[ SHINEE FIC ] Sexy Smile : Minho x Key

ตอนที่ 25 : Sexy Smile _24 : วันที่เเสนวุ่นวาย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 พ.ค. 57

 

Chapter 24

 

วันที่แสนวุ่นวาย 2

 

 

            เห้อออออออ นี่ผมหายใจเข้าก็คีย์ หายใจออกก็คีย์ ทุกเวลาจริงๆ เถอะ ขนาดที่ร้านอาหารที่แวะเมื่อกี้กินพวกเครื่องดื่มขนมครีมเลี่ยนๆ ยังนึกถึงมันเลย ไม่ได้นึกธรรมดานะ คือซื้อติดมือกะเอาไปฝากมันด้วยเนี่ย

 

            บางทีก็นึกบ่อยจนเห็นเจ้าตัวเล็กเสียงแจ๋วๆ นี่เป็นคีย์ไปซะแล้ว

 

            “ผมว่าจะซื้อเสื้อตัวนี้เป็นไงฮะ เข้ากับผมมั้ย” เหมือนจริงๆ แหละนะ แต่ถ้าเป็นไอคีย์ก็คงใช้คำพูดไม่เพราะแบบนี้ แล้วผมก็ชอบแกล้งมันเวลาซื้อเสื้อผ้าด้วย ก็มันน่ะชอบหาอะไรแปลกๆ มาใส่อยู่เรื่อย แต่งตัวธรรมดาแบบชาวบ้านเขาใส่กันนี่นับว่ายาก เสื้อผ้าสีพื้นๆ เรียบง่าย นี่ดูท่าว่ามันไม่จะไม่แลเลยด้วยซ้ำ

            “ผมถามพี่อยู่นะพี่มินโฮ เอาแต่ยิ้มอยู่นั่นแหละ”

            “อ่า ก็เข้ากับเราดีนะ แบคฮยอนขาวใส่เสื้อผ้าแบบนี้ก็ดูสดใสดี” ผมตอบออกไป เจ้าตัวยิ้มออกมาเป็นเชิงพอใจก่อนจะส่งเสื้อพร้อมบัตรเครดิตให้กับคนขาย

 

            ผมกับแบคฮยอนแวะเข้าออกกันอีกหลายร้าน มันไม่ใช่เรื่องที่ผมชอบเท่าไหร่หรอกนะ เดินตะลอนซื้อของแบบนี้ แต่ที่ทำอยู่ก็ไม่ได้ฝืนใจอะไร ดูจะเป็นเรื่องที่ผมชินเสียด้วยซ้ำ อีกอย่างคือ คนข้างตัวไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกเบื่อเลยสักนิด ความสดใสของเจ้าตัวดูจะพาผมยิ้มและหัวเราะได้ไม่มีหยุด

 

            “พี่มินโฮ ถ้าไม่รีบกลับตอนเย็นกินเนื้อย่างกันมั้ยฮะ ผมจะเป็นเจ้ามือเอง” เสียงใสนั้นเอ่ยถามออกมา ใบหน้าน่ารักนั้นก็มองมาที่ผมอย่างรอคำตอบ ผมทำหน้าคิดนิดหนึ่งก่อนจะก้มลงมองนาฬิกาที่ข้อมือที่ตอนนี้บอกเวลาสามโมงเย็นเข้าไปแล้ว

            “จริงๆ พี่ก็ไม่รีบกลับหรอกนะ แต่จะให้แบคฮยอนเลี้ยงนี่ พี่ว่าไม่ดีกว่ามั้ง”

            “อ่า ทำไมล่ะฮะ ผมจะเลี้ยงพี่มินโฮ เพราะพี่อุตส่าห์มาเดินเป็นเพื่อนผมนะ”

            “เลี้ยงอย่างอื่นแล้วกัน เนื้อย่างนี่พี่กินจุนะ กระเป๋าฉีกแน่ๆ” ผมเอ่ยเลี่ยงออกไป อีกอย่างก็อย่างที่รู้ ผมกับคีย์เพิ่งจะกินเนื้อย่างด้วยกันไปเอง กินติดๆ กันก็คงไม่ไหว

