[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 57 : Chapter 48 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    23 ก.พ. 56

Chapter 48

 

“พี่ซีวอนพาผมมาที่นี่ทำไมหรอครับ” คนตัวบางเอ่ยถามออกไป ตาเรียวก็มองสำรวจรอบตัวของตัวเอง ไนต์คลับหรูที่เต็มไปด้วยนักเที่ยวกลางคืนกำลังสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน ซีวอนไม่ได้ตอบอะไร หากแต่ชี้มือไปยังคนกลุ่มใหญ่ที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามา

            “อะไรหรอครับพี่ซีวอน” ตาใสมองตามทิศทางที่อีกคนชี้ ปากเองก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย ก่อนจะสะดุดยังร่างสูงคุ้นตา

            ถึงแม้จะมองจากมุมนี้ เขาก็มั่นใจว่านั่นคือมินโฮ

            “นั่นมินโฮ” คนตัวเล็กเอ่ยออกมา ซีวอนพยักหน้าตอบกลับ

            “อืม พอปิดงานก็มากินเลี้ยงแบบนี้แหละ”

            “แล้วพี่ซีวอน เอ่อ...”

            “พี่ว่าน้องคีย์คงไม่รู้ใช่มั้ย ว่ามินโฮกับดาร่าเขาสนิทกันมากแค่ไหน”

            พอได้ยินเข้าแบบนั้น ตาเรียวก็อดจะสังเกตไม่ได้ แล้วก็อย่างที่ซีวอนว่าไม่มีผิด ทั้ง 2 คนดูสนิทสนมกันมาก

            สนิทมากกว่า เขากับมินโฮเสียอีก

            “ถึงจะมีงานคู่กันบ่อยๆ แต่ถึงขั้นป้อนอาหารให้กัน เดินกอดแขนกันแบบนี้ พี่ว่ามันก็แปลกเกินไป” ซีวอนเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะสังเกตคนฟังว่ามีอาการอย่างไร

            “...”

            “พี่ว่ามินโฮดูใจร้ายกับน้องคีย์ไปนะ” ซีวอนยังคงย้ำคำพูดให้คีย์คิดไม่ตก มือหนาเองก็พลักเอาแก้วที่คลุ้งไปด้วยแอลกอฮอล์ไปหาร่างบางที่นั่งหน้าซึมตรงหน้า มือเรียวยกขึ้นมาดื่มได้เพียงอึกเดียวก็เบ้หน้าด้วยความไม่ชอบทั้งกลิ่นและรสชาติ ซีวอนยิ้มเอ็นดูในท่าทางของอีกคน

            “เหล้าดูจะไม่เหมาะกับน้องคีย์จริงๆ พี่สั่งอะไรอ่อนๆให้เอามั้ย”

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ” ตอบกลับก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มอีกอึก และมองไปยังดาร่าและมินโฮที่กำลังสนทนากันอย่างออกรส

 

            เพราะความจริงเป็นแบบนี้รึเปล่า...

            เพราะเขาไม่เคยรู้อะไรใช่มั้ย

 

          “ดาร่าออกไปกับมินโฮแล้วล่ะ” คีย์พยักหน้ารับรู้ ก่อนจะกระดกแก้วเหล้าตรงหน้าจนหมด เห็นแบบนั้นซีวอนก็อดจะยิ้มอย่างมีเล่ห์นัยไม่ได้

 

            ยิ่งเห็นแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อ กับดวงตาที่เริ่มฉ่ำเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ซีวอนก็ยิ่งได้ใจ

 

            “เราเองก็กลับกันเถอะน้องคีย์”

 

            คนตัวสูงประคองร่างโงนเงนจนมาถึงห้องนอนของตัวเอง พาร่างบางไปยังเตียงใหญ่ คนตัวเล็กที่รู้สึกไม่คุ้นกับห้องที่ตัวเองอยู่มองซ้ายทีขวาทีก่อนจะสบกับดวงตาคม

           

            “ไม่ใช่ห้องผมนี่ครับพี่ซีวอน”

            “อืม นี่เป็นห้องพี่”

            “ทำไมถึง...”

