[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 51 : Chapter 42 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ธ.ค. 55

Chapter 42

 

           “กินได้แล้ว มองอยู่นานแล้วนะ” เสียงทุ้มเอ่ยบอก ก่อนจะเห็นใบหน้าหวานเงยขึ้นมาสบตา

            “มินโฮ เราไม่...”

            “กินนะครับ จะได้หายไง” คำพูดสุภาพพร้อมกับมือใหญ่ที่ขยี้เบายังเรือนผมนุ่มของคนตรงหน้า ดวงตารีได้แต่กระพริบตาปริบๆ ก่อนจะก้มหน้าหนีพร้อมสองข้างแก้มที่แดงเรื่อ

                “ถ้าคีย์พูดไม่ฟัง ทำตัวดื้อ ก็ไม่พูดดีๆด้วยแล้วนะ” มินโฮยื่นข้อต่อรองออกไป ก่อนจะเห็นคนตรงหน้าปฏิเสธทั้งคำพูดและสายตา

            “เราเปล่าดื้อนะมินโฮ”

            “ก็เห็นอยู่ว่ากำลังดื้อ กินยาได้แล้ว”

            “อือ” ร่างบางพยักหน้าตอบตกลงก่อนจะตัดสินใจเอาเม็ดยาเข้าปาก พร้อมกับยกแก้วน้ำดื่มตามอึกใหญ่

            “ไม่เห็นยากเลยเห็นมั้ย” มินโฮอดจะยิ้มขำในความเอ็นดูคนตรงหน้าไม่ได้

            “ขม” ใบหน้าสวยทำหน้ายู่ๆไม่ชอบใจ

            “ตัวไม่ร้อนเท่าตอนแรกแล้ว” มือใหญ่ยกขึ้นอังตามหน้าผากคอ คนตัวบางได้ยินแบบนั้นก็ฉีกยิ้มเปื้อนเต็มหน้าลืมคำว่าขมจากรสยาไปสนิท

            “เห็นมั้ย เราบอกแล้ว นอนเยอะๆก็หาย”

            “ถ้าชั้นไม่คอยเช็ดตัวให้ นอนเฉยๆมันจะหายมั้ย” คนตัวโตเอ่ยท้วง เพราะเขาคอยเช็ดเนื้อตัวให้ตลอดจนไข้ลดลง ไม่ใช่เพราะนอนเฉยๆไข้จะลดลงได้ตามที่อีกคนกล่าวซะหน่อย

            “วันนี้มินโฮไม่ต้องไปทำงานหรอ”

            “เพราะใครล่ะ หืมม”

            “เราไม่ได้เป็นคนผิดสักหน่อย”

            “แล้วอยู่ๆทำไมถึงหายไปแบบนั้น แล้วไหนจะเรื่องเลิกกันอะไรนั่นอีก”

            “เราง่วง อยากนอนแล้ว”

            “คีย์บอม”

            “...”

            “ถ้าเราคุยกันเราจะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน หรือนายชอบเวลาที่ฉันตะหวาดใส่”

            “เราไม่ได้ชอบให้มินโฮตะหวาดสักหน่อย”

            “งั้นบอกมาสิ”

            “ก็ ก็มินโฮ ท่าทางสนิทกับดาร่าขนาดนั้นนี่ แล้ว แล้ว... ทำไมต้องจ้องเราแบบนี้ด้วยล่ะ” คนตัวบางพยายามพูดออกไปให้เป็นเรื่องราว แต่ตาโตๆที่จ้องมาที่ตนเองด้วยอารมณ์ไหนก็ไม่รู้ได้ ทำให้คนตัวเล็กกังวลเข้าไปใหญ่

            “พูดต่อสิ”

            “ไม่เอาแล้ว เราจะไปนอนแล้ว”

            “ถ้าพูดไม่จบ ก็อย่าหวังว่าจะได้นอน”

            “ก็ไม่รู้นี่ว่าจะพูดยังไง แถมมินโฮยังจ้องแบบนี้อีก”

            “พูดแบบที่นายคิดนั่นแหละ ชั้นแค่อยากรู้ว่าคีย์คิดอะไร แล้วถ้าคีย์ไม่บอกชั้นจะเข้าใจ    คีย์มั้ย”

            “เราคิดว่ามินโฮคงอยากจะคบกับดาร่ามากกว่าเรา ที่ผ่านมาเราก็รู้ว่ามินโฮนะ มินโฮ เอ่อ...”

