[ SHINEE FIC ] Sexy Smile : Minho x Key

ตอนที่ 8 : Sexy Smile _7 : เข้าสู่ลัทธิชาวสีม่วงอย่างเป็นทางการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    15 พ.ค. 53

Chapter 7

 

เข้าสู่ลัทธิชาวสีม่วงอย่างเป็นทางการ

 

 

        อยู่ๆไอคีย์ก็ขอตัวออกจากห้องผมไป แต่ผมสังเกตหน้ามันดูแล้วรู้สึกถึงลางประหลาดชอบกล เหอะๆ สงสัยผมจะคิดมากไปเองรึเปล่า

 

                เห้ย หนังเรื่องนี้มันของกูนิ จงฮยอนมันหยิบกล่องซีดีขึ้นมาพลิกไปมา ก่อนจะหันมามองหน้าผม

 

                สงสัยจะของมึงแหละ ตอบๆมันไปพร้อมกับยกน้ำกระป๋องกรอกปาก

 

                แอ๊ดด~

 

                ทั้งผมทั้งจงฮยอนชะเง้อคอไปยังทิศทางของประตู ไม่นานก็เห็นไอคีย์โผล่เข้ามา แต่สภาพของมันชั่งแปลกประหลาด เพราะอะไรนะหรอ ผมเห็นมันหอบบ้าบอคอแตกอะไรไม่รู้เข้ามาเยอะแยะ

 

                มินโฮกูอาบน้ำห้องมึงนะ

 

                ห้องน้ำกูไม่ใช่ห้องนำสาธารณะนะโว้ย มาอาบทำไมห้องกู ห้องมึงไม่มีน้ำอาบหรือไงตอบมันออกไป ก่อนจะเห็นว่าไอข้าวของมากมายที่มันม้วนๆอยู่ในมือคือเสื้อผ้านี่เอง

 

                ว่าแต่ว่าอารมณ์ไหนของมัน ถึงจะมาอาบน้ำห้องผมเนี่ย

 

                โถ่มินโฮ มึงไม่เคยได้ยินว่ายิ่งดึกยิ่งหนาวหรอ ห้องกูไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่นเหมือนห้องมึงนี่ อย่างกไปเลย ให้กูอาบหน่อยเหอะ ทำหน้าตาเว้าวอนนิดๆ คิดว่าทำแบบนี้แล้วผมจะยอมหรือไง และดูสิมาขออาบน้ำห้องผม สบู่ ยาสีฟัน ไม่เห็นสักอย่าง

 

                ไม่เอาๆเปลืองข้าวของกู มีที่ไหนจะมาอาบน้ำห้องคนอื่นแต่ขนมาแค่เสื้อผ้า ณ ตอนนี้มันกำลังยืนปากยื่นส่งมาให้ผม เหอะๆ มันคงลืมไปว่าผมนะไม่ใช่จะมีดีแต่หน้าตา สมองผมก็ดีเช่นกัน 

 

                ให้มันอาบๆไปก็จบ จงฮยอนดูเหมือนว่ากำลังรำคาญทั้งผมทั้งคีย์ก็เลยพูดออกมา ส่วนไอคีย์ที่มีคนสนับสนุนก็รีบพยักหน้ารัวเร็วเสียยกใหญ่ ให้มันได้อย่างนี้สิ

 

                ก็ได้ๆ 15 นาทีพอนะเมิง บอกดักมันไว้ก่อน กลัวมันจะเพลินเหมือนเมื่อตอนกลางวัน อาบห่าอาบเหวอะไรของมันก็ไม่รู้ ถึงได้ปาเวลาเข้าไปร่วมชั่วโมง

 

          ไอคีย์นี่น่ารักดีโนะ อยู่ๆไอจงฮยอนก็หอนขึ้นมาก่อนจะมองไปยังห้องน้ำที่เพิ่งปิดลง แต่เดี๋ยว ตะกี้มันชมไอคีย์ว่าน่ารักนี่

 

                ไอคีย์น่ารักงั้นหรอ ถามออกไปทั้งที่ก็รู้อยู่เต็มอก ว่าไอคนที่เอ่ยถึงมันน่ารักจนตัวผมเองยังเกือบคลั่งเพราะมัน เอาน่า ทำตัวมึนๆแบบนี้นะดีแล้ว

 

                ควาย มึงไม่รู้หรือไงว่าไอคีย์อะโคตรน่ารัก บางทีการทำตัวมึนๆ ก็จะได้รับคำด่าแบบไม่ทันตั้งตัว  

 

                ทำไมเมิงไม่จีบมันล่ะ เหอะๆ ถามออกไปพลางเล่มองมันนิดนึง มันหันมาสบตากับผมก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ หวังว่ากูคงไม่ได้ชี้โพลงให้กระลอกหรอกนะ

 

                มันไม่เหมาะกับคนอย่างกูอะดิ แต่ถ้ามันกับเมิงอะ กูว่าโคตรเหมาะ พูดแบบนี้เขาเรียกว่าให้การสนับสนุนนี่หว่า แหม~ คบกับมาตั้งหลายปี เพิ่งจะได้ยินคำพูดคำจาที่เข้าหู

 

                แต่เดี๋ยวก่อนสิ มันให้การสสนับสนุนว่าผมและไอคีย์เหมาะกัน อะเหอะ ผมเป็นผู้ชายนะ แล้วไอคีย์ก็เป็นผู้ชายด้วย อืมมม เดี๋ยวนี้เมิงสนับสนุนให้เพื่อนเป็นเกย์งั้นหรอ 

 

                มันเป็นผู้ชายนะโว้ย เรียบๆเคียงๆถามมันออกไป

 

