[ SHINEE FIC ] Sexy Smile : Minho x Key

ตอนที่ 26 : Sexy Smile _25 : เกินเลย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    2 ก.ค. 57

 

 

 

 

Chapter 25

 

เกินเลย

 

 

หลังจากที่มันพูดเรื่องฟงๆ แฟนๆ อะไรไม่รู้ออกมา ผมก็ได้แต่ตีหน้ามึนและเงียบ พยายามห่างมันให้มากที่สุด แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเลยสักนิด เมื่อไอหมีควายนี่มันเกาะผมหนึบจนมาถึงหน้าประตูห้องแล้วมันก็ยังไม่เลิก

 

แล้วสุดท้ายเป็นไงรู้มั้ย

 

มันก็เอาหน้าหล่อๆ (ที่น้อยกว่าผม) มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ที่โซฟาในห้องของผมไง เฮ้อออ ผมสาบานได้นะ ว่าผมพยายามไล่มันกลับห้องทุกวิถีทางแล้ว แต่มันก็กวนตีนไม่เลิกรา แถมยังจ้องผมเอาๆ ให้ผมยอมแพ้ความหน้าด้านหน้าทนของมัน

 

“นี่เมิงจะเดินไปเดินมาอีกนานมั้ย กูปวดหัว” เสียงเข้มๆ ของมันนั้นเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจเท่าไหร่

 

นี่ห้องผมนะ ผมจะเดินไปเดินมามันผิดตรงไหน = =

 

“อะไร ปวดหัวก็กลับไปนอนที่ห้องดิ ไปๆ ไปได้แล้ว” ผมชะงักฝีเท้าลงตรงหน้ามัน พร้อมกับเบะปากใส่ ผมกำลังเล่นบทโหดกับมันอยู่ ผมอยากให้มันออกๆ ไปจากห้องผมอย่างจริงจัง ผมไม่อยากเห็นหน้ามันเลยให้ตายสิ มันทำให้ผมกระวนกระวายใจไปหมด ฮืออออออ ทำไมเมิงไม่เข้าใจกูเลยวะมินโฮ

“เมื่อไหร่จะหยุดไล่กูสักที หลายรอบแล้วนะ” มันย้อนถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ ผมว่าน่าจะเป็นแบบนั้นนะ ดูดิคิ้วของมันขมวดเป็นปมเลย

“ก็ไล่ตั้งหลายรอบ เมิงก็รู้นี่ แล้วจะยังมานั่งหน้าด้านอยู่อีกทำไม ไปสิ กลับห้องปะ...เหวออ~” ผมแหกปากไล่มันอีกครั้ง มือก็ดึงเอาแขนหมีๆ ของมันให้ลุกออกจากโซฟาของผมไป แต่กลายเป็นว่า...

 

มันกระชากตัวผมลงไปนั่งแหมะยังโซฟาข้างๆ ตัวมันเฉยเลย T T

 

“ไหนไล่กูอีกรอบสิ” ผมว่าสถานการณ์ดูจะไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่แล้ว มันจ้องหน้าผมจนผมต้องถอยจนตัวติดกับที่เท้าแขน พอผมจะลุกหนีมันก็เอาแขนมาเท้าขวางทางไม่ให้ผมไปไหนได้

“ปะ ปล่อยเลยนะเว้ย” ผมว่าพลางแงะแขนมันออกโดยไม่กล้าสบตามัน ฮึก ทำไมแขนมันหนึบจังอ่ะ

 

“อยู่นิ่งๆ”

 

 

 

-MINHO-

 

            หลังจากที่เอ่ยสั่งออกไปแบบนั้น ตัวมันก็แข็งทื่อพร้อมกับช้อนตาขึ้นมองหน้าผม เปลือกตาขาวนั้นกระพริบปริบๆ ใบหน้าเองก็ขึ้นริ้วแดง และผมรู้สึกได้ถึงไอร้อนๆ จากตัวมัน รอยยิ้มผมเผลอยกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ก้อนเนื้อในอกเองก็เริ่มเต้นด้วยจังหวะที่ผิดเพี้ยน

