[ SHINEE FIC ] Sexy Smile : Minho x Key

ตอนที่ 22 : Sexy Smile _21 : หัวใจที่เริ่มหวั่นไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 มี.ค. 57

Chapter 21

 

หัวใจที่เริ่มหวั่นไหว

 

 

 

            หลังจากกลับจากร้านเนื้อย่าง ผมกับมันก็เดินย่อยรอบๆ ฮงแด ช่วงดึกคนจะเที่ยวกลางคืนกันก็เลยค่อนข้างวุ่นวาย ผมก็โดนชนเซไปซ้ายทีขวาที จนสุดท้ายไอมินโฮก็ลากมาล็อคคอเอาไว้ ผมได้แต่ยิ้มแห้งให้มัน นี่ขนาดว่ามันเกี่ยวคอผมไว้แบบนี้ แม่สาวทรงโตที่เดินผ่านยังทำเป็นมองไม่เห็นหัวผม แล้วยิ้มหวานให้ไอมินโฮ อยากจะถามว่าไม่เห็นผมจริงๆ หรอนี่สีหัวผมก็ไม่ใช่เล่นๆ แล้วผมก็มั่นใจมากด้วยว่าหัวผมใหญ่พอแบบไม่ต้องโฟกัสก็ต้องเห็น แล้วไอมินโฮนี่อะไร ไปยิ้มให้เขาอีก เมิงนี่ก็มารยาทดีเหลือเกินนะ

 

“จุกนะโว้ยเพิ่งกินอิ่ม”

“กูหมั่นไส้อ่ะ” ผมบอกออกไป คือผมแทงศอกใส่มันไปที ก็ไม่ได้แรงมากหรอก แต่กินกันเพิ่งอิ่มก็คงจุกเอาการ

“หึงกูก็บอก”

“หึงห่าไรก็บอกอยู่ว่าหมั่นไส้” ผมจะแทงศอกใส่มันอีกรอบ แต่มันรู้ทันถึงได้แกล้งล็อคคอผมไว้แรงๆ เจ็บนะเว้ยยย

“ก็ได้ๆ ไม่ยิ้มให้ใครและ ยิ้มให้เมิงคนเดียวพอดีมั้ย”

“เชี่ย กูบอกว่าไม่ได้หึง” ผมหยิกแขนมันไปแรงๆ แต่มันก็ยังขำไม่เลิก มาพูดแบบนี้ผมก็เขินนะ คนนะเว้ย มีความรู้สึกเหอะ เกิดหวั่นไหวกับเมิงขึ้นมาจริงๆ ทำไงวะ

            “แล้วนี่จะกลับยังไง ไปใต้ดินหรือจะเรียกแท็กซี่กลับ” มันถามความเห็นจากผม แน่นอนอยู่แล้วแหละว่าผมไม่เลือกใต้ดินแน่ๆ

“เมิงคิดว่ากูจะเลือกไร” ผมย้อนถามมัน มันเลยเขกหัวผมไปที จะหลบก็หลบไม่ได้ไง มันล็อคคอผมไว้แน่นแบบนี้อ่ะ

“เมิงจ่ายค่ารถนะ”

“ก็ได้ๆ” ผมเออออตอบกลับมันไป

“ลองเมิงไม่จ่ายสิ”

“อิอิ แต่ว่าลงหน้าคอนวิเนี่ยนนะ” ผมหัวเราะคิกก่อนจะเอ่ยทวง ผมจำได้แม่นแหละว่ามันจะเลี้ยงซอฟครีมผมน่ะ

“นี่ยังจะกินไอติมอีกหรอ”

“อือ ก็เมิงบอกจะเลี้ยง 2 โคนนนน” ผมพยักหน้าแรงๆ ก่อนจะยกนิ้วขึ้นมา 2 นิ้วข้างแก้มพร้อมพูดบอกมัน

“เออๆ อีกหน่อยพุงเมิงต้องปลิ้นแน่ๆ ไอคีย์” มันทำหน้าเอือมๆ ส่งมาให้ พร้อมกับแขวะผม

“กูไม่ปล่อยให้ตัวเองอุบาทว์แบบนั้นหรอก ไม่ต้องมาเป็นห่วงกู” ผมตอบกลับมันอย่างอารมณ์ดี ถึงผมจะกินเยอะก็ใช่ว่าไม่รู้จักควบคุมน้ำหนักซะหน่อย แต่ว่าวันนี้ได้กินฟรี ขอมองข้ามเรื่องน้ำหนักไปก่อน

