[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 54 : Chapter 45 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 ก.พ. 56

Chapter 45

 

 

 มือขาวที่พลิกหน้านิตยาสารแฟชั่นเพื่อดูเสื้อผ้าที่ออกมาใหม่จำต้องหยุดลง เมื่อเห็นเพื่อนสนิทมายืนหอบแฮ่กอยู่ตรงหน้า

            ทั้งที่วันนี้อากาศก็ออกจะดี ทำไมเจ้าจงฮยอนถึงได้เหงื่อซกแบบนั้นได้

            “มีอะไรวะจงฮยอน นี่จะรีบไปไหนเนี่ย” อนยูเอ่ยทักออกไป จงฮยอนคว้าน้ำกระป๋องที่วางอยู่คู่หนังสือนิตยาสารขึ้นดื่ม ก่อนจะลากเก้าอี้ออกมานั่ง

            “นี่แกเห็นแทมินปะ” ทันทีที่วางป๋องน้ำลงก็เอ่ยถามออกไปทันที พยายามโทรหาตั้งแต่วันที่มีเรื่องเข้าใจผิดกันอีกฝ่ายก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์ ข้อความเองก็ส่งไปตั้งมากมายไม่รู้ว่าได้อ่านหรือเปล่า แล้ววันนี้เองก็ไปรับที่บ้านแบบที่ทำเป็นประจำ ก็เห็นแต่บ้านเงียบเชียบที่ดูท่าจะไม่อยู่ทั้งแทมินและเจสสิก้า

            “ก็ปกติมาด้วยกันไม่ใช่หรอ” อนยูถามออกไป ก่อนจะเห็นหน้าตาซีเรียสของจงฮยอน

           

            อากาศดีๆของเช้านี้มันหายไปแล้วสินะ

 

            “ก็เพราะไม่ปกตินะสิ ชั้นจะทำไงดีวะอนยู”

            “ก่อนแกจะขอความช่วยเหลือ นี่ช่วยเล่าอะไรที่ทำให้ชั้นเข้าใจก่อนดีมั้ยฮะ” อนยูพูดสวนกลับไป แต่ก็พอจะเดาได้อยู่หน่อยแหละว่า คงเป็นเรื่องของแทมิน ก็ทุกวันนี้เรื่องที่จงฮยอนรู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อนถึงขั้นทำให้จิตตกได้ก็มีแต่คนตัวเล็กนั้นนั่นแหละ

            “ก็แทมินนะสิ เจอชั้นกับซอนฮวาอยู่ด้วยกัน”

            “เฮ้ย ซอนฮวาไหนอีกวะ นี่แกยังคบคนนั้นคนนี้มั่วอยู่อีกหรอจงฮยอน”

            “ไม่ใช่ ซอนฮวานเนี่ย คือคนล่าสุดที่พ่อชั้นเลือกไว้ให้”

            “ซวยยย นี่ไปทำอีท่าไหนถึงเจอได้วะ” อนยูลากเสียงยาวตอกย้ำคำว่าซวยให้จงฮยอนฟัง ใบหน้าคมเองก็ได้แต่ตีหน้าหงอย

            “เรื่องนั้นน่ะช่างเถอะ แกช่วยชั้นคิดดีกว่าว่าจะเอายังไงดี”

            “แล้วแทมินไม่รู้ใช่มั้ยว่าผู้หญิงคนนั้นคือคนที่พ่อแกให้ดูตัวนะ”

            “ไม่รู้ ชั้นไม่ได้บอก”

            “แล้วนี่จะบอกแทมินรึเปล่า”

            “ไม่มีทาง ก็รู้นี่ว่าบอกออกไปไม่ได้” จงฮยอนยังคงยืนยันแบบเดิม ว่ายังไงเรื่องที่เขาต้องคบหากับใครตามคำสั่งของพ่อจะไม่มีทางให้แทมินรู้ได้เด็ดขาด

            “ก็นั่นตอนที่แทมินยังไม่เห็นนี่ แล้วนี่แทมินเห็นแกอยู่กับคนอื่นแบบนี้ จะบอกน้องว่าไงล่ะ”

            “...”อย่างที่อนยูพูดไม่มีผิด จะหาคำแก้ตัวยังไงสำหรับเหตุการณ์นี้ดีถ้าไม่ใช่...การโกหก

            แล้วก็เหมือนว่าอนยูจะอ่านใจเขาออกเสียด้วยสิ

            “ก็ถ้าคิดจะโกหกกุเรื่องขึ้นมา ชั้นก็เห็นว่าไม่ควรหรอกนะ แทมินเสียใจเพราะนายมาเท่าไหร่ก็รู้ไม่ใช่หรือไง”

            “แต่ชั้นไม่อยากทะเลาะกับแทมิน หน้าแทมินวันนั้นยังติดอยู่เลยนะเว้ย” ใบหน้าหวานที่เชิดขึ้นพร้อมกับเรียวปากที่เม้มเข้าหากันแน่น ยิ่งสายตาตัดพ้อที่มองมาอย่างชัดเจน...เรื่องที่เขาทำให้แทมินเสียใจ...ทุกอย่างยังชัดในความทรงจำ

            “ก็ถ้าไม่มีเหตุผลดีๆก็สมควรจะโดนแทมินดาร์คใส่ แล้วทำไมถึงไม่อธิบายตั้งแต่แรก”