 

            ผมควบคุมตัวเองไม่ได้

 

            ริมฝีปากของผมแตะเบายังกลีบปากสวย ดวงตาเรียวรีนั้นเบิกกว้าง ผมมองข้ามอาการตกใจของมัน และยังคงให้ริมฝีปากของเราทั้งคู่นั้นแนบชิดกัน

 

            ผมว่า...ผมได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นถี่รัวไม่แพ้กันจากคนตัวขาวนี่

 

            “ให้เลือกว่าอยากได้โซฟาหรือเตียง”

            “ห๊ะ”

            “เร็วสิ” เสียงผมเข้มขึ้นจากเดิมเมื่อเร่งรัดเอาคำตอบ

            “ก็ อะไรเล่า!” มันกระแทกเสียงกลับ

            “เตียงดีกว่า” ผมว่าผมไม่ควรจะถามเลยว่ามั้ย

            “เหวอ~ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่เล่นงี้นะไอมินโฮ” คีย์แหกปากเสียงดัง เมื่อผมจับเจ้าตัวขึ้นพาดบ่าเพื่อจะเอามาโยนลงบนเตียง

 

            ตึง!

 

            มันมองหน้าผมอย่างคาดโทษฐานที่ทุ่มตัวมันลงบนเตียงอย่างไม่สนว่ามันจะเจ็บรึเปล่า ผมเองก็ได้แต่หัวเราะหึในลำคอ ก่อนจะคลานเข้าหามันที่อยู่ในท่าทางกึ่งนั่งกึ่งนอน

 

            “ใครว่าเล่นล่ะ” เสียงของผมนั้นแหบพร่า สายตาที่มองมันก็เปิดเผยชัดเจนว่าต้องการอะไร  

            “ม้ายยย...ย อือออ” มันแหกปากโวยวายขึ้นอีกครั้ง ผมใช้มือตะครุบเข้าที่ปากเพื่อมันจะได้หยุดเสียงลง  

            “ชู่ว~ อย่าเสียงดังสิ”

            “เมิงจะทำอะไรกันแน่” มันถามพร้อมกับจ้องตาผมเขม็ง แต่พอเห็นว่าผมไม่ตอบแล้วเอาแต่เงียบ มันเลยเบือนหน้าหนี

            “...”

            “อย่าหลบหน้า”  ผมว่าพลางใช้มือบังคับเข้าที่คางมันให้มาเผชิญหน้ากับผม

            “เล่นอะไรของเมิงเนี่ยมินโฮ” มันสะบัดมือผมออก สบตาผมทีหันหน้าหนีที ผมถอยตัวออกจากมัน มันเองก็รีบลุกขึ้นมานั่ง

            “จูบกันจริงๆ ดูมั้ย”

“อะไรนะ จะจูบอะไรอีก ไม่เอาเว้ย” มันปฏิเสธทันทีเหมือนที่ผมคิดไว้ไม่มีผิด ผมเอื้อมมือไปดึงมือมันมากุมไว้ มันตกใจจะดึงมือกลับ แต่ผมก็ไม่ยอม จนสุดท้ายมันยอมให้ผมกุมมือมันไว้

“เมิงคงคิดว่าที่ผ่านมากูแกล้งแหย่เมิงเล่น อาจจะคิดว่ากูแกล้งเอาสนุก บางทีนี่อาจทำให้เมิงเข้าใจความรู้สึกของกูจริงๆ ก็ได้”

“เอ่อ แล้ว มันไม่มีวิธีอื่นหรอ” มันก้มหน้าหนี มือของมันนั้นเปียกชื้นและสั่นเล็กๆ

“กูว่าถ้าได้ใกล้ชิดกันมากที่สุด คำตอบมันก็น่าจะชัดเจนมากที่สุด เมิงไม่คิดเหมือนกูหรอ”

“จริงๆ กูเองก็สับสนกับตัวเองเหมือนกัน” ผมแอบได้ยินมันลอบถอนหายใจเบาๆ หลังจากมันพูดจบ มันทำเหมือนจะพูดอะไรต่อแล้วมันก็นิ่งไป ผมเลยเลือกที่จะเงียบรอฟังว่ามันจะพูดอะไรต่อ

“...”

