[ SHINEE FIC ] Sexy Smile : Minho x Key

ตอนที่ 19 : Sexy Smile _18 : ปัญหาเครียดๆ กับชีวิตคีย์บอม (ไม่จบสิ้นเสียที T ^ T)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ก.พ. 57

Chapter 18

 

ปัญหาเครียดๆ กับชีวิตคีย์บอม  (ไม่จบสิ้นเสียที T^T)

 

 

 

            -KEY-

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก หัวหนักอึ้งแบบนี้ได้ไงวะเนี่ย

 

เป็นคำอุทานแรกภายในใจที่ตื่นนอน เมื่อคืนนี้ แดกเหล้าสินะ แต่ก็ไม่ได้เมานี่หว่ายังกลับมาห้องได้

 

เอิ่มห้อง

คุ้นๆ นะ คุ้นๆ ว่า...ไม่ใช่ห้องกู

 

แล้วไอมินโฮที่นอนอยู่ข้างๆ ผมก็ยืนยันได้อย่างดี ผมมานอนอยู่ที่ห้องมันได้ยังไงวะเนี่ย ผมโกรธมันอยู่ไม่ใช่หรอ หรือผมจำอะไรผิดไป เอ๊ะ หรือว่าหายโกรธมันไปแล้ว แต่ก็ ไม่น่าใช่นี่นา แต่ว่า ปกติก็ไม่เคยโกรธมันนาน ฮอลลลลลลลลล ทำไม่หัวสมองมันตันแบบนี้เนี่ย

 

สุดท้ายผมเลยได้แต่ถอนหายใจทิ้ง ก่อนจะพยายามยันตัวเองเพื่อลุกขึ้นนั่ง

 

            “แอร์ทำไมเย็นงี้วะ” ผมบ่นออกมาเมื่อตัวหลุดพ้นจากผ้าห่มไปเกือบครึ่ง แล้วจังหวะที่จะคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวไว้นั่นแหละ เป็นอันต้องช็อค

            “นี่มันรอยเชรี่ยไรรรรรรรรรรรรรรร”

            “อื้อออออ เสียงดังอะไรคีย์” คนข้างตัวโวยวายออกมาทั้งที่ตายังปิด ผมสำรวจรอยจ้ำแดงบนตัวอีกครั้งอย่างไม่เชื่อสักเท่าไหร่

            โอ๊ยยยยย นี่กูฝันหรือเปล่าเนี่ย หาคำตอบของตัวเองด้วยกันหยิกเนื้อไปแรงๆ ซี๊ดดดดดด เลยทีเดียว เอาเป็นว่าไอที่เผชิญอยู่ตอนนี้คือความจริง ความจริงที่แสนโหดร้าย ถึงผมจะไม่เคยผ่านเรื่องชัดชัดช่ากับใครก็ไม่ได้โง่ขนาดจะไม่รู้ว่ารอยที่เต็มอยู่บนอกของผมนั้นคือรอยจูบ อย่าเพิ่งด่วนสรุปสิคีย์บอม ลองพิสูจน์ดูอีกสักนิด ว่าแล้วก็ลองเอามือลูบๆ ดูเผื่อจะเป็นรอยลิปสติกจากสาวสวยสักคนที่เล่นเกมฟัดเหวี่ยงบนเตียงกับผมเมื่อคืนแล้วในที่สุดก็ได้คำตอบที่ชัดเจน...มันไม่ใช่รอยลิปอ่ะ  ฮึก แล้วใคร ใครมันทำกับ อยากจะร้องไห้ คิม คีย์บอมผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องคนนี้ได้ลงคอ ในห้องนี้ผู้หยงผู้หญิงก็ไม่มีสักคน จะมีก็แต่ไอเปรตที่นอนตายอยู่ข้างๆ จริงด้วยสิห้องนี้ก็ห้องของมัน เตียงก็ของมัน แล้วผมที่อยู่บนเตียงมันด้วยสภาพแบบนี้

 

            อย่าบอกนะว่าไอ...

