[ SHINEE FIC ] Sexy Smile : Minho x Key

ตอนที่ 21 : Sexy Smile _20 : เนื้อย่างกระชับสัมพันธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 มี.ค. 57

 

 

Chapter 20

 

เนื้อย่างกระชับสัมพันธ์

 

 

 

ผมเริ่มสงสัยว่าตัวเองนั้นเห็นแก่กินแล้วแหละ จะยอมรับความจริงนิดนึงก็ได้ว่าตอนมินโฮบอกจะพาไปเลี้ยงเนื้อย่างนี่ในใจคือฮิ้ววววววววว มากๆ อ่ะ หรือเพราะผมจะได้กินเงินไอมินโฮ ฮ่าๆ นี่ก็เป็นไปได้ ถ้าลองนับๆ ดู จริงๆ มันก็เลี้ยงข้าวเลี้ยงเนื้อย่างผมบ่อยนะ ก็มันอยากกินนี่มันเลี้ยงอ่ะถูกแล้ว ขนาดผมอยากกินไอติม เบเกอรี่แล้วชวนมันไป ผมยังเป็นคนเลี้ยงเลย เอาเป็นว่าแฟร์ๆ แล้วกัน

 

แล้วว่าแต่นี้ทำไมต้องมองผมกับมินโฮแล้วซุบซิบกัน คือเห็นนะโว้ยยยยยย

 

“นี่เมิง เขาซุบซิบอะไรกันวะเขาซุบซิบเราจริงๆ นะ กูไม่ได้คิดไปเอง” ผมหันไปบอกกับมินโฮ นั่นไงมีอีกแล้ว ทำไมเขาต้องมองมาที่ผมแล้วก็มินโฮแล้วก็มองกลับมาที่ผมอีก หรือไอมินโฮมันมีหูหมีงอกออกมา แต่ก็ไม่มีนี่นา

“สงสัยเขาคงคิดว่าทำไมคนหน้าตาดีแบบกูถึงคบกับเมิง”

“อย่าๆ กูหน้าตาดีกว่าเมิงอีกไอมินโฮ” เรื่องนี้ผมเถียงขาดใจ เอ๊ะ แล้วเมื่อกี้มันว่าไงนะอะไรคบกันๆ แบบเพื่อนใช่มั้ย หรือว่ามันหมายถึงอย่างอื่น พักนี้สมองไอมินโฮดูไม่ค่อยปกติซะด้วยสิ ผมควรไปเดินไกลๆ มันรึเปล่า

“แล้วสรุปจะไปกินที่ไหน จะไปฮงแดหรือชองดัม”

“เมิงคนเลี้ยงอ่ะ กูตามใจ” ผมตอบพร้อมกับยิ้มกว้างให้มัน อิอิ คือที่ไหนก็ได้ไงกินฟรีนี่คือสบายใจแล้ว

“เมิงนี่มันนนน”

“โอ๊ยยยย มันเจ็บนะเว้ยยยย” ผมโวยวายใส่มันออกไปเมื่อโดนดึงแก้มจนเนื้อโย้เย้ไปตามแรงมัน มือหมีควายมันเล็กๆ ที่ไหนเล่า เจ็บเลย

 

“ดูสิ 2 คนนั้นเป็นแฟนกันน่ารักจัง”

“จริงด้วย น่าอิจฉาเนอะ”

 

            “เอ๊ะ” ผมหันมองตามสองสาวที่ส่งยิ้มมาให้แล้วเดินสวนกลับผมไป คือหมายความว่าไง อะไรใครแฟนใคร อย่าบอกว่าผมกับไอมินโฮนี่นะ

            “หึหึ” แล้วดูมันหัวเราะ โรคจิตได้อีกเถอะ บางทีก็เบื่อแม่งจริงๆ เลย มันไม่เคยทุกข์ร้อนกับผมเลยอ่ะ มีตัวผมโวยวายอยู่คนเดียว

            “ชอบมีคนเข้าใจผิดอยู่เรื่อยเลย” ผมบ่นออกมาขว้างค้อนให้มันไปทีนึง แต่มันก็ยังไม่หยุดยิ้ม