                ความรักมันไม่จำกัดหรอกว่ะ แล้วยิ่งพูดถึงไอคนที่เมิงบอกว่าเป็นผู้ชายอย่างไอคีย์นะ บอกตามตรงเหอะ กูว่ามันสวยกว่าผู้หญิงเป็นไหนๆ ถ้าไม่ติดว่าปากหมานะ กูก็คงจะลองๆจีบเหมือนกัน

 

                งั้นสำหรับมึงแล้ว จะหญิงหรือชาย ถ้าชอบไปแล้วก็ไม่เกี่ยงอะดิ

 

                ก็คงงั้น กูเป็นพวกไม่แคร์สื่ออยู่แล้ววะ มันลอยหน้าลอยตาพูด ซึ่งก็ดูแล้วว่ามันคงไม่แคร์สื่ออย่างที่มันบอกจริงๆนั่นแหละ

 

          เอ่อ แล้วถ้าหากว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ สิ่งที่ผมสงสัยเรื่องมันกับไอน้องแทมๆล่ะ

 

                ตอนนี้มึงกับน้องแทมๆนี่มีอะไรมากกว่าคำว่าเพื่อน คำว่าน้องใช่ไหม ในเมื่อมันเป็นคนบอกเองว่าจะเพศไหนก็ไม่ได้สำคัญ ผมเลยกล้าตัดสินใจถามมันออกไป 

 

                หูไวตาไวหรอมึง จะบอกก็ได้ ว่ากูจีบแทมๆอยู่ รับกันแบบด้านๆเลยเชียว คือที่กูถามเนี่ย มึงจะอ้อมค้อมสักนิด แล้วค่อยๆปิดท้ายเรื่องความสัมพันธ์ที่กำลังดำเนินอยู่ก็ได้ กูไม่ได้เร่งรับให้มึงยอมรับความเป็นเกย์สักหน่อย

 

                กูมีเพื่อนเป็นเกย์ ทำไงดีวะคิม จงฮยอน ผมโอบไหล่มันก่อนจะกระแทกสัมผัสลงที่ฝ่ามือสองสามที แล้วไอจงก็หันมามองผมด้วยหางตา ก่อนจะยิ้มแบบมึนๆ

 

                ใช่ว่าอยู่ๆกูจะเป็นเสียหน่อย สถานการณ์มันพาไปต่างหากเว้ย เข้าใจง่ายยิ่งกว่านี้ เมื่อคืนนี้ไอคีย์นอนห้องเมิงใช่ไหมล่ะ กูรู้ว่ามึงต้องหวั่นๆบ้างละถ้าดูจากสภาพกายแบบไอคีย์ สภาพกายที่มันว่า มันคงหมายถึง ไอผิวขาวๆ หน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนพวกหญิงงั้นสินะ

 

                ก็นะ เมิงดูหน้าตามันดิ บอกปัดๆแต่ไอจงฮยอนกับยิ้มกรุ่มกริ่ม

 

                เซ็กซี่ใช่ไหมล่ะ เวลาแม่งยิ้มนะกูเองยังมองแทบค้าง หมดเปลือกเลยวันนี้ คิม จงฮยอน เพื่อนรัก ถึงมึงจะเกย์มึงก็ควรช่วยปกปิดตัวเองสักนิดก็ได้นะเว้ย

 

                ก็คงงั้น ผมยิ้มแหยตอบมันไป

 

          เมิงไม่คิดจะจีบมันหรอ ณ ตอนนี้ผมรู้สึกว่ามันกำลังชวนผมเข้าสู่ลัทธิความเป็นเกย์ แต่โชคดีที่ว่า ผมยอมรับว่าตัวเองเป็นได้ก่อนหน้านี้แล้ว (แม้จะยังไม่กี่ชั่วโมง) ไม่งั้นผมคงอยากจะถีบโด่งมันออกจากห้องเสียให้ได้ มีอย่างที่ไหนล่ะ เกิดเป็นชายแท้ๆแต่ดันต้องมาจีบชาย -*-

 

                คีย์แม่งแมนจะตายห่า

 

                เป็นเรื่องน่าหนักใจ กูก็ว่ามันแมนเหมือนกัน ไอจงฮยอนพูดจบผมก็ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ 

 

          จบแล้ววะเมิง ฮ่า ฮ่า ผมหัวเราะไม่เต็มที่เท่าไหร่นัก ก่อนจะหันไปเห็นคิ้วเข้มๆที่กำลังขมวดเข้าหากันของจงฮยอน

 

                ทั้งผมทั้งมันนั่งเงียบกันได้สักพัก เวลาผ่านไปไม่กี่ชั่วนาที จงฮยอนก็ยกนิ้วดีดดังเปราะ แล้วนั่นก็เป็นวินาทีเดียวกับที่คิ้วของมันคลายออกจากกัน

 

                กูมีวิธี

 

                วิธีอะไรวะ ผมถามมันออกไปแทบจะทันที บ่งบอกว่าโคตรจะตื่นเต็น (เป็นเอามาก)

 

          มึงอะต้องค่อยๆทำให้มันใจสั่น

 

                ยังไงล่ะ

 

                พยายามสบตากับมันบ่อยๆ สบตาอย่างมีความหมาย มองแบบให้ลึกซึ้งไปเลย ยิ่งทำให้หน้ามันแดงได้ยิ่งดี พยายามทำเนียนเอาหน้าไปเฉียดมันใกล้ๆ หายใจรดกันเล่นๆ กูว่าเจอหนักๆเข้ามันต้องรู้สึกแปลกๆกับตัวเองบ้างละนะ

 

                เล่นแบบนั้นมันจะไม่เอาตีนเสยหน้ากูหรอ ดูจากแต่ละวิธีของมันโคตรเสี่ยงกับชีวิตจริงๆ

 