 

            “แค่กๆ แค่กๆ อะไอ แค่ก ทุบกูทำไม” ผมฟาดกำปั้นลงไปบนอกมันอย่างเต็มแรง ตัวการร้ายเบิกตาโพลงพร้อมไอค่อกแค่ก ไม่มีท่าทางติดง่วงให้เห็นแม้แต่น้อย เออดีจะได้คุยกันให้รู้เรื่อง คุยกันแบบแมนๆ

            “เมิงทำอะไรกูไอมินโฮ” ผมถามมันเสียงแข็งมันจ้องหน้าผมนิ่งก่อนจะก้มต่ำมองยังหน้าอกผมที่เต็มไปด้วยรอยหน้าอาย ผมคว้าผ้าห่มขึ้นปิดก่อนจะใช้สายตาอาฆาตสบเข้าดวงตาคมเข้มของมันอย่างคาดโทษ

            “กูขอโทษ”

 

มันขอโทษผมมมม ฮึก มันสารภาพแล้ว ฮือออออออ มันเป็นคนที่ฝืนใจผมสินะ ทำไม ทำไม ไอมินโฮถึงได้เป็นคนโหดร้ายแบบนี้ ผมหมดสิ้นเรี่ยวแรงจะเอ่ยต่อว่ามัน ทำได้แต่ส่งสายตาที่คลอน้ำใสบางๆ ให้ แต่ไอคนกระทำการผิดกับนิ่งเฉย แล้วเอาแต่มองมาที่หน้าผม

 

“เมิงทำกับกูแบบนี้ได้ไงว่ะ กูยังอยากมีแฟนเป็นผู้หญิงนะโว้ย”

-_-

“กูสัญญากับพ่อกับแม่ว่าจะมีหลานให้ท่านอุ้ม”

-_-

“จะมีสาวน่ารักๆ ไปช่วยแม่ทำกับข้าว”

-_-

“แล้วนี่ นี่กูต้องกลับไปบอกแม่ว่า...” ฮึก ผมมองหน้ามันผู้ชายที่ช่วงชิงพรหมจรรย์ของผมไป คือ หน้าคม ตัวสูง เอ่อ โดยรวมนี่ถือว่าหล่อ เฮ้ย ไม่ใช่สิวะ

 “แล้วเมิงจะให้กูทำไง” แล้วมันก็ยอมพูดอะไรออกมา หลังจากที่มันเอาแต่ทำหน้าแบบนี้  ---à  -_-

“เมิงต้องไปแปลงเพศเป็นผู้หญิง” ผมตอบออกไปพร้อมกับเอามือ        ปาดน้ำตาที่รู้สึกว่าล้นเอ่อออกมา มันช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจจริงๆ สินะ ทำไม     คีย์บอมต้องมาเผชิญเรื่องร้ายแรงแบบนี้ด้วย ที่ผ่านมาก็เคยเห็นแต่ในข่าวโทรทัศน์  ที่เพื่อนมันข่มขืนเพื่อน ไม่คิดเลย ฮึก ไม่เคยคิดไว้เลยจริงๆ

 

“เมิงจะบ้าหรือไงไอคีย์!!

 

อ่ะ อะ ไอเชรี่ยมินโฮ กูตกใจหมด อยู่ๆ ก็แหกปากเสียงดังขึ้นมา สภาวะหัวใจกูตอนนี้ยิ่งแสนเปราะบางอยู่ด้วย

“กูเป็นลูกชายคนเดียวในบ้านน่ะเว้ย ต้องมีคนสืบสกุลคิมดิ” หลังจากตั้งสติได้ผมก็ตอบกลับมันออกไป มันขยี้หัวตัวเองก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่

 

คนถอนหายใจต้องผมสิ ผมเป็นคนเสียหายนะ

 

“เอาน่า สกุลคิม มีเป็นล้านคนในเกาหลี” ไอบ้า นี่เมิงปลอบใจกูแบบนี้เนี่ยหรอ ฮืออออออออออ เมิงพูดความจริงแบบนี้ออกมาได้ยังไง

“มันสายเลือดกูมั้ยล่ะ เมิงนี่แม่งเฮงซวยที่สุดเลยยยยยยยย~” ด้วยความเสียใจทำให้ผมตะเบ็งเสียงใส่หน้ามัน เผื่อมันจะรู้ตัวและสำนึกผิดบ้าง ไม่ใช่มาทำหน้าเมื่อยอกเมื่อยใจแล้วมองหน้าผมอย่างในตอนนี้

