Phantom Seeker : หน่วยจารชน ยอดคนพันธุ์อสูร

ตอนที่ 15 : จงภาวนาให้ตัวข้าคือผู้ตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    12 ม.ค. 59

จงภาวนาให้ตัวข้าคือผู้ตาย



                ฐานทัพของวาลอร์ เมืองลับใต้ดิน มิดแลนด์ ณ แผนกกองวิทยาการ

                “วันสองวันนี้  แผนกของนายดูวุ่นวายเหมือนเคยเลยนะ”

ดารอฟฟ์คุยกับดร.อังเดรที่อยู่ใกล้กัน  ขณะที่ทั้งคู่กำลังช่วยกันตรวจเช็คสภาพวัตถุทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้างหนึ่งเมตร  สูงหนึ่งเมตร  ยาวสามเมตร 

มันคือหีบบรรจุของซึ่งมีไว้ใช้ส่งอาหาร น้ำ  อาวุธ ยา และอีกหลายอย่างสำหรับงานทดสอบโอเดอร์ที่กำลังจัดขึ้น

                “ก็ประจำนั่นแหละ  สามสี่เดือนก็ต้องวุ่นวายกันครั้ง  ไหนจะเรื่องการผลิตหีบ  เช็คสภาพ  บรรจุอาวุธพื้นฐานตามที่ถูกเบื้องบนสั่งมา” ดร.อังเดรพูดด้วยท่าทีปกติ  งานนี้สำหรับเขาเป็นงานที่ทำบ่อยจนรู้สึกชินแล้ว

“แต่ครั้งนี้ได้แผนกนายมาช่วย  งานจึงเสร็จเร็วขึ้นเยอะ  ที่น่าสงสารก็คงเป็นแผนกการคลังล่ะนะ  พวกนั้นรับผิดชอบทั้งการบรรจุอาหาร  น้ำ ยา และของใช้อื่นๆ  พนักงานก็น้อย  คงได้หัวหมุนกันแน่”

จากนั้นดร.อังเดรก็เริ่มตั้งคำถาม “ว่าก็ว่าเถอะ  ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้แผนกนายมาช่วยแบบนี้  เห็นว่าที่แผนกของนายกำลังยุ่งอยู่กับการเก็บกู้เฟรยาชิ้นสำคัญนี่นา  ยังมีเวลามาช่วยทางนี้อีกนะ”

“ไม่ได้อยากช่วยให้เหนื่อยสักหน่อย” ดารอฟฟ์ที่ช่วยงานอยู่ใกล้ๆ ส่งเสียงค้านอย่างรู้สึกเบื่อ

“ที่ต้องช่วยเพราะมีคำสั่งลงมาต่างหาก  นายคิดว่าแผนกฉันว่างมากหรือไง  แค่เรื่องเก็บกู้เฟรยาที่นายพูดถึง..ก็ปวดหัวกันจะแย่แล้ว”

“งานเก็บกู้เจอปัญหาเข้าล่ะสิ” ดร.อังเดรยิ้มเยาะ

“ก็จริงแหละ” ดารอฟฟ์ว่าพลางส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ “ใครจะคิด..ว่าเฟรยาที่ต้องเก็บกู้จะอยู่ใน แดนปิดตาย

ชื่อสถานที่ แดนปิดตายทำให้ดร.อังเดรต้องหันขวับกลับมาจากการทำงานตรงหน้า  รอยยิ้มเปลี่ยนเป็นเหยเก

“ให้ตายเหอะ..แดนปิดตาย” พูดพลางกลืนน้ำลายลงคอด้วยสีหน้าพรั่นพรึง “ที่นั่นมันนรกของแท้เลยนี่  อย่าบอกนะว่าร่องรอยของอารยธรรมอะโมดีสบ่งชี้ว่าอยู่ที่นั่น”

ดารอฟฟ์พยักหน้าตอบ “นอกจากร่องรอยบ่งชี้ของอารยธรรม อะโมดีสแล้ว  ยังมีหลักฐานจากคณะสำรวจด้วย  ตอนนี้ยืนยันตำแหน่งพิกัดที่แน่นอนได้แล้ว  แต่การเข้าถึงและเก็บกู้อยู่ในสภาพลำบากสุดๆ”

“เลวร้ายสินะ” ดร.อังเดรคิดตาม “ถ้าเป็นแดนปิดตายละก็..สมควรจะลำบากแหละ  เพราะที่นั่นไม่ต่างอะไรจากยุคหินสักเท่าไหร่เลย”

ท้ายสุดดร.อังเดรยังต้องส่ายหน้าน้อยๆ ด้วยความรู้สึกเหนื่อยใจแทนดารอฟฟ์

 


แฟนธ่อมโอลิมเปีย

สิ่งปลูกสร้างสีขาวขนาดใหญ่ยักษ์  ลักษณะคล้ายหอคอยทรงกระบอกสูงจากพื้นขึ้นไปจรดเพดานดินด้านบน  ตั้งเด่นอยู่บริเวณใจกลางของมิดแลนด์ประดุจเสาหลักต้นใหญ่ที่ค้ำยันเมืองลับใต้ดินเอาไว้  มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 200 เมตร  บนพื้นที่ 30 ไร่  ภายในแบ่งเป็นชั้นอีกนับร้อยชั้น

สถานที่แห่งนี้คือบ้านและฐานทัพของนักล่าที่แท้จริง  อนุญาตเพียงแฟนธ่อมซีกเกอร์กับสภาอาวุโสของวาลอร์เท่านั้นที่สามารถเข้าออกได้ 

บนชั้นที่ 85 ห้องทำงานของออกัสติน

หนุ่มใหญ่วัยเฉียดเลขสี่กำลังนั่งคุกเข่าด้วยท่าชันเข่าข้างหนึ่ง  มือขวากำแน่นทาบไว้ตรงอกซ้าย  ก้มหน้ามองพื้น  แบบเดียวกับอัศวินโบราณที่อ่อนน้อมต่อผู้เป็นนายด้วยความเคารพสุดใจ

เขาเป็นบุรุษผู้มีสีหน้าดุดันเด็ดเดียว  แววตาคมกล้าดุจเสือร้าย  ผิวกายคล้ำหยาบกร้าน  รูปร่างบึกบึนไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่ง  ไว้ผมทรงสุภาพสีทองรับกันกับหนวดงามที่โง้งยาวราวกับเขี้ยวอยู่เหนือริมฝีปาก  แต่งกายด้วยชุดที่ผลิตจากเส้นใยโลหะอันประณีตสีเงินแวววาวแบบเดียวกับชุดเกราะอ่อนของพวกอัศวิน  บริเวณตั้งแต่คอลงมาถึงเอวถูกคลุมไว้ด้วยผ้าคลุมแบบครึ่งร่างสีแดงเข้ม  บนผ้าคลุมส่วนหลังประดับด้วยรูปวงกลมใหญ่สีขาว  ในวงกลมปรากฏสัญลักษณ์รูปมงกุฎราชา  เหนือวงกลมขึ้นไปที่บริเวณหลังศีรษะสลักตัวอักษรคำว่า ‘Valor’ อย่างเด่นเป็นสง่า

