[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 42 : Chapter 33 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    7 พ.ค. 54

Chapter 33

��������������� “พี่คีย์มาสายตั้ง 15 นาที” ใบหน้าน่ารักก้มมองนาฬิกาสลับกับคนตรงหน้าไปมา

���������������

��������������� “คือ พี่ขอโทษนะแทมิน แต่พี่รีบมาแล้วจริงๆนะ” มือบางจับมือเล็กของแทมิน ดวงตารีสวยมองคนอายุน้อยกว่าด้วยความรู้สึกผิด แทมินที่กลั้นยิ้มเอาไว้ก็ถึงกลับหัวเราะเสียงใสออกมา

��������������� “ฮ่าๆ ผมไม่ให้อภัยพี่หรอกนะ”

��������������� “แล้วแทมินจะให้พี่ทำไงล่ะ พี่ไม่อยากให้แทมินโกรธพี่นะ”คีย์บีบมือแทมินเบาๆ แต่ทว่าไม่กล้าสบตากับอีกคน

��������������� “นั่นสิ ผมจะทำไงดีนะ คนที่กล้าทำให้แทมินโกรธได้เนี่ย” แทมินทำท่าคุ่นคิด พลางปลายเท้าเล็กก็ออกเดินไปยังจุดหมาย โดยไม่ลืมที่จะดึงคนในอุ้งมือให้ออกเดินตามด้วย ออกก้าวเดินไม่ถึงสิบเก้าดีด้วยซ้ำ แทมินก็ออกแรงกระตุกให้รีบเดินจนแทบจะกลายเป็นวิ่ง

��������������� “มะ มีอะไร รึเปล่าแทมิน” ทันทีที่ร่างบางพาเข้าไปยังร้านหนังสือคีย์ก็เอ่ยถามออกมา ก่อนจะเห็นว่าดวงตากลมของอีกฝ่ายกำลังมองไปยังนอกร้าน คีย์มองตามสายตาของคนตัวเล็กก่อนจะเห็นผู้ชายสองคน และหนึ่งในนั้นเป็นคนที่คีย์จำได้ว่าเคยเจอที่สวนสนุก

��������������� “แทมินเป็นอะไรรึเปล่า” กระตุกมือถามอีกครั้ง แทมินเลยจำต้องละสายตาจากแผ่นหลังกว้างนั่นก่อนจะหันมายิ้มให้อีกคน

��������������� “อะ เอ่อ เปล่านี่ฮ่ะ” เอ่ยปฏิเสธออกมา แต่ทว่าสีหน้าและท่าทางของแทมินไม่เหมือนกับที่พูดเลยสักนิด

��������������� “แทมิน คือว่า ถ้าเกิดมีอะไรไม่สบายใจ แทมินบอกกับพี่ได้นะ แต่ว่า พี่อาจให้คำปรึกษาได้ไม่ดีเท่าไหร่” คีย์บอกด้วยท่าทางเก้อกังออกมา แทมินฟังน้ำเสียงไม่มั่นใจของคีย์ก็ได้แต่ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองที่เผลอกระตุกรอยยิ้ม

��������������� “ผมนี่ดูออกง่ายมากเลยเนอะ ขนาดพี่คีย์ยังดูออก สงสัยว่าผมจะเล่นละครไม่เก่ง”

��������������� “ก็แทมินทำเหมือนว่ากำลังหนีผู้ชา...”

��������������� “อ๊า! นี่มันพี่มินโฮกับพี่ดาร่านี่ หนังสือออกไวชะมัดเลย พี่คีย์รู้จักพี่มินโฮใช่มั้ยฮะ อ่ะ แต่ว่า ใครๆเขาก็ต้องรู้จักพี่มินโฮทั้งนั้นแหละเนอะ ผมนี่ถามอะไรแปลกๆ” แทมินวาดยิ้มออกมา ก่อนจะส่งหนังสืออีกเล่มให้กับคีย์ที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วตัวเองก็หยิบอีกเล่มขึ้นมาเปิดดู

��������������� “ผมว่าแล้ว ว่าต้องเป็นข่าวขึ้นมาอีก ว่าแต่ว่าพี่ดาร่านี่ก็คงตกหลุมพี่มินโฮแหงเลย นี่พี่คีย์ เชื่อรึเปล่า ว่าคนแบบพี่มินโฮนะไม่เคยเข้าหาใครก่อนเลยนะ”