          เอาน่าเพื่อทำให้ไอคีย์หวั่นไหว และดูเหมือนว่าไอเพื่อนคิม มันจะดึงสหายอันเป็นที่รักยิ่งเข้าสู่ลัทธิของชาวสีม่วงซะให้หมด

 

                เมิงว่ากูจะตายก่อนที่ใจไอคีย์จะหวั่นรึเปล่า ณ ตรงนี้ ก็อดเป็นห่วงสภาพความปลอดภัยของตัวเองเสียไม่ได้ นึกดูดีๆแล้ว ก่อนที่ผมจะเริ่มรุกไอคีย์อย่างเป็นขั้นเป็นตอน ผมควรจะไปทำประกันชีวิตก่อนดีไหม

 

                พวกเมิงงง หยิบผ้าขนหนูให้กูหน่อย~” ในขณะที่ผมและไอจงกำลังนั่งคุยกันอย่างมีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้าง (อันหลังนี่มากกว่า - - *) เสียงลากยาวจากภายในห้องน้ำก็ส่งเสียงดังขึ้นมา

 

                จงฮยอนคีย์เรียก ผมพูดออกไปก่อนจะกดรีโมทเพื่อทำการเปลี่ยนช่อง

 

                สัด มันพูดว่าพวกเมิง แล้วมันก็ตอบผมมา กูก็ได้ยินอะนะ แต่กูอยาให้เมิงไปหยิบ

 

                ลุกไปหยิบให้มันหน่อยดิ ผมบอกปัดไปก่อนจะพยายามผลักตัวมันออกจากโซฟา

 

          แม่ง นั่นว่าทีเมียในอนาคตเมิงนะสาดดด มันลุกขึ้นก่อนจะบ่นออกมา ผมยักคิ้วให้มันทีนึงก่อนจะหันมาจ้องไอจอสี่เหลี่ยมต่อ

 

 

                ชเว มินโฮ เพื่อนมึงจะฆ่ากู ผมหันไปตามที่มาของเสียง ไอหน้าหล่อนามว่าจงฮยอน กำลังทำหน้าเหมือนอยากตายอยู่ข้างๆผม มือข้างหนึ่งมันถือกล่องอะไรสักอย่าง อีกข้างถือผ้าขนหนูไว้

 

                กูจะเอาผ้าขนหนู~” เสียงจากห้องน้ำดังขึ้นมาอีกระลอก จงฮยอนสะบัดหัวพรืดอย่างหงุดหงิดก่อนจะโยนไอกล่องเหลี่ยมๆในมือให้ผม แล้วมันก็เดินเอาผ้าขนหนูไปให้ไอคีย์

 

                ผมเหลือบตามองของที่มันส่งให้ ก่อนจะรู้ว่ามันเป็นอะไร แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรออกมาสักคำจงฮยอนก็เดินกลับมาที่ผมอีกครั้ง

 

                กูกลับและมินโฮเพื่อนรัก คิม คิบอม กูเกลียดมึง ไม่พูดเปล่า สองขาของมันตรงออกจากห้องผมในทันที ก็นะไอกล่องเหลี่ยมๆที่ว่า หนังผีสุดหรรษาของไอคีย์นั่นเอง แต่ มึงจะเอามันมาห้องกูทำไมเนี่ยยยย 

 

                ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะต่อโทรศัพท์ถึงไอคนกลัวผีเข้ากระดูกดำ มันคงรีบที่จะออกจากห้องนี้ให้ไวที่สุดละมั้ง ถึงได้ลืมของสำคัญเอาได้

 

                สวัสดี คิม จงฮยอนเพื่อนรัก กรอกสายลงโทรศัพท์ด้วยคำพูดอันไพเราะ

 

                 (โทรมาทำเจี้ยอะไรครับ)

 

                มึงอยู่ไหนแล้วเนี่ย

 

                (จะถึงรถกูแล้ว มีอะไรวะครับ)

 

          กลับมาอยู่ด้วยกันดีกว่าครับเพื่อนจง

 

                (ไม่ว่ะครับเพื่อนโฮ เชิญเพื่อนโฮอยู่กับว่าที่เมียเถอะครับ)

 

                แต่คิมจงครับ ได้ข่าวว่ากุญแจรถเมิงนอนอยู่โซฟากูว่ะครับ

 

                (เชรี้ยยยย~ เมิงงงง กูไหว้ละเอาแม่งลงมาให้กูที)

 

                เห็นทีจะไม่ได้วะครับ หนังใกล้จะฉายและ รีบๆนะครับ เพื่อนจง 

 

                ผมตัดโทรศัพท์ก่อนจะหัวเราะพรืดใหญ่ออกมา เอาวะ อย่างน้อยได้ฟังเสียงแหกปากของมันตอนผีจะโผล่เข้าฉากก็เพลิดเพลินดี

 

                ยิ้มไรวะ ผมหันไปทางต้นเสียงก่อนจะรีบหันหน้ากลับเข้าจอทีวีใหม่ โฮก~ มึงจะฆ่ากูหรอเชรี่ยคีย์

 

                แปลกคนถามก็ไม่ตอบ ผมนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา พยายามเอี้ยวหน้าหันไปมองมันที่กำลังทำท่าทางหาอะไรสักอย่าง ก่อนจะต้องกลืนน้ำลายเข้าปากเฮือกใหญ่ สภาพมันตอนนี้ทำให้ผมจะคลั่งตายอะ มึงกล้าดียังไงแต่งตัวแบบนี้เดินผ่านหน้ากู

 

                โอ้อยู่นี่เอง มันเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับยิ้มหน้าบาน ก่อนจะดึงกล่องซีดีออกจากมือของผม ซึ่งผมก็อ้าปากค้างอยู่แบบนั้น

 