“ราชาแห่งหน่วยสเปด(Spades King) โค๊ดเนม คราตอสมาถึงตามคำสั่งของท่านแล้ว..” เขาพูดพลางเงยหน้าขึ้น   หยุดเล็กน้อย  และจับจ้องไปที่ร่างของบุคคลตรงหน้าด้วยความศรัทธา

“ท่าน เนเมซิส ดิ ออกัสติน

ผู้ที่ถูกเรียกชื่อด้วยความเคารพสูงสุดไม่ใช่ตาเฒ่าสูงอายุหนวดยาวเฟื้อยหรือยายแก่เหนียงยานที่ไหน  แต่เป็นเพียงร่างบอบบางของเด็กสาวที่อายุราวสิบสี่ถึงสิบห้าปีคนหนึ่ง

เธอคือเด็กสาวที่เรียกชื่อตัวเองสิ้นๆ ว่า เนม

และตอนนี้  เธอกำลังนั่งหันหลังให้กับราชาแห่งหน่วยสเปดด้วยท่าขัดสมาธิ  บนพื้นเปลือยเปล่าที่ไร้สิ่งใดๆ สำหรับรองนั่ง  รอบกายที่ถูกเรียกว่าห้องทำงานมีเพียงความว่างโล่ง  ไม่มีแม้แต่เครื่องใช้ใดๆ 

ถ้าหากจะมีก็มีเพียงแค่หนังสือไม่กี่เล่มที่วางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบอยู่ที่ข้างกายเท่านั้น

กลิ่นไอดูเรียบง่ายและสามัญ  แต่กระนั้นกลับแฝงเร้นไปด้วยความกดดันและพลังอำนาจอย่างล้นเหลือ

เธอลืมตาจากการนั่งสมาธิและหันกลับมากล่าวกับคราตอสด้วยถ้อยคำแสนสั้น

“ภารกิจนอกรอบ”

ฟังเพียงเท่านี้  คราตอสก็เริ่มฉีกยิ้มกว้างออกมาอย่างน่ากลัว

 


เกาะซีเคร็ทกาเดนท์  ใจกลางเกาะเยื้องไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ  ตำแหน่งค่ายโจร

มิเรนเก็บโจรสามคนบนหอสังเกตการณ์ที่อยู่ใกล้สุดด้วยการสังหารจากระยะไกลตามคำสั่งของเนออน  จากนั้นเธอและเนออนก็โดดไปตามต้นไม้อย่างเงียบเชียบ  ก่อนจะลอยตัวข้ามผ่านกำแพงค่ายเข้าไปยังหอสังเกตการณ์ที่ด้านในเหลือเพียงซากศพสามร่าง  และยึดหอสังเกตการณ์เป็นฐานในการเคลื่อนไหว

ทั้งคู่ทำทีเป็นพวกเดียวกับเหล่าอาชญากร  และคอยยืนสังเกตการณ์อยู่บนหอสูงที่ยึดไว้เพื่อไม่ให้เผยพิรุธ  ขณะเดียวกันก็แอบสำรวจภายในค่ายโจรอย่างละเอียดอีกครั้ง

นอกจากกระท่อมที่สร้างแบบง่ายๆ กับอาชญากรที่เดินกันขวักไขว่ราวกับฝูงมดแล้ว  ด้านในค่ายโจรยังมีสิ่งปลูกสร้างคล้ายโรงนาหลายหลัง  บางหลังเปิดโล่งสามารถมองเห็นหีบอาหารและน้ำที่ถูกนำไปเรียงไว้ด้านใน  แต่บางหลังก็ปิดทึบจนไม่อาจรู้ว่าพวกอาชญากรเก็บซุกซ่อนอะไรเอาไว้

แค่มองดู  เนออนก็เกิดรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  และเท่าที่เขาสังเกตดู  เขาก็ยังไม่พบเห็นอาชญากรที่เป็นผู้หญิงเลยแม้แต่คนเดียว

“แปลกมาก  ทำไมไม่มีอาชญากรที่เป็นผู้หญิงอยู่เลย” มิเรนที่ยืนสำรวจค่ายโจรอยู่นานรู้สึกข้องใจสงสัยในเรื่องเดียวกันกับเนออน 

เธอหันไปสบตากับเนออนที่อยู่ใกล้ๆ ครู่หนึ่งและพลันมีสีหน้าบิดเบี้ยว “ไม่น่า..คงไม่ล่ะมั้ง”    

แต่เนออนกลับยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว “มนุษย์เต็มไปด้วยความดีและชั่ว  แต่ใครจะรู้ว่าสายพันธุ์ความชั่วอย่างนักโทษประหารจะทำอะไรลงไปบ้าง  บางทีแค่คำว่า ชั่วช้าคงใช้กับพวกมันไม่ได้”

เขาเริ่มออกคำสั่ง “ฉันจะไปสำรวจด้านล่างหน่อย  ส่วนเธออยู่ที่นี่  ถ้าเห็นท่าไม่ดีก็ชิ่งหนีได้เลย”

“เดี๋ยวสิ..” มิเรนเรียกเนออนเอาไว้ก่อน  เพราะเธอเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติไป

เธอจ้องหน้าเขาเขม็ง “นายไหวหรือเปล่า   ดูนายหน้าซีดๆ ยังไงไม่รู้นะ” พูดและทำตาโตคล้ายกำลังตกใจ “เอ๊ะ!?  นี่นายเป็นอะไรไปหรือเปล่า  แปลกมากเลยนะเนี่ย”

ไม่แปลกที่มิเรนจะตกใจ  นั่นเพราะสภาพของเนออนในเวลานี้ผิดไปจากเนออนในยามปกติโดยสิ้นเชิง

ตอนปกติ  ถึงเนออนสังหารอาชญากรไปหลายร้อยคนก็ยังไม่ปรากฏเหงื่อออกมาให้เห็นเลยสักนิด  แต่ตอนนี้ทั่วกายของเขาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นโดยทั่ว  สีหน้าซีดเซียว  ระบายลมหายใจหนักๆ หลายครั้งเหมือนกำลังรำคาญและฝืนทนต่ออะไรบางอย่าง