“กูไม่ได้ห่วงเมิง กูห่วงตัวเอง กลัวว่าจะมีแฟนทุเรศ”

“เมิงก็ไปหาเอาดีๆ สิ จะมาอะไรกับกูนักหนาวะ” ผมรีบตอบกลับมันออกไป ดูมันพูดเข้าสิ แม่งไม่นึกถึงคนฟังอีกแล้ว

“ก็กูสนแค่เมิงนี่” ไม่ว่าเปล่าแล้วดูมันมองผมสิ ฮือออออ อะไรคือมามองกันด้วยสายตาพราวระยับขนาดนี้ คิดว่าทำแล้วดูดีไง คิดว่าทำแบบนี้คนโดนมองจะหวั่นไหวใช่มั้ยห๊ะ

 

เออ ไอเชรี่ย เมิงทำกูรู้สึกอย่างนั้น เมิงวินไอมินโฮ

“เมิงเล่นมากๆ ถ้ากูหวั่นไหวจริงๆ ขึ้นมาจะมีปัญญารับผิดชอบกูมั้ย” ผมเสียงดังพร้อมกับทำหน้าจริงจัง

 

กี่ครั้งแล้วที่มันทำให้ผมรู้สึกอะไรแบบนี้ เครียดเถอะ

 

“เมิงยังคิดว่ากูพูดเล่นๆ อีกหรอฮะ คืนนี้จะไปปล้ำจูบกับกูเล่นที่เตียงอีกสักคืนก็ได้นะกูพร้อมตลอด”

“ไอลามก ไอทุเรศ เอามือออกไปจากคอกูเลย กูไม่อยากคุยกับเมิงแล้ว” ผมว่าพร้อมกับพยายามดึงมือมันออกจากคอ ห่านมาก มือมึงนี่จะเหนียวเป็นตุ๊กแกเลยใช่มั้ยฮะ โอเคกูแพ้และ เชิญมึงลากคอกูต่อไป

“หน้าเมิงแดงแหละ เขินก็บอก นี่คิดอะไรใช่มั้ย” มันกระตุกยิ้มมุมปาก แล้วทำไมต้องมาหยิกแก้มกูด้วยเนี่ย ไอเชี่ย ตอนแรกก็เกือบๆ จะเขินแหละ ตอนนี้กูเขินจริงๆ แล้ว ฮืออออออออ หน้าร้อนหมดแล้วเนี่ย

“จะไม่ให้คิดได้ไงวะ ก็ดูที่เมิงทำกับกูสิ เมื่อเช้านี่แดงทั้งตัวเลย” ผมตอบปัดๆ ออกไป พูดออกไปแล้วก็ยังงงๆ อยู่ว่ามันใช่เรื่องที่ผมสมควรจะพูดหรือเปล่า

“ตัวเมิงหวานเองช่วยไม่ได้”

 

ชัดเลยยยย  ผมว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่สมควรพูดออกมาเลยสักนิด

 

“เชี่ย!!” ผมกรอกคำด่าใส่หูมัน แต่ดูมันดิ ยังมีหน้ามาอ้าปากหัวเราะ สนุกมากล่ะสิไอบ้า  

“ฮ่าๆ เอาน่า นิดหน่อยๆ ผู้ชายเหมือนกันไม่เสียหายอะไรหรอก”

“นี่ถ้าเป็นผู้หญิงมาทำกับกูแบบนี้คงไม่เครียดเท่าไหร่ แต่เป็นเมิงเนี่ยสิ” พูดแล้วก็แค้นเหอะ ถึงจะไม่เสียหายผมก็รู้สึกว่ามันไม่ควรเกิดเรื่องแบบนี้อยู่ดี ถ้าผมมีแฟนแล้วแฟนผมรู้คงจะรับไม่ได้

“ผู้หญิงเขาก็ไม่ทำแบบนี้หรอก เมิงสิต้องทำเขา”

“เออจริง” กว่าผมจะตอบมันกลับมันก็ถอนหายใจไปแล้ว นี่ผมเผลอทำหน้าตาโง่ๆ ออกไปด้วยหรือเปล่าเนี่ย เรื่องแบบนี้กับคิมคีย์ขอบอกว่าควบคุมได้ยากมาก

“ถ้าเมิงมีแฟนเมิงจะดูแลแฟนเมิงยังไงวะ กูนี่นึกภาพไม่ออก”

