[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 34 : Chapter 26 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 ต.ค. 53

Chapter 26

 

 

มะ มินโฮ อย่าแกล้งเราสิ ร่างเล็กพูดกระท่อนกระแท่นออกมา ในขณะที่มือเล็กพยายามดึงมือหนาที่เกี่ยวรั้งช่วงเอวของตนออก

 

อืออ อยู่เฉยๆเถอะน่า ชั้นง่วงนะคีย์ เสียงครางฮือในลำคอ ก่อนจะตามด้วยน้ำเสียงราวกับหงุดหงิดทำให้คนตัวบางที่ตกอยู่ในอ้อมกอดนอนนิ่งไม่กล้ากระดิกตัวหรือพูดอะไรออกมา มินโฮที่จับสัมผัสความเกร็งตัวของคีย์ได้ก็หรี่ตามองคนที่ซุกตัวอยู่กับช่วงอกตัวเอง แม้จะเห็นได้ไม่ถนัดตา แต่ความแดงของใบหูที่ปรากฏก็ทำเอาคนตัวโตยกยิ้มด้วยความชอบใจ

 

                คีย์ ชั้นหิว

 

                กะ ก็ จะเที่ยงแล้ว มินโฮเลยหิว ถ้างั้น อาบน้ำแล้วไปกินข้าวข้างล่างนะ เสียงใสเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเกร็งๆ

 

                แต่ชั้นไม่อยากกินข้าว ชั้น.....อยากกินนาย  ฉับพลันร่างสูงใหญ่ของมินโฮก็อยู่เหนือร่างของอีกคน มือหนาที่เคยเกี่ยวรั้งรอบเอว เปลี่ยนมารวบข้อมือของอีกคนให้อยู่เหนือหัว ดวงตารีสบดวงตาคู่โตที่จ้องมองตัวเอง ก่อนจะหลับตาแน่น ภาพความกลัวครั้งก่อนวิ่งวนเข้ามาในหัวอีกครั้ง ริมฝีปากบางที่สั่นเทาเม้มเข้าหากันจนห้อเลือด

 

                คีย์ คีย์

               

                มินโฮ มะ ไม่แกล้งแบบนี้นะ อย่าแกล้งเราเลยนะ ขอร้องนะ มินโฮ เรากลัว ถึงจะฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ใจความสำคัญที่เล็ดลอดออกจากเรียวปากที่ซีดเผือก คงหนีไม่พ้นคำว่า กลัว

 

                ทำไมถึงเป็นแบบนี้ มินโฮถามตัวเองด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะมองคนใต้ร่างที่มีอาการทั้งสั่นทั้งหวาดระแวง

 

                คีย์ ลืมตา เสียงแข็งที่ออกคำสั่ง ทำเอาคนตัวบางที่ตื่นเกร็งได้แต่พยายามควบคุมการหายใจของตนเองที่แต่ละครั้งเจ็บลึกลงไปในอก

 

                บอกให้ลืมตา เอ่ยซ้ำอีกครั้ง คีย์หายใจเข้าลึกก่อนที่เปลือกตาสีมุขเริ่มขยับ ดวงตารีสบดวงตากลมโตที่จ้องหน้าตัวเอง แล้วก็ต้องรีบปิดเปลือกตาตัวเองอีกครั้ง

 

                มินโฮพู่ลมออกจากปาก ก่อนจะลุกออกจากตัวของคีย์และกลับมานอนราบอยู่บนที่นอนตามเดิม

 

                เมื่อข้อมือหลุดพ้นจากอีกคน คีย์ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที ดวงตารีหันไปมองคนข้างตัวที่นอนก่ายหน้าผากตัวเอง

 

                คีย์ ทำไมถึงกลัวชั้นล่ะ ริมฝีปากหยักขยับเอ่ยถามทั้งที่ไม่ได้หันมามองหน้าอีกคน ร่างบางขมวดคิ้วเข้ากันก่อนจะเรียบเรียงความรู้สึกของตัวเอง

 

                มินโฮจะทำร้ายเรา

 

                ชั้นเนี่ยนะจะทำร้ายคีย์ มินโฮเอ่ยออกมาพร้อมกับจ้องไปยังดวงหน้าหวาน คีย์ขมวดคิ้วเล็กๆก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบ

 

                คิม คิบอม นายนะมั่ว เขาเรียกว่าแสดงความรู้สึกลึกซึ้งทางร่างกายต่างหาก ไม่ใช่เรียกว่าทำร้ายสักหน่อย ไม่ว่าเปล่า มือหนาหยิกเข้ากับปลายจมูกของอีกคนเสียเต็มแรง

 

                ตะ แต่ว่า เรา เรา....เรากลัวนี่มินโฮ คีย์ตอบพร้อมกับมือเล็กที่คลำปลายจมูกตัวเองที่แดงเถือกเพราะแรงของมินโฮ

 

                งั้นก็ต้องทำให้หายกลัว ดวงตาคมประกายตามีเลศนัยน์ คีย์กระพริบตาปริบๆก่อนจะรู้ตัวว่าโดนมินโฮตวัดตัวเขาขึ้นไปทับอยู่บนอกกว้าง

 

                มะ มินโฮ คีย์เบือนหน้าหนี พร้อมกับผิวแก้มที่แดงระเรื่อเพราะความอาย

 

                มองตาชั้นสิ

 

                ตะ แต่ว่า

 

                จะได้หายกลัวไง คีย์ทำตามคำสั่งของอีกคน ดวงตารีมองภาพตัวเองที่กำลังตื่นตระหนกในดวงตาคมของอีกคน

 

                คีย์ แก้มนายแดงแจ๋เลย 

 

                กะ ก็ เราอายนี่ ปล่อยเราเถอนะมินโฮ  คีย์ร้องบอกพร้อมกับเขยิบตัวหนี แต่ทว่ามือหนากับกดรั้งรอบเอวแน่นมากกว่าเดิม

 

                อยากให้ปล่อยจริงๆนะหรอ มินโฮถามเสียงต่ำ คีย์สบตาก่อนจะพยักหน้าตอบ

 

                จูบก่อนสิ ชั้นอยากให้คีย์จูบชั้น

 

                มินโฮ คีย์เอ่ยเรียกอีกคนพร้อมกับดวงตารีที่เบิกกว้าง มินโฮยกยิ้มอ่อนโยนก่อนจะขยิบตาให้อีกคน ดวงหน้าหวานที่ห่างแค่คืบโดนคาริสมาเข้าไปเต็มๆก็ถึงกับลืมวิธีหายใจไปชั่วคณะ

 

                อย่าเอาแต่จ้องสิ เมื่อไหร่จะจูบสักที มินโฮเอ่ยอย่างคนเอาแต่ใจ ก่อนจะเพ่งมองใบหน้าหวานที่มีสีหน้าวางตัวไม่ถูก

 

                คีย์ทำหน้าลังเลได้น่ารักเสียจนมินโฮอดไม่ไหว มือหนาไล้จากรอบเอวขึ้นมายังท้ายทอย ก่อนจะกดเบาๆ

 

                เพียงแค่นั้นริมฝีปากหยักสวยก็แตะกับริมฝีปากของตัวเอง

 

                ดวงตาคมยกยิ้มพอใจกับท่าทางตกใจของอีกคน ก่อนจะตวัดคนตัวเล็กลงมายังด้านล่างและเป็นตัวของมินโฮเองที่เป็นฝ่ายขึ้นทาบทับบนตัวของคีย์

 

                ความอ่อนหวานนุ่มนวลจากรสสัมผัสที่มินโฮปรุงแต่งเพื่อผ่อนคลายความตื่นตระหนก

ดูเหมือนจะใช้ได้ผล เมื่อร่างบางไม่มีท่าทางผลักไส

 

                ริมฝีปากหนาลิ้มรสเรียวปากบางราวกับสัมผัสครีมเค้กเนื้อนุ่ม ดวงตารีปรือปรอยเคลิบเคลิ้มกับจุมพิตแสนหวาน และเหมือนคีย์จะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังจูบตอบอีกคน

 

                มือหนาสอดประสานเรียวนิ้วกับมือที่เล็กกว่า ก่อนจะกระชับฝ่ามือเข้าหากันจนแนบสนิท

 

