[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 53 : Chapter 44 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 ก.พ. 56

Chapter 44

 

เสียงราบเรียบของอาจารย์ที่เอ่ยสรุปบทเรียนของ 3 คาบที่ผ่านมาดูเหมือนจะไม่ได้รับความสนใจเลยสักนิด เมื่อทุกคนกำลังวุ่นวายเก็บอุปกรณ์ต่างๆลงกระเป๋าเพื่อเตรียมกลับบ้าน

            “แทมินวันนี้รีบไปไหนรึเปล่า” มือรูดซิปปิดกระเป๋าไป ริมฝีปากก็เอ่ยถามเพื่อนข้างตัวที่กำลังเก็บปากกาดินสอลงกระเป๋าเป้

            “วันนี้หรอ...”

            Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

            ยังไม่ทันได้ตอบคำถาม เสียงร้องดังจากโทรศัพท์ก็เรียกให้ร่างเล็กหันไปสนใจ มือบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

            “ว่าไงฮ่ะพี่จงฮยอน รีบร้อนอะไรฮ่ะ เดี๋ยวเราก็เจอกันไม่ใช่รึไง”

            (เอ่อ แทมิน วันนี้กลับบ้านเองได้มั้ย พี่ติดธุระน่ะ) เมื่อฟังปลายสายพูดตอบ คนตัวเล็กก็ร้องอ้อออกมาในใจ

            “ได้สิฮ่ะ ทำไมต้องทำเสียงกังวลแบบนั้นด้วยพี่จงฮยอน เรื่องแค่นี้เอง” คนตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงติดจะหัวเราะเล็กๆ เมื่อจับน้ำเสียงของจงฮยอนที่ดูจะกังวลเกินไป

            (ก็สัญญาไว้แล้วนี่ว่าจะไปส่งที่บ้านทุกวันน่ะ)

            “มันก็ต้องมีธุระจำเป็นบ้าง แทมินเข้าใจฮ่ะ”

            (แล้วแทมินเลิกเรียนแล้วหรือยัง)

            “เลิกแล้วครับกำลังเก็บของอยู่”

            (ยังไงไว้พี่จะพาไปเลี้ยงขนมเป็นการขอโทษ โอเคนะ)

            “อืมมม ก็ได้ ผมจะกินเยอะๆเลย งั้นแค่นี้นะฮ่ะ”

            (กลับบ้านดีๆนะ ถึงแล้วโทรบอกด้วย) แทมินยิ้มกว้างให้กับโทรศัพท์

            “ครับๆ ถึงแล้วจะโทรบอก” มือเรียวกดวางสาย แล้วเก็บโทรศัพท์ลงยังกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะหันไปหาดงโฮที่กำลังนั่งรออยู่

            “ตะกี้ว่าไงนะดงโฮ”

            “ว่าจะชวนไปซื้อซีดีเพลงที่ห้างน่ะ แทมินไปได้มั้ย”

            “ไปสิ อยากได้แผ่นหนังอยู่เหมือนกัน” คนตัวเล็กยิ้มกว้างตอบรับทันที พร้อมกับที่ทั้งคู่คว้ากระเป๋าขึ้นสะพายและออกจากห้องเรียน

 

.

.

.

 

            “พี่จงฮยอนไปนานจัง” น้ำเสียงที่ดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ เอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าที่บอกขอตัวไปเข้าห้องน้ำ แท้จริงแล้วจงฮยอนออกไปโทรหาแทมิน

            “ขอโทษครับ แล้วว่าแต่สั่งอะไรรึยัง”

            “ยังเลย ก็รอพี่จงฮยอนนั่นแหละ”

            “อ่า พี่ขอโทษน่ะ” จงฮยอนกล่าวขอโทษซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะเห็นใบหน้าที่บึ้งตึงเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มออกมา

            ซอนฮวา ลูกสาวของอดีตผู้นำเกาหลี เธออายุน้อยกว่าผมหนึ่งปี เป็นคนน่ารัก ช่างพูด เท่าที่ผ่านมาดูเหมือนว่าพ่อจะถูกใจคนนี้มากที่สุด ถึงกับออกปากไปรับเธอมาทานข้าว ทั้งที่วันก่อนก็เพิ่งจะเจอกันไป

            “ทานแล้ว ไปดูหนังกันนะคะ”

            “เอางั้นก็ได้ครับ”

            “พี่จงฮยอนไม่อยากดูหรอ” น้ำเสียงคล้ายน้อยใจเอ่ยถามออกมา ทำให้ดวงตาคมต้องล่ะสายตาจากจานอาหารตรงหน้าขึ้นสบตากับเธอ

            “หืมม”

            “ก็ท่าทางพี่ดูไม่สนใจชั้นเท่าไหร่ หน้าตาพี่เองก็บอกนะ” หญิงสาวอธิบาย จงฮยอนส่ายหน้าให้เป็นคำตอบว่ามันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด

 

            ทั้งที่จริงแล้ว ซอนฮวาจะคิดได้ถูกต้องเองก็ตาม

            “ไม่ใช่ซะหน่อย แล้วอยากดูเรื่องอะไรล่ะ”

 

.