“ถ้าทำตามที่เมิงบอก แล้วกูจะเข้าใจอะไรๆ มากขึ้น ก็เอาสิ มันไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย”

 

มันอาจจะคิดว่าการกระทำของผมจะหยุดหลงแค่การจูบอย่างที่เอ่ยบอกไว้ ซึ่งนั่นไม่ใช่...ผมแค่จะเกลี่ยกล่อมให้มันมาตามทิศทางที่ผมต้องการให้ง่ายขึ้น

 

รสจูบนั้นเชื่องช้าและอ้อยอิ่ง ทรมานที่จะถนอมกลีบปากสวยให้ไม่ช้ำเจ่อเพราะแรงอารมณ์ของตัวเองที่อยากครอบครองคนตรงหน้า ตัวมันเองเอาแต่นิ่ง    ยามที่ผมถอนริมฝีปากไล่จูบลงมายังปลายคาง ผมกดบ่าที่เล็กกว่าตัวเองให้แนบแผ่นหลังลงยังที่นอน มือขาวนั้นค้ำยันที่กลางอกผมเพื่อเว้นที่ว่างให้เราไม่เข้าใกล้เกินไปกว่านี้

 

“มันทรมานนะ” ผมเอ่ยออกไปโดยไม่ได้มองสีหน้ามัน ปลายจมูกของผมสูดรับเอากลิ่นเนื้อหอมก่อนจะทาบทับริมฝีปากลงไปเพื่อฝากฝังรอยแดงแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ”

“อ๊ะ” เสียงครางจากลำคอที่ดูเหมือนพอใจนั้นทำให้รู้สึกดีใจไปด้วยไม่ได้

 

ถึงตอนนี้แล้วยังไม่ปฏิเสธอะไร

ก็เพราะว่าต้องการเหมือนกันใช่มั้ย

 

             ในเมื่อมันไม่เอ่ยคำพูดใด ผมก็จะขอคิดเข้าข้างตัวเองไปแบบนี้แล้วกัน

 

รสจูบนั้นร้อนแรงมากขึ้นเมื่อลิ้นชื้นของผมและมันเกี่ยวกระหวัดพันกัน  มันหนี ผมต้อน มันหลบ ผมยิ่งรุกล้ำ เสียงหอบหายใจถี่รัวยามที่ปล่อยให้มันได้เป็นอิสระกลับทำให้ผมเหมือนขาดใจ ใบหน้าสวยนั้นเชิดหนี แต่ปรายหางตานั้นมองผมอย่างที่คาดเดาไม่ออก และผมก็ไม่ว่างพอจะวิเคราะห์ด้วยสิ มือไม้ผมอยู่ไม่สุขเมื่อสัมผัสไปยังใต้ร่มผ้า เหมือนผมจะได้ยินเสียงครางเตือน แต่ผมคงไม่สามารถหยุดการเคลื่อนไหวได้หรอก

เนื้อกายของเราบดเบียดเข้าหาจนแทบไม่เหลือที่ว่างเว้น หยาดเหงื่อทั้งผมและมันต่างปะทุออกจากกายเพราะความเร่าร้อนไม่ต่างกัน ผมลิดรอนเจ้าเม็ดกระดุมที่ปกป้องผิวกายขาวนั้นออกอย่างรวดเร็ว ผมเห็นสายตาที่มองสบตากับผมนั้นเต็มไปด้วยความกังวล ก่อนจะสะบัดหน้าหนีเมื่อฝ่ามือร้อนของผมแนบสัมผัสลงไปยังแผ่นอกขาว  