                มินโฮถอนเรียวปากก่อนจะกดย้ำเบาๆ ดวงตาคมมองสบตาคนไร้เรี่ยวแรงด้วยประกายเปี่ยมสุข ก่อนจะไล้ปลายจมูกคมกับแก้มนิ่มที่ขึ้นสีระเรื่อ และหยุดกลีบปากลงที่ตำแหน่งใบหู

 

                รู้รึเปล่าว่านายน่ารักแค่ไหน คีย์ เสียงทุ้มต่ำที่คลอเคลียข้างใบหูสร้างความรู้สึกร้อนวูบให้กับคนฟัง ร่างบางล่นตัวออกห่างแต่ทว่ากับโดนฟันคมคบเม้มเบาๆเข้าให้

 

                มินโฮ เสียงหวานเอ่ยเรียกอีกคนด้วยความตกใจ แต่เจ้าของชื่อกับหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ

 

                คีย์ นายจูบตอบชั้นแล้วนะ รู้ไหมว่ามันทำให้ชั้นคลั่งนายแค่ไหน มินโฮจงใจใช้เสียงแหบพร่า ก่อนจะแตะปลายลิ้นบางเบากับใบหูที่แดงก่ำ ใบหน้าสวยรีบเบือนหน้าหนี ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงเสียจนคีย์กลัวว่ามันจะหลุดออกมายังด้านนอก

 

                ท่าทางเขินอายแบบไร้เดียงสาของคีย์ดูเหมือนจะถูกใจมินโฮอย่างหนัก จากเดิมที่ชอบแกล้งคีย์เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว มาคราวนี้คนชอบแกล้งชักรู้สึกสนุกมากกว่าเดิม

 

                คีย์ ถ้าจูบกันอีก ต้องจูบตอบแบบนี้นะ

 

                มินโฮห้ามพูดอีกนะ มือบางยกขึ้นปิดปากคนตัวสูง มินโฮเลิกคิ้วด้วยความสงสัยกับการกระทำของคีย์

 

                ระ เรา เรา อืออ มือที่ไม่มีเรียวแรงถูกปัดออกโดยง่าย มินโฮประกบริมฝีปากลงกับเนินปากนุ่ม ก่อนจะแทรกเรียวลิ้นเข้าไปทักทายลิ้นเล็กของอีกคน

 

                คีย์ ทีหลังเอาแบบนี้ด้วยนะ ชั้นอยากให้คีย์ใช้ลิ้นเป็น มินโฮพูดพร้อมทั้งกลั้นหัวเราะ เพราะผิวขาวๆของคีย์แดงปลั่งไปทั้งตัว ยิ่งแก้มบางที่เหมือนคนเอาสีแดงมาแต้มไว้ รู้สึกจะถูกใจมินโฮเป็นที่สุด

 

                มินโฮ เราโกรธแล้วนะ เสียงพึมพำเอ่ยพร้อมกับยู่ปากที่บวมเจ่อของตัวเอง มือหนาอดจะยกลูบแก้มที่สุกแดงบนดวงหน้าหวานไม่ได้

 

                คีย์บอมมม อายหรอ

 

                มินโฮแกล้งเรา เราจะร้องไห้ด้วยนะมินโฮ คำขู่ของคีย์กลายเป็นเรื่องตลกจนมินโฮต้องระบายความอดกลั้นด้วยการหัวเราะเสียงดังออกมา

 

                ฮ่า ฮ่า คิบอมอา นายจะน่ารักไปไหนเนี่ย คนตัวโตหัวเราะร่า ก่อนจะประทับริมฝีปากลงแก้มแดงจัดของคีย์

 

                คีย์พยายามหนีอีกฝ่ายโดยการก้มหน้าให้ได้มากที่สุด ที่อยากจะร้องไม่ใช่เพราะความกดดัน แต่เป็นเพราะเจ้าตัวเขินอายจนไม่รู้จะทำตัวยังไง ร่างกายร้อนวูบจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว แต่ดูเหมือนว่า มินโฮก็ยังไม่มีท่าทางจะเลิกราง่ายๆเสียที แถมคำขู่ยังกลายเป็นเรื่องน่าขำไปเสียอีก

