[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 56 : Chapter 47 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 ก.พ. 56

Chapter 47

 

หลังจากไล่แทมินไปอาบน้ำอาบท่า จงฮยอนก็ถือโอกาสสำรวจห้องอีกคน ห้องนอนสีฟ้าอ่อน แบบเดียวกับผ้าปูเตียง ตู้โชว์ของที่มีแต่ของเล่นแปลกๆ บนเตียงกับโต๊ะหนังสือเองก็มีตุ๊กตาตัวเล็กที่ทำหน้าตาตลก มือหนาหยิบขึ้นมาดูก่อนจะยกยิ้มขำไม่คิดว่าแทมินจะชอบของแบบนี้ หลังจากวางตุ๊กตาในมือลง จงฮยอนเองก็ยังกวาดสายตาสาดส่องไปเรื่อยจนเผลอไปสะดุดยังอัลบั้มภาพเข้า

“เสียมารยาทหน่อยนะแทมิน” จงฮยอนเอ่ยบอกคนเป็นเจ้าของที่ไม่ได้รับรู้อะไร ก่อนจะหยิบเอาอัลบั้มรูปไปนั่งดูยังโซฟา

“ยิ้มอะไรฮะพี่จงฮยอน” คนตัวบางที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมาเห็นคนริมฝีปากของจงฮยอนที่กำลังวาดยิ้มก็อดถามไม่ได้

“รูปแทมินตลกดี” มือหนาชูอัลบั้มภาพที่เปิดอยู่ให้คนตัวเล็กเห็น แทมินเห็นแบบนั้นก็รีบก้าวขาไวไปทิ้งตัวนั่งลงข้างๆยังพื้นที่ว่าง ใบหน้าน่ารักอดจะยู่หน้าใส่ไม่ได้

“เสียมารยาทนะฮะ”

 “อะไรดูไม่ได้รึไง แล้วนี่สระผมตอนกลางคืนเดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก” จงฮยอนว่าอัลบั้มลงบนโต๊ะก่อนจะหันมามองแทมินที่ผมยังเปียกลู่

“เดี๋ยวไปเอาไดร์เป่าผมห้องพี่เจสมาเป่า แป๊ปเดียวก็แห้งฮ่ะ” ตอบอีกคนไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเห็นสายตาดุๆส่งมาให้

“งั้นก็รีบเลยเดี๋ยวพี่จะเป่าให้ นี่ดึกแล้วพี่เองก็ต้องกลับบ้าน”

 “ไม่เอาไม่ให้กลับฮ่ะ” คนตัวเล็กสวนกลับทันที จงฮยอนมองตาใสแจ๋วที่จ้องมายังเข้า ก่อนจะครางถามในลำคอ

“หืมมม”

“อยู่ห้องผมนะ” มือหนาขยี้ลงยังผมเปียกๆของแทมินด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะเอ่ยไล่ให้คนตัวบางรีบไปเอาไดร์มาเป่าผมได้แล้ว

 

.

.

.

           

 หลังจากที่ผมของแทมินแห้งดีแล้ว คนตัวบางก็ถูกบังคับให้เข้านอน เพราะถ้าดื้อจงฮยอนก็จะกลับบ้าน พอห่มผ้าห่มให้เรียบร้อยจงฮยอนก็ไปอาบน้ำอาบท่า ก่อนจะกลับมาเห็นคนตัวเล็กที่กำลังขีดเขียนลงยังสมุด ถ้าให้เดา ก็คงเป็นไดอารี่ที่เขาเคยอ่านแน่ๆ พอแทมินเห็นว่าเขาออกมาจากห้องน้ำแล้วมือบางก็รีบยัดสมุดกับปากกาเก็บยังเก๊ะบนหัวเรียง

“พี่บอกให้เรานอนได้แล้วไง”

“ก็รอพี่จงฮยอน”

“โอเค พี่มาแล้วนอนได้แล้วรู้มั้ย” จงฮยอนทิ้งตัวลงยังพื้นที่ที่แทมินแบ่งให้ ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดโคมไฟลง

 “ผมน่ะ ไม่ได้ลืมเรื่องเมื่อเย็นหรอกนะ” แทมินเอ่ยออกมา กินเวลาอยู่นานทีเดียวกว่าจะได้รับเสียงตอบกลับจากจงฮยอน

“พี่จะอธิบายให้ฟังถ้ามันถึงเวลา”

“พี่จงฮยอนคบผมเป็นแฟนได้แค่คนเดียวนะฮะ”

“...”