��������������� “คือ พี่ไม่รู้หรอก”

��������������� “เป็นความลับนะ พี่มินโฮนะไม่เคยเข้าหาใครก่อนก็จริง แต่ว่าถ้ามีใครเข้ามาเริ่มพัวพันก่อนละก็ พี่มินโฮก็เล่นด้วยเหมือนกัน”

��������������� “เล่นด้วย” คีย์ทวนถามออกมาด้วยสีหน้าสงสัย

��������������� “มันเป็นธรรมดาของวงการนายแบบนางแบบนะ ชั่ววูบ ชั่วข้ามคืน แล้วก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” คนตัวเล็กพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังเท่าไหร่ ผิดกับคนฟังที่เหมือนจะตั้งใจฟัง ตั้งใจแปลความหมายที่คนตัวเล็กพูด

��������������� “มินโฮก็เป็นแบบนั้นหรอ”

��������������� “ฮ่าๆ ไม่ต้องทำหน้าคิดมากขนาดนั้นก็ได้ ผมบอกแล้วไงว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา ว่าแต่เรารีบไปกันดีกว่า”

��������������� .

��������������� .

��������������� .

��������������� .

��������������� .

��������������� ดาร์กช็อกโกแลตถูกนำมาเสิร์ฟตรงหน้าเจ้าของรอยยิ้มกว้าง และตามมาด้วยบลูเบอรี่ชีสเค้กที่วางยังตรงหน้าคีย์

��������������� “ไอศกรีมกับเค้กที่นี่อร่อยมากเลยนะฮ่ะ”

��������������� “อืม”

��������������� “พี่คีย์คิดอะไรอยู่หรอ ผมเห็นสีหน้าพี่ไม่ดีตั้งแต่ออกมาจากร้านหนังสือแล้วนะฮ่ะ”

��������������� “คือ เอ่อ...” ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรออกมาเป็นคำตอบ เสียงโทรศัพท์ก็เอ่ยเรียกความสนใจ

��������������� ....Rrrrrrrrrrrrrrr…

มือเล็กล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า ชื่อคุ้นเคยที่บ่งบอกว่าใครเป็นผู้โทร ทำให้คีย์นิ่งอยู่นาน จนแทมินที่เห็นท่าทางแปลกๆอดจะเอ่ยทักไม่ได้

��������������� “พี่คีย์ไม่รับโทรศัพท์หรอฮ่ะ คนโทรเขารอสายนานแล้วนะ” ว่าจบมือเล็กก็ตักไอศกรีมสีเข้มเข้าปาก ดวงตากลมยังคงหยีมองใบหน้าหวานของคนอายุมากกว่า

��������������� “ฮัลโหล” กรอกเสียงรับสายไม่ถึงเสี้ยววินาที น้ำเสียงหงุดหงิดของคนโทรหาก็เอ่ยออกมา

��������������� (รับสายช้า)

��������������� “คือ..เรา”

��������������� (ช่างเถอะ แล้วนี่อยู่ไหนแล้ว)

��������������� “เราอยู่ร้านเบเกอรี่” คนรอฟังคำตอบได้แต่ขมวดคิ้ว ก่อนจะเอ่ยถาม

��������������� (ไปทำอะไรที่นั่นคีย์)

��������������� “กินเค้ก”

��������������� (ชั้นรู้ว่านายคงไม่ไปหาข้าวกินในร้านนั่นหรอก แล้วนี่อยู่กับใคร เมื่อไหร่จะกลับ)

��������������� “เราอยู่กับแทมิน”

��������������� (แทมินงั้นหรอ ให้ชั้นคุยกับแทมินหน่อยสิ)

��������������� “อืม”

��������������� “แทมิน โทรศัพท์” มือบางยื่นโทรศัพท์ส่งให้คนตัวเล็ก แทมินทำตาปริบๆก่อนจะรับโทรศัพท์มาถือไว้ในมือ

��������������� “ผมหรอ ใครฮ่ะ” เอ่ยถามเจ้าของเครื่องมือสื่อสาร ก่อนจะได้รับความเงียบเป็นคำตอบ ร่างบางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกรอกเสียงลงโทรศัพท์

��������������� “สวัสดีครับ แทมินพูดครับ”

��������������� (แทมินจริงด้วยสินะ) มินโฮเอ่ยออกมา ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าคีย์ไม่มีทางโกหก แต่มันก็อดจะห่วงไม่ได้