                ไหนมึงว่ายิ่งดึกยิ่งหนาวไง พะงาบปากถามออกไป ก่อนจะมองมันตั้งแต่หัวจรดเท้า มันยิ้มแหยๆก่อนจะมองไอเสื้อยืดคอย้วยตัวบางที่มีบางส่วนแนบไปกับเนื้อผิวของมันที่ยังไม่แห้งน้ำดี ไหนจะบ๊อกเซอร์สีเข้มตัดกับช่วงขาขาวๆของมันอีก ประเด็นคือ กางเกงมันจะสั้นไปไหน

 

                ใส่งี้แหละ โล่งๆดี กูชอบบบ มันยื่นหน้าเข้ามาตอบ มึงชอบ กูก็ชอบบบบ

 

                โล่งๆก็ดี ผมพูดออกไปแต่มันดูเหมือนไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่นัก แต่นั่นก็ดีแล้ว เดี๋ยวมันจะรู้ว่าผมหื่น เวรเอ๋ย แล้วทำไมผมต้องทำตัวหื่นด้วยเนี่ย

 

                คิมจงเพื่อนรักกูไปไหนอะ พูดถึงไอจง อ่า~ ชิปหายแล้ว ได้ข่าวว่ามันกำลังจะขึ้นมา แล้วถ้าแม่งมาเจอไอคีย์สภาพนี้ โนนนน~ ไม่มีทาง มึงต้องไม่ได้เห็นไอคีย์สภาพนี้แน่ๆ

 

                เดี๋ยวมา เปิดซีดีรอเลย ผมพูดเสร็จก็คว้าหมับเอากุญแจรถของมันออกนอกห้องทันที แต่เดินพ้นประตูห้องไปได้ไม่ทันไรก็เห็นหัวเหลืองๆกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้

 

                อ้าว มารับกูด้วย

 

                นี่กุญแจ มึงกลับบ้านไปซะ ผมยื่นของให้มัน แต่มันกลับทำหน้าแปลกใจ

 

                โย่ว แต่ว่านะ แต่ แต่ ได้ข่าวว่ามินโฮเพื่อนรักกูไม่ใช่คนดีอะไรเถือกนั้น นี่ละสาเหตุที่มันไม่รับกุญแจ เพื่อนเวรครับ คิดว่ากูเป็นคนดีสักวันจะตายไหม

 

                อะไรจงฮยอน

 

                เกิดอะไรขึ้นบอกกูมานะถามพร้อยกับสายตาคมกริบที่เหมือนจะจับพิรุธผม

 

                กลับบ้านมึงไป

 

                โฮะๆ ต้องมีอะไรดีแน่ๆเลย หลบกูดิ มันผลักตัวผมที่ยืนขวางทางออก ก่อนจะไปหยุดยืนอยู่หน้าประตู มันหันมามองผมพร้อมกับยกมือขึ้นทำท่าเตรียมจะเปิด

 

                ฆาตกรโรคจิตจับเด็กขังไว้ในห้องน้ำ ก่อนจะลงมือกระชากลูกตาออกด้วยเสียงหัวเราะสะใจ และในไม่ช้า มีดปังตอเล่มใหญ่ก็แทงทะลักเข้าขั้วหัวใจ จากนั้น...มันชะงักมือค้างไว้เสียอย่างนั้น พร้อมกับจ้องหน้าผมเขม็ง เสร็จกูละ คิม จงฮยอน

 

                เหี้ยยย หุบปากของเมิงซะ กูจะกลับบ้านกู ณ บัดนาว มันหันมาคว้าหมับเอากุญแจก่อนจะรีบสาวเท้าเดินทันที เล่นเอาผมมองตามก่อนจะหัวเราะคิก

 

                อ้าวนั่นจงฮยอนนี่ คิม จงฮยอนน~ หยุดนะโว้ย!!” อยู่ๆไอคีย์ก็ชะโงกหัวออกมาจากประตู ก่อนจะตะโกนเรียกจงฮยอนเสียงดัง

 

          ลาขาดเพื่อนคีย์ แล้วนั่นก็คือคำตอบที่ไอจงไม่แม้แต่จะหันมาหาคนเอ่ยเรียก

 

               

 

               

                เลวมากไอคิมจง เมิงทำแผนกูบรรลัยไม่มีเหลือ แล้วว่าแต่ว่า มันรู้ได้ไงฟะ

 

                จะดูต่อหรือจะกลับห้องตัวเอง ผมเกาหัวก่อนจะเดินมึนเข้าห้องมัน แปะตูดลงกับโซฟาตัวใหญ่ ก่อนจะกดเปิดเสียงให้ดังมากขึ้น ยังไงซะผมก็ต้องดูละ มีเพื่อนดูด้วยทั้งทีนี่เนอะ

 

                กูอาบน้ำก่อนนะ

 

                ม่ายยย มานั่งดูกับกูเลยแหกปากออกไป แต่ดูเหมือนว่าไอเปรตจะไม่สนใจผมสักนิด โฮก กูกลัวผีนะสาด (แล้วจะดูทำเพื่อ?)