            “น้องคีย์จะกลับไปอยู่คนเดียวให้คิดมากเรื่องของมินโฮทำไมกันล่ะ” คำพูดของซีวอนเหมือเน้นยำเรื่องที่ตัวเองเพิ่งเจอมา เด่นชัดในความรู้สึกของคีย์อีกครั้ง ตัวบางสับสนไปหมด แล้วยิ่งพอเอาทุกเรื่องมารวมกัน ก็เหมือนว่าตัวเองกำลังโดนหักหลัง ซีวอนมองใบหน้าเศร้าหมองของคนตัวเล็ก ก่อนจะกดริมฝีปากตัวเองลงยังแก้มนิ่ม ดวงตากลมช้อนขึ้นมองอย่างตกใจ ก่อนจะได้รับรอยยิ้มใจดีตอบกลับ มือหนาเองก็บรรจงลูบกลุ่มผมนุ่มคล้ายปลอบประโลม

            “น้องคีย์โดนมินโฮเอาเปรียบอยู่เรื่อยนี่มันไม่แฟร์กับน้องคีย์เลยนะครับ” เรียวนิ้วยาวของซีวอนปราดยังคราบน้ำตาให้คนตรงหน้า ก่อนจะจูบลงยังเปลือกตาที่ชื้นแฉะจากน้ำตา และเริ่มไล่ริมฝีปากมายังแก้มนวล และจบยังที่ริมฝีปากสีชมพูสวย คนตัวเล็กทำท่าจะถอยหนี หากแต่ซีวอนเองก็ยังบดจูบไม่ยอมปล่อย

 

            ไม่พลีพลาม ไม่เร่งรีบ ค่อยไล่ละเลียดชิมความหวานจนคนตัวบางที่เกร็งตัวต่อต้านยอมคล้อยตาม

 

            มือหนาค่อยกดไหล่ให้คนตัวเล็กนอนราบลงไปยังเตียงนอน พร้อมกับลิ้นชื้นที่เขาไปแตะป่ายยังลิ้นเรียวเล็ก กลิ่นเคล้าคลุ้งของรสแอลกอฮอล์ที่คนตัวเล็กลิ้มรสไปดูเหมือนจะปรุงแต่งให้รสจูบหวานหอมขึ้นมากจนแทบยากจะละริมฝีปากให้ออกห่างได้ แต่สุดท้ายแล้วซีวอนก็ต้องล่ะจากเรียวปากสวยเพื่อให้คนตัวบางได้รับอากาศ ริมฝีปากหนากดเม้มยังซอกคอขาวจนเป็นรอยบาง ก่อนจะเน้นย้ำให้ขึ้นสีสด และไล่ต่ำลงเรื่อยๆเพื่อสร้างรอยช้ำแดงบนผิวขาวใสของคนใต้ร่าง

            คีย์กลอกตามองฝ้าเพดาน ทั้งสับสนและวุ่นวายไปเสียหมด ระหว่างมินโฮกับดาร่าดูยังไงก็สนิทสนมกัน   

            แต่มินโฮก็ย้ำอยู่บ่อยๆว่าตัวเขาเป็นแฟนของมินโฮ

            “อื้ออ จะ เจ็บ” แรงขบกัดจากฟันคมทำให้คนตัวเล็กร้องออกมา ก่อนจะถอยหนีหากแต่ร่างสูงก็ยึดลำตัวไว้ไม่ให้เขยิบออกห่างได้ มือขาวยื่นมือจะกระชับเสื้อที่เม็ดดุมถูกแกะจนหมด แต่ซีวอนก็ไม่ยอมให้เป็นไปตามความต้องการของคีย์  

            “ปล่อยผมนะครับพี่ซีวอน” คนตัวบางที่ดูเปลี่ยนไปจากตอนแรก ทำเอาซีวอนถอนใจออกมา ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแล้วสบตากับร่างเล็ก

