มันเป็นอาวุธ” คนที่สามร่วมวงเข้ามา

จากนั้นอาชญากรก็ต่างแสดงความต้องการกันอย่างหลากหลาย  และคาดหวังให้สิ่งของในหีบเป็นไปตามที่ตนคิด

แต่เมื่อพวกเขากลับไปถึงยังที่พัก  ซึ่งเป็นถ้ำลับแห่งหนึ่งที่ถูกอำพรางเอาไว้  พวกเขาก็เปิดหีบออกมาดูและต้องพบกับความผิดหวัง

“นี่มันอะไร!?

อาชญากรทั้งสิบคนพูดออกมาในเวลาเดียวกัน  ภายในหีบโลหะที่พวกเขาให้ความคาดหวังดันมีเพียงเตียงคนไข้เตียงหนึ่งใส่เอาไว้ 

“เตียงคนไข้  ให้มาทำไมกันเนี่ย”

“คงเอาไว้ให้ใช้สำหรับคนป่วยละมั้ง”

“ตลกเถอะ  ป่วยในเกาะแบบนี้..ยาก็ไม่มี  สู้ตายเลยดีกว่า”

“เอาน่ะ..อย่างน้อยก็เอาไว้นอนได้  คงดีกว่านอนบนดินแหละ”

ระหว่างที่อาชญากรทั้งสิบกำลังพูดคุยกันอย่างใจเย็นนั้น  พวกเขาก็ไม่ทันได้สังเกตเลยว่าเตียงคนไข้ภายในหีบโลหะกำลังเกิดการสั่นและขยับ  ด้านหนึ่งของเตียงเริ่มเผยอขึ้น  จากนั้นประกายตาสีแดงฉานปานทับทิมก็ผุดขึ้นมาจากความมืดของหีบ 

“อาหาร”

เสียงครวญครางอย่างแหบแห้งดังก้อง  และมีบางสิ่งขยับเคลื่อนไหว

ระยางเถาวัลย์ไม้เส้นใหญ่สีเขียวเข้มนับสิบเส้นพุ่งออกจากหีบอย่างรวดเร็ว  สะบัดส่ายไปมาประดุจงูเลื่อยและตรงเข้ารัดพันไปทั่วตัวของอาชญากรทั้งสิบคนอย่างว่องไว

จากนั้นปลายเถาวัลย์ก็ยืดยาวจนคล้ายมีดสั้นและฝังลงบนกลางอกของอาชญากรทุกร่างอย่างหฤโหด

“อ๊าก..”

“กรีด..”

“ไม่..”

“ช่วยด้วย..”

เสียงกรีดร้องระงมดังขึ้นเพียงชั่วอึดใจ  สุดท้ายทุกอย่างก็คืนสู้ความสงบ

พร้อมกันนั้นร่างของอาชญากรที่ถูกรัดพันและตึงให้ลอยอยู่ในอากาศก็ปรากฏเปลวไฟสีแดงฉานลุกไหม้  ตัวเนื้อซีดแห้งเหมือนถูกสูบชีวิตจนหมดเกลี้ยง 

ร่างที่แห้งและกำลังลุกไหม้ไปด้วยเปลวไฟสีเลือดเริ่มสลายกลายเป็นทรายล่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างเชื่องช้า

ขณะที่ร่างมหึมาภายใต้ระยางเถาวัลย์ได้ผุดออกมาจากหีบโลหะประหนึ่งโกเลมร่างยักษ์ที่โผล่ออกมาจากห้วงมิติดำมืด 

เสียงของมันแหบแห้ง  ดวงตาของมันแดงฉาน  ความคลั่งแค้นประหนึ่งเปลวไฟระอุ

“เนออน......”

ยามที่มันส่งเสียงคำราม  ระยางทั้งร่างพลันขยับเคลื่อนไหวสะบัดตีไปมา  ถ้ำทั้งถ้ำสั่นสะเทือนด้วยเสียงอื้ออึง 