 

                บรรยากาศรอบตัวเริ่มนิ่งเงียบเมื่อมินโฮได้ถีบตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ สุดหล่ออย่างผมก็เลยได้แต่นั่งภาวนาภายในใจว่า ผีเอ๋ยเมิงอย่าเพิ่งออกมาเลย กูยังไม่พร้อม

 

                ผ่านไปแล้ว 10 นาที

 

                ผมยังคงจดจ่ออยู่กับหน้าจอทีวีเช่นเดิม นิ้วมือทั้งสิบนิ้วถูกใช้ให้เป็นประโยชน์โดยการนำมาปิดกั้นตาเอาไว้ แยกนิ้วออกจากกันเพียงเล็กน้อยพอให้แสงสว่างจากจอทีวีได้แทรกเข้ามาบ้าง ฮืออออ ทำไมหนังมันดูหลอนแดกแบบนี้เนี่ย นี่ขนาดเพิ่งจะเริ่มนะมันยังทำผมหัวหดได้ขนาดนี้

 

                แปะ น้ำหนักที่วางทาบลงกับไหล่ ทำเอาผมสะดุ้งจนตัวโยน ก่อนจะหันไปมองคนที่อยู่ทางด้านหลัง แง๊งๆๆ เชรี่ยมินโฮ กูตกใจนะเว้ย เล่นเจี่ยอะไรเนี่ย

 

                อะไรเนี่ยเมิง ปิดหูปิดตา นั่งกอดตัวเองแน่นแบบนี้ ยังจะกะแดะดูอีก ไอหน้าหล่อบ่นงึมงำก่อนจะยักคิ้วให้อย่างกวนๆ

 

                ก็กูอยากดูนี่ ที่มันว่าไม่มีเถียงกลับสักคำ ยอมรับว่ากลัวจริงๆแหละครับ แต่ก็นะ มันอยากดูนี่

 

                หนังมันเริ่มต้นไงละ มันถามผมก่อนจะนั่งลงข้างๆ แล้วว่าแต่หนังมันเริ่มต้นไงวะ

 

                ไม่รู้เดะ กูไม่ค่อยได้ตั้งใจดู ตอบออกไปก่อนจะหันหน้ากลับมายังจอทีวีอีกครั้ง โฮะๆ บรรยากาศหนังมันเริ่มหน้ากลัวขึ้นจากเดิมเป็นทวีคูณแล้ว

 

                คีย์ๆ

 

          หืมม รับคำเรียกของมันในลำคอ

 

                มึงขาวดีวะ เท่านั้นแหละครับหันขวับเลย

 

                มองส่วนไหนอยู่ฟะ ผมหันไปจ้องมันก่อนจะขว้าหมอนอิงที่นอนแน่นิงเข้ามากอดกับตัวเองแน่น ไอมินโฮมองผมก่อนยกยิ้มมุมปาก แกล้งกูนี่งานอดิเรกมึงใช่ไหมไอเปรต

 

                ตรงไหนมันลอดเนื้อผ้ามากูก็มองหมดแหละ เลววววววว มึงลวนลามกูทางสายตาหรือฟะ มึงอย่าอยู่เลย ว่าแล้วผมก็จัดการฟาดหมอนใส่มันไปสามทีหนักๆ

 

                ไอคีย์กูเจ็บ อัก!!” มันร้องลั่น พลางปัดหมองที่ผมกระแทกใส่มันออก

 

                สมน้ำหน้ามึง ทีหลังพูดจาให้มันเข้าหูหน่อย

 

                กูก็แค่จะบอกว่ามึงขาวกว่ากู หวงเนื้อหวงตาอย่างกับผู้หญิงไปได้ มันว่าพลางยกแขนมันมาเทียบกับแขนผม ผิวมันเป็นสีแทนแบบผู้ชายทั่วไป ออกแนวยากจกๆหน่อย ส่วนผมก็ขาวแบบผู้ชายหล่อไฮโซ ที่สาวๆพึงจะคลั่งไคล้ (ได้ข่าวว่าคิดไปเอง -*-) แต่สิ่งที่เคืองใจผมขณะนี้คือแววตาเจ้าเล่ห์กับประโยคท้ายของมันที่ว่าผมทำตัวเหมือนผู้หญิง

 

                มินโฮไปนั่งไกลๆกูไป ชักจะเริ่มมีน้ำโฮกับมันขึ้นมาและ แต่ไอคนโดนไล่ที่ว่ากลับนั่งหน้ามึนก่อนจะพะงาบปากถามออกมา

 

                ทำไมว่ะ กูนั่งข้างมึงไม่ได้หรือไง

 

                เดี๋ยวสีผิวยาจกของมึง จะทำให้ผิวไฮโซอย่างกูหมองลง ไปซะๆ ชิ้วๆ ยอมรับว่าที่พูดนะกวนตีน แต่ก็สามารถทำให้ไอมินโฮอ้าปากค้างได้ โฮะๆ

 

                ที่พูดนะปากใช่ไหม มันทำเสียงแข็งจ้องหน้าผมนิ่ง เอ่อ แฮะ ณ วินาที ผมกลัววมันอะ แต่จะไม่พูดอะไรกลับไปก็คงไม่ใช่ผมแล้วละ

 

                ก็เออดิ นิ้วมือกูพูดได้หรือไงล่ะ จ้องหน้ามันกลับก่อนจะพูดออกไป แววตาแข็งๆเมื่อครู่มันจางลงก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากให้ผมสงสัยเล่น

 

                มึงอยากจะสงบปากสงบคำไหมล่ะ คือมึงจะสื่ออะไร หรือว่ามึงจะต่อยกูอะ  คิม คิบอมไม่สามารถสรุปอะไรได้สักอย่าง แล้วไม่กี่ชั่วอึดใจที่ทำหน้าตาเอ๋อแดกส่งให้มันก็ได้รับคำตอบกลับมา

 

                กูจะเอาปากกูปิดปากมึงให้ไง แล้วตอนนั้นมึงจะได้นั่งเงียบๆ เป็นวิธีที่กูคิดว่าได้ผลทีเดียว เพราะได้พิสูจน์ไปแล้วเมื่อตอนเย็น เลววววววว มันกล้าขู่ผม ตะ แต่ แต่ ผมกลัว -*- อาการหายใจหายคอไม่ทัน เป็นอะไรที่ดูอัปยศกับชีวิตมาก

 