            “ทำไมล่ะครับน้องคีย์ มินโฮเองก็คงสนุกอยู่เหมือนกัน” ประกายตาที่เจือด้วยความสับสนของคนตัวบางนั่นหมดไปแล้ว เหลือแต่เพียงความกังวลที่ฉายชัดให้เขาได้เห็น

            “แต่ผมทำแบบนี้ไม่ได้”

            “ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ หืมม” เอ่ยถามออกไป ก่อนจะหอมฟอดเข้าที่แก้มขาว คีย์ก้มหน้านิ่งเงียบไม่พูดกับเขาอีก ซีวอนจึงถือโอกาสเอื้อมมือจะสัมผัสร่างขาวอีกครั้ง แต่คนตัวเล็กก็ขยับตัวหนี

            “เถอะน่าคีย์ สนุกด้วยกันดีกว่านะ”

            “แต่พี่ซีวอนครับ ผมทำแบบนี้ไม่ได้หรอก ผมทำไม่ได้จริงๆ”

            “...”

            “ถ้ามินโฮรู้ขึ้นมา คะแค่นี้ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วนะครับ” คนตัวเล็กพูดจาติดขัด หากแต่ใบหน้าหวานก็จ้องสบตาเขา

            “แล้วทีมินโฮทำกับน้องคีย์ล่ะ นายนั่นไม่เห็นจะสนใจความรู้สึกน้องคีย์เลยนะ”

            “แต่ผมทำไม่ได้จริงๆครับพี่ซีวอน ผมทำไม่ได้ มินโฮต้องไม่พอใจมากแน่ๆ” คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมาเพื่อยืนยันคำพูดของตัวเองว่าไม่สามารถทำได้จริงๆ

            “คีย์...” ซีวอนเอ่ยเรียกเมื่อเห็นน้ำตาที่ขึ้นคลอจนเต็มหน่วยตา

            “วันก่อนมินโฮพาผมไปเที่ยว ซื้อขนมแล้วก็ตุ๊กตาให้ผมด้วย ฮึก ผมดีใจมากเลยนะครับที่มินโฮใจดีกับผม ผมไม่อยากโดนมินโฮเกลียด ฮืออออ พี่ซีวอนมินโฮจะเกลียดผมมั้ยครับ ผมกลัว ฮึก ผมไม่อยากโดนมินโฮเกลียด” มือเรียวเขย่าแขนของซีวอนทั้งที่สั่นเทา น้ำตาที่เอ่อคลอเมื่อครู่ก็ไหลอาบแก้มขาวอย่างน่าสงสาร ซีวอนยกมือขึ้นเกลี่ยคราบน้ำตา ก่อนจะดึงคนตัวเล็กกว่าเข้าสู่อ้อมกอด แล้วลูบผมปลอบ 

 

            “มินโฮไม่มีทางเกลียดคีย์ลงหรอกนะ”

 

            ไม่รู้ว่าใช้คำพูดเอ่ยปลอบไปเท่าไหร่คนตัวเล็กถึงหยุดร้องไห้แล้วหลับทั้งที่ยังกอดเขาไว้แน่น ซีวอนจัดท่าทางให้คีย์นั้นนอนลงบนที่นอน พร้อมกับผ้าผืนหนาที่ห่มจนปิดถึงคอ

            “เห็นแบบนี้แล้วใครจะไปใจร้ายด้วยลงล่ะ หรือว่าพี่ใจดีเกินไปกันแน่นะน้องคีย์”

 

.

.   50%

.

           

            Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

           

            เสียงกังวานของโทรศัพท์ปลุกเรียกร่างบางให้หลุดจากฝัน มือเรียวคว้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นรับสายทั้งที่ยังไม่ยอมเปิดเปลือกตาเสียด้วยซ้ำ

 

            “ฮัลโหลดาร่า” เสียงคุ้นหูที่เรียกชื่อตัวเอง ทำให้ร่างบางยอมลุกขึ้นมานั่ง เพื่อไล่ความงัวเงีย

            “ว่าไงคะพี่ซีวอน”