            “โถๆๆๆ อย่าเสียใจไปเลย เป็นแฟนกูน่าภูมิใจจะตาย” ไม่ว่าเปล่ามันดึงผมเข้าไปกอดคอไว้ด้วย พอผมจะขยับตัวออกมันก็ออกแรกเหมือนจะล็อคคอผม เดี๋ยวไว้กูจะไปออกกำลังกายไว้สู้แรงมึงไอมินโฮ แม่งแขนใหญ่โคตรๆ

            “ภูมิใจบ้าอะไร แล้วใครแฟนเมิงห๊ะ”

            “ก็ดูเมิงแต่งตัวสิ ใครก็คิดว่ากูกับเมิงเป็นแฟนกันทั้งนั้นแหละ” เออออออ จริงด้วยสิ วันนี้ผมกับมันเสือกแต่งตัวเหมือนกันไง นี่ใช่มั้ยคนเขาถึงมองแล้วเข้าใจผิด คีย์บอมอยากอธิบายนะ แต่คงไม่มีใครจะฟัง เฮ้ยยย ถ้าไม่ฟังก็อย่าเออออไปเองดิวะ ผมเสียหายนะเนี่ย

            “เพราะเมิงนั่นแหละไอมินโฮ แล้วก็เอามือออกไปเลย กูหนัก” ผมว่าพลางยกแขนมันออกแต่มันก็ยอม กูหนักจริงๆ นะเว้ย กูบอกแล้วไงว่าแขนเมิงอ่ะใหญ่โคตรๆ เพราะฉะนั้นหยุดทรมานกูได้แล้ว

            “ก็ได้ๆ ไม่กอดคอ”

            “แล้วจะมากอดเอวกูทำไมวะ” มันลดจากที่คอแล้วมาโอบเอวผมไว้แทน ผมบ่นแต่มันเสือกยิ้ม คือไม่เข้าใจที่พูดเลยสินะ

            “หวง”

            “หืม อะไรคือหวง” ผมไม่เข้าใจที่มันเลยได้แต่จ้องหน้ามันไม่เลิก สรุปมันส่งมะกอกให้ผมมาหนึ่งลูกเต็มๆ กลางหน้าผาก โอเค กูจะไม่ถามและไม่สงสัยอะไรอีกต่อไปแล้ว

            “เออ มินโฮ กูอยากกินไอติมด้วยอ่ะ กินเนื้อย่างเสร็จแล้วไปกินไอติมต่อแล้วค่อยกลับ”

            “วันอื่นเหอะ กว่าจะออกจากร้านเนื้อย่างก็ดึกแล้ว”

            “งั้นกินไอติมก่อนแล้วค่อยไปกินเนื้อย่างก็ได้” ต่อรองกับมันออกไป ได้กินของหวานเป็นเรื่องดีๆ ยิ่งเงินมินโฮด้วยนี่คือดีที่สุดดดดดดด

            “ไว้กินที่คอนวิเนี่ยนก่อนถึงหอ”

            “โหยยยยยยยยยย อะไรอ่ะ”

            “ไหนบอกซอฟครีมอร่อยเดี๋ยวกูเลี้ยงเลยอะ”

            “เออก็ได้ๆ นี่เห็นว่าเสียเวลาหรอกนะ แต่ว่าเอา 2 โคนนะ”

            “นี่เมิงงกมากพอๆ กับแดกมากเลยคีย์”

            “ยอมให้ด่าวันนึงก็ได้ เดี๋ยวจะสั่งเนื้อเยอะๆ ให้เป๋าเมิงแบนเลย” ผมบอกมันก่อนจะหัวเราะลั่น ผมชอบหน้าไอมินโฮเวลามันเอือมผมอ่ะ คือบอกไม่ถูกว่าเป็นยังไง แต่มันก็ตลกดี เอาเป็นว่าผมชอบแหย่ให้มันทำหน้าตาแบบนี้ให้ นี่ผมชักจะเริ่มโรคจิตขึ้นไปทุกที

            “กูว่าแดกบุฟเฟ่ต์ดีกว่า”

            “ง่ะ อะไร ไหนบอกกินเนื้อย่างไง บุฟเฟ่ต์มันหมูย่างชัดๆ” ผมเถียงมันออกไปทันที ไม่ยอมหรอก เรื่องอะไรจะให้เปลี่ยนจากเนื้อย่างมาเป็นหมูย่างล่ะ

            “ก็เมิงแดกมาก”