          ตอนนี้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคนหล่ออย่างผม คือการนั่งสงบปากสงบคำ และขยับตัวถอยห่างไอเปรตนรกที่นั่งอยู่โซฟาตัวเดียวกัน ดวงตาจับจ้องไปยังหน้าจอทีวีเช่นเดิม มือของผมก็ยังทำหน้าที่เหมือนเดิม หนังนะหรอ ปกติผมก็ไม่เคยดูหนังผีรู้เรื่องรู้ราวอยู่แล้ว และการที่นั่งต่อปากต่อคำกับไอมินโฮเมื่อครู่ก็เลยไม่มีผลทำให้ผมอารมณ์เสียที่ได้ดูหนังไม่เต็มอิ่มเลยสักนิด

 

                เวลาผ่านไปเฉียดครึ่งชั่วโมงแล้ว หนังที่ดูอยู่ก็เริ่มความเข้มข้นมากขึ้น บรรยากาศของตัวละครในตอนนี้กำลังเข้าสู่โหมดตึงเครียด ผมเองก็เช่นกัน เกร็งจนฉี่จะราดแล้วเนี่ย -*- แต่ที่ทำให้ผมทนดูต่อไปได้ ก็คงจะไม่พ้นไอมินโฮที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากผม

 

                คีย์

         

          มึงจะเรียกกูด้วยเสียงแบบนี้ทำเพื่อ  ผมหันไปแว๊กมันทันที แม่งจะเรียกกูดีๆไม่ได้หรือไงวะ ทำไมต้องมาทำเสียงเย็นๆ ใส่ด้วย แค่หนังผีก็ตื่นเต้นจนเยี่ยวจะราดอยู่แล้ว

 

                มีไรจะเล่าให้ฟัง เสียงทุ้มๆแบบฉบับไอมินโฮบวกเข้ากับหน้าตาจริงจังของมัน มันจะเล่าเรื่องอะไรให้ผมฟังวะเนี่ย ผมเลยต้องละจากทีวีหันมามองมันแทน

 

                อะไรของมึง หน้ามันดูเครียดมากตอนนี้

 

                เคยได้ยินไหม ที่คนสมัยก่อนเขาบอกว่า มันหยุดแล้วจ้องตาผมนิ่ง ผมเองก็โคตรจะตั้งใจฟังในสิ่งที่มันกำลังจะสื่อ

 

                เวลาที่เราดูหนังผีหลังพระอาทิตย์ตกดิน วิญญาณพเนจรจะมานั่งคลอเคลียข้างตัวเรา จากนั้น.... สาดดดด เมิงจะเล่าเพื่อ แง๊งๆ น้ำตากูจะพราก ผมจัดการเอามือตะครุบปากมันไว้แน่น ทำไมมึงต้องเอาผีมาล้อเล่นกับกูเนี่ยยย ลำพังชีวิตกูเองก็เครียดกับเรื่องนี้สุดตีนอยู่แล้ว

 

                คีย์

 

                หุบปากมึงเลยนะ ผมดันมือตัวเองให้แน่นลงไปอีกเมื่อเห็นว่ามันยังสามารถเปล่งเสียงออกมาได้ มันกลอกตาตัวเองขึ้นกับเพดานก่อนจะเหล่มองที่ตัวผม แล้วนั่นก็ทำให้ผมคลายมือออกจากปากของมัน โฮกกกนี่กูกระโดดไปนั่งตักมันตอนไหนเนี่ย

 

                คีย์

 

                อะไรอีกกก ตอนนี้ผมย้ายก้นตัวเองกลับมานั่งลงที่โซฟาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

                แกปิดหนังแล้วกลับห้องแกไปดีกว่า คือว่านะ มันไม่มองหน้าผมในจังหวะที่มันพูด แล้วนั่นก็ทำให้ผมสงสัยอย่างช่วยไม่ได้

 

                อะไรมินโฮ

 

                ตอนกูออกจากห้องน้ำ มองมาที่โซฟา กูเหมือนเห็นผมพรุ่งพรวดใส่ตัวมันแบบไม่ต้องคิดเลยทีเดียว

 

                แอร๊กกก อย่าพูดนะ กูกราบ กูจะปิดเดี๋ยวนี้แหละ มือข้างหนึ่งตะปบเข้าที่ปากมันอีกครั้ง ส่วนมืออีกข้างก็คว้าเอารีโมทขึ้นมากดปิดทันที ผมกับมันตอนนี้จ้องหน้ากันนิ่งแถมระยะห่างในตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่อากาศเท่านั้นแหละที่จะสามารถแทรกผ่านไปได้

 

                ปล่อยๆ ไม่พูดแล้ว แกก็กลับไปนอนห้องแกไป เอ่อ ระวังๆหน่อยก็ดีนะ เชรี่ยชเว หลอนสมองกูเสร็จมึงก็จะไล่กูกลับห้องเนี่ยนะ แล้วถ้ากลับไป กูก็ต้องอยู่กับตัวเองอะดิ โฮะๆ เป็นเชรี่ยอะไรที่นรกมาก

 

                กูไม่อยู่คนเดียวนะ

 

                มึงจะอยู่กับใครละ มันหันซ้ายทีขวาทีพร้อมกับเอ่ยเสียงเย็น ฮือออ ไอเปรตตต!!!