“แล้วนี่เมื่อไหร่เมิงจะหยุดแหกปากโวยวายสักที”

“ก็กูจะเรียกร้องความเป็นธรรมให้ตัวกูอ่ะ เมิงไปแปลงเพศเป็นผู้หญิงแล้วมารับผิดชอบกูเดี๋ยวนี้เลยนะ”

“เมิงพอ เมิงหยุดเพ้อเจอได้แล้ว”

“ฮืออออออออ เมิงมันคนเลวไม่ยอมรับผิดชอบ”

“รับผิดชอบเหี้ยไร กูยังไม่ได้ทำอะไรเมิงเลย กลับห้องไปอาบน้ำแล้วเตรียมตัวไปเรียนได้แล้วไป”

“อะ อะไรนะ เมิงยังไม่ได้ทำอะไรกูเลยหรอ อะ ไอคนโกหก”

“กูไม่ทำคนไม่มีสติหรอกเว้ย!!

“ก็รอยมันฟ้องนี่หว่า ก็ถ้าเมิงไม่ทำมันจะเป็นแบบนี้ได้ไง”

“จะให้ลองให้ทำดูมั้ยล่ะ เมิงไม่ได้ลุกมานั่งด่า นั่งเวิ่นไม่หยุดแบบนี้หรอก” ไม่ว่าเปล่า มันเขยิบเข้ามาใกล้ผมด้วย ผมเลยต้องกระชับผ้านวมให้แน่น พร้อมปากที่ร้องห้ามมัน

“เฮ้ยๆๆ หยุดเลยๆ เมิงไม่ต้องทำ กูเชื่อแล้วๆ แต่ว่า ไอรอยๆ ที่ตัวกูหมายความว่ายังไง”

“เออ อันนั้นกูทำเอง แล้วก็ขอโทษแล้วไง”

“เมิงทำแบบนี้กับกูทำไมวะ เมิงอดอยากปากแห้งขนาดนั้นเลยหรอ”

“อย่างกูเนี่ยนะ กระดิกนิ้วทีเดียวก็เรียงหน้ามาให้แอ้มแล้ว” ใช่ ถูกอย่างที่มันบอก แล้วสิ่งที่มันทำกับผมนี่เพื่ออะไร หรือว่า...

“กูไม่ใช่ของแก้ขัดใครนะสัส” ผมตะโกนออกไปด้วยความโมโห ถึงแค่นี้มันจะไม่เสียหายอะไรก็เถอะ แต่ใครจะไปยอมเป็นของแก้ขัดกัน ยิ่งคีย์บอมคนรักศักดิ์ศรีด้วยแล้ว จะไม่ยอมเด็ดขาด

“กูก็ไม่ได้ทำกับเมิงเพราะว่าเอามาแก้ขัดใคร กูทำเพราะว่าเป็นเมิง”

“หมายความ...”

“เมิงหยุดพูด แล้วกลับห้องไปเดี๋ยวนี้เลยไป!” มันแหกปากเสียงดังจ้องตาผมเขม็ง ผมบอกแล้วใช่มั้ยว่าเวลามันโวยวายอ่ะโคตรน่ากลัว แล้วชีวิตผมก็เข้าอีหรอบเดิม

 

ยอมมมมมมมมมมม

 

“กะก็ได้ แล้วกระเป๋ากูอยู่ไหน” แล้วทำไมผมต้องทำตัวไม่มีปากมีเสียงด้วยเนี่ย คนที่มีสิทธิจะโวยวายไม่ใช่ผมหรอ - - ?

“เฮ้ออออออออออออออออ มึงไม่ได้เอากลับมา” มันลากเสียยาวพร้อมทำหน้ารู้สึกขัดใจ

“อ้าวแล้ว...”

“ไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วค่อยมาปลุกกู กูจะนอนต่อ” ยังไม่ทันที่ผมจะได้ถามหากระเป๋าต่อว่าอยู่ไหน มันก็พูดแทรกออกมารัวเร็ว

“เฮ้ย เมิงอย่าเพิ่งนอนดิ”

“กูบอกว่าจะนอนไง!!

