คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF Yoonwoo] The Game ♡

โดย preawproudd

เมื่อจินวูติดเกมส์ เรื่องราวจะเป็นอย่างไร กดอ่านเลยค่ะ

ยอดวิวรวม

433

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


433

ความคิดเห็น


15

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  24 เม.ย. 60 / 12:45 น.
นิยาย [SF Yoonwoo] The Game ♡ [SF Yoonwoo] The Game ♡ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
duck- ร้านค้าแจกธีมบทความfly delcious icecream

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 เม.ย. 60 / 12:45


Story: The Game

Yoonwoo

By: Preawproudd







The Game

 

 

แกร่กๆๆคลิกๆ..

     

     ภายในห้องมืดสนิทที่มีแสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์กระพริบๆสว่างเป็นระยะๆ มือเล็กของใครบางคนกำลังกดปุ่มที่แป้นคีย์บอร์ดอย่างเมามันส์ 

ส่วนอีกข้างก็กำลังใช้นิ้วชี้คลิกเข้าที่เมาส์อย่างรัวๆ ทำให้เกิดเป็นเสียงรบกวนน่ารำคาญ

  แต่สำหรับเข้าคนนี้นั้นไม่เลย..


พี่จินวู พี่จะนอนได้รึยังเนี่ย

ยังงง อีกแปปนึงงง

แต่ว่านี่มันจะเช้าแล้วนะ เดี๋ยวมันจะ..”

ซึงยูนอาา อย่าเพิ่งพูดได้ไหมเนี่ย เดี๋ยวพี่แพ้พี่โทษนายนะ!”

 

 จ๋อย..

     คังซึงยูนยอมเงียบไปแต่โดยดี ร่างสูงนอนพลิกตัวกลับไปอีกด้าน แอบเบะปากเหมือนเด็กงอแงจะร้องไห้เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาโดนดุแบบนี้ ถึง

จะกี่ครั้งก็ไม่เคยชินเลยเวลาที่โดนคนรักดุใส่เพราะติดเกมส์เนี่ย..

  ไอเกมส์บ้านี่


อ๋า! แพ้เลย โดนยิงเฉย!”

..งั้นก็รีบปิดคอมแล้วมานอ..”

เพราะนายนั่นแหละ ซึงยุนอาา บ้าเอ้ยยย!”


นี่ตู..’

ทำอะไรผิดวะเนี่ย T T’


     ช่วงนี้ซึงยุนเองก็ไม่อยากจะเข้าใกล้จินวูสักเท่าไหร่ เพราะก็เป็นอย่างที่เห็นๆกันอยู่..จินวูอารมณ์เสียบ่อยมาก ขี้หงุดหงิดเป็นพิเศษ ถ้ายิ่งเล่นเกมส์

แพ้ก็ไม่ต้องสืบเลยว่าจะเป็นอย่างไร ซึงยุนก็ได้แต่ทำใจ เดิมที่จินวูเป็นคนชอบเล่นเกมส์(มาก)อยู่แล้ว แค่ช่วงนี้ดูจะติดงอมแงมไปหน่อย..

  เล่นถึงตีสามตีสี่เอง..

  ให้ตายเหอะ!


  พึ่บ..พั่บ..

     ได้ยินเสียงขยับผ้าหุ่มจากทางด้านหลัง คาดว่าคนตัวเล็กน่าจะปิดเจ้าคอมพิวเตอร์(เฮงซวย)แล้วเข้ามานอนซุกกับเขาแล้ว


“…”

คืนนี้ก็ไม่มีบอกฝันดีอีกแล้วสินะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  KSYoon: มึง

  MN93: ว่าไง

  KSYoon: พี่จินวู แฟนกูอ่ะ

  KSYoon: ช่วงนี้เขาโคตรติดเกมส์เลย ทำไงดีวะ


     ซึงยุนที่จนปัญญาไม่รู้จะทำอย่างไร จึงไลน์หาเพื่อนสนิทที่เขาไว้ใจที่สุด เพราะซงมินโฮเป็นคนที่เคยมีช่วงเวลาติดเกมส์มาเหมือนๆกัน อาจจะ

สามารถแบ่งเบาภาระเรื่องนี้ออกจากอกเขาได้

  MN93: ทำไมวะ

  KSYoon: คือเขาไม่สนใจกูไง ไอสั-

  MN93: 5555555 ทำใจว่ะ เดี๋ยวพี่เขาก็เลิก

  KSYoon: เลิกติดเกมส์อ่ะนะ

  MN93: เลิกกับมึง


  ไอ..

