[OS/SF] EXO BUS STOP

ตอนที่ 8 : Rollercoaster [BaekChen]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    22 ต.ค. 61

Rollercoaster
















เช้าวันที่ 1 พฤศจิกายน

เช้านี้เป็นเช้าที่สำคัญสำหรับเด็กมัธยมหลายๆคนเพราะวันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกในภาคเรียนที่สองของปีการศึกษา หลายๆคนคงตื่นเต้นมากเพราะในที่สุดก็จะได้เจอเพื่อนซักทีหลังจากที่ไม่ได้เจอกันเป็นเดือนๆ ซึ่งเด็กตัวเล็กของบ้านฉัตรสกุลก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เจ้าตัวตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าจนพี่เลี้ยงอย่างพี่อิ่มอดแซวไม่ได้


“โหห...วันนี้ฝนจะตกหนักมั้ยคะเนี่ยน้องชัทเตอร์ตื่นแต่เช้าขนาดนี้”

“พี่อิ่มอ่ะ…”เจ้าตัวหน้ามุ่ยเมื่อโดนแซวก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเช็คความเรียบร้อยตรงหน้ากระจก ก่อนจะหันมายิ้มให้พี่อิ่มที่ยิ้มตอบมาแบบเอ็นดูก่อนจะเดินลงข้างล่างเพื่อนรอไปโรงเรียน

“สวัสดีตอนเช้าครับคุณย่า” ชัทเตอร์วางกระเป๋าก่อนจะยกมือไหว้คุณย่าที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะกินข้าวกลางห้อง คนเป็นย่าหันมองหลานชายเล็กน้อยก่อนจะขยับมือเรียกหลานให้เข้าไปหา เช้านี้มีแค่คุณย่าอยู่ร่วมโต๊ะเพราะทั้งคุณพ่อและคุณแม่ของเขาไปสัมนาที่ต่างประเทศตั้งอาทิตย์นึงเลย แต่ก็ชินแล้วเพราะนอกจากไปต่างประเทศคุณพ่อกับคุณแม่ก็ต้องไปดูแลกิจการที่ต่างจังหวัดบ่อยๆอยู่แล้ว เพราะงั้นช่วงเวลาส่วนมากของชัทเตอร์ก็อยู่กับคุณย่าป้องนี่แหละ

“เจ้าชัทแต่งตัวเสร็จแล้วหรอ มานั่งสิ กินข้าวเช้าแล้วค่อยไป” ชัทเตอร์ยิ้มแล้วเดินเข้าไปกอดคุณย่าพร้อมหอมแก้มไปหนึ่งฟอดก่อนจะโดนดุไปหนึ่งทีถึงเดินไปนั่งที่และเริ่มลงมือทาน

“แล้ววันนี้ไปเรียนยังไง?”คุณย่าถามอีกครั้ง เพราะไม่เห็นคนรถจะเอารถออกซักคัน

“เดี๋ยวภาพมารับครับ”เพราะชัทเตอร์และภาพอยู่หมู่บ้านเดียวกัน บ้านชัทเตอร์อยู่หน้าหมู่บ้านส่วนบ้านภาพอ่ะอยู่หลังสุดโน่น บ้านหลังโต ก็บ้านภาพอ่ะรวยมากๆ แต่เพียงไม่นานพี่อิ่มก็เดินมาบอกว่าภาพมาถึงแล้ว ได้ยินแบบนั้นชัทเตอร์เลยรีบตักข้าวต้มคำใหญ่แล้วรีบลุกถือกระเป๋าทันที แต่ก็ไม่วายโดนคุณย่าดุอีกและเพราะด้วยความรีบเร่งเลยเผลอทำน้ำหกเต็มโต๊ะอาหารหมดเลย

“ภาพ!!!”ชัทเตอร์วิ่งออกมาหน้าบ้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้มก่อนจะโบกมือให้พร้อมกับโดดดึ๋งๆไปมา

“สวัสดีครับคุณย่าป้อง”ชัทเตอร์ยู่ปากเมื่อเพื่อนเมินเขาแถมยังไม่ได้ยิ้มตอบอีกต่างหาก คุณย่าบอกให้เด็กทั้งสองไปโรงเรียนได้แล้วเดี๋ยวสาย แถมบอกให้ภาพขับรถดีๆด้วย ภาพรับคำคุณย่าอย่างดิบดีบอกลาคุณย่าอีกครั้งก่อนจะยื่นหมวกกันน็อคมาให้ชัทเตอร์ ระยะทางจากบ้านไปโรงเรียนก็ไกลเอาเรื่องอยู่เหมือนกันแต่ภาพอ่ะขับรถเก่ง ยังไงก็ไม่สายชัวร์!!! แต่เขายังงอนอีกคนอยู่จนถึงตอนนี้ภาพยังไม่ยอมคุยกับเขาเลย

ใช้เวลาประมาณ 45 นาทีเราก็มาถึงโรงเรียน ชัทเตอร์ลงจากรถมอไซต์ของอีกคนก่อนจะถอดหมวกยื่นให้ ซึ่งคนตรงหน้าก็รับไปทันทีและก็ยังไม่สนใจเหมือนเดิม เออ!!ให้มันได้อย่างนี้!! ชัทเตอร์เบะปากใส่เพื่อนสนิทก่อนจะหันหลังเดินไปโดยที่ไม่รออีกคนเลยซักนิด ภาพเองเมื่อเก็บหมวกเสร็จหันมาเจอเพื่อนเดินล่วงหน้าไปก่อนก็รีบเดินตามไปทันที ด้วยช่วงการเดินที่ต่างกันทำให้ภาพเดินมาประชิดตัวชัทเตอร์ได้อย่างง่ายดาย ชัทเตอร์เหล่ตามองเพื่อนนิดนึงก่อนจะยู่ปากไม่ชอบใจแล้วเดินไปยังตึกเรียนโดยไม่สนใจภาพที่เดินอยู่ข้างๆ

“เป็นไรอีกเนี่ยหลานคุณย่า?” ภาพยกแขนขึ้นมาเกี่ยวคอเพื่อนให้เข้ามาใกล้กันก่อนจะถามออกมา ซึ่งชัทเตอร์ก็ขัดขืนอ่ะแหละ แต่ดิ้นยังไงมันก็ไม่หลุดถึงแม้ขนาดตัวจะไม่ต่างกันมากแต่ถ้าพูดถึงแรง ชัทเตอร์บอกเลยภาพอ่ะแรงเยอะเหมือนช้าง สุดท้ายก็ต้องหยุดดิ้นก่อนจะหันมองหน้าภาพ ซึ่งภาพก็ทำสีหน้าเชิงถามตอบกลับมา

“ก็ภาพอ่ะ…”

“กูทำไม?”

“ภาพเมินเราตั้งแต่ที่บ้านแล้วอ่ะก็เมินให้ตลอดสิ ไม่สนใจก็ไม่สนใจให้ตลอดเลยนะ”

“ถ้ากูไม่สนใจกูจะไปรับมึงที่บ้านทำไมฮึ?” ภาพจิ้มหน้าภาพเพื่อนแล้วถามกลับ  เป็นชัทเตอร์เองที่อ้ำอึ้งหาคำตอบไม่ได้

“ก็….”

