[ SHINEE SF ] Snow : Minho x Key

ตอนที่ 3 : Snow : *:..。o○☆゚・:, 2 。*:..。o○☆

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 ม.ค. 56











     
      Chapter 2






“ก็ดี”

            “อะไรอ่ะ แค่ก็ดีหรอ” คำตอบที่ไม่น่าพอใจเท่าไหร่ ทำเอาเจ้าของคำถามตีหน้าบึ้ง

            “แล้วคีย์จะให้พูดยังไงล่ะ”

            “ก็ต้องบอกว่าดีมากๆเลย วันนี้สนุกที่สุด ฉันมีความสุขมาก” คนตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่แพ้กับสีหน้าที่กำลังแสดง มินโฮกระตุกรอยยิ้มขึ้นมุมปาก ก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้อีกคนได้แต่อ้าปากกว้าง

            “ขอบคุณนะ”

            “หา?”

            “นั่นคงเป็นคำตอบของคีย์ไง ว่ารู้สึกยังไงที่เที่ยวคริสต์มาสกับผม”

            “ขี้โกง โป้งเลยดีมั้ย”

            “ถ้าโป้งกันแล้ว ผมก็จะกลับบ้าน แล้วปล่อยให้คีย์เดินคนเดียวนะ”

            “ได้ไง”

            “ไม่รู้”

            “งืออออ มินโฮอ่ะ แกล้งคีย์อยู่เรื่อยเลย” ทุกครั้งที่พูดจาเถียงกัน สุดท้ายแล้วก็มีแต่คีย์ที่ต้องมาขมวดคิ้วทำหน้ายู่ มินโฮน่ะชอบกวน ชอบพูดให้งง วกไปวกมา แล้วก็ชนะตลอด  

            “นี่ ดูตรงนั้นสิ”

            “นั่นแทมินกับพี่จงฮยอนไม่ใช่หรอ” มองตามสายตาของมินโฮก็ได้เห็นน้องข้างบ้านขี้แกล้งกำลังยืนอยู่หน้าร้านลวงที่มีต้นคริสต์มาสต้นเล็กวางประดับอยู่

            “น่ารักดีนะ”

            “อ่า ดูสิสองคนนั้นแต่งตัวเหมือนกันเลย” เรื่องที่เขากะไว้ว่าจะทำปีหน้า กำลังอยู่ในสายตาก็อดจะทำให้คีย์หัวเสียเล็กๆไม่ได้

            “ก็เขามาเดตกันนี่”

            “อ้าว แล้วคีย์กับมินโฮล่ะ”

            “อืมม สงสัยผมจะพาลูกมาเดินเที่ยวมั้ง”

            “จะบ้าหรอ พูดแบบนั้นได้ไง” มือเล็กฟาดเพี้ยยังต้นแขนของอีกคน แต่มินโฮก็ยังตีหน้าเฉย มือหนาดึงกระเป๋าอีกคนขึ้นเขย่าเล่น

            “ก็ดูสิ ซื้อแต่ลอลลี่ป๊อปกับลูกกวาดจนเต็มกระเป๋า คีย์บอมโตจังเลยน่ะ”

.

.

.

.

.

“พี่จงฮยอนฮ่ะ”

            “มีอะไรหรอ”

            “ผมว่าผมเห็นพี่คีย์กับพี่มินโฮน่ะ” จงฮยอนหันมากับดวงตากลมโตที่ฉายแววตื่นเต้นตรงหน้า

            “ตรงไหนล่ะ”

            “ตรงหัวมุมนั่นไง ผู้ชายตัวสูงๆที่ใส่โค้ชสีฟ้าอ่อน คิก แต่งตัวแบบนี้แปลกตาจังน่ะฮะ”

            “ก็คงแต่งเอาใจอีกคน เหมือนพี่ล่ะมั้ง” พอเห็นว่ามินโฮแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีสดใสแบบที่คีย์ชอบ ตาคมก็อดจะก้มมองเสื้อลายการ์ตูนน่ารักที่ตัวเองสวมอยู่ไม่ได้