 

------------------------------------------------------------------------- 50%

 

                แสงแดดยามสายที่กระทบเข้าเปลือกตา ทำให้จงฮยอนขยับหนีออกห่าง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้กำลังหลับสบายอยู่ที่คอนโด

 

                ความเมื่อยล้าดูเหมือนจะคบกินไปทั้งเนื้อตัวเมื่อร่างกายไม่ได้พักผ่อนในท่าทางที่ควรเป็น  จงฮยอนยืดมือขึ้นจนสุดก่อนจะบิดขยับไปซ้ายทีขวาที และตามด้วยกายยืดเท้าออกและตีเบาๆที่หน้าขาตัวเอง

 

                ความเมื่อยล้าที่คลายตัวไปได้บ้างแล้ว ทำให้จงฮอนดูมีเรี่ยวแรงมากขึ้น ดวงตาคมมองร่างเล็กที่ยังนอนอยู่บนเตียงก่อนจะยกมืออังหน้าผาก แทมินยังคงตัวรุมๆใบหน้าใสยังเจือสีแดงให้เห็น

 

                จงฮยอนหยิบผ้าไปซับน้ำก่อนจะเดินมานั่งยังตำแหน่งเดิมที่เจ้าตัวเผลอฟุบหลับไปเมื่อคืน

ผ้าผืนบางบรรจงเช็ดรอบใบหน้าและลำคอ

 

                พี่จงฮยอน เปลือกตาบางกระพริบถี่หลายครั้งกว่าจะปรับภาพตรงหน้าที่ลางเลือนให้ชัดได้

               

                ปวดหัวรึเปล่า เสียงทุ้มเอ่ยถามทันที เมื่อเห็นว่าแทมินรู้สึกตัวแล้ว

 

                อือ ผม ปวดไปทั้งตัวเลย แทมินครางเบาเป็นคำตอบ จงฮยอนพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเอาผ้าไปซักและเดินกลับมาหาแทมิน

 

                แล้วจะกลับบ้าน หรือว่าเอาไง แทมินนิ่งฟังคำถามก่อนจะรู้สึกปวดหัวขึ้นมาจนต้องยกมือกุมไว้

 

                ไม่รู้สิฮะ ถ้ากลับไป แม่ต้องเป็นห่วงอีก

 

                นั่นสินะ แต่พี่มีธุระต้องทำ จงฮยอนพูดพลางขมวดคิ้ว ในใจกำลังนึกว่าจะทำยังไงกับคนตัวเล็กนี่ดี

 

                พี่จงฮยอนทำธุระเถอะฮะ ผมสบายมาก แทมินไม่พูดเปล่ามือเรียวยกขึ้นชูสองนิ้วพร้อมกับยิ้มฟันขาวให้ จงฮยอนมองภาพตรงหน้าก่อนจะถอนหายใจออกมา และปัดมือเล็กบางนั่นวางลงเหมือนเดิม

 

                ห้ามอ้วกออกมาอีก ทำได้ใช่มั้ย จงฮยอนสั่งเป็นคำขาด เพราะเจ้าตัวรู้สึกเหนื่อยกับการเช็ดอ้วกที่เจ้าตัวเล็กเอามากองให้ทำความสะอาดตลอดทั้งคืน

 

                เอ่ออ...

 

                ขึ้นมาเร็วสิ  แทมินมองแผ่นหลังกว้างสลับกับเจ้าของคำพูด แล้วสายตาคมที่จ้องตัวเองอยู่ก็เหมือนกำลังบังคับอยู่กลายๆ

 

                จงฮยอนพาแทมินออกมายังข้างนอกร้าน ภาพของเด็กผู้ชายที่ขี่หลังกันบนฟุตบาธดูเหมือนจะสร้างความสนใจให้กับผู้พบเห็นได้ไม่น้อย

 

                พี่จงฮยอน แล้วเสื้อของผมไปไหนล่ะ ร่างเล็กเอ่ยถามออกมา จริงแล้วแทมินก็อยากจะถามตั้งแต่ตอนที่ตื่นมาแล้วเห็นว่าจงฮยอนใส่เสื้อกล้ามเพียงตัวเดียว แล้วเสื้อเชิ้ตที่ควรจะใส่ทับเสื้อกล้ามดันมาอยู่บนตัวของตัวเอง