  ไอมิโนนนนนนนน!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     ผ่านไปสองสามวัน สถานการณ์ความสัมพันธ์รักสามเส้าระหว่างคังซึงยุน คิมจินวูและเกมส์ก็ยังคงดำเนินต่อไป ยังคงเป็นเหมือนเดิม เหมือน

เป็นการเปิดเทปม้วนหนึ่งที่ฉายซ้ำไปซ้ำมาวนภาพเก่าๆของจินวู เด็กติดเกมส์คนหนึ่งที่เล่นเกมส์สามเวลาหลังอาหาร พอแพ้เกมส์ก็อารมณ์เสีย 

โวยวายแล้วพาลใส่ซึงยุน(ผู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย)ตลอด แถมยังแทบจะไม่ค่อยได้คุยกันเลยด้วยซ้ำ บทสนทนาของทั้งสองในแต่ละวันนี่แทบจะนับ

ประโยคกันได้เลยทีเดียว

  ตอบทีว่านี่แฟน..


พี่จินวู มากินข้าวได้แล้วครับ

อ่าา อื้อๆ เดี๋ยวลงไป

แต่ว่า..วันนี้ผมอยากกินข้าวพร้อมพี่นี่

ซึงยุน อย่างี่เง่าได้ไหม บอกว่าเดี๋ยวลงไปไง

  …

  น้ำตามา..

 ‘นี่กูงี่เง่าด้วยหรอวะ T T’

 

     ซึงยุนยอมปิดประตูของนอน(อย่างเบามือ)ไปแต่โดยดี ขายาวก้าวลงบันไดอย่างช้าๆ ทุกวันนี้แทบจะหมดแรงทำอะไรอยู่แล้ว ทำงานก็เครียดยัง

ต้องมาเจอแฟนอารมณ์ฉุนเฉียวใส่ทุกวันๆอีก กำลังใจจะให้กันใม่มีสักนิดเดียว..

  คังซึงยุนเอ้ย..

 

เดี๋ยวนะ..”


     แต่อยู่ๆความคิดแว๊บหนึ่งสุดแสนจะบรรเจิดก็เกิดผ่านเข้ามาในหัวสมองอย่างรวดเร็ว ขายาวชะงักที่จะก้าวลงบันไดต่อไปแล้วหมุนตัวเดินดุ่มๆกลับ

ไปที่ห้องนอนในทันที


  แกร๊ก..

อะไรอีกล่ะยุน พี่บอกว่าเดี๋ยว..”

พี่เล่นเกมส์อะไรนะ?”

Overwacth ทำไม?”

เปล่า โอเค..”


ปึง..

คิดออกแล้วว่าต้องทำยังไงดี J

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เห้ย เอาจริงอ่ะ

จริงดิวะ

ไม่กลัวความแตกแล้วเขาจะโกรธ?”

ไม่รู้ว่ะ..”


     ซึงยุนเล่าแผนการที่เขาคิดได้ให้มินโฮฟัง ที่เขาทำมันอาจจะส่งผลต่อความสัมพันธ์ของเขาและจินวู แต่ว่าถ้าไม่ลองวิธีนี้ก็ไม่รู้จะใช้วิธีไหนแล้ว


ทำไมไม่บอกเขาไปตรงๆวะ ว่าให้สนใจกันบ้าง

กูกลัวเค้าจะคิดว่ากูรับไม่ได้ที่เขาติดเกมส์ ซึ่งมันไม่ใช่ไง

ก็เลยจะไปเล่นกับเขาเอง ในแบบที่ไม่มีใครคาดคิดอะนะ?”

อ่าห๊ะ..”