โอเดอร์ไม่มีทางที่จะป่วยหรือเป็นโรคภัยใดๆ  ดังนั้นการที่เนออนอยู่ในสภาพที่ดูอิดโรยเหมือนคนทรมานด้วยพิษไข้จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากในสายตาของมิเรน

“ฉันสบายดี” เนออนบอกปัด

“สบายดีอะไรกัน  ดูยังไงก็ผิดปกติชัดๆ”

“ชีวิตฉัน  ฉันดูแลเอง”

เนออนไม่สนใจคำพูดของมิเรนและลงไปจากหอสังเกตการณ์คนเดียวแบบเงียบๆ  ทำตัวกลมกลืนไปกับสภาพพื้นที่ของค่ายโจรและลักลอบเคลื่อนไหวแบบลับๆ บ้างหมอบคลาน  บ้างซ่อนตัว  หรือหลบหลังสิ่งปลูกสร้างในยามที่เจออาชญากร

อำพรางตนและสำรวจรอบด้านในเวลาเดียวกัน  ขณะที่เขาก็เข้าใกล้โรงนาปิดทึบหลังหนึ่งโดยไม่มีอาชญากรคนใดสังเกตเห็น

เนออนดูลาดเลาอยู่ครู่หนึ่ง  ก่อนเปิดประตูเข้าไปด้านในโรงนาหลังดังกล่าว  และเขาก็ได้พบกับภาพที่น่าสลดหดหู่

ภายในโรงนาเต็มไปด้วยร่างเปลือยเปล่าของผู้หญิงทั้งสาวทั้งแก่หลายสิบร่าง  บ้างนั่ง  บ้างนอน  เนื้อตัวสกปรก  บางร่างมีแผลเป็นและรอยฟกช้ำหลายแห่ง  แม้ยังมีลมหายใจ  แต่แววตาดูมืดมนหมดแสงแห่งชีวิตไม่ต่างอะไรกับคนตาย

พวกนี้คงเป็นพวกอาชญากรหญิง

แค่มองก็เข้าใจได้ไม่ยากว่าเกิดอะไรขึ้น  มันก็แค่เรื่องเลวทรามอย่างการที่อาชญากรชายกักขังและใช้กำลังกดขี่ทางเพศกับอาชญากรหญิงก็เท่านั้น

โลกที่โหดร้าย  ความคิดที่โฉดชั่ว  พวกมากรังแกพวกน้อย  ปลาใหญ่กินปลาเล็ก  เมื่ออาชญากรที่ต้องโทษประหารมาอยู่รวมกันโดยไม่มีกฏเกณฑ์ใดๆ คอยควบคุม  ความต่ำช้าทางจิตจึงแสดงออกมาในรูปแบบต่างๆ

ถึงจะดูน่าสงสาร  แต่มันไม่ได้กระทบกับความรู้สึกอันเย็นชาตายด้านของเนออนเลยแม้แต่น้อย  ในทางตรงกันข้ามมันกลับกระตุ้นให้เนออนอยู่ในสภาพที่ดูอึดอัดเป็นอย่างมาก

เนออนไม่ทราบว่ามันเกิดจากสาเหตุอะไรกันแน่  เขารู้เพียงว่ามันเริ่มต้นขึ้นจากการที่เขาเห็นภาพหลอน  และหลังจากที่เขาแอบเข้ามาในค่ายโจร  เขาก็มีอาการผิดปกติไป

มันเป็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับความรู้สึก  จากนั้นก็เริ่มแสดงผลออกมาทางร่ายกายเป็นลำดับ

รู้สึกเหมือนกับว่าตนเองย่างเท้าเข้ามาในสถานที่ทิ้งขยะที่มีแต่ความสกปรกโสมมจนยากจะทานทน  ต้องเผชิญหน้ากับอากาศที่เป็นมลพิษจนยากที่จะหายใจ  มันทั้งรำคาญ  อึดอัด  และกดดันจนอยากจะลบทุกอย่างให้หายไป  มันคือความรู้สึกอยาก กำจัดและมันทำให้เลือดลมในการกายพลุ่งพล่านไปด้วยความอยากทำลายล้าง

เนออนต้องสะกดอารมณ์พลุ่งพล่านอยากฆ่าทำลายเอาไว้ตลอดตั้งแต่เริ่มเข้ามาในค่ายโจรใหม่ๆ  ทุกอย่างที่ปรากฏตรงหน้ามันดูขัดตาขัดใจ  ขวางหูขวางตาไปหมดจนสุดจะระงับ  และเพราะเขาพยายามระงับเอาไว้มันจึงรู้สึกอึดอัดราวกับคนเป็นไข้

ไข้เพราะอยากฆ่า  ไข้เพราะอยากทำลาย  มันคือไข้ที่ต้องการมอบความตาย 

ระหว่างที่สะกดอารมณ์ในสภาพเหมือนคนป่วยไข้สาหัส  เนออนก็มองไปที่พวกอาชญากรหญิงตรงหน้า  มือขวาดึงอาร์มเซเบอร์ออกมาถือในมือพร้อมเปิดใช้งาน  คมดาบแสงสีแดงส่องสว่างราวกับแสงของดวงตามัจจุราช

ไม่เห็นใจ  ไร้ความปราณี  อาชญากรก็คืออาชญากร  ไม่แบ่งว่าเป็นชายหรือหญิง  ผู้ที่ถูกกำหนดให้ตาย  ไม่ว่าเช่นไรก็สมควรคืนสู่ความตาย

เนออนไม่ลังเลที่จะฟาดฟันดาบแสงในมือเพื่อสังหาร  ยามที่เลือดสีแดงฉานกระเซ็นโดนใบหน้า  แววตาของเขาไม่สั่นไหวเลยแม้แต่นิดเดียว  เขาฆ่าอาชญากรหญิงที่ต้องการจะตายทีละคน  และเพราะพวกเธอไม่กรีดร้องและไม่หนี  มันจึงเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเขา

ไม่ช้าโรงนาก็กลายสภาพเป็นโรงฆ่าสัตว์  เลือดแดงฉานและกลิ่นคาวเลือดเหม็นคลุ้งไปทั่ว

“การให้พวกเธอได้ตายอย่างที่หวัง...อาจเป็นความปราณีอย่างหนึ่ง”

เนออนเก็บอาร์มเซเบอร์และหลบออกจากโรงนาโดยที่ไม่มีอาชญากรด้านนอกคนใดได้รู้ตัว  จากนั้นก็เคลื่อนไหวอย่างมิดชิดเพื่อไปยังโรงนาปิดทึบหลังถัดไปที่อยู่ไม่ห่างจากหลังแรกเท่าไหร่

ขณะที่เข้าใกล้เนออนก็พลันได้ยินเสียงกรีดร้องส่งออกมาจากภายในโรงนาเป้าหมาย

“เจ็บ..เจ็บเหลือเกิน  ไม่....ฆ่าฉันที   ให้ฉันได้ตาย...”