“แหะๆ อันนี้ก็ไม่รู้ว่ะ แม่งไม่เคยได้สัมผัส” จะว่าไปผมก็ไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน แต่ถ้ามีแล้วสัญชาตญาณมันก็คงพาไปเองแหละมั้งว่าต้องดูแลยังไงอ่ะ ใช่ปะ ที่ผมคิดนี่ถูกต้องมั้ย คือไม่รู้จริงๆ ไง ก็อย่างที่บอกว่าไม่เคยได้สัมผัส โถ่วววววว คนหน้าตาดีแบบผมไม่ควรมีโมเม้นท์แบบนี้สิ มันดูอนาถยังไงชอบกล

“เออดีแล้วกูล่ะสงสารแฟนเมิง จะไปดูแลใครได้วะ”

“เมิงนี่” ผมแยกเขี้ยวใส่มันไปทีนึง มันส่ายหัวให้ก่อนจะลากคอผมแล้วออกเดินต่อ

“ไปเรียกรถกลับหอเหอะ ดึกแล้ว”

“พรุ่งนี้วันหยุดไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้”

“กูมีธุระต้องไปทำไม่ได้ว่างเหมือนเมิงนี่”

“เออ กลับก็ได้กูย่อยพอจะยัดไอติมเข้าปากได้แล้ว” พอตอบออกไปแบบนั้นก็เลยได้รับสายตาเอือมระอาอีกครั้ง เฮ้!

 

ระหว่างทางตอนกลับผมกับมันก็แซะกันไป แซะกันมาไม่หยุด พอรถเลี้ยงเข้าซอยผมก็บอกให้จอดหน้าคอนวิเนี่ยนตรงปากทาง เพราะใต้หอผมมันเป็นร้านเล็กๆ ที่ไม่มีซอฟครีมขาย ผมรีบลงจากรถ ไอมินโฮเองก็คงลืมว่าผมบอกว่าผมจะเป็นคนออก สมน้ำหน้ามัน ให้มันจ่ายทุกอย่างแหละดีแล้ว อ้อ แล้วมันต้องจ่ายค่าไอศกรีมให้ผมด้วย หุหุ

“อากาศก็เย็นโคนเดียวก็พอมั้ง”

“ไม่เอาจะเอา 2 โคน ลุงฮะ ช็อกโกแลต 1 แล้วก็วนิลา 1” ผมสั่งออกไป มินโฮมันก็เปิดกระเป๋าควักเงินเตรียมจ่าย หุหุ

“มินโฮถือกระเป๋าให้หน่อยมันเกะกะ” ผมส่งกระเป๋าตัวเองให้มันถือก่อนจะยื่นมือไปรับไอศกรีมมาถือไว้ข้างล่ะโคน

“นี่เมิงเปิดฟาร์มเพาะพันธ์หมาในปากไม่พอ เลยเพิ่มเป็นเพาะพันธ์ในกระเป๋าด้วยใช่มั้ย ถึงได้หนักแบบนี้เนี่ย” มึงจะบ่นก็บ่นไปสิแล้วทำไมต้องมาจิกกัดกูด้วยเนี่ย

“ตัวก็ออกจะใหญ่ถือแค่นี้ไม่หนักหรอก”

“กูอ่ะไม่หนักหรอก เมิงเถอะแบกอะไรเยอะแยะ ระวังจะกดไหล่จนเตี้ยเหมือนไอจง”

“ไอบ้า กูไม่เตี้ยแบบมันหรอกน่า มินโฮกินมั้ย” ผมยื่นไอติมช็อกโกแลตไปจ่อไว้ที่ปากมัน เดี๋ยวมันจะหาว่าผมไม่มีน้ำใจให้มันจ่ายแล้วไม่ยอมเรียกมันกินด้วยอีก

“เมิงกินก่อนสิ” มันบอกให้ผมกินก่อนแหละ นี่ผมอุตส่าห์ให้มันเป็นคนเปิดเลยนะผมรู้ว่ามันชอบไอศกรีมช็อคโกแลต

“อะ อะไร อือออออ”

 

มันมาจูบผมแบบนี้ได้ไง +_+

 