ในที่สุดฝันร้าย(ไนท์แมร์)ก็ปรากฏตัวออกมาแล้ว


**************************************************************************


มาแล้วครับสำหรับตอนใหม่  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

3,235 ความคิดเห็น

  1. #3056 xzerox2 (@xZEROx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 13:45
    สรุปมันดาร์กไม่พอ ต้องโรคจิตแอบๆด้วยน่ะเสพติดการฆ่า ฮ่าๆ เหมือนฆาตกรเลย อิอิ สนุกดีครับ
    #3056
    0
  2. #3041 Rocking's Dolls (@satan-rosequeen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 00:39
    สนุกมาก มาต่อไวๆนะค่ะ
    #3041
    0
  3. #3040 nabi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 17:34
    คู่sm*-*
    #3040
    0
  4. #3039 slip note (@ark-crysis) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2559 / 01:04
    เจ้าครูฝึกver.ฮัคสินะ ==
    #3039
    0
  5. #3038 จิ้งจอกวายุ (@27lovely) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 23:28
    มาต่อเร็วๆๆๆนะค่ะ
    #3038
    0
  6. #3036 โดดั่นดัก (@give_noiiz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 15:54
    งื้อออสนุกมากเลยขอบคุณมากจ้าาา
    #3036
    0
  7. #3035 Lunar Lethisia Lightseriars (@piinzpq) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 21:38
    หลุดมาได้ไงละนั่น
    #3035
    0
  8. #3033 NoEnd-Infinity (@--noon--) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 23:17
    โทรี่? ไม่คุ้นหมอนี่ในเวอร์ชั่นเดิมแฮะ...หรือเราจำไม่ได้เอง
    รออ่าน เอาตอนต่อไปมาาาาา
    #3033
    0
  9. #3032 เงาบนผิวน้ำ (@1turkkub1) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 22:23
    ใครส่งมันลงมาคงต้องอยู่เกาะอีกละ
    #3032
    0
  10. #3031 Aomy Phusuwan (@aomy09) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 09:35
    อย่างนี้ต้องให้เนออนจัดหนักๆ ไปเลย
    #3031
    0
  11. #3030 lnwsaa (@popsaa123) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 08:29
    มาจากไหนวะนั้น
    #3030
    0
  12. #3029 โลลิพิฆาตหมี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 05:41
    ฆ่าสนุกกว่า คลาวด์ โหมดดาร์คอีกแหะ
    #3029
    0
  13. #3028 piwut (@piwut) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 04:59
    ต้องอ่านใหม่อีกแล้ว
    #3028
    0
  14. #3027 แมวเหมียว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 02:31
    เพิ่งเคยอ่านครั้งแรก แต่คิดว่าไนท์แมรืต้องเป้นครูฝึกแน่ๆ
    #3027
    0
  15. #3024 :Nyx: (@thitawee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 22:59
    พี่เค้าจะโหดไปละ แล้วอิที่เพิ่งตื่นนี่คือร้ะ เรียกหานี่ต้องการไรรรรรร
    #3024
    0
  16. #3023 หนุ่มยาคู้ (@noomyakoo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 22:40
    ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่เหมือนของเดิมเปลี่ยนเนื้อเรื่องเดิมออกไปสินะครับไรท์แต่ยังคงโครงเรื่องเดิมไว้
    #3023
    0
  17. #3020 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 22:06
    มันส์มากเลย
    #3020
    0
  18. #3019 รองศิระ ขุมเงิน (@sirare) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 21:57
    สุดยอดมากๆๆครับ สมกับที่รอคอย
    #3019
    0
  19. #3017 แฟนพันธ์อ่าน (@henrietta5) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 21:47
    นี่เปยไอครูฝึกมี่เจออัดจนเละ แน่ๆใช่ไหมๆ555
    #3017
    0
  20. #3015 ออกัสดิ์ โคล่า (@thongraya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 20:46
    เนื้อเรื่องต่างกับตอนเเรกละ
    #3015
    0
  21. #3014 เรกาเรีย (@beam3407) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 20:23
    สวดยวด
    #3014
    0
  22. #3013 markbull (@dokiboom) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 20:12
    กำลังมันเลยขออีกตอนสิ
    #3013
    0
  23. #3011 ChaNomYen (@blackgaluda) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 19:35
    ยังสนุกเหมือนเดิมเลย นิยายแบบนี้นี่แหละที่ผมรอคอย
    #3011
    0
  24. #3010 A-renna kara (@kookikhidaw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 19:19
    เนออนสู้ๆ!
    #3010
    0
  25. #3009 akk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 19:18
    นั่นงัย ไนร์แมร์ นี่มันต้องเป็น ไอแซค แน่ๆ

    เล่นส่งมาที่เกาะเลยหรอ ใครส่งมาวะ

    งานเข้าแล้วเนออน
    #3009
    0
  26. วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 11:22
     ค้อมเขาไว้ มีอาวุธพร้อม   คิดได้ยังไง บรรยายชะเห็นภาพเลย
    #1328
    0
  27. #1312 Mr.February (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 21:56
    โอ้ อนาถแท้พระเอกเรา
    #1312
    0
  28. #1248 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 02:57
    กลายเป็นโรคจิตไปซะแล้วนะคะ...