            “...”

                รู้จักกันด้วยความรังเกลียด จูบเพราะว่าโกรธ ที่คบกับเพราะแค่อยากจะลอง มีอะไรกันเพราะว่าความพลาดพลั้ง ไม่ได้เกิดจากความตั้งใจ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่เคยมีเงื่อนไขในความรักระหว่างเราสองคน

 

                ใช่ มินโฮไม่ได้รัก และไม่รู้ว่าเคยคิดจะรักคนที่ทั้งงี่เง่าและไม่ได้ความแบบเรารึเปล่า

               

                “คีย์” มินโฮเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าที่ตอนนี้ดูเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง คีย์มองดวงตาคู่คมตรงหน้าก่อนจะพูดเสียงเบาออกมา

                “วันนั้นมินโฮก็ดูไม่ได้สนใจเราเลยสักนิด” คิดไปถึงเมื่อคราวนั้น ภาพของมินโฮกับดาร่าที่ดูสนิทสนมยังติดตาอยู่เลย

            “ตอนนั้นชั้นแค่อยากให้คีย์รู้ ว่าชั้นรู้สึกยังไงเวลาที่เห็นนายอยู่กับชางมิน”

            “เรากับพี่ชางมินไม่เคยทำแบบนั้นซะหน่อย”

            “แค่ชั้นเห็นนายกับชางมินชั้นก็ไม่พอใจแล้ว” เป็นอย่างที่พูด อันที่จริงไม่ว่าคีย์จะอยู่กับใคร เขาก็ไม่พอใจทั้งนั้น

                “...”

            “นายเป็นแฟนชั้นนะคีย์” เสียงทุ้มพูดออกมา เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเอาแต่จ้องมาที่ตน

            “มินโฮเราสองคน เป็นแฟนกันทั้งที่ยังรู้จักกันไม่ดีพอ”

-

-

-

 

            “ว่าไงครับคุณอนยู” จงฮยอนเอ่ยทักทันทีเมื่อเห็นเพื่อนสนิทก้าวขาออกจากห้องด้วยท่าทางสะลึมสะลือ จริงก็อยากจะถามไถ่ตั้งแต่เมื่อคืน แต่ไอเพื่อนตัวดีที่เปิดประตูให้ปับ ก็เล่นไม่พูดไม่จาเดินลิ่วๆเข้าไปยังห้องนอนอีกห้องที่ถัดจากห้องนอนเขา

            “อะไรของนาย” เสียงเนือยๆตอบกลับก่อนจะลงไปนั่งหาวหวอดต่อที่โซฟา

            “อย่ามาตลก สรุปเมื่อคืนมีเรื่องอะไร”

            “...” ใบหน้าขาวหันตามเสียงพูด ตาเรียวที่เผลอไปสบดวงตาคมตรงหน้าที่มองมาอย่างจริงจังก็อดจะหันหนีไม่ได้

            “เรื่องพี่อีจุนใช่มั้ย”

“อื้ออออออ”

“สรุปว่าแกกับพี่เขานี่ยังไง”

            “จริงๆก็อยากบอกนานแล้วแหละ ชั้นจะสรุปสั้นๆให้ฟังแล้วกัน พี่อีจุนกับชั้นได้กันแล้ว” อนยูตอบกลับทั้งที่ไม่มองหน้า มือขาวเองก็กดเปลี่ยนช่องทีวีเป็นพัลวัน แต่คนที่ยืนฟังคำตอบเนี่ยสิ แทบจะอ้าปากเหวอเลยทีเดียว

            “เฮ้ยยย!! ตั้งแต่เมื่อไหร่” จงฮยอนวางแก้วกระแฟลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินไปหาไอเพื่อนตัวดีที่ทำทีท่าไม่รู้ร้อนรู้หนาว

            “ไม่รู้ ไม่ได้จำ”

            “จินกิ”