 

                พี่โยนทิ้งไปแล้ว จงฮยอนตอบ แทมินที่จับใจความได้ก็ทำหน้าเหวอออกมาทันที

 

                อ่า ทำไมล่ะฮะ

 

                ก็นายอ้วกใส่จนเละเลยนี่ 

 

                แล้วบทสนทนาก็ตัดลงแค่นั้น แทมินเกยคางกับไหล่พร้อมกับความทรงจำที่ผุดขึ้นในหัว

 

                ตั้งแต่ตอนนั้น กับวันนี้

 

                ไหล่กว้างนี่....ก็ยังอบอุ่นเหมือนเดิม

 

                แล้วความคิดก็เป็นต้นเหตุให้มือเล็กกระชับร่างหนาของอีกคน ราวกับจะซึมซับความอบอุ่นแบบที่ตัวเองว่าให้ได้มากที่สุด จงฮยอนเม้มปากเข้าหากัน พยายามไม่สนใจกับการกระทำของอีกคน และรีบสาวเท้าให้ถึงรถ

 

                กว่าจะเดินมาถึง แทมินก็หลับไปเสียแล้ว จงฮยอนเอี้ยวหน้ามองอีกคน เปลือกตาบางปิดสนิท พวงแก้มใสขึ้นสีอ่อน กว่าจะรู้ตัวอีกทีว่าเผลอหอมแก้มคนตัวบางไปแล้วก็ตอนที่ถอนเรียวปากออกนั่นแหละ

 

                หัวใจที่เต้นโครมอยู่ในอกทำเอาจงฮยอนรู้สึกประหลาดใจ

 

                เหมือนตอนนั้นไม่มีผิด

 

                มันน่าแปลกที่คนแบบเขารู้สึกใจเต้นกับการแค่ห้อมแก้ม แถมครั้งนี้ยังเป็นครั้งที่สองอีกต่างหาก

 

                อืออ พี่จงฮยอนถึงแล้วหรอฮ่ะ เสียงที่ดังข้างหูทำให้จงฮยอนนึกตกใจ แต่ก็ไม่ได้อะไรมากนัก ดวงหน้าคมพยักให้เป็นคำตอบก่อนจะวางอีกคนลงกับพื้น มือบางรีบคว้าแขนอีกคนเพื่อยึดเกาะ แต่ดูเหมือนว่าร่างกายตัวเองไม่มีแรงกระทั่งจะยืนด้วยขาตัวเองได้

 

                ยืนดีๆหน่อยสิ จงฮยอนพยุงอีกคนให้ทรงตัว พร้อมกับเปิดประตูรถออกให้ร่างบางเข้าไปนั่ง

 

 

                จงฮยอนเปิดเพลงในรถให้คลอเบาๆ แทมินมีท่าทางงัวเงียมากว่า 5 นาทีเต็ม แต่เจ้าตัวก็ไม่งีบหลับ แถมยังทำหน้าคิดหนักตลอดเวลา จงฮยอนที่แอบชำเลืองมองก็ได้แต่สงสัย แต่ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกมา

 

                พี่จงฮยอน ขอบคุณมากนะฮะ บรรยากาศที่เริ่มจะเงียบ โดนคนตัวเล็กปัดออกด้วยการเริ่มบทสนทนา

 

                ช่างมันเถอะ พี่ผิดเองแหละที่พานายไปที่แบบนั้น แทมินส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะเอ่ยคำพูดใหม่ออกมาที่ทำให้จงฮยอนต้องหันมอง

 

                เรามาคุยกันแบบแมนๆนะฮ่ะ

 

                หืมม อะไรนะ

 

                ผมว่าผมยังไม่หายเมาแน่เลย

 

                ทำไม นายอยากจะอ้วกหรือเปล่า

 

                ไม่ใช่หรอกฮะ ผมแค่กำลังอยากจะพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด แต่คิดไม่ออกว่าสมควรจะพูดดีหรือเปล่า แต่ว่าถ้าไม่พูดมันต้องอึดอัดมากแน่ๆ แต่มาคิดดูอีกที ไม่พูดน่าจะดีกว่า แทมินเอ่ยออกมาทำเอาอีกคนมองมาด้วยสายตางุนงง