.

.

 

            “ไม่เยอะไปหรอแทมิน” ดงโฮถึงกับเบิกตากว้าง เมื่อเห็นจำนวนซีดีที่แทมินเลือกวางอยู่ในตะกร้า

            ก็มันน้อยซะที่ไหนล่ะ

            “ก็คิดว่าเยอะอยู่เหมือนกัน ฮ่าๆ แต่มันน่าสนุกทุกเรื่องเลยเลือกไม่ถูก” คนตัวบางหัวเราะเบาๆออกมา ก่อนจะตอบ ตาเองก็ยังกวาดหาซีดีหนังที่ท่าทางน่าสนุกต่อ

            “ไหนมาดูหน่อย...เรื่องนี้สนุกๆ ดูแล้ว อันนี้ก็หนุก อันนี้ก็ด้วย เรื่องนี้บ้านชั้นมี เดี๋ยวยืมชั้นดีกว่า” มือเล็กหยิบเอาซีดีที่แทมินเลือกออกมาดู พร้อมกับแยกเรื่องที่ตัวเองซื้อไว้แล้วออกไปเก็บ

            “อ่า เอางั้นก็ได้”

            “หลังสอบไปค้างบ้างชั้นสิ ดูหนังด้วยกัน หนังเยอะเลยนะ เพิ่งรู้ว่าแทมินเองก็ชอบดู”

            “ตกลง หลังสอบชั้นจะไปบุกบ้านนายดงโฮ” แทมินพยักหน้าพร้อมตอบตกลง ดงโฮเองก็ดีใจที่แทมินจะมาเล่นที่บ้านตอนปิดเทอม

            “เยี่ยมเลย เดี๋ยวจ่ายเงินเสร็จไปกินติมแล้วค่อยกลับนะ”

            “ดงโฮจะเลี้ยงหรอ” ดวงตากลมเบิกกว้าง ล้อคนที่เอ่ยปากชวนไปกินไอติม ก่อนจะเห็นดงโฮทำปากเบะส่งกลับมาให้

            “เรื่องสิ เงินใครเงินมันต่างหาก”

            “ฮ่าๆ ชั้นรู้น่าว่านายงก โอ๊ย เจ็บนะ” แทมินหัวเราะเสียงดัง ก่อนจะโดนมืออีกคนตีเข้าให้ข้อหาพูดจาน่าโดนทำร้าย

            “ก็ตีให้เจ็บน่ะสิ จ่ายเงินได้แล้ว”

            “ดงโฮไปสั่งติมไว้ก่อน เดี๋ยวชั้นตามลงไป”

            “ทำไมล่ะ ไว้ไปพร้อมกันก็ได้”

            “จะดูหนังเข้าใหม่หน่อยว่ามีไรน่าดู เผื่อชวนพี่เจสมาดูน่ะ” เห็นโปสเตอร์หนังใหม่ๆก็อดนึกถึงพี่สาวตัวเองไม่ได้

            “อ้อ โอเค แล้วรีบลงไปนะ”

            “รับทราบครับ”

 

.

.

.

 

            “พี่จงฮยอน เรื่องนี้น่าสนุกดีนะคะ เราดูเรื่องนี้กันดีมั้ย” มือเรียวชี้ไปยังหนังเรื่องที่ว่า จงฮยอนเองก็ได้แต่ยิ้มตอบ เพราะยังไงก็ไม่ได้คิดขัดใจซอนฮวาอยู่แล้ว

            “อ่า ยังไงก็ได้ครับ”

            “งั้นฉันไปซื้อตั๋วเลยนะคะ”

            เสียงหวานใสที่เอ่ยชื่อออกมานั้นก็ทำให้คนตัวเล็กอดจะส่ายหัวออกมาไม่ได้ คนชื่อจงฮยอนมีเยอะจะตายไป แต่เพราะเสียงขานตอบรับที่ฟังยังไงก็ใช่...ใช่แน่ พี่จงฮยอนของเขา

            ถ้าหันกลับไป จะไม่เป็นแบบที่คิดใช่มั้ย

            ไม่ใช่แบบนั้นใช่มั้ย...