“ฮ่าๆๆ  ร้องเข้าไป..ร้องเข้าไปอีก  เสียงกรีดร้องมันทำให้ข้าซาบซ่านไปถึงหัวใจแล้ว”

“โอ๊ย..นั่นแขนฉัน   อย่าเอามันไปแขวนไว้แบบนั้น”

เสียงหนึ่งร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน  ส่วนอีกเสียงกำลังหัวเราะอย่างสุขสมใจ  แค่ฟังเสียงก็จินตนาการถึงภาพด้านในได้ไม่ยาก  ถึงกระนั้นเนออนก็ยังแอบมองเข้าไปด้านในด้วยความอยากรู้

ด้านในปรากฏภาพชวนอาเจียน  อาชญากรโรคจิตวัยสี่สิบคนหนึ่งกำลังใช้อาเมอร์ไนซ์ซึ่งเป็นมีดแสงลงมือทำการชำแหละแยกส่วนร่างของชายหนุ่มวัยยี่สิบเศษด้วยใบหน้ายิ้มกริ่ม  คนหนึ่งผาสุข  คนหนึ่งกรีดร้อง  อวัยวะของชายหนุ่มที่ถูกชำแหละถูกแขวนไว้ในขอเกี่ยวให้ห้อยโตงเตงแกว่งไกวไปมาราวกับเนื้อวัวเนื้อหมู  มีทั้งแขน  ทั้งขา  ลำตัวส่วนร่าง  ไส้  ปอด  อวัยวะภายในหลายส่วน  สภาพดูน่าสะพรึงกลัว  แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น  ชายหนุ่มผู้ถูกชำแหละกลับยังคงไม่ตาย

เขาเป็นโอเดอร์

คิดได้อย่างเดียวว่าชายหนุ่มที่ถูกชำแหละอยู่ในเวลานี้คือพวกเดียวกัน  แต่มันน่าตกใจมากที่เขายังไม่ตาย  ขนาดเนออนยังอดรู้สึกตกตะลึงไม่ได้

“ไอ้ปีศาจ  แกนี่มันสนุกสุดยอดจริงๆ” อาชญากรโรคจิตมีความสุขมากเกินไปจนเริ่มปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก เขาหัวเราะจนเหนื่อย

“ชำแหละคนมาก็มาก  ปีศาจอย่างพวกแกก็ถูกข้าชำแหละไปหลายคน  แต่ทนทานแบบแกเพิ่งจะเคยเจอเป็นครั้งแรก”

อาชญากรโรคจิตรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก

“ขนาดเอาอวัยวะภายในของแกออกหมดแล้ว  ทั้งไส้  ทั้งตับ  ทั้วหัวใจ แต่แกก็ยังไม่ตาย  ทำได้ยังไงกันวะนี่”

อาชญากรโรคจิตสั่นสะท้านไปทั้งตัว  น้ำตาปริ่มออกมาที่หางตาด้วยความปลาบปลื้ม

“นี่มันสุดยอด  มันยอดเยี่ยมจริงๆ”

จากนั้นอาชญากรโรคจิตก็หันไปถามกับชายหนุ่มที่ถูกเขาชำแหละด้วยดวงตาเป็นประกาย

“ข้าจะเอายังไงกับแกดีวะ” เขาพยายามครุ่นคิดและกล่าวออกมาอย่างต่อเนื่อง “คิดออกแล้ว  ข้ามีงูพิษอยู่หลายตัว  เอามันไปใส่ไว้แทนไส้ของแกเลยดีมั้ย  แกจะร้องเสียงแบบไหนนะ  นี่มันน่าสนุกจริงๆ”

“เฮ้ย..อย่านะ  ท้องฉันไม่ใช่ที่เลี้ยงงู”

ขณะที่อาชญากรโรคจิตเตรียมงูพิษและหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง  เนออนก็ละสายตาจากช่องที่เขาแอบดู  และถอนหายใจหนักๆ ครั้งหนึ่ง

“เฮ้อ..นี่ฉันกำลังดูอะไรอยู่!?

เขาถามตัวเองและคิดว่าจะช่วยโอเดอร์หนุ่มที่กำลังจะโดนยัดงูพิษลงในท้องดีหรือไม่  และเมื่อช่วยแล้ว  โอเดอร์หนุ่มที่ถูกชำแหละจะมีชีวิตต่อไปได้ยังไง

ช่วยหรือไม่ช่วย  หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง  เนออนก็เลิกสับสน  ท้ายสุดเขาก็ได้คำตอบ

นั่นคือ  เขาไม่จำเป็นต้องคิดว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย

สิ่งที่เขาต้องทำมันก็แค่เรื่องง่ายๆ อย่างการฆ่า  แค่ฆ่าอาชญากรตามภารกิจที่ควรทำมันก็พอแล้ว  และพอคิดได้แบบนี้เขาก็รีบบุกเข้าไปในโรงนาตรงหน้าอย่างรวดเร็ว  แค่พริบตาเขาก็พุ่งเข้าไปถึงตัวอาชญากรโรคจิตที่กำลังถืองูพิษไว้ในมือ  ฟาดสันมือออกไปหนึ่งครั้ง  คอของอีกฝ่ายก็หักพับมาทางด้านหลัง

อาชญากรโรคจิตยืนตายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

หลังจากลงมือสังหารเสร็จ  เนออนก็หันหลังเตรียมเดินออกจากโรงนาอันน่าสะอิดสะเอียนดังกล่าวทันที  แต่ปรากฏเสียงโวยวายขึ้นมาเสียก่อน

“เฮ้ย..นี่นาย  ยุ่งไม่เข้าเรื่องเลย”

เนออนต้องเหลียวหลังกลับไปมองเจ้าของเสียงอย่างช่วยไม่ได้  และพบว่าโอเดอร์หนุ่มที่โดนชำแหละจนเหลือแต่หัวกับตัวว่างเปล่ากำลังจ้องมองมาที่เขา  ที่สำคัญคือกำลังต่อว่าใส่เขาอย่างหงุดหงิด

“ฉันกำลังลุ้นอยู่เชียวว่าถ้าเลี้ยงงูพิษไว้ในท้องแล้วจะรู้สึกยังไง  แต่นายดันบุกเข้ามาทำเสียเรื่องซะได้  กว่าจะหาอาชญากรโรคจิตแบบนั้นเจอ  มันยากรู้มั้ย  หมดสนุกเลยงานนี้”

เซอร์ไพรส์ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาจนต้องอ้าปากค้าง  แม้แต่เนออนที่อยู่ในสภาวะเย็นชาสุดขั้วยังแปลกใจจนคิ้วกระตุก

“นายบอกว่ามันสนุก!?

