[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 38 : Chapter 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 มี.ค. 54

 Chapter 30

 

          “พี่เจสสิก้า ผมจะย้ายไปอยู่กับแม่

 

                เรื่องของนาย อยากอยู่อยากไป ไม่ต้องมาบอกชั้น

 

                ผมก็แค่บอกไว้นะ

 

                ตั้งแต่ประโยคนั้นที่หลุดจากปากของแทมินออกมา ก็ไม่รู้ว่าเป็นระยะเวลาเท่าไหร่ที่บ้านหลังนี้เหลือเพียงหญิงสาวร่างเล็กคนเดียว

 

                ไม่ได้มีความผูกผันอะไรกันมากมาย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่ามันรู้สึกแปลกไป

 

          เคยนั่งดูทีวี ในขณะที่มีร่างของน้องชายเดินวนไปวนมา

 

                เคยนั่งทานข้าว ในขณะที่น้องกำลังง่วงกับการเตรียมตัวไปมหาลัย

 

                ก็นั่นแหละ

 

                เรื่องปกติของคนที่อยู่บ้านเดียวกัน เจอหน้ากันอยู่เกือบทุกวัน

 

          พอแทมินหายไป บ้านมันก็ดูกว้างมากกว่าเดิมเสียอีก 

 

คำว่าบ้านมันกว้างเกินไปสำหรับคนเพียงคนเดียว วนเวียนอยู่ในความคิดของเจสสิก้าอยู่บ่อยครั้ง แล้วก็อดแปลกใจไม่ได้ที่เวลากลับถึงบ้านจะต้องชำเลืองตาไปยังชั้นวางรองเท้า

 

                ...ว่างเปล่า..

 

          นั่นคือเสียงที่ควรจะเป็น

 

          แต่วันนี้กลับไม่ใช่ รองเท้าผ้าใบคุ้นตาที่ไม่ได้เห็นหลายวันกำลังนอนแน่นิ่งยังชั้นวางรองเท้า

 

                เมื่อเจสสิก้าเดินมาถึงห้องรับแขก ภาพของแทมินที่มีกระเป๋าเป้ใบโปรดสะพายอยู่ด้านหลัง ทำให้หญิงสาวพอจะเดาได้ว่า แทมินคงมาถึงก่อนหน้าตัวเองไม่กี่นาที

 

                ผมจะกลับมาอยู่ที่นี้สักแปปนึง เสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาทำให้แทมินหันไปมอง ก่อนจะเอ่ยคำพูดออกมา

 

เท่าที่จำได้ ว่าก่อนที่แทมินจะย้ายออกไป มันก็ไม่ได้เนิ่นนานอะไรมากนัก แต่ว่าทำไม ร่างกายถึงได้ซูบผอมขนาดนี้ หน้าตาที่เคยสดใสร่าเริงนั่นก็เหมือนจะหายไปเช่นกัน

 

          “นาย ไม่สบายหรือเปล่า

         

          “ผม...สบายดี ริมฝีปากสวยยกยิ้มบางๆ ส่งให้คนเอ่ยถาม ก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องของตัวเอง

 

                ไม่ใช่แค่หน้าตาร่างกายที่เปลี่ยนไป

 

แต่รอยยิ้มเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

 

เจสสิก้ากลับมานั่งดูโทรทัศน์ตามเดิมอีกครั้ง แต่ก็อดจะมองไปยังชั้นบนที่เป็นห้องของแทมินไม่ได้อยู่ดี

 

                มีเรื่องอะไรที่ทำให้คนที่ร่าเริง ยิ้มง่ายเปลี่ยนไปขนาดนี้

 

                แววตาที่ไร้ความเปล่งประกายนั่น ใช่แววตาของแทมินจริงๆนะหรอ

 

                นั่นนายจะออกไปไหนนะ ยังไม่ทันที่ข้อสงสัยในหัวจะได้รับคำตอบ ร่างของน้องชายที่เพิ่งจะเข้ามาในบ้านได้เพียงครู่เดียว ก็มีทีท่าว่าจะกลับออกไปข้างนอก

 

                สวนสาธารณะ เป็นเพียงคำตอบสั้นๆที่ไม่มีคำอธิบายอะไร เจสสิก้าได้แต่มองตามแผ่นหลังเล็กด้วยท่าทางสงสัย ก่อนจะหันกลับมาดูโทรทัศน์ต่อ

 

 

