เพียงตะวันจันทร์เจ้าขา [สนพ.ปองรัก]

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 7 ------ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 ก.พ. 61








มินิบาร์ริมน้ำถือเป็นจุดชมวิวแม่น้ำเจ้าพระยาอันสงบร่มรื่น เพียงตะวันเดินส่งยิ้มให้พนักงานหนุ่มหุ่นล่ำสันซึ่งยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์มาแต่ไกล


เมื่อได้รับยิ้มกว้างตอบพร้อมคำเชื้อเชิญ หญิงสาวจึงเลือกนั่งบนเก้าอี้สูงฝั่งริมสุด เท้าศอกบนเคาน์เตอร์ก่อนจะไล่สายตาดูขวดเครื่องดื่มหลากสีสันที่ตั้งเรียงรายอยู่บนชั้นด้านหลังพนักงานอีกที ซึ่งมีทั้งน้ำหวานและพวกผสมแอลกอฮอล์


“ขอมะนาวผสมน้ำผึ้งอุ่นๆ แก้วหนึ่งค่ะ” เพียงตะวันเลือกสั่งแหวกแนว เพราะผลจากการนอนดิ้นเมื่อคืนทำให้หล่อนรู้สึกเจ็บคอขึ้นมา คงเป็นเพราะนอนตากแอร์โดยไม่ห่มผ้านานเกินไป


หญิงสาวไม่แปลกใจนักที่พนักงานหันกลับไปจัดการเครื่องดื่มให้หล่อนทันที เนื่องจากมีวัตถุดิบพร้อมสรรพ ในขณะที่รอก็หยิบของบางอย่างออกจากกระเป๋าสานขึ้นมาวางบนเคาน์เตอร์ มันคือกล่องบุหรี่สีเงินเงาวับและไฟแช็กอันเล็กๆ ของผู้หญิงพลางนับในใจ


หนึ่ง...สอง....


ยังไม่ทันนับถึงสาม ที่เขี่ยบุหรี่แก้วเนื้อดีก็ถูกเลื่อนมาให้ตรงหน้าโดยพนักงานหนุ่มผู้นั้น


“ขอบคุณค่ะ” เพียงตะวันเอ่ยอย่างพอใจแต่ไม่คิดจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เพราะมันคือการทดสอบนั่นเอง


ในคราวที่ได้รับมอบหมายงานให้ทำเป็นทีม ตามคอนเซ็ปต์ครอบครัวสุขสันต์ เพื่อนร่วมงานของหล่อนคนหนึ่งจะต้องสวมบทบาทคนสูบบุหรี่ ไม่ว่านั่งตรงไหนจะต้องถามหาที่เขี่ยบุหรี่เสมอ บางทีก็เขี่ยมั่วๆ ให้เลอะไปทั่ว หรืออาจสูบในที่ห้ามสูบเพื่อสร้างความวุ่นวาย แล้วรอดูว่าพนักงานจะรับมือกับปัญหาอย่างไร ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง เมื่อหมดวันก็จะมานั่งสรุปคะแนนด้วยกัน


บรรยากาศการทำงานแบบหลายๆ คนก็สนุกดี แต่ลุยเดี่ยวอย่างคราวนี้ก็สนุกไปอีกแบบ


เมื่อหญิงสาวได้น้ำตามสั่งก็นั่งจิบอย่างไม่เร่งรีบ หล่อนเห็นเหมันตราชลทีตั้งแต่ย่างเท้ามาถึงมินิบาร์แล้ว ซึ่งต้องยอมรับว่าตัวเรืองดงามไร้ที่ติ และหล่อนก็ได้จองดินเนอร์สำหรับวันพรุ่งนี้ไว้แล้ว ดูสิว่าคืนวันอาทิตย์อย่างนี้จะมีแขกลงเรือสักกี่คน และหล่อนจะพบข้อบกพร่องใดๆ บ้างหรือเปล่า


เพียงตะวันเริ่มไม่เข้าใจ เพราะจวบจนถึงตอนนี้หล่อนก็ยังไม่สามารถหักคะแนนเหมันตราริเวอร์ไซด์ได้เลยสักคะแนน ช่างน่าแปลกเหลือเกิน


ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เสียงวี้ดว้ายที่ดังขึ้นตรงบริเวณริมสระว่ายน้ำซึ่งอยู่ระหว่างโซนห้องพักและสวนหย่อมก็เรียกเพียงตะวันให้หันไปมอง จึงเห็นชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีคนหนึ่งในชุดว่ายน้ำรัดรูปกำลังถูกหญิงสาวสองคนขอลายเซ็นด้วยท่าทางตื่นเต้น และก็มีใครอีกคนยืนเยื้องอยู่เบื้องหลังของชายผู้นั้น


ยายสาวจอมป่วนเมื่อคืน!