“ใช่ดิ” โอเดอร์หนุ่มตอบหน้าตาเฉย “ฉันอุตส่าห์ลงทุนเดินเข้ามาในค่ายนี้และให้พวกอาชญากรจับตัวไว้  ทีแรกพวกมันก็รุมกันจะฆ่าฉัน  แต่ฆ่าเท่าไหร่ฉันก็ไม่ตาย  ดังนั้นพวกมันจึงส่งฉันมาทรมาน  เจ้าอาชญากรโรคจิตที่เป็นฆาตกรฆ่าหั่นศพนี่ก็ได้ใจมาก  มันหาวิธีต่างๆ มาทรมานและฆ่าฉัน  เพลินมากเลยทีเดียวเชียว”

“ยอมให้อาชญากรจับ  ยอมโดนทรมาน  ถูกชำแหละเป็นชิ้นๆ นี่ๆ....มัน..” เนออนไม่รู้จะพูดยังไงดี

“ฉันก็ชอบทำอะไรตามใจตัวเองแบบนี้แหละ” โอเดอร์หนุ่มพูดอย่างสบาย

“บ้าแน่ๆ  นายมันบ้า” เนออนอดด่าไม่ได้

“คนอื่นเขาก็ชอบว่าฉันแบบนั้นแหละ  แต่จริงๆ แล้วฉันรู้ตัวเองดีว่าฉันไม่ได้บ้า” โอเดอร์หนุ่มยิ้มแฉ่งและยอมรับหน้าตาเฉย

“ฉันก็แค่พวกโรคจิตเท่านั้น”

เมื่อกล่าวจบ  ดวงตาของโอเดอร์หนุ่มโรคจิตก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานเพราะเริ่มใช้งานซิงโคร  ทันใดนั้นอวัยวะต่างๆ ที่ถูกนำออกจากร่างกายและถูกแขวนไว้  หยดเลือดมากมายบนพื้น  ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาก็กลายเป็นละอองแสง  ก่อนจะถูกดูดเข้าไปหาร่างที่เหลือเพียงตัวว่างเปล่ากับศีรษะ

จากนั้นสิ่งที่อัศจรรย์ที่สุดก็พลันบังเกิดขึ้น  ทุกอย่างราวกับการเริ่มใหม่  สิ่งที่เสียไปล้วนกลับคืน  สิ่งที่หายไปกลับมีขึ้น   ร่างกายที่เคยเหลือเพียงตัวว่างเปล่ากับศีรษะพลันคืนกลับเป็นร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรง  มีแขน  มีขา  มีอวัยวะครบองค์ประกอบสามสิบสองประการที่มนุษย์ผู้หนึ่งพึงมี

เขานั่งอยู่บนโต๊ะที่เคยเป็นเขียงสำหรับชำแหละตัวเองในสภาพเปลือย  ทำการขยับแขนขาหมุนไหล่ไปมาราวกับว่ากำลังทดสอบอวัยวะใหม่

เนออนมองอีกฝ่ายอย่างอดแปลกใจไม่ได้ มันน่าแปลกใจสุดๆ “นายเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าตกใจที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา”

อีกฝ่ายรับฟังและส่ายหน้า “ไม่แปลก  ก็ฉันเป็นอมตะนี่นา” หยุดเล็กน้อยและเริ่มพูดด้วยท่าทางจริงจัง “แต่ว่านะ..ฉันควรจะบอกอะไรบางอย่างกับนายก่อน  ดูเหมือนมันจะสำคัญมากเลยทีเดียว”

“อะไร!?” เนออนย้อนถาม  สีหน้าและอารมณ์เริ่มกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง

“อาชญากรที่นายเพิ่งฆ่าไปนั่นน่ะ” ชี้ไปที่อาชญากรโรคจิตที่ตอนนี้คอหักพับและนอนนิ่งอยู่บนพื้น “จริงๆ แล้วมันมีระเบิดฝังอยู่ในตัว  เป็นฝีมือของอาชญากรด้วยกันที่เป็นมือวางระเบิด  และดูเหมือนมันจะทำงานก็ต่อเมื่อหัวใจหยุดเต้นลง  เพราะนายสับคอมันจนคอหัก  หัวใจมันเลยหยุดเต้นช้ากว่ากำหนด  แต่ดูเหมือนจะใกล้แล้วล่ะ”

ราวกับได้ยินเสียงนับถอยหลัง  เนออนหันไปมองศพอาชญากรที่นอนนิ่งอยู่กับพื้นและพบว่าศพที่เขาเพิ่งฆ่าไป  บัดนี้กำลังเปล่งแสงสว่างออกมา

“บัดซบ” เนออนคล้ายมองเห็นคลื่นความร้อนระเบิดออกจากจุดศูนย์กลาง  กระจายไปทั้งโรงนา  และกวาดทำลายทุกอย่างจนมอดไหม้

บึ้ม!!

ระเบิดพลันดังสะเทือนอื้ออึงหวั่นไหว  เปลวไฟเผาไหม้ทุกสรรพสิ่งจนพินาศย่อยยับและยังลุกโหมใส่โรงนาจนท่วมสูงกว่าห้าเมตร  คลื่นความร้อนระอุกระจายไปโดยรอบ  เปลวไฟบางส่วนกระเด็นไปยังโรงนาหลังใกล้เคียงจนเกิดเพลิงลุกไหม้ขึ้นมาเช่นเดียวกัน

พริบตานั้นทุกสายตาล้วนจับจ้องมาที่เดียวกัน  อาชญากรทุกคนในค่ายต่างพุ่งความสนใจมา ณ ที่เดียวกัน  ในจุดที่เกิดการระเบิด

ในเวลาเดียวกัน  มิเรนที่อยู่บนหอสังเกตการณ์ก็กำลังมองสิ่งที่เกิดขึ้นจากระยะไกล  สายตาของเธอจับจ้องเข้าไปในเปลวไฟที่กำลังลุกโหมรุนแรง

“นั่นมัน ระเบิดเพลิงระอุ ของวาลอว์  อาวุธต่อต้านไนท์แมร์” พูดพลางกลืนน้ำลาย “ทางองค์กรส่งอาวุธร้ายแรงระดับนี้มาให้อาชญากรใช้เลยงั้นเหรอ  ไม่น่าเชื่อ”