 

“ตื่นเต้นมากหรอ” ผมถามออกไปเพราะหัวใจของมันเต้นดังมากจนสะท้านมือของผม

“ถ้าบอกว่ากลัวมากกว่าล่ะ” ผมชะงักมือที่กำลังดึงเสื้อของมันให้หลุดออกจากตัวไปครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้มือที่ว่างโอบตัวมันให้เข้าหาผม แนบริมฝีปากลงข้างใบหูขาวที่ตอนนี้เป็นสีแดงจัด

 

“เชื่อใจกูสิ”

 

 

เสื้อผ้าบนกายผมและคีย์ร่วงตกยังข้างเตียงจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อนเร็วกว่าที่คิด อาจเพราะเป็นผู้ชายเหมือนกันถึงได้กระตุ้นความรู้สึกได้รวดเร็ว ผมกวาดสายตามองคนตัวขาวอย่างละเอียดในยามที่เจ้าตัวเผลอ

 

หน้าผมร้อนผ่าวไปหมด

 

คีย์ไม่กล้าสบตากับผมเมื่อเจ้าตัวนั้นยังคงอยู่ในท่าทางที่แสนน่าอายจากกิจกรรมที่เราร่วมกันทำ เนื้อตัวขาวนั้นเต็มไปด้วยรอยจูบ ริมฝีปากที่คราวแรกผมกลัวว่าจะช้ำนักช้ำหนา ตอนนี้บวมเจ่อกว่าที่คิดไว้เสียอีก

 

ช่วยไม่ได้หรอกนะ ก็มันหวานหอมมากนี่นา

 

มือของผมยังคงระรานคีย์อย่างไม่เลิกรา ยิ่งเข้าใกล้ในส่วนไวสัมผัสของเจ้าตัว เสียงเอ่ยบอกให้หยุดและพอได้แล้วถูกส่งมาเป็นระยะ ผมหยุดคำพูดน่ารำคาญด้วยริมฝีปากของผม สะโพกสวยนั้นเต็มไม้เต็มมือ และคนเป็นเจ้าของก็ดูจะหวงแหนเหลือเกินถึงได้ปัดป้องมือผมออกไม่เลิก จนสุดท้ายต้องรั้งข้อมือเล็กทั้งคู่ไว้เหนือหัวเจ้าตัว

           

            “อย่ามาบังคับมินโฮ” คนสวยของผมกำลังโกรธเคือง คุณว่าผมควรทำยังไงกับเขาต่อดีล่ะ ควรจะคืนอิสระให้กับเขางั้นหรอ

 

            อ่า ไม่ดีหรอกมั้ง

            ก็เขาชอบขัดใจผมนี่นา

 

            ลิ้นชื้นเล็มเลียลงยังยอดอกที่แข็งเป็นไต ลำตัวบางนั้นผวาเข้าหาผม  เสียงอื้ออึงครางไม่ได้ศัพท์นั้นน่าฟังอย่าบอกใคร

 

บทรักนั้นดำเนินขึ้นอีกครั้ง และดูเหมือนว่าคนที่นอนหอบอยู่นี่ยังไม่ทันได้หายเหนื่อยถึงได้จิกตาใส่อย่างไม่พอใจ ผมหยุดท่าทางจิกกัดของมันด้วยการแทรกลูกชายของผมเข้าไปจนสุด เล็บของมันจิกลงแผ่นหลังผมเมื่อต้องการที่ระบายความเจ็บและความเสียวซ่าน

 

 มันเจ็บผมเองก็เจ็บ และแน่นอนว่าผมเจ็บไม่ได้เศษเสี้ยวที่มันเจ็บแน่ๆ

 

            “อือออ ยะ หยุด”

            “โอเค ชั้นไม่หยุด”

            “ไอบ้า” ผมเจ็บเมื่อคำด่าทอนั้นมาพร้อมกับฝ่ามือหนักๆ ที่ตีเข้ายังแผ่นหลัง ทั้งมือและเล็บนั้นซัดเข้าใส่ผมอย่างไม่มีคำว่าปราณี