เจ้าหล่อนจ้องเขม็งมาที่เพียงตะวันด้วยสายตาแปลกๆ มันดูอ่อนโยนและเป็นมิตรมากกว่าเดิม ทว่าหญิงสาวกลับทำเสียเรื่องด้วยการขำพรวดออกมา เพราะยายเฉิ่มนั่นยังอยู่ในชุดเชยๆ ตัวเมื่อวาน!


“ดาราครับ”


“คะ?” เพียงตะวันหันกลับมาหาพนักงานหลังเคาน์เตอร์


“คุณแทนคุณไงครับ”


“เขาเป็นดาราเหรอคะ มิน่าล่ะถึงหน้าตาดี แต่ฉันไม่รู้จักหรอกค่ะ ปกติไม่ค่อยอยู่เมืองไทย”


“อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง คุณแทนคุณดังมากครับ เห็นว่าวันนี้พาเพื่อนมาด้วย ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นนักแสดงหน้าใหม่ เพิ่งเข้าวงการ ผมคุ้นๆ แต่จำชื่อเธอไม่ได้ครับ”


เพียงตะวันเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ


ยายสาวจอมป่วนนั่นเป็นดาราเหรอ มาดไม่ให้เลยสักนิด


หลังจากพวกแฟนคลับแยกย้ายกันไปแล้ว หนุ่มในชุดกางเกงรัดติ้วก็พุ่งตัวลงน้ำ แหวกว่ายด้วยลีลางดงามจนไม่อาจละสายตา กระทั่งเมื่อรู้ตัวอีกทีผู้ตรวจสอบมือหนึ่งก็พบว่ายายสาวจอมป่วนหายตัวไปแล้ว






ฉายฉานยืนสังเกตการทำงานของศัตรูอยู่เงียบๆ หลังพุ่มไม้ในสวน ครั้นเห็นเพียงตะวันลุกจากมินิบาร์ริมน้ำแล้วเดินไปอีกทางเพื่อมุ่งหน้าสู่เรือนสปา จึงรีบตามไปโดยใช้ทางลัดเพราะไม่อยากหยุดทักทายแทนคุณที่สระว่ายน้ำ


หญิงสาวตั้งใจจะหาจังหวะถามชื่อเจ้านายของเพียงตะวัน กระทั่งเดินใกล้ถึงจุดหมายและเห็นว่าปลอดคนจึงส่งเสียงเรียกทันที


“เหมีย...”


“ฉาย”


ฉายฉานหุบปากแทบไม่ทันเมื่อจู่ๆ ฉัตรก็โผล่พรวดออกมาจากเรือนสปาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เขาเห็นหล่อนในทันที และตอนนี้ก็เห็นเพียงตะวันแล้วด้วย หญิงสาวรีบส่งยิ้มหวานให้พี่ชายเมื่อเขาเดินเข้ามาหา


“เมื่อกี้ฉายเรียกใคร”


ฉายฉานเห็นเพียงตะวันคอแข็งขึ้นเล็กน้อย จึงต้องรีบแก้สถานการณ์โดยด่วน


“เอ่อ...เหมีย...ม้อยค่ะ ฉายเรียกคุณม้อย ชื่อเล่นของคุณเพียงตะวันน่ะค่ะ”


ไม่เพียงฉัตรจะแปลกใจ เพียงตะวันเองก็อึ้งด้วย คนถูกตั้งชื่อเล่นใหม่ถลึงตาใส่ฉายฉานผ่านแว่นกันแดดสีเข้มด้วยความฉุน แต่อีกฝ่ายกลับไม่เห็น


“คุณชื่อม้อยเหรอครับ ผมเพิ่งรู้”


ถามแขกสาวแล้วชายหนุ่มก็ทำหน้าไม่ถูก ตอนนี้หล่อนเองก็สวมแว่นตาอันใหญ่เบ้อเริ่มเหมือนแม่ชม้อยเก็บแชร์ไม่มีผิด


ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกันย่ะ


เพียงตะวันนึกในใจ อยากฟาดฉายฉานสักเปรี้ยง แต่สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ก็คือการพยักหน้าเออออไปตามน้ำ