            “จะให้ทิ้งซอนฮวา ถ้าพ่อถามกับเธอว่าชั้นดูแลเธอดีหรือเปล่า ก็กลายเป็นเรื่องบานปลายอีก”

            “นายควรจัดการเรื่องนี้ได้แล้วนะจงฮยอน

            “ชั้นก็คิดมาตลอดนั่นแหละ แต่ไม่คิดว่าแทมินจะมาเจอเข้าซะก่อน”

            “ถ้านายอธิบายเรื่องซอนฮวาไม่ได้ คิดว่าแทมินจะคิดยังไง”

            “เชี่ยยย กูปวดหัว” จงฮยอนสบถเสียงดัง ก่อนจะฟุบหน้าลงกับท่อนแขนของตัวเองที่พาดบนอยู่บนโต๊ะ

            “เอาน่า ยังไงน้องเขาก็รักแกอยู่แล้ว เจ็บอีกนิดๆหน่อยๆคงไม่เป็นไรหรอกมั้ย”

            “นี่มันไม่ขำนะ” ใบหน้าคมเงยหน้าขึ้นมาตอบ แอบเห็นสายตาจิกๆของเพื่อนแล้วก็พาลให้โมโห

            ก็รู้หรอกว่าที่พูดออกมานะคือประชดความไม่เอาแน่เอานอนของเขา

            ก็เพราะว่าเหมือนรู้คำตอบจากปากคนเป็นพ่อตั้งแต่ยังไม่อ้าปากถามออกไปนี่สิ

            จะให้เขากล้าพูดออกไปได้ยังไง...แต่ถ้ายังขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ก็คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ หากวันไหนโดนสั่งให้หมั้นขึ้นมาเมื่อไหร่ มันคงสายจนไม่มีทางแก้

           

            “แล้วซีเรียสไปมีอะไรดีขึ้นมั้ย...ก็ไม่มี ไปหาอะไรกินไปเดี๋ยวขึ้นเรียนก็บ่นหิวนู่นนั่นอีก”

            “เออ แล้วเอาอะไรมั้ย”

            “เอาโค้กที่แกกินไปก็พอ”

 

            จงฮยอนเดินออกมาหาของกินตามคำบอกของอนยู หยิบน้ำกระป๋องออกจากตู้แช่ 2 กระป๋อง กับขนมปังอีกหนึ่งห่อไปคิดเงิน และในจังหวะที่จะก้าวขาออกจากร้านสะดวกซื้อนั่นเอง

            “จงฮยอน” เสียงหวานที่เอ่ยเรียกชื่อตนทำให้ต้องหันกลับไปหา หญิงสาวร่างโปร่งบางที่ใบหน้ามีแว่นกันแดดขนาดใหญ่สวมอยู่กำลังกวักมือเรียกเขา

            จงฮยอนยังคงงงๆอยู่ว่าคนที่กวักมือเรียกเขานั่นคือใคร เป็นคนรู้จัก หรือว่าคนที่เขาเคยเดตด้วยรึเปล่า หญิงสาวเองก็พอจะดูออกกับท่าทางสงสัยนั่นจึงได้หัวเราะเบาๆออกมา

            “นี่จำพี่ไม่ได้หรือไงฮะ” เมื่อเห็นหน้าตาชวนสงสัย มือเรียวก็คว้าแว่นออกให้ตาคมของคนตรงหน้าได้เห็นใบหน้าตัวเองชัดๆ

            “พี่อึนจอง”

            “ใช่แล้วล่ะ นี่ดูเป็นหนุ่มน่าหลงขึ้นเยอะเลยแฮะ เกือบจำไม่ได้แหนะ ไม่เหมือนเจ้าอนยูยังดูเด็กๆใสๆน่ารักเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด”

            “พี่เองก็สวยขึ้นนะครับ นี่ผอมลงด้วยใช่มั้ย” เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ความคุ้นเคยเดิมๆสมัยที่รู้จักกันก็ถูกเรียกกลับมาโดยง่าย

            “ปากหวานเหมืนเดิมไม่มีผิด ถึงจะชมพี่แบบนี้ก็ไม่หลงเสน่ห์เราหรอกนะ เดี๋ยวจะอกหักดังเป๊าะเอาง่ายๆ”

            “ฮ่าๆๆ แล้วนี่พี่มาทำอะไรแถวนี้ฮะ”

            “อ้อ พี่กำลังตามหาตัวผู้หญิงที่ชื่อดาร่าอยู่นะได้ยินคนพูดว่าเป็นแฟนของมินโฮเลยอยากมาดูสักหน่อย

            หืมม ไม่ใช่คีย์หรอฮ่ะ แฟนน้องพี่นะ จงฮยอนเอ่ยออกไปตามที่ตัวเองคิด ก็ถ้าวัดจากความหึงหวงที่เห็น กับคีย์แล้ว ดูยังไงมินโฮก็คงไม่ได้คบเล่นๆฆ่าเวลาเป็นแน่

            “หา คีย์ไหนอีกล่ะ  หญิงสาวทำหน้าตกใจ ขาเรียวเองก็เดินตามจงฮยอนที่กำลังมุ่งหน้าไปยังใต้อาคารเรียน”