 

                ไหนลองพูดมาให้พี่ฟังสิ

 

                จริงๆแล้วผมว่าถ้าไม่พูดจะดีกว่านะ ผมน่าจะมีสติมากกว่านี้ คิดทบทวนให้ดีกว่านี้แล้วค่อยพูด

 

                ลี แทมิน ดูเหมือนว่าแทมินจะทำให้จงฮยอนหงุดหงิดเข้าเสียแล้ว ร่างบางพยายามหดตัวให้เล็กลงกว่าเดิม ก่อนจะช้อนตามองอีกคนอย่างสำนึกผิด

 

                ผมรักพี่จงฮยอน

 

                นายบอกพี่แล้ว และพี่ก็เดาได้ว่าไอที่นายจะพูดนะ ไม่ใช่คำนี้  แทมินยู่ปากให้คนรู้ทัน ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อนึกได้ว่าเมื่อกี้พูดอะไรออกไป และที่แย่ยิ่งกว่านั้น พี่จงฮยอนกลับตอบมาว่าเจ้าตัวเคยบอกเขาไปแล้ว

 

                แทมินนิ่งเงียบ สมองกำลังประมวลเรื่องเข้าหากัน เมื่อคืนเขาไม่ได้เมาชนิดว่าจะจำอะไรไม่ได้ ขอเพียงแค่นึกเท่านั้นก็รู้แล้วว่าทำอะไรลงไป แต่มันก็ติดตรงที่ความปวดหัวเนี่ยแหละ ที่ทำให้ไม่อยากจะนึกอะไรในตอนนี้

 

                แต่ดูเหมือนว่า เรื่องที่ไม่จำเป็นต้องคิด และฝังอยู่ในความจำ จะมีหลงเหลืออยู่เรื่องเดียว

 

                เรื่องน่าอายที่ทำลงไป แล้วก็เพราะเรื่องนั้นแหละ ที่เขาอยากจะคุยกับพี่จงฮยอน และยังคงลังเลว่าจะพูดออกไปดี หรือว่าไม่พูดดี แทมินรู้ว่าตัวเองยังสติกลับมาไม่ครบแน่ๆ เพราะไม่อย่างนั้นแล้ว เขาคงต้องตื่นมาร้องไห้ฟูมฟายอย่างกับเด็กขี้แย ก็เล่นโดนปฏิเสธขนาดนั้นใครจะมานั่งปั้นยิ้มแบบที่ตัวเองกำลังทำได้อยู่ล่ะ

 

หรือบางที ที่ไม่ได้ร้อง อาจเป็นเพราะร้องมาจนเบื่อแล้วก็ได้ ความคิดประหลาดทำเอาคนตัวเล็กเริ่มจะหัวเสียกับตัวเองขึ้นมาทุกที

 

                แทมินอมลมเสียจนแก้มชมพูป่องออกมา พร้อมกับที่มือเล็กยกขึ้นยีผมตัวเองเสียจนฟูฟ่อง

 

                ผมยุ่งหมดแล้ว เป็นอะไรแทมิน ไม่พูดเปล่า จงฮยอนยกมือขึ้นเกลี่ยผมสีบลอนด์ให้กลับเข้าทรงตามเดิม

 

                จริงๆแล้วผมต้องไม่กล้ามองหน้าพี่ถึงจะถูกใช่ไหมฮะ แทมินถามออกไปก่อนจะก้มหน้าหงุด แล้วนึกอยากเขกหัวตัวเองขึ้นมา เมื่อคิดได้ว่า เขาควรจะพูดเรื่องนี้ตอนที่กำลังมีสติไม่ใช่ตอนที่สมองเบลอจัดแบบนี้

 

                จำได้ด้วยหรอ จงฮยอนยกยิ้มมุมปาก แทมินถอนหายใจพรืดออกมา

 

                ผมจะไม่พูดอะไรแล้วจนกว่าผมจะมีสติมากกว่านี้

 