            “อะไรเล่า นี่พี่จงฮยอนไม่ชอบเสื้อที่ผมซื้อให้หรอฮ่ะ”

            “ใครว่าล่ะ พี่ชอบมากเลยนะแทมิน” ว่าจบก็ส่งยิ้มหวานให้คนตรงหน้า คนตัวเล็กเองก็ยิ้มกว้างๆเป็นการตอบกลับ

            “ฮ่าๆ ก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้ว เอ่อ พี่ว่าสองคนนั้นกำลังเถียงกันอยู่รึเปล่าฮ่ะ”

            “พี่ไม่เห็นว่ามินโฮจะมีสีหน้าท่าทางอะไรเลยน่ะ เห็นมีแต่พี่สาวของแทมินนั่นแหละ”

            “ก็นั่นแหละฮ่ะ เวลาพี่คีย์พูดหรือเถียงอะไร พี่มินโฮก็จะฟังแล้วยิ้มให้”

            “ฮ่าๆ ดูน่ารักดีน่ะ”

            “ผมก็ว่าแบบนั้น วันนี้เขามาฉลองครบรอบ1ปีกัน โรแมนติกดีเนอะ”

            “เจอกันตอนคริสต์มาสหรอ”

            “ฮ่ะ คริสต์มาสปีที่แล้ว ผมสงสัยว่าคงเป็นซานต้าส่งพี่มินโฮมาให้พี่คีย์แหละ”

            “ซานต้ามีจริงซ่ะที่ไหนล่ะ”

            “มีจริงๆน่ะฮ่ะ ปีก่อนซานต้ายังเอานาฬิกาที่ผมอยากได้มาใส่ไว้ที่ถุงเท้าอยู่เลย”

            “อะฮ่ะ” จงฮยอนทำหน้าตกใจกับคำพูดของอีกคน ก่อนจะลอบหัวเราะในใจ เพราะซานต้าคนที่พูดถึงมันก็ตัวเขาเองนี่แหละ

            “พี่จงฮยอนทำหน้าแบบนี้ไม่เชื่อใช่มั้ยฮ่ะ”

            “เปล่านี่ พี่เชื่อ”

.

.

.

.

.

            “จุ๊บปาจุ๊บ”

            “รสโคล่า หายากมากเลยรู้มั้ย”

            “ไม่รู้อ่ะ”

            “กินสิ อร่อยนะ”

           

            หลังจากเปิดประเด็นเรื่องขนมในกระเป๋าเป้ก็ดูจะจบยากจบเย็น จนสุดท้ายมาจบลงทีในมือของมินโฮถือจุ๊บปาจุ๊บรสโคล่า และในมือคีย์เป็นรสส้ม ดูเหมือนจะถูกอกถูกใจคนตัวเล็กซะยกใหญ่ที่บังคับให้อีกคนกินได้สำเร็จ และไม่ลืมคิดเออเองในใจด้วย ว่าคนที่มองมาทางเขาและมินโฮต้องอิจฉา

 

            กินจุ๊บปาจุ๊บคู่กันมันก็ดูน่ารักไม่ใช่หรอ

 

            “พอเดินกับมินโฮแล้วคนล่ะอารมณ์เลยนะ”

            “ทำไมล่ะ”

            “ก็ตอนเดินกับแทมินมันสนุกมากเลยนะสิ”

            “จะพูดให้ผมเสียใจหรอ”

            “ไม่ใช่อย่างนั้น แต่พอมาเดินกับมินโฮ อยากเดินจับมือแบบนี้แล้วก็มองข้างทางไปเรื่อยๆ”

            “อุ่นใจ”

            “ก็ ประมาณนั้น รู้ดีอีกแล้วนะมินโฮ” คนตัวบางยู่ปากใส่ สองข้างแก้มที่ซับสีอ่อนนั้นทำให้คนตัวขาวดูน่ารักกว่าเดิมเสียอีก

            “ไม่ได้รู้ดี ก็แค่กำลังรู้สึกอย่างที่พูดอยู่ต่างหาก”

 