“คุณเพียงตะวันไม่มีชื่อเล่นหรอกค่ะพี่ฉัตร เมื่อตอนบ่ายเธอเล่าให้ฉายฟังว่าเป็นฉายาที่เพื่อนสมัยเรียนใช้เรียกกันขำๆ ใช่ไหมคะคุณม้อย” ฉายฉานอธิบายหน้าตาเฉยก่อนจะหันมาหาเพียงตะวันพร้อมกดยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง


“ตามนั้นค่ะ”


อยากทำอะไรก็เชิญ


“แต่พี่ว่า...คุณเพียงตะวันอาจไม่สะดวกใจจะให้ฉายเรียกชื่อเล่นแบบนี้” ฉัตรบอกตามมารยาท เพราะนอกจากจะดูเป็นการทำตัวสนิทสนมกับแขกมากเกินไปแล้ว ชื่อเล่นของเพียงตะวันฟังแล้วชวนขำและขัดกับชื่อจริงราวฟ้ากับเหว


“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ถือ ดูเป็นกันเองดี ฉันต้องอยู่ที่นี่อีกตั้งสองอาทิตย์ คิดเสียว่าฉันไม่ใช่แขกแต่เป็นเพื่อนของพวกคุณก็แล้วกัน”


ฉายฉานยักไหล่ให้พี่ชาย ฉัตรจึงไม่คิดจะขัดใจอีกเพราะเพียงตะวันออกปากขนาดนี้แล้ว


“ตกลงครับ...คุณม้อย แล้วนี่คุณตั้งใจจะมาใช้บริการสปาหรือเปล่า เมื่อครู่ผมเพิ่งส่งแขกเข้าไปคนหนึ่ง ยังมีพนักงานนวดว่างอยู่นะครับ”


แขกที่ว่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน วิมาดานั่นเอง หลังจากหญิงสาวดื่มชากับแทนคุณเสร็จแล้วก็ยังไม่ยอมกลับ ออดอ้อนขอให้ฉัตรพามาทำสปาต่อโดยอ้างว่าถ้าชอบจะกลับมาเป็นลูกค้าประจำและจะแนะนำเพื่อนๆ ให้มาใช้บริการด้วย


“ก็กะว่าอย่างนั้นละค่ะ”


ผู้ตรวจสอบสาวถือโอกาสชิ่ง แต่ยังไม่ทันเอ่ยขอตัว ด้านในก็เกิดเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นเสียก่อน แล้ววิมาดาก็วิ่งหน้าตาตื่นออกมาหาฉัตรทั้งชุดคลุมสปาโดยไม่แคร์สายตาใคร


“เกิดอะไรขึ้นครับคุณวิ” ฉัตรรีบถาม


“มันมีอะไรแปลกๆ ค่ะคุณฉัตร ไฟในห้องดับแล้วก็ติดเองได้ แถมยังมีเสียงหัวเราะหลอนๆ ของผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ดังเป็นระยะ น่าขนลุกที่สุด วิพยายามเรียกพนักงานแต่ก็ไม่มีใครโผล่หัวมาสักคน ใครบังอาจแกล้งวิคะ คุณฉัตรต้องจัดการนะ ไม่งั้นวิไม่ยอมจริงๆ ด้วย”


ฉัตรเหลือบมองเข้าไปด้านใน เห็นพนักงานยืนเรียงกันหน้าสลอน ซึ่งแต่ละคนก็ได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี ไม่น่าจะละเลยต่อแขกดังที่วิมาดากล่าวหา กระนั้นชายหนุ่มก็ต้องทำอะไรสักอย่าง


“ฉายจัดการให้เองค่ะ” ฉายฉานเอ่ยแทรกขึ้นแล้วหันมาบอกวิมาดา “ เชิญคุณไปเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่าค่ะ คุยกันทั้งอย่างนี้เห็นทีจะไม่เหมาะ”


วิมาดาหน้างอ แต่เมื่อฉัตรบอกว่าจะอยู่รอจนกว่าจะเคลียร์ปัญหาเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวจึงยอมทำตามอย่างว่าง่าย ฉายฉานมองตามจนกระทั่งร่างของแขกสาวเดินกลับเข้าเรือนสปาไปแล้ว จึงค่อยกระซิบถามพี่ชาย


“ใครคะ”


“เพื่อนคุณแทน ชื่อวิมาดา”