            “ก็ไม่อยากจำ” อนยูตอบน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดูเอาเรื่องอยู่เต็มทีด้วยความรู้สึกจริง แล้วนั่นเรียกเสียงถอนหายใจลากยาวของอีกคนได้ทันที

            “นี่มันเรื่องใหญ่นะ แล้วพี่เขาบังคับแกรึเปล่า แล้วช่วยหันหน้ามาคุยกันดีๆด้วย”

            “ไม่รู้ชั้นเมา” อนยูยอมละสายตาจากโทรทัศน์ตรงหน้า แล้วหันหน้ามาคุยกับจงฮยอนที่นั่งยังฝั่งตรงข้าม ท่าทางจริงจังกับแววตาเป็นห่วงที่ชัดเจนแบบนั้น

            เหมือนเดิมไม่มีผิด ความสำคัญของเขาไม่ได้ลดลงเลย

            นี่เขาเผลอแอบคิดไปได้ไงกันว่าจงฮยอนจะสนแต่แทมินแล้วคิดว่าเรื่องของเขามันจะกลายเป็นเรื่องไร้สาระ

            “แกเนี่ยนะเมา”

            “ตอนนั้นกำลังเฮิร์ตซองมิน หนักไปหน่อย” เป็นอีกครั้งที่จงฮยอนถอนหายใจออกมา

            “ไม่น่าถึงได้ตามแกเป็นเงาขนาดนี้”

            “จริงๆก็บอกไปแล้วว่าช่างมัน ชั้นเองก็ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย ไม่ได้อยากจะให้รับผิดชอบสักหน่อย”

            “แล้วไม่คิดอะไรเลยหรอ”

            “คิดสิ คิดว่าแกจะสนใจเรื่องชั้นมั้ย ฮ่าๆๆ”

            “ไอบ้า ทำไมชั้นจะไม่สนใจเรื่องของแกวะ”

            “ก็เห็นว่าติดแทมินแจเลย ในหัวแกคงมีแต่ แทมิน แทมิน แทมิน”

            “ขอโทษ”

 

เป็นอย่างที่อนยูพูดจริงๆ ช่วงนี้ในหัวเขามีแต่เรื่องแทมินเต็มไปหมด

 

            “เพื่อนนะเวลามีให้กันน้อยลงนะไม่เป็นไรหรอก แต่ความสำคัญอย่างอื่นไม่ลดลงชั้นก็พอใจแล้ว”

            “ขอโทษจริงๆว่ะ แต่ความสำคัญแกไม่เคยลดลงชั้นพูดความจริง”

            “ก็ลองลดลงดิ”

            “ไม่มีทางหรอกน่า แล้วนี่แกคิดจะอะไรยังไงกับพี่เขาว่ะ”

            “ไม่รู้...ก็ไม่เคยคิดว่าจะเป็นแบบนี้”

            “แต่ตอนนี้ต้องคิดแล้ว”

            “แกว่าชั้นจะคิดไรออกมะ นี่ชั้นหัวตื้อมาก ถึงได้มาพึ่งสมองเป็ดๆแบบแกช่วยไง”

            “กวนตีนเถอะ ที่ผ่านมาชั้นก็เห็นว่าพี่เขาก็ดีกับแกตลอดไม่ใช่หรอว่ะ”

            “ก็ดีไง เขาใจดีกับชั้น” ถ้าไม่ทำลายความเชื่อใจกัน

            “มีคนดีๆมาอยู่ข้างกายมันก็ไม่เสียหายอะไรนะ” จงฮยอนพูดออกมาก่อนจะยิ้มขำเมื่อเห็นสายตาขวางๆของอนยูที่ส่งเป็นคำตอบมา

            “นี่พี่เขาให้แกเท่าไหร่ไอบ้าจง” ไม่ถามเปล่า หากแต่หมอนอิงที่อยู่ข้างตัวก็ยกขึ้นปาไปยังคนปากดีที่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลั้นหัวเราะเต็มที่

            “ก็แกเครียด คิดไม่ออก ถึงมาหาชั้นถูกมะ”

            “เออ”

            “เพราะงั้นก็ทำตามที่ชั้นบอก”

            “ไอบ้า นี่มันไม่ใช่เรื่องสนุกนะ” อนยูขึ้นเสียงใส่อีกคน จงฮยอนเองก็ขึ้นเสียงตอบกลับเหมือนกัน