“ไม่โกรธพี่ใช่มั้ยถ้าแผนไม่สำเร็จ” คำพูดที่ได้ฟังทำเอาหญิงสาวแทบหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง คิ้วเรียวสวยขมวดยุ่งอย่างไม่พอใจ

“มันใช่เวลาที่พี่จะใจดีมั้ยคะ พี่ทำแผนชั้นพังไปด้วยรู้มั้ย”

“พี่ขอโทษแล้วกัน” ซีวอนเอ่ยขอโทษออกไป เพราะเท่าที่จับน้ำเสียงได้ ดูถ้าว่าหญิงสาวจะไม่พอใจอยู่มากทีเดียว

“แล้วพี่จะเอายังไงต่อ” ดาร่าลดน้ำเสียงไม่พอใจลง ก่อนจะลอบถอนหายใจโดยไม่ให้ปลายสายนั้นได้ยิน

“ถ้าหมายถึงคีย์ ก็พอแค่นี้แหละ ไว้จะไปหาเด็กจีนน่ารักๆควงเล่นแก้เซ็ง”

“อ้าว นี่พี่เซ็นสัญญารับงานที่จีนหรอคะ”

“ตอนแรกก็ลังเลว่าจะไปดีมั้ย แต่ตอนนี้มั่นใจแล้วแหละ ไปเปลี่ยนบรรยากาศที่นู่นสักพักคงจะดี แล้วเราล่ะเอาไง” ซีวอนเอ่ยถามกับ เพราะอยากรู้ว่าอีกคนจะเอายังไงต่อ

“ก็คงต้องเปลี่ยนแผน” หญิงสาวตอบออกไปตามความจริง

“หึ เป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจริงๆนะดาร่า”

“ชมกันแบบนี้ก็เขินแย่สิคะ อะ เกือบลืมแน่ะ คราวก่อนที่ฉันไปหาพี่ที่คอนโด ดูเหมือนจะทำต่างหูหาย”

“พี่เองก็ไม่เห็นด้วยสิ แต่ยังไม่ได้เรียกแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดหรอก จะเข้ามาหาเองรึเปล่า” ซีวอนเอ่ยถามกลับไป

“ค่ะ พอดีว่าแพงซะด้วย ยังไงรบกวนพี่ด้วยแล้วกันชั้นอาจจะเข้าไปตอนเย็นๆ”

“จริงสิ แล้วเมื่อคืนมินโฮออกไปกับดาร่าไม่ใช่หรอ” ซีวอนถามออกไปในเรื่องที่เพิ่งนึกขึ้นได้

“ชั้นแกล้งเมาแล้วให้มินโฮออกมาส่งที่คอนโดน่ะคะ”

“พี่ก็คิดว่า...”

“ไม่ใช่อย่างที่พี่คิดหรอกค่ะ ตั้งแต่คบกับคีย์ก็ดูว่าจะไม่ได้สนใจใครเลย ที่ดูสนิทสนมมากสุดก็มีแค่ชั้นที่ถ่ายงานคู่กันบ่อยๆนี่แหละ”

“อืมม แล้วเมื่อคืนมินโฮกลับเลยหรือว่ากลับไปที่งานต่อล่ะ”

“ยังไงก็คงกลับไปที่งานอยู่แล้ว เพราะเอารถของพี่กาอินมาส่งชั้น ยังไงถ้าไม่มีอะไรแล้วแค่นี้นะคะพี่ซีวอน” คนตัวบางกดวางสายก่อนจะมานั่งหัวเสียใหม่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสบายใจได้เปราะหนึ่ง

 

กล้องที่แอบตั้งไว้

 

“ดีนะที่รอบคอบ ไม่ได้เรื่องจริงๆพี่ซีวอน” คนตัวบางเอ่ยบอกกับตัวเอง อย่างน้อยแค่มีรูปคีย์ที่อยู่ในห้องซีวอนแค่นี้ก็พอจะขู่ให้คีย์ไม่กล้ากลับไปหามินโฮ รวมถึงการปั้นเรื่องให้มันดูแย่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร 

 

ยิ่งพี่ซีวอนไปจีนด้วยแล้วก็คงถามไถ่อะไรไม่ได้

“สนุกหน่อยนะคีย์บอม”

 

.