     ซึงยุนก็แอบหวั่นใจอยู่เล็กน้อย เขาวางแผนไว้ว่าจะปลอมตัวไปเป็นเพื่อนในโซเชียลคนนึงแล้วไปร่วมทีมในเกมที่จินวูเล่นและจัดการตีสนิทซะ หลัง

จากนั้นก็จีบแฟนตัวเอง ดูปฏิกิริยาของอีกฝ่ายว่าจะเป็นอย่างไร ถ้าหมดรักในตัวเขา จินวูต้องไปอย่างแน่นอน แต่ถ้าไม่..

คงจะสำเร็จแหละน่า!

 

เอาใจช่วยว่ะ อยากรู้เหมือนกันมินโฮตบบ่าปลอบใจ

แต่ว่าต้องขอแรงมึงนิดนึงว่ะ

อะไรวะ?”

กูยืมคอมบ้านมึงนะ คือต้องเล่นหลายชั่วโมง ไปเล่นที่บ้านก็ไม่ได้อีก เดี๋ยวความแตกกันพอดี

ได้ดิ ไม่ต้องห่วงน่า


  ซึ้งใจที่มีเพื่อนแบบมึงก็วันนี้แหละ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 


   แกร๊กกๆๆ..

หืม ใครน่ะ?”


     จินวูที่กำลังหยิบขนมชิ้นสุดท้ายจากห่อแล้วจัดการยัดมันเข้าปาก ใบหน้าหวานเลื่อนเข้ามาใกล้จอคอมพิวเตอร์มากขึ้น ดวงตากลมโตเบิกโพลงขึ้น

เล็กน้อยหลังจากเห็นข้อความบางอย่างที่ปรากฎอยู่ภายในจอ

  ‘Wild_young: ทีมขาดคนนึงใช่ไหมครับ

  ‘Wild_young: ขออยู่ด้วยนะครับ ได้ไหม?’

โอ๊ะ มีคนมาขออยู่ด้วยหรอ


แกร่กๆๆ

  XXJW: ได้สิๆ

  Wild_young: ok ไปลุยกันเลย!


ใช่..

ไปลุยกันเลยที่รัก J





_________________________________________________50%___________________________________________________



เหยมึง มันเข้าด่านแล้วอ่ะ

     ซึงยุนที่ตอนนี้นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังลุกลี้ลุกลนเพราะตัวเขาเองไม่เคยเล่นเกมออนไลน์แบบนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่เขายอมลงทุนมา

สมัครเกมส์ที่ทำให้แฟนเขาจะเสียคนอยู่แล้ว ร่างสูงหมุนตัวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หมุนไปกระตุกชายเสื้อมินโฮที่ตอนนี้กำลังปิ้งขนมปังอยู่


เอ่า มึงก็เล่นสิ

กูเล่นเกมส์นี้ไม่เป็นนน

ฝึกไปดิ เดี๋ยวก็เป็นเอง

ไม่ใช่โว้ยยยย กูไม่ได้อยากเล่นเกมส์นี่ไหมล่ะ กูเล่นเป็นพิธี

กูไม่ได้เล่นนานแล้วเพื่อน ฝีมือมันตก

ก็ยังดีกว่ากู เล่นไม่เป็นเลย -_-”


    ซึงยุนลุกจากเก้าอี้หมุน ก่อนจะเดินไปลากตัวเพื่อนมาแล้วจับไหล่ทั้งสองข้างให้มันนั่งลงซะแต่โดยดี


หนมปังเดี๋ยวกูปิ้งให้สิบแผ่นเลย มึงเล่นให้ทีมชนะก็พอ พี่เขาจะได้รับกูเข้าทีมต่อไป

กูไม่ได้อยากแดกเยอะขนาดนั้น ไอเวร


อ่า

ขอให้มันผ่านไปด้วยดีเถอะ..’