          ไม่รู้หรอกว่าคนที่บอกจะออกไปข้างนอกจะกลับเข้ามาตอนไหน แต่เห็นอีกทีก็คือตอนเช้าของอีกวัน ร่างเล็กที่กำลังนอนราบอยู่บนพรมเนื้อดีเรียกอาการตกใจของเจสสิก้าเป็นอย่างดี

 

                แทมิน! แทมิน!! นายเป็นอะไรนะ ตัวนายร้อนมากเลยนะ ทั้งเสียงเอ่ยเรียก ทั้งแรงเขย่า ดูเหมือนว่าเจ้าของชื่อจะไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด ใบหน้าหวานซีดเซียวจนไร้เลือดฝาด แถมเนื้อตัวยังร้อนยังกับไฟ

 

                แทมิน!! นายตื่นมาคุยกับชั้นเดี๋ยวนี้ เสียงเรียกดังขึ้นอีกเป็นเท่าตัว มือเล็กนั่นก็เพิ่มแรงเขย่ามากกว่าเดิม

 

                อือออ พี่เจส..

 

                นี่แทมินชั้นจะโทรเรียกรถพยายบาลแล้วนะ เมื่อเห็นว่าดวงตากำลังปลือมองตัวเองอยู่ หญิงสาวก็เอ่ยพูดรัวเร็วทันที

 

                ผมไม่เป็นไร ไม่ต้องเรียกรถพยาบาลหรอก

 

                นายจะไม่เป็นไรได้ไง ก็เห็นๆอยู่ว่าตัวร้อนขนาดนี้ ยังไงชั้นก็จะเรียกรถพยาบาลให้มารับนายเดี๋ยวนี้ แล้วนั่นก็เหมือนจะเป็นคำขาด ที่ว่าแทมินต้องไปโรงพยาบาล

 

 

 

                -----------------------------------------------------------------

 

               

          หมอบอกว่านายเครียดมากเกินไป พักผ่อนไม่พอ ข้าวปลาก็ไม่กิน แล้วคืนนั้นทั้งคืนนายยังไปนั่งตากลมอีก

 

                ....

 

                ไปอยู่กับแม่ไม่กี่วัน วุ่นวายขนาดนั้นเลยรึไง

 

                ไม่เกี่ยวหรอกฮ่ะ

 

                แล้วมันอะไรล่ะ ที่ทำให้นายแย่ขนาดนี้น้ำเสียงคลับคล้ายจะกดดันอยู่ในทีทำให้คนตัวบางไม่กล้าสบสายตา

 

                ...

 

          แทมินยังคงเงียบ ไม่พูด ไม่สบตาหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย เจสสิก้ามองท่าทางเซื่องซึมพร้อมกับคิดถึงคำพูดที่หมอบอก

 

                ถ้ามีเรื่องที่ต้องเครียดแล้วกังวลจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ

 

                อย่าบอกนะว่า คิม จงฮยอน ใช่ ต้องเป็นนายนั่นแน่ๆที่ทำให้นายเป็นแบบนี้น้ำเสียงตกใจบวกเข้ากับชื่อที่คุ้นหูเป็นอย่างดี ทำให้แทมินจำต้องหันมาสบตาคนเป็นพี่

 

                พี่จงฮยอนเขาไม่ผิดหรอก ผมทำตัวเองต่างหาก

 

                สภาพตัวเองแย่ขนาดนี้ นายยังจะปกป้องมันอีกหรอไม่รู้ว่าทำไมถึงโกรธได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่ก่อนหน้าก็ไม่เคยคิดจะสนใจแทมิน

 

                บางที อาจเป็นเพราะ ชื่อของ คิม จงฮยอน

 

                ผู้ชายที่ไร้หัวใจคนนั้น

               

               

 

                ---------------------------------------------------------------------------------------

 

               

 

          รู้มั้ยว่ากว่าข้าวต้มนี่จะมาอยู่ตรงหน้านายได้ ชั้นต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหน เพราะฉะนั้น นายต้องกินให้หมด ถึงแม้คำพูดจาจะไม่ได้หวานหู แต่จากสายตาที่มองมาก็เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย

 

                ขอบคุณนะฮ่ะ ริมฝีปากสีซีดเอ่ยตอบก่อนจะระบายยิ้มให้กับคนอายุมากกว่า มือผอมบางรับข้าวต้มร้อนจากคนตรงหน้า

 