.

.

 

          พอวางสายจากดาร่าไป คีย์ที่นอนหลับสนิทเมื่อครู่ กำลังลืมตาตื่นและมองมายังเขา ท่าทางงัวเงียที่น่ามอง ทำเอาชายหนุ่มอดนึกอิจฉามินโฮไม่ได้ที่เห็นคนน่ารักแบบนี้ทุกวัน

            “เดี๋ยวหาอะไรกินใต้คอนโดแล้วพี่จะพาไปส่งนะ” คีย์ไม่ตอบอะไรแต่พยักหน้าเป็นการตอบกลับ

 

ซีวอนทำตามอย่างที่บอก เมื่ออาหารเช้าที่แทบไม่มีการพูดจาอะไรเกิดขึ้นจบลง รถสีเงินคันหรูก็ขับพาคีย์มายังหน้าคอนโดของมินโฮ คนตัวเล็กกล่าวขอบคุณเสียงเบา

“ดูแลตัวเองดีๆด้วยล่ะ” ซีวอนเอ่ยบอก ดวงตาเรียวสบมองก่อนจะพยักหน้าให้แล้วลงจากรถ

เพราะไม่รู้ว่าดาร่าคิดจะทำอะไรต่อ จึงได้บอกออกไปแบบนั้น พอคิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่ไม่ได้ทำอะไรอีกฝ่ายจนถึงขั้นเกินเลยก็รู้สึกสบายใจอย่างช่วยไม่ได้

 

 

ซีวอนขับกลับออกไปยังถนนใหญ่แล้ว แต่คนตัวบางก็ยังไม่ได้สาวเท้าก้าวไปไหน

 

ละอายใจ...

 

เขาไม่กล้าพบมินโฮในเวลานี้หรอก ถึงแม้ซีวอนจะบอกว่าเมื่อคืนมินโฮกลับบ้านเช้า ยังไงก็คงคิดว่าคีย์ออกไปเรียน ทำตัวให้เหมือนปกติ ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ยังไงเขาก็ไม่อยากสู้หน้ามินโฮอยู่ดี แล้วยิ่งรอยช้ำสีแดงที่เป็นจ้ำตามตัวนี่เอง...ถ้าเกิดมินโฮเห็น

 

แค่คิดว่าถ้าหากมินโฮรู้เรื่องของตนเองน้ำตาก็ไหลอย่างช่วยไม่ได้

ถึงอีกคนจะทำเรื่องที่ไม่น่าพอใจ แต่เขาก็ไม่ควรทำแบบนี้เลย ถ้าหากเมื่อคืนเขาและพี่ซีวอนเกิดมีอะไรกันขึ้นมาจริงๆ คงรู้สึกผิดจนไม่กล้าเจอหน้ามินโฮอีกแน่ๆ ขนาดตอนนี้ เขาก็ไม่รู้จะทำยังไงตอนที่พบกัน

 

 

Rrrrrrrrrrrrrrrrr

 

เสียงโทรศัพท์ที่ร้องดังทำให้คีย์ต้อยยกมือมือขึ้นปาดน้ำตาก่อนจะคว้าโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาดู

 

...แทมิน...

 

มันอดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นชื่อของคนที่โทรหา แต่ก็ดีแล้วแหละที่ไม่ใช่มินโฮ เพราะคงต้องปล่อยให้อีกคนรอสายจนสุดท้ายต้องส่งข้อความฝากไว้แทน

“ฮัลโหลแทมิน”

(อ่า ในที่สุดก็มีคนรับ)

“อะไรหรอแทมิน”

(ก็พี่มินโฮโทรมาหาผม แล้วโทรศัพท์ผมมันปิดเครื่องอยู่เลยไม่ได้รับสาย แล้วก็ยังฝากข้อความมาถามอีกว่า อยู่กับพี่คีย์รึเปล่า แต่พอผมโทรกลับพี่มินโฮก็ไม่ได้รับสาย ก็เลยโทรหาพี่คีย์แทน)

“...”