 

 

 

 

 

 

 






     เวลาได้ล่วงเลยผ่านไป ซึงยุนเองก็ฝึกเล่นเกมส์เองอยู่บ้างบางครั้ง โดยมี(โค้ช)มินโฮคอยสนับสนุนเอาใจช่วยอยู่ตลอด จินวูเองก็เริ่มที่จะเปิดรับลูก

ทีมคนใหม่ที่ร่วมทีมกับเขามาได้จะเดือนนึงแล้ว


แต่มึงกลับบ้านดึกทุกวันงี้ พี่เขาจะไม่สงสัยหรอวะ?”

กูบอกไปว่างานยุ่ง จะรีบเคลียร์งานให้เสร็จก่อนซัมเมอร์ จะได้ไปพักผ่อนกัน

แต่นี่วันหยุด ก็ทำ งี้หรอ?”

ไม่เป็นไรหรอกน่า


คง..

ไม่ได้คิดอะไรหรอกมั๊ง..


อ๊ะ พี่เขาทักมาว่ะ

 ‘XXJW: วันนี้เล่นแปปเดียวนะครับ


เหย แปลกว่ะ

     ซึงยุนขยี้ตามองจอคอมฯตัวเองใหม่อีกรอบแต่ข้อความที่ปรากฏอยู่ยังคงเดิม ทั้งสองแปลกใจมากเพราะปกติจินวูจะเล่นเกมส์ไม่ต่ำกว่าสามชั่วโมง

ตลอดทุกวัน


  Wild_young: ทำไมล่ะครับ

  Wild_young: เบื่อผมแล้วหรอ L

ไอยุน ฮ่าๆๆ

อะไรล่ะวะ ก็..ลองดูไงว่าจะเป็นไง


  XXJW: ไม่ใช่นะ แต่ว่า

  XXJW: รู้สึกช่วงนี้ตัวเราเองติดเกมส์หนักไปหน่อย อยากจะเพลาๆลงแล้วล่ะ


เพิ่งรู้ตัวหรอครับคุณแฟน..


  Wild_young: แต่ไม่ใช่เพราะพี่เบื่อผมใช่ไหม?

  Wild_young: รออยู่นะครับ คำตอบของพี่ J

มึงถามอะไรวะ?”

กู จีบ…”


  XXJW: แหม รุกแรงจังนะ

  XXJW: พรุ่งนี้มาให้คำตอบ ^_^


เห้ย..

เอาแล้วไง..


มีให้คำตอบว่ะ

“…”


     ซึงยุนนิ่งไป สายตาของเขาดูเศร้าลงทันที แม้จะไม่เห็นแต่มินโฮที่ยินค้ำหัวเขาอยู่ข้างหลังก็สามารถเดาใจได้ไม่ยาก

คงจะอยากรู้มากเลยสินะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 


     กลางดึกที่แสนเงียบเหงาได้มาเยือนอีกครั้ง วันนี้จะเป็นที่ซึงยุนจะได้รู้คำตอบจากแฟนหนุ่มของเขาเสียทีว่า จินวูจะตอบเขาที่เป็น 'Wild_young' 

ว่าอย่างไร

ถ้าตกลง..หัวใจดวงน้อยๆนี้ของเขาต้องสลายแน่

ถ้าไม่..ก็คงจะเป็นเรื่องที่ดียิ่งกว่าถูกหวยซะอีก..


โอย กูเล่นแทนมึงจนปวดตาละเนี่ย..”

     พอเล่นจบตาสุดท้าย มินโฮก็ถึงกับเอื้อมมือไปหรี่แสงจอคอมให้ถึงขีดต่ำสุด ร่างสูงเอนตัวหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วถึงกับหมดสภาพ ดวงหน้าหล่อ

หลับตาลงอย่างคนเหนื่อยล้า ไปบอกคนอื่นว่าลุยกันเลย สุดท้ายให้เขาเล่นนี่มันย้อนแย้งชัดๆ..


แต่ก็ชนะแล้ว สุดยอดเลยว่ะ!”

อ่า..ซงมินโฮคนนี้ทั้งเก่งทั้งหล่ออยู่แล้ว


อือหือ..

ได้ทีเอาใหญ่เลย..


ตึ๊งง

  XXJW: เก่งมากเลยย พาทีมชนะอีกแล้วนะเรา

  XXJW: สุดยอดเลย!