พอผมเอาปากกัดช็อกโกแลตไปปั๊บมันก็เกี่ยวเอวผมพร้อมกับยื่นหน้าที่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เข้ามาใกล้ แล้วก็นั่นแหละ มันจูบผมอ่ะ ผมจะผลักออกก็ไม่ได้ มือก็ถือไอติมอยู่ทั้งสองข้างเลยได้แต่ยืนตัวเกร็งให้มันจูบอยู่แบบนั้น แล้วไม่ใช่แค่จูบเฉยๆ นะ มันแทรกลิ้นเข้ามาในปากผมกวาดเอารสหวานเย็นๆ ที่อยู่ในปาก แง่ง~ ขาผมมันอ่อนหมดแล้วเนี่ย ทำบ้าอะไรของมัน จะขยับหนีก็ไม่มีแรง ถ้ามันปล่อยมือจากเอวผมนี่มีทรุดแน่ๆ อ่ะ อากาศก็เย็น แต่ผมรู้สึกร้อนวาบไปหมดเลย ไอมินโฮมันทำให้ผมไปไม่เป็นอีกแล้ว กว่ามันจะยอมถอนปากออกได้ รสหวานในปากผมก็เจือจางหายไปหมดเช่นกัน ดูสิยังมีหน้าจะมายิ้มเยาะอีก

“ยะ อย่าเพิ่งเอามือออก”

“หึ ติดใจขนาดนั้นเลย”

“กูจะล้มเหอะไอเลว” ผมด่ามันออกไปก่อนจะยัดไอติมเข้าปาก สาบานว่าจะไม่งกแบบนี้อีกแล้ว พอกันที แล้วดูมันยังยิ้มไม่เลิกอีก แม่งกวนตีน

“อะ เชี่ยยยย~

“สม ฮ่าๆๆ” ผมด่ามันก่อนจะหัวเราะ คือก็มันน่าโมโหจริงๆ อ่ะ เพราะฉะนั้นการที่ผมเอาไอศกรีมยัดปากมันถือว่าไม่ผิด โดนซะมั้งเหอะ ทำกูปั่นป่วนมาเยอะแล้ว

“เชี่ยยยยย” ผมหัวเราะมันได้ไม่ทันไรก็ต้องหัวเราะค้างซะอย่างนั้น อะไรคือมันดึงไอติมออกจากมือผมแล้วเอามายัดใส่ปากแบบนี้อ่ะ แม่ง เลอะหมดเหอะแสรส มันสกปรกมั้ยเนี่ย

“อร่อยมั้ยล่ะ ฮ่าๆ” ดูมันทำกับผมดิ ผมจะไม่ให้อภัย แต่ไอที่ผมทำนั่นไม่นับก็มันผิดก่อนนี่นา

“...” ผมมองมันอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเดินเอาไอศกรีมไปทิ้งลงถังขยะ และเดินมาดึงกระเป๋าที่ฝากมันไว้คืน อ้อ ไม่ลืมจับแจ็กเก็ตมันขึ้นมาเช็ดปากที่เลอะจนมอมด้วย ทั้งเหนียวทั้งเนอะอ่ะ จะบ่นก็ไม่ได้ เพราะหน้ามันก็มอมไม่ต่างจากผม

“ยืนรอก่อน เดี๋ยวเข้าไปซื้อน้ำมาล้าง” มันบอกพร้อมเดินกลับเข้าไปยังร้านอีกครั้ง นี่มึงไม่คิดว่าพนักงานขายจะไม่ตกใจกับสภาพเมิงมั่งหรอวะ เข้าไปสภาพหน้ามอมแบบนั้นนะ แต่ช่างมันเถอะ ไอมินโฮยางอายมันก็ไม่มีอยู่แล้ว ยืนรอได้สักพักมันก็ออกมาพร้อมกับน้ำขวดใหญ่แล้วก็กระดาษทิชชู่หนึ่งห่อ

“ถือนี่ก่อน” มันส่งห่อทิชชู่ให้ผมแล้วมันแกะฝาขวดน้ำออก มันรองน้ำใส่มือแล้วก็ลูบไปที่หน้าของมัน

“เอามือรองน้ำดิ ไม่ต้องและ ยื่นหน้ามา” มันสั่งผม ผมก็เออออตาม ยื่นหน้าให้มันล้างเอาคราบไอติมออกให้ จากนั้นมันก็ดึงทิชชู่มาแกะแล้วเช็ดหน้าให้ผม ผมก็ได้แต่มองมันตาปริบๆ มันไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่เพราะมือมันยังเช็ดหน้าให้ผมอยู่ แล้วพอเช็ดให้ผมเสร็จมันก็หยิบเอาทิชชู่แผ่นใหม่ไปเช็ดที่ปากที่แก้มตัวเองต่อ