            ไม่อยากให้เป็นพี่จงฮยอน

 

            ใบหน้าหวานหันกลับไปมองยังทิศทางของต้นเสียง แก้วตากลมใสจ้องไปยังใบหน้าคม ทันทีที่จงฮยอนประสานสายตากลับ ริมฝีปากบางก็เม้มแน่นเข้าหากัน

พี่จงฮยอนของเขาจริงๆ

 จงฮยอนเองก็ตกใจที่เห็นแทมินมายืนอยู่ตรงหน้า มือหนายื่นไปหวังจะคว้าข้อมือของร่างเล็กที่กำลังจะเดินสวน แต่แทมินก็เบี่ยงตัวหลบ...ไม่แม้แต่จะเฉียดโดนเสียด้วยซ้ำ

            “แทมิน”

           

            เสียงเรียกชื่อที่ไล่ตามหลังมาทำเอาแทมินต้องยกมือขึ้นปิดปาก เสียงร้องแทบจะทะลักออกมาให้ได้ น้ำตาที่คลออยู่ก็ขวางภาพตรงหน้าจนเลอะเลือนไปหมด

 

            พี่ใจร้ายกับผมอีกแล้ว...

 

            “พี่จงฮยอน เป็นอะไรไปคะ เรารีบเข้าไปโรงหนังกันดีกว่า จะได้ดูตัวอย่างหนังใหม่ด้วย” มือเรียวคล้องยังต้นแขน ใบหน้ายิ้มพรายมองคนที่ขมวดคิ้วมุ่นเหมือนมีเรื่องต้องคิดหนัก

           

            เขาทิ้งผู้หญิงคนนี้แล้ววิ่งตามแทมินไปไม่ได้ เพราะมันจะยิ่งกลายเป็นปัญหาเข้าไปใหญ่

                ทำให้เสียใจอีกแล้วสินะ

 

                “พี่จงฮยอนไม่สบาบหรือเปล่าคะ” เมื่อเห็นอีกคนเอาแต่เงียบและมองไปทางด้านหลัง หญิงสาวก็อดจะถามย้ำไม่ได้ ยิ่งบวกกับหน้าตาที่ดูไม่สบายใจของคนตรงหน้าก็พาลให้เป็นห่วง

              “ไม่มีอะไรหรอก แค่กำลังนึกว่าต้องซื้ออะไรกลับไปบ้าง” จงฮยอนโกหกอออกไป ก่อนจะยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า

            “มีของที่ต้องซื้อหรอคะ”

            “ครับ เอาไว้ดูหนังเสร็จค่อยนึกดูอีกทีแล้วกัน” พูดจบก็เป็นฝ่ายเดินนำร่างบางให้เข้าไปยังโรงหนัง มือเองก็ล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมากลอกข้อความกดส่ง

           

 

 

 

            ไว้คุยกันนะแทมิน

 

 

-----------------50%------------------



 

            มินโฮเลือกผลไม้อยู่2-3อย่าง ก่อนเดินกลับไปยังชั้นขนมที่ทิ้งคีย์ไว้ เห็นคนตัวบางกอดช็อกโกแลตไว้เต็มแขน ก็ได้แต่วาดยิ้มขำ

เป็นครั้งแรกจริงๆที่ทำตามอีกฝ่ายมากขนาดนี้  พอได้ลองใจดีด้วยหน่อย ถึงได้รู้ความขี้อ้อนของอีกคน มือขาวหยิบถุงขนมที่หน้าตาน่ารักมามองด้วยรอยยิ้ม ดูจะสนใจแต่ขนมที่อยู่ในมือ จนไม่ได้สังเกตเห็นมินโฮที่มายืนอยู่ข้างๆ

“ใส่ลงมาตะกร้านี่มา เดี๋ยวก็ทำหล่นพอดี” บอกออกไปพร้อมกับยืนตะกร้าให้คีย์เอาขนมมาใส่ ใบหน้าดูตกใจที่อยู่ๆก็เห็นร่างสูงนี่มายืนอยู่ข้างตัว ตาเรียวก้มมองขนมที่ใช้แขนกอดเอาไว้

“อะ มินโฮ คืออ ไม่ได้ตั้งใจเอาเยอะขนาดนี้จริงๆนะ” เสียงเบาเอ่ยบอกเพราะกลัวจะโดนว่า หากแต่มือหนาของมินโฮก็ช่วยหยิบเอาขนมที่เลือกไว้ไปใส่ในตะกร้าที่ตัวเองถืออยู่

“กินให้หมดด้วยล่ะ เดี๋ยวไปดูของสดกัน ไว้ทำกับข้าวกิน” ว่าจบก็ออกเดินนำ แต่ก็ต้องชะงักฝีเท้าเมื่อมือเรียวๆของคนตัวขาวดึงที่ชายเสื้อ

“มินโฮอยากกินอะไรหรอ” ประกายตาเจ้าสงสัยจ้องหน้าเขาอย่างรอคำตอบ

“ก็กินได้ทุกอย่างนั่นแหละ”

“ไม่ใช่ หมายถึงอยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า จะได้ซื้อไปทำกินไง”

“อืมมม ก็ไม่ได้อยากกินอะไรนะ”

“อ้าว” คนตัวบางร้อง อ้าว ออกมา เพราะงงกับพฤติกรรมของคนตรงหน้า ก็มินโฮพูดเหมือนกับว่าอยากกินอะไรเป็นพิเศษ แต่สุดท้ายกับบอกว่าไม่ได้อยากกินซะอย่างนั้น

“คีย์อยากกินอะไรล่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยถามกลับ คีย์นึกคิดไปครู่ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาพร้อมคำตอบ

“สปาเก็ตตี้ครีมซอส มินโฮกินมั้ย”

“กินได้แน่หรอ”

“นี่ของถนัดเราเลยนะ” คนตัวบางตอบกลับคำสบประมาทด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะโดนมือหนาของมินโฮขยี้ลงที่เส้นผม พร้อมรอยยิ้มขำ

“ครับๆ เชื่อแล้ว”

.