  Wild_young: แน่นอนอยู่แล้วว 555

  Wild_young: พี่ครับ เอ่อ เรื่องที่คุยกันไว้ล่ะ

เข้าประเด็นเร็วเชียวนะมึง

อืม..”


  XXJW: อ๋อ

  XXJW: อืม พี่คง ต้องขอโทษเรานะ

  XXJW: ความจริงพี่มีแฟนอยู่แล้วน่ะ

อ่า..

  Wild_young: ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

ดี..

  XXJW: อื้ม ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ

ใจ..

  XXJW: กลับบ้านเร็วๆล่ะ J

 

?

เอ๋..’

ทำไมพิมพ์งี้วะ

นั่นดิ คือ รู้ได้ไงว่าไม่อยู่บ้านวะ

“…”


คืออะไรกันนะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 



  แกร๊ก..

     เสียงลูกบิดประตูถูกเปิดออก ใครบางคนกำลังเข้ามาอย่างเบาเสียง มือหนาค่อยๆบรรจงปิดประตูลงอย่างช้าๆอย่างเบาที่สุด ก่อนจะจัดการถอด

รองเท้าเก็บเข้าชั้นวางให้เรียบร้อยเหมือนอย่างเคย

  ‘XXJW: กลับบ้านเร็วๆล่ะ J

ทำไมถึงพิมพ์แบบนั้น..


     ซึงยุนค่อยๆเดินขึ้นบันไดไปอย่างช้าๆ หวังว่าคนตัวเล็กที่อยู่ด้านบนน่าจะนอนแล้ว รู้สึกวันนี้ไม่ค่อยอยากให้ตื่นมาเจอกันในตอนนี้สักเท่าไหร่ 

ประโยคนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขาเรื่อยมา


หรือว่าจะรู้ งั้นหรอ?’

 

  แอ๊ด..

     ซึงยุนค่อยๆเปิดประตูห้องนอน เมื่อชะโงกหน้าเข้าไปดูก็เห็นว่าร่างเล็กนอนอยู่บนเตียงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาจึงค่อยๆจัดการวางสัมภาระต่างๆที่

ติดตัวมาให้หมด โดยที่ตอนนี้ห้องก็มืดเหลือเกิน..

เล่นเกมส์สนุกไหมซึงยุน

ก็..โอเคนะ..”

?

..เฮ้ย!”


     ซึงยุนนิ่งไปครู่หนึ่งก็ถึงกับร้องเสียงหลงออกมาด้วยความตกใจ ไม่ใช่ว่าเห็นผีหรอกนะ แต่เห็นเมียตะหาก แถมเผลอหลุดตอบประโยคคำถามข้าง

ต้นไปแล้วซะด้วย อีกอย่างคือเขาไม่คิดว่าจินวูจะยังไม่นอน มิหนำซ้ำยังลุกขึ้นเดินไปเปิดไฟห้องนอนอีก


แว๊บบ..

ผมนึกว่าพี่..นอนแล้ว

กลับดึกเลยนะ ทำงานเหนื่อยไหม?”

ก็..นิดหน่อย

แล้ว..”


     จินวูเดินเข้ามาประชิดกาย มือเล็กทั้งสองข้างจับไหล่หนาของซึงยุนไว้ สีหน้าไม่สู้ดีของคนตัวเล็กข้างหน้าทำให้ซึงยุนพอจะเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้าง

อยู่กับพี่..มันเหนื่อยไหม?”

พี่จินวู..”


     ดวงตากลมโตที่เคยส่องประกายทอแสงอย่างสวยงามเวลานี้เต็มไปด้วยน้ำตาที่เอ่อล้น ของเหลวใสๆไหลออกมาโดยที่ไม่ได้รับการกระพริบลงจาก

เปลือกตา ดวงตาแสนเศร้าหลบดวงตาคมของคนตรงหน้าอย่างรู้สึกระอายใจ

พี่ร้องไห้ทำไม..”

ขอโทษนะ..ฮึก..ขอโทษจริงๆ..”

พี่รู้หรอ?..”