“ยังเลอะอยู่เลย มานี่กูเช็ดให้” ผมหยิบทิชชู่ออกมาอีกแผ่นก่อนจะเงยหน้ามองมันที่ตัวสูงกว่าแล้วเช็ดเอาคราบช็อกโกแลตออกให้ ผมล่ะเกลียดหน้ามันจัง จมูกคมๆ กับโครงหน้ายาวๆ เนี่ย ยิ่งตาคมโตเด่นชัดที่หาได้อยากในหมู่คนเกาหลี ได้เห็นหน้ามันใกล้ๆ แบบนี้ทีไรทำเอารู้สึกแปลกๆ ได้ทุกที

“นี่หายเลอะหรือยัง”

“เออ ไม่เหมือนไอตูบหิวโซแล้ว” ผมตอบมันออกไปตาเองก็ยังคงสำรวจใบหน้าของมัน แล้วสายตาของผมก็เผลอหยุดค้างกับริมฝีปากไปเสียอย่างนั้น

 

“เมิงกล้าแกล้งเอาปากไปดูดตัวใครมั้ยล่ะคีย์”

 

อ่า ไม่ๆ ม่ายยยยยยยยยยยยย เลิกคิดได้แล้วไอคีย์ แต่จะไม่ให้คิดได้ยังไงล่ะ งืออออออออออ T T แต่ว่า...คิดไปก็ไม่เข้าใจอยู่ดี 

 

“แล้วดูเมิงทำเสื้อกูเปื้อน” ผมมองไปตามนิ้วมือยาวๆ ของมัน อ้อ ก็ไอตรงที่ผมเอาหน้าเช็ดนั้นแหละ เมิงอ่ะผิด แทนที่จะบอกว่าเดี๋ยวไปซื้อน้ำมาล้างตั้งแต่แรก กูก็ไม่ทำงี้หรอก แล้วอีกอย่างนะ

“ให้กูได้เปรียบมั่งเหอะ ทีเมิงมาจะ จู...โอ๊ย ไม่พูดถึงแล้ว รีบๆ กลับหอเถอะกูอยากอาบน้ำ”

 

นี่ผมพูดไปไม่ได้คิดอีกแล้ว ทำไมชีวิตมันเศร้าได้เศร้าดีงี้วะ

 

-MINHO-

 

ผมยิ้มขำกับท่าทางเคอะเขินที่มันกำลังเป็น ทั้งใบหน้าและหูที่ขึ้นสีแดงจัดทำเอาใจเต้นแรงไปหมด ความรู้สึกชอบของผม มันกระโดดก้าวไกลไปมากกว่าเดิมอีกแล้วใช่มั้ย

 

“จะจูบกูคืนก็ได้นะ กูไม่อยากเอาเปรียบ -3-“ ผมพูดพร้อมกับยื่นหน้าตัวเองเข้าไปใกล้ มันเม้มปากตัวเองเข้าหากันแน่น คงกลัวว่าผมจะทะลึ่งไปจับมันมาจูบอีก

“เอาหน้าเมิงไปไกลๆ เลยนะไอมินโฮ ไม่ต้องมาเข้าใกล้กูเลย” มันไม่ว่าเปล่า มือขาวนั่นดันเข้าที่แก้มผม ผมก็เลยได้แต่หัวเราะเสียงดัง ชอบเหลือเกินเวลามันเป็นแบบนี้ แล้วจะให้ไม่แกล้งยังไงไหวล่ะ

“หน้าตากูออกจะดีอย่ามาทำรังเกียจหน่อยเลย” คราวนี้มันยู่หน้าใส่ผม ก็อย่างที่เข้าใจ คีย์มันชอบมีปัญหาเรื่องหน้าตา ถึงผมจะรู้อะไรเกี่ยวกับมันหลายเรื่อง แต่ผมไม่รู้หรอกนะไอคำว่าหล่อของมันนี่เป็นยังไง เพราะถ้ามันเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานก็คงแบบ = =” ไม่ดิ ไม่ๆ ผมรู้ว่ามันต้องรู้ว่าผมหล่อ ก็ผมฮอทจะตายไป แล้วดูมันผู้ชายบ้าอะไรมีแต่ผู้ชายจีบ จะว่าไปมันนี่เสียชาติเกิดจริงๆ ไม่รู้ว่าตอนท้องนี่แม่มันกินอะไรเข้าไป ลูกออกมาน่ารักแบบนี้ หรือจริงๆ แม่มันจะอยากมีลูกสาว เอ่อะ ผมควรหยุดดีกว่าลามปามถึงบุพการีแบบนี้ดูไม่สมควรเท่าไหร่ว่ามั้ย