��������������� “หมายความว่าไงฮ่ะ แล้วนั่น อ่า เสียงพี่มินโฮนี่” ร่างเล็กงงกับคำพูดที่ได้ยิน ก่อนจะร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อรู้สึกคุ้นกับเสียงทุ้มต่ำที่เล็ดลอดมาจากปลายสาย

��������������� (อืมพี่เอง พูดซะตื่นเต้นเชียว) มินโฮพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ เมื่อพอจะจินตนาการท่าทางแปลกใจของอีกคนได้

��������������� “พี่รู้จักกับพี่คีย์ด้วยหรอฮ่ะ ทำไมผมไม่เห็นรู้เลย” แทมินมองคีย์ที่กำลังเล็มเค้กชิ้นสวย ก่อนจะกรอกเสียงเบาลงโทรศัพท์

��������������� (ก็เราไม่เคยถามนี่)

��������������� “ขี้โกงนี่พี่มินโฮ แล้วว่าแต่โทรมาจีบพี่คีย์หรอฮ่ะ ช้าไปแล้วล่ะ พี่คีย์เขาออกเดตกับผมอยู่” คนตัวเล็กรอบยิ้มขำในคำพูดของตัวเอง

��������������� (ฮ่าๆ อย่างงั้นหรอ งั้นก็รีบเดตเข้านะ พี่รอคีย์ทานข้าวเย็นอยู่)

��������������� “หมายความว่าไงฮ่ะ รอทานข้าวพร้อมกัน อย่าบอกนะว่าพี่มินโฮกับพี่คีย์...” ยังไม่ทันที่จะเอ่ยให้จบประโยค เสียงทุ้มต่ำก็ดังแทรกออกมา

��������������� (อืม อย่างนั้นแหละ อิจฉาพี่หรอ) ตามหลักแล้ว แทมินก็คงจะร้องโอ๊ดโอยออกมาเพื่อแย่ให้มินโฮหัวเราะเล่น แต่ทว่าในตอนนี้คนตัวบางได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะมองใบหน้าหวานของอีกคนที่เอาแต่นั่งจ้องเค้กไม่เลิก

��������������� “คือ เอ่อ พี่มินโฮ ผมรู้แล้วล่ะว่าทำไมสีหน้าพี่คีย์ไม่ดีเลย” น้ำเสียงกังวลเอ่ยออกไป คนฟังที่ไม่รู้อะไรด้วยก็ได้แต่เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

��������������� (คีย์เป็นอะไร)

��������������� “ถ้าพวกพี่ทะเลาะกันนั่นไม่ใช่ความผิดผมน่ะ นั่นเป็นเพราะตัวของพี่เอง ผมไม่ผิดจริงๆนะพี่มินโฮ” โยนความผิดให้คนไม่รู้เรื่องรู้ราว ส่วนตัวเองก็ได้แต่ปั้นหน้าไม่ถูก

��������������� (พูดอะไรแทมิน พี่ไม่เข้าใจ)

��������������� “ผมเอาความลับพี่ไปบอกพี่คีย์ อย่าว่าผมนะ ก็ผมไม่รู้นี่ว่าพี่กับพี่คีย์จะลงเอยแบบนี้ได้ ก็คราวก่อนนู้นพี่ยังบอกอยู่เลยว่าอย่ายุ่งกับพี่คีย์ เอาเป็นว่าผมไม่ผิดนะ แค่นี้นะฮ่ะไอศกรีมจะละลายแล้ว”

��������������� (แท...ตืดดดดด)

��������������� “พี่คีย์”

��������������� “...”

“พี่คีย์ โทรศัพท์พี่คีย์ฮ่ะ”เอ่ยเสียงเรียกให้ดังกว่าเดิม คนที่เอาแต่จดจ่ออยู่กับเค้กตรงหน้า เงยขึ้นมาสบตา ก่อนจะยื่นมือมารับโทรศัพท์ของตัวเองคืน

��������������� “คือ ทำไมผมไม่เห็นรู้เลยว่าพี่เป็นแฟนกับพี่มินโฮ พี่สองคนนี่เก็บเงียบเลยนะฮ่ะ” มือเล็กเกาศีรษะแก้เก้อ พลางมือที่วางอีกข้างก็คนไอศกรีมจนเหลว

��������������� “ก็ แบบนี้ล่ะดีแล้ว” คีย์ตอบออกมาก่อนจะยิ้มบางส่งให้คนตัวเล็ก

��������������� “ไม่ได้นะฮ่ะพี่คีย์”

��������������� “ทำไมล่ะ”

��������������� “ก็...”