“คิดเยอะ...ไป...รีบขึ้นห้องเดี๋ยวก็เข้าแถวแล้ว”ภาพปล่อยชัทเตอร์ให้เป็นอิสระก่อนจะเดินนำหน้าออกไป ชัทเตอร์มองเพื่อนที่เดินนำออกไปก่อนจะเดินตามหลังภาพไปเรื่อยๆ



ห้องม.6/3


“เหี้ยภาพมาแล้วเว่ย!!!”

“ที่รักก!!!”นิลเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มของพวกเขาวิ่งแจ้นเข้ามาทันทีเมื่อภาพปรากฏตัวขึ้น นิลกอดภาพแน่นก่อนจะแนบหน้าลงที่อกแกร่งของภาพซึ่งภาพก็ได้แต่ถอนหายใจหนักๆแต่ก็ไม่ได้ทำอะไร

“เบาๆ...เดี๋ยวเมียตัวจริงมันก็เข้าใจผิด ยิ่งซื่อๆอยู่” ภาพตาเขียวปั้ดเมื่อคลื่นพูดประโยคนั้นออกมา แต่ถามว่าคลื่นกลัวมั้ย? ตอบได้เลยว่าไม่!! มิหนำซ้ำยังขำชอบใจที่ทำให้ภาพหัวเสียได้ เจ้าตัวแทคมือกับเซทเพื่อนอีกคนที่ทำหน้ากลุ้มกริ่มเมื่อหันไปมองเพื่อนตัวเล็กที่เพิ่งเดินเข้าห้องมา

“สวัสดีน้องชัท”นิลยิ้มร่าทักทายเพื่อนทั้งที่ยังกอดภาพอยู่ชัทเตอร์มองเพื่อนก่อนจะยิ้มตาหยีโบกมือทักทาย ชัทเตอร์เดินไปวางกระเป๋าที่โต๊ะประจำก่อนจะเดินมานั่งข้างๆเซท เท้าแขนกับโต๊ะมองนิลที่เอาแต่พร่ำบอกว่าคิดถึงภาพอย่างนั้นอย่างนี้แต่ภาพก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรทั้งนั้น มันก็เป็นภาพที่น่ารักดี ภาพเป็นหนุ่มฮอต ถึงจะไม่ได้สูงโปร่งแบบเซทแต่ภาพก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง ที่จริงภาพเป็นคนยิ้มง่ายเวลายิ้มสายตาก็จะชวนให้รู้สึกอบอุ่นไปด้วย ภาพเป็นเด็กเรียนดี เลยเป็นตัวแทนโรงเรียนบ่อยๆ ภาพเป็นคนที่มีเสียงเพราะ แล้วภาพก็เป็นนักกีฬาอีกด้วย ไม่แปลกใจที่ถ้าพูดถึงรุ่นพี่ม.6 ชื่อภาพจะติดโพลเสมอ แต่เรื่องที่แปลกคือมีคนเข้าหาภาพเยอะมากแต่ภาพไม่เคยคบใครซักคน ไม่ว่าจะเป็นน้องผู้หญิงที่สวยเป็นดาวโรงเรียนหรือน้องผู้ชายน่ารักๆ ภาพก็ปฏิเสธหมด ชัทเตอร์คิดเสมอถ้าภาพจะมีแฟนก็อยากให้เป็นคนที่เข้ากันกับพวกเขาได้ และนิลก็ไม่ได้แย่

“น่ารักดีเนาะเซท”ชัทเตอร์ยังคงมองทั้งคู่ไม่หยุด

“อะไรน่ารัก?”

“นิลกับภาพไง” คลื่นมองเพื่อนตัวเล็กก่อนจะยิ้มขำกูว่าแล้วแม่งซื่อจริง

“ไอ้นิลเนี่ยนะ?”เซทมองนิลแล้วทำหน้าแหยๆ

“อื้อ...นิลสวยออก”ชัทเตอร์ยิ้มทั้งที่ยังมองหน้านิล จริงๆนิลเป็นคนสวย สวยมากเลยแหละ แต่ผู้ชายในกลุ่มเขากลับบอกว่าสวยแต่บ้ามากๆ

“เราว่าภาพควรจะใจอ่อนกับนิลได้แล้วน้า…”เซทมองหน้าคลื่นที่กลั้นขำก่อนจะขำออกมาเสียงดัง นิลหันมาแหวใส่ว่าเป็นบ้าอะไร ชัทเตอร์เองก็งง ทำไมอยู่ดีๆเซทกับคลื่นถึงขำ เขาทำอะไรตลกหรอ คลื่นส่ายหน้าอย่างเอ็นดู จะไม่รู้อะไรเลยจริงๆสินะ…




10:00 น.


หลังจากเสร็จโฮมรูม ก็เข้าสู่ช่วงเรียนแบบจริงจังแต่จะว่าจริงจังก็คงไม่ เพราะนี่เป็นวันแรก อาจารย์ก็เข้ามาแนะแนวเฉยๆก่อนจะปล่อยให้เด็กๆได้คุยเล่น ชัทเตอร์นั่งข้างภาพ โดยมีเซทกับคลื่นนั่งข้างหลังส่วนนิลกับดีมนั่งข้างหน้า กลุ่มเราเป็นเด็กหลังห้อง แต่ถึงจะนั่งหลักแต่ทุกคนเป็นเด็กเรียนดี ถึงจะมีแอบหลับบ้างก็เถอะ ชัทเตอร์มองภาพที่นั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบๆ ภาพจะสอบหมอมหาลัยข้างๆ ชัทเตอร์เองก็อยากเรียนที่เดียวกันกับเพื่อนแต่ไม่รู้จะได้มั้ยเพราะเขาไม่เก่งเท่าภาพ นี่ก็เหลือเวลาน้อยแล้วด้วย

“นี่ภาพ...ทำไมภาพจะเรียนหมอล่ะ?” ที่ถามเพราะภาพชอบถ่ายรูปแล้วภาพก็ชอบดนตรีมากด้วย

“เรียนให้ที่บ้าน”ภาพตอบเรียบๆแต่ก็ยังอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ ชัทเตอร์ยู่ปากเมื่อได้ฟังคำตอบ คิดสงสารภาพจับใจแม้อีกคนจะไม่แสดงออกแต่ก็รู้ว่าต้องเสียดายแน่นอน

“ทำไมไม่เรียนที่ชอบล่ะ?”

“อันนี้ก็เรียนได้ไม่ได้มีปัญหา ส่วนที่ชอบอ่ะไว้ให้พายมันเรียน”ภาพหมายถึงน้องชายเขา ไอ้ตัวภาพมันเรียนอะไรก็ได้ถึงไม่ได้เรียนในสิ่งที่ชอบจริงๆก็ไม่เป็นไร แต่ภาพอยากให้น้องได้ทำในสิ่งที่มันรัก เพราะภาพรู้ว่าถ้าได้ทำในสิ่งที่รักพายจะทำได้ดีมากๆ

“เสียสละให้น้องหรอ?”