            “อะไรแต่สัญญาแล้วว่าจะไปกินเนื้อย่าง” ผมเชิดหน้าเชิดตาทวงถาม กูจำได้แม่นเหอะ

            “ใครไปสัญญาด้วยตอนไหน” นั่นไง ดูมันตอบดิ เกลียดกว่าคือตอนมันก้มหน้ามาตอบผม ดูเป็นบุคคลต้อยต่ำยังไงชอบกล

            “กวนตีน กูไม่ไปด้วยแล้ว” ผมว่าพลางผลักมันให้ออกห่าง แต่มันกับเกี่ยวเอวผมไว้แน่นแทน

            “ก็ได้ๆ เนื้อย่าง”

            “เนื้อย่างนะ” ผมถามมันเสียงแข็งซ้ำอีกครั้งเดี๋ยวมันจะหลอกผมอีก

            “อือๆ เนื้อย่าง”

            “อิอิ มินโฮจะเลี้ยงเนื้อย่าง จริงน่าจะชวนจงฮยอนกับแทมินมาด้วยนะ”

            “แค่เมิงคนเดียวก็หมดตัวแล้วเนี่ย”

            “ฮ่าๆ กูไม่ได้กินเยอะขนาดนั้นสักหน่อย” ผมเถียงมันกลับ

            “ไม่เยอะเลยยยยย”

            “เยอะยังไงก็น้อยกว่าเมิงอยู่ดีอ่ะไอหมีควาย” อันนี้ผมพูดความจริงนะ ไอมินโฮกินได้เป็นโลอ่ะ แบบกินคนเดียวได้เป็นโล คือแม่งหมีควายชัดๆ คนธรรมดาที่ไหนจะกินเนื้อย่างได้เป็นโล

            “เปลี่ยนจากหมีควายเป็นเสี่ยโฮ ป๋าโฮอะไรแบบนี้ได้มะ”

            “ตลกเหอะ ไว้เมิงเรียกกูคีย์บอมคนหล่อก่อน ไม่แน่กูอาจจะเปลี่ยนจากหมีควายมาเรียกป๋าโฮ ป๋าโฮ ฮ่าๆ” ผมหัวเราะเสียงดัง มันเองก็ยิ้มๆ ออกมา

 

อ่า บรรยากาศมันชักเริ่มเหมือนตอนที่ไม่มีเรื่องอะไรวุ่นวายให้ผมต้องคิดนู่นนั่นนี่เลยแฮะ หรือว่าชีวิตผมจะกลับเข้าสู่สภาวะปกติแล้ว ฮุเล่~

เอ๊ะ หรือผมจะคิดไปเองว่าเรื่องวุ่นจะจบไปจากชีวิต ตาขวาถึงได้กระตุกแบบนี้ มันซ้ายร้ายขวาดี หรือขวาดีซ้ายร้าย ไม่ใช่สิ ขวาร้ายซ้ายดีใช่มั้ย สรุปว่ายังไง จะมีเรื่องเข้ามาอีกหรอวะ ไม่เอาแล้วนะโว้ย กูเหนื่อยจริงๆ แล้วนะ

-MINHO-

 

             ผมกับมันเดินคุยเสียงดังตลอดทาง ผู้คนที่เดินสวนก็ซุบซิบนินทาอย่างที่มันเคยบอกไว้ก่อนหน้าจริงๆ แหละ สาเหตุหลักๆ ก็คงมาจากผมกับมันที่แต่งตัวเหมือนก็อปกันมาอย่างนั้น ผมโอเคสายตาอิจฉาหรือชื่นชมที่ส่งมาให้นะ แต่ไม่โอเคมากๆ กับสายตาผู้ชายที่จ้องไอคีย์แบบตาวาวแล้วมองผมด้วยสีหน้าไม่พอใจ ถึงได้คว้ามันมากอดคอกอดเอวอย่างที่เป็นอยู่ขณะนี้ ไหนๆ ก็ไม่พอใจกูแล้ว เอาให้มันสุดๆ ไปเลยครับ ให้รู้ไปเลยว่าไอคนตัวขาวๆ ที่เดินยิ้มแป้นนี่มีเจ้าของแล้ว