 

แต่ไม่เป็นไรหรอก ยังไงคนที่เสียเปรียบก็มันนั่นแหละ ไม่ใช่ผมซะหน่อย เจ็บแค่นี้ถือว่าเล็กน้อยมาก : P  

 

 

 

------------PPLiGHT-------

คงคิดไม่ถึงใช่มั้ยว่าจะเป็น NC เเบบนี้ เราต้องให้มันซอฟท์ๆ ก่อน (เเก้ตัว) มันยังไม่ตรงกับคาเเรกเตอร์ตัวละครเท่าไหร่ เเต่ก็อยากให้มันออกมาเเบบนี้ก่อน เเละหวังว่าจะไม่เห็นตัวเเดงๆ โผล่มา เพราะเนื้อหามันเบามาก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,101 ความคิดเห็น

  1. #1053 วอทเดอะ... (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 18:59
    อื้อหื้อ เกินเลย เกินไปเยอะมากกกกกกกกกกกกก -////-
    คีย์จิกตาใส่ มินโฮหยุดคีย์ด้วยการแทรกจนสุด โอ้ยยย ตายๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    คีย์น่ารักมากกกกกกกอ่ะ
    #1,053
    0
  2. #1044 zuneoka (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 21:45
    ได้ชื่อตอนแล้วเหรอออ ใช่เลยอ่ะ เกินเลยจริงๆด้วย น้องแพรววววชอบอ่ะ เอ็นซีแบบนี้ก้อชอบนะ ดีงามอ่ะ ตอนอ่านแบบ โฮววว ได้กันแล้ว มินคีย์ได้กันแล้ววว 5555 แอบสงสารคิบอมนะ ยังสับสนอยู่เลยอ่ะ แต่ก้อแบบ เอาเหอะ ใจๆไปเลย จะได้ยกระดับความสัมพันธ์ซะที แต่อยากบอกว่าชอบคาแรกเตอร์ของคิบอมเรื่องมากเลยอ่ะ เรื่องแบดบอยก้อชอบมากเลย สรุปชอบทุกเรื่องที่น้องแพรวเขียนเลยอ่ะ 555 มันโดนใจมากเลย อ่านแล้วแบบอินอ่ะ ชอบบ
    #1,044
    0
  3. #1041 แจจ๋า นางฟ้าน่าหวานTVXQ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 08:56
    ไรเตอร์กลับมาแล้ว
    มินคีย์....กันแล้วน้องคีย์อ่อนระทวยเลยนะเจอมินโฮจับเข้าหน่อย
    มินโฮแกพิสูจน์ด้วยวิธี้นี้เลยเหรอ
    สะโพกเต็มไม้เต็มมือ อื้อหือ จินตนาการภาพตาม โป๊ก!มินโฮเตะเข้าที่หน้า
    น้องคีย์ปัดป้องด้วยมินโฮต้องเข้าใจหน่อยน้องก็รักนวลสงวนตัวบ้าง
    แล้วจะเป็นยังไงต่อไปนะจะเข้าใจกันหรือเปล่า
    #1,041
    0
  4. #1040 zuneoka (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 08:58
    โฮววววส เข้างานพอดีเลย อยากอ่านแงงง เด๋ยวเย็นๆมาเม้นนะคะ
    #1,040
    0
  5. #1039 { i M o O a U i } (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 23:42
    มินโฮเนี่ยร้ายจริงๆ หลอกล่อทุกรูปแบบ
    ก็รู้ว่าคีย์ไม่ฉลาดนะ แต่คีย์จะน่ารักไปไหน เบะปาก นี่คือบทโหดของแกแล้วใช่ม้ายยยย
    NC เบาๆ น่ารักดีค่ะ คีย์ดูเขินๆ นะ
    คีย์ "อืออ ยะ หยุด"  
    มินโฮ "โอเค ชั้นไม่หยุด"
    คีย์ "ไอบ้า"
    คนอ่าน ฟินไปโลกหน้าแล้ว
    เดี๋ยวต้องบริจาคแซมบัคให้คีย์แก้แมลงสัตว์กัดต่อย กับยาทาแผลให้มินโฮที่โดนแมวข่วนแล้วมั้ง 555
    อย่างรู้ต่อแล้วอ่ะเดาไม่ถูกจริงๆ จะเป็นยังไง 