“...”ภาพพยักหน้าแล้วไม่ได้พูดอะไร

“หูยยยยย...พี่ภาพเท่สุดๆไปเลยฮะ”ชัทเตอร์ยิ้มก่อนจะยกนิ้วโป้งทั้งสองให้ภาพ เจ้าตัวหันมามองก่อนจะยิ้มน้อยๆ

“เนี่ย!...ภาพรู้มั้ยเวลาภาพยิ้มแบบนี้อ่ะ ชาวบ้านเขาไปไม่เป็นเลยนะ ดีนะที่เป็นเรา”ชัทเตอร์เท้าคางพูดซึ่งตอนนี้ภาพปิดหนังสือไปแล้ว

“กูยิ้มแบบไหนหลานคุณย่า?” แล้วหันมาคุยกับอีกคนอย่างจริงจังแทน

“ก็ยิ้มแบบน้อยๆแล้วสายตาที่มองแบบเอ็นดูๆแบบนี้อ่ะ”ชัทเตอร์ชี้นิ้วประกอบการบรรยาย ภาพมองอีกคนไม่วางตา ยิ่งภาพมองยิ่งยิ้มออกมาไม่หยุด ก็...มันก็ดู...น่ารักดี…

“ว่าแต่เมื่อไหร่ภาพจะใจอ่อนกับนิลล่ะ?”

“หือ…”ภาพส่งเสียงออกมาพร้อมกับวางมือลงบนกลุ่มผมของชัทเตอร์ที่ตอนนี้นอนเอาหน้าแนบโต๊ะเรียนไปแล้ว ภาพลูบมันน้อยๆ พลางมองกรอบหน้าที่ยุ่งนิดๆเมื่อพูดถึงนิล

“อย่ามาหือเลยนะ...เราว่านิลก็น่ารักดี ภาพไม่ลองเปิดใจหน่อยหรอ?”

“มึงนี่โง่จริงๆเลยหลายคุณย่า”ภาพวางกำปั้นหนักๆลงบนหัวอีกคนหนึ่งทีก่อนจะถอนหายใจออกมา สุดท้ายก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อคนตรงหน้าเอาแต่ทำหน้างงว่าภาพว่าตัวเองทำไม

“เอ้า!!..เลิกจีบคนอื่นต่อหน้าเราซะทีเราหึงนะภาพ”นิลพูดแซวสายตาเจ้าเล่ห์มองเพื่อนทั้งสองไปมาก่อนจะยิ้มน้อยๆเมื่อภาพมองมาตาแข็งแล้วก็ต้องขำออกมาทั้งกลุ่มเมื่อชัทเตอร์ลุกพรวดขึ้นนั่งพร้อมบอกว่า ภาพไม่มีทางนอกใจนิลแน่นอน ที่ทำซึนกลัวเพื่อนแซวเฉยๆ ภาพเองก็ขำนี่อีกคนคิดได้ยังไงว่าเขาจะชอบนิลที่เป็นเพื่อนในกลุ่มจริงๆ

ถ้าเป็นคนอื่นก็ไม่แน่….


“เหนื่อยหน่อยนะมึง” ภาพก้มหน้ายิ้มน้อยๆเมื่อเซทพูดขึ้นลอยๆ แต่ก็คงจะจริงกว่าอีกคนจะรู้เขาคงต้องเหนื่อยอีกเยอะเลย






“เดี๋ยวคืนนี้เราโทรหานะภาพ”

“อือ”ภาพตอบแค่นั้นก่อนจะขับรถเข้าหมู่บ้านไป ชัทเตอร์เข้าบ้านไม่ลืมเดินไปสวัสดีคุณย่าที่ห้องหนังสือก่อนจะกลับขึ้นไปเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้น เขาหยิบหนังสือออกมาอ่าน ชัทเตอร์ตั้งใจจะเข้าเรียนนิเทศฯ และเขาก็เตรียมตัวมานานพอๆกับที่ภาพเตรียมสอบหมอ ชัทเตอร์เรียนพิเศษแค่วันอาทิตย์ตามคำแนะนำของคุณย่า คุณย่าให้เหตุผลว่าไม่อยากให้เครียดจนเกินไป ซึ่งชัทเตอร์เองก็คิดว่ามันดี มีเวลารีแลกซ์ตัวเอง จะว่าไปในกลุ่มก็มีการคุยกันแล้วแหละว่าจะเรียนอะไร ส่วนคนที่ลอยลำมีที่เรียนไปแล้วก็มี ดีมน่ะมีที่เรียนไปเรียยร้อยแล้วเจ้าตัวติดสอบตรงคณะวิทยาศาสตร์ มหาลัยข้างๆนี่แหละ ส่วนนิลเองก็อยากเรียนแฟชั่นดีไซด์ ไม่แน่ใจว่าเจ้าตัวจะเรียนที่ไทยหรือเปล่า คลื่นบอกกับชัทเตอร์ว่าจะมาเรียนด้วยแต่ไม่รู้ว่าจริงมั้ย เซทเองก็รอแอดคณะวิศวะเหมือนกัน ทุกคนมีเป้าหมายของตัวเองชัทเตอร์เองก็ดีใจ





RrrRrrR

[ชัทเอง…]

“อือ…” ภาพกดรับสายชัทเตอร์ที่วิดีโอคอลมาแบบที่ตัวเองบอกไว้ตอนเย็น ภาพเหลือบมองจอพลางอ่านหนังสือเรื่อยๆ มีบ้างที่เขียนเพิ่ม และขีดไฮไลท์จุดสำคัญๆ เพื่อที่เวลากลับมาอ่านอีกรอบจะได้จำได้ง่ายขึ้น

[ภาพทำอะไรอยู่?] ชัทเตอร์เดินไปปิดไฟห้องเหลือไว้แค่ไฟหัวเตียงพลางเดินมาทิ้งตัวลงบนที่นอนก่อนจะดึงมาห่มขึ้นมาปิดคางไว้

“อ่านหนังสือ”

[เราเพิ่งอ่านเสร็จ ให้เราวางก่อนมั้ย]

“คุยได้แค่สรุปไว้อ่านทวน” ภาพยิ้มให้เพื่อนก่อนจะจดเนื้อหาสำคัญต่อ ชัทเตอร์มองจอโทรศัพท์ก่อนจะยิ้มน้อยๆ ภาพใส่แว่นหรอ…

[ทำไมใส่แว่น]

“แปลกหรอ?”

[ไม่เคยเห็นอ่ะ]

“ก็ไม่ค่อยมีใครเห็นหรอก”ภาพมองอีกคนที่ค่อยๆตาปรือลง จำใจต้องวางมือจากทุกอย่างแล้วจ้องอีกคน

[...]

“นอกจากที่บ้าน”เพราะว่าชัทเตอร์คงจะง่วงแล้ว ภาพเลยต้องสนใจอีกคน

[...]

“...ก็มีมึง”เพราะคงได้คุยอีกไม่นาน

[ดีใจดีมั้ยเนี่ย]ชัทเตอร์เริ่มงัวเงียมากขึ้น พยายามเบิกตาให้กว้างอีกแต่ก็ลำบากเหลือเกิน

“มึงโทรมาหลับโชว์หรือไง?”

[งือ...ขอโทษแต่จะไม่ไหวแล้ว]

“...”

[พรุ่งนี้ค่อยคุยต่อได้มั้ยภาพ?]