            “ก็ไม่สนุกนะสิ นี่เพื่อนชั้นเสียตัวทั้งทีเลยนะ”

            “เมิงอย่ากวนตีน” หมอนอิงข้างตัวถูกยกขึ้นขว้างอีกครั้ง แต่ครั้งนี้จงฮยอนรับมันไว้ได้

            “เมิงคิดว่ากูไม่ห่วงเมิงรึไง ไอเต้าหู้อืดๆ” มองไอเพื่อนหน้ามุ่ยก่อนจะปาหมอนคืนให้มัน

           

            “แล้วทำไมเพิ่งจะมาพูด ไม่รอให้ท้องก่อนล่ะค่อยบอก” จงฮยอนพูดออกไปด้วยความหมั่นไส้

            “ชั้นเป็นผู้ชายนะโว้ย ท้องบ้าท้องบออะไร” อนยูสวนกลับทันที

            “แกพูดเองนะว่าพี่อีจุนเขาดี ใจดีกับแก”

            “พี่อีจุนคนนั้นตายไปแระ เหลือแต่ไอบ้าจุนที่แกเห็นนั่นแหละ พูดแล้วยิ่งหงุดหงิด ทำไมต้องมาทำเรื่องวุ่นวายให้ด้วยวะ”

            “ฮ่าๆๆ ตลกดีวะ”

            “ตลกบ้านแกสิ นี่เครียดรู้มั้ย”

            “ก็รู้ แต่แบบ นึกๆดูนะ แกก็โสดมาตั้งนาน เที่ยวเล่นไม่เป็นผู้เป็นคน อยู่ๆแบบเป็นฝั่งเป็นฝาขึ้นมาแบบนี้ ขำดี”

            “ตกลงจะช่วยไม่ช่วย” น้ำเสียงที่เริ่มออกแนวตะหวาด กับสายตาขวางๆทำเอาจงฮยอนหุบยิ้มขำแทบทันที

            “ก็ช่วยอยู่ไงเล่า ก็บอกให้คบกับพี่เขาซะ” คำพูดของจงฮยอนทำเอาจินกิถึงกับเงียบไปถนัด ก่อนจะได้ยินเสียงพึมพำคล้ายจะพูดกับตัวเองมากกว่าที่จะเป็นคำถามกลับหลุดออกมา

            “หรอ จะดีจริงหรอ”

            “รู้ว่าคิดมาก แต่เชื่อจงฮยอนคนนี้เถอะ”

            “แล้วชั้นต้องทำไงบ้างวะ โห่ แม่มมม ปวดหัวเหอะ”

            “ทำตัวแบบเดิมที่แกเป็น คุยกับพี่เขาแบบเดิมก่อนที่รู้ว่าพี่เขาชอบแก”

            “ง่ายขนาดนั้นเลยหรอ”

            “ก็พี่เขาชอบที่แกเป็นแกอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องน่ายินดีนะ ถ้ามีคนที่ชอบเราอย่างที่เราเป็น”            

            เหตุผลที่บอกให้คบสินะ

 

            “เขาใจใช่มั้ย”

            “อืม ถ้าไม่ดีจะกระทืบแกคนแรก” อนยูเอ่ยปากคาดโทษไว้ล่วงหน้า ก่อนจะเห็นเพื่อนตัวดียกยิ้มมุมปากแล้วตอบกลับ

            “แล้วถ้ามันดีล่ะ”

            “ดีก็ดีกับชั้นไง” ใช่ ถ้ามันดีก็ต้องดี

            “ไว้จะบอกให้พี่อีจุนทำลูกให้นายหนึ่งคน” จงฮยอนพูดพร้อมกับหัวเราะเสียงดังตบท้าย ก่อนจะหยุดหัวเราะด้วยหมอนใบเดิมที่ดูเหมือนรอบนี้อนยูจะขว้างมาสุดแรง

            “กวนตีน”

            “เจ็บเหอะ เฮ้ยสายแล้ว ชั้นไปก่อนนะ” จงฮยอนเอ่ยบอกทันทีเมื่อก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือ

            “อ้าว แล้วแกจะไปไหนวะ”