            “โอเคฮะ ตอนเย็นค่อยว่ากัน แต่ว่าตอนนี้เราไปแวะหาอะไรเย็นๆ กินกันก่อนมั้ยฮะ อย่างเช่น ไอติมเกล็ดหิมะเป็นไง”

            “ตัวแค่นี้แต่กินจุนะ” ผมเอ่ยแซวออกไป เพราะเมื่อตอนเที่ยงที่แวะทาน แบคฮยอนก็สั่งทั้งแพนเค้ก ทั้งวาฟเฟิลมากิน

            “ท้องผมนี่หลุมดำเลย”

 

            ผมกับแบคฮยอนแวะเข้าไปหาอะไรกินในร้านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามตามความต้องการของคนตัวเล็ก ยังไม่ทันที่ผมจะได้สำรวจร้าน แบคฮยอนก็รีบไปนั่งยังมุมด้านในพร้อมกับเปิดเมนูดูด้วยใบหน้าพอใจ

            “พี่มินโฮกินอะไรฮะ”

            “อะไรก็ได้สั่งมาเถอะ”

            “งั้นพี่มินโฮใส่กล้วยลิ้นจี่แล้วก็กีวีนะผมจะได้แย่งกิน”

            “ฮ่าๆ อะไรกัน แล้วของตัวเองไม่พอกินหรือไง”

            “ผมว่าถ้าได้แย่งพี่กินน่าจะอร่อยกว่าน่ะ”

            “อย่างนั้นหรอ”

            “ใช่แล้ว งั้นเอาตามนี้นะฮะ” คนตัวเล็กเอ่ยสรุปเสร็จสรรพ ก่อนจะหันไปสั่งกับพนักงานที่ยืนรอรับออเดอร์ ระหว่างที่รอไอศกรีมมาเสิร์ฟ ผมก็นั่งฟังน้อง     แบคฮยอนบ่นเรื่องรุ่นพี่ให้ฟังว่าชอบแกล้งใช้งาน เพราะเจ้าตัวเพิ่งจะเข้ามาปี 1 ยังไงก็ไม่ค่อยมีอะไรทำ

            “แล้วนี่พี่มินโฮเรียนหนักรึเปล่าฮะ”

            “อ่า ก็ไม่นะ ก็ปกติเหมือนตอนเรียนปีแรกนั่นแหละ”

            “อ้าว ถ้างั้นพวกรุ่นพี่ก็หลอกผมสิฮะ ว่าเรียนกันหนักไม่มีเวลาดูแลงานกิจกรรม”

            “คงจะงั้นแหละมั้ง”

            “โถ่ ผมไม่ยอมอ่ะ ผมก็อยากมีเวลาไปเที่ยวเล่นเยอะๆ นะ”

            “เอาไว้ปีหน้าแบคฮยอนก็ไปหลอกรุ่นน้องว่าต้องเรียนหนักไม่มีเวลาดูแลงานกิจกรรมแล้วกัน”

            “ฮ่าๆ สงสัยผมคงต้องทำแบบนั้นจริงๆ” 

           

            เวลาผ่านไปไม่นานพนักงานก็นำของมาเสิร์ฟ คนตัวเล็กดีใจจนยิ้มแป้น ก่อนจะรีบคว้าช้อนมาตักกินๆ อย่างกับว่ามันจะละลายภายในไม่กี่นาทีอย่างนั้น ผมเองก็ได้แต่ยิ้มด้วยความเห็นเอ็นดู หลายครั้งที่ผมนั้นเผลอใจเต้นไปกับน้องแบคฮยอน ก็ช่วยไม่ได้นี่นา น้องเขาดันแอบคล้ายไอคีย์ไปหน่อย ตารีๆ กับตัวขาวๆ แล้วเวลาที่น้องเขามีท่าทางน่ารักๆ แล้วก็พูดจาเพราะๆ กับผม หน้าไอคีย์ก็ชอบลอยไปแปะบนหน้าน้อง    แบคฮยอนเฉยเลย ผมก็เลยหวั่นไหวกับน้องเขาเบาๆ แต่ก็อย่างที่บอกไปว่าไม่ใช่น้องแบคฮยอนที่ทำให้ผมหวั่นไหว แต่เพราะเป็นคีย์ที่ฉายซ้อนทับตัวน้องเขาอยู่ต่างหาก สงสัยว่าลึกๆ ผมอยากจะให้คีย์พูดจาน่ารักๆ ไม่ทำตัวหยาบคายแบบที่มันเป็นอยู่ละมั้ง แล้วถ้าเกิดมันเป็นแบบนั้นจริงๆ ขึ้นมา ผมไม่หลงมันตายเลยหรอ จะว่าไปให้มันเป็นแบบนี้แหละดีแล้ว ผมจะได้รุนแรงกับมันได้ทั้งคำพูดและการกระทำ