“ไปนอนเหอะมึงอ่ะ”ภาพยิ้มน้อยๆให้กับคนที่ตาปิดไปแล้วแต่ปากยังส่งเสียงงัวเงียไม่หยุด

[วางสายให้ด้วย กู้ดไนท์นะภาพ]

“ฝันดีครับ…”ภาพกดปิดเสียงไว้ก่อนจะหันไปจดสรุปต่อ เขาไม่ได้วางสายอย่างที่ชัทเตอร์ขอไว้ ก็กะว่าจะเข้านอนพร้อมกัน…


“คุยเหมือนแฟนเลยว่ะ”ภาพอาจจะลืมไปว่าในห้องไม่ได้มีแต่เขาคนเดียว ภาพลืมไปเลยว่าไอ้น้องตัวดีมันเข้ามานอนอ่านการ์ตูนอยู่บนเตียงของเขา ภาพได้แต่กรอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย

“สนใจแต่เรื่องตัวเองเหอะน่ะ”

“อ้าวเฮีย”พายมองแผ่นหลังพี่ชายที่ด่าตัวเองนิดๆทำท่าจะขว้างหนังสือใส่อีกคน ก่อนจะเอามัยกลับมาอ่านมันต่อ ทำจริงไม่ได้ก็ขอทำเหมือนจะขว้างก็ยังดีวะ

“อ่านเสร็จก็ออกไปด้วยเดี๋ยวกูจะนอนละ”

“ใครบอก กูมานอนกับเฮียวันนี้อ่ะ” ภาพรีบหมุนเก้าอี้ไปมองน้องชายบนเตียงทันที พายยักคิ้วแล้วยิ้มกวนๆให้ก่อนจะวางหนังสือทิ้งตัวลงนอน

“เห้อ!!นุ่มจริงๆ อ่านเสร็จก็รีบมานอนนะเฮียภาพ”

“...”

“อ้อ!!!กดวางให้พี่เค้าด้วยนะเดี๋ยวแบตหมดผมเป็นห่วง”

“ไอ้พาย ไอ้น้องเวร!!”ภาพขว้างหมองอิงใส่อีกคนที่หัวเราะชอบใจบานเตียงก่อนจะหันมาจดสรุปต่ออีกนิดหน่อย ภาพเก็บโต๊ะเขียนหนังสือก่อนจะกันมามองคนหลับในจอโทรศัพท์ ยิ้มน้อยๆตามนิสัยตัวเองก่อนจะตัดสินใจกดตัดสายปิดไฟทุกดวงแล้วเดินไปนอนข้างๆไอ้น้องตัวแสบของตัวเอง…


















- Rollercoaster -














“ภาพโปรแกรมหน้ามึงเป็นตัวสำรองนะ จะได้ปิดเกมนัดชิง” คลื่นว่าขณะที่โยนขวดน้ำให้ภาพที่นั่งพักตรงที่พักนักกีฬาข้างสนาม วันนี้ภาพแข่งบาสให้กับสีเหลือง ภาพมองไปยังกลุ่มเพื่อนห้อง ม.6/3 บนอัฒจรรย์ที่ถือป้ายเชียร์พวกเขา แกนนำทีมก็ไม่ใช่ใครเลย นิลนั่นแหละที่จะทำเรื่องเว่อร์ๆแบบนี้ได้ มีแต่นิลเท่านั้นที่จะทำ ภาพไม่ได้สนใจหรอกว่านิลจะทำออกมาเว่อร์แค่ไหนเพราะสิ่งที่ภาพเห็นคือผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างนิลต่างหาก ภาพยิ้มน้อยๆเมื่อมองชัตเตอร์พยายามห้ามนิลที่เอาแต่แหกปากพร้อมบอกว่าอายคนอื่นเขา ภาพตัดสินใจกวักมือเรียกเพื่อนให้ลงมาหา ก่อนที่นิลจะกระโดดดี้ด้าแล้วลากเพื่อนข้างๆลงมาด้วย


“ที่รักกก เหนื่อยมั้ย????”

“ขยับหน่อย กูจะตกม้านั่งแล้วนิล”


นิลยู่ปากใส่ภาพที่ทำหน้าเบื่อหน่ายใส่ก่อนจะขยับกลับมานั่งแบบคนปกตินั่ง นิลแอบสังเกตเห็นว่าภาพแอบมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆตัวเองหลายครั้งเลยตัดสินใจลุกก่อนจะดึงชัทเตอร์ลงมานั่งแทนที้ตัวเอง


“ชัทดูแลแฟนนิลด้วย นิลจะไปด่าไอ้คลื่นมันหน่อยโทษฐานที่ใช้งานสามีในอนาคตของนิลหนักขนาดนี้”

“นะ...นิลคือ…”

“ไอ้คลื่น!!!”


ไม่ทันได้ฟังชัทเตอร์พูดนิลก็เดินเสียงดังไปหาคลื่นที่ทำหน้างงว่านิลจะเสียงดังใส่ทำไม ชัทเตอร์ได้แต่มองอย่างอดห่วงไม่ได้ ไม่ได้กลัวพวกคลื่นแกล้งนิลหรอกนะ แต่กลัวนิลจะทำคนอื่นเจ็บตัวต่างหาก เวลาผู้หญิงโกธรนี่น่ากลัวยิ่งกว่าพายุเซทเคยบอกไว้


“มึงจะไปไหนหลานคุณย่า”ชัทเตอร์มองข้อมือตัวเองที่ตอนนี้มีมือภาพจับไว้ก่อนจะเบนสายตาไปที่ใบหน้าของภาพที่ตอนนี้มีเหงื่อเต็มไปหมด

“จะไปดูนิล เดี๋ยวนิลทำพวกคลื่นเจ็บ เราจะไปห้าม”

“กูเหนื่อยจะตายไม่คิดจะห่วงกูบ้างหรอ?”ชัทเตอร์มองหน้าภาพอย่างใช้ความคิด ใบหน้าที่มีเม็ดเหงื่อเกาะเกือบทุกอณู นัยย์ตาที่ดูจะล้ามากจากการใช้พลังงานกับการแข่ง ภาพคงเหนื่อยจริงๆ ถ้าภาพบอกว่าเหนื่อยจะตายชัทเตอร์จะยอมนั่งลงก็ได้


“ภาพจะให้เราทำอะไรล่ะ?”

“กูเหนียวหน้า เช็ดเหงื่อให้กูหน่อย”


ชัทเตอร์รับผ้าที่ภาพยื่นมาให้ก่อนจะยิ้มออกมา แค่เช็ดเหงื่อแค่นี้เรื่องเล็กน้อยมาก ชัทเตอร์ค่อยๆใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กซับเหงื่อบนใบหน้าของภาพทีละน้อย ชัทเตอร์ขำออกมาน้อยๆเมื่อภาพบอกว่าเช็ดแบบนี้ชาติหน้าเหงื่อภาพก็ไม่แห้งหรอกแต่ชัทเตอร์รู้ว่าภาพแค่พูดเล่นเพราะสุดท้ายภาพก็ยิ้มออกมาให้กันเหมือนเคย อาจจะเพราะโฟกัสอยู่กับแค่หน้าของภาพชัทเตอร์เลยไม่ได้รับรู้ว่าบรรยากาศรอบข้างตอนนี้เป็นแบบไหน ชัทเตอร์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารอบข้างมีเสียงกดชัทเตอร์ไปมากน้อยแค่ไหนบ้าง…..