“ดังอยู่เหมือนกันนะ ถามหาตัวคงไม่ยากนักหรอก

“อ้าวพี่อึนจอง มาได้ไงฮ่ะ” จินกิเอ่ยทักอย่างตกใจ เมื่อเห็นหญิงสาวที่เดินตามหลังจงฮยอนมา คราวแรกก็ว่าจะแซวเพื่อน ว่านี่เพิ่งเครียดไม่ทันไรไปโฉบสาวที่ไหนมาเพิ่มปัญหาเพิ่มอีก แต่เพราะเห็นใบหน้าชัดเต็มสายตาถึงได้รู้ว่าคือคนรู้จัก

“พี่เขามีธุระเรื่องมินโฮน่ะ” จงฮยอนตอบกลับออกไป มือเองก็เลื่อนเก้าอี้ให้หญิงสาวนั่ง

“พูดถึงมินโฮ ถ้ามาเห็นพี่อยู่กับจงฮยอนไม่ดีแน่ๆ” อนยูเอ่ยออกมา ตาเองก็แอบมองซ้ายทีขวาทีทำท่าคล้ายคนระแวง

“ทำไมล่ะ มีปัญหากันหรอ”

“มินโฮเข้าใจว่าผมทำพี่อกหัก พี่เลยหนีไปเรียนที่เมืองนอกน่ะ” จงฮยอนเอ่ยออกมา ก่อนจะเห็นหน้าอึนจองที่ดูไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่ แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็ถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับส่ายหัว

“เจ้าเด็กโง่นี่ คนที่ทำชั้นอกหักมันคือไอคนบ้าที่อยู่ถัดไปอีกห้องต่างหาก ชั้นไม่ได้ชอบกินเด็กซะหน่อย ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย”

“นี่มินโฮเข้าใจว่าเป็นเพราะผมมาตลอดเลยนะฮะ”

“สงสัยต้องไปแอบได้ยินตอนบอกกับแม่ว่า หนูไม่อยากเจอเขาคนนั้นอีกแล้ว ให้หนูไปเรียนที่เมืองนอกเถอะนะคะ ถ้าอยู่ที่นี่หนูเจอเขาต้องทำใจไม่ได้แน่ๆเลยค่ะ” หญิงสาวเอ่ยประโยคที่เคยใช้พูดกับแม่เมื่อ 3 ปีก่อนที่จำได้ขึ้นใจออกมา นึกดูแล้วก็อดจะขำไม่ได้ แต่ก็คิดไม่ถึงว่ามินโฮที่ยืนอยู่หน้าประตูจะเก็บจำคำพูดเขาของเขามาผูกเป็นเรื่องเป็นราว สมัยนั้นเขาอยู่มอปลายปีสุดท้าย แล้วคนที่จงฮยอนทำอกหักน่ะเพื่อนของเขาต่างหาก แล้วก็ดันบังเอิญว่าเขาเองดันถูกแฟนที่คบกันมาได้ปีกว่าหักอกพอดี คงจะเข้าใจอะไรผิดมาแน่ๆ ส่วนเรื่องที่ไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเพื่อนเท่าไหร่นักก็เพราะรู้อยู่แล้วว่าจงฮยอนเป็นคนยังไง แล้วกับจงฮยอนก็รู้จักกันก่อนจะรวมกลุ่มกับเพื่อนตอนมอปลายเสียอีก

            “พี่รู้อะไรมั้ยฮ่ะ พอเปิดเทอมเข้ามอปลายปีแรก น้องชายพี่มาต่อยไอจงฮยอนถึงที่โรงเรียน ด้วยความไม่ตั้งตัวของมันเลยโดนซะอ่วมเลยคราวนั้น ก็เลยเป็นอีกเหตุที่มองหน้ากันไม่ติดจนถึงตอนนี้” อนยูว่าออกไป เรียกสีหน้าตกใจของอึนจองได้อย่างดิบดี

“แล้วทำไมเราไม่อธิบายบอกมันไปล่ะ”

“หลังจากตอนนั้นผมก็ถูกชะตากับหน้ามินโฮเวลาไม่พอใจ เห็นหน้าเดือดๆคล้ายจะฆ่าคนได้แล้วมันสนุกดี”

 “นายโรคจิตหรือไงฮ่ะจงฮยอน” หญิงสาวว่าพลางฟาดฝ่ามือลงยังต้นแขนอีกคน ก่อนจะได้ยินเสียงเอ่ยย้ำที่บอกว่าเพื่อนตนเองจากอนยู

“จงฮยอนมันโรคจิตฮ่ะ จริงๆ”

“ผมไม่ได้โรคจิตซะหน่อย แต่พี่นี่ไม่เหมือนกับมินโฮเลยสักนิด ดูเจ้านั่นจะขี้เก๊ก เงียบๆซะมากกว่า” จงฮยอนพูดแล้วก็ขำออกมาเมื่อนึกถึงหน้าตาขรึมๆของอีกคน

            “เจ้ามินโฮมันก็อย่างนี้แหละ โดนแม่โอ๋มากไปหน่อย เด็กเอาแต่ใจเคยสนใจใครเขาที่ไหนล่ะ นี่มันมีเพื่อนบ้างรึเปล่าเนี่ย”

            “แต่ผมล่ะไม่ใช่เพื่อนมันแน่นอน ก็เล่นเข้าใจผิดกันซะขนาดนั้นนี่นา”