            คนตัวเล็กยิ้มกว้างออกมาก่อนจะปล่อยมือของอีกคนแล้วเปลี่ยนมาควงแขนแทน ศีรษะมลก็อิงซบไหล่หนาอย่างออดอ้อน

 

            “พอสองทุ่มครึ่ง ไปที่เราเจอกันครั้งแรกนะ”

            “ระลึกความหลังรึไง”

            “มั่ว อยากดูสตรีทโชว์เมื่อปีก่อนต่างหาก” นึกไปถึงเมื่อปีก่อนแล้วก็อดเสียดายไม่ได้ เพราะฉะนั้น ปีนี้ต้องไม่พลาดแน่ๆ

            “ไม่มีหรอก ปีนี้”

            “อ้าว ทำไมล่ะ”  

            “ก็มือเบสของวงเดินให้คีย์ควงแขนอยู่ แล้วจะมีสตรีทโชว์ได้ไง”

            “มือเบสของวง หมายความว่าปีที่แล้วเป็นวงของมินโฮหรอที่เล่นนะ”

            “ก็ ประมาณนั้น”

            “โหยย ไม่คิดจะบอกคีย์เลยนะว่ามีวงดนตรีเป็นของตัวเองด้วย กลัวคีย์จะเข้าไปกวนรึไง” คนตัวบางปล่อยมือตัวเองออก แก้วตารีมองอีกคนแบบไม่พอใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่เคยมีสักครั้งที่มินโฮจะถือสาอีกคน แถมยังชอบใช้สายตามีเสน่ห์นั่นหยุดพฤติกรรมเด็กๆของคีย์ไว้อย่างอยู่หมัด

            “เปล่า นั่นน่ะเป็นการเล่นครั้งสุดท้ายต่างหาก”

            “อ้าว ทำไมล่ะ”

            “นักร้องนำต้องไปอยู่อีกซีกโลก เลยใช้คริสต์มาสปี่ที่แล้วเป็นการส่งลา”

            “ฟังดูแล้วเศร้าจัง”

            “ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้เลย พวกเราจากกันด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะต่างหาก ไม่ใช่น้ำตา”

            “ใครจะไปรู้เล่า ก็มันฟังดูเศร้าๆนี่นา” คนตัวบางว่าพลางอมลมจนเต็มแก้ม มินโฮมองแก้มป่องเป็นปลาทองนั่นอย่างนึกสนุก

            “ไหนหยุดเดินสิ”

            “อะไรหรอ”

            “อยากดูอะไรหน่อย”

            “ดู ดูอะไรอ่ะ” ตารีหันซ้ายหันขวา ว่าบริเวณที่ตัวเองยืนอยู่นั้นมีอะไรน่าสนใจ แต่ยังไม่ทันจะหันได้360องศา มือหนาของอีกคนก็จับสองข้างแก้มไว้ให้หันไปสบตา

            “ดูว่าแค่ปีเดียวแก้มคีย์ย้วยได้ขนาดนี้เลยหรอ” ว่าแล้วก็ดึงแก้มนิ่มของอีกคนโยกไปมา มินโฮไม่ใช่คนชอบเล่นอะไรทำนองนี้สักเท่าไหร่ แต่กลับคนตรงหน้าถือเป็นขอยกเว้น

            “ง่า ก็เพราะมินโฮชอบดึง อย่าดึงแก้มสิ” ร้องห้ามอีกคน สองมือเล็กก็คอยแกะมือหนาที่แปะหนึบยังแก้มตัวเองออก

            “ไม่ใช่กินเก่งจนมันย้วยออกมาหรอ” มินโฮยอมปล่อยมือออก แต่ก็ไม่ยอมหยุดที่จะแกล้งอีกคน

            “พูดจาน่าเกลียดอ่ะ” คนตัวบางว่าพลางเบะปากด้วยท่าทางงอนๆ ตาเรียวหันหนีไม่ยอมสบตา แต่ก็นั่นแหละ แบบนี้ก็ดีแล้ว

           

            จุ๊บ~

 

            “มะ มาหอมเฉยเลย” คนตัวบางเอ่ยท้วง ในขณะที่มินโอทำหน้านิ่งเฉยและเอ่ยคำพูดที่ทำให้คนตัวเล็กแทบก้าวท้าวเดินไม่ถูก

            “จริงๆตั้งใจว่าวันนี้จะจูบคีย์ให้ได้”

            “เหวอ!