“กูนับถือใจแม่งจริงๆ แม่งชอบขนาดนี้แล้วทนได้ไง”

“กูว่าทุกอย่างมันมีเวลาของมันว่ะ แล้วกูก็รู้ว่าไอ้ภาพแม่งเซทเวลาไว้เรียบร้อยแล้ว”นิลพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่คลื่นและเซทพูด







ทุกอย่างมีเวลาที่สมควร….





การแข่งขันวันนี้จบลงที่สีเหลืองเป็นฝ่ายชนะสีชมพูไป และแน่นอนรอบหน้าภาพไม่ได้ลงแข่งเพราะเก็บแรงไว้รอบชิง ภาพ คลื่น เซทเดินตรงมาหาเพื่อนที่ยืนรอข้างสนาม ชัทเตอร์ไล่ส่งผ้าขนหนูให้ทีละคน จนคนสุดท้ายคือภาพ

“เหนื่อยว่ะ”

“บ่นเก่งจัง” ภาพเหล่ตามองเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ว่ากูหรอ…”

“เมื่อกี้ภาพบ่นมั้ยล่ะ ถ้าบ่นเราก็ว่าภาพอ่ะแหละ”

“เดี๋ยวเหอะมึงหลานคุณย่า”

“พี่ภาพคะ…”ชัทเตอร์ยังไม่ทันได้ตอบโต้อะไรภาพก็ต้องชะงัก เมื่อมีน้องผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขา ถ้าชัทเตอร์จำไม่ผิดน่าจะชื่อน้องเนย ที่เป็นดรัมสีเหลืองนี่แหละ เหมือนเคยได้ยินนิลพูดอยู่เหมือนกันว่าน้องจีบภาพแล้วภาพก็เหมือนจะเล่นด้วย

“ครับน้องเนย” ภาพยิ้มให้น้องในแบบที่ใครๆเห็นก็ต่างอิจฉา ชัทเตอร์ยืนมองทั้งสองคนเงียบๆ มีบ้างที่หันไปมองนิลซึ่งนิลเองก็มองมาที่พวกเขาอยู่ ชัทเตอร์ไม่รู้เลยว่านิลรู้สึกแบบไหน แต่สำหรับชัทเตอร์มันรู้สึกแปลกๆ เพราะปกติภาพไม่ค่อยสนใจใครนอกจากเพื่อนในกลุ่ม


“เนยเอาน้ำมาให้พี่ภาพค่ะ ดีใจด้วยนะคะ” เนยยิ้มกว้างเมื่อภาพยื่นมือมารับน้ำในมือพร้อมรอยยิ้มที่เนยชอบมาตลอด

“งั้นเนยไปก่อนนะคะพี่ภาพพี่ชัทเตอร์ แข่งรอบต่อไปก็สู้ๆนะคะ เนยเป็นกำลังใจให้”

“ขอบคุณครับ” เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นเมื่อภาพยิ้มกว้างให้น้องม.5คนสวยก่อนหญิงสาวจะเดินหน้าแดงออกไป ไม่มีใครไอ้ยินบทสนทนาของทั้งคู่นอกจากชัทเตอร์และกลุ่มเพื่อน แต่จากภาพที่เห็นทุกคนก็คงพากันสรุปเอาเองว่านี่คือคนที่กำลังจะมาพิชิตใจรุ่นพี่สุดฮอตแน่ๆ  คงจะมีแค่ภาพเท่านั้นแหละที่รู้ว่ามันไม่ใช่


“ภาพสนิทกับน้องเนยหรอ?” เพราะชัทเตอร์คิดว่าตัวเองอยู่กับภาพเกือบตลอดเลยเลือกจะถาม มันไม่น่าแปลกหรอ? ภาพไม่เคยพูดถึงน้องเนยเลยเวลาอยู่กับชัทเตอร์ ชัทเตอร์เองก็ไม่เคยเห็นภาพคุยกับน้องเลยซักครั้ง แม้นิลจะเคยพูดว่าพักนี้มีสาวมาขายขนมจีบภาพ แต่ชัทเตอร์ก็ไม่คิดว่าเป็นน้องเนย

“รู้จักน้องตอนไปแข่งวิทยาศาสตร์ น้องก็น่ารักดี”

“หรอ…”ภาพมองเพื่อนที่ยังคงมองไปที่น้องเนยที่เดินออกไปได้ซักพักแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้ชัทเตอร์คิดอะไร เพราะเจ้าตัวเอาแต่มองแบบนั้น มอง...เหมือนกำลังใช้ความคิดอะไรซักอย่าง


“น้องชัท ไปห้องเป็นเพื่อนหน่อยจะไปหยิบกระเป๋าจะได้กลับบ้าน” นิลเดินมาดึงแขนชัทเตอร์พลางเหลือบตามองภาพน้อยๆ ภาพมองนิลด้วยสายตาเรียบนิ่ง ภาพรู้สึกเหมือนนิลไม่พอใจอะไรตัวเองซักอย่างแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป


ชัทเตอร์เดินตามแรงดึงของนิลไปอย่างเงียบๆ จนถึงห้อง 6/3 นิลหยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ ชัทเตอร์เห็นแบบนั้นเลยเดินเข้าไปจับมือเพื่อน

“คิดมากเรื่องภาพกับน้องเนยหรอนิล?” นิลมองมาที่ชัทเตอร์แบบงงๆ ยอมรับแหละว่าไม่ชอบยายน้องเนยอะไรนั่น แต่นิลไม่จำเป็นต้องคิดมากอะไรเลยในเมื่อนิลรู้อยู่แล้วว่าภาพไม่มีทางคบกับน้องม.5 แน่ๆ

“ทำไมกูต้องคิดมากอ่ะ?”ก็จะลองถามหน่อยแล้วกันอยากรู้เหมือนกันว่าคนซื่อของกลุ่มกำลังคิดอะไรอยู่

“ก็เรื่องภาพกับน้องเนยไง เราถามภาพละนะ ภาพบอกรู้จักตอนแข่งวิทฯไม่ได้มีอะไรนิลสบายใจได้”นิลยิ้มออกมาน้อยๆ

“มันไม่ชอบน้องเนยหรอกชัท”

“งั้นนิลก็ไม่ต้องคิดมากนะ”ชัทเตอร์ยิ้มพร้อมกับกุมมือนิลอย่างให้กำลังใจ

“แล้วภาพมันก็ไม่ชอบกูด้วยมันชอบมึง”ชัทเตอร์ยิ้มค้างก่อนจะค่อยๆหุบลง นี่นิลพูดอะไร

“ภาพจะชอบเราได้ไง เราไม่เคยจีบภาพซะหน่อย”ชัทเตอร์ชักมือตัวเองออก ก่อนจะขมวดคิ้วแน่นเมื่อกำลังคิดหาเหตุผลว่าภาพจะมาชอบตัวเองได้ยังไง

“มันต้องเป็นมึงจีบหรอภาพมันถึงจะชอบมึงนี่มันจริงๆเลย”

“แต่นิลชอบภาพ เราเชียร์นิลกับภาพอยู่”