          เรื่องที่แทมินเล่าให้ฟังวังก่อน แม้ไม่ได้ละเอียดมากมาย แต่เท่าที่จับใจความได้ คนตัวบางตรงหน้าก็น่าสงสารอยู่เต็มที

 

 

                อ๊อดดดดด~”

 

                ถึงไวกว่าที่คิดอีกแฮะ กลีบปากสวยเอ่ยราวกับรำพึงรำพัน แทมินมองดวงหน้าหวานที่กำลังชักสีหน้าไม่พอใจ ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามด้วยความสงสัย

               

                ใครกันฮ่ะ

 

                นายกินข้าวต้มไปเถอะ เดี๋ยวชั้นมา ยังไม่ทันจบประโยคดีด้วยซ้ำ ขาเรียวสวยก็พาตัวเองก้าวพ้นขอบประตูห้องของคนเป็นน้องเรียบร้อยแล้ว

 

 

 

                แทมิน แทมิน นายอยู่นี่ใช่มั้ย เสียงโหวกเหวกตระโกนเสียงดังลอยเข้าหูทันที เมื่อประตูไม้เนื้อดีแง้มเปิดออก ดวงหน้าสวยมองตรงไปยังทิศทางของเสียง ก่อนจะยกยิ้มเหยียดออกมา

 

                แหกปากไปก็เท่านั้นแหละ เสียงนายเข้าไม่ถึงตัวบ้านหรอก เจสสิก้าหยุดปลายเท้าตรงหน้าจงฮยอนที่มีรั้วเหล็กหนากั้นขวางไว้

 

                แทมินเป็นอะไรเสียงทุ้มเอ่ยถามรัวเร็วออกมา

               

                ตามมาถึงขนาดนี้ คงจะร้อนรนกับคำตอบมากสิน่ะ

 

                แล้วนายทำอะไรเขาล่ะ

 

                ผมไม่ได้ทำอะไรแทมินจงฮยอนตอบไปตามความจริง ก่อนจะโดนเสียงเย็นๆจากคนตรงหน้าเอ่ยถามซ้ำอีกรอบ

 

                แน่ใจหรอว่านายไม่ได้ทำ

 

                พี่กำลังชวนผมเล่นสงครามประสาทความกังวลว่าคนตัวเล็กเป็นอะไรกันแน่ ทำให้จงฮยอนชักทั้งสีหน้าและน้ำเสียงออกมา แต่ทว่าร่างบางตรงหน้าก็ยังคนพูดอย่างไม่มีอะไรที่ต้องรีบร้อน

 

                งั้นหรอกหรอ

 

          พี่เจสสิก้า!!” จงฮยอนเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงดัง ดวงตาคมบ่งบอกเต็มที ว่าไม่ทนกับคำพูดกวนโมโหของอีกคนแล้ว

 

                คนอย่างนายนะ สนใจความรู้สึกคนอื่นด้วยหรอ คิม จงฮยอน

 

                ....

               

                ไม่ต้องห่วงว่าแทมินจะเข้าไปกวนนายอีกดวงตาสวยฉายแววกดดันคนตรงหน้า

 

                หมายความว่าไง

 

                ชั้น จะไม่ให้แทมินเข้าไปวุ่นวายกับนายอีก มันก็คงดีสำหรับนายใช่มั้ยล่ะจงฮยอน แต่สำหรับแทมินนะ เด็กนั่นโชคไม่ดีเอาซะเลยนะ ที่ความรักครั้งแรกมันจอมปลอมและน่าผิดหวังขนาดนี้ แต่ก็อย่างที่ใครๆเขาพูดกันนั่นแหละ อกหักนะมันไม่ตายหรอก แต่ว่ามันก็เจ็บปวดพอตัวเลยล่ะ แต่ถึงชั้นจะบอกนายไป นายก็คงไม่เข้าใจอยู่ดี ก็เพราะนาย...มันไม่มีหัวใจ

 

 

          -------------------------------------------

 

               

                ทำไมพี่ถึงพูดกับพี่จงฮยอนอย่างนั้นล่ะ น้ำเสียงเจือกังวลเอ่ยถามทันที เมื่อรู้ว่าแขกที่พี่สาวตัวเองลงไปต้อนรับ แล้วพูดคุยอะไรกันมา

 

                ก็ชั้นพูดไปแล้วนี่ เจสสิก้าภายมือสองข้าง ท่าทางที่บ่งบอกว่าช่วยไม่ได้แล้ว ทำให้แทมินยู่ปากเข้าหากัน