“ท่านประธานนัดลูกสาวใครสักคนให้ชั้นไปทำความรู้จัก”

            “แล้วบอกแทมินเรื่องนี้รึเปล่า”

            “ไม่ได้บอก”

            “สรุปว่าจะไม่บอกจริงๆ” อนยูถามย้ำออกไป ก่อนจะเห็นสีหน้าเป็นกังวลชัดเจนบนใบหน้าคมๆนั่น

            “ไม่อยากให้แทมินเสียใจนี่”

            “ตั้งแต่คบกับแทมินนี่ครั้งที่เท่าไหร่แล้ว”

            “ 2 ครั้งแล้ว เฮ้อออ”

            “ถ้าแทมินรู้ล่ะ” ใช่ถ้าแทมินรู้ขึ้นมา มันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

            “แม่งซวยเลยไง เป็นแกจะคิดไงอ่ะ ทั้งที่บอกให้เชื่อใจ แต่ความจริงชีวิตชั้นถูกวางไว้หมดแล้ว”

            “แกอย่ามาเลวซ้ำซากกับแทมินนะ รีบๆเคลียร์กับพ่อแกเลย”

            “ก็คิดอยู่ แล้วตอนเย็นกินไรมั้ยจะได้ซื้อมา”

            “ไม่อะ เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จก็คงไปแล้วล่ะ”

            “แล้วกลับไงวะ”

            “พี่อีจุนนั่นแหละ”

            “อ้อ ยังไงมีไรก็โทรมาแล้วกัน”

            “เออ พี่อึนจองเขาอยากเจอแกด้วยแหละ”

            “ฮ่าๆ จะว่าไปนี่มันกี่ปีแล้ว ถ้าเจอเขาบอกด้วยล่ะวันชั้นก็คิดถึง” จงฮยอนหัวเราะขำออกมา ก่อนจะหยิบแจ็คเก็ตสีเข้มที่เตรียมไว้ขึ้นพาดบ่า

 

            อนยูมองบานประตูที่ปิดลง ก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรออก เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังไม่ถึง 3 ครั้งปลายสายก็กดรับ

            “อีก 1 ชั่วโมงมารับด้วย” กรอกเสียงลงไปแค่นั้นก่อนจะกดวาง

 

            เพราะชั้นเชื่อแกหรอกนะไอบ้าจง

 

 














---------------------------PPLiGHT------------------------

โอ๊ยยยยยยย ซาบซึ้ง ยังมีคนอ่านนนน  T T

งานมันเยอะถล่มทลายจริงๆ อยากเขียนฟิคก็อยาก

ฟิคเเพรวนี่มันอินดี้มากชาตินี้มันจะจบมั้ย - -

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะครับ *เลื้อยพันเเข่งพันขา*

เอ่อะ ทำไมฟิคมันดูติดกันเป็นพรืดเเบบนี้ นี่เเพรวเห็นเป็นเเบบนี้คนเดียวรึเปล่า ?

เด็กดีกาก หรืออะไรยังไง หรือเเพรวกากเอง - -
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6634 RK CYP (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 20:40
    ในความฟินก็มีความหน่วงสินะ
    #6,634
    0
  2. #6297 Yabbybayyab (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 22:33
    ก็เป็นอย่างที่คีย์พูดจริงๆอ่ะนะที่ว่า เป็นแฟนกันทั้งที่ยังไม่รู้จักกันดีพอ
    อยากให้มินโฮบอกคีย์ไปเลย ว่ารักคีย์ คีย์จะได้มั่นใจ ไม่ต้องมาเข้าใจผิดกันแบบนี้
    #6,297
    0
  3. #6188 KiM (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 03:12
    คีย์หึงมินโฮ มินโฮก็ทำให้หึงเพราะหึงคีย์ โถๆๆ
    สองคนนี้เนี่ยน้า จะเป็นไงต่อล่ะแบบนี้
    คู่จุนอน เราเชื่อนะว่าคบกันแล้วไปได้สวยเหมือนพี่จงบอกชัวร์
    พี่อนไม่ต้องคิดมากนะ ><
    #6,188
    0
  4. #6064 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 11:52
    ตวาด เขียนแบบนี้จ้า
    แล้วก็เรื่องสนุกมากๆเลยล่ะ เป็นกำลังใจให้น้า 
    ลุ้นทุกคู่เลย >w<
    #6,064
    0
  5. #6040 @o^^ @e^^ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 04:13
    ตอนนี้ยังไม่ได้เม้น คืออึนมากอ่ะตอนนี้
    ตี4.12 คือยังไม่นอน หน้าโทรมมากเลยนะ แง่ว
    แชร้นคิดถึงไรเตอร์มากนะ จุ๊บๆๆๆ
    อยากได้ทวิตไรเตอร์จังคะ่ เล่นไหมค่ะ? 5555555