“โอ้ย!!! ชัทเตอร์กูอ่ะแกล้งมันเฉยๆ กูไม่ได้ชอบมัน” นิลกำลังเหนื่อยใจกับเพื่อนตรงหน้าเหลือเกิน นี่คิดว่าเขาชอบภาพจริงๆหรอ

“เล่นอะไรของนิล เราจะโกธรนิลจริงๆนะ” ว่าจบชัทเตอร์ก็รีบเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็ว นิลถึงกับหน้าเหวอไม่คิดว่าเพื่อนจะโกธรจริงๆ นิลเรียกชัทเตอร์หลายครั้งแต่เพื่อนตัวดีก็ไม่ยอมลดจังหวะการก้าวลงเลย แล้วแม่งจะโกธรเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ ไม่น่าเลยนิล มึงไม่น่าเล่นใหญ่มาหลายปีเลย


ชัทเตอร์เดินลงมาจนถึงบริเวณที่จอดรถ ภาพยืนรออยู่ตรงหน้าแต่ชัทเตอร์ไม่คิดว่าตัวเองต้องกลับพร้อมภาพ คิดได้แบบนั้นก็เลือกที่จะเดินเลยอีกคนไปแต่ภาพก็คว้าข้อมือชัทเตอร์ไว้ซะก่อน

“ชัทกลับเอง!!”

“มึงบ้ารึเปล่าหลานคุณย่า มึงจะกลับยังไง?” ภาพงงเป็นไก่ตาแตกเมื่ออยู่ดีๆชัทเตอร์ก็เดินหน้าบึ้งออกมาจากอาคารเรียนหลังจากบอกว่าจะกลับไปเอากระเป๋าพร้อมนิล ก่อนจะเห็นนิลวิ่งหน้าตั้งตามมาติดๆภาพยกมือขึ้นเท้าเอวพลางเลียปากหนึ่งที มันต้องมีเรื่องแน่ๆ


“ชัทฟังนิลก่อน!!”

“นิลไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหละ”

“มึงอ่ะแหละไม่ต้องพูดแล้วฟัง!!”นิลแหวใส่เพื่อนทั้งที่ยังยืนหอบอยู่

ภาพยืนมองเพื่อนสองคนที่เริ่มเสียงดังใส่กันมากขึ้นแม้จะเลนช่วงเวลาเลิกเรียนไปนานแล้ว แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่คนหลงเหลืออยู่ แล้วตอนนี้พวกเขากำลังเป็นที่สนใจของใครหลายๆคน


“มึงทั้งคู่เลย เลิกเสียงดังแล้วบอกกูมา”

“นิล!!!”ชัทเตอร์เรียกชื่อเพื่อนเสียงดังจนภาพต้องขมวดคิ้ว

“งั้นมึงก็กลับกับภาพ”ภาพยังคงงงกับเรื่องที่เกิดขึ้น สองคนนี้ไปคุยอะไรกันตอนที่กลับไปเอากระเป๋าที่ห้องกัน ทำไมชัทเตอร์ถึงเป็นแบบนี้

“แต่เราจะกลับเอง”

“ตอนอยู่บนห้องกูบอกชัทว่า....”นิลหันไปพูดกับภาพได้ไม่ทันจบชัทเตอร์ก็โพลางขึ้นมาว่ากลับก็กลับ รีบกลับได้แล้วนิลถึงยอมหยุด


นิลบอกลาเพื่อนทั้งสองคนแล้วเดินออกนอกโรงเรียนไป ตอนนี้เหลือแค่ภาพกับชัทเตอร์ ภาพมองเพื่อนสนิทที่ยังทำหน้าบึ้งอยู่ ภาพถอนหายใจก่อนจะเดินไปหยิบหมวกมายื่นให้  ชัทเตอร์หยิบมันมาใส่โดยที่ไม่มองหน้าภาพ ภาพก็ไม่ได้ว่าอะไรเจ้าตัวทำได้แค่ขับรถออกมาจอดข้างๆชัทเตอร์ ชัทเตอร์เองก็ขึ้นซ้อนท้ายเงียบๆ ตลอดทางไม่มีการพูดคุยใดๆทั้งสิ้นซึ่งชัทเตอร์ไม่ชอบเลย เขาอึดอัดแต่สุดท้ายก็ได้แต่ขมวดคิ้วอีกครั้งที่ภาพไม่ได้ขับรถไปส่งที่บ้านเหมือนทุกวัน แต่วันนี้ภาพกลับขับมาจอดที่สวนสาธารณะของหมู่บ้านแทน ภาพถอดหมวกกันน็อคหันหลังไปมองเพื่อนนิดนึงก่อนจะถามว่าไม่ลงหรอ ชัทเตอร์ถึงลงจากรถพร้อมถอดหมวก ชัทเตอร์เดินไปนั่งที่ชิงช้าโดยที่มีภาพเดินมานั้งลงข้างๆกัน ภาพออกแรงไกวชิงช้าน้อยๆจนเกินเสียงเอี๊ยดอ๊าด แต่ชัทเตอร์ยังคงนั่งนิ่งเหมือนเดิม


“มึงทะเลาะอะไรกับนิล?”ภาพเอ่ยถามทั้งที่ไม่ได้มองหน้าเพื่อนด้วยซ้ำ ภาพโฟกัสไปที่ท้องฟ้าที่ตอนนี้พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้ว

“ไม่มีอะไร”ชัทเตอร์นั่งนิ่งพลางตอบออกมาว่าไม่มีอะไร แต่มีหรือคนที่รู้จักชัทเตอร์ดีอย่างภาพจะไม่รู้ว่ามันไม่ใช่

“ไม่ควรมีใครรู้หรอ?”

“อือ…”ภาพหันมองชัทเตอร์ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ชัทเตอร์เองก็หันกลับมามองเพื่อนเหมือนกัน

“แม้แต่กูหรอ?”ชัทเตอร์เม้มปากเมื่อภาพพูดจบ ไม่ใช่ว่าภาพไม่ควรรู้แต่ภาพรู้ไม่ได้

“ภาพ…”

“อือ...เดี๋ยวกูไปส่งบ้าน..กลับกัน” ภาพลุกขึ้นก่อนจะเดินไปที่รถ แต่ก็ต้องชะงักเท้าลงเมื่อชัทเตอร์เรียกภาพเอาไว้

“นิลบอกว่าภาพมีคนที่ชอบอยู่แล้ว” ภาพหันมามองเพื่อนที่ยังคงนั่งตรงชิงช้าตัวเดิม ชัทเตอร์ใช้เท้าเขี่ยทรายไปมาด้วยความประหม่า ชัทเตอร์กำลังคิดหนักว่าควรพูดออกไปไหม

“แล้วยังไงอีก”ภาพหันหลังกลับมาหาคนที่นิ่งเขี่ยทรายไปมา ก่อนจะเดินเข้าหาอีกคนช้าๆ

“นิลบอกว่าภาพไม่มีทางชอบน้องเนย แล้วก็ไม่มีทางชอบนิลด้วย”ชัทเตอร์เงยหน้าขึ้นมองภาพที่ตอนนี้มาหยุดอยู่ตรงหน้าชัทเตอร์แล้ว