(พี่คีย์ ทำไมไม่รับสายพี่มินโฮหรือโทรกลับล่ะฮะ) เมื่อเห็นว่าคนปลายสายยังเงียบ แทมินเอ่ยถามออกไปอีก

“คือ เอ่อ”

(มีเรื่องอะไรกับพี่มินโฮรึเปล่าฮะ...ถ้าไม่คุยกันให้เข้าใจไม่ดีนะฮะ แล้วนี่พี่คีย์อยู่ที่ไหนอยู่ที่มหาลัยหรือเปล่า)

“ตอนนี้พี่อยู่หน้าคอนโดมินโฮ”

(นี่พี่คีย์กำลังไปหาพี่มินโฮอยู่หรอฮะ)

“เปล่า พี่ยังไม่ไปหามินโฮหรอก” คีย์ตอบแทมินออกไป คนปลายสายเองก็เงียบไปครู่หนึ่ง

(ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจคุยกับผมก็ได้นะฮะ)

“พี่คุยกับแทมินได้จริงๆหรอ” พอได้ยินแบบนั้น คีย์ก็ยกยิ้มบางออกมา

(ทำไมจะไม่ได้ล่ะฮ่ะ เอาไว้พี่มาที่มหาลัยนะฮะ)

“งั้นพี่จะไปหาแทมินนะ” คีย์รีบตอบกลับตามคำบอกของแทมิน อย่างน้อยเขาก็ยังมีแทมินในสถานการณ์ที่แย่แบบนี้

“คือ เอ่อ ถ้าเกิดมินโฮโทรหาแทมินอีก)

(ผมก็จะบอกว่าพี่คีย์อยู่กับผม พี่มินโฮเขาคงไม่สบายใจที่พี่ไม่ยอมรับสาย)

“ยะ อย่างนั้นดีแล้วใช่มั้ย”

(ถ้าจะให้ดีกว่านี้พี่คีย์ควรรับสายพี่มินโฮ เอาเป็นว่าผมรออยู่นะรีบๆมานะฮะ) พอวางสายจากแทมินไป มือเรียวก็อดจะกดข้อความของมินโฮที่ส่งมาตั้งแต่ชั่วโมงก่อนซ้ำอีกครั้งไม่ได้ ข้อความที่บอกว่า ให้โทรกลับ กับถามว่ากินอะไรแล้วใช่มั้ย เป็นเหมือนอย่างที่พี่ซีวอนบอกจริงๆ ว่ามินโฮคงคิดว่าเขาออกไปเรียนตอนเช้าเลยไม่เจอกัน

 

“ถ้าทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้คงดี” คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงยังกระเป๋า

 

 







---------------------PPLight--------------------

นี่เเพรวคิดอะไรอยู่ ดูเลวร้ายพิกล - -
โปรดติดตามตอนต่อไป~

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6640 RK CYP (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 18:10
    ออมม่าหนูมีรอยง้าาาาาาาาาาา TT พี่มินนนนนนนนนนนนน
    #6,640
    0
  2. #6563 kaeo (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 21:59
    รอดตัวไปนะคีย์บอม,,,แต่เจ๊ดาร่านี้จะไม่ยอมง่ายใช้มั้ย



    นางมารสุดดดดดด ไปเลย
    #6,563
    0
  3. #6479 Choip (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:58
    ดาร่าฉันอยากฆ่าเธอจริงๆ นะ
    ทำไมเป็นคนเลวร้ายขนาดนี้

    คีย์ก็ดีแสนดีจริงๆ แล้วแบบนี้จะทำอะไรต่อละ
    #6,479
    0
  4. #6302 Yabbybayyab (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 23:42
    ตอนแรกกะจะด่าซีวอน แต่ตอนท้ายแกไม่ทำอะไรน้องคีย์ ก็รอดไป -.-
    ซีวอนเอ๋ย กลับไปหาฮีชอลไป๊ -3-
    พี่มินหวังว่าพี่จะไม่หึงโหดแบบคราวที่แล้วอีกนะ ไม่เอานะ *^*
    #6,302
    0
  5. #6270 puppygirl (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 22:18
    ดาร่าเนี่ยเเผ่นเยอะจริง -_-