อื้อ


     ร่างเล็กเข้ากอดซบอกแกร่งแน่น ซึงยุนรู้สึกถึงความชื้นที่อกข้างซ้ายที่คนตัวเล็กซบมา มือหนายกขึ้นลูบศีรษะคนตัวเล็กในอ้อมอกเบาๆอย่างอ่อน

โยน

พี่ติดเกมส์มากไป..พี่ไม่..ฮึก..สนใจนายเลย

“…”

พี่ขอโทษนะ ที่ต้อง..ฮึก..มานั่งเหนื่อยเล่นเกมส์..ทางอ้อมกันแบบนี้น่ะ..”

“…”

ต้องกลับดึกทุกวันทั้งๆที่..ฮึก..จริงๆนายนอนก่อนพี่ทุกคืน..ด้วยซ้ำ..”

“…”

พี่ไม่โกรธนายเลยนะ ที่..ปลอมตัวมาแบบนั้นน่ะ

ครับ..”

ก็พอรู้แหละ..ว่านายไม่น่าจะอยู่งานดึกทุกวันเกือบเดือนแบบนี้..ไม่..มีทาง

“…”

อึก จะไม่ร้องไห้แล้วล่ะ ไม่ร้องให้เห็นแล้ว..”


     จินวูยกแขนขึ้นจะเช็ดคราบน้ำตาที่อาบแก้มแต่แขนเล็กกลับถูกมือหนาของอีกคนจับกระชับไว้ แล้วกดให้วางลงอย่างเดิม ซึงยุนใช้มือข้างหนึ่งยก

ขึ้นปาดน้ำตาให้คนตัวเล็ก

ไม่ร้องนะครับ ตัวเล็กของผม

ผมไม่โกรธพี่หรอกนะ ถึงพี่จะติดเกมส์กว่านี้อีกสักพันเท่า ผมก็ไม่โกรธ

“…”

เพราะว่าผมรักพี่ไง

อื้อ..

พี่ก็รักนาย..

ปากหวานจังเลยนะ

ชิมแล้วหรอ?”


     ซึงยุนโน้มหน้าลงมา ใบหน้าหล่อเคลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าหวานช้าๆ จนหน้าทั้งสองห่างกันเพียงไม่กี่เซน จินวูค่อยๆหลับตาลง เมื่อเห็นอีกคน

หลับตาพริ้มแบบนี้แล้ว เขาก็แทบจะอดใจไม่ไหวเลยจริงๆ

อ่า..อยากจะขย้ำ..


หลับตาพริ้มเชียวนะ

อ่ะ..ห๊ะ..”

     จินวูลืมตาขึ้น ก็พบกับใบหน้าหล่อของซึงยุนที่ยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เขาอยู่ คนหน้าหวานถึงกับทำอะไรไม่ถูก แก้มขึ้นสีระเรื่อโดยไม่รู้ตัว

..เปล่าซะหน่อย..”

ฮะๆ น่ารัก..แล้วนี่ไม่เล่นเกมส์ต่อแล้วหรอ?”

คืนนี้ไม่เล่นเกมส์แล้วล่ะ

อ่า ไม่ต้องกลัวผมจะว่าหรอก พี่เล่--อ๊ะ!”


     จินวูผลักอกของซึงยุน ร่างสูงที่ไม่ได้ทันตั้งตัวเซถลาลงไปกับเตียงนอนหนานุ่ม โดยมีจินวูที่ขึ้นเตียงมาคร่อมกดทับร่างของเขาเอาไว้

คิดถึงคนนี้แล้วไง

“…”

คืนนี้อยากเล่นกับยุนมากกว่า J


นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่มีอะไรแบบนี้..

กวางมาคร่อมหมาป่ามันใช่เหรอครับ


เอาสิ..”

พี่พูดเองนะ J

 

 

 

 

 

 

 

 



  แอ๊ด..

ซึงยุนอา ลงมากินข้าวได้แล้ว

คร้าบบ เดี๋ยวลงไปนะที่รัก


     จินวูส่ายหัวเล็กน้อย สองสามวันมานี้เขาแทบจะไม่ได้แตะคอมพิวเตอร์เล่นเกมส์เลยเพราะกลายเป็นซึงยุนเองที่ติดเกมแทนเขา แล้วตอนนี้ก็ดู

เหมือนว่าจะกลายเป็นจินวูสองไปโดยสมบูรณ์แล้ว..