ปากพูดขณะที่ใช้นาฬิกาข้อมือติดต่อสื่อสารไปหาเนออนที่อยู่ท่ามกลางกองเพลิง

“เนออน  นายยังโอเคอยู่หรือเปล่า”

เธอพยายามสื่อสารและเรียกหาไปยังเนออนถึงสามครั้ง  แต่ทั้งหมดไร้การตอบรับ

ถ้าเห็นท่าไม่ดีก็ชิ่งหนีได้เลย  ชีวิตฉัน  ฉันดูแลเอง

เธอนึกถึงคำพูดของเนออนขึ้นมาและกัดฟันกรอด

“บ้าเอ๊ย!?” เธอทุบหมัดลงบนพื้นดังปังและหันไปมอง ณ จุดที่เกิดการระเบิดด้วยความหวังริบหรี่

ขณะที่เปลวไฟจากการระเบิดกำลังเกิดการสั่นไหวรุนแรง  ส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะปร๊ะราวกับสะเก็ดไฟแตกปะทุ  จังหวะนั้นเงาร่างสายหนึ่งได้ปรากฏขึ้นท่ามกลางเปลวไฟนั้น

“เหลือเชื่อ” มิเรนที่ยืนมองอยู่บนหอสังเกตการณ์ถึงกับอุทานด้วยความตื่นตะลึง

ระเบิดเพลิงระอุ คืออะไร มันคืออาวุธเทคโนโลยีของทางวอลอร์ที่ใช้สำหรับต่อต้านสัตว์ประหลาดจากความมืดที่เรียกว่าไนท์แมร์  พลังทำลายของมันรุนแรงมาก  หากโดนเข้าไปอย่างจัง  แม้ไม่ถึงตาย  ยังคงต้องเจ็บหนัก  แต่สิ่งที่เธอเห็นมันเกินกว่าปาฏิหาริย์

“เขาไม่เป็นอะไรเลย”

สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ร่างของเนออนที่กำลังเดินฝ่าเปลวไฟร้อนระอุออกมาโดยไร้ซึ่งบาดแผล  มือขวาของเนออนตอนนี้ถือดาบขนาดยักษ์ไททันซอร์ด  ขณะที่มือซ้ายลากร่างของโอเดอร์โรคจิตที่ทั่วตัวไหม้ดำเป็นตอตะโกมาตามพื้น  บรรยากาศรอบกายของเขาเย็นเยือกจนชวนสยอง  จิตสังหารของเขายามนี้รุนแรงจนเป่าเปลวไฟให้แหวกออกเป็นทาง

คล้ายสัตว์ร้ายจากโลกมืดที่ถูกปลดพันธนาการ  หล่อหลอมด้วยความแค้น  ความชิงชัง  และความโกรธเกรี้ยวเหลือคณา

“ไม่นึกเลยว่า..นายจะใช้ฉันเป็นโล่กันระเบิด” โอเดอร์โรคจิตส่งเสียงออกมาอย่างแปลกใจ  แม้จะถูกเผาจนไหม้ดำทั้งตัว  แต่เขายังคงมีชีวิต

เนออนเดินผ่านเปลวไฟออกมาด้านนอก  และโยนร่างของโอเดอร์โรคจิตให้พ้นตัวด้วยท่าทางรังเกียจ  ไม่ต่างจากการทิ้งเศษขยะเน่าเหม็น

“ถ้าแกไม่ใช่อมตะ  สาบานเลยว่าจะต้องฆ่าแกแน่”

จากสรรพนามคำว่า นายเปลี่ยนเป็น แก  แสดงให้เห็นว่าคนสุภาพอย่างเนออนกำลังโกรธมากขนาดไหน  ทว่าเวลานี้เขาไม่ควรมาสนใจกับโอเดอร์ที่เป็นพวกเดียวกัน

สายตาอันเย็นชาของนักบุญแห่งความตายเช่นเขากวาดออกไปโดยรอบ  มองผ่านร่างของอาชญากรมากมายหลายพันคนที่บัดนี้ตีวงโอบล้อมเข้ามาหาเขาทุกทิศทุกทางไม่ต่างจากการมองขยะไร้ค่า

ตลอดเวลาเขามักจะหาเหตุผลให้กับทุกการกระทำ  หาเหตุผลที่จะไม่ฆ่า  หาเหตุผลที่จะฆ่า  ต้องการเหตุผลเพื่อจะต่อสู้และเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไป  สุดท้ายจึงเข้าใจว่าตนเองมีชีวิตอยู่เพื่อหาหนทางของความตาย  ต้องการตายด้วยมือของผู้ที่เหนือกว่า

ทว่าในยามที่ความตายได้เฉียดเข้ามาหา  ช่วงเวลาที่เขาเกือบจะหายไปด้วยระเบิด  เขาถึงได้เข้าใจว่าเนื้อแท้แล้ว  จิตใจของเขาไม่ได้ปรารถนาเช่นนั้น  ถ้อยคำที่เขามักพูดกับตัวเองว่าไม่กลัวซึ่งความตาย  แท้จริงแล้วมันคือถ้อยคำที่เขาใช้หลอกลวงตัวเองมาตลอด 

เขาคือผู้โป้ปด  และเขายังคงมีความกลัว

กลัวที่จะต้องตาย  กลัวที่จะต้องหายไป  ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ดิ้นรนเพื่อหาทางรอดมาจากความตายที่สมควรได้รับ

เขาได้บรรลุว่า ความกลัวคือสิ่งจำเป็น  มันสำคัญกับชีวิต  เพราะมันทำให้ชีวิตยังต้องดิ้นรน  ทั้งหมดเพื่อก้าวไปสู่อนาคต 

เมื่อมีความกลัวจะทำให้เราดิ้นรนได้เกินขีดจำกัด  และเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่  เราจะยังคงสู้ต่อไป  ไขว่คว้าหาความแข็งแกร่งอันไม่รู้จบสิ้น

ผู้ที่มีความกลัวคือผู้ที่จะอยู่รอด  และผู้ที่เข้าใจถึงความกลัวจึงเป็นผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

พอคิดได้แบบนี้  เนออนก็รู้สึกคล้ายถูกปลดปล่อยไปอีกขั้น  หลุดพ้นจากความโป้ปดและหลงผิดของตัวเอง

การต่อสู้ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล  การฆ่าสังหารและความตายเอง  ทั้งหมดก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลเช่นกัน