    #มินคีย์น่ารักแต่รักฮยอนมินมากกว่า บรัยส์-..-
    #6,040
    0
  6. #6031 มินคีย์หวาน (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 15:50
    อ้ายยยย ไม่รู้จะเม้นไรดี 5555

    แต่มินคีย์เริ่มจะเข้าใจกันแล้วววน้า

    จินกิอดเสียตัวให้พี่จุนแล้วหรอออ ไม่คิดไม่ฝัน

    แล้วจงฮยอนยังงัยๆ ไม่บอกแทมอีกหรอ เด๋วก็ทะเลาะกันอีกใช่มั้ยยยย

    เตรียมใจรับดราม่า 555555555555
    #6,031
    0
  7. #5964 Hagogi (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 11:17
    อ่ะ ยังไงก็มาต่อนะค่ะ จะติดตามอยู่เรื่อยยย
    มินคีย์อย่าดราม่าอีกนะพึงดีกันเองอ่ะ
    #5,964
    0
  8. #5928 aiaka (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 21:27
    อ่าๆ
    กลับมาแล้ว เย้เย่
    เรื่องน้องอนกำลังจะไปได้สวย
    แล้วเรื่องฮยอนมินจะยังไงต่อหละเนี่ย
    เป็ดนะเป็ด
    รออยู่นะค่ะ
    #5,928
    0
  9. #5926 อิ อิ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 23:00
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ขอบคุณไรเตอร์ที่ไม่ลืมเรื่องนี้นะคะ
    แล้วมาต่อมินคีย์อีกน้าาาาาาาา  คิมจงถ้าแทมรู้ แกไม่ได้เกิดแน่
    #5,926
    0
  10. #5925 sesang (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 01:47
    เหมือนโล่งใจไปเปลาะนึง แต่มีก็ปมใหม่มาให้เครียดอีก
    ..คือ เต้าหู้น้อยเป็นฝั่งเป็นฝา และความรักก็ดูมีแนวโน้มว่าจะดี พี่ก็ดีใจ
    แต่ฮยอนมินเนี่ยสิ...เครียด
    พี่ว่าที่ผ่านมาฮยอนมิน มันก็สุดๆ แล้วนะ กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ก็แทบตายกันทั้งสองคน
    แล้วนี่จะมีอุปสรรคจากครอบครัวอีกเหรอคะเนี่ย.....แง (ไรท์เตอร์แพรวใจร้ายอ่ะ)

    ณ ตอนนี้พี่คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากเอาใจช่วย

    "ความเชื่อใจ"ของฮยอนมิน
    "ความรักและความสัมพันธ์"ของมินคีย์
    ...ยังไม่มีอะไรชัดเจนเลย  น่าเป็นห่วงทั้งสองคู่ -_-

    ส่วนน้องแพรวก็น่าห่วงเหมือนกัน คาดว่าคงจะยุ่งมากทีเดียว
    ไม่ต้องซีเรียสนะคะ... ว่างเมื่อไหร่ก็ค่อยมาต่อ พี่ว่าแฟนๆ เรื่องนี้ ก็ยังเหนียวแน่นกันทุกคนแหละ
    #5,925
    0
  11. #5924 kimkey (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 22:46
    น้องคีย์แอบหึงมินโฮนิเอง