 

          กูจะอยู่กับมึงเนี่ยแหละ เด็ดขาดชิปกับน้ำเสียง

 

                ตามใจแล้วกัน มึงจะนั่งอยู่ตรงนี้จนเช้าก็ได้ กูไปนอนก่อนและกัน เชรี่ยมากกก ทำอย่างนี้ก็ไม่ต่างกับให้กูอยู่กับตัวเองเลยสักนิด แล้วมันไม่พูดเปล่านะครับ มันเดินหนีผมไปที่เตียงทันที ตอนนี้ก็เหลือผมนั่งแหมะอยู่โซฟาคนเดียว บรรยากาศ ณ ขณะนี้ เงียบ เหงา วังเวง รวมๆกันแล้วถือเป็นอะไรที่ส้นตีนมาก นึกได้แค่นั้นผมก็จ้ำอ้าวไปหามันทันที

 

                ไอมินโฮ เมิงจะนอนไม่ได้นะเว้ย ผมเดินไปนั่งอยู่ปลายเตียงมันพร้อมกับใช้มือกระตุกผ้าที่มันห่มอยู่ มันแกล้งผมชัดๆเลยอะ โฮก แต่ผมกลัวผีนะ แกล้งกันเรื่องนี้แม่งไม่ตลกสักนิดเลยนะสาดดดดด

 

                อะไรอีกละ หนังมึงก็ปิดไปแล้ว อะ หรือว่า มาสะกิดกูยิกๆแบบนี้ มึงจะทำมิดีมิร้ายกูหรอ ความคิดที่เชรี่ยกว่านี้มีอีกไหม -*-

 

                ไอบ้า มึงลุกมานั่งคุยกับกูดิ กูไม่อยากอยู่กับตัวเองนะโว้ย สองมือของผมกระชากตัวไอคนที่นอนแผ่อยู่กับเตียงอย่างบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตาม วินาทีนี้ คิม คิบอมจะไม่อยู่กับตัวเองเด็ดขาด

 


















-------------PPLight-----------------

 

*วินาทีต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ ได้ข่าวว่าอยู่กันสองต่อสองเสียด้วยสิ หึหึ

 

** ขออภัยที่ทำตัวเหมือนหายสาบสูญจากฟิคเรื่องนี้ มีคนคิดถึงแพรวมั่งปะเนี่ย ไม่มีจะน้อยใจหายไปอีกยาวๆ

 

***เข้าสู่ตอนที่7แล้ว แต่ฟิคเรื่องนี้ก็ยังหาสาระอะไรไม่เจอเลย -*-  คนเขียนเศร้าว่ะค่ะ

 

**** ฟิคมันแนวไม่เครียด ใจจริงก็อยากจะให้อ่านแล้วสนุก ขำๆกันไป น่ารักน่าหยิกกับตัวละครบ้าง แต่ก็เหมือนว่ามันจะไม่ค่อยเข้าค่ายที่พูดมาเสียเท่าไหร่ พูดง่ายๆก็เหมือนถ่ายทอดแต่ละอย่างไม่ค่อยจะเต็มที่ - - * (สรุปคือไรเตอร์เรื่องนี้มันจะสื่ออะไรของมัน---คนอ่าน)

 

*****อยากจะบอก(ใครอยากฟัง) ฟิคแนวนี้เป็นแนวที่ไรเตอร์ชอบที่จะอ่าน ไม่ค่อยชอบที่จะเขียนเองเท่าไหร่นัก ถ้าอ่านแล้วสะดุดบ้าง เครียดกับสิ่งที่ไรเตอร์อยากจะสื่อบ้าง ก็ขออภัยเน้อ อย่างที่บอก มันคือแนวที่ชอบอ่านจริงๆ เอ่อ ณ ตรงนี้ ใครเขียนฟิคประเภทเดียวกันก็แวะเวียนมาบอกได้นะ เพราะแพรวชอบอ่านฟิคแนวนี้อะ       

 

               

 * ทิ้งเมลล์ทำไม ยังไม่มีเอ็นซีจะที่รัก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,101 ความคิดเห็น

  1. #998 ❝วายโซซีเรียส❞ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:09
    มินโฮแม่งเจ้าเล่ห์มากกกกกกกกกกกกก
    หาเรื่องให้คีย์นอนด้วยยย ร้ายนะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    แต่ดีนะ เราชอบ -.,-
    #998
    0
  2. #912 m_snw (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 09:20
    มินโฮทำอย่างนี้อยากให้คีย์นอนด้วยใช่มั้ยล่ะ

    แล้วจะเกิดไรขึ้นมั้ยเนี่ยลุ้นๆๆๆๆ
    #912
    0
  3. #903 Keyoflove Fullinglove (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 21:34
    บรรยากาศล่อแหลมมากๆ นอนเตียงเดียวกันด้วย
    #903
    0
  4. #888 gift (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 10:47
    มินโฮแกล้งคีย์ทำไมล่ะ

    ดูสิคีย์กลัวหมดแล้ว
    #888
    0
  5. #873 MINKEY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 08:25
    กบโคตรหื่นอ่ะ ไปมองอะไรเค้าหื่นโคตรรรรรร
    #873
    0
  6. #836 อิสอิส' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:56
    ย้ากกก เบิ่งตารอตอนต่อไปโลดดด '[]'
    #836
    0
  7. #806 K.K.fang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 22:29
     ออมม่ากลัวผีแต่ก็ยังอุสาห์จะดูหนังผีเนอะ
    คิมจงคงจะกลัวมากสินะ
    #806
    0
  8. #793 pop_za_ba_bo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 17:12
    มินโฮกวนมากค่ะ!!!!!! แต่ฮาสุดๆอ่ะ!!!!!! 55555
    ส่วนจงโอป้าก็โคตรฮาอ่ะ!!!!!!! แค่ได้ยินเสียโทรทัศน์ (?) ก็วิ่งหนีแล้วอ่ะ!!!!!!
    อย่างนี้เอาเค้าไปอยู้ด้วยได้เลยนะเนี่ย! 555 (ล้อเล่นนะค๊า) เพราะเรากลัวผีเหมือนกัน!~ คิกคิกๆ
    #793
    0
  9. #777 Minkeyll77 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 21:13
    ไม่ค่อยจะห่วงคีย์เลยนะ