.

.

 

            “เอาเบคอนไปทอดด้วยอยากกิน แครอทไปต้มกับมันทำซุปด้วยดีมั้ย” ถาดเบคอนถูกวางลงในตะกร้า ก่อนจะเดินไปทางพวกผัก มือหนาหยิบเอามันฝรั่งใส่ พร้อมกับตามด้วยแครอท แต่ยังไม่ทันถึงเสี้ยวนาทีแครอทก็ถูกนำกลับไปวางที่ชั้นตามเดิม พร้อมกับคำบอกกล่าวของคนข้างตัว

            “ไม่เอาแครอท”

            “หืม ทำไมก็ชั้นอยากกินซุปนี่” ว่าจบก็หยิบเอาแครอทมาใส่ยังตะกร้าตามเดิม

            “ไม่ชอบแครอท มันเหม็น” คนตัวบางทำหน้ามุ่ย มือขาวเองก็ล้วงเอาแครอทไปเก็บไว้ตามเดิม

            “แต่ชั้นว่าอร่อยดีออก” มินโฮจ้องตากับอีกคน แต่คนตัวเล็กก็ยังส่ายหัวปฏิเสธ

            “ไม่อาววววว”

            “ก็ได้ ไม่เอา งั้นเอาแฮมไปทอดด้วยแล้วกัน แฮม แฮม แฮม อยู่ทางไหนนะ” พูดไปตาเองก็กวาดสายตาหาของที่ว่า

            “ไหนมินโฮบอกไม่อยากกินอะไรเป็นพิเศษไง นี่เต็มตะกร้าเลยนะ”

            “ซื้อไปเก็บๆไว้ก็ได้” มินโฮไม่ได้สนใจคำบอกกล่าวของคีย์เท่าไหร่นัก มือหนาเองก็คว้าหยิบเอาแฮมที่อยู่ตรงหน้าลงตะกร้า

            “แต่ที่ตู้เย็นก็ยังมีอยู่เลยนะมินโฮ”

            “เฮ้ยย นั่นทำอะไรคีย์” มินโฮเอ่ยขัด เมื่อเห็นมือเล็กนั่นคว้าแฮมที่เจ้าตัวเพิ่งวางลงขึ้นมา

            “ก็เอาแฮมเก็บนะสิ” ไม่ว่าเปล่า ปลายเท้าเองก็จะออกเดินเอาแฮมไปเก็บอย่างที่ตัวเองว่า แต่คนตัวสูงเองก็รีบฉวยเอาแฮมออกมาจากมือเรียวนั่น

            “แต่ชั้นจะกิน” ตาคมจ้องมองใบหน้าหวานตรงหน้าพร้อมเอ่ยบอก แต่มือของคีย์ก็ยื่นมาหยิบเอาแฮมที่อยู่ในมือมินโฮมาถือไว้

            “ที่ตู้เย็นมีหมู มินโฮกินหมูแล้วกัน” เสียงราบเรียบเอ่ยบอก ก่อนจะโดนมือหนาเขกเข้าให้ที่ศีรษะ

            “อะ โอ๊ยย มันเจ็บนะมินโฮ” ยกมือขึ้นลูบหัวตัวเอง ปากเองก็เอ่ยบอกคนตัวโตกว่าที่รังแกเขา

            “มันจะไปเหมือนกันที่ไหนล่ะ แฮมกับหมูเนี่ย” บอกเสร็จก็หยิบเอาแฮมจากมือคีย์มาใส่ไว้ยังตะกร้าตามเดิม

 

 

            “นั่นมินโฮจริงๆนี่” หลังจากจดๆจ้องๆอยู่นาน หญิงสาวก็สรุปได้ว่าร่างสูงของคนตรงหน้านั้นคือ ชเว มินโฮ นายแบบยอดนิยมตัวจริงแน่

            “ถ้างั้นคนข้างๆใครอ่ะ เพื่อนหรอ” พอมั่นใจว่าคือมินโฮไม่ผิดแน่ ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า แล้วคนสูงน้อยกว่าที่อยู่ข้างๆนายแบบดังนี่เป็นใคร

            “ไม่รู้แต่ท่าทางสนิทน่าดู ก็มินโฮยิ้มกว้างขนาดนั้นนี่” เพื่อนสาวอีกคนเอ่ยตอบกลับ ตาเองก็ยังมองคนทั้งคู่ที่คุยกันอย่างสนิทสนม

            “อย่าบอกนะว่า...”