“เออ มินโฮน้ำในห้องหมดอ่ะ”

“ซื้อดิ จะได้ถือขึ้นไปให้” มันพยักหน้าแล้วเดินหายเข้าไปที่ร้านค้าใต้หอพัก และกลับออกมาพร้อมกับน้ำแพ็คใหญ่

“เอากระเป๋ามาเดี๋ยวกูถือกระเป๋าเอง” ผมคืนกระเป๋าให้มันก่อนจะเอาน้ำแพ็คมาถือ ผมถือของหนักๆ ให้มันแบบนี้เป็นเรื่องปกติจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วก็ไม่ใช่แค่ที่หอหรอก ที่มอก็เหมือนกัน ถึงมันจะผู้ชายแต่เห็นบุคลิกท่าทางมันแล้วผมคิดว่า ผมควรจะช่วยมัน จนมันติดนิสัยใช้ผมแบกหามให้ตลอด ไอที่เป็นแบบนี้ผมก็ไม่เคยคิดอะไรหรอกนะ แต่ตอนนี้ผมคิดว่ามันก็แปลกๆ อยู่เหมือนกัน ไม่น่าพวกฮยอนซึงถึงได้ชอบล้อว่าผมเป็นผัวไอคีย์อยู่บ่อยๆ

“คิดไรวะเมิง”

“อะไร”

“ก็หน้าเมิงมันฟ้องอ่ะ” ไม่ว่าเปล่ามันเอานิ้วกดลงที่คิ้วของผม สงสัยว่ามันคงขมวดเป็นปมจนไอคีย์สังเกตได้

“ขนาดนั้นเลยหรอวะ ฮ่าๆ กูก็แค่คิดว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กูเริ่มดูแลเมิง” ผมพูดออกไปตามความคิดที่มีอยู่ในหัว มันสบตากับผม ผมเองก็ไม่ได้หลบตา แล้วเราก็ต่างนิ่งเงียบกันไปทั้งคู่จนกระทั้งลิฟต์ลงมาถึง มันให้ผมเข้ามาก่อนแล้วมันก็เดินตามเข้ามาก่อนจะกดชั้น

 

ระหว่างที่ลิฟต์เคลื่อนตัวนั้นไม่มีการพูดจาระหว่างผมกับมัน แอบสังเกตหน้าขาวๆ ของมันก็อดจะลอบยิ้มไม่ได้เมื่อริ้วแดงๆ นั้นยังไม่ได้ถูกลบหายจากใบหน้าไปจนหมด

 

ไม่ใช่มันหรอกนะที่เสียเปรียบ

ความจริง ผมว่ามันเอาเปรียบผมมากเกินไปด้วยซ้ำ

ผมรู้สึกดีๆ กับมันมากขนาดนี้ แล้วมันล่ะ

 

“รับสิ” ผมส่งน้ำให้มันหลังจากที่มันเปิดประตูห้องของมันแล้ว มันรับน้ำไปถือไว้ตามที่ผมบอกแต่ก็ไม่ได้ขยับตัวไปไหน แถมยังจ้องหน้าผมไม่เลิก จนผมต้องเลิกคิ้วขึ้นเพราะความสงสัย ท่าทางของมันดูอึกอักใจอย่างเห็นได้ชัด เลยพาลให้ผมรู้สึกตึงเครียดตามใบหน้าที่ติดกังวลจากมันไปด้วย

“มินโฮ ถ้าไม่ชัดเจนมากพอบางทีกูก็ไม่เข้าใจหรอกนะ...ไม่เข้าใจทั้งความรู้สึกตัวเอง แล้วก็ไม่เข้าใจด้วยว่าเมิงกำลังคิดอะไรอยู่ เมิงก็รู้ว่ากูโง่ไม่ใช่หรอ” พอได้ยินแบบนั้นก็อยากจะยิ้มกว้างๆ ออกมา แต่ก็ต้องฝืนตีหน้านิ่งเอาไว้แล้วพยักหน้าเออออไปกับมัน