    คุณเชว
    #777
    0
  10. #763 minnylovekeyny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2554 / 18:23

    อ๊าย~ คีย์จะปล้ำมินโฮ??
    รึว่ามินโฮจะปล้ำคีย์กันหล่ะเนี่ย อิอิ
    (แอบเชียร์ คีย์ออนท็อปเลย อิอิ)

    #763
    0
  11. #747 MiNKeY >>_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 21:53
    กรี๊ดดดด ถ้ามินโฮจะคิดลึกไรขนาดนั้น

    คิดไกลมาก กั้กเป้ดจงไว้เลยทีเดียว ><

    แต่ที่เป้ดมันบอกก้ถูกน่ะ ความรักไม่จำกัดเพศ :D
    #747
    0
  12. #733 จีไฮท์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 15:59
     น่ารักสุดๆ

    คีย์กลัวผีแล้วยังอยากดูหนังผีอีกนะ
    #733
    0
  13. #724 พยอลรี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2554 / 11:25
    อร๊ายยย !! น่ารักมากกก ><

    ความคิดที่เชีร่ยกว่านี้มีอีกไหม ? กดไลค์คิมคีย์ค่ะ ^^
    #724
    0
  14. #714 Izen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 22:37
    เป็ด แกกลัวผีขั้นหนักเลยนะเนี่ย
    คีย์ แกกลัวผีแต่กอยังอยากจะดูหนังผีเนอะ
    ถ้าไม่กล้านอนคนเดียว ก้อขอนอนกะโฮดิ ^^
    โฮ ขอต้อนรับสู่ลัทธิชาวสีม่วงนะเออ
    #714
    0
  15. #679 민키 * (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 19:19
    น่ารักอ่ะ > <
    มินโฮเริ่มรักคีย์เเล้วล่ะซิ > <
    #679
    0
  16. #667 mirumo_o (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 11:04
    มินโฮกวนติ่ง... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า 
    นี่แกแกล้งคีย์ทำไม!!! แต่ฮาดี ฮ่าฮ่า
    คีย์กลัวได้น่ารักมากเลย ถือเป็นการเปิดโอกาสให้ชเวมินโฮโดยเฉพาะ
    โฮก..อยู่ด้วยกันสองคนแบบนั้น มันก็ต้องหวั่นๆกันบ้างแหละนะ ใช่ม้า ฮ่าฮ่า
    #667
    0
  17. #643 PP7RI4M (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 15:29
    โห  ๆๆๆ  อิเป็ดจง  แกม่เปิดคอร์สสอนไปเลยว่ะ^^   เหอะ ๆ คีย์ใส่ชุดแบบนี้ล่อแหลมมากกกก   อิโฮมันเกิดอาการหึงแล้วน่ะนั่น555  (ขนาดเพื่อนมันน่ะนั่น)    ปล.อิเป็ดกลัวผีขึ้นสมองขนาดนั้น  น่าจะให้คีย์แกล้งซะให้เข็ด^^ 
    #643
    0
  18. #636 ความสามารถเฉพาะตัว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 13:41
    หมายความว่าไงเนี่ยคีย์
    ชอบดูหนังผีแต่ปิดตาเนี่ย
    #636
    0
  19. #620 mini santa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 12:19
     เจริญเถอะ คิมคีย์จ๋า 
    กลัวผีดันชอบดูหนังผี
    เออตอนนี้มินโฮหื่นได้ใจรีดเดอร์คนนี้เต็มๆเลยอ่ะ

    น่ารักอ่ะ มินคีย์
    #620
    0
  20. #611 friendship_fern (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 02:50

    คีย์กุนชอบดูหนังผี แต่ปิดตาเกือบตลอดการดู 55

    เหนชอบดูแต่มะนึกว่าจะกลัวขนาดนี้ ฮะๆ หลอนดี

    #611
    0
  21. #598 KIMKI_BUM_KEY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 08:02
    อปป้าชอบฉวยโอกาสจังนะเออ สู้ๆนะไรเตอร์
    #598
    0
  22. #582 nattzchee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 12:38
    คีย์กลัวแต่มินโฮถือโอกาสอ่ะ!!!
    #582
    0
  23. #567 absolute_jingle (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:53
    กลัวผีแล้วอยาากดูหนังผีเจริญจริงๆเถอะค่ะน้องคีย์
    แล้วมินโฮพอจับจุดได้ก็แกล้งเค้าตลอดเลยนะ
    เดี๋ยวน้องก็เกลียดเข้าไส้ขึ้นมาสักวันหรอก
    #567
    0
  24. #555 Spirit Phoenix Of Cantinai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:09
     ฮาๆๆ ฮามากๆ

    กลุ่มนี้เค้ากลัวผีทั้งแก๊งค์เลยนะเนี้ย

    ฮ่าๆๆ

    จงฮยอน : 'ยินดีต้อนรับสู่ความเป็นชาวสีม่วงอย่างเรานะ มินโฮ'
    มินโฮ : 'เชี่ย คิมคีย์พาเวิ่นเว้อ ดีนะ ที่กูยอมรับก่อนหน้านี้มาแล้ว'

    ฮ่าๆ
    #555
    0
  25. #545 nerifar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:46
    กร๊ากกก  ฮาบักจงหลายๆๆ

    โฮะๆๆๆ เห็นแค่กล่องยังหลอน ฮามันจริงๆรีบกลับห้องอย่างไวเพราะรู้ว่าหนังผีกำลังจะฉาย5555

    พี่แพรวสุดยอด ฮาอ่ะ แล้วมินโฮมันก็ชอบแกล้งคีย์เนอะ

    ยิ่งน่ารักอยู่ด้วย555
    #545
    0