��������������� “กินไอศกรีมเถอะ จะละลายหมดแล้ว”

��������������� “พี่คีย์” เสียงเบาหวิวเอ่ยเรียกอีกคน คีย์เงยหน้าสบดวงตากลมโต ก่อนจะรอว่าอีกคนมีอะไรที่อยากจะพูดด้วย

���������������

��������������� “...”

��������������� “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกนะ พี่มินโฮน่ะ ถึงเขาจะเป็นเหมือนที่ผมพูด แต่พี่มินโฮเขาก็เป็นสุภาพบุรุษ ถ้าเขาตัดสินใจคบกับพี่คีย์แล้วก็ไม่มีวันไปทำเรื่องแบบเดิมหรอก”

��������������� “ถ้าเป็นแบบที่แทมินพูด พี่ก็ดีใจ” ยิ้มบางที่หยิบยกให้ ดูเหมือนจะทำให้แทมินรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่



--------------------------------------------- 50%--------------------------------


���������������� นี่เขากำลังจะกลายเป็นต้นเหตุให้พี่มินโฮกับพี่คีย์ทะเลาะกันใช่มั้ย

��������������� “พี่คีย์ผมขอโทษ อย่าโกรธพี่มินโฮเลยนะพี่คีย์”

��������������� “พี่ไม่ได้โกรธมินโฮ”

��������������� “แต่หน้าพี่บอกว่าพี่กำลังโกรธพี่มินโฮ”

��������������� “พี่แค่รู้สึกไม่ดีเท่านั้นเอง ขอบใจนะแทมิน ที่บอกพี่เรื่องของมินโฮ”

��������������� “พี่คีย์” คนตัวเล็กเอ่ยเรียกชื่ออีกคน พร้อมกับกัดช้อนไอศกรีมแน่น ดวงตากลมกระพริบมองอีกคนอย่างรู้สึกผิด

��������������� “พี่นะ ไม่ค่อยรู้เรื่องของมินโฮหรอก เรื่องที่มินโฮเป็นนายแบบ พี่เองก็เพิ่งจะรู้ไม่นานนี้ วันหลังถ้าเราได้ออกมากินไอศกรีมด้วยกันอีก แทมินเล่าเรื่องของมินโฮให้พี่ฟังอีกนะ”

.

.

.

.

.

��������������� เสียงถอนหายใจยังคงดังออกมาเรื่อยๆตลอดระยะทางในการกลับบ้าน

��������������� ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่า สองคนนั้นจะเป็นแฟนกันได้ พี่คีย์นะไม่แปลกหรอก ถ้าจะไม่พูดถึงพี่มินโฮ แต่พี่มินโฮนี่สิ มีแฟนแล้วทำไมถึงไม่บอกเขาบ้าง แถมพี่คีย์ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นคนที่เขาเองก็รู้จัก นี่ถ้าเกิดเขาไม่เจอพี่คีย์ในตอนเช้า แล้วขอให้มากินไอศกรีมเป็นเพื่อนตอนเย็น เขาก็คงไม่รู้สินะว่าสองคนนี้คบกัน แต่จะว่าไป ถ้าเกิดพี่มินโฮไม่โทรศัพท์เข้ามา เขาก็คงไม่รู้เรื่องอยู่ดี เพราะถ้าพี่คีย์จะพูดก็คงพูดออกมาตั้งแต่ที่ร้านหนังสือนั่นแล้ว ว่ากำลังคบกัน สรุปว่าสองคนนี้ ไม่มีใครคิดจะบอกเขาสักคนเลยสินะ บางทีเขาอาจจะไม่สำคัญที่ต้องบอก ถึงไงก็เถอะ ยังไงก็น่าน้อยใจอยู่ดี

��������������� “คิดอะไรอยู่หรอ” เสียงทุ้มที่เอ่ยถาม ทำเอาคนตัวบางที่กำลังจมอยู่ในความคิดตัวเองถึงกับตกใจ และเหมือนความตกใจจะเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว เมื่อเห็นว่าเจ้าของเสียงกำลังส่งยิ้มพรายมาที่เขา