            “แฟน/แฟน” ทั้งสองเอ่ยออกมาพร้อมกัน ก่อนจะรีบเอามือตะครุบปากตัวเอง เพราะเผลอพูดออกมาเสียงดัง

            “อาจจะเพื่อนก็ได้” เอ่ยบอกกับเพื่อนของตนว่ามันอาจจะไม่ใช่แบบที่เราทั้งคู่คิด แต่คนฟังก็ส่ายหน้าปฏิเสธออกมา

            “เพื่อนที่ไหนเขามาซื้อของไปทำอาหารด้วยกัน”

            “ก็ดาร่าเป็นแฟนมินโฮไม่ใช่หรอ” กล่าวอ้างถึงหญิงสาวอีกคนที่ตอนนี้กำลังตกเป็นข่าวกับมินโฮ แต่เพื่อนตัวเองก็ไม่ได้สนใจ หากแต่วาดยิ้มพราย พร้อมกับคว้าโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกง

            “เฮ้ ทำไรน่ะ”

            “รู้คนเดียวก็ไม่สนุกนะสิ” ริมฝีปากว่าพร้อมกับที่มือกดปุ่มชัตเตอร์เพื่อบันทึกรูป

            ดูเหมือนว่ามินโฮจะอารมณ์ดีมากด้วยสิ

            “คนที่มากับมินโฮน่ารักนะ ดูเหมือนว่าที่มินโฮยิ้มเพราะว่าแกล้งคนนั้นนั่นแหละ”

           

 


 

            “ขนมของนาย ถือไปเลย” มินโฮยืนถุงขนมถุงใหญ่ให้คนสูงน้อยกว่าถือ คนตัวใช้สองมือรวบถุงมากอด ตาเองก็มองขนมที่อยู่ด้านใน

            ขนมที่เขาอยากกิน

            “ถุงเบอเร่อ”

            “อ้วน” มินโฮสวนกลับ ก่อนจะเห็นแก้วตาใสช้อนขึ้นมอง พร้อมกับเสียงพูดอู้อี้ที่ไล่ตามมา

            “แต่ว่าอยากกินนี่ มีแต่ของน่าอร่อย”

            “ไปกลับบ้าน หนัก” ว่าจบก็ออกเดินนำ คนขาสั้นกว่าต้องกระชับฝีเท้าเพื่อจะได้ตามอีกคนทัน

            “มินโฮบอกจะซื้อตุ๊กตาเราจำได้นะ” เสียงใสเอ่ยท้วง มินโฮขมวดคิ้วนิดนึงก่อนจะคิดได้ว่าตกลงอะไรกับคีย์ ตาคมหันมามองใบหน้าน่ารักที่กำลังจ้องมาที่เขา

 

            เป็นคนที่น่าแกล้งจริงๆให้ตายสิ

 

            “ชั้นลืมไปแล้วนี่” มินโฮตอบออกไป ประกายตาคาดหวังของร่างบางเองก็ดูเหมือนดับวูบไปด้วย คนตัวบางหยุดเดินพร้อมกับมือขาวที่กระตุกเข้ากับชายเสื้อของมินโฮ

            “ซื้อออ นะ นะ” มินโฮยิ้มขำกับท่าทางดื้อดึงเล็กๆ ถึงคำพูดจะใช้อ้อนเขาก็ตาม แต่แก้มป่องๆสองข้างที่อมลมไว้นี่ดูยังไงก็คงไม่พอใจเขาอยู่แน่ๆ

            “ได้ แต่คิดค่าตุ๊กตาเป็นจูบนะ” มินโฮพูดออกไปพร้อมประกายวาบวับที่จ้องใบหน้าหวาน คีย์เขยิบตัวออกห่างพร้อมกับริ้วแดงๆที่แต้มทั้งสองข้างแก้ม

            “ไม่เบื่อรึไงมินโฮ”

            “ถ้าหมายถึงจูบล่ะก็ไม่” เสียงทุ้มเอ่ยชัดถ้อยคำ จนคนที่หน้าเห่อร้อนอยู่แล้ว พาลร้อนหนักเข้าไปอีก

            “แต่ แต่...เราก็จูบกันบ่อยไป” ริมฝีปากบางขยับบอก ท่าทางเขินอายนั่นทำเอามินโฮอยากจะคว้าคนตัวเล็กกว่ามาจูบเสียซะตรงนั้นถ้าไม่ติดว่าคนพลุกพล่าน

            “นายมันเด็กจะไปเข้าใจอะไรเล่า” ว่าแล้วก็ส่งกำปั้นทุบลงที่กลางหัวกลมๆนั่น

            “เจ็บนะ ตีเรา 2 รอบแล้วนะ ซื้อให้ 2 ตัวเลย” คีย์เอ่ยท้วงออกมา ปากเองก็ยู่ใส่มินโฮที่กำลังยิ้ม จริงๆก็แอบเห็นนะ แก้มของมินโฮที่มีสีแดงแต้มจางๆ

 

.