“เพราะอะไร”ชัทเตอร์เม้มปากอีกครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่ชัทเตอร์รู้สึกว่าทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ต่อหน้าภาพ ยิ่งภาพโน้มตัวเข้ามาจ้องกันใกล้ๆชัทเตอร์ยิ่งทำตัวไม่ถูก

“พะ...เพราะ...เพราะภาพชอบเรา”ภาพยิ้มออกมาเมื่อปลายประโยคของคนตรงหน้าเบาลงเรื่อยๆ ชัทเตอร์ก้มหน้าชิดอกตอนที่บอกว่าภาพชอบตัวเอง แล้วภาพก็มองว่ามันน่ารักดี

“แล้วมึงคิดว่าไง” ภาพยังคงถามออกไป แม้ว่าตอนนี้ชัทเตอร์จะไม่ยอมมองหน้ากันแล้วก็ตาม

“ไม่รู้…”

“เงยหน้า” ชัทเตอร์ส่ายหัวไปมาเขาไม่กล้ามองหน้าภาพตอนนี้

“หลานคุณย่า…”ภาพตัดสินใจใช้มือเชยคางคนตรงหน้าขึ้นมา จะมองทรายไปถึงไหน ทรายน่ามองกว่าภาพหรือไง ชัทเตอร์เบะปากเหมือนจะร้องไห้เมื่อสบตากับภาพ ภาพนั่งยองๆลงตรงหน้าชัตเตอร์ ก่อนจะยิ้มให้เพื่อนน้อยๆ

“ภาพ…”

“ภาพชอบชัท…”

“...”

“ชอบมาตั้งแต่ม.4แล้ว”ชัทเตอร์มองหน้าภาพที่ตอนนี้ดูจริงจังและไม่ได้พูดเล่น บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าตอนนี้ชัทเตอร์รู้สึกยังไง แต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือชัทเตอร์รู้สึกได้ว่าภาพพูดจริงและชัทเตอร์เองก็รู้สึกดีกับคำพูดนั้น

“เรา…”

“อย่าเพิ่งพูดอะไรก็ได้ ภาพแค่อยากให้ชัทรู้”

“ทำไมต้องเป็นเรา…”

“มันเลือกได้หรือไง”ภาพจับมือของชัทเตอร์มากุมไว้

“แต่นิลจีบภาพตั้งแต่ม.4เลยนะ”

“ก็ไม่ได้ชอบนิล…”ภาพยิ้มพลางใช้นิ้วโป้งไล้บนหลังมืออีกคนไปมา ภาพเขินที่จะบอกว่า "ก็ชอบแค่ชัทเตอร์" ถึงบอกไปว่าไม่ชอบนิล ชัทเตอร์ยิ้มออกมาน้อยๆก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อภาพยกมือตัวเองไปจูบเบาๆหนึ่งที

“ให้ภาพจีบมั้ย?”

“ก็…”ชัทเตอร์เสหน้าไปทางอื่นพลางกลั้นยิ้มไม่ให้มันกว้างไปกว่านี้

“ก็อะไรหลานคุณย่า”

“ก็แล้วแต่ภาพ” ภาพยิ้มกว้างกับคำตอบก่อนจะจูงมืออีกคนให้เดินตามไปที่รถ ภาพไปส่งชัทเตอร์ที่บ้าน ก่อนชัทเตอร์เข้าบ้านก็บอกชัทเตอร์ไปว่าวันนี้ไม่คุยแล้วนะ เดี๋ยวเริ่มจีบพรุ่งนี้ คืนนี้ให้ชัทเตอร์เตรียมใจก่อน


“ไงลูกชายพ่อ กลับบ้านค่ำเชียว…”

“คุณพ่อ!!!”ชัทเตอร์วิ่งเข้าไปกอดคนเป็นพ่อที่ยืนรออยู่หน้าบ้าน ชัทเตอร์ยิ้มกว้างที่วันนี้ครอบครัวจะได้อยู่พร้อมหน้ากัน ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่คุณพ่อกับคุณแม่จะกลับบ้านพร้อมกัน

“เมื่อกี้ใคร ลูกชายบ้านท้ายหมู่บ้านหรอ?”

“ครับ ชื่อภาพเพื่อนชัทเอง”

“เพื่อนหรือเปล่า คุณย่าบอกมารับมาส่งทุกวันเลย  วันหลังให้มากินข้าวกับพ่อบ้างสิ”

“คุณพ่อ…” ชัทเตอร์เอ่ยเสียงอ่อนเมื่อพ่อแกล้งแซว ก่อนที่พ่อจะหัวเราะเสียงดังพลางดุนหลังลูกชายให้เข้าบ้าน ที่มีคุณแม่และคุณย่ารออยู่แล้ว





คืนนี้ชัทเตอร์ไม่ได้คุยกับภาพเหมือนที่ภาพบอกไว้ แต่คืนนี้ชัทเตอร์กลับต้องคุยกับนิลแทน นิลโทรมาตอนสามทุ่ม ตอนที่ชัทเตอร์อ่านหนังสือเสร็จพอดี

[ไงมึง…]

“นิลอยากได้ยินอะไร” ชัทเตอร์ทำตัวปกติ เพราะมันไม่มีอะไร

[อย่ามา...คนอย่างภาพไม่ยอมปล่อยให้มึงหน้าหงิกกลับบ้านหรอก] นิลรู้สำหรับภาพความรู้สึกของชัทเตอร์คือเรื่องสำคัญอันดับต้นๆ

“ก็…”

[ก็อะไร?]

“ก็เล่าเรื่องนั้นให้ภาพฟังแล้ว”

[แล้วภาพมันว่าไง!!] ชัทเตอร์ส่ายหน้าขำๆกับน้ำเสียงที่ตื่นเต้นเอามากๆของปลายสาย แต่สุดท้ายก็กัดริมฝีปากน้อยๆเมื่อคิดว่าต้องบอกเรื่องภาพกับเพื่อน

“นิล…”

[มึงพูดมาชัท!!]

“ภาพก็บอกว่าชอบ…”

[แค่นี้หรอวะ?]นิลงงกับคำตอบของเพื่อน มันผิดคาดที่ภาพแค่บอกว่าชอบชัทเตอร์

“อื้อ…”

[เท่ากับว่าชอบเฉยๆ ไม่ได้คบกัน?]

“ภาพไม่ได้ขอ”แต่ชัทเตอร์ก็ไม่ได้บอกนิลหรอกว่าภาพจะจีบ

[อะไรของมันวะ ชอบมาตั้งนาน] ชัทเตอร์เม้นปากกับคำว่าชอบมาตั้งนานของนิล นี่แสดงว่าทุกคนรู้หมดเลยหรอว่าภาพชอบชัทเตอร์

“เราจะนอนแล้วอ่ะนิล”

[เออ...ฝันดีนะกูเนี่ย เพราะมึงคงฝันดีแน่นอน กูวางนะ]ชัทเตอร์ขำกับสิ่งที่นิลพูดก่อนที่ปลายสายจะตัดไป ชัทเตอร์ปิดไฟทุกดวงในห้องแล้วล้มตัวนอนทันที ถึงจะบอกนิลว่าต้องนอนแล้ว แต่ตอนนี้ชัทเตอร์กลับไม่ง่วงซักนิด ในหัวมีแต่เรื่องภาพเต็มไปหมด ปฏิเสธไม่ได้ว่า พอได้รู้ว่าภาพคิดกับตัวเองยังไงความรู้สึกที่มีต่อภาพมันก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ชัทเตอร์กำลังคิดย้อนไปว่าความรู้สึกตัวเองที่มีต่อภาพที่ผ่านมาแค่เพื่อนจริงหรือเปล่า ที่งอนบ่อยๆ นั่นเพราะอะไร ชัทเตอร์ส่ายหัวไปมา ไม่อยากคิดเรื่องนี้แล้ว เก็บไว้ถามภาพพรุ่งนี้แล้วกัน....