จะว่าไปไอคีย์มันก็ประเภทที่ผู้ชายให้ความสนใจมาตั้งนานแล้วนะ เวลาออกไปข้างนอกมันถึงชอบชวนผมไปด้วยบ่อยๆ มันกลัวจะมีคนเข้ามารุ่มร่ามแล้วแก้ปัญหาไม่ถูก ก่อนหน้าที่ผมจะคิดเกินเลยกับมันผมก็เอาแต่หัวเราะขำเห็นเป็นเรื่องตลก ตอนนี้ผมว่ามันไม่ตลกแล้ว แค่คิดว่าจะมีคนเข้ามาวอแวกับมันก็ไม่ชอบมากๆ ผมเอาป้ายแขวนคอมันได้หรือเปล่าว่าไอแมวตัวนี้มันมีเจ้าของมีคนดูแลอย่างเป็นทางการแล้ว ผมไม่ได้คิดเล่นๆ นะ ผมจริงจังจริงๆ แล้วว่าแต่เมื่อไหร่มันจะรู้สึกตัวสักทีวะ

 

“มินโฮไปสั่งก่อน เดี๋ยวแวะซื้อน้ำก่อน”

“ไม่สั่งเอาในร้านอ่ะ”

            “มันไม่มีที่จะกิน”

“แล้วไม่กินโซจูหรอ”

“ไม่เอากูกลัวเมา” เห็นหน้าตอนมันพูดก็อดจะขำไม่ได้ สงสัยว่าคงจะเข็ดจนไม่กล้าเมาอีกแล้วล่ะมั้ง

“เมิงแดกโซจูได้ ร่างกายเมิงไม่มีปฏิกิริยากับซากอ้อยไม่เป็นไรหรอก”

“เออใช่ ว่าแต่กูไม่เมาจริงๆ นะ สักนิดก็ไม่เอานะเว้ยกูไม่อยากเมา เมาทีไรตื่นมาชีวิตกูวิกฤตทุกที”

“ฮ่าๆ”

            “ไอเชี่ยยังจะมาขำอีก เมิงนั่นแหละตัวดีเลยไอมินโฮ” มันชี้หน้าคาดโทษผม คิดว่ากลัวหรือไง

“ไปเมิงรีบเข้าไปสั่งได้แล้ว กูหิวแล้วเนี่ย”

            “แล้วไหนบอกว่าเลี้ยงกูไง มาหิวตัดหน้ากูงี้ เมิงเลี้ยงกู เพราะฉะนั้นกูต้องกินเยอะกว่า”

“เมิงก็กินเท่าที่เมิงกินก็พอ กินเยอะๆ ออกกำลังกายก็ไม่รู้จักออก อีกหน่อยเนื้อจะปลิ้นออกมารอบตัว ยิ่งไม่หล่ออยู่แล้วด้วย”

“เมิงว่ากูหรอ”

            “เออว่าเมิงนั่นแหละ กล้ามเนื้ออ่ะมีมั้งมั้ยตัวนุ่มนิ่มไปทั้งตัวอย่างกะผู้หญิง” ผมว่ามันออกไปตามันนี่ขวางใส่ ก่อนจะจ้ำอ้าวหนีเข้าไปในร้านไม่รอผม

 

เราเลือกนั่งในมุมที่ติดกระจกทางเดิน ก็โอเคดีอะนะ เพราะร้านค่อนข้างมืด ถ้าอยู่มุมในเลยก็เกรงว่าจะมองไม่เห็นเนื้อว่าสุกหรือยังไม่สุกเวลาจะคีบเข้าปาก นั่งรอได้สักพักพนักงานก็เอาเมนูมาให้ มันดึงเมนูจากมือผมแล้วเอามาสั่งยาวเหยียด คือถ้ามึงจะสั่งเนื้อทุกส่วนขนาดนี้ มึงบอกเขายกวัวมาให้มึงทั้งตัวเลยมั้ยครับ ไอบ้านี่

“เครื่องดื่มรับเป็นอะไรดีครับ”

“โซจู 2 ขวด แล้วก็โคล่า 1 ครับ”

“รบกวนรออาหารสักครู่นะครับ” แล้วพนักงานก็เดินออกไป เหลือแต่ผมกับมัน ระหว่างรอเนื้อก็เลยกินเครื่องเคียงเล่นไปพลางๆ รองท้องไว้ก่อน

“เออว่าจะถามตั้งแต่อยู่มอแล้ว เมื่อเช้าเมิงออกไปไหนกับพี่อนยู”