 

“ขมวดคิ้วทำไมฮะ มีอะไรไม่สบายใจรึเปล่า”

            “เปล่าหรอก พอดีพี่คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ”

            “อย่างนั้นหรอฮะ แต่อย่าคิดมากบ่อยๆ นะฮะ เดี๋ยวหน้าจะเหี่ยวก่อนวัย” แบคฮยอนเอ่ยเตือนพร้อมกับหัวเราะคิกคักออกมา มือเรียวนั้นเอื้อมแตะยังใบหน้าของผม พร้อมกับยิ้มกว้างให้ ผมเองก็เลยต้องยิ้มตามอย่างช่วยไม่ได้

            “พี่ไม่ได้คิดมากซะหน่อย”

            “ก็หน้าพี่มันฟ้อง อยู่กับผมต้องยิ้มเยอะๆ สิฮะ ทำหน้าโหดๆ เดี๋ยวผมจะไม่สบายใจนะ อีกอย่างผมไม่อยากรู้สึกว่าบังคับพี่ให้มาด้วยกันในวันนี้ ถึงแม้ว่าผมจะแอบบังคับอยู่นิดๆ ก็เถอะ ฮ่าๆ”

            “พี่ไม่ได้รู้สึกว่าโดนบังคับสักหน่อย สบายใจได้เลย”

            “ฮะ พี่พูดเองเลยนะ เอ๊ะ ผมว่าผมเห็นเพื่อนพี่นะฮะ”

            “ใครงั้นหรอ”

            “กำลังมองมาที่เรา 2 คนด้วย” แบคฮยอนใช้สายตามองไปยังโต๊ะด้านหลังผมที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกัน ผมเลยต้องหันตามไปมอง ก่อนจะเห็นใบหน้าขาวๆ กับตาเรียวรีที่แสนคุ้นเคยของคนที่กำลังมองอยู่ก่อน

            “คีย์”

           

              

           

-KEY-

 

            หลังจากลงมาจากรถไอจงผมก็ข้ามถนนไปอีกฝั่ง เพื่อไปเดินช็อปปิ้งให้ใจมันหายฟุ้งซ่าน แล้วคิดว่าหายมั้ย ไม่เลยยยยยยยย นี่เห็นเสื้อผ้าเท่ๆ ดูแล้วเหมาะกับคนตัวสูงๆ ไหล่กว้างๆ คิบอมพัง พังสุดๆ ผมสะบัดหัวแรงๆ เพื่อจะไล่ไอหมียักษ์นั่นออกไปจากสมองได้บ้าง ว่าแล้วก็รีบเดินหนีเสื้อผ้าแนวนี้ไปหาอะไรที่มันดูชิคๆ ใส่แล้วดูมั่นใจ มีสง่าราศี ออร่าในตัวส่องประกายออกมาดีกว่า

 

            ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

            เสียงที่เอ่ยบอกว่ามีข้อความเข้านั้นทำให้ผมต้องคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่าน ไม่ต้องสงสัยว่าเป็นใครที่ไหนส่งมาหรอกฮะ อีพี่แทคยอนพ่อคนรวยสติ๊กเกอร์นั่นเอง แล้วก็อย่างที่บอกว่านายนี่รวยสติ๊กเกอร์มาก เพราะฉะนั้นผมจึงได้รับสติ๊กเกอร์แทนข้อความตัวหนังสือแทน