    คีย์สู้ๆน่ะ5555
    #6,270
    0
  6. #6194 KiM (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 07:42
    ซีวอนคือคนดีมาก ไม่ทำร้ายน้องคีย์
    นี่เหลือแค่ถ้ามินโฮรู้แล้วจะเป็นยังไง
    ไม่อยากให้ชเวรู้เลยนะจริงๆมันต้องดราม่ายาวแน่ๆ
    ฮอลลล ทำไมดาร่าร้ายเง้ T T

    #6,194
    0
  7. #6063 TAO (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 16:42
    อยากรู้จังว่าตอนต่อไปจะเป็นอย่างไง ดาร่าร้ายชะมัด สงสารคีย์อ่ะ มีความสุขไม่เท่าไหร่ก้อดาม่าเสียแล้วอ่ะ จะมีตอนต่อไปอีกหรือเปล่าอ่ะ
    #6,063
    0
  8. #6062 lovekey (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 10:27
    อ่านไล่ๆมาตอนจบ เหมือนเคยอ่านแล้วเมื่อนานมาแล้ว



    คนเขียนสู้ๆนะคะ เรื่องนี้จะมาต่อหรือเปล่าก็ไม่รู้เนอะ



    ชีวิตน้องคีย์เศร้าเคล้าน้ำตามา อ่านแล้วอยากจะเข้าไปกอดปลอบประโลม เมื่อไหร่จะเข้าใจกันสักที

    ส่วนคู่ของแทมจงก็เหมือนจะไปด้วยดีแล้วเนอะ
    #6,062
    0
  9. #6059 SoulShinePinK (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 16:42
    ไรเตอร์ สนุกมากมายอ่ะ ติดตามอยู่น้าาาาา ชอบมินคีย์มาก กิ้วววววว!!!!เอ๊อะๆ!(?)
    #6,059
    0
  10. #6054 sesang (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 02:14
    เหมือนที่น้องแพรวบอก.. ดูมันชักจะเลวร้ายขึ้นทุกที
    เรื่องนี้ มันไม่ง่ายเลย..จริงๆ
    เรื่องที่ควรจบ ก็ไม่จบ แถมยังเลวร้ายลงไปอีก
    ซีวอน ก็กลายเป็นเหยื่อไปอีกคน... พาร์ทนี้ทำพี่ปวดหัวเลยอ่า
    #6,054
    0
  11. #6052 E NO (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 14:45
    ไรเตอร์..........ค้างมากเลยอ่ะ
    อยากรู้มากๆๆว่าจะเป็นไงต่อ
    ตอนนี้มีแต่ความอยาก....รู้มากกกกกกกกกกกก (รู้แล้ว)
    อัพไวๆๆๆนะเอาใจช่วย นี้เราอ่านข้ามปีเลยนะเนี่ยดันมาค้างซะงั้น (โกดอ่ะ)
    แต่ก็เปนกำลังใจให้ รักไรเตอร์ จุ๊บๆๆๆ
    #6,052
    0
  12. #6050 A-ru (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 17:46
    โอ้ย ขยันหาเรื่องจัง คนอ่านหัวใจจะวาย

    ลุ้นเหลือเกินว่าเรื่องจะเป็นไง

    กลัวน้องคีย์เสียใจ น้องเพิ่งจะมีความสุขได้หน่อยเดียวเอง 

    แพรวเธอใจร้ายมากนะ ให้น้องคีย์ของแชร้นนนนนมีความสุขแค่ตอนเดียวเองเรอะ

    ใจร้ายที่สุด!
    #6,050
    0
  13. #6037 มินคีย์หวาน (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 16:16
    ซีวอน ตอนนี้ดูหล่อขึ้นมาเลยนะ 55