��������������� จงฮยอนตามแทมินมาตั้งแต่ออกจากมหาลัย เห็นที่แทมินวิ่งหลบเข้าไปยังร้านหนังสือ แต่ก็ทำทีท่าว่ามองไม่เห็น รอจนกระทั่งแทมินแยกจากคีย์ เจ้าตัวจึงตัดสินใจเดินตามคนตัวเล็กมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงสนามเด็กเล่น จึงฉุดเรียกอีกคนด้วยน้ำเสียง

��������������� “พะ พี่จงฮยอน”

��������������� “ยังจำพี่ได้” ดวงตามีเสน่ห์จ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมที่ตื่นตระหนก คนตัวบางพยายามตั้งสติ ควบคุมลมหายใจที่ดูเหมือนติดๆขัดๆของตัวเอง

��������������� คนตรงหน้าเขาคือพี่จงฮยอน คนๆเดียวกับที่เขาตกหลุมรัก คนๆเดียวที่ทำให้เขายิ้มได้กว้างมากกว่าที่เคย แล้วพี่จงฮยอนก็เป็นคนเดียว ที่ทำให้เขาไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้

��������������� “ยังอยากจะหลบหน้าพี่อยู่รึเปล่า”

��������������� “ผม...”

��������������� “ไม่เจอกันนาน มันรู้สึกแปลกๆ นายว่ามั้ย” ความรู้สึกกดดันกำลังขยายเป็นวงกว้างรอบตัวแทมิน อยากจะมองคนตรงหน้าให้เต็มตา แต่ก็ไม่กล้าทำ อยากพูดในสิ่งที่เก็บไว้อยู่ในอก ก็ไม่รู้จะต้องเริ่มยังไง

��������������� ไม่รู้ว่าเขายังสามารถแสดงถึงความรักที่มั่นคงของเขาได้อยู่มั้ย

��������������� ความรู้สึกกลัว ทำไมสมองถึงได้รู้สึกอะไรแบบนั้น

��������������� “แทมิน” มือหนาเคลื่อนเข้าหา หวังจะสัมผัสมือบอบบางตรงหน้า หากแต่เพียงเฉียดนิ้วมือที่ปลายก้อย มือบางก็สะบัดหนี ก่อนจะถอยหลังเว้นระยะห่างจากตัวเขา

��������������� มันเป็นสัญญาณอะไรหรือเปล่า

��������������� จะใช่สัญญาณแห่งการสูญเสียแบบที่จงฮยอนเคยนึกกลัวงั้นหรือ

��������������� “คือพี่..”

��������������� “ผมขอโทษฮ่ะ ผมไม่ได้ตั้งใจ” เอ่ยตอบไปตามความจริง หากแต่เนื้อตัวสั่นเทาที่กำลังฉายอยู่ในกรอบตาของจงฮยอน...กลัว แทมินกำลังรู้สึกกลัวเขา

��������������� “นายเกลียดพี่แล้วงั้นหรอ ไม่ชอบพี่แล้ว...อย่างนั้นใช่มั้ย” ไม่ใช่เพียงแทมินเองที่รู้สึกถึงความกดดัน จงฮยอนเองก็ไม่ต่างกัน มันกดดันที่ต้องเผชิญหน้ากับคนที่พยายามหลบหน้าตัวเอง กดดันที่ไม่รู้จะต้องใช้คำพูดแบบไหนเพื่อจะรักษาความสัมพันธ์ของเขาให้อยู่ในสภาพเดิม พูดคุยกันได้แบบปกติที่เคยเป็น

��������������� “ไม่ใช่อย่างนั้นนะฮ่ะ ผม ผมยังชอบพี่จงฮยอน...ผมยังรู้สึกแบบนั้น”

��������������� “สบตากับพี่ เวลาที่พูดคุยกัน นายทำได้รึเปล่า”

��������������� “ผม...”

��������������� “ยิ้มให้กันแบบเมื่อก่อน ทำได้รึเปล่าล่ะ”

��������������� “พี่จงฮยอน”

��������������� “เปลี่ยนไปแล้วจริงๆสินะ ตอนที่พี่เริ่มเข้าใจตัวเอง ช่วงเวลานั้น นายเองก็คงใช้เวลาอยู่กับตัวเอง พี่ที่ได้คิดอะไรในหลายๆเรื่อง แทมินเองก็คงได้คิดอะไรมากมายเหมือนกัน”

��������������� “ถึงตอนนี้ ผมก็ยังชอบพี่ ชอบมากๆ ความรู้สึกของผมยังเป็นแบบนั้น”

��������������� “แล้วทำไม...”