“ถ้าพี่จงฮยอนไม่ชอบอะไรที่ผมทำก็บอกผมนะฮะ”

“หืมมม”

“ก็อย่างนิสัย หรืออะไรก็ช่าง ถ้าพี่ไม่ชอบพี่ต้องบอกผมนะฮะ”

“พี่ชอบที่แทมินเป็นแบบทุกวันนี้”

“ไม่รู้ล่ะ ผมไม่อยากให้พี่มีเหตุมาพูดตอนขอเลิกผม แบบที่บอกว่าดีเกินไปนี่ผมก็ไม่เอาเหมือนกันนะฮะ ผมขอปฏิเสธทุกคำบอกเลิก ผมพูดไว้เลยนะฮะ” จงฮยอนยิ้มขำกับคำพูดเอาแต่ใจของอีกคน ถ้าหากตอนนี้อยู่ใต้แสงไฟคงได้เห็นแววตาดื้อรั้นของคนข้างตัวเป็นแน่

 

ที่ผ่านมาไม่เคยชอบให้ใครมาผูกมัด แต่พอเป็นแทมินมันก็กลายเป็นตรงข้ามไปหมด

 

“นายนี่นะ นอนได้แล้ว” จงฮยอนว่าพลางรวบคนที่นอนหงายเข้าหาตัว แผ่นหลังบางชิดเข้ากับกำแพงอกแข็งแรง มือที่โอบก็กุมมือเรียวของแทมินไว้

“พี่จงฮยอน” มือเล็กยกมือข้างที่จงฮยอนจับแตะริมฝีปาก ข้อนิ้วแข็งนั้นถูกสัมผัสด้วยกลีบปากนุ่ม

 

“ผมรักพี่นะฮะ”

 

 

บอกเพราะอยากที่จะบอก อยากเน้นย้ำให้คนที่เขารักฟัง ว่ารัก...อยากให้รู้ว่ารักแค่ไหน

 

 

 

 

“พี่ก็รักแทมิน”

 

 

 

 

ได้ยินสักทีคำที่รอคอยมาตลอด

 

...รัก...

 

 

กว่าน้ำตาจะแห้งเหือดแล้วกล่อมอีกคนให้หลับลงได้ก็กินเวลาไปเสียนาน แล้วทั้งที่หลับไปแล้ว เสียงเบาบางที่อีกคนพร่ำถามว่า รักแทมินจริงๆนะ ยังแว่วเข้าในหู สำหรับแทมินคำบอกรักจากเขาคงเป็นสิ่งสำคัญ ยิ่งเห็นแบบนี้ก็ยิ่งชัดเจนเลยว่า แทมินไม่ได้โตขึ้นเลยสักนิดจากวันที่ได้รู้จักกัน อาการดื้อดึง แววตารั้นๆที่เห็น หรือคำพูดยอกย้อนที่ได้ยินหลายครั้งก็ดูเหมือนจะสร้างขึ้นมาเป็นเกาะปกป้องตัวเองเสียมากกว่า แทมินยังคงเปราะบาง และน่าทะนุถนอม หลังจากแทมินหลับไปแล้วเขาเองก็แทบไม่ได้นอน คิดนู่นนั่นนี่จนเช้าตรู่ สุดท้ายก็เลือกลุกออกจากที่นอน พร้อมกับหยิบเอาบุหรี่และไฟแช็กออกไปยังนอกระเบียง

 

อากกาศยามเช้าที่นิ่งเงียบสงบทำให้จงฮยอนนึกอิจฉา

หากใจเขาสงบไม่ต้องคิดกังวลอะไรได้แบบนี้ก็คงดี

 

ย้อนนึกกลับไปตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้จักกัน ตอนนั้นคนตัวเล็กยังคงคิดว่าเขาเป็นพระเอกขี่ม้าขาวอยู่เลยสินะ แล้วก็เพราะความนึกสนุกของเขาเองที่ทำให้เรื่องมันบานปลาย แต่ใครจะคิดไปถึงล่ะว่า คนตัวเล็กๆที่ดูไม่ประสีประสากับโลกเท่าไหร่ คนที่มองโลกในแง่ดีอย่างแทมิน จะเป็นคนที่เข้มแข็งได้ขนาดนั้น แม้กระทั่งกำแพงหนาๆที่เขาสร้างขึ้นมาปิดกั้นความรู้สึกที่เรียกว่ารักก็พังลงเพราะความพยายามของคนตัวเล็กนั่น

 

ความพยายามของนายมันมากมายจริงๆนะ

ต่อจากนี้พี่เองก็คงต้องพยายามไม่แพ้กัน

.

.     50%

.