           

            ไร้สาระมั้ยให้ทาย

 

            ผมถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดนิดหน่อย ก่อนจะส่งสติ๊กเกอร์หน้าอึนๆ กลับไปให้สัก 2 อัน นี่สงสัยว่าพี่เขาคงจะว่างไม่มีอะไรทำสินะ เอิ่มมม จะว่าไปนี่พี่อนยูก็ไม่เห็นจะติดต่อมาบ้างเลย สงสัยว่าคงทำใจยังไม่ได้ล่ะมั้ง อ่า ก็พี่เขาดูจะทุ่มทุนสร้างกับผมมากนี่เนอะ ถึงจะบอกว่าเข้าใจแล้วก็เถอะ

 

            ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

            ผมมองสติ๊กเกอร์หน้าตาเขินอายที่พี่แทคยอนนั้นส่งกลับมาก่อนจะ ได้ยินเสียงเด้งเตือนอีกรอบแล้วตามมาด้วยสติ๊กเกอร์ที่เป็นรูปส่งดอกไม้ให้ เหอะๆ ผมส่ายหัวพร้อมกับยัดโทรศัพท์ลงกระเป๋า

 

บางทีผมต้องยอมรับกับตัวเองแล้วแหละนะ ว่ามีเสน่ห์กับเพศเดียวกันจริงๆ แล้วในขณะเดียวกัน กับเพศตรงข้ามนี่เรียกว่าอาภัพยิ่งนัก = =”

 

ผมเดินมองเสื้อผ้าแปลกใหม่ที่เป็นเทรนด์แฟชั่นในช่วงนี้ด้วยความสนใจ และไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะเปิดประตูเข้าไปยังร้านในแบรนด์โปรด ผมเดินเข้าๆ ออกๆ หลายร้านจนเหนื่อย อ่า จริงสิ ใครบอกว่าคีย์บอมคนนี้ขี้งก ขอเถียงเลยนะ ดูผมช็อปเสื้อผ้าพวกนี้สิ ไม่ถึงสองชั่วโมงดี แทบจะเต็มไม้เต็มมือเสียด้วยซ้ำ เห็นของในมือแล้วก็อารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก ผมว่าผมน่าจะไปนั่งหาอะไรกินสักหน่อย แล้วค่อยนั่งรถกลับหอ ผมมองซ้ายมองขวา ก่อนจะเห็นร้านที่มีป้ายโชว์ว่าขายไอศกรีมเกล็ดหิมะอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ เดินเหนื่อยๆ แบบนี้ เข้าไปนั่งตากแอร์กินไอศกรีมเย็นๆ ก็ดูท่าจะดี

 

ผมเลือกไอศกรีมจากเมนูที่พนักงานเป็นคนยื่นส่งให้เพียงไม่นานก็เอ่ยสั่งออกไป หยิบโทรศัพท์ออกมาเช็คดูก็เห็นว่าพี่แทคยอนนั่นยังส่งสติ๊กเกอร์มาเรื่อยๆ เอาไว้ผมได้ไอศกรีมเมื่อไหร่จะถ่ายรูปแล้วส่งไปให้แล้วกัน ระหว่างที่รอไอศกรีมมาเสิร์ฟ เสียงต้อนรับจากพนักงงานสาวที่เอ่ยทักทายลูกค้าที่เข้ามาในร้านทำให้มองตาม พร้อมกับตาที่เบิกกว้างขึ้นในทันทีที่เห็นว่าลูกค้าคนใหม่ของร้านนั้นเป็นคนที่ผมรู้จักเป็นอย่างดี

 

“มินโฮ”

 