            “ทำไม ไม่ได้รึไง” ตาคมตวัดมองคนตัวบางที่แก้มแดงระเรื่อ ตาเรียวเล็กที่ดูตื่นๆนั้นเหมือนตัวเอ่ยเชิญให้คนตัวสูงแกล้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า

            “พูดจริงๆนะหรอ”

            “ก็คิดมาทั้งคืน แต่พอมาเจอคีย์มันก็ลังเล” เสียงทุ้มว่าพลางมองท้องฟ้ากว้าง หมอกหนาแบบนี้ไม่แปลกเลยที่จะไม่เห็นดวงดาว

 

            ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เดินมาถึงตรงนี้ สนามหญ้าเล็กๆที่เดิมเมื่อปีก่อน

 

            ที่ๆเจอกันครั้งแรก ตาคมมองไปยังเก้าอี้ไม้ตัวยาวใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยสักนิด คนตัวขาวที่ยืนแก้มแดงอยู่ข้างๆก็เหมือนกัน

 

            “ที่ว่าลังเล เพราะอะไร”

            “เหมือนรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะพรากผู้เยาว์”

            “บ้าหรอ คีย์ไม่ใช่เด็กแล้วนะ แล้วอีกอย่างมันก็แค่จูบ คนเป็นแฟนที่ไหนเขาก็ทำกันไม่ใช่หรอ”

            “งั้นคีย์ลองทำสิ” ใบหน้าคมยื่นเข้าไปใกล้พร้อมกับจ้องลึกไปยังดวงตาอีกคน ก่อนที่จะโดนมือเล็กๆดันให้ออกห่าง

            “ง่ะ ไม่เอาอ่ะ”

            “ไหนว่าคนเป็นแฟนที่ไหนเขาก็ทำกันไง”

            “มันก็จริง”

            “เราสองคน ก็แฟนกันไม่ใช่หรอ ไม่ใช่เรื่องแปลกสักหน่อย”

            “...” เจอคำพูดของมินโฮตรงๆแบบนี้ จะไม่ให้เขาเขินจนไม่กล้าสบตาได้ไงล่ะ

 

            ฮืออออออออออ มินโฮนี่บ้าชะมัด

 

            “ฮ่าๆ ไม่เห็นเก่งเหมือนที่พูดเลย”

            “มินโฮน่ะ ชอบพูดอะไรก็ไม่รู้”

            “จำได้มั้ย ตรงนี้ไง” ก่อนที่คนตัวเล็กจะเขินไปมากกว่านี้ เสียงทุ้มหนาก็เอ่ยเปลี่ยนเรื่องเสียก่อน คนตัวเล็กเองที่ได้ยินคำพูดแบบนั้น ก็จำต้องเงยหน้าขึ้นมอง

 

            เก้าอี้ยาวสีน้ำตาลแดงตัวนี้

            ต้นไม้ใหญ่ข้างหลังนี่ก็ด้วย

 

            “เหมือนเดิมเลย” คนตัวเล็กเอ่ย พร้อมกับที่ทิ้งกายยังเก้าอี้ไม้ตรงหน้า มินโฮเองก็ทำเช่นเดียวกัน

            “อืม แล้วมันจะเหมือนเดิมทุกๆปี อีกสิบปีข้างหน้ามันก็เหมือนเดิม”

            “ถือเป็นคำสัญญาได้หรือเปล่า” ใบหน้าสวยวาดรอยยิ้มเต็มแก้ม มินโฮมองแก้วตาใสที่เหมือนรอคอยคำตอบจากเขาก่อนจะโน้มหน้าลงไปใกล้

 