    ดาร่า เธอนี้มันร้ายจริงๆ อยากตบอ่ะ นี่พูดเลยยยยย

    โอยยยย สงสารคีย์ จะร้องไห้ YY

    ไรเตอร์แพรวมาต่อไวๆ เราค้างมาก

    ช่วงนี้น่าจะปิดเทอมแล้วใช้มั้ยยยย แต่งอีกๆ

    เราเป็นกำลังใจให้ เราผูกพันธ์กับฟิคเรื่องนี้มากนะ ฟิคตั้งแต่ม.5ยันจะขึ้นปี2แล้ววว 55555555



    #6,037
    0
  14. #6013 Keyoflove Fullinglove (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:39
    กรี๊ดดดเกรียดนางมารร้าย ขอให้กรรมตามสนองเร็วๆ
    #6,013
    0
  15. #6012 zuneoka (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:07
    ดาร่าร้ายมากอ่ะ มินโฮต้องเข้าใจผิดยกใหญ่แน่ๆ TT
    น้องคีย์ก็น่าสงสาร เกือบตกเป็นของเฮียวอนซะแล้ว 555
    ลุ้นอ่าคะ ดาร่าต้องเอามาแบลคเมน้องคีย์ชัวร์
    #6,012
    0
  16. #6011 อิ อิ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:45
    ฮือออออออออออออ ต้องมีดราม่าอีกแน่เลย
    แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดาร่าขอให้กรรมตามทัน
    ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากได้ดราม่าแล้วววววววว
    #6,011
    0
  17. #6001 takkyekk (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:54
    นังดาร่านี่มันจริงๆๆเลยนะ
    แหม หน้าด้านใด้โล่เลย คีย์ยิ่งอ่อนยิ่งกว่าอ่อน ต่อโลกอยู่
    หวังว่ามินโฮจะใม่โมโหมากนะ T_T
    #6,001
    0
  18. #6000 mikie (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:47
    ชายเชววววว นายรุ้ไหมเนี่ยยยย ว่าคีย์ต้องมาเจอกับอะไร



    ไปอี๋อ๋ออออกับดาร่าทำไมย้าาาาา



    โชคดีที่พี่ซีวอนใจอ่อนนน เฮ้ออออ



    ไม่งั้นคิมคีย์ของช้านนนคงไม่รอด T^T

    #6,000
    0
  19. #5999 takkyekk (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:21
    โห น้องคีย์ มานอนกอดคนอื่นแบบนี้
    แถมยังให้เค้าฝากรอยใว้อีก กลับใปโดนหนักแน่
    ใว้ใจคนง่ายเกินใปแล้ว เกือบใปแล้ว
    #5,999
    0
  20. #5998 ปังคีย์ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:07
    ขอขอบพระคุณซีวอนเป็นอย่างสูง(ที่ไม่เลวตามดาร่า)

    แล้วทางมินโฮอ่ะ ทำไมถึงไปสนิทกับดาร่าแล้วออกไปไหนกัน

    ถ้าไม่มีอารัยก็แล้วไป แต่ถ้า........เค้ารับไม่ได้

    คีย์กุนเค้าซื่อสัตย์กับแกคนเดียวนะมินโฮ อย่าทำคีย์เสียใจล่ะ

    ซีวอนทำรอยไว้แบบนั้น มินโฮต้องคิดไกลแน่ๆ

    อร๊ายยยไรเตอร์เค้าลุ้นอ่ะ มาอัพต่อเร็วๆนะคะ สู้ๆ
    #5,998
    0
  21. #5997 อิ อิ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:55
    กร๊าดดดดดดดดดดดดดดด ชายชเววววว
    ขอบคุณมากกกก ที่ไม่ทำอะไรคิมคีย์
    แต่อิชเวมินโฮคะ จะรู้มั้ยเนี้ยว่าเมียแก
    กำลังเสียใจอ่ะ นิสัยมากกก แล้วเด๋ว
    พอเห้นรอยที่คอของคิมคีย์เด่วก้อจะอาระวาด
    ไม่ฟังอะไรอีก เฮ่อออออออ
    #5,997
    0