“เมิง เมิงเห็นด้วยหรอ”

“เออสิ ไม่เห็นจะรู้ได้ไง” ผมตอบมันออกไป มันทำหน้าไม่พอใจนิดหน่อยก่อนตอบแบบอึกอักออกมา

“ก็พี่เขา คือ ว่า ก็แบบแวะมารับไปกินข้าวด้วย”

“แล้วทำไมต้องแวะมารับไปกินข้าว มารับที่หน้าหอหรอ”

“อือ เขาหิวอ่ะ ก็เลยแวะมาชวนกูไปกินด้วย”

“แล้วเมิงก็ไปอ่ะนะ”

“กูก็หิวเหมือนกัน”

“เห็นแก่กินตลอดแหละเมิงอ่ะ” นี่ถ้าผมไม่ได้นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมันแบบนี้ล่ะก็ รับรองได้เคาะหัวกันไปสักโป๊กแน่ๆ อ่ะ

“แต่ว่าทำไมต้องเป็นเมิงล่ะ เมิงยังสนิทกับเขามากขนาดต้องแวะมารับถึงหน้าหอเลยหรอ” ผมพยายามไล่คำถามเพราะต้องการคำตอบจากมัน

“เอ่อ อะ อะไรเล่า ก็แค่ไปกินข้าวเอง” มันก้มหน้าไม่สบตากับผม แถมยังเอาตะเกียบเขี่ยของกินเล่นอีกต่างหาก นี่คงไม่ได้เป็นแบบที่ผมคิดใช่มั้ย

“มองหน้ากูดิ เมิงโกหกอะไรกู”

“เปล่าซะหน่อย”

“กูบอกให้มองหน้ากูไง” ผมเสียงแข็งใส่ มันถึงได้ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผม

“...”

“เมิงยังไม่ได้เลิกกับพี่เขาอีกหรอ”

 “ไม่ๆๆ กูเลิกกับพี่อนยูแล้ว กูไม่ได้คบกับเขาแล้วนะ” มันตอบออกมาด้วยท่าทางลนลานมือไม้ก็ยกขึ้นปฏิเสธ  

“ที่พูดนี่แน่ใจนะ”

“จริงๆ นะ วันนี้ที่ออกไปก็เพราะไปคุยกับพี่เขาให้เข้าใจ ไม่อยากให้เข้าใจผิดไปนานๆ กูเองก็รู้สึกไม่ดีด้วย พวกเมิงก็คงไม่ชอบใช่มั้ยล่ะที่กูไปคบกับพี่เขาน่ะ แล้วเมิงก็เป็นคนบอกเองให้กูเลิกคบกับพี่อนยูซะ”

 “อาหารที่สั่งได้แล้วนะครับ” พนักงานนำอาหามาวางบนโต๊ะ เห็นสีหน้าผมกับคีย์ที่ดูไม่ดีเท่าไหร่เลยรีบออกไป

“มินโฮ” มันเอ่ยเรียกผมเสียงอ่อน พอผมสบตากับมันก็ยิ้มเจื่อนออกมา

“หืม”

“กูเลิกกับพี่อนยูเขาแล้ว เมิงก็จะไม่ทำอะไรแปลกๆ กับกูอีกแล้วใช่มั้ย”

“เรื่องนั้นมันเป็นเรื่องกูกับเมิง ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพี่อนยูสักหน่อย ที่กูทำก็เพราะว่าอยากจะทำ กูก็บอกไปแล้วไง” รอยยิ้มของมันเจื่อนหนักลงกว่าเดิม ก่อนจะขึ้นเสียงใส่ผม

“ทำไมเมิงถึงชอบพูดจาเอาแต่ใจ ตั้งแต่ตอนนู้นแล้วนะ เมิงคิดว่าอยากจะทำอะไรกูอยากจะพูดอะไรก็ทำได้ใช่มั้ย กูอ่ะแคร์เมิงมากที่สุดเมิงก็รู้นี่ แต่ไม่รู้ว่าเมิงเคยแคร์ความรู้สึกกูบ้างหรือเปล่า”

“แล้วเมิงชอบทำตัวให้น่าโมโหมั้ยล่ะ อยู่ๆ ก็ไปโง่คบกับไอพี่หู้นั่น แล้วไหนจะประชดกูด้วยการทำตัวโง่ๆ อย่างเข้าไปผับเกย์นั่นอีก”