ปากของผมหลุดเรียกชื่อไปไม่ดังมากนัก มินโฮไม่ได้มองมาทางผมจึงไม่เห็น คราวแรกผมกะจะเอ่ยทักตอนที่หมียักษ์นั่นเดินผ่านไป แต่เมื่อเห็นว่ามินโฮนั้นไม่ได้มาคนเดียวก็เลยได้แต่เงียบเสียงไว้แล้วมองตาม ผมว่าผมคุ้นหน้าคุ้นตาน้องคนนี้นะ สงสัยว่าจะเป็นเด็กมหาลัยเดียวกัน แต่ก็นึกไม่ออกว่าน้องเขาชื่ออะไร แต่นั่นคงไม่สำคัญเท่าที่ทำไมมินโฮถึงมากับน้องคนนั้นได้

 

สนิทกันหรอ

ผมถามตัวเองอย่างนั้น ตาเองก็จับจ้องไปที่คนทั้งคู่ที่กำลังคุยกันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

ผมควรจะรู้สึกอะไรหรือเปล่า

 

 ตอนนี้ผมกำลังไม่เข้าใจตัวเอง จะบอกว่าไม่พอใจที่เห็นมินโฮยิ้มระรื่นหน้าตาเบิกบานมันก็ไม่ใช่เสียทีเดียว ไม่รู้สิ ผมแค่หงุดหงิด แล้วผมว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะมาหงุดหงิดหรือไม่พอใจที่เห็นมินโฮอยู่กับน้องคนนั้นเสียหน่อย

 

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้นะ... หรือว่าตัวผมเอง

ก็คิดอะไรกับมินโฮเกินกว่าเพื่อนไปแล้ว

 

            เฮ้อออออออออออออ ให้ตายสิ มันไม่ไวไปหน่อยหรือไง แค่มินโฮมาแหย่นิดหน่อยก็ใจอ่อนแล้วเนี่ยนะ มีสติหน่อยน่าคิบอม ทั้งๆ ที่ในหัวผมเถียงกันไม่หยุดหย่อนแต่ตาก็ยังไม่เลิกโฟกัสไปที่มินโฮ  ยิ่งเห็นตอนที่เห็นเด็กรุ่นน้องนั่นยื่นมือไปจับที่หน้าของมินโฮ ผมก็รู้สึกได้ว่าตัวมันชาไปเสียอย่างนั้น ไม่รู้ว่าผมตัวแข็งทื่อไปนานเท่าไหร่ แต่เหมือนจะรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ดวงตาคมโตนั้นกำลังสบตากับผม

            ผมเห็นริมฝีปากของมินโฮที่ขยับเคลื่อนเป็นชื่อผมด้วย แล้วผมควรจะทำไงดีล่ะ ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร ทำไมถึงอยากหนีหายออกไปจากสายตาของมันซะเดี๋ยวนั้น ผมเปิดกระเป๋าหยิบเงินค่าไอศกรีมทิ้งไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะลุกพรวดพร้อมข้าวของที่ซื้อมาออกจากร้าน ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมผมต้องหนีออกมาแบบนั้น

 

บางทีอาจเป็นเพราะผมยังไม่พร้อมจะเจอกับมินโฮก็ได้

บางทีอาจเป็นเรื่องวุ่นวายใจเมื่อคืน

บางทีอาจเป็นเพราะ...น้องคนนั้นที่มากับมินโฮ

ผมเดินเรียบมาตามทางเดินพร้อมกับความคิดที่ตีกันวุ่นไปหมด ทำไมผมต้องมาไม่เข้าใจตัวเองเพราะมันด้วยนะ นี่ผมเผลอให้มันมีอิทธิพลกับผมได้ขนาดนี้เลยหรอ

           

            “คีย์” ผมชะงักฝีเท้าลงกับเสียงที่ผมจำได้ดี ผมไม่ได้หันไปหามินโฮ ผมทำแค่เพียงยืนนิ่งๆ อยู่แบบนั้น

            “ทำไมต้องหนีออกจากร้านมาแบบนี้วะ”

            “เอ่อ” มันมายืนอยู่ตรงหน้าผม มองผมด้วยสายตาไม่พอใจเท่าไหร่ คิ้วเข้มๆ นั่นก็ขมวดเข้าหากันด้วย

            “อะไรของเมิงเนี่ย จะกลับบ้านเลยรึเปล่า”