“มิน...” แล้วผมก็ได้แต่เอากาศออกจากปาก เมื่อคนที่มีประเด็นกับผมอยู่ดีๆ ดันหนีหายโดยเอาหน้ามุดเข้าไปผ้าห่ม

 

โอเค กูเข้าใจแล้วว่าเมิงจะนอน

 

แล้วสรุปว่าผมยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่สินะ ฮอลลลลลลลล โล่งอกไปที  จริงสิยังโล่งอกไม่ได้ รอยจ๊วบจ๊าบนี่ก็ปัญหาใหญ่นะ T T

 

“นี่มันเรื่องอะไรกันวะ กูงงเหอะ” ผมขยี้หัวตัวเองเผื่อมันจะไปกระตุ้นให้สมองทำงานแล้วคิดอะไรออกมากขึ้น ไอที่ว่าทำเพราะว่าเป็นกู คือ หมายความว่าไง ทำไมไม่อธิบาย แล้วทำซะแทบจะไม่เหลือที่ว่างเลยเนี่ยนะ

โอ๊ยยยยยยยยยยยยย เมื่อคืนนี้แม่งเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย คราวก่อนก็ยังไม่เคลียร์เลย แล้วนี่อะไรของมึงอีกวะมินโฮ ทำกูสับสนไม่เข้าใจอีกแล้ว ทำไมเป็นคนเข้าใจยากแบบนี้วะ T T

 

            เครียดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

            โอเคพับเก็บไปก่อน คีย์บอมเหนื่อยแอนด์เพลียเหลือเกิน  ไปอาบน้ำอาบท่าคงจะเบาหัวมากขึ้น เออใช่ ห้องไอมินโฮมีของให้เล่นในห้องน้ำเยอะเลย คงจะทำให้อารมณ์ดีขึ้นมาอีกสักนิด ชีวิตคีย์บอมตอนนี้ต้องการพลังงานทดแทนอย่างเร่งด่วน เอาเรื่องบ้าๆ พวกนี้ออกไปจากชีวิตผมที

 

ว่าแต่ ..วันนี้ผมต้องใส่เสื้อกากๆ ของไอ   มินโฮไปเรียนใช่มั้ย ?

 

 -MINHO-

 

 

            ปัง!

 

            เสียงประตูห้องน้ำที่ได้ยินทำให้ผมเลื้อยออกมาจากผ้าห่มอย่างโล่งอก ที่หนีเข้าไปมุดอยู่แบบนั้นก็เพราะยังหาคำตอบดีๆ ให้ไอคีย์ไม่ได้ จะไปมีคำตอบดีๆ ให้ได้ไงล่ะ ในหัวนี่มีแต่เรื่องหื่นกาม *,,* ขนาดรู้ตัวอยู่แท้ๆ ว่าตัวเองเป็นคนมีความผิด แต่พอเห็นรอยจ้ำแดงที่เกิดจากฝีมือตัวเองที่ดูจะแดงเถือกกว่าเมื่อคืนมันก็ห้ามความรู้สึกหวิวๆ ในอกไม่ได้อยู่ดี

            ผมรู้ว่าไอคีย์มันเครียด ผมก็เครียดไม่ต่างจากมันเท่าไหร่หรอก มึงคงไม่เข้าใจถึงจิตใจอันดีงามของกูที่สามารถยับยั้งช่างใจไม่ปล้ำคนเมา แล้วต้องมาช่วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำได้หรอก  เฮ้ออออ ผมนี่มันพระเอกจริงๆ เถอะ

 

            “แล้วนี่กูจะทำไงต่อดีวะ” ยิ่งคิดไปถึงตอนที่มันตื่นมาโวยวาย เรื่องสาวน่ารัก สาวที่เป็นช่วยคุณแม่มันเข้าครัวได้อะไรทำนองนั้น แล้วแบบ...เมิงนี่เพ้อฝันอะไรไม่ได้ดูเง้าหน้าตัวเองบ้างเลย ความแมนสักนิดหาไม่เจอแบบนี้ ผู้หญิงที่ไหนเขาจะสนใจวะ ชีวิตเมิงนี่กูพยากรณ์อนาคตไว้ได้เลย ต้องได้เป็นเมียเท่านั้น แล้วจะเมียใครไม่ได้ด้วย ต้องเมียกู ชเว มินโฮ รูปหล่อคนนี้