“เมิงเลยทำกับกูแบบนี้น่ะหรอ เมิงโกรธกูมากเลยหรอ” ผมเข้าใจไอคำว่าแบบนี้ของมันนะ แล้วนี่ผมควรตอบมันไปยังไงดีล่ะ

“ก็มีส่วน แต่กูทำเพราะอยากจะทำมากกว่า”

“เมิงช่วยพูดให้เข้าใจได้มั้ย เมิงก็รู้ว่ากูโง่นี่นา” ท่าทางมันหัวเสียจนเก็บไม่อยู่ ไม่แปลกอะไรหรอกถ้ามันอยากได้ความชัดเจน

“...”

“ที่เมิงทำกูคิดว่ามันเกินความเป็นเพื่อน”

“เมิงก็รู้นี่ว่าคนเป็นเพื่อนเขาไม่ทำกันแบบนี้” ผมตอบพร้อมกับจ้องไปที่ดวงตาเรียวรีที่กำลังเบิกกว้างสบตากับผม

“แล้ว...”

“กูคิดกับเมิงเกินเลยไปกว่านั้น”

“เมิงแกล้งกูแล้วสนุกมากใช่มั้ยไอบ้า” มันจิ๊ปากแล้วว่าผม ผมควรพูดอะไรให้มันเข้าใจมากกว่านี้สินะ

“เมิงกล้าแกล้งเอาปากไปดูดตัวใครมั้ยล่ะคีย์”

“...” มันนิ่งเงียบก่อนจะยกโซจูขึ้นมากระดกไปอึกใหญ่ ผมถอนหายใจก่อนจะคีบเนื้อเข้าปาก

“ไม่เห็นจะเข้าใจเลย” มันบ่นเสียงเบามือก็เขี่ยเนื้อบนเตาย่างไปด้วย สงสัยว่าผมจะทำให้มันคิดหนักอีกแล้วสินะ

 

 

 

-KEY-

 

มันบอกกับผมว่ามันคิดเกินเลยไปกับผมมากว่านั้น ระหว่างผมกับมันมีอะไรเปลี่ยนไปจริงๆ สินะ แต่ผมก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าอย่างไอมินโฮมันจะชอบผมจริงๆ อ่ะ ถ้ามันบอกว่าแกล้งผมเอาสนุก ผมว่าผมเชื่อมันง่ายกว่าที่มันมาพูดด้วยสีหน้าจริงจังแบบนี้อีกนะ แล้วนี่สรุปว่ามันชอบผมจริงๆ อ่ะหรอ จริงๆ หรอวะ คิบอม อยากจะรองไห้แล้วครับขุ่นแม่ อึดอัดหัวใจดวงน้อยเหลือเกิน

 

“เมิงกินเหล้าถ้าเมาจะอ้วก” คนรู้ดีมันเอ่ยเตือนออกมาเมื่อเห็นว่าผมกระดกโซจูเข้าปากไปอึกใหญ่ เกลี้ยงขวดเลยเหอะ เดี๋ยวกูจะเมาให้เมิงเช็ดอ้วกคอยดู โทษฐานทำให้กูคิดมาก

“กูเมาก็เพราะเมิงเลยไอมินโฮ”

“อยากเมาก็เมาเหอะ กูดูแลเมิงได้”

“ไม่กูไม่เมา เมิงอ่ะเพี้ยนใหญ่แล้ว ชนดิ ชนๆ เหล้าอาจทำให้เมิงดีขึ้น” ผมบอกมันพร้อมกับหยิบขวดโซจูขึ้นมาจะชนกับมัน แต่ขวดนี่เบาโหวง ลืมไปได้ไงว่าเมื่อกี้ซัดไปหมดขวดแล้ว

“เดี๋ยวขอโซจูเพิ่มอีกขวดด้วยนะครับ” ผมหันไปบอกพนักงาน มินโฮยิ้มบางก่อนจะคีบเนื้อมาไว้ที่จานผม

            “กูบอกจะเลี้ยงเนื้อย่าง ไม่ได้บอกจะเลี้ยงเหล้าเมิงนะคีย์”