            “อะ อืออ มะ มิน” กลีบปากหนาบดเบียดลงยังริมฝีปากบาง ดูดกลืนกลีบเนื้ออ่อนหวานจนขึ้นสีแดงจัด คนตัวบางที่พยายามขัดขืนในคราแรกคราวนี้กลับยกสองมือโอบลอบคอคนตัวสูง ใบหน้าสวยเอียงปรับตามมุมเพื่อให้ได้รับสัมผัสที่อีกคนป้อนให้ได้ง่ายขึ้น เป็นจูบแรกในวันที่มีความหมาย รสจูบนั้นอ่อนหวานและนุ่มนวล ราวกับบอกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาว่าทั้งคู่ต่างถนอมความรักของกันมากแค่ไหน












----------------------PPLight----------------------


sesang  จะจบจริงๆน้า 555555555555555 อย่าเเซวแพรวสิ

พอดีว่าเรื่องนี้เเต่งไว้จบเเล้ว เหลือเเต่เอามาเเก้ บวกนั้นเพิ่มนี่นิดหน่อย


ฟิคเรื่องนี่ไม่ดราม่านะะะ เรื่องโทนเดียวเลยย เน้นน่ารักเป็นหลัก ห้าๆๆๆ



--------------------------->  ^___________^ อ่านเเล้วยิ้ม~
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

50 ความคิดเห็น

  1. #49 Shinee☆Café (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 15:04
    งื้อออออออ  มินโฮขี้แกล้งงงง  แต่น่ารักมากกกกก
    จูบด้วยยยย   เป็นฉากที่อ่านแล้วเขินเว่อ
    ทำไมละมุนงี้ อ๊ากกกกก  เขินอ่ะ เขินนนน > <
    #49
    0
  2. #38 nanni122 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2556 / 17:07
    ฉากจูบละมุนมาก

    อ่านแล้วอยากมีแฟน

    ฮือออออออออ
    #38
    0
  3. #35 acdekd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 12:30
    มินคีย์นะ 
    ไม่มีใครฟินเกิน 555555555
    #35
    0
  4. #28 Keyoflove Fullinglove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 00:11
    อ่านแล้วเขินอ่ะ หวานมากๆ
    #28
    0
  5. #23 sesang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 02:10
    อะไรมันจะอ่อนหวานขนาดนี้เนี่ย.. อ่านแล้วเขินแทน

    เรื่องนี้น้องแพรวบรรยายได้เห็นภาพดีมาก..พี่ชอบ
    #23
    0
  6. #20 prakyejee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2555 / 23:54
    จู่โจมด้วยการจูบ หวานซะ อบอุ่นอ่ะเรื่องนี้
    อ่านแล้วมันรู้สึกน่ารักยิ้มตามตลอด
    #20
    0
  7. #15 amminho (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2555 / 22:31
    ชั้นละฮามุกแก พรากผู้เยาว์ กร๊่ากกกกกกกก  ขนาดนี้แล้ว ให้คีย์พี่ ติ๊งต๋องเลยดีมั๊ย 555555555555

    อิโฮนี่มันก้อกวนหน้าตายนะยะ 

    แล้วไอ หนึ่งปี ที่ผ่านมา ขอถาม ชเวทนได้ไง ที่ไม่ได้จูบคีย์

    ทนได้ไงคะชเววว 5555555555

    เรื่องนี้น่ารัก คิขุอาโนเนะมากกคะ
    #15
    0
  8. #10 zuneoka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 16:28
    จะไม่ดราม่าจริงๆนะ ถ้าจะดราม่าน้องแพรวบอกกันก่อนนะคะจะได้เตรียมใจทัน

    ตอนนี้เป็นจูบที่น่ารักมากกก อยากมีความรักที่น่ารักแบบนี้มั่งจัง
    ฟิคหนูทำให้พี่เหงานะเนี่ย อยากมีแควนนนนน TT
    #10
    0
  9. #5 mikie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 16:44
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก



    คีย์แบบเด็กๆ ใสๆ น่ารักก



    ิชอบอ่ะ >____________<



    อยากให้เรื่องนี้ กลายเป็นฟิคยาวๆ



    อยากรู้ตอนมินโฮจีบนี้ จีบยังงไงอ่ะ



    แอร้ยยยยยยยยย
    #5
    0