            “ก็ ก็คงงั้น” ผมตอบมันด้วยเสียงอึกอัก ตาเองก็มองไปรอบตัวมัน ดูท่าว่าน้องคนที่อยู่กับมันเมื่อครู่ไม่ได้ติดสอยห้อยตามมาด้วย

            “ปะ กูกลับด้วย” มันพูดพร้อมกับมือที่ดึงเอาถุงเสื้อผ้าผมไป ผมเองก็ออกแรงดึงกลับ

            “กูถือเองได้น่า”

            “ทำไมล่ะ” มันถามออกมา มือเองก็คว้าเอาถุงจากมือผมซ้ำอีกครั้ง แล้วไม่ต้องหวังเลยว่าจะคว้ากลับคืนมาได้อย่างคราวแรก ถ้ามันจะออกแรงข่มผมแบบนี้  

            “แล้วไม่ไปส่งน้องคนนั้นหรอ” ผมถามมันออกไป มันจ้องมาที่ตาผม ก่อนจะยิ้มที่มุมปาก

            “น้องแบคฮยอนน่ะหรอ กูบอกเขาแล้วว่าจะกลับพร้อมเมิง”

            “งั้นหรอ”

            “ไม่ชอบน้องแบคฮยอนหรอ”

            “เปล่า กูพูดตอนไหนว่าไม่ชอบ” ผมตอบมันออกไป นี่มันหาเรื่องผมอยู่ใช่มั้ยเนี่ย - -+

            “หน้าเมิงมันฟ้อง น้องเขาก็น่ารักดีออก ไม่เหมือนคนแถวนี้”

            “เออ ทำไม น้องเขาน่ารักก็ไปกับน้องเขาสิ กูมาเองกูก็กลับเองได้ ของนี่กูก็ถือเองได้ด้วย” ผมถลึงตาใส่มัน ก่อนจะกระฉากของมาจะถือเอง แต่ก็ไม่เป็นผล แถมไอหมียักษ์บ้านั่นยังหัวเราะเสียงดังอีก โง่ยยยยยย อยากเตะมัน

            “ฮ่าๆๆ”

            “หัวเราะเชี่ยไร” ผมด่ามันเสียงดัง แต่หน้ามันก็ยังคงเปื้อนยิ้มอยู่แบบนั้น นี่โกรธจริงๆ แล้วนะเว้ยยยย

            “เมิงหึงกูหรอ”

            “บ่ะ บ้าหรอ กูจะไปหึงเมิงทำไม เมิงอย่ามามั่วนะมินโฮ” ผมชะงักไปนิดหน่อย ก่อนจะปั้นสีหน้าให้ดูปกติ ปากเองก็เอ่ยปฏิเสธแบบไม่ต้องคิด แต่ในใจผมเองมันอดคิดไม่ได้

 

            ผมเป็นแบบที่ไอมินโฮพูดรึเปล่า

 

            “แล้ว ทำไมต้องเป็นแบบนี้”

            “อะไร กูเป็นอะไร” ผมยังเถียงข้างๆ คูๆ ออกไป ตาเองก็สบตาเจ้าเล่ห์ที่มองมา จริงๆ ก็ไม่อยากจะประสานสายตาด้วยเท่าไหร่หรอก

            “นั่นสิ คีย์เป็นอะไร ทำไมถึงดูผิดปกติ”

            “...” เสียงเรียบนิ่งของมันทำให้ผมเบนสายตาหนี มันดูแย่กว่าการที่มันหัวเราะผมเหมือนตอนแรกเสียอีก ฮือออออออ แม่ง มันขี้โกงอ่ะ

            “ถ้าไม่ให้คิดว่าเมิงหึงกู จะให้กูคิดว่ายังไงล่ะ”

            “น่ารำคาญ” ผมตอบปัดออกไป แล้วเดินเร็วๆ เพื่อจะทิ้งห่างมัน แต่เสียงหัวเราะ หึหึ ของมันก็ดังตามไล่หลังมาอยู่ดี แง๊งงงงงงงง ผมควรจะทำไงดีอ่ะ

            “ชอบความรู้สึกแบบนี้ว่ะ”