“อ๋อ...” ฉายฉานพยักหน้ารับ จากนั้นก็ตามวิมาดาเข้าไปอีกคน แม้จะรู้สึกเสียดายที่ถูกขัดจังหวะแต่เรื่องของเพียงตะวันคงต้องรอไว้ก่อน


เมื่อเหลือกันอยู่สองคน ฉัตรจึงหันมาเอ่ยกับแขกวีไอพีสาวซึ่งยืนดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ


“อีกสักครู่คุณม้อยค่อยกลับมาใหม่ได้ไหมครับ เสร็จเรื่องทางนี้แล้วผมจะโทร.ไปแจ้ง ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ”


“ไม่เป็นไรค่ะ ไว้วันอื่นก็ได้ คุณไปดูแลแขกคนนั้นเถอะ ฉันจะเดินเล่นอยู่แถวนี้ก่อน”


เพียงตะวันบอกอย่างไม่ถือสา แต่ความจริงแล้วกำลังสนใจเรื่องของวิมาดามากถึงมากที่สุด


สปาแห่งนี้จะต้องมีข้อบกพร่องอะไรให้หล่อนตัดคะแนนได้แน่ๆ


คิดเช่นนั้นหญิงสาวก็ตั้งใจจะอยู่ดูลาดเลาให้หายสงสัย ทว่าฉับพลันนั้นเอง เพียงตะวันก็เห็นใครบางคนเดินผ่านประตูส่วนรับรองชั้นใน ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่ชั่วเสี้ยววินาทีแต่หล่อนก็จำได้แม่น


“คุณฉัตรคะ” หญิงสาวกระตุกแขนฉัตรด้วยความลืมตัว “ผู้หญิงคนนั้น”


“ครับ?” ฉัตรทำหน้างง


เพียงตะวันรีบปลดมือออก เก้อกระดากเล็กน้อยที่ไปถูกเนื้อต้องตัวเขา


“ฉันคิดว่าเรากำลังเจอตัวป่วนเข้าแล้วละ ฉันเห็นผู้หญิงที่มาเคาะห้องฉันเล่นเมื่อคืนเพิ่งจะเดินเข้าไปด้านใน เธอคนนั้นอาจจะเป็นคนแกล้งแขกคนเมื่อกี้”


“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอครับ” คราวนี้ฉัตรหน้าเครียดขึ้นกว่าเดิม


“ค่ะ ฉันว่าจะเล่าให้คุณฟังอยู่เหมือนกัน มีลูกค้าขี้แกล้งแบบนี้ก็ไม่ดีนะคะ สร้างความเดือดร้อนให้แขกคนอื่น โรงแรมคุณเสียชื่อหมด”


และนั่นอาจจะเป็นคำตอบของปัญหาที่เหมันตราริเวอร์ไซด์กำลังเผชิญอยู่ ผู้หญิงคนนั้นอาจเป็นพวกโรคจิต ชอบแกล้งคนอื่นเพื่อความสนุกสนาน หรือบางทีอาจจะไม่ใช่แต่เพราะมีใครบางคนจ้างวานให้มาทำลายชื่อเสียงของเหมันตราริเวอร์ไซด์ก็เป็นได้


ฉัตรไม่รอให้หญิงสาวพูดอะไรต่อ ก็เดินพุ่งเข้าเรือนสปาไปทันที ใบหน้าของเขาในยามนี้ถมึงทึงจนแลดูน่ากลัว


เพียงตะวันไม่รอช้ารีบตามเขาไป เพราะถ้าเป็นอย่างที่สันนิษฐาน ผู้ตรวจสอบมือหนึ่งอย่างหล่อนก็ต้องขอสอดรู้หน่อยละ












โหลด e-book อ่านจาก meb

 
 



อ่านเรื่องอื่นๆ ของดวงมาลย์ / แพรววนิด ในเด็กดี












 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

291 ความคิดเห็น

  1. #237 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:59
    เหมียวจ๋า เจอดีเข้าแล้ว
    #237
    0
  2. #236 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:32
    คิดว่าเป็นวิญญาณของหญิงสาวท่ีอาศัยอยู่ในโรงแรม เพราะมาเยี่ยมหนูเพียงตะวันตอนดึก มาเยี่ยม สระว่ายน้ำและสปาตอนกลางวัน และมีเพียงเพียงตะวันเห็นคนเดียว 
    #236
    0
  3. #156 ขอให้สมปรารถนา (@whattobee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 09:58
    อยากอ่านถึงตอนที่เคยอ่านแล้วค่ะ

    #156
    0