“ว่าแต่ไอน้องชายนี่มันก็สนใจชั้นด้วยแฮะ นึกว่ามีแต่ชั้นที่คอยสนใจเรื่องของมันซะอีก” นึกแล้วก็อดดีใจไม่ได้ ใบหน้าสวยยิ้มออกมา ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเจ้ามินโฮน้องชายจะเป็นห่วงคนอื่นเป็น

“นี่พี่อึนจองอย่าบอกนะฮะ ว่าธุระที่พี่อึนจองพูดถึงเนี่ย จะมาตามหาแฟนของมินโฮนะ” พอได้ยินประโยคที่หญิงสาวเอ่ยว่า มีแต่ชั้นที่คอยสนใจเรื่องของมันเรื่องสมัยก่อนก็เหมือนย้อนกลับเข้าสมอง ก็พี่สาวคนนี้ล่ะชอบนักแหละ ไอเรื่องตามสืบว่าน้องตัวเองกำลังคบหากับใครอยู่ แล้วถ้าไม่ถูกใจก็เอามานั่งเล่าด้วยสีหน้าเซ็งๆ ก่อนจะรีบโทรไปรายงานผู้เป็นแม่แล้วสั่งให้แม่บอกให้มินโฮเลิกคบซ่ะ บางทีก็แอบใส่สีตีไข่ให้ผู้หญิงคนนั้นดูน่ากลัวไปสักนิด ก่อนจะกลับมาหัวเราะร่า เพราะแม่ของเจ้าตัวรับปากว่าจะจัดการให้

“อนยูนี่เก่งจริงๆเลย”

“พี่นี่เหมือนเดิมเลยนะครับ โรคหวงน้องเนี่ย” จริงๆไอโรคที่ว่านี่ก็มีเผื่อแพร่มาถึงเขากับจงฮยอนด้วย แต่กลับจงฮยอนในตอนนั้นดูจะกลายเป็นเรื่องตลกซะมากกว่า

“ก็ชั้นอยากให้น้องคบกับคนดีๆนี่นา ถ้าไม่ผ่านชั้นก็ไม่ได้หรอกนะ” หญิงสาวตอบออกไปเสียงเข้ม ทำเอาอนยูยิ้มออกมากับท่าทางจริงจังที่ไม่ได้ลดน้อยลงไปกว่าเมื่อก่อนเลย

            “แล้วสรุปว่าผ่านหรือไม่ผ่านครับรอบนี้”

“ยังไม่ทันจะเจอดาร่าเลย แล้วจงฮยอนเพิ่งจะมาบอกว่าคนที่มินโฮคบคือคีย์ เดี๋ยวก่อนนะ นี่อย่าบอกนะว่าน้องชั้นเป็นพวกจับปลาสองมือเหมือนใครแถวนี้เนี่ย” พอสรุปได้แบบนั้น ก็อดหันไปค้อนใส่จงฮยอนผู้ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรด้วย แต่เพียงเพราะอดีตเคยเป็นคนไม่น่าไว้วางใจหญิงสาวเลยเลือกที่จะเหวี่ยงใส่

“ฮ่าๆ พี่ไม่รู้อะไร จงฮยอนเขาเลิกนิสัยนั่นแล้วนะครับ ตอนนี้น่ะรักเดียวใจเดียว” อนยูแก้ต่างให้เพื่อน ก่อนจะเห็นตาของอึนจองเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม

            “เฮ้ จริงหรือเปล่าเนี่ยจงฮยอน นี่ฉันพลาดอะไรไปเยอะมากจริงๆเลยนะเนี่ย” เอ่ยถามคนข้างตัว ก่อนจะเอ่ยบอกกับตัวเอง

“คนเราก็เปลี่ยนกันได้ครับพี่” เสียงทุ้มเอ่ยตอบพร้อมกับมุมปากที่กระตุกยิ้มจางๆ จริงๆตั้งแต่เห็นพี่อึนจอง เรื่องเมื่อหลายปีก่อนก็ทยอยเข้ามาในความทรงจำ

แบบที่เขาเป็นอยู่เมื่อก่อน กับหลังจากที่รู้จักกับแทมิน...เขาเปลี่ยนไปเยอะมากจริงๆ

“นายเนี่ยนะ ไม่อยากจะเชื่อ ใครกันบอกมาเดี๋ยวนี้เลย หญิงสาวพยายามคาดคั้นคำตอบ ตาคู่สวยจ้องลึกเข้าไปยังดวงตาคมของคนอายุน้อยกว่า

“นี่ผมไม่ใช่มินโฮน้องชายพี่นะฮะ ไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนั้นเลย จงฮยอนตอบปัดออกไป แต่ก็ไม่ได้ลดความสนใจของหญิ่งสาวลงเลยสักนิด

“นายน่ะน่าสนใจกว่าน้องชั้นอีก อยากเจอแฟนจงฮยอนแล้วเรียนอยู่ที่นี้ด้วยรึเปล่า” อึนจองเอ่ยถาม สบตากับจงฮยอนที อนยูทีเพื่อรอคำตอบ

“อยากเจอน่ะได้ฮ่ะ แต่คงต้องรอจงฮยอนไปเคลียร์ปัญหากับแฟนมันก่อน”