- Rollercoaster -







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #125 MissnoobWriter (@MissnoobWriter) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:35
    หลานคุณย่าน่ารักเกินไปแล้ว
    #125
    0
  2. #102 Ducking _Chen (@devilonly) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 14:25
    หลานคุณย่า รีบๆ ตอบรับรักภาพนะลูก ^_^
    #102
    0
  3. #101 fujikozung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 08:15

    หลานคุณย่าน่ารักที่สุด ตอนนิลบอกความจริงว่าภาพชอบตัวเองก็คงสับสนอยู่ไม่น้อยเพราะตัวชัทเองก็เชียร์นิลกะภาพอยู่ แต่ภาพก็ชัดเจนตลอดนะ หลายสิ่งที่แสดงออกกะชัทมันไม่ใช่แค่เพื่อนไง แต่เผอิญว่าชัทเป็นคนซื่อๆ เหมือนที่เพื่อนพูดไว้เลยไม่รุในสิ่งที่ภาพแสดงออกมา

    #101
    1
    • #101-1 nuclear2003 (@nuclear2003) (จากตอนที่ 8)
      7 พฤศจิกายน 2561 / 21:42
      อื้อ น่าร้ากกกก
      #101-1
  4. #100 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 16:19
    โง้ยยยย น้องน่าเอ็นดูวววว มีความใสซื่อ ภาพก็แบบสุภาพบุรุษมากๆ
    #100
    0
  5. #99 worrawansupmun (@worrawansupmun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 10:59
    ฮื่อ น้องชัทท น่ารักจังรู๊กกก
    #99
    0
  6. #98 chenchen_narak (@chenchen_narak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 08:59
    ชอบเวลาภาพเรียกชัทว่าหลานคุณย่าอ่ะ เรารู้สึกว่ามันน่ารัก 555555555
    #98
    0
  7. #97 jeab_jj_ (@jeab_jj_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 06:09
    ฮือออ น่าร้ากกกกก
    #97
    0
  8. #96 JS’Jkim (@nuneosasa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:54
    ฮืออ คือชอบทาก ละมุนมาก หลานคุณย่าก็น่ารักมาก ภาพก็ดูอบอุ่น โอ๊ยยย ใจบางแล้วค่ะ
    #96
    0
  9. #95 BCLOVER (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:39

    ซึนมากๆ น่าเอ็นดูจังลูก

    #95
    0
  10. #94 my_sunshine21 (@my_sunshine21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:28
    ชอบจังหลานคุณย่า รู้สึกพิเศษกับชื่อนี้ งื้อเขินแทนชัทเตอร์ได้มั้ยเนี่ย ภาพก็นะบอกได้ซักทีชัทเตอร์ก็ได้รู้ใจตัวเองซักทีว่าก็ชอบภาพเหมือนกัน ต่อไปจะเขินขนาดไหนเนี่ยหืม นี่แค่เค้าบอกจะจีบยังเขินแทนเค้าไปซะเยอะแยะละตัวเรา😂😂😂
    #94
    0
  11. #93 TeerakanJaisan (@TeerakanJaisan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 20:45
    เขินม้วนเลยตอนที่เรียกชืาอแทนตัวเองอ้ะ เมื่อก่อนเรียก-กู พอจะจีบเรียกชื่อแทน น่ารักกกกอ่ะ มีจุ้บๆมือกันด้วย
    #93
    0
  12. #92 Candy921 (@babyCHEN) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 10:44
    น่ารักมากกกกๆๆๆ รอติดตามนะคะ ว่าเมื่อไหร่หลานคุณย่าจะรู้ตัวกับเขาซักที / ขอบคุณค่ะไรท์ ~~
    #92
    0
  13. #90 ทรายเฉิน (@saisai0021) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 19:56

    ชัทเตอร์ เจ้าคนซึนเอ้ยยย ภาพแสดงออกชัดขนาดนี้ก็ยังไม่รู้ตัว แถมยังอาสาจะเป็นพ่อสื่อให้ภาพกับนิลอีก เจ้าคนซึนนน นี่ยังเขินความอ่อนโยนความละมุนของภาพขนาดนี้เลยอ่ะทำไมชัทเตอร์ทนได้คะ 555555555555 นี่ใจบางไปหมดแล้วววว ชัทเตอร์น่ารักมากๆ ไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนในกลุ่มเอ็นดูขนาดนี้ โดยเฉพาะคนที่ชื่อภาพอ่ะค่ะ ฮืออออ กรี๊ดดด เขินค่ะไรท์ ช่วยด้วย 555555555(อินมากๆค่ะแงงง) รอไรท์มาอัพต่อนะคะ รอติดตามความซึนๆของเจ้าชัทเตอร์ ความอบอุ่นดั่งไมโครเวฟของภาพ ไรท์สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ เราติดตามอยู่น้าาา~
    #90
    0
  14. #89 PXRX (@palaloyzp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 22:30
    หลานคุณย่าตั้ลลั้คจังค่ะ เอ็นดูน้อง55555 มีความละมุน เพื่อนกันมั่ยทัมบั่บนี้!
    #89
    0
  15. #88 DAEDUKDIK (@JEEEEEEEED) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 20:18
    งุ้ยยยย น่ารัก
    #88
    0
  16. #87 chenchen_narak (@chenchen_narak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 01:05
    น้องชัมเตอร์ผู้ไม่เคยรู้อะไรเลย 5555 พี่ภาพอบอุ่นละมุนมากอ่ะคิดภสพตามเวลายิ้มน้อยๆ โหยยยยย เก็บศพเราด้วยยยย
    #87
    0
  17. #86 tmeiyphi (@tmeiyphi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 23:57
    เกร๊ดดดด ภาพพูดขนาดนี้แล้วถ้าชัทเตอร์ยังไม่รู้อีกเราว่ามันต้องมีการชวนมาจับเข่านั่งคุยกันแล้วนะ55 แต่คาดว่าต้องทำจริงๆเพราะดูเจ้าตัวก็ยังไม่รู้เหมือนเดิม เฮ้อม ภาพอย่าเพิ่งเหนื่อยนะ สู้นะภาพนะ555555

    (เขินชื่อสองคนนี้จัง กิ้สสส)
    #86
    0
  18. #85 HuNaNCheonsa (@hunancheonsa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 21:43
    คือไม่ควรเป็นภาพที่อ่อนโยนขนาดนี้สิ ฮืออออ ใจบางไปแล้วอ่ะ ฮืออออ นิลก็นะเล่นใหญ่จนมีคนอาสาเป็นพ่อสื่อเลยนั่น 55555
    #85
    0