    ...ว่าแต่เจ้าหุ่น!! เอ็งลืมได้ด้วยเรอะ!?
    #1248
    0
  29. #941 Mr.BlackList (@tueykonon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 15:54
    โดนหาว่าโรคจิตซะแล้วพระเอกเราน่าอนาจจริงๆ
    #941
    0
  30. #711 aay_vy (@aay_vy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2554 / 12:45
    ง่า...คนผิดคือคนที่เปิดประตูก่อนได้รับอนุญาตไม่ใช่เหรอ...เหอเหอ
    #711
    0
  31. #546 นักอ่านพเนจร (@txioth) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 19:30
    คิดถึงตอนเดอะแมททริก กระแทกพื้นไว้ โดนไม่มีเสื้อผ้าอะ เหอๆ
    #546
    0
  32. #534 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 09:46
     >//< เอิ่มมมม ตายหมด คนเห็นน้องน้อยหมดแล้ว ไม่เหลือ เวอจิ้น 55555
    #534
    0
  33. #513 นักอ่านพเนจร (@txioth) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 14:25
    ก็ากๆๆๆๆๆ ฮาแดรก กลายเป็นไอโรคจิตไปแระ
    #513
    0
  34. #405 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 15:59
    +5555555555555555555+งานเข้าซะแล้ว
    #405
    0
  35. #326 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 20:01
    555เนออนกลายเป็นคนโรคจิตชะแล้ว
    #326
    0
  36. #304 ้hunter147 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 13:27
    แง๊ กำลังติดเลย ช่วยหาทางเอาข้อมูลกลับคืนมาให้ได้นะครับ เป็นกำลังใจ เหอๆ (อยากอ่านสุดๆ)
    #304
    0
  37. #301 Gray Angle (@emoblack) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 22:13
    ผู้หญิงบางประเภทใช้กำลังระบายความอายค่ะ(ต่อย ตบ ตี ก่อนค่อยถาม)
    ....อ่า พระเอกเราจะโดนรุมประชาฑัณมั้ยเนี่ย(555)
    #301
    0
  38. #300 drazzx (@drazzx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 20:50
    แหมเนออนตกลงมาท่าไหนอะท่าเกิดเอาด้านหน้าลงของไม่หักหรอ หรือว่าเพราะฝังเข็มไอนั้นเลยแข็งดุจเหล็กกล้า 5555+
    #300
    0
  39. #298 keekiekung (@keekiekung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 19:19
    น่าเปลี่ยนชื่อตอนเป็นโรคจิตมากกว่านะครับ ^^
    #298
    0
  40. #297 focus (@focus2374) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 18:54
    สนุกมากครับเรื่องนี้ ชอบๆ ต่อไวๆนะ ^^'
    #297
    0
  41. #295 นางฟ้าไร่ปีก (@davil00angel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:54

    555+

    ชอบๆๆ

    #295
    0
  42. #294 Mr.Can (@pcicanza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 15:33

    เนออน นี้ เอา มังกร มาโบนบิน ซะงัน
    กลายเป็น มังกรร้าย ใน มิดแลน ไป แล้ว ฮาๆ

    #294
    0
  43. #292 nutjanglae (@nutjanglae9) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 14:14
    ตอนนี้ ฮาสุดๆ
    #292
    0
  44. #291 หนึ่ง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:50
    ตลกมาก ชอบสุดๆ
    #291
    0
  45. #290 callean (@lovelove-fiction) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:49
    เหอะๆ

    ไปแล้วภาพพจน์พระเอกเรา
    #290
    0
  46. #289 shadow_strom (@shadowring) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:00
    555 พระเอกซวยได้อีก แล้วนี่เนออนต้องกลับไปเรียนอีกรึเปล่าน่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:01
    #289
    0
  47. #288 ploy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 10:57
    55555+

    เนออนซวยจริงๆๆ
    #288
    0
  48. #287 PeakmakeR (@pekamaker) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 10:38
    555+
    บ้ากาม !!
    โรคจิต !!
    #287
    0
  49. #286 8lek (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 10:26
    555+ ดวงไม่ดีจริงๆๆเลยเนออน ^^
    #286
    0
  50. #285 simpony (@deviltain) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 10:01
    ปกติผู้หญิงเวลาอายตอนเห็นจะๆนี้ต้องหลบหน้าหนีไปทางอืนก่อนไม่ใช้เหรอ นี้อะไร หมัดสวนมาเลย
    #285
    0