 

                ผมทำแบบที่พี่พูดไม่ได้หรอกนะ

 

                นายทำได้แน่แทมิน

 

                .... แก้วตาใสสบตากับอีกคน ก่อนจะนิ่งฟัง

 

                ถ้าชั้นรู้ว่านายเข้าไปวุ่นวายกับจงฮยอนอีกล่ะก็ ชั้นจะบอกพ่อนาย ถึงตอนนั้นเขาต้องลากคอนายไปอยู่อเมริกาแน่

 

                พี่เจสสิก้าแทมินเรียกชื่ออีกคนด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง เพราะเจ้าตัวคาดไม่ถึงว่าเจสสิก้าจะเล่นขนาดนี้

 

                นี่ ไม่ต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นหรอกน่า ชั้นแค่หมายความว่า ถ้าร่างกายนายยังอยู่ในสภาพผีตายซากแบบนี้ละก็น่ะ

 

          หมายความว่า ถ้าผมแข็งแรงดีแล้ว พี่ก็จะไม่ห้ามอะไรผมใช่มั้ยแทมินทวนถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

 

                ก็คงงั้น เพราะชั้นพูดไรมันก็ไม่มีความหมายอยู่แล้ว ถ้านายเชื่อชั้นตั้งแต่ทีแรก ว่าจะไม่ยุ่งกับผู้ชายที่ชื่อ คิม จงฮยอน นายก็ไม่ต้องมาเป็นแบบนี้หรอก

 

                ก็ ผม...” ใบหน้าหวานนั้นดูจะอ้ำๆอึ้งๆราวกับไม่รู้จะต้องพูดอะไรดี

 

                นายไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก ของแบบนี้มันเป็นเรื่องของจิตใจ มันห้ามไม่ได้อยู่แล้วล่ะ

 

                พี่เจสสิก้า

 

                ชั้นพูดได้ดีใช่มั้ยล่ะ บางที ที่เราสองคนพูดกันมากขึ้น ก็เพราะผู้ชายที่ชื่อจงฮยอนนี่ล่ะเจสสิก้าพูดออกมา เมื่อฉุกคิดได้ว่า เขาแทบจะไม่เคยญาติดีกับแทมินเลย

 

          เอ่อ...พี่เจสสิก้า ที่ผ่านมานะ ถ้าผมพูดอะไรไม่ดีกับพี่ ผมขอโทษนะ

 

                เอาน่า ชั้นเองก็ใช่จะพูดดีๆกับนายสักหน่อย อ้อ มีอีกเรื่องนะแทมิน ชั้นลืมบอกนายไป

 

                ครับแทมินขานรับ ก่อนจะตั้งใจรอฟัง ว่าคนตรงหน้าจะพูดอะไร

 

                จงฮยอนนะ ก่อนกลับขึ้นรถไป เขาบอกว่า ฝากขอโทษแทมินด้วย แต่ที่ชั้นติดใจน่ะ ไม่ใช่คำพูดหรอกนะ แต่เป็นแววตาแปลกๆของนายนั่น

 

                แววตาแปลกๆหรอฮ่ะ

 

                อืม ชั้นว่านายนั่นกำลังสับสน เศร้าๆ อ่า ชั้นพูดไม่ถูกเมื่อไม่รู้จะพูดยังไงให้เข้าใจง่ายขึ้นอีกนิด คนตัวบางเลยได้แต่ทำหน้าเซ็งๆ

 

                อย่างนั้นหรอฮ่ะแทมินยิ้มออกมาบางๆ อดรู้สึกดีใจไม่ได้ เพียงแค่แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่า พี่จงฮยอนเองก็เป็นห่วงเขา

 

                แทมิน ชั้นว่านายนะ ลองทำเป็นไม่สนใจจงฮยอนนั่นดูบ้างสิ เพื่อเจ้านั่นจะรู้สึกว่า ลึกๆก็ต้องการนายเองเหมือนกันคำพูดของเจสสิก้าทำเอาคนตัวเล็กแทบกลืนน้ำลายไม่ลงคอ

 

                มันอยากนะฮ่ะ ให้ทำแบบนั้นนะ

 

                ชั้นนะรู้ความจริงข้อหนึ่งล่ะ นายนั่นนะชอบการท้าทาย บางที ถ้านายแปลกไป เจ้านั่นอาจจะเป็นคนเข้าหานายเองก็ได้

               