.

.

 

           

            ใครจะไปคิดละว่า สุดท้ายจะต้องหอบตุ๊กตาถึง 4 ตัวกลับคอนโด พอไปถึงห้องขนมเสื้อผ้าที่ซื้อ คีย์ก็กองไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟาทั้งหมด ก่อนจะอุ้มเอาตุ๊กตาสารพัดสัตว์ไปวางบนที่นอน

           

            แล้วแต่ล่ะตัว เล็กซะที่ไหนล่ะ

 

            “ห้าม เอาลงจากเตียงแล้วไปไว้ที่อื่นเลย” ทันที่ตามคีย์เข้ามายังห้องนอน ตุ๊กตา 4 ตัวที่นอนเรียงกันอยู่บนเตียงก็ทำเอาแทบปวดหัว

            “จะให้เอาไปไว้ไหนล่ะ” คนตัวเล็กถามหน้าซื่อออกไป ทั้งที่มือก็ยังขยับตำแหน่งให้ตุ๊กตาหนุนที่หมอนได้ถนัด

 

            ทำอย่างกับว่ามันมีชีวิต ถ้านอนไม่ถูกท่าตื่นมาจะปวดคออย่างนั้นแหละ

            นี่เขาคิดผิดหรือเปล่าเนี่ย ที่แพ้หน้าตาเลือกไม่ถูกว่าจะเอาตัวไหนของคีย์ดีเลยจัดการซื้อมาทั้งหมดที่คนตัวเล็กบอกว่าชอบ

 

            “โซฟา โต๊ะกินข้าว ห้องน้ำ ที่ไหนก็ได้ ไม่ใช่บนเตียง” เสียงทุ้มเอ่ยตอบออกไป จริงๆก็น่าจะคิดได้อยู่ก่อนแล้ว ว่าถ้าได้มายังไงก็ต้องไม่พ้นที่เตียงแน่ๆ

            “แต่เราจะให้มันนอนกับเรานี่” คนตัวเล็กตอบออกไป หน้าตาที่ยืนยันชัดเจนว่าอยากให้นอนกับเจ้าตัว ทำให้มินโฮต้องเดินเข้าไปหา แล้วนั่งลงยังที่วางที่เหลืออยู่บนเตียง

            “ไม่เอาคีย์” มินโฮว่าพร้อมกับถอนหายใจ คนตัวเล็กก็ได้แต่ก้มหน้าหลบ ไม่อยากมองสายตาไม่เห็นด้วยของมินโฮ ก่อนจะหยิบตุ๊กตาสีเขียวที่วางไว้ใกล้ตัวที่สุดขึ้นมา แล้วเอาไปจ้องหน้ากับคนตัวสูงเเทน

            “ไม่สงสารมันหรอ มันหน้าเหมือนมินโฮด้วยนะ”

            “ชั้นน่าเหมือนไอกบนี่หรอ” มินโฮถามเสียงเข้มพร้อมกับดึงตุ๊กตาจากมือของคีย์มาถือไว้เอง

            “ดูตาสิ เหมือนออก” คีย์เอ่ยบอก แล้วนั่นก็ทำให้มินโฮต้องมองตาโตๆของกบตรงหน้า

            “ไม่ได้เหมือนซะหน่อย ก็แค่ตามันโตเหมือนกัน”

            “เอาตุ๊กตาเรามา จะนอนแล้ว”

            “จะนอนจริงๆน่ะหรอ”

            “ก็มินโฮต้องไปทำงานไม่ใช่หรอ เดี๋ยวเรานอนกับคุณกบ”

            “อย่าลืมสปาเก็ตตี้ล่ะ จะกลับมากิน”

            “แล้วมากี่โมง”

            “สี่ทุ่ม นอนก่อนก็ได้ ไม่ต้องรอหรอก”

            “ไว้นอนพร้อมมินโฮ เดี๋ยวนอนตอนนี้แล้วตั้งปลุกไว้สามทุ่มไง ทำงานดีๆนะ” คีย์ว่าพร้อมกับหยิบนาฬิกาปลุกมาตั้งไว้ ก่อนจะตวัดผ้านวมผืนใหญ่คุมตัวเอง แถมยังหลับตาแน่นจนมินโฮอดท้วงออกมาไม่ได้

            “อะไรเนี่ย จะนอนก็นอนตอนที่ชั้นออกไปทำงานแล้วสิ”

            “ก็ง่วงนี่” ริมฝีปากบางเอ่ยตอบ เห็นแบบนั้นมินโฮก็อดจะเป็นห่วงไม่ได้  หลังมือแตะยังหน้าผาก ก่อนจะแตะยังข้างแก้มเพื่อวัดอุณหภูมิ