แล้วทำไมเขาถึงต้องข่มกลั้นอารมณ์ของตนเอาไว้จากการฆ่าทำลายขยะตรงหน้าจนถึงกับป่วยไปด้วยพิษไข้ 

ในเมื่อขวางหูขวางตาก็ต้องกำจัดมัน  ขัดตาขัดใจก็สมควรขยี้ให้แหลกลาน 

เนออนไม่จำเป็นต้องอดทนจากการข่มกลั้นอารมณ์อยากสังหารอีกต่อไป  ภายใต้วงล้อมของเหล่าอาชญากรมากมายหลายพัน  เขารู้สึกราวกับยืนอยู่ท่ามกลางควันมลพิษอันคลุ้มคลั่ง  พลังงานแห่งบาปของมนุษย์เลวที่มากระจุกรวมไว้ด้วยกันอย่างแน่นขนัดปลุกให้เลือดในตัวของเนออนเดือดพล่าน  สมองโปร่งโล่ง  เซลล์ในกายทุกอณูเซลล์เปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี

แม้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด  แต่เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานอันแข็งแกร่ง  เขากำลังเติบโตขึ้นและแข็งแกร่งเพิ่มมากขึ้น

ขณะที่อารมณ์โกรธ เกลียด เคียดแค้น ชิงชัง แรงกดดันที่เคยเผชิญมาทั้งหมดของเนออนก็หล่อหลอมไว้ภายใต้สติอันเยือกเย็นยิ่งกว่าโลกน้ำแข็งหลังความตาย

เนออนรู้สึกราวกับได้เกิดใหม่อีกครั้ง  กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่คลุ้มคลั่งได้เยือกเย็นที่สุดในโลก  เขายกไททันซอร์ดขึ้นพาดบ่า  มือซ้ายคว้าปืนบาเทนดอร์วมาเตรียมไว้  มองตรงไปที่อาชญากรมากมายตรงหน้าอย่างไม่ยี่หระ  สีหน้าเย็นชา  แววตาเยือกเย็นจนผู้ถูกมองยังต้องรู้สึกหนาวเหน็บ

“โลกนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากสงครามและการเข่นฆ่า  ดังนั้นจงภาวนาให้วันนี้ตัวข้าคือผู้ที่ต้องตาย” เนออนกล่าวออกมาจนคล้ายกับเสียงสวดภาวนาต่อชีวิต

“เพราะถ้าตัวข้ายังไม่ตาย  ชีวิตมากมายคงได้ดับสูญไป”

เขามองไปยังอาชญากรที่ยั้วะเยี้ยะราวกับฝูงแมลงและเผยอยิ้มออกมา  เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่มาจากโลกหลังความตาย  บาดลึกถึงจิตวิญญาณ

“เอาล่ะ..ใครจะเป็นคนแรก”



*************************************************************************************


ไม่รู้จะทักทายอะไรดี  เอาแค่ว่าผมกลับมาแล้วก็แล้วกัน  

สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังทุกคนด้วยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

3,235 ความคิดเห็น

  1. #3018 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 21:52
    กลับมาอับต่อแล้วดีจัง
    #3018
    0
  2. #2996 ข้าชื่อไวท์ (@lovebour) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 02:11
    ขอบคุณครับสนุกมากเลยสมกับที่รอคอย
    ผมติดตามคุณมานานแล้ว
    ติดตามทุกเรื่อง...
    ขอบคุณน่ะ
    #2996
    0
  3. #2994 A-renna kara (@kookikhidaw) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 06:09
    สวัสดีปีใหม่ย้อนหลัง แล้วก็ยินดีต้อนรับการกลับมา สนุกมาก สมกับที่รอคอยค่ะ
    #2994
    0
  4. #2992 Korakot Nomnom (@kiezero) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 20:29
    สุดยอด
    #2992
    0
  5. #2991 ชิณณ์ (@hel-l) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 19:48
    เฮ้ยยยย ชอบบบบบบ มันเป๊ะมาก ต้องจิตๆ ซาดิสหน่อยๆอย่างนี้ดิถึงสะใจจจจจ มาต่อไวๆนะไรต์เตอร์ จะรอจ้าาาา
    #2991
    0
  6. #2990 Majorl3oat (@majorl3oat3046) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 19:46
    โอ้วววว สนุกสุดๆครับ ต่อเลยๆ
    #2990
    0
  7. #2985 srikoon (@lekjomphol) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 08:53

    พระเจ้าช่วย!!!!!!!!   ได้อ่านแล้ว  ตอนเดียวอิ่มไปนาน

    #2985
    0
  8. #2984 เงาบนผิวน้ำ (@1turkkub1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 00:08
    อยากจะอ่านต่อเนื้อเรื่องเปิดมา หน่อยนึงง
    #2984
    0
  9. #2983 เอิน ราชบุตร (@nawoyz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 21:51
    สวัสดีครับ รอมาเสมอ
    #2983
    0
  10. #2982 foox19092539 (@foox19092539) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 19:26
    ผมนี้โคตรชอบเลยนิยายแบบนี้ มืดมนแบบนี้ ชาดิสแบบนี้ โรคจิตแบบนี้ ผมนี่คลั่งเลย ยากขอให้ลงไวๆๆ และขออย่าให้มีฮาเร็ม ขออย่าให้มีโลกสวยเกินไปแบบนี้เจ๋งสุดๆมันต้อง dark แบบนี้แหละ
    #2982
    0
  11. วันที่ 13 มกราคม 2559 / 18:18
    ในที่สุดก็กลับมา.....นํ้าตาจะไหล~~ สวัสดีปีย้อนหลังค่ะ
    #2980
    0
  12. #2979 slip note (@ark-crysis) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 17:13
    โอ....หายไปหลายเดือน ท่านคงจะเจริญในพระธรรม จนใกล้จะบรรลุแลัวกระมั้ง - -
    #2979
    0
  13. #2978 ขี้ฝุ่นสีเทา (@nam0912315089) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 16:43
    โหยยยยยยหวนนนนนได้มั้ยยยย~~~