            “เฮ้ย!! เอามือออกไปเลยนะ” ผมสะดุ้งตัวเมื่อมันเอามือมาพาดบ่าไว้ แล้วดูมันยักคิ้วให้ผมดิ แล้วแถมไม่ยอมเอามือออกอีกด้วย หน้าผมมันร้อนๆ แล้วนะ

            แล้วอะไรคือ ชอบความรู้สึกแบบนี้ของมัน = =’

 

            “มีแฟนขี้หึงนี่ก็ดีนะ” ผมถึงกับก้าวขาไม่ออก จะหันไปมองหน้ามันก็ไม่กล้า

            “คะ ใคร ใคร แฟนเมิง” ผมก้มหน้าก้มตาเอ่ยถามมันออกไป หน้านี่ร้อนหนักไม่ต้องส่องกระจกก็พอจะรู้ว่าคงแดงเถือกไปทั้งหน้า หัวใจก็เต้นรัวดังๆ จนกลัวว่าไอคนข้างๆ จะได้ยินเอา

           

            “ก็นั่นสินะ ใครน้าแฟนกู”








 

--------------PPLIGHT-------- 

ทำไมถึงคิดว่าคีย์จะโมโหโวยวายเเบบนั้นกัน 555555 ผู้อ่านโปรดอย่าใจร้ายกับพระเอกของเราเเบบนั้นสิ หรือฟิคมันจะจืดๆ ไป ต้องมีลงไม้ลงมือกันบ้าง ? 
ตอนหน้าไม่รู้จะมาเมื่อใด โปรดรออย่างใจเย็นเน้อ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,101 ความคิดเห็น

  1. #1031 แจจ๋า นางฟ้าน่าหวานTVXQ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 08:46
    คีย์มีใจให้โฮไปแล้วแต่ไม่รู้ตัวอาการแบบนี้เค้าเรียกหึงจ๊ะลูกดีใจกับมินโฮด้วย
    #1,031
    0
  2. #1030 ❝วายโซซีเรียส❞ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 23:01
    โอ้ยยยยยย คีย์หึงแล้ววววววววว
    คีย์เขินใหญ่เลยยยยยยยย น่าย้ากกกก ชอบๆๆ
    #1,030
    0
  3. #1028 HappyFern (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 22:28
    อยากให้คีย์เอาคืนบ้าง แพ้ทางมินโฮตลอดอ่ะ แต่ไปๆมาๆก็น่ารักทั้งคู่ โอ๊ยย~ชอบความรู้สึกแบบนี้วะ55555><
    #1,028
    0
  4. #1027 Kyeon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 15:01
    อั้ยยยยยยยยย "ชอบความรู้สึกนี้ว่ะ" ชอบคำนี้อ่ะ ขอเลยนะึะ 55555

    เอาใจช่วยคีย์รู้ตัวเร็วๆน้า อยากฟิน อิอิ
    #1,027
    0
  5. #1026 tao_omc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 11:34
    ไม่ได้ใจร้ายนะไรท์เตอร์ แค่หมั่นไส้เฉยๆ 5555 สงสารคีย์อ่ะแพ้ทางมินโฮตลอดเลยอยากให้คีย์เอาคืนมั่ง อิอิ แต่ดูเหมือนยังไงคีย์ก้อแพ้ทางมินโฮอยู่ดีอ่ะ "มีแฟนขี้หึงนี่ก็ดีนะ" ขี้ตู่ชะมัดเลยมินโฮ หวั่นไหวอ่ะดิคีย์ รุกหนักเหมือนกันนะมินโฮ เมื่อไหร่คีย์จะตอบตกลงเป็นแฟนสักทีเนาะ รอได้เสมอกัฟไรท์เตอร์ ไฟท์ติ้งนะกัฟ ^_^
    #1,026
    0
  6. #1025 แฟนมินคีย์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 08:34
    มินโฮเนียนตลอด อะไรๆ ก็เข้าทางมันไปซะหมด หมั่นไส้ 555