 

อ้อ มีเรื่องใหญ่อีกเรื่อง ขอบอกว่าใหญ่มากกกกกกก จำกันได้ใช่มั้ยครับ  ไอคีย์มันบอกว่าให้รับผิดชอบโดยการแปลงเพศ นี่คือ มันคิดได้ไง เมิงเอาส้นเท้าคิดใช่มั้ย หรือมันช็อคจนเสียสติ ยอมรับว่าตอนที่ได้ยินผมนี่เอ๋อแดกสุดๆ ไม่เคยคิดว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้ ดีที่ว่ายังไม่ได้ทำอะไรมันเกินเลยไปกว่านั้น

อ่า แล้วถ้าเกิดวันหนึ่งเกิดคุมสติตัวเองไม่ได้จับมันปล้ำขึ้นมา หวังว่าผมคงไม่ต้องแปลงเพศเพื่อรับผิดชอบมันตามที่มันบอกหรอกนะ   

บอกแล้วว่าชีวิตไอมินโฮน่ะน่าสงสารที่สุดดดดดดด ว่าแล้วก็ขอถอนหายใจยาวๆ อีกสักหน่อย เฮ้ออออออออออออออออออออออออ~

 

            -KEY-

 

 

เสื้อไหล่ตกนี่มันแฟชั่นจริงๆ เลย ไอมินโฮตัวมันก็สูงกว่าผมไม่เท่าไหร่ แต่ไหล่แม่งกว้างแท้ นี่ถ้าผมไหล่กว้างๆ แบบมันอาจจะทำให้คีย์บอมคนนี้ดูหล่อขึ้นก็เป็นไปได้ ผมมองสำรวจตัวเองในกระจกเป็นที่เรียบร้อยแล้วถึงได้เลิกอันเชิญตัวเองออกจากห้องน้ำ

 

แว๊บบบบบบบบบ

 

เอ๊ะ ตะกี้ไอมินโฮหรือเปล่าที่เดินสวนเข้าไป ก็ต้องมันอยู่แล้วสิ ไม่ใช่ก็ผีแล้วแหละ ว่าแต่มันจะรีบอะไรของมันนักหนา แต่ก็ดีแล้วล่ะนะ มีเวลาทำใจก่อนจะเจอมันอีกสัก 20 นาที เฮ้อออออออออ ตอนที่อาบน้ำแล้วต้องลูบเนื้อตัวของตัวเองก็อดจะทั้งมองทั้งจ้องรอยแดงๆ ไม่ได้ จำได้ว่าเมื่อวานเพิ่งจะทะเลาะกับมันไปไอเรื่องที่มันปากพล่อยพูดไม่รู้จักคิด แล้วมันก็ทำผมวีนแตกจนวิ่งโล่ไปหาสองสาวฮยอนซึง และดงอุน และด้วยคำแนะนำดีๆ จากพวกมัน ชีวิตคีย์บอมคนแมนเลยได้ไปโผล่อยู่ในผับเกย์ ช่างเป็นประสบการณ์ชีวิตที่อเมซิ่งสุดๆ และที่เหนือกว่านั้นคือ ในเช้าของวันนี้ผมมาปรากฏตัวอยู่บนเตียงของมินโฮ พร้อมสภาพที่เหมือนโดนหมาฟัดยังไงอย่างนั้น

 

นี่ผมควรจะเอายังไงกับมันดี ที่มันพูดจาดูถูกยอมรับว่าโมโหมาก ก็เลยพูดประชดออกไปแบบนั้น ส่วนเรื่องที่มันทำกับผมเมื่อคืนนี้ บางทีก็อยากจะคิดว่ามันเมาแล้วเผลอทำอะไรไม่ทันคิด แต่จากคำที่มันตอบดูยังไงก็มีเจตนาตั้งใจ แล้วจะให้ผมไม่คิดอะไรเลยก็คงไม่ใช่

 