    แต่มินโฮก้อแกล้งคืนแรงไปนะ


    คีย์ทั้งโกรธและน้อยใจมากๆๆๆ


    คิมจงมะไหร่จะบอกน้องแทมเดี๋ยวโดนเห็ดกัดหัวนะ


    อนยูอ่า เชื่อเป็ดเหอะ ดีๆกะจุนไว้นะ อิอิ


    ดีใจมากๆเลยนะค่ะที่ไรเตอร์มาอัพต่อแล้ว
    #5,924
    0
  12. #5923 sesang (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 01:40
    กลับมาทีไร พี่ก็ต้องย้อนกลับไปอ่านตอนก่อนหน้า รื้อฟื้นเรื่องราวก่อนทุกที
    .....ถึงจะหายไปนาน แต่ก็ดีใจที่น้องแพรวกลับมาต่อ
    พี่ไม่ได้กดดันน้องแพรวนะ แต่พี่บอกตามตรงว่า อยากติดตามเรื่องนี้ต่อไปจนจบ
    อยากรู้ว่าท้ายที่สุดแล้ว แต่ละคู่จะลงเอยกันยังไง ^ ^

    สู้ๆ นะ
    #5,923
    0
  13. #5922 zuneoka (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 20:03
    กลับมาแล้วเหรอ <3 จุดพลุปึงปัง
    เค้าเข้ามาดูตลอดเลยว่าตัวอัพฟิครึเปล่า TT
    ยังติดตามอยู่ตลอดเลยนะคะ ถ้าไม่มีเวลาอัพก็ไม่เป็นไรนะ เค้ารอได้ ^^
    ตอนนี้หวานมากเลย ชอบนะที่คีย์พูดไม่ค่อยเก่ง
    ไรท์เตอร์อย่าถล่มตัวเลยค่ะ ไม่ได้เขียนนานแล้วแต่ก็ยังเขียนเก่งเหมือนเดิมเลย เย้ๆๆๆ
    #5,922
    0
  14. #5921 สาวกมินคีย์ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2555 / 14:27
    รออยู่นะไรเตอร์



    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5,921
    0
  15. #5920 nanni122 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 18:11
    กลับมาแล้วววววววววว



    น้องคีย์อย่าคิดไปเองสิลูก

    คิดอะไรพูดออกมา

    มินโฮมันจะได้แก้ความเข้าใจได้ถูก
    #5,920
    0
  16. #5919 ปริ๊นซ์เป็ด *-* (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 00:09
    ขอร้องไห้ก่อน *วิ่งไปกอดไรเตอรื*
    เรารออยู่เสมอนะ รอมาตลอดเลย ;____; 
    ดีใจจริงๆค่ะที่กลับมาสักที ฮือออ
    ไม่ถึงร้อยไม่เป็นไร เราก็จะรอ รอ รอ รอตลอดไป
    #5,919
    0
  17. #5918 อิ อิ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 16:33
    กร๊าดดดดดดดดดดดดดดดดดด  ไรเตอร์กลับมาแล้ววววววววววววววววววว
    ขอให้กลับมาพร้อมกับความเข้าใจของมินคีย์นะคะ สงสารมินคีย์อ่ะ
    #5,918
    0
  18. #5917 Golderland (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 15:23
    กรี๊ดดดดดด ไรท์เตอร์กลับมาเเล้วววววว นึกว่าจะทิ้งฟิคซะเเล้ว -0-
    คีย์ชอบคิดมากจัง มินโฮน่าจะทำอะไรให้มันชัดเจนกว่านี้ ><
    #5,917
    0
  19. #5915 love my key (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 13:38
    หายไปนาน จนต้องย้อนกลับไปดูตอนเก่าก่อน
    ในที่สุดไรเตอร์ก็กลับมาแล้ว เย้เย้  แต่ไมอัพน้อยจังง่าาาาา
    #5,915
    0
  20. #5914 นู๋ช้างจร้า (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 13:37
    เย้มาอัพต่อแล้ว

    ทำไมคีย์คิดแบบนั้นล่ะ
    #5,914
    0
  21. #5913 jeeje26 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 00:47
    หายไปจนเกือบจำเรื่องไม่ได้ซะแล้ว
    #5,913
    0
  22. #5912 Nungning (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 23:05
    พี่แพรวมาอัพแล้ว

    เย้เย้เย้

    หายไปนานมากๆเลย

    กลับมาต่อให้ครบร้อยเลยนะ

    ขอมินคีย์เยอะๆๆๆ

    ขอบคุณค่ะ
    #5,912
    0