“ไปทำอะไรไม่น่าไว้ใจอีกนะสิ ก็นี่แหละน้าจงฮยอน” หญิงสาวว่าด้วยน้ำเสียงล้อเลียน ทำเอาคิ้วเข้าของจงฮยอนอดขมวดไม่ได้

“เปล่าซะหน่อยมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด” ถึงจะบอกออกไปอย่างนั้น แต่ยิ่งสาวก็ยังคงทำสีหน้าล้ออยู่ดี จนอนยูอดไม่ได้ที่จะห้ามปราม

“คนนี้มันจริงจังจริงๆนะฮะ เฮ้ยย ไอจงสายแล้ว คุยเพลินเลย พี่อึนจองยังไงผมกับไอจงไปเรียนก่อนนะครับ” ตอบออกไปพร้อมกับยกนาฬิกาที่ข้อมือ ถึงได้เห็นว่านี่เลยเวลาเรียนไป 15 นาทีแล้ว

“อ้าวนี่จะไปกันแล้วหรอ” หญิงสาวเอ่ยท้วงเมื่อสองหนุ่มลุกจากเก้าอี้

“นี่เลทมา 15 นาทีแล้วฮ่ะพี่อึนจอง” อนยูตอบออกไป

“อ้าวแล้วนี่พี่จะไปหาตัวดาร่า กับคีย์ที่ไหนล่ะ”

“คงหาไม่ยากหรอกฮะลองไปดูที่คณะมินโฮเรียนก่อนสิ ดาร่าอยู่คณะเดียวกับมินโฮ ส่วนคีย์ก็อยู่คณะที่ตึกติดกัน โชคดีนะพี่ไว้เจอกัน” อนยูตอบพร้อมกับยกมือขึ้นโบกมือบ๊ายบาย  อึนจองเองก็ยกมือโบกลาตอบกลับ

“ตั้งใจเรียนนะ”

 

 

พอทั้งอนยูและจงฮยอนเดินลับสายตาไป แก้วตาใสก็มองซ้ายทีขวาที จะหาคนทั้งคนนี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลยนะ แต่ว่า จงฮยอนบอกว่าคีย์ดังนี่นา ดาร่าเองก็คงไม่มีใครไม่รู้จัก มันคงไม่อยากเกินความสามารถของเขาหรอกใช่มั้ย ถ้าหากจะเจอกับใครคนใดคนหนึ่ง

“ยังไงคงต้องไปตามหาที่คณะแบบที่อนยูว่า ยังไงก็คงต้องเจอเพื่อนเข้าบ้างแหละน่า” อึนจองคิดพร้อมกับเดินไปตามทางป้ายบอกทางที่ไปยังคณะของตนเอง

กินเวลาไปกว่า 20 นาที ก็มาถึงยังหน้าตึกคณะ ตาคู่สวยสำรวจผู้คนที่พลุกพล่าน มองหาคนที่ตนคิดจะเข้าไปถามไถ่

“ดูยังไงผู้ชายในรูปนี่ก็คีย์”

“แล้วคีย์กับมินโฮไปสนิทสนมกันขนาดนั้นแต่เมื่อไหร่”

สองชื่อที่ตามหาหลุดจากปากของหญิงสาว 2 คนที่เดินสวน อึนจองรีบเดินตามก่อนจะคว้ามือของผู้หญิงตัวเล็กไว้

“อะไรของเธอเนี่ย” ตาเรียวฉายความระแวงพร้อมกับรีบดึงมองออก คนเป็นเพื่อนเองก็มองมายังอึนจองด้วยความไม่วางใจ

“เอ่อ คือว่า เมื่อกี้ที่พูดถึงใช่ ชเว มินโฮที่เป็นนายแบบหรือเปล่าคะ” อึนจองถามออกไปด้วยท่าทีนอบน้อม หญิงสาวสองคนตรงหน้าที่พอได้ยินชื่อของมินโฮที่อึนจองถาม ก็สบายใจขึ้นและแสดงท่าทางเป็นมิตรตอบคำถามกลับ

“ใช่ มินโฮ เธอเองก็เป็นแฟนคลับของเขาเหมือนกันหรอ”

“ใช่ ใช่ค่ะฉันเป็นแฟนคลับของมินโฮ แล้วว่าแต่คนที่ชื่อคีย์นี่เขาเป็นอะไรกับมินโฮหรอคะ” ถามออกไปเพราะความอยากรู้ ก่อนที่ผู้หญิงตัวเล็กที่เธอเคยคว้ามือ ส่งยื่นแท๊บเลตที่ยังเปิดค้างไว้ยังรูปมินโฮกับคีย์ส่งให้

“มีคนปล่อยภาพนี้มาเมื่อชั่วโมงก่อน ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ยังไงรบกวนขอลิงค์ของคนที่โพสด้วยนะคะ”

 

หลังจากได้ลิงค์มาก็รีบเปิดดู คำบรรยายใต้ภาพที่เขียนว่าทั้ง 2 คนดูสนิทสนมกันมาก ที่มินโฮยิ้มกว้างขนาดนั้นก็เพราะกำลังแกล้งผู้ชายที่อยู่ในรูป พอไล่อ่านมายังคอมเม้นท์ หญิงสาวก็แทบจะอ้าปากหวอออกมาก