ระหว่างผมกับมันนี่มีอะไรที่เปลี่ยนไปหรือเปล่า...หรือมันจะสงสารเรื่องที่ผมหาแฟนไม่ได้สักทีจริงๆ เลยเสนอตัวเองให้ หรือมันกำลังหยอกผมเล่นขำๆ เพื่อเป็นสีสันให้แก่ชีวิตบ้าบอคอแตกของมัน เฮ้อออออออออออ ผมไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ มันเป็นเพื่อนที่ผมรักและสนิทมากๆ เลยนะ ทำไมผมถึงเดาไม่ออกเลยล่ะว่ามันต้องการอะไรกันแน่

นี่ผมควรเริ่มคุยกับมันยังไงดี แต่คำตอบของมันแต่ละครั้งที่ได้ฟังก็ทำเอาหน้าหล่อๆ ของผมชาไปหมด = =”

 

“มินโฮกูไปเรียนก่อนนะ” ผมบอกออกไป ก่อนจะแอบหยิบปากกาที่โต๊ะเขียนหนังสือมันมาด้ามนึง แอบคิดไม่ได้ว่าบางทีไออาการที่มินโฮเป็นอยู่อาจเพราะสาเหตุยังไม่พร้อมเจอผมก็ได้ นี่ผมกับมันมีอะไรที่เปลี่ยนไปจริงๆ สินะ

 

ว่าแต่ผมแต่งตัวแบบนี้ดูตลกยังไงก็ไม่รู้สิ จะเป็นเรียนแบบนี้คงอายสาวๆ แย่ ผมว่าควรจะหาเสื้อมาใส่คลุมซะหน่อย อีกอย่างแอร์ในห้องเรียนก็หนาวมากด้วย รบกวนเสื้อผ้ากากๆ ของมึงต่ออีกนิดนะมินโฮ

ผมเดินออกจากห้องของมัน ในหัวก็ยังคิดไม่ตก พยายามเดาไปเรื่อยว่ามินโฮมันกำลังเป็นอะไรของมันกันแน่ เอ๊ะ หรือบางทีมันอาจจะเปลี่ยวที่ไม่มีแฟนสักที แต่ก็ไม่น่าใช่นี่หว่า สาวสวยๆ รุมล้อมมันออกเยอะแยะ ถ้าจะเลือกสักคนไม่เห็นว่าจะยากตรงไหน ประเด็นนี้คงต้องตัดออกไป

 

เอ่อ บางทีเรื่องผมกับมินโฮยังเครียดไม่พอสินะ ถึงได้มีผู้ชายหน้ามึนๆ มาโบกมือหยอยๆ ตรงหน้าผมอยู่ตอนนี้

 

“จำได้ว่าวันนี้น้องคีย์มีเรียนตอนบ่าย พี่ก็เรียนบ่ายเหมือนกันเลยแวะมารับน่ะ” คนที่เอ่ยคำพูดนี้ออกมาไม่ใช่ใครที่ไหน พี่อนยูนั่นเอง เฮ้ออออออออออ จะว่าไปกับพี่อนยูนี่แม่งก็เรื่องเยอะสุดๆ จะว่าไปแล้ว พอตั้งแต่รู้จักกับพี่อนยูไอมินโฮก็เปลี่ยนไป หรือเป็นเพราะมันไม่พอใจที่พี่อนยูเข้ามาวุ่นวายกับผม ถ้าเกิดมันรู้เรื่องความสัมพันธ์ของผมกับพี่อนยูขึ้นมาล่ะ งื้อออออออออออ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้นนี่นา ผมควรจัดการเรื่องนี้ก่อนที่ไอมินโฮจะรู้ดีมั้ยนะ

“น้องคีย์” พี่อนยูเอ่ยชื่อผมอีกครั้งหนึ่งหลังจากที่ผมเอาแต่เงียบ ผมควร  ปฏิเสธพี่เขาไปเลยดีมั้ยนะ

“คือว่าผม...”