                ฮ่า ฮ่า นายนี่พิลึกชะมัด ว่าแต่ ทำท่าคิดหนักขนาดนั้นยังเรียกสติให้ตัวเองไม่ได้อีกรึไง จงฮยอนเห็นเป็นเรื่องน่าขำไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าแทมินจะขำไม่ออกเลยสักนิด ใบหน้าหวานมองไปยังนอกรถก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้จงฮยอนเปลี่ยนสีหน้าแทบไม่ทัน

 

                ก็ใช่สิฮะ ถ้าผมมีสติ ป่านนี้ผมคงร้องไห้จนเหนื่อยแล้วล่ะ

 

                พี่ไม่อยากให้นายร้องไห้เพราะพี่อีกแล้วนะ

 

                เปลี่ยนเรื่องเถอะฮะ ว่าแต่พี่จงฮยอนยังไม่บอกเลยนะ ว่าพี่จะพาผมไปไหน

 

                คอนโดพี่ไง ก็นายกลับบ้านไม่ได้นี่

 

 

               

 

               





-----------------------PPLight----------------------

กรุณาควรอ่านฉากมินคีย์พร้อมกับคลอเพลง Get it 555+ วายกระจายมาก มาเป็นคู่เลยทีเดียว

คิมบลิงเเกจะเอาไงกะเเทมเนี่ย ? ? (สับสนกับเเกมากเลยนะ - - * )

พาร์ทหน้าเขียนไรดี ไรเตอร์เบลอกับผู้ชายลายจุด(เกี่ยว)



ปล้ำบลิง 1. เเพรวดู Helloเเล้ว น่ารักกันโฮกกกกกก ช็อคตายอยู่หน้าคอม (ไม่เว่อร์)

ปล้ำบลิง 2. ขอบคุณที่คิดถึงกัน 555+

ปล้ำบลิง 3. สำหรับคนที่อยากให้เรื่องนี้รวมเล่ม เเพรวก็อยากรวมเหมือนกัน เเต่ว่า ยังมองไม่เห็นตอนจบเลย -*-

ปล้ำบลิง(จงฮยอนช้ำหมดเเล้ว) ขอบคุณสำหรับการติดตามตั้งเเต่ต้นจนมาถึงตอนนี้ เเพรวขอโทษที่ดองฟิคบ่อย อัพช้า อัพไม่ทันใจคนอ่าน เเต่ถึงอย่างนั้นรีดเดอร์ก็ยังรอเเพรว ซึ้งงงงง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6618 RK CYP (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 21:04
    มินคีย์อย่างฟิน แต่จงแทมนี่มาม่าถ้วยใหญ๋ TT
    #6,618
    0
  2. #6458 Choip (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:46
    มินคีย์นี่ก็หยอกกันไม่เกรงใจใครเลย
    คนอ่านนี่เขินจะตายอยู่แล้วนะ -/////-

    เราว่าคิมจงเริ่มใจอ่อนขึ้นมาบางแล้วแหละ
    #6,458
    0
  3. #6149 teddy_ >O< (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กันยายน 2556 / 22:43
    คอนโด -.-
    #6,149
    0
  4. #5953 Hagogi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 08:59
    มินคีย์น่ารักมากมายอ่ะ
    จูบกันตลอดเลย
    #5,953
    0
  5. #5887 perfumepassion (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 18:36
    คีย์จะน่ารักไปละ เขินนนน
    #5,887
    0
  6. #5836 MinKey only^^ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 17:46
    ก็เธอน่ะน่ารักเกิ๊น!!มินคีย์ได้อีกอ่ะอยากให้ฮยอนมินหวานแบบนี้บ้างจังเฮ้อ~
    #5,836
    0
  7. #5825 W3nO (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 09:53
    คูตาอ็อดกับออมม่าหวานเจี๊ยบ
    คู่ไก้เห็ด น่าสงสาร ดราม่ามากมาย
    #5,825
    0
  8. #5772 molie (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 13:00
    มินคีย์หวานหยดย้อย

    แต่ฮยอนมิน รันทดสุดๆ
    #5,772
    0
  9. #5751 gift (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 22:20
    มินคีย์ หวานออกหน้าออกตากันจังเลยนะ