    คีย์ก็น่ารักเกิ๊น หึงน่ารักขนาดนี้มินโฮมันเลยได้ใจ คนอ่านก็เลยฟินด้วย คริคริ

    แทคยอนก็ขยันจีบจริงๆ รวยสติกเกอร์มากก็ส่งเป็นกิ๊ฟมาให้บ้าง พี่ไม่พอใช้ 



    แก้คำผิด คำเกิน คำตกนะ

    ความเห็นเอ็นดู --> ความเอ็นดู

    สติ๊กเกอร์ --> สติกเกอร์

    พนักงงานสาว --> พนักงานสาว

    ยิ่งเห็นตอนที่เห็นเด็กรุ่นน้อง --> ยิ่งตอนที่เห็นเด็กรุ่นน้อง หรือ ยิ่งเห็นตอนที่เด็กรุ่นน้อง
    เพิ่มให้อีกคำนะ
    เดินเรียบ --> เดินเลียบ









    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 พฤษภาคม 2557 / 22:45
    #1,025
    0
  7. #1024 zominho (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 06:12
    มินโฮขี้ตู่ มาหาว่าคีย์เป็นแฟนเฉยเลย ยังไม่ขอเค้าเลยนะรู้สึก คีย์หึงน่ารักจัง ><
    #1,024
    0
  8. #1023 tao_omc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 23:59
    เอาแล้วไงมินโฮ แกโดนหนักแน่ คีย์งอนแกแน่เตรียมตัวรับมือไว้เหอะ เอาหนักๆเลยนะกัฟไรท์เตอร์ หมั่นไส้ตั้งแต่จงทักก่อนที่จะออกมาเจอน้องแระ ทีนี่ล่ะงานเข้าแล้วชเวมินโฮ งานนี้ขอเข้าข้างคีย์งานเก่าที่สร้างไว้คีย์ยังไม่เคลียรเลยสร้างงานใหม่อีกแล้วนะ
    #1,023
    0
  9. #1022 แจจ๋า นางฟ้าน่าหวานTVXQ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 14:12
    มินโฮเอ้ยคีย์โกรธแกแน่ๆอธิบายให้เข้าใจนะ
    #1,022
    0
  10. #1021 HappyFern (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 10:43
    มาต่อเร็วเน้อ~^^ ลุ้นว่าคีย์จะทำไงต่อไป55555 #มินโฮโดนแน่ เอ๊ะ! หรือว่าคีย์โดนหว่า( ' ' )?
    #1,021
    0
  11. #1020 Nam Chonticha (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 03:47
    มาต่อเลยค่ะพี่แพรว อารมณ์รีดค้างข่ะ 5555555555555
    #1,020
    0
  12. #1019 แฟนมินคีย์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 00:15
    ค้างอ่ะ มากด้วย รับผิดชอบเลย 555
    ขำหน้าเหี่ยวก่อนวัยอ่ะ ไม่เดี๋ยวแล้วมั้ง แต่ตอนนี้หน้าคงหดก่อนแล้วแหละ งานเข้าแหงๆ
    #1,019
    0
  13. #1018 ❝วายโซซีเรียส❞ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 22:07
    ว่าแล้วเชียว งานใหญ่เข้าแล้วชายชเว ...... หึหึ
    คีย์จัดหนักเลยยยยยยยยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,018
    0
  14. #1014 zuneoka (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 21:05
    กรี้ดดดดดด มาต่อเลยย อย่าทำให้ค้างนะคะ มันบาปน้าาาา งือออ น้องแบคฮยอนน่าร้ากกก แต่แบบมีน้องคีย์อยู่ทั้งคนนะมินโฮ หวั่นไหวได้ไงอ่าา พอคีย์เหนแล้วจะเปนไงต่ออ่ะ ตื่นเต้นน แงงงง รีบมาต่อนะคะ พลีสสสส ได้โปรดดดด
    #1,014
    0
  15. #1013 zominho (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 19:11
    คีย์มาเห็นตอนมินโฮกับแบคอยู่ด้วยกันด้วยอ่ซวยไปคุณชายชเว หาข้อแก้ตัวดีดีนะเว้ย
    #1,013
    0