    คำผิดนะคะ
    ผาดบ่า --> พาดบ่า
    ทุ้มตัว --> ทุ่มตัว
    ล่วงตก --> ร่วงตก
    สบตัว --> สบตา
    คางไม่ได้ศัพท์ --> ครางไม่ได้ศัพท์
    หยุดหลง --> หยุดลง
    เกลี่ยกล่อม --> เกลี้ยกล่อม

    ปล ชอบชื่อตอนอ่ะ






    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 มิถุนายน 2557 / 23:45
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 2 กรกฎาคม 2557 / 17:39
    แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 2 กรกฎาคม 2557 / 19:05
    #1,039
    0
  6. #1038 tao_omc (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 22:32
    เย้ๆๆๆ ไรท์เตอร์มาต่อแล้ว ยังไงก้อไม่ลืมแน่นอนเลยกัฟไรท์เตอร์ ยังรออยู่เหมือนเดิมกัฟ รับรองไม่หนีหายไปไหนแน่นอน ขอบคุณนะกัฟ ^^ ไรท์เตอร์ไฟท์ติ้งๆ นะกัฟ
    แบบฟินฝุดๆ เลยกัฟ ไอพิสูจน์ของมินโฮนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ คีย์ไม่น่าหลงกลมันเลยอิอิ แล้วคีย์จะเป็นไงมั่งเนี้ยยย^^ อยากจะรู้แล้วสิว่าจะเป็นยังไงต่อไป
    #1,038
    0
  7. #1037 KEYaPLE (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 21:49
    เย้ไรท์มาต่อแล้ว ในที่สุดนุ้งคีย์ก้เสร็จพี่มินจนได้ ลุ้นจนตัวโก่งงง55
    #1,037
    0
  8. #1036 zominho (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 17:52
    ในที่สุดคีย์ก็เสร็จมินโฮจนได้ อ่าห์ พิสูจน์ความรู้สึกให้ถึงใจไปเลยนะ
    #1,036
    0
  9. #1035 zuneoka (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 09:41
    เย้ววววว ยังไม่ลืมจ้าน้องแพรวว ไม่มีทางลืมแน่ๆ ยังรอคอยอยู่เสมอนะ 5555 โฮวววววว ตอนนี้นี่แบบฟินสุดค้างสุด ชอบมากที่เห็นมินโฮไล่ต้อนคีย์จนจนมุมได้ หัวใจมันเต้นตุ้บตั่บๆ ลืมเรื่องเคืองมินโฮกัน้องแบคไปเลยอ่ะ จะตะโล้งโป้งชึ่งกันซะทีสินะ เขิลอ่ะ คึคึ รอติดตามจ้าา สู้ๆนะ ถ้ารวมเล่มนับพี่ด้วยนะชรุ้บๆ
    #1,035
    0
  10. #1034 { i M o O a U i } (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 09:39
    เย่!!! คิดถึงเรื่องนี้มากเลย 

    คีย์บวมจะโดนกินแล้วเหรอเนี่ย เง้ออออ

    มินโฮใจเย็นนะ

    น้องแพรวไม่ต้องเค้น ค่อยๆ เขียน พี่รอได้ *กระพริบตาถี่ๆ*
    #1,034
    0
  11. #1033 zominho (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 21:41
    ขอบคุณที่กลับมาต่อค่ะ รีดเดอร์ก็รออยู่เหมือนกัน คิคิ
    #1,033
    0