    ฮยอนมิน คู่นี้ดาร์กสุดๆ เศร้าได้อีกนะ
    #5,751
    0
  10. #5712 MINKEY (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 23:59
    -*- ไม่ไหวๆ หวานจนมดขึ้นหน้าจอเลยอ่า~
    #5,712
    0
  11. #5628 yokyok (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 มีนาคม 2555 / 14:00
     คิมคีย์ ใสไปอ่ะ -..-

    "ถ้าผมมีสติ ป่านนี้ผมคงร้องไห้จนเหนื่อยแล้วล่ะ" ชอบประโยคนี้มากๆ

    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ ^^
    #5,628
    0
  12. #5515 lov key (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มกราคม 2555 / 00:39
    เขินไปแล้วววววววววว

    คู่นี้น่ารักเกินไปนะ> #5,515
    0
  13. #5470 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มกราคม 2555 / 19:49
    มินคีย์

    น่ารักเกินไปน่ะ

    เค้าเขินอ่ะ
    #5,470
    0
  14. #5403 Shinee☆Café (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 01:58
    จะน่ารักเกินไปแล้วคีย์ >///////<''
    อ่านแลเวอยากก(อ)ด -,.-

    อิจงก็นะ...ใจร้ายได้โล่เลยแก
    อยากจะเอามีดกระซวกไส้มากอ่ะ จริงๆ - -
    #5,403
    0
  15. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 / 00:13
    555+
    แอบฮาแทมินน้องคิดอะไรอยู่เนี่ย????
    เป็ดจงเอ้ยยยเมื่อไหร่แกจะรู้ใจตัวเองซักที~
    #5,363
    0
  16. #5338 Pop (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 15:14
    มินคีย์น่ารักอ่าาา~ อร๊ายยยย ><

    แต่จงแทมอ่ะดิ! จงโอป้า!!! ทำไมแกไม่รู้หัวใจตัวเองสักทีฟ๊ะ?!

    เครียดแทนแทมแล้วนะเนี่ย!!!!!!!!!! - -*
    #5,338
    0
  17. #5266 minnylovekeyny (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2554 / 03:13
    มินคีย์แบบน่ารักอ่ะ ฮ่าๆ
    ส่วนจงแทมนี่ เรายังหาจุดพีคของคนทั้งคู่ไม่ได้เลย จงนายรีบรับรักแทมซักทีสิ
    แทมสู้ๆๆ
    ยิ่งไรเตอร์ ด้วยสู้ๆๆๆๆ
    #5,266
    0
  18. #5253 keybus (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2554 / 23:48
    มินคีย์!!

    อยากบอกว่า...น่ารักอ่ะ~

    ส่วนจงแกน่ะเมื่อไรจะเข้าใจแทมินซักทีฮะ!!!!!!
    #5,253
    0
  19. #5208 เด็กเรียน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2554 / 16:15
    น้องแทมดูเบลอๆนะ 55555
    #5,208
    0
  20. #5205 Minkey AudiE (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2554 / 00:05
    มินคีย์ >< พวกนายน่ารักเกิ๊นนน
    #5,205
    0
  21. #4998 LoVeKeY00 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2554 / 21:21
     โฮนี่ชอบแกล้งคีย์จริงๆเลยนะ
    #4,998
    0
  22. #4953 BurnMe2PM (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2554 / 22:34
    คีย์โฮน่ารัก>///<
    #4,953
    0
  23. #4879 ~LOVE TOMO KAEW& SHINEE~ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 19:12
    มินคีย์น่ารักที่สุดเลย>°<
    #4,879
    0
  24. #4828 MiNKeY >>_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2554 / 21:53
    มินคีย์น่ารักอีกแล้วอ่า จีบกันตลอดเวๆๆๆ

    ชอบมากอ่ามินโฮ ความรุสึกลึกซึ้งทางร่างกาย ><

    สวดยอดดดค้าบมินคีย์ >[+++]
    #4,828
    0
  25. #4814 K.K.fang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2554 / 23:35
     เขินมินคีย์ๆๆๆๆ
    จงแกจะเอาไงกะแทมกันแน่เนี่ย
    อย่าให้ความหวังน้องแบบนี้นะ
    #4,814
    0