“เฮ้ๆ คีย์อะไรนี่เป็นคนร้ายกาจขนาดนั้นเลยหรอ” เห็นจากคอมเม้นท์ต่อว่า หญิงสาวก็แทบรับไม่ไหว ยิ่งข้อความที่บอกว่า นี่คีย์ยังคิดจะแย่งแฟนดาร่าอยู่อีกหรอ คราวก่อนก็ทำให้ดาร่าเสียใจไปแล้วทำเอาอึนจองถึงกับรับไม่ได้

“นี่น้องชั้นโดนมนต์อะไรเข้ารึเปล่าเนี่ย ถึงได้ไปรู้จักกับคนแบบนี้ได้” หญิงสาวยังคงไล่อ่านคอมเม้นท์ไป ยิ่งไล่ดูก็ยิ่งเห็นถึงความน่ากลัวของคนที่ชื่อคีย์ ขาเรียวยังคงเดินเรียบไปตามทางเดิน

 

//ตุ้บบ//

ร่างบางโดนกระแทกจนตัวเซ มือถือเองก็ล่วงหล่นกระแทกยังพื้น

“โอ๊ย อะไรเนี่ย” หญิงสาวร้องออกมา มือก็ยื่นไปหยิบโทรศัพท์ที่ตก ก่อนจะเห็นว่าใครเป็นคนที่ชนเขา

“ขอโทษจริงๆนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ คุณไม่เจ็บตรงไหนใช่มั้ยครับ” ริมฝีปากเอ่ยถามอย่างลนลาน อึนจองไม่ได้สนใจคำขอโทษขอโพย หากแต่สนใจใบหน้าที่ดูคุ้นตานั้นมากกว่า

“คีย์บอมชั้นบอกว่าอย่าหนีไงงงง” เสียงที่ไล่ตามมา ทั้งที่ยังไม่เห็นคนเอ่ย เจ้าของชื่อก็หันซ้ายหันขวา ก่อนจะเห็นว่าทางซ้ายมือนั้นมีห้องน้ำของอาจารย์ก็รีบวิ่งพรวดเข้าไป

 

“แฮ่ก แฮ่ก นี่หายไปไหนแล้วเนี่ย นี่เธอ เห็นรึเปล่าว่าคีย์บอมวิ่งเข้าคณะตัวเองหรือออกไปอีกตึก”

“คีย์บอมหรอ ?” หญิงสาวทวนชื่อออกไป

“คนที่วิ่งมาทางนี้เมื่อกี้น่ะ ไปทางซ้ายหรือว่าขวา” หญิงสาวมองกลับไปด้านหลังตัวเองไม่กี่ก้าวเดินที่เป็นทางแยกก่อนจะนิ้วออกไปยังตึกฝั่งตรงข้าม

 

“คีย์บอม คีย์ คนเดียวกันแน่ๆ”

 

ร่างบางเมื่อเห็นว่าเสียงเงียบไปแล้ว ก็ชะเง้อหน้าออกมายังห้องน้ำ ก่อนจะต้องสะดุ้งเมื่อหญิงสาวคนเมื่อครู่ที่เดินชน กำลังจ้องมาที่ตัวเองอย่างเขม็ง

“นี่รูปของนายใช่มั้ย”

“เอ่ออ....”

“นายชื่อคีย์รึเปล่า” น้ำเสียงเอ่ยถามอย่างคาดคั้นทำเอาคีย์ต้องรีบพยักหน้ารัว พอรับว่าตัวเองชื่อคีย์ มือเรียวของหญิงสาวก็คว้าจับเข้ายังต้นแขน ก่อนจะพาเดินออกไปแล้วบังคับให้เขานั่งลงยังม้าหิน

“มีอะไรกับผมหรอฮ่ะ”

“นายเป็นอะไรกับมินโฮ” คำถามที่ถามอย่างไม่มีอ้อมค้อมทำเอาคีย์ถึงกับเบิกตากว้าง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้านี่เป็นใคร แล้วก็จำได้ว่าไม่เคยเจอกันมาก่อน

“...”

“ชั้นน่ะ เป็นผู้จัดการของมินโฮ รู้มั้ยว่ามีเรื่องแบบนี้มินโฮน่ะเสียหายแค่ไหน” อึนจองเอ่ยอ้างออกไป จริงๆไอพวกข่าวพวกนี้เท่าที่รู้มินโฮก็มีออกบ่อยไป แถมมีแต่ล่ะครั้งก็ดูเหมือนมินโฮจะยิ่งดังขึ้นไปอีก

“ผมไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นเลยนะครับ”

“ไม่รู้ แต่ภาพที่ออกมามันจะทำให้เรตติ้งของมินโฮตกรู้มั้ย แล้วอีกอย่างมินโฮก็กำลังคบกับดาร่า” หญิงสาวพูดโพล่งออกไป ก่อนจะเห็นคีย์เบิกตากว้าง แล้วส่ายหัวปฏิเสธคำพูดของคนตรงหน้า

“มินโฮไม่ได้คบกับดาร่านะ”

“ชั้นเป็นผู้จัดการของมินโฮ นายก็แค่คนนอก จะไปรู้อะไร มินโฮก็คบกับนายเหมือนกับคนก่อนๆนั่นแหละ ไม่ได้จริงจังอะไรด้วยหรอก นายเองก็อย่าคิดมาเกาะมินโฮดังเลย เดี๋ยวจะเจ็บเปล่าๆ” พูดจบแค่นั้นอึนจองก็หันหลังให้คีย์และเดินจากไป ทิ้งไว้แต่ร่างบางที่นั่งทบทวนคำพูดของหญิงสาวที่บอกว่าตัวเองนั้นเป็นผู้จัดการของมินโฮ  

 

“ทำไมถึงได้บอกว่ามินโฮคบอยู่กับดาร่าล่ะ” ทั้งที่ตอนเช้าก็ยังมีความสุขอยู่แท้ๆ พอมีเรื่องรูปตอนที่ซื้อของด้วยกันออกมาก็วุ่นวายไปกันใหญ่

 

.