“อืม กูรู้ว่าเมิงโง่ รีบนอนซะจะได้ไม่โง่มากกว่านี้” มันนิ่งฟังในสิ่งที่ผมบอก ตาเรียวรีนั้นจับจ้องใบหน้าผมคล้ายกับกำลังหาคำตอบให้ตัวเอง เฮ้อออ~ ผมคงกลั้นยิ้มไม่ได้อีกแล้วล่ะ ถ้าจะมาทำหน้าไร้เดียงสาใส่กันแบบนี้

“อะ อะ...” มันพูดไม่ออกเมื่อผมยื่นหน้าเข้าไป น้ำแพ็คที่อยู่ในมือดูจะเป็นภาระเพราะมันไม่สามารถใช้มือตัวเองผลักผมให้ออกห่างได้

 

KISS

 

“ฝันดีไอโง่” ผมจูบลงที่หน้าผากของมัน ก่อนจะดันหลังให้มันเข้าห้องตัวเองไปพร้อมกับช่วยดึงประตูปิดให้ อ่า ดูสิ หน้ามันยังเอ๋ออยู่เลย  

 

บางทีผมอาจจะชอบมันจนถึงขั้นควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วก็ได้

 

 

 

 

 

 

 


 --------------PPLight-----------
มาถึงตอนที่ 21 เเล้วเน้อออออ~ ตอนนี้ดูจะหวานหวาน เเง้ววววววว 
55555555 เอาเป็นว่าโปรดติดตามตอนต่อไป 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,101 ความคิดเห็น

  1. #1015 ❝วายโซซีเรียส❞ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 21:38
    มินโฮ้วววววววววววววววววววว ฉันรักแกว่ะ
    รุกเยอะๆ ฉันชอบ -///- คิมคีย์เขินได้น่ารักที่สุดเลออออ
    แกจูบกันไม่กลัวใครเขามองเลยรึไง -.,-
    #1,015
    0
  2. #974 แจจ๋า นางฟ้าน่าหวานTVXQ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 09:45
    หวานมากชอบๆๆคิมคีย์หวั่นไหวแล้้วใช้มั้ยลูก คีย์ต้องการความชัดเจนกว่านี้เพราะน้องมันโง่555 มินโฮสุภาพบุรุษมากนี่แหละว่าที่สามีของน้องคีย์
    #974
    0
  3. #973 tao_omc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 11:04
    หวานได้อีกอ่ะ น่ารักอ่ะ ฟินเลยมินคีย์
    ไอติมคงจะหวานน่าดูเนาะ แถมจบด้วย kiss ฝันดีนะโง่ อีก
    หวานไปไหนมินโฮ เมื่อไหร่คีย์จะเข้าใจสักทีนะ
    แต่ดูเหมือนอีกไม่นานหรอกมั่ง... ขอบคุณนะกัฟไรท์เตอร์ ^_^
    #973
    0
  4. #972 zuneoka (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 10:03
    โอยยยยย งืออออออออ น่ารักมากกก น่ารักไปมั้ย แงงงงงง ชอบฝุดๆ ไปเลยย ยิ่งตอนท้ายนะ โอยยยฟินนน ฝันดีไอ้โง่งี้ ตายเลยย ชอบมากกก นี่น่ารักเกินไปนะ อ่านแล้วละลายยย
    #972
    0
  5. #971 zominho (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 09:39
    ว่าด้วยตอนนี้หวานเว่อร์ๆตั้งแต่กินไอติมละ โอ้ยย
    มาตอนหน้าประตูอีก
    มินโฮอ่อนโยนมากอะ
    ชอบตอนจูบหน้าผาก กรี๊ดมาก
    คีย์เข้าใจมินโฮสักทีสิ มันแสดงออกขนาดนั้นแล้ว
    เข้าใจสักที
    #971
    0
  6. #970 แฟนมินคีย์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 22:25
    หวานมากอ่ะ อ่านแล้วเขิลแทน
    มินโฮแมร่งเอาทุกเม็ด หยอดเป็นระยะขนาดนี้
    คิดว่าไม่นาน คิมคีย์ต้องเสียท่าแน่ 555

    แต่หวานอย่างนี้กลัวใจน้องแพรวจะดราม่าเจงๆ 

    ปล 1 คำผิด หาได้อยาก --> หาได้ยาก

    ปล 2 "ฝันดีไอโง่" <-- ชอบฝุดๆ
    #970
    0