“อะไร ได้ไง ไม่รู้อ่ะมื้อนี่เมิงจ่ายเลย” ผมท้วงออกไป ก็มันบอกจะเลี้ยงเนื้อย่างอ่ะ เหล้ากูอยู่ในร้านเนื้อย่างนะ มันต้องจ่ายสิ มื้อนี้ผมจะฟรี สรุปว่าวันนี้ผมกินฟรีทั้งวัน ประหยัดเงินไว้ซื้อเสื้อผ้าได้เยอะเลย ควรมีโปรแบบนี้เข้ามาบ่อยๆ

“ขวดที่ 2 หมดแล้วพอนะ ถ้าเกิน 2 ขวดเมิงจะเวียนหัวแล้วอ้วก” มันบอกผม ผมก็พยักหน้า ก็ต้องเชื่อมันแหละครับ ผมว่ามีหลายเรื่องที่มันรู้จักผมดีกว่าที่ผมรู้จักตัวเองซะอีก

“แล้วถ้ากูอยากกิน 3 ขวดอ่ะ” ผมลองถามมันออกไป แต่พอได้ยินคำตอบแล้วก็แบบ...กูจะพูดไปทำไม

“ไม่กลัวเมาก็ตามใจ แต่ถ้าตื่นมาแล้วอยู่บนเตียงกูสภาพล่อนจ้อนก็ไม่ต้องโวยวายนะ ฮ่าๆ”

“ไอเชรี่ย เมิงแม่งจังไร ชอบรังแกคนไม่รู้เรื่อง” ผมตวาดมันออกไปด้วยเสียงไม่ดังมาก แต่หน้าตาผมก็หาเรื่องมันพอดู เอาเหอะ มันไม่ได้สนใจหรอกว่าผมจะโมโห จะหงุดหงิดอ่ะ

“แหม ไอคนไม่รู้เรื่อง เมิงจะดูรอยที่กัดกูไว้เมื่อคืนมั้ย”

“เฮ้ย กูจะไปทำแบบนั้นได้ยังไง” ผมร้องเฮ้ยออกมาด้วยความตกใจ นี่ผมเอาปากตัวเองไปประทับไว้บนตัวมันด้วยหรอ ฮึก แชร้นจะไม่ทนนนนนนนนน

“จะดูมั้ยล่ะ กูคงไม่กัดคอตัวเองหรอก”

“ไม่เอา ไม่ ไม่ ไม่ ต่อจากนี้ก็จะไม่เมาอีกแล้ว ไม่เมาแน่ๆ” ผมจะไม่เมาอีกแล้วอ่ะ นี่พูดจริงๆ เมาทีไรตื่นมาแม่งชีวิตบรรลัยทุกรอบ

“เออแล้วอย่าเมาอีกนะ ยิ่งไม่มีกูอยู่ด้วยเมิงห้ามเมาเด็ดขาด นี่ถ้ากูไม่ไปเจอเมิงในผับ ไม่รู้ว่าไอบ้านั่นจะลากเมิงไปต่อถึงไหน”

“ไอบ้าไหน”

“จะไปรู้หรอ แล้วเมิงไปอ้อยใครไว้บ้างล่ะ”

“เยอะเลยเมิง กูจำไม่หมด” ผมทำหน้าจริงจังแหย่มันออกไป

“เดี๋ยวเมิงจะโดนคีย์ นี่พูดจริงพูดเล่น”

“ก็ซ้อมๆ ดูไง เผื่ออนาคตหาแฟนเป็นผู้หญิงไม่ได้จริงๆ ถึงหาได้แต่ผู้ชายก็อยากจะเลือกมั้งไง ผิดหรอวะ” อันนี้ผมพูดถูกใช่มั้ยครับ อย่างน้อยคนเราควรมีทางเลือกบ้าง ยิ่งคนหน้าตาดีแบบผม แม้จะไม่ค่อยเป็นที่ต้องการในตลาดของสาวๆ ก็เถอะ

“ผิด มีกูอยู่ทั้งคนเมิงยังจะมองคนอื่นอีกหรอ”

“อ่ะ อะไรของเมิงไอมินโฮ ก่อนพูดนี่คิดบ้าง คนฟังอย่างกูจะบ้าหลายรอบแล้วรู้มั้ย เลิกพูดให้กูคิดมากได้แล้ว”