 

            บานประตูห้องถูกเปิดออก พร้อมกับร่างเพียวบางในชุดสีสันแสบตา ดาร่าดึงแว่นที่สวมออกก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนั่งลงยังโซฟาหรู ซีวอนเองก็เดินตรงไปยังตู้เย็นพร้อมกับหยิบน้ำผลไม้มาบริการแขก

            “แผนดีๆที่ว่านี่คืออะไรกัน” เอ่ยถามออกไปพร้อมกับนั่งลงยังฝั่งตรงข้ามกับหญิงสาว ใบหน้าสวยวาดยิ้มกว้างออกมา

            “ก็ทำให้คีย์เป็นของพี่ไงคะ พี่ว่าแผนนี้ดีมั้ยล่ะ”

            “ทำให้คีย์เป็นของพี่อย่างนั้นหรอ”

            “อืม ใช่ค่ะ ดาร่าคิดว่าพี่คงสนใจ” หญิงสาวพยักหน้าตอบ พร้อมกับหยิบน้ำผลไม้ขึ้นจิบ

            “ถ้าทำได้แบบนั้นก็ดีสิ แล้วนี่พี่ต้องทำยังไงบ้างล่ะ” ซีวอนถามกลับด้วยความสนใจ หญิงสาวยิ้มละมุนที่แผนขั้นแรกนั้นสำเร็จ

 

            ดึงซีวอนมาร่วมมือ

 

            “ก็เดี๋ยวเย็นนี้ถ่ายงานเสร็จ แล้วก็กินเลี้ยงกันตามปกติ ยังไงมินโฮก็ต้องอยู่ต่อแบบทุกครั้งอยู่แล้ว พี่ก็แค่หลอกให้คีย์ออกมา”

            “หลอกคีย์ออกมาอย่างนั้นน่ะหรอ แล้วคืนนี้เลยเนี่ยนะ ไม่กะทันหันไปหน่อยหรอดาร่า”

            “ถ้าพลาดตอนนี้ ก็ต้องหาโอกาสใหม่อีก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะมีงานคู่กันอีกเมื่อไหร่” หญิงสาวพูดพร้อมทำหน้าคบคิด  

            “สรุปว่ายังไงก็ต้องตามนั้นใช่มั้ย”

            “ใช่ค่ะ หลอกให้มาที่ผับคืนนี้ เดี๋ยวชั้นจะเล่นละครนิดหน่อย ถึงเวลาฉันว่าพี่คงรู้อยู่แล้วว่าต้องพูดยังไง อ้อ...หลอกคนซื่อๆให้กินเหล้าสักแก้วนี่คงไม่ยากสำหรับพี่ใช่มั้ยล่ะคะ

            “แล้วหลังจากนั้นล่ะ”

            “คีย์คงไม่กล้ากลับไปหามินโฮอีกแล้วแน่ๆ ส่วนพี่จะเอ็นดูต่อหรือยังไงก็แล้วแต่พี่”

            “ยืมมือพี่ขจัดคีย์บอมงั้นสินะ” ซีวอนเองก็ใช่คนโง่ที่จะไม่เข้าใจความต้องการของอีกฝ่าย

            “เรียกว่าเพื่อผลประโยชน์ของทั้ง 2 ฝ่ายจะดีกว่ามั้ยคะ” ดาร่าตอบกลับออกไป ก่อนจะได้เห็นรอยยิ้มกรุ่มกริ่มจากใบหน้าหล่อ

            “นั้นสินะ แล้วว่าแต่พี่จะหลอกคีย์ให้ออกมายังไงล่ะ”

            “ไว้ชั้นจะบอกพี่อีกทีแล้วกันนะคะ”

            “นี่วางแผนไว้หมดแล้วสิเนี่ย”

            “ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ แต่ถ้าพี่ไม่ช่วยชั้นเองก็แย่เหมือนกัน” หญิงสาวตอบออกไปตามความจริง ถ้าหากทำคนเดียวก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายแน่ ซีวอนเองที่ได้ฟังแบบนั้นก็ยิ้มอย่างพอใจ

            “แล้วจะกินอะไรหรือเปล่า เดี๋ยวพี่สั่งรูมเซอร์วิสให้”

            “ไว้เราฉลองตอนแผนสำเร็จดีกว่ามั้ยคะ”

            “งานนี้นี่จริงจังใช่มั้ย”

            “ก็ ชั้นอยากให้มันผ่านไปได้ด้วยดี...เอ่อ พี่ซีวอนรบกวนขอดูห้องพี่หน่อยได้มั้ย ดาร่ากำลังหาคอนโดใหม่อยู่ ดูห้องที่นี่ก็สวยทีเดียว” เสียงหวานเอ่ยบอก ตาเองก็มองซ้ายทีขวาทีทำคล้ายสนใจห้องหรูของชายหนุ่มตรงหน้า

            “ได้สิ ตามสบาย งั้นพี่อาบน้ำก่อนแล้วกัน เดี๋ยวต้องออกไปคุยเรื่องงานที่จะไปถ่ายที่จีนต่อ” พอได้รับคำอนุญาต ขาเรียวก็เดินสำรวจห้องของชายหนุ่ม เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นที่ใช้ดูเหมือนจะอิมพอร์ตมาจากนอกไปเสียหมด

            ถ้ามองตามที่ซีวอนบอกก็ดูจะกะทันหันไปนั่นแหละ แต่สำหรับคนที่คิดเตรียมการไว้ทุกขั้นตอนอย่างดาร่าแล้ว ทุกอย่างคงเรียกว่าเหมาะเจาะพอดีเสียมากกว่า

 

.

.

.

 

            เสียงจอแจจากโทรทัศน์ที่กำลังฉายละครดูเหมือนไม่ได้เข้าหูคนดูเลยแม้แต่นิดเดียว คีย์ยังคงนั่งเหม่อในหัวมีเพียงแต่คำพูดของคนที่บอกว่าตัวเองนั้นเป็นผู้จัดการของมินโฮวนซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น

            “ไม่จริงใช่มั้ยมินโฮ มินโฮเป็นแฟนเราต่างหาก” มือขาวหยิบตุ๊กตาที่มินโฮซื้อให้วันก่อนมาจ้องกับตาตัวเอง ก่อนน้ำตาจะหยดลงผ่านแก้มใส มือเล็กกอดตุ๊กตาตัวเองเอาไว้แน่น

            “วันนี้ก็อยู่กับดาร่าอีกแล้ว” คนตัวบางรู้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่ามินโฮจะกลับบ้านเช้า เพราะงานเสร็จก็กินเลี้ยงตามปกติเหมือนทุกครั้ง

 

            Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

            เสียงโทรศัพท์ที่แผดร้องเรียกทำให้คนที่นั่งคิดอะไรไปต่างๆนาๆกลับมามีสติ มือบางคว้ามือถือตัวเองขึ้นมาดูก่อนจะเห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่ถูกเมมชื่อเอาไว้ คิ้วสวยขมวดเข้าหากัน ก่อนจะกดรับสาย

            “ฮัลโหล”

            (น้องคีย์ นี่พี่ซีวอนเองนะ)

            “อ้อ พี่ซีวอนหรอครับ มีอะไรรึเปล่าครับ” คีย์ร้องออ ออกมาเมื่อรู้ว่าปลายสายที่โทรหาตัวเองนั้นเป็นใคร

            (พี่มีเรื่องอยากคุยกับน้องคีย์หน่อยน่ะ)

            “มีเรื่องจะคุยกับผมหรอฮ่ะ” ถามกลับอย่างสงสัยแทบในทันที เพราะเขากับพี่ซีวอนเองแทบไม่เจอกันเสียด้วยซ้ำ

            (อืม ตอนนี้พี่อยู่ข้างล่างคอนโดลงมาหาพี่นะ พี่จะรอ)

            “เอ่อ พี่ซีวอน...” เอ่ยออกมาได้เพียงแค่นั้น สายก็ถูกตัดไป คีย์มองโทรศัพท์ในมือตัวเอง ไม่รู้ว่าจะเอายังไง แต่จากน้ำเสียงพี่ซีวอนคงมีเรื่องร้อนลนอยากจะคุยด้วย แล้วอีกอย่างก็มารอถึงใต้คอนโดที่เขาอยู่

            ยังไงเขาก็คงต้องลงไปหาอยู่แล้ว















--------------------PPLight--------------------

ว่าจะเม้นให้ตัวเองในเม้นท์ที่หกพันซะหน่อย โดนพี่สาว sesang เเย่งไปปป  55555555555


ยังไงก็ขอบคุณรีดทุกคน เม้นทุกเม้นท์นะคะที่เป็นกำลังใจให้กัน ซึ้งใจมาก T T


ช่วงนี้กำลังคึกๆในการเขียนฟิค เเต่เห็นตารางสอบเเล้วเเทบ...ไม่รู้จะบรรยายความเลวร้ายของมันยังไงดี

แต่ยังไงก็จะพยายามมาต่อ (เห็นมั้ยคึกมาก)

ปล้ำบลิง ได้ไปดูชายนี่ถ่ายโฆษณาด้วย กรี๊ดมากกกก คีย์บอมขาวออร่าสุดๆ

ชายนี่คัมเเบครอบนี้เพลงเพราะดีเเท้~

พอเลิกบ่นเเระ สงสารคนอ่าน 55555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6639 RK CYP (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 18:06
    งื้ออออออ มั่นใจในตัวพี่มินนะๆๆๆ
    #6,639
    0
  2. #6562 kaeo (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 21:55
    ร้ายเกินไปแล้วนะดาร่า



    คีย์บอม ทำไงดี???
    #6,562
    0
  3. #6478 Choip (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:44
    ดาร่าทำไมเธอวุ่นวายแบบนี้ น่ารำคาญจริง
    ทำไมชอบทำให้เค้าแตกแยกกันด้วย
    #6,478
    0
  4. #6301 Yabbybayyab (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 23:15
    ดาร่าร้ายจัง -0-!!!
    โถ~ คีย์กุนของฉันโดนหลอกซะแล้ววว T^T
    #6,301
    0
  5. #6269 puppygirl (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 21:33
    ซวยเเล้วคีย์นายกำลังโดนหลอกอยู่น่ะ

    มินโฮอย่าเข้าใจเรื่องคีย์ผิดน่าาาาาา
    #6,269
    0
  6. #6193 KiM (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 07:37
    ทำไมดาร่าร้ายแบบเน้ นี่จะไม่ไหวแล้วนะ
    ปกติคือชอบป้าด้ามากมาเจอเรื่องนี้อ่ะ หือออออ
    ซีวอนอย่าทำอะไรน้องคีย์เลย
    เดี๋ยวครอบครัวน้องคีย์แตกแยกนะไม่อาววววว

    #6,193
    0
  7. #6053 sesang (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 02:03
    เกลียดดาร่าจังเลยอ่ะ..

    พี่ไม่ไหวจริงๆ ดาร่ามันตัวทำลาย.. พี่จะทำยังไงดี (เครียด) แล้วมินคีย์ของพี่จะไปรอดมั้ยเนี่ย?

    ..ส่วนน้องแทม กับ จงฮยอน พาร์ทนี้ซึ้งนะคะ
    ตอนที่ไรท์เตอร์แพรว เล่าถึงความหลัง ความเป็นมาของฮยอนมิน กว่าจะมาถึงวันนี้
    เรียกว่า มาแบบไม่ตั้งใจ มาแบบเลยเถิด..
    แต่ตอนนี้ พี่ก็ได้ยินซะที คำว่า"รัก"จากฮยอนมิน.. ขอบคุณมากนะคะ
    #6,053
    0
  8. #6049 A-ru (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 17:37
    ฉันจะฆ่าอิปลัด

    ดัน เธอร้ายเกินไป

    รับไม่ได้

    แง่งงงงง
    #6,049
    0
  9. #6036 มินคีย์หวาน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 16:10
    ว้ายยยยยยยย เรื่องกำลังเข้มข้นเลยยยย

    มินโฮอยู่ไหนนน ไม่ปรากฎตัวเลยนะคะ

    คีย์กำลังตกอยู่ในอันตราย TT
    #6,036
    0
  10. #5995 zuneoka (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:28
    กรี๊ดดดดดด น้องคีย์อย่าลงไปนะคะ TT
    กลัวจังเลยอ่ะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมิโนจะยังรักน้องคีย์อยู่มั๊ยอ่าาา
    ส่วนคู่ฮยอนมินก็สวีตวี้ดวิ้วมากเลยน๊าาา อิอิ
    #5,995
    0
  11. #5994 takkyekk (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:41
    มาแบบน้อยนิดให้พอคิดถึง ลุ้นจนตัวโก่งแล้ว
    กลัวคีย์พลาดท่าให้พี่ซีวอน ฮือๆๆ
    #5,994
    0
  12. #5993 อิ อิ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:30
    ดาร่า เลวมากกกกกกกกกกกก
    คิมคีย์อย่าลงไปน้าาา
    ชเววเมียแกกำลังจะโดนปล้ำ
    รีบมาช่วยเร็ววววววววววว
    #5,993
    0
  13. #5992 อิ อิ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:13
    คิมจงสู้ๆๆๆๆๆๆ มีคนเค้าเป็นกำลังใจให้เยอะแยะเลยนะ
    ชเววววววววว ความรักของแก แลจะมีดราม่าเหมือนกันนะ
    แกก้อต้องพยายามเหมือนกันนะ ชเวนะ 
    #5,992
    0
  14. #5991 Keyoflove Fullinglove (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:48
    พยายามต่อสู้เพื่อความรักนะคิมจง อย่ายอมแพ้ล่ะ
    #5,991
    0