“พี่จะชวนคีย์กินมื้อเที่ยงด้วยกันที่ร้านซูชิน่ะ น้องคีย์ทานข้าวเที่ยงมารึยัง”

“จริงหรอฮะ” ไม่ๆ ผมไม่ได้ทำตาลุกวาว หรือพูดออกไปด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเลยสักนิด ผมพูดเจรงงงงงงงงงงงงงงงงงง

“อืมมมมมมม ไปกินด้วยกันนะน้องคีย์” ปลาดิบ ไข่หวาน ปลาหมึกยักษ์ ไข่กุ้ง ทูน่า เทมปุระ ม่ายยยยยยยยย ไม่ช่ายยยย ความคิดอะไรพวกนี้ไม่ได้วิ่งเข้ามาในสมองผมเลย

 

“ได้ครับ” เอ๊ะนั่นเสียงใครตอบออกไป (* .*  ) ?

 

เฮ้ยยยยยยยยยย

เฮ้ยยยยยยยยยยยยยย

เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

โอ๊ยคีย์บอม ของแดกทำชีวิตมึงพังอีกแล้ว นี่ไม่สำนึกเลยหรือไงวะ ว่าไอครั้งก่อนก็เพราะเรื่องกินนี่แหละที่ทำให้ชีวิตมันวุ่นวายแบบนี้

 

“น้องคีย์ครับ ขึ้นรถได้แล้วนะ” ฮึก ผมควรจะทำยังไงดีอ่ะ อยากจะร้องไห้

 

คร๊อกกกกกกกกกกก~
            (โอ๊ย ท้องดันเสือกร้องอีก)

 

เอาน่าถือซะว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้ร่วมโต๊ะอาหารกับพี่อนยูในฐานะแฟน(ที่พี่คิดเออเอง)แล้วกัน อีกอย่างเรื่องปากท้องเป็นเรื่องสำคัญ ผมต้องดูแลให้ดีหน่อย บอกไว้ก่อน ว่าที่พูดคือไม่ใช่ข้ออ้างใดๆ ทั้งสิ้น อย่ามองคีย์บอมคนหล่อเป็นพวกเห็นแก่กินไป เพราะผมจะรับไม่ได้มากๆ เพราะนั้นไม่ใช่ความจริง 

    

“น้องคีย์ดูมีเรื่องไม่สบายใจนะครับ มีปัญหาอะไรรึเปล่า”

 

โอ๊ยยยยยยยยยยย เยอะครับ ขอบอกเยอะ พี่เองก็ด้วยครับ ปัญหาตัวฟายเลยยยยยยยย

 

“ก็นิดหน่อยน่ะครับ” โถ่ววววววววว ทำไมสิ่งที่หลุดจากปากผมถึงเป็นเช่นนี้ได้

“มีปัญหาอะไรที่น้องคีย์ไม่สบายใจ แล้วคิดว่าพี่พอจะช่วยได้ น้องคีย์บอกพี่ได้นะครับ พี่จะช่วยน้องคีย์เต็มที่” พี่อนยูหันหน้ามาบอกกับผม เอ่อะ แล้วทำไมต้องส่งมือมาบีบที่มือผมด้วยล่ะ แล้ว แล้วววว คือถ้าผมกระชากมือกลับนี่มันน่าเกลียดมั้ยอ่ะ ก็ผมไม่ชอบให้พี่มาจับผมนี่นา

“เป็นอะไรไปน้องคีย์” สงสัยว่าการกระชากมือกลับจะน่าเกลียดว่ะ โอ๊ย ช่างแม่งเหอะ แค่นี้ก็น่าปวดหัวพออยู่แล้ว

“ผมมีเรื่องไม่สบายใจจริงๆ แหละครับ” ใช่คีย์ ต้องทำในสิ่งที่ถูกต้องต้องอธิบายให้ชัดเจน เพราะถ้าปล่อยให้ยืดเยื้อมากกว่านี้มันจะทำร้ายพี่อนยู แล้วทำร้ายตัวมึงเองด้วย ที่สำคัญไอมินโฮจะได้ทำตัวปกติสักที ฮืออออ นี่ผมแคร์มันใช่มั้ยเนี่ย

“เรื่องอะไรครับน้องคีย์”

“ไว้เราแวะกินข้าวเสร็จแล้วค่อยคุยกันก็ได้ครับ”

 