            “ไม่สบายรึเปล่า”

            “เปล่า ก็เมื่อคืนมินโฮให้เราอยู่ดูบอลด้วย แถมมีเรียนเช้าอีก” คีย์ตอบออกมา ถ้าอุณหภูมิร่างกายจะแปลกไปก็เพราะว่าเขินอายกับสายตาเป็นห่วงจากคนตรงหน้านั่นแหละ

 

            นี่แก้มเขาต้องแดงอีกแน่ๆเลย

            “งั้นชั้นไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน”

            “ก่อนออกไปบอกด้วยนะ”

            “อืม”

 

            มินโฮเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว แต่ดวงตาคู่เรียวยังคงจ้องบานประตูที่เพิ่งปิดไป ริมฝีปากสวยวาดรอยยิ้มออกมา ก่อนจะกดหน้าลงยังตุ๊กตาเจ้าชายกบ วันนี้มินโฮตามใจเขาแทบทุกเรื่อง แล้วก็ยิ้มให้ตลอดเวลา คนตัวบางยังแอบกังวลอยู่เลย ถ้าหากหลับแล้วตื่นขึ้นมามินโฮจะเปลี่ยนไปหรือเปล่า อยากให้มินโฮเป็นอย่างนี้ทุกวัน ถ้าขืนเป็นแบบนั้นจริงๆ...เขาคงขาดมินโฮไม่ได้แน่

 

            “ใจดีแบบนี้ไปนานๆนะมินโฮ” เอ่ยบอกกับเจ้าชายกบที่ตัวเองกอดไว้แน่น ก่อนจะหอมฟอดเข้าที่แก้มเจ้าตุ๊กตาเนื้อนิ่มแล้วหลับไปในที่สุด  

 

            หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ คราวแรกก็ว่าจะมาบอกอีกคนว่าจะออกไปแล้ว แต่เห็นท่าทางที่กำลังหลับสบายก็ไม่อยากปลุกให้ตื่น ใบหน้าคมโน้มหวังจะแตะยังมุมปาก แต่เพราะอีกคนขยับตัวจะเปลี่ยนท่านอน มุมปากที่จะสัมผัสในตอนแรกจึงได้กลายเป็นริมฝีปากสีชมพูนุ่มนิ่มอย่างช่วยไม่ได้ มินโฮถอนปากตัวเองออกมา พร้อมกับหัวใจที่เต้นรัวเร็วขึ้น อาจเป็นเพราะผิดความคาดหมายไปหน่อยล่ะมั้ง ริมฝีปากหนายกยิ้มบางๆก่อนจะหยิบเอาตุ๊กตา 3 ตัวออกจากเตียง ทิ้งไว้แต่ตุ๊กตาเจ้าชายกบที่คนตัวเล็กนอนกอด

 

            ก็ถ้าไม่บอกว่าตุ๊กตาตัวนั้นหน้าเหมือนเจ้าตัวล่ะก็

            ไม่แน่ว่ามินโฮเองก็คงหึงแม้กระทั่งกับตุ๊กตา

 


 




 


------------------- PPLight -------------------

ถ้าฮยอนมินจะดราม่า มินคีย์จะมาหวานเเบบเน้ได้ไง - -

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6636 RK CYP (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 20:53
    เอาแล้วไงเป็ด...............
    ฟินมินคีย์ง้าาาาาาาาาาา
    #6,636
    0
  2. #6559 kaeo (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 21:11
    เอาแล้วไงเป็ดจง,,,ตามไปอธิบายด่วนเลนน้า



    สงสารแทมินอ่ะTT



    ส่วน มินคีย์ หวานเฟ้อออออออ
    #6,559
    0
  3. #6475 Choip (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:59
     คิมจงงงง แกต้องรีบไปอธิบายให้น้องฟังรู้มั้ย



    มินคีย์นี่เค้าก็หวานกันจริงๆ เลยเขินนนนน
    #6,475
    0
  4. #6299 Yabbybayyab (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 22:57
    มินคีย์หวานนนน ชอบบบบบบ -////////-
    หึงแม้กระทั่งตุ๊กตา?! 55555555555555
    #6,299
    0
  5. #6190 KiM (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 03:53
    พี่จงเอาอีกแล้วแก เดี๋ยวก็โดนงอนยาวหรอกแก 
    มินคีย์ตอนนี้น่ารักอีกแล้วมินโฮตามใจกับน้องคีย์ขี้อ้อน
    ตอนชเวบอกเอาค่าตุ๊กตาเป็นจูบคือจิกรี๊ด เป็นเราจูบเราก็ไม่เบื่อนะคีย์ -////-
    แต่ผญ.สองคนนั้นถ่ายรูปไปคีย์ต้องโดนคนที่มหาลัยว่าอีกแน่เลย ;^;
    มินโฮต้องช่วยนะ
    #6,190
    0
  6. #6061 kanunk (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2556 / 21:04
    แง้ หวานมากเลย เราอ่านไปเขินไปยิ้มไปเหมือนคนบ้าตลอดเลยเวลาอ่านฉากสวีทมินคีย์เนี่ยยยย -//////////////-
    #6,061
    0
  7. #6046 A-ru (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 17:03
    แหมะ หวานนนนนนนนน อิอ๊อดใจดีกับน้องถั่วงอกแล้วเขินทั้งตอนเลย