                ถ้างั้น ผมจะพยาพยาม

 

                ชั้นช่วยนายตั้งเยอะ ขอของตอบแทนมั่งสิใบหน้าสวยนั้นเชิดขึ้นด้วยท่าทางน่าหมั่นไส้ แทมินแอบหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป

 

                พี่เจสสิก้าอยากได้อ่ะไรล่ะฮะ

 

                ชั้นอยากเอามินโฮไปอวดเพื่อนน่ะ ไอเพื่อนบ้าพวกนั้นต้องกรี๊ดเสียสติและอิจฉาชั้นมากๆแน่เลยหญิงสาวว่าพลางทำสีหน้าสะใจออกมา

 

                ต้องถามพี่มินโฮดูก่อนล่ะ ถ้าเรื่องนี้แทมินขมวดคิ้วออกมาเล็กน้อย ราวกับไม่แน่ใจว่าจะสามารถทำในสิ่งที่เจสสิก้าขอได้ แล้วนั่นก็ทำให้หญิงสาวถลึงตาใส่

 

                ชั้นรู้นายทำได้ มองดูก็รู้ว่ามินโฮใจดีกับนาย อ้อนนิดอ้อนหน่อยคงไม่เกินกำลังนายหรอก อย่าหวงนักเลย นายเองก็มีจงฮยอนอยู่แล้วนี่

 

                ฮ่าๆ ถ้าพี่ไม่เอาพี่มินโฮไปทำมิดีมิร้ายน่ะนะแทมินหัวเราะกับท่าทางนางร้ายนั่น

 

                นี่ เห็นชั้นควงผู้ชายไม่ซ้ำ ก็ใช่ว่าจะเคยพลาดพลั้งกับใครนะ นายน่ะแทมิน ไม่รู้จักบริหารเสน่ห์ซะมั้ง จงฮยอนมันจะได้หลงหัวปักหัวปำ

 

                อย่างนั้นหรอฮ่ะ แล้วคนตัวเล็กก็ได้แต่ยิ้มขำออกมาอีกรอบ

 

 

                ----------------------------------------------------------------------

 

                เส้นผมสีสวยที่กำลังเอนไหวไปตามลมที่เห็นอยู่ตรงหน้า ทำเอาอนยูแปลกใจไม่น้อย สภาพหลับใหลทั้งที่เรียวคิ้วเข็มกำลังขมวดเป็นปม นั่นยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก

 

                แกจะยังจ้องชั้นอีกนานมั้ย เรียวปากขยับเอ่ยถามทั้งที่ยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำ อนยูถอนหายใจออกมา ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างจงฮยอน

 

                สภาพแย่ว่ะคำเปรยที่หลุดออกมา ทำให้จงฮยอนถอนศีรษะออกจากโต๊ะ ดวงตาคมมองใบหน้าคนข้างตัวที่กำลังทำเป็นมองฟ้ามองอากาศ

 

                ก็นะ

 

                ตกลงว่าไอที่รีบร้อนออกไปนะ ได้เรื่องอะไรบ้างอนยูว่าพลางเลิกคิ้วขึ้นสอง

 

                ชั้นไม่เจอแทมินหรอก

 

                อ้าว ทำไมเป็นแบบนั้นล่ะ

 

                ชั้นเจอพี่เจสสิก้าจงฮยอนว่าพลางเอานิ้วขีดเขียนกับโต๊ะหินอ่อน

 

                เจสสิก้า ตกลงว่าเขาเกี่ยวอะไรกับแทมิน

               

          เขาเป็นพี่แทมินน่ะคำบอกกว่าวที่ได้ยิน ทำเอาอนยูเบิกตากว้าง ก่อนจะทุบมือลงกับโต๊ะเสียงดัง

 

                อ่า โลกมันช่างกลมชะมัด นอกจากแก่เคยทำเพื่อนเขาเจ็บ นี่แกยังบังเอิญไปทำให้น้องชายเขาเจ็บอีกแนะ

 

                แทมินจะไม่มาวุ่นวายกับชั้นอีก พี่เขาบอกแบบนั้น

 

                แล้ว แกว่ามันดีมั้ยล่ะ

 

          ชั้นควรจะบอกว่าดีแล้วใช่มั้ยล่ะ แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่แบบนั้นว่ะจงฮยอนขมวดคิ้วแน่น ริมฝีปากเองก็เหยียดเป็นเส้นตรง

               

                ...