ว่าเขาอิเหนาเป็นเอง..


รีบลงมาล่ะ อย่ามัวแต่เล่นเพลิน

ครับที่รัก

ปึง..


สรุปใครติดเกมส์กันแน่เนี่ย..

ไอลูกหมาเอ๊ย

END.


 

#จินวูติดเกมส์


__________________________________________________________________________________________________________



Talk: หวัดดีรีดเดอร์ทุกท่านฮ้าาา
เป็นยังไงกันบ้างกับSFเรื่องใหม่นี้ 55555
หายไปนานเลยค่ะ ต้องขอโทษจริงๆ แฮ่


มีใครติดเกมส์เหมือนขนาดพี่จินวูตอนนี้บ้างคะ หื้มม ไม่ดีเลยน้าา
พาลทุกอย่าง แฟนก็ไม่เว้น ฮ่าๆ
ยุนนี่พูดเหมือนตัวเองจะเล่นเกมส์เอง สุดท้าย มิโนๆช่วยตลอดงี้ เกรียนจริงๆเลย 5555

ชอบก็กดไลค์ ถ้าใช่ก็กดเลิฟนะคะ #ผิด 55555

ชอบก็คอมเมนต์กันหน่อยน้า ไรท์จะนั่งอ่านทุกเม้นเบย อิอิ

สกรีมฟิคทางทวิตเลยฮะ #จินวูติดเกมส์ อุอิอุอิ








ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ


END.




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ preawproudd จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

15 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 เมษายน 2560 / 11:18
    ยูนติดเกมส์เองซะงั้น น่ารัก
    #15
    0
  2. #14 108wh_isreal (@108wh_isreal) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 00:32
    รอเรื่องต่อไปเลยงับบบ
    #14
    0
  3. #13 Ploy
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:25
    แต่เรื่องอื่นต่อเลยไรท์
    #13
    0
  4. วันที่ 24 เมษายน 2560 / 14:04
    น้องยูนอ่ะตัวดีเลยใช่มั้ย555
    #12
    0
  5. #11 konun==top (@konunoiltop) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 13:43
    จบแล้วน่ารักมาก ยูนวูของเรานำ้ตาจะไหล มาบ่อยๆนะคะรออ่านเสมอ
    #11
    0
  6. วันที่ 22 เมษายน 2560 / 12:32
    ยูนวู กว่าจะมีคนเขียนแต่ละที่ นำ้ตาจะไหล สู้ๆนะคะ เราจะรออ่านทุกตอนเลย
    #10
    0
  7. วันที่ 22 เมษายน 2560 / 02:09
    มาเอาใจช่วยซึงยุนค่าา ✌🏻
    มาเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วย 💕
    #9
    0
  8. #8 LoveWinner
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 01:49
    สู้นะซึงยูนน 555555

    ไรท์เขียนดีน้า เป็นกำลังใจให้ค่ะ :3
    #8
    0
  9. #7 108wh_isreal (@108wh_isreal) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 00:39
    รอติดตามอยู่งับบบ
    #7
    0
  10. วันที่ 22 เมษายน 2560 / 00:32
    มาต่อไวๆน่าค่า ไรท์ ????????????
    #6
    0
  11. วันที่ 21 เมษายน 2560 / 23:55
    หมั่นไส้จีนูจังเลยวุ้ย สู้ๆนะยูน
    #5
    0
  12. วันที่ 21 เมษายน 2560 / 21:23
    เด็กน้อยจริง ๆ เลย จีนูคนติดเกมส์
    #4
    0
  13. #3 Fawoo91 (@paralim) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 20:15
    วงวารจึงยูน จะรอดหรือจะร่วง5555555
    #3
    0
  14. #2 Ploy
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:38
    มาต่อไวๆนะไรททท์
    #2
    0
  15. วันที่ 21 เมษายน 2560 / 18:07
    มาต่อไวไวนะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #1
    0