��������������� “ผมไม่รู้พี่จงฮยอน ผมกลัว”

��������������� ไม่กล้าสบตา เพราะกลัวภาพใบหน้าตัวเองสะท้อนอยู่ในแก้วตาดำขลับคู่นั้น กลัวว่าจะเผลอรู้สึกสำคัญตัวเอง กลัวว่าจะเผลอคิดฝันไปเองแล้วจะต้องมาเจ็บแบบที่เคยเป็น

��������������� “เริ่มต้นใหม่ได้มั้ย”

��������������� “ความรู้สึกของผมที่มีต่อพี่ มันมาไกลมากแล้วนะฮ่ะ”

��������������� “หยุดรอพี่หน่อย ให้พี่พาความรู้สึกของพี่ เดินไปถึงจุดที่แทมินอยู่ แล้วถึงตอนนั้น เราค่อยเดินไปพร้อมกัน”

��������������� “ผมไม่รู้ว่าพี่กำลังแกล้งผมเล่นหรือว่ายังไง แต่...พี่กำลังจะทำให้ผมร้องไห้” เสียงหวานที่ขาดห้วง ทำให้จงฮยอนไม่ลังเลที่จะคว้าคนตรงหน้าเข้าสู่อ้อมกอด แรกๆแทมินขืนตัวเกร็งอยู่บ้าง แต่ผ่านไปเพียงครู่เดียวมือเล็กก็โอบรอบอีกคนไว้แน่น

��������������� ผมมีโอกาสจะได้เป็นแฟนกับพี่จริงๆใช่มั้ยครับ

��������������� ความรักของผม มันไม่ได้สูญเปล่าใช่มั้ยครับ

��������������� “ตัวนายยังสั่นอยู่เลยนะแทมิน” กรอกเสียงทุ้มยังข้างหู ฝ่ามือหนาลูบเรือนผมอีกคนเป็นการปลอบโยน

��������������� “ผมไม่ได้ฝันจริงๆใช่มั้ยฮ่ะพี่จงฮยอน”

���������������









-----------------------------PPLight-------------------------


กรีดร้อง 555+ ครึ่งหนึ่งของคอมเม้นท์พูดถึงเเพรวอ่ะ T^T�

นึกว่ารีดเดอร์จะคิดถึงเเต่ มินคีย์กับฮยอนมิน สรุปว่าเเพรวซึ้ง เลยมาต่อฟิคไวๆ

มินคีย์เอาไว้พาร์ทหน้าละกันเนอะ


ปล้ำบลิง� The fast 5 เเพรวดูไปสองรอบเเละ ไปดูกันให้ได้ทุกคนนะ ของเขาดีจริง ^�^







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6625 RK CYP (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 18:33
    ไรท์คะๆๆ ไม่มี่บทความขึ้นเลยค่ะ TT
    #6,625
    0
  2. #6591 ploynee shawol (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 16:41
    ทำไมไม่มีตอนนี้อ่าาา TT
    #6,591
    0
  3. #6465 Choip (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:33
    น้องแทมที่รัก กำลังจะทำให้ครอบครัวเค้าแตกแยกนะลูกกก
    งานเข้าแกละแหละชเวมินโฮ 555555555555555

    คุยกันสักทีสินะจงแทม
    #6,465
    0
  4. #6290 Yabbybayyab (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 17:16
    เห็ดเอ๋ย แกกำลังทำให้พี่เมียนงานเข้านะเว้ย555555
    ชอบตอนแทมินกับคีย์อยู่ด้วยกันอ่ะ จิ้นแทมคีย์ได้มะ 5555
    #6,290
    0
  5. #6253 puppygirl (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 23:50
    ในที่สุดจงกับเเทมก็ได้ค่ยกันสักทีสิน่ะ
    จะเป็นไงต่อล่ะเนี่ย
    #6,253
    0
  6. #6159 teddy_ >O< (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 18:13
    ไม่ได้ฝันหรอก ><
    #6,159
    0
  7. #6119 runwithyou SH (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 21:32
    แทมินจะทำให้มินโฮงานงอกนะ -.-
    คีย์ต้องเก็บไปคิดมากแหงๆอ่ะ
    #6,119
    0
  8. #6022 มินคีย์หวาน (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 14:32
    แทมิน ... พอรู้ว่ามินคีย์เป็นแฟนกันนี่เหวอเลยใช่ม้ะ 555

    โอยยย แต่พอมินโฮมันพอว่า รีบเดตเร็วๆ รอคีย์มากินข้าวเย็นอยู่ นี่เขินมากเลยน้า น่ารัก ...