 

                ชั้นชอบรอยยิ้มที่แทมินมีให้ชั้น ชอบน้ำเสียงสดใสนั่นด้วย

 

                เพิ่งจะรู้สึกตัวหรอจงฮยอนอนยูว่าพลางตบที่ไหล่เบาๆ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงถอนหายใจจากจงฮยอน

 

                นั่นสินะ แต่ถ้าเป็นแบบที่พี่เจสสิก้าพูด มันก็ดีแล้วนั่นแหละ แทมินนะ ดูยังไงก็ไม่เหมาะกับชั้นหรอก

 

                วันนี้ คิม จงฮยอน แม่งคนดีว่ะอนยูอดแซวไม่ได้ แล้วนั่นก็ได้รับสายตาขวางๆตอบกลับมา

               

          อย่ามาพูดจากวนประสาท ว่าแต่แกเหอะกลับบ้านยังไงว่ะ

 

                ...

 

                ตอนเช้าด้วย มามหาลัยยังไง

 

                เหาะมาอนยูตอบแบบขอไปที ยิ่งภาพของคนที่มาส่งลอยตามมาติดๆตอนนึกถึงยิ่งรู้สึกเซ็งเข้าไปใหญ่

 

                อนยู ทีชั้นมีอะไรก็บอกแกนะเว้ย มันไม่แฟร์นะที่เรื่องของแกจะเก็บเงียบอยู่คนเดียวนะ

 

                ก็ไม่มีไรที่ต้องพูดนี่หว่าอนยูยงคงเลี่ยงคำถามออกไป

 

                ที่ผับวันนั้น ชั้นเห็นพี่อีจุน

               

                ก็ไม่ได้เกี่ยวไรกับชั้นนี่

 

                นี่แกจะไม่พูดหรอ ชั้นไม่อยากจะเค้นนะเว้ยถึงบอกไม่อยากจะเค้น แต่จากสีหน้าและแววตาของจงฮยอนนั้นก็บ่งบอกว่าต้องการคำตอบอย่างชัดเจน

 

                ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่มีไรให้พูดถึงอนยูหลบสายตาก่อนจะบอกออกไป

 

          เอาจริงๆนะ ชั้นสงสัยมาสักพักแล้ว ว่าแกกับพี่อีจุนแปลกๆ

               

                ชั้นไม่รู้จักเขา เพราะฉะนั้นไม่ต้องพูดถึงเขาอีก ถึงตอนนี้จงฮยอนก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยใจ แต่ความอยากรู้ ทำให้เขาพยายามคาดคั้นหาความจริงจากคนตรงหน้าต่อ

 

                ไม่ชอบพี่เขาขนาดนั้นเลยหรอ ทีเมื่อก่อนที่แกจะเจอซองมิน แกพูดถึงเขาประจำเหอะ

 

                แต่ปัจจุบัน กับคนที่หักหลังกันนะ ไม่มีเรื่องที่จะต้องพูดถึงอีกแล้ว

 

                พี่เขาไปทำอะไรให้แกโกรธขนาดนั้นว่ะ

 

                เขาบอกว่าชอบชั้นไง หักหลังกันชัดๆเมื่อทนกับสายตาไม่ไหว และรู้ว่าเลี่ยงยังไงจงฮยอนก็คงไม่มีทางยอม อนยูเลยบอกออกไป

 

                นายโกรธที่เขาทำให้นายต้องเสียพี่ดีๆไปคนนึง ว่างั้นเหอะ

 

                เออ ก็ราวๆนั้น ชั้นไม่เข้าใจว่ะ ว่าทำไมพี่อีจุนต้องมาชอบชั้นด้วย มันทำให้ชั้นหงุดหงิดมากเลยเถอะว่าแล้วก็เคี้ยวฟันตัวเองไปพลาง

 

                เขาบอกว่าชอบนายตอนไหนว่ะ ชั้นไม่เห็นจะรู้เลย

 

                ก็ตั้งแต่ที่ชั้นเจอซองมินไง ชั้นเล่าเรื่องซองมินให้พี่เขาฟัง แล้วพี่อีจุนก็โมโหมาก ชั้นกับพี่อีจุนเถียงกันไปเถียงกันมา อยู่ๆเขาก็หลุดปากออกมาว่าชอบชั้น

 

                เขาคงคาดไม่ถึงว่าแกจะไปชอบซองมินได้จงฮยอนพยักหน้ากับคำพูดของตัวเอง แล้วนั่นก็ทำให้คนโมโหยากขึ้นเสียงออกมา