“ต่อจากวันนี้เมิงได้คิดมากกว่านี้แน่คีย์” หมายความว่าไงอ่ะ ดูมันบอกผมกับผมสิ นี่ผมยังซีเรียสไม่พออีกหรอ แล้วดูยังมีหน้ามาทำทะเล้นยิ้มมุมปากส่งให้อีก เดี๋ยวกูก็เอาตะเกียบจิ้มตาแตกซะเลย น่าหมั่นไส้ชะมัด

 

 

 

--------------PPLight------------
แบบว่า ชัดเจนขึ้นมาอีกเยอะเลยเนอะ 5555555555 
เวลาเห็นปีพ.ศ.ตอนเเรกที่อัพเเล้วเเบบ รู้สึกหดหู่ นี่มัน 57 เเล้วสินะ - - 
ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะที่อ่านกัน อย่าให้เเพรวเวิ่นอยู่คนเดียวเลย ฮา 
ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้า เวลาไม่สามารถระบุได้ แต่จะพยายามไม่ให้ขาดตอน (ขยันสุดๆ)

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,101 ความคิดเห็น

  1. #1012 ❝วายโซซีเรียส❞ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 01:12
    อิเหี่ยวรุกตรงๆอย่างจริงจังละเว้ยยย รอวันนี้มานานละะ
    คีย์เอ้ยยยยย แค่อิเหี่ยวชอบมันน่าคิดมากตรงไหนนนนนน
    #1,012
    0
  2. #966 zuneoka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 01:45
    โอยยย พอลงครบแล้วชอบเลยอ่ะ ใช่เลยย อ่านแล้วเขินนะแต่ก้อขำอ่ะ น่ารักฝุดๆ เลยยยย ชอบคีย์พาโบ้นะ แล้วก็ชอบชายเชวที่ขี้หวงแล้วก้อชัดเจนมากก สนุกอ่ะ รับรองว่าน้องแพรวไม่ได้เวิ่นคนเดียวแน่ ยังไงพี่ก็จะตามอ่านทุกตอนเลยยย นานแค่ไหนก็จะรอจ้าา
    #966
    0
  3. #965 แฟนมินคีย์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 22:51
    เชวชัดเจนมากแล้วนะ ทั้งพูด ทั้งกอดเอว หวงก็บอก

    คิมคีย์ต้องคิดหนักแล้วแหล่ะ จริงๆ ก็แอบหวั่นไหวไปเยอะแล้วดิ อิอิ





    ปล คิมคีย์ม่าง เห็นแก่กินสุดๆๆ 
    #965
    0
  4. #964 แจจ๋า นางฟ้าน่าหวานTVXQ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 22:19
    คีย์เข้าใจอะไรยากมากมินโฮต้องทำใจหน่อยนะ น้องคีย์นี่เสน่ห์แรงจังผู้ชายมองตามมินโฮเลยหวงแต่คีย์ก็ไม่เข้าใจ คีย์นี่เห็นแก่กินมากถ้าโฮไม่รวยนะ
    #964
    0
  5. #962 TAO_OMC (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 23:51
    เมื่อไหร่คีย์จะเข้าใจสักทีว่าป๋าโฮเค้าไม่ได้พูดเล่นนะ อยากรู้จริงๆว่าลงเอยกันยังไงเนี้ย หวง พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยนะมินโฮแถมมีกอดเอวด้วย ลวนลามคีย์ไปเรื่อยเลยนะอิอิ 😊😊
    #962
    0
  6. #961 zominho (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 23:48
    ชอบตอนไม่กอดคอแต่มากอดเอวแทน เขิน
    แถมยังปล่อยให้เค้ากอดอีกวุ้ย
    คีย์ก็อะไรเนี่ย เมียนบอกว่าหวงยังไม่เข้าใจอีก
    พาร์ทที่เหลือช่วยกระชับความสัมพันธ์ให้แนบแน่นเลยนะ
    #961
    0
  7. #960 zuneoka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 21:08
    แถมเม้นหายอีกตะหาก งงเลอ จะบอกแค่ว่าชอบมาก ปลื้มมาก สนุกมากกก เลิ้บฟิคเรื่องนี้มากเลอออ พรุ่งนี้จะมาโฉบอีกทีน้าาา สู้ๆจ้าา
    #960
    0
  8. #959 zuneoka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 21:05
    เม้นผิดที่ตลอดเลอออ
    #959
    0