    โฮ~ ไรท์เตอร์หายไปนานมากกกกกกก คิดถึ้งงงคิดถึงงงไรท์เตอร์ ไหนจะคิดถึงเนออนอีก! ดีใจมากค่ะ! สวัสดีปีใหม่ค่า ><
    #2978
    0
  14. #2977 เต่าหมุน^0^ (@Eagles) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 12:21
    รอคอยเธอมาแสนนาน
    #2977
    0
  15. #2976 Lunar Lethisia Lightseriars (@piinzpq) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 11:30
    หายไปนานมาก ชอบๆ ไอคนนั้นก็ดันชอบความทรมาน == เออเอากะมัน ไม่ปกติซักคน มิเรนอาจจะดูปกติแล้วล่ะ มั้งนะ 
    #2976
    0
  16. #2975 jammy11099 (@brs11099) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 11:17
    ในที่สุด. โอ้ว~~
    #2975
    0
  17. #2974 จตุรัสมายา (@raroka) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 10:10
    ไซ๋ว่าส ิบ ่ถิ่มกั๊น ไซว่าจะกลับมาลงเรยไป
    #2974
    0
  18. #2972 my-kimberly (@my-kimberly) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 08:50
    สึกแล้วรึคะ welcome back!!!
    #2972
    0
  19. วันที่ 13 มกราคม 2559 / 08:46
    ในที่สุดก็มา !!!!
    น่ำตาจิไหล คิดถึงท่านเนออนอย่างแรง
    คราวนี้คงไม่หายไปอีกนะไรท์
    #2971
    0
  20. #2970 Wipa Poopuak (@lookchup_najaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 08:11
    ดีใจ รอมานาน
    #2970
    0
  21. #2969 montracill (@montracill) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 07:41
    โหห รอนานมาก ชอบมากเรื่องนี้..
    #2969
    0
  22. #2968 :Nyx: (@thitawee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 07:07
    มาแล้ววววววววว คิดถึงไรต์เตอร์กับพี่เนออนม๊ากกกกกมากกกกกก บทนี้พี่เท่มาก เอาใจไปปป
    #2968
    0
  23. #2967 Devilwarrior (@0devil0) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 05:15
    ต่อไวๆเลยครับกำลังหนุกเลย
    #2967
    0
  24. #2965 Filmzy Socute (@sthaporn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 01:40
    ไรต์มาแล้ว รอคอยมานาน อิอิ สนุกครับ
    #2965
    0
  25. #2964 lnwsaa (@popsaa123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 01:22
    โอ้ววววววววววววววววววว  ต่อเลยครับค้างงงงมากกกกกกกกกกกกกกกกก   ได้อาวุธมนุษย์โล่เป็นเบ้ละ 5555555555555+
    #2964
    0
  26. #1490 ทำงานกับอ่านนิยาย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 14:56
    555+

    ยังไม่จำ

    โดนหุ่นแสนดี(มั้ง)ทำเอาอีกแล้ว
    #1490
    0
  27. #1472 123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:29
    หุ่นเกรียน
    #1472
    0
  28. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:02
    ทำใจ

    นี่แหละ จุดเริ่มต้น!!!


    ความเทพไง !!!

    เคี๊ยกๆ
    #1419
    0
  29. #1404 PrcblemChllcl(有希) (@youyoupopc) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:55
     55555555555555555+ ส๊งสาร สงสารวะ ก๊ากกกกกก
    #1404
    0
  30. #1382 เข็มทิศประภาคาร (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:53
    300 กว่า พรุนไปทั้งตัวแล้วมั้งนั้น
    #1382
    0
  31. #1359 Lelouch Vi Britannia (@vongola7) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:08
    555+ 
    #1359
    0
  32. วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 11:15
     พรุนนนนนนนนนนนนนนนนนนน 555
    #1327
    0
  33. #1247 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 02:52
    อื้อหือ เยอะขนาดนั้นก็พรุนกันพอดีสิคะนั่น น่าสงสารจริงๆ
    #1247
    0
  34. #1213 เจ้าผักกาด (@pinkinee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 / 22:12
    อ่านตอนนี้แล้ว นึกถึงใจของเนออน แล้วก็ต้องบอกว่า "เซ็ง ชิ บ หาย อีกแล้วเหรอเนี๊ยะ "

    T^T อาไรจะซวยขนาดนั้น


    #1213
    0
  35. #1179 svn_mikel (@winnaya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 22:10
    เอาน่า เนออน

    ทนอีกสักนิดจะเป็นไรไป
    ถูกฝังชิปไม่รู้กี่พันอันแล้ว ..  แค่นี้จิ๊บๆ

    สู้ๆๆ 
    #1179
    0
  36. #1025 llamll (@llamll) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2554 / 19:34
     โห............
    #1025
    0
  37. #940 Mr.BlackList (@tueykonon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 15:49
    น่าสงสารโดนเข็มขนาด15เซนแทง340กว่าทีอยากจะร้องไห้แทนเนออนจริงๆ
    #940
    0
  38. #723 nutty (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2554 / 01:22
    อยากเป็นยอดคนต้องสู้ๆนะพ่อพระเอก
    #723
    0
  39. #681 aay_vy (@aay_vy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2554 / 20:40
    ตาย! 15 เซนเลยนะนั่น
    #681
    0
  40. #533 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 09:40
     โอ๊ย เห้นแล้วเจ็บแทนอ่ะ บรื๋ออออ
    #533
    0
  41. #523 -Alice- (@tomoyo01) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 22:36
     น่าจะมีฉัดยาชาไว้หน่อยนะ หนูแสนซื่อ สงสารเนออนเค้า...
    #523
    0
  42. #512 นักอ่านพเนจร (@txioth) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 14:19
    55555 ฮาแตก เครื่องดูอันตรายน้อยกว่า เหอๆ  สุดท้ายหนักกว่าเครื่องเดิมอีก
    #512
    0
  43. #404 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 15:52
    55555+++++++++++
    #404
    0
  44. #366 koly (@-emptines-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 22:31
    ยังเหลือ อีก 348 จุดยังไม่ได้ปักครับ

    5555  คำนี้เล่นเอาถึงตาย
    #366
    0
  45. #276 คุณมึนจัง (@lucky000) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 05:35
    หุหุสมน้ำหน้า เนออน จริงๆ
    มันยังไม่เข็ด คราวที่แล้วก็เกือบตาย เพราะ เจ้าหุ่นที่แสนจะซื่อตัวนี้   คราวนี้ยังมาพึ่งมันอีก สมควรโดน   เอิ๊กๆ 
    #276
    0
  46. #272 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 21:36

    หุ่นแสนซื่อจริงๆ น่าสงสารเนออน

    #272
    0
  47. #271 ploy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 17:21
    โหดดดดดดดดดด
    #271
    0
  48. #270 โดดเดี่ยวเอกา (@blueblood33) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 16:27
    อยากได้ หุ่นแบบนี้ จริงๆ ซื่อดี
    #270
    0
  49. #269 Zarorina (@Zarorina) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 12:59
    ฝึกโหดอีกครั้ง

    จะรอนะคะ
    #269
    0
  50. #268 callean (@lovelove-fiction) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 12:09
    55+

    เก่งแน่งานนี้
    #268
    0