 

                อะไรว่ะ มันแปลกตรงไหนที่ชั้นจะไปชอบซองมิน ในเมื่อซองมินน่ารักขนาดนั้น

 

                ก่อนเจอซองมินนะ แกก็คิดเอาเองดิว่าแกกับพี่เขาสนิทกันแค่ไหนน่ะ

 

                ชั้นสนิทกับแกมากกว่าพี่เขาแล้วกันอนยูยังคงเถียงค้างๆคูๆออกไป

 

                อย่าทำให้เรื่องมันเลวร้ายเพราะคำพูดที่ว่าเขาชอบแกดิว่ะ มันน่าจะมีทางออกที่ดีกว่าการตัดความเป็นพี่เป็นน้องนะเว้ย จงฮยอนพยายามกล่อมเกลี่ย เพราะตัวเองก็รู้ดีว่าถึงอนยูไม่ได้สนิทกับพี่อีจุนมากเท่าเขา แต่อีจุนก็ดูแลอนยูมาดีตลอด

 

                อย่ามัวแต่สนใจเรื่องชั้นดีกว่าจงฮยอน เรื่องตัวเองเอาให้รอดก่อนดีมั้ยอนยูพูดประชดออกไป แต่ทว่าจงฮยอนกลับยิ้มบางๆ ก่อนจะตอบกลับ

 

                ชั้นรู้น่าอนยู ชั้นแค่ไม่อยากให้เรื่องของนายมันแย่แบบชั้นไง

 

                โทษทีที่พูดแบบนั้น แต่ความรู้สึกของชั้นที่มีกับพี่อีจุนตอนนี้มันแย่จริงๆว่ะ

 

 

 

 

               

 

----------------------------PPLight-----------------------------              
รอกันนานมั้ยเอ่ย ? (ทำเสียงเศร้าๆ คล้ายจะสำนึกผิด)
 
                               

เเล้วฮยอนมินก็ยังไม่เจอกัน -  - 

คู่นี้มันจะยุ่งยากไรนักหนาเนี่ย คนเขียนล่ะเหนื่อยจริงๆ (เเล้วคนอ่านไม่เหนื่อยรึไงว่ะ - - )

อีจุนกำลังโผล่มาทีล่ะนิดๆ 

พอพูดถึงอีจุน หุหุ ว่าเเล้วเเพรวก็ไปตาม mblaq ดีกว่า 

เเล้วเเพรวจะรีบ(หรอ) มาต่อฟิคในตอนต่อไป 



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6622 RK CYP (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 21:53
    รู้สึกว่าเจสน่ารัก <3
    #6,622
    0
  2. #6462 Choip (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:21
    งานงอกละสิคิมจงงง -0-

    ก็สงสาริยู่นะแต่นายทำตัวเองงง
    #6,462
    0
  3. #6288 Yabbybayyab (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 15:52
    เจสเทอน่ารักมากอ่ะ แอบห่วงน้องชายเหมือนกันนี่หว่าา
    #6,288
    0
  4. #6152 teddy_ >O< (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 กันยายน 2556 / 23:06
    ลองไม่สนใจสักพักเหรอ?

    ดีเลย!!!!
    #6,152
    0
  5. #5890 perfumepassion (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 18:55
    รักเจสขึ้นมาเลยอ่ะ มาให้จุ๊บทีสิ

    สมอีเป็ด มาทำร้ายน้องเห็ดสุดน่ารักของชั้น คึคึ
    #5,890
    0
  6. #5837 MinKey only^^ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2555 / 06:56
    อ๊า!ต่อไปนี้ฮยอนมินจะเริ่มหึงกันใช่มั๊ย?อิ๊จงเริ่มรู้ตัวเองแล้ว^^
    #5,837
    0
  7. #5756 gift (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 00:42
    เจสเธอเป็นคนดีมาก ฝากแทมมี่ด้วยนะ

    จง นายทำร้ายน้องไว้เยอะ พยายามเข้าล่ะ
    #5,756
    0
  8. #5716 MINKEY (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 เมษายน 2555 / 00:39
    เจสอย่าเอากบไปนะ เอาลิงดีกว่าเยอะ 55
    #5,716
    0
  9. #5631 yokyok (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มีนาคม 2555 / 14:18
     เจสเป็นคนดี ('.')b
    แต่จงเหอะ.. แทมินเริ่มจะหัวแข็งแล้วนะเนี่ย 55555
    #5,631
    0
  10. #5596 bgts. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 มีนาคม 2555 / 10:38
    ตอนนี้เจสน่ารักมาก -/-
    #5,596
    0
  11. #5475 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 00:41
    อยากเตะเฮียจริง ๆ

    เฮียจง บ้า
    #5,475
    0
  12. #5343 Pop (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 08:41
    เป็ดใจร้ายเกินไปนะ!!!!!! หึ!!!