    ชอบลุ๊คถั่วงอกเรื่องนี้มาก ใสใส

    มันเหมือนเป็นอีกมุมหนึ่งของคีย์ที่เราได้เห็นบ่อยๆ เวลานางเผลอ

    และที่สำคัญ เวลานางอยู่กับมินโฮ 

    รักมินคีย์ รักแพรว
    #6,046
    0
  8. #6042 @o^^ @e^^ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 04:32
    จงฮยอน จะเอายังไงค่ะจะเอายังไง ไฝว้เลยป่ะ-_-
    ไรท์ทำให้รีดต้องอ่านตอนต่อไป เพราะฮยอนมินมาอันฝังใจ ฮึก;____;
    คุณแทมของบ่าวเจ้าขา ตบหน้าเป็ดเลยค่ะ ฮือออ
    #ยังไม่ได้อ่านมินคีย์ข้ามไปฮยอนมินตอนต่อไปก่อน 5555555555
    #6,042
    0
  9. #6033 มินคีย์หวาน (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 15:57
    โอยยยยยยยย พาร์ทนี้ ปริ่มมากค่า

    แก มินโฮมันน่ารักจริงๆ เอาใจคีย์ทุกเลยเลย

    นี่ต้องขอบคุณแทคยอนเลยนะเนี่ยยยยย

    เราชอบมินคีย์โหมดนี้ .... อย่าดราม่าอีกเลยน่ะ 555

    #6,033
    0
  10. #5996 diwwa1018 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:31
    กรี๊ดดดดดดด มาแล้ววว เราเพิ่งเห็นว่าอัพแน่ะ ฮือออออ
    มินคีย์น่ารักไม่ไหวแล้ว น้องคีย์เดี๋ยวนี้ก็ดื้อตลอด แต่ดีที่มินโฮก็ยังตามใจนะ
    น้องคีย์รักมินโฮหมดหัวใจแล้วสิเนี่ย อย่าทำให้น้องคีย์ผิดหวังนะมินโฮ น้องคีย์ตัวคนเดียวไม่มีใคร แกต้องดูน้องคีย์นะ
    ยัย2คนนั้นถ่ายรูป เป็นเรื่องแน่อะ TT

    ทีแรดคิดว่าไรเตอร์คงลืมไปแล้วนะเนี่ย เห็นมาต่อแบบนี้ ดีใจจังค่ะ จะติดตามต่อไปนะคะ :)
    #5,996
    0
  11. #5987 sesang (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:13
    ไม่ไหวค่ะ.. ขอสกรีม มินคีย์ ณ ตอนนี้ มันคือคู่สามีภรรยาเต็มขั้นจริงๆ
    น่ารัก หวานมากๆ น้องแพรวแต่งได้สุดยอด

    ส่วนคู่ฮยอนมิน..เอ่อ พี่ไม่อยากพูดถึงเลย (เครียด)
    #5,987
    0
  12. #5980 Keyoflove Fullinglove (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:32
    มินคีย์น่ารัก ฮยอนมินดราม่าซะงั้น
    #5,980
    0
  13. #5976 kimkey (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:47
    คิมจง แกทำให้น้องแทมเสียใจ


    น้องแทม งอนคิมจงเยอะๆนะ โทดฐานทำให้เสียใจ


    มินคีย์ น่ารักมากอ่า มินโฮตามใจคีย์เยอะๆนะ
    #5,976
    0
  14. #5973 อิ อิ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:32
    กร๊าดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ปลื้มปรื่มกับมินคีย์มากกกกกกกก

    น่ารักโคตรๆอ่ะ ขอให้หวานกันไปนานๆ แต่เหมือนยัยสองคนนั้นจะเป้นมารเลยแหะ

    ฮยอนมิน ดีได้ไม่เท่าไหร่ก้อดราม่าอีกแระ จงจงรีบไปปรับความเข้าใจกับแทมแทมด่วนๆเลยนะ
    #5,973
    0
  15. #5972 takkyekk (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:41
    มินคีย์ๆๆๆๆ กรี๊ด สวีทมากอะ ชอบที่สุด รอคอยมานาน
    ขอให้มินโฮใจดีตลอดใป สาธุ แล้วอย่างนี้คีย์จะใปใหนรอด ฮ่าๆๆๆๆ
    #5,972
    0
  16. #5971 ปังคีย์ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:18
    เป็ดงานงอกกกกกกกก
    #5,971
    0