    เราคีย์ต้องคิดมากเลยนี้อีกแน่ๆเลย ต้องมีดราม่าอีกใช้มั้ย .. กำลังไปได้ดีเลยน้า



    แต่พาร์ทเหมือนฮยอนมินจะคืนดีกันแล้วป่ะ

    แทมินดูจะยังกลัวอะไรอยู่นะ เราว่าจงฮยอนนี่หล่อมากนะ

    พูดความรู้สึกออกมาตรงๆ หายโง่แล้วนี่ 5555
    #6,022
    0
  9. #5957 Hagogi (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 09:22
    แทมินหาเรื่องให้มินโฮสะแล้ว
    มินโฮเลยงานเข้าอย่างไม่รู้ตัวเลย
    #5,957
    0
  10. #5894 perfumepassion (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 19:12
    เจอแล้วๆ เย้ๆ

    ชอบตอน2เคะอยู่ด้วยกันมาก น่ารักมากกก
    #5,894
    0
  11. #5778 molie (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 15:36
    ในที่สุดก็เจอกันซะที

    แต่มินคีย์เนี่ยสิ เคลียร์กันยาวเลย
    #5,778
    0
  12. #5720 MINKEY (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 เมษายน 2555 / 08:38
    กิ๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

    เห็ดเป็ดเจอกันแล้ว~
    #5,720
    0
  13. #5671 S<3NE (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 18:31
    กรี๊ดดดดดดดดดด



    เข้าใจกันแล้ว เจอกันแล้ว จะรักกัน(อิเป็ด)แล้วววว~
    #5,671
    0
  14. #5634 yokyok (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 มีนาคม 2555 / 14:36
    ในที่สุด ฮยอนมินเค้าก็รักกัน 5555
    ตามต่อๆ ไรเตอร์สู้ๆค่ะ ><
    #5,634
    0
  15. #5600 bgts. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 มีนาคม 2555 / 11:18
    กรี๊ดดดดด เป็นแฟนกันแล้วใช่มัี๊๊ยย -/-?
    #5,600
    0
  16. #5478 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 01:00
    แหมมมมมมมมมมม

    เฮียจง...

    กว่าจะระรึกชาติได้น่ะ
    #5,478
    0
  17. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 / 23:34
    (เดี๋ยวกลับมาเม้นท์นะไรเตอร์อ่านข้ามตอน)


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 พฤศจิกายน 2554 / 23:39
    #5,358
    0
  18. #5347 pop_za_ba_bo (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 09:57
     ชอบอ่าาาาา~ ><
    จงโอป้าเริ่มรู้ใจตัวเองสักทีนะ!
    นี่เพราะอนยูโอป้านะเนี่ย!!!! 5555

    #5,347
    0
  19. #5302 minnylovekeyny (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 19:21
    ต้องมองนายใหม่ซะแล้ว จงๆๆ
    ฮ่าๆๆ ถูกใจเค้ามากเลย
    #5,302
    0
  20. #5295 แป๊ะยิ้มGGT (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 22:46
     ต้องอย่างนั้นซิ จงฮยอน
    นายทำได้ดีมาก  
    #5,295
    0
  21. #5261 keybus (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2554 / 00:44
    เฮ้อ~

    กว่าจะเข้าใจกันได้

    แล้วคีย์น่ะโกรธมินโฮรึเปล่าเนี่ย?
    #5,261
    0
  22. #5215 เด็กเรียน (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2554 / 21:48
    จงแทมจะเป็นแฟนกันแล้วใช่มั้ย ?? O.o
    #5,215
    0
  23. #5082 ~LOVE TOMO KAEW& SHINEE~ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 14:14
    มินโฮแย่แล้ว
    #5,082
    0
  24. #5003 LoVeKeY00 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2554 / 19:05
     ตกลงมินโฮผิดใช่มั๊ยเนี่ย
    #5,003
    0
  25. #4967 BurnMe2PM (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2554 / 22:54
    โอ๊ยโหย  คีย์โกรธมินโฮมั๊ยเนี่ย

    แทมไม่มิด มินโฮผิดใช่มั๊ยฦฦ555
    #4,967
    0