    น่าจับตีก้นซ๊ะให้เข็ด!!!!!!!!!!!

    ชิส์!!!!!! - -*
    #5,343
    0
  13. #5288 minnylovekeyny (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 22:30

    จะมีใครว่าเค้าไหม ถ้าเค้าจะบอกว่า
    "หมั่นไส้จงฮยอนมากมายเหอะ
    ทำไมนายถึงเป็นคนที่..ได้มากขนาดนี้
    ถ้าขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจอะไรอีก
    ก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว ...เป็ดบ้า!!!"

    #5,288
    0
  14. #5257 keybusza (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2554 / 00:23
    จงฮยอน...คือแบบว่า...ถ้าเค้าพูดไปอย่าว่าเค้านะ~

    .

    .

    .

    นายน่ะรู้ตัวรึเปล่าว่าโง่เข้าไปทุกวันแล้ว!!!!!!!!
    #5,257
    0
  15. #5212 เด็กเรียน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2554 / 17:07
    แทบจะเป็นฟิคเรื่องแรกที่พี่เจสสิก้า เป็น คนดี +!! O[]O 555555
    #5,212
    0
  16. #5077 ~LOVE TOMO KAEW& SHINEE~ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 11:57
    เจสสิก้าจริงๆก็ห่วงน้องนะเนีย
    #5,077
    0
  17. #5001 LoVeKeY00 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2554 / 21:59
     คิดว่าเจสจะไม่สนใจ
    น้องชายซะละ
    #5,001
    0
  18. #4957 BurnMe2PM (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2554 / 23:09
    นึกว่าเจสจะร้ายแบบกู่ไม่กลับที่แท้ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี่ย

    แต่...อย่ามินโฮไปจากคีย์นะ ไม่อยากให้คีย์เสียใจ
    #4,957
    0
  19. #4817 K.K.fang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 01:13
     เจสอย่าคิดเอามินโฮไปเชียวนะ
    #4,817
    0
  20. #4648 shineepinkkorea (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 20:14
    เห็นคำว่าmblaqแล้วเห็นพี่ชอนดุงลอยมาเลยอ่า55555555+

    เฮ้อ~ตอนนี้เอาใจช่วยพี่แทมให้แก้เผ็ดพี่จงฮยอนให้สำเร็จ

    แต่ก็สงสารเฮียอนเหมือนกันนะ(แกน่าจะสงสารพี่จุนมากกว่านะ-_-')
    #4,648
    0
  21. #4460 prakyejee (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 21:36
     อย่ามาเอามินโฮของคีย์ไปนะเจส
    มินโฮมีคีย์แล้ว ไปหาคนอื่นเหอะ ถ้าจะควงไปอวดเพื่อนอ่ะ
    เดี๋ยวคีย์น้อยใจ
    #4,460
    0
  22. #4427 พยอลรี (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2554 / 21:59
    สิกเป็นพี่สาวที่น่ารักมาก ^^

    ถึงจะปากแข็งก็เหอะ แต่อบอุ่นจริงๆ (:



    แทมเอ้ย ! อย่าเศร้าเลยลูก นึกภาพแทมที่ผอมเป็นทุนเดิม

    ผอมลงไปอีก คิดว่ากระดูกคงเท่าไม้เสียบลูกชิ้น =='



    เฮียอน มีคนชอบดีกว่ามีคนเกลียดเหอะเฮีย -0-
    #4,427
    0
  23. #4396 yuriorn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2554 / 22:44
    เจสเป็นพี่สาวที่แสนดีมากๆเลย



    ขอโทษนะที่มองเํธอผิดไปเจส
    #4,396
    0
  24. #4229 BT.Bovie&Taem (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 15:17

    เจสน่ารักมากมายยยยย

    #4,229
    0
  25. #4188 HIGHHTTP (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 08:29
     เจสน่ารัก -w-
    ฮยอนมินก็ไม่เจอกันอ่า T^T
    #4,188
    0