คือ ผมยังยืนยันคำเดิมนะครับ ว่าคิมคีย์รูปหล่อคนนี้ไม่ได้เห็นแก่กินแน่นอน  

 

 





-----------PPLight----------
มาดึกไปนิดนึง แต่ได้ฟิคเเบบจบพาร์ท *0* ช่าช่าช่า 
คิดว่าตอนต่อไปนี่ควรเป็นไงดี ? ? ? ? ? ? ?
เขียนฟิคเเนวนี้ก็เหมือนนั่งเวิ่นกับตัวเอง เขียนจบนี่อาจเพี้ยนได้ - -  
เเต่เเพรวจะไม่ยอมเพี้ยนไปคนเดียว ยังไงคนอ่านก็ควรมาเพี้ยร่วมกัน *ฮา*
ยังไงฝากติดตามตอนหน้าด้วยเน้อ~

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,101 ความคิดเห็น

  1. #1009 ❝วายโซซีเรียส❞ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 00:29
    ไล่มินโฮแปลงเพศ โอ๊ยยยฮา 55555555555555555555555555
    มินโฮไม่มีข้ออ้างละทำเป็นโหด โถ่ว
    คีย์นี่ก็เห็นแก่กินตัลหลอดดดดดดดดดดดดดด
    #1,009
    0
  2. #951 แจจ๋า นางฟ้าน่าหวานTVXQ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 19:10
    คีย์แกนี่เห็นแก่กินจริงๆพี่หู้ก็คิดไปไกลแล้ว คีย์เมาแล้วจำอะไรไม่ได้เลย มีการให้ชายโฮไปแปลงเพศ55 ว่าแต่จะทำไงให้ความแมนคีย์ลดลงล่ะ
    #951
    0
  3. #949 Nam Chonticha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:38
    งื้ออออ คีย์บอมน่ารักสุดๆ มุ้งมิ้งมากเวลาเมา อนยูแบบ..แลดูอบอุ่นน งุงิ คุคิ เฝ้ารอคอยตอนถัดไปนะค้ะะ 5555
    #949
    0
  4. #948 KEYaPLE (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:00
    ขำคิมคีโหมดสร่างเมา
    ฮามาก 
    เฮียอนยูวก้อน่ารักใจดีและอบอุ่นน้ะ
    แต่ถอยห่างคิมคีย์เถอะ เรื่องนี้ชเววิน
    #948
    0
  5. #947 แฟนมินคีย์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:51
    ฮาตรงให้แปลงเพศเนี่ย คิดได้ไง จะให้คนขืนใจแปลงเพศมารับผิดชอบ

    แปลงแล้ว ใครจะทำใครท้องดีหล่ะ 555555



    แล้วพี่อนก็เหมือนจะรู้ว่าคีย์เห็นแก่กินนะเนี่ย เข้าถูกทางตลอด

    อยากจะรู้ว่าจะสลัดพี่อนออกไปยังไง 



    แต่น้องแพรวเวิ่นเก่งนะ เวิ่นต่อไปเรื่อยๆ ตามสบายเลย คนอ่านชอบ เพี้ยนก็ไม่กลัว 555555555



    คำผิด

    เอากาศ --> เอาอากาศ

    ได้เลิก --> ได้ฤกษ์

    เป็นเรียน --> ไปเรียน
    #947
    0
  6. #946 zuneoka (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 06:39
    โอยยยย ฮาอ่ะ ฮามากกก ว่าชอบคีย์โหมดเมาแล้วนะ ชอบโหมดนี้มากกว่าอีกอ่ะ โหดมันฮาดีอ่ะ น้องคีย์คนแมนนน 5555 น้องแพรวไม่ได้เพื้ยนคนเดียวหรอกพี่เชื่อออ นี่ชอบเรื่องนี้มากนะ ชอบฟิคน่ารักฮาอ่ะ อ่านแล้วแบบวี้ดวิ้วมากกกกก อนยูมาไงเนี่ยย ตอนแรกนึกว่าแทคซะอีกมายืนรอ นึกว่าติดใจคนสวยย แอบสงสารอนยูนะ แต่คีย์ที่เห็นแก่กินเนี่ยชอบอ่ะ รักเลยย 555
    #946
    0