.

.

            “น่าหมั่นไส้ชะมัด” ริมฝีปากบางเอ่ยออกมา พร้อมกับสายตาไม่พอใจที่จ้องยังหน้าจอแท็บเล็ตตัวเอง

           

            ภาพของคีย์กับมินโฮที่ดูยังไงก็สนิทสนมจนน่าหมั่นไส้

 

            “ดาร่าเธอชอบมินโฮจริงๆน่ะหรอ” มินจีเอ่ยถามออกไป ตาก็มองยังรูปมินโฮกับคีย์ที่ดาร่าเปิดค้างไว้

            “ก็ชอบ” หญิงสาวตอบ ไม่ได้สนใจฟังคำถามเท่าไหร่ มือเรียวเองก็เพิ่มคอมเม้นท์และพิมพ์ข้อความที่ทำให้คีย์ดูไม่ดีเท่าไหร่ จริงๆแล้วถึงไม่มีข้อความของตัวเอง คีย์ก็เสียหายไปต่างๆนาๆอยู่แล้ว เพราะยังไงก็มีแต่คนต่างเข้าข้างเขา

            “ปล่อยมินโฮไปเถอะน่า ก็รู้นี่ว่ามินโฮคบกับคีย์บอมอยู่” มินจีเอ่ยบอก เพราะไม่อยากให้ดาร่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคีย์อีก แค่ที่มีแต่คนมองว่าคีย์เป็นคนนิสัยไม่ดีก็ดูจะแย่พออยู่แล้ว

            “ก็เพราะว่าเป็นคีย์บอมนี่แหละชั้นถึงไม่พอใจ มีความสุขได้ก็แค่ตอนนี้แหละ”

            “นี่จะทำอะไรน่ะ” พอได้ยินคำพูดแบบนั้นหลุดจากปากเพื่อนตัวเอง มินจีก็เดาได้เลยว่าไม่ใช่เรื่องที่ดีเป็นแน่

            “ก็คิดๆไว้แล้วแหละนะ ยิ่งโง่ๆแบบนั้นด้วยแล้ว คงจัดการไม่ยากหรอก” มุมปากกระตุกยิ้มบางๆส่งให้เพื่อนสนิท ก่อนจะเห็นสีหน้าดูไม่พอใจเท่าไหร่ของมินจี ก็อยากจะเอ่ยห้าม แต่ดาร่าก็เป็นคนหัวรั้น ลองว่าคิดจะทำอะไรแล้วล่ะก็ ใครก็คงขวางไม่ได้















------------------------ PPLight---------------------
นี่ดาร่าคิดจะทำอะไรคีย์เนี่ย -0-  คีย์เพิ่งจะมีความสุขไปไม่นานเองนะ
โอ๊ะชีวิต มันคงไม่ดราม่าขนาดนั้นหรอกใช่มั้ย

นี่เเพรวเขียนฟิคเเต่ล่ะตอนเนื้อหามันเยอะไปรึเปล่าเนี่ย เผื่อคนอ่านขี้เกียจอ่านไรยืดยาว - -

ยังไงก็โปรดติดตามตอนต่อไป ตึ่ง ตึง ตึงง

ปล้ำบลิง พี่อนเที่ยวไทยน่ารักโคตรรรรรร

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6637 RK CYP (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 20:59
    พี่อึนจองงงงงงงงงงงงงงง อย่าเข้าใจออมม่าหนูผิดสิค่าาาาาาาาาาา
    #6,637
    0
  2. #6560 kaeo (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 21:28
    เรื่องชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ,,,



    แล้วพี่สาวของมินโฮก้อทำให้มันใหญ่ขึ้นกว่าเก่าอีก เฮ้อออออออ



    โอ๊ย สงสารคีย์บอม ที่ไม่รู้อะไรเลย
    #6,560
    0
  3. #6476 Choip (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:28
    นี่พี่อึนจองไม่คิดจะถามกันหรือลองคุยดูถึงนิสัยของคีย์หน่อยเหรอ
    #6,476
    0
  4. #6300 Yabbybayyab (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 23:08
    พี่สาวมินโฮทำไมไปพูดแบบนั้นกับคีย์อ่ะ รายนั้นยิ่งเชื่อคนง่ายอยู่

    #6,300
    0
  5. #6191 KiM (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 04:01
    พี่จงไปเคลียร์กับแทมได้แล้วทำแทมเสียใจมาหลายรอบแล้วนะรู้มั้ย
    ป้าอึนจองทำไมไปพูดกับคีย์งั้นอ่ะเดี๋ยวก็ได้เข้าใจผิดกันอีกหรอก
    แล้วดาร่าอ่ะบับ น้องคีย์จะโดนแย่งมินโฮไปมั้ย อย่าเลยนะ
    เพิ่งจะดีกันได้แป๊ปเดียวจะดราม่าอีกแล้วหรอ ㅠ ㅠ
    #6,191
    0
  6. #6047 A-ru (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 17:18
    อย่าทำอะไรน้องคีย์ของแชร้นนนนนนนนนนนนนนนนนน

    น้องคีย์น่าสงสารอ่า ยัยพวกนั้นจะทำอะไรน้อง

    ดันอย่าทำอะไรน้องคีย์นะ ปล่อยลูกสาวชั้นไปเถอะ

    อะไร อินไปแล้วชั้น -*-
    #6,047
    0
  7. #6043 @o^^ @e^^ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 04:44
    โถ่วแจร้. . .นี่ป้าไปอยู่ไหนมา ป้าไม่รู้ป้าอย่าพูดคะป้าอึนจอง-_-
    แล้วนี่จงฮยอนค่ะทำไมไม่เคลียร์กับน้อง ทำน้องเสียใจ1000รอบแล้วเถอะ
    แช่งให้กล้ามหดเลย_ _;
    แทมิ๊นนนนน ฮือ อ่านไปก็คิดหนักไป เดี๋ยวนี้น้องแมน พโถ่วววว- -*
    แล้วฮยอนมินก็ยังไม่คลี่คลาย แถมได้มินคีย์มาเพิ่ม  โฮกกกกกกกกกก ไรเตอร์ทำร้าย(_ _)/
    ไม่ไหวแบ้ววว ต้องไปนอน ราตรีสวัสดิ์นะคะไรเตอร์
    ขอให้คนอ่านเม้นเยอะๆ เพราะไรเตอร์งาม #อัลไล
    โอ้ละเห่ นอนเนอะนอน จุ๊บๆๆๆ *ลากแทมเข้าห้อง/meโดนจงฮยอนเตะ* -___,-
    #6,043
    0
  8. #6034 มินคีย์หวาน (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 16:02
    คิมคิบอมโดนกระทำอีกแล้วววววว

    มินโฮอยู่ไหนนนนน บอกให้เปิดตัวกันก็ไม่ทำ 5555

    แกต้องมาแก้ข่าวเร็วๆเลย

    แล้ว เจ๊อึนจองแกทำอะไรของแก โกรธมากน่ะ

    ดาร่ามันเลววว คีย์ต่างหากที่คู่ควรกับมินโฮ ทำร้ายคีย์ทำไม

    พาร์ทนี้เราแค้นเจ๊อึนจอง 555555
    #6,034
    0
  9. #5988 sesang (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:26
    มันเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
    มินคีย์เพิ่งสวีทหวานกันแค่แป๊บเดียวเอง
    #5,988
    0
  10. #5983 Minkeyontae (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:16
    สงสารคีย์มากๆๆ พี่มินโฮแม่งใจร้าย ทำร้ายคีย์
    #5,983
    0
  11. #5982 Chungon (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:02
    ดาร่า ร้ายจิ๊ง แม่คุณ
    #5,982
    0
  12. #5981 Keyoflove Fullinglove (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:48
    อะไรๆจะมารุมแกล้งคิมคีย์กันอีกแล้ว พวกมารนี่ พี่สาวคะหูเบาไปรึเปล่าคะฟังความข้างเดียว มันน้ำเน่ามากนะคะ
    #5,981
    0
  13. #5979 ปังคีย์ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:24
    ถ้าบอกว่า ตอนนี้อยากตบดาร่ามากจะผิดมั้ย
    คีย์ต้องเสียใจอีกแล้วหรอเนี่ย
    แค่นี้ก็แย่อยู่แล้ว
    #5,979
    0
  14. #5978 koko (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:48
    รู้สึกอยากร้องไห้T T

    โถ่น้องคีย์กลับมาสู่โหมดดราม่าอีกแล้ว แง~

    รีบมาต่อนะคะไรเตอร์ กำลังอินเลย^ ^



    #5,978
    0
  15. #5977 อิ อิ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:33
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก อึนจองไม่คิดดีๆก่อนเลยอ่ะ
    แล้วดาร่าอีก จะยุ่งอะไรกับมินคีย์นักหนาเนี้ย
    ให้มินคีย์ได้มีความสุขนานๆด้วยเถอะ
    ไรเตอร์เนื้อหาของแต่ละตอน
    ไม่ยาวเกินไปหรอกคะ
    #5,977
    0
  16. #5975 mikie (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:45
    ว้าววววววววววๆๆ



    พี่อึนจองออกมาแล้วว



    อยากบอกว่าแฟนมินโฮน่ารักมากจริงๆค่าพี่สาว



    ไม่ใช่ยัยดาร่าแน่นอน อุอิ



    ไรเตอร์มาอัพต่อเร็วๆนะค่าา
    #5,975
    0
  17. #5974 takkyekk (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:35
    พี่อึนจองหวงน้องจังเลยเนอะ แต่หวังว่าคงจะใม่ขัดขวางคีย์หรอกนะ
    คีย์ออกจะน่ารัก คอยเฟริ์มๆๆ แล้วจงฮยอนเมื่อใหร่จะเครียร์ปัญญหาตัวเองใด้เนี้ย
    สงสารแทมินอะ ถึงจะใม่ใด้ชอบหญิงอื่นก็